ဒသသု၊ ဆယ်ပါးကုန်သော။
သိက္ခာပဒေသု၊ သိက္ခာပုဒ်တို့တွင်။
ပုရိမာနံ၊ ရှေးဖြစ်ကုန်သော။
ပဉ္စန္နံ၊ ငါးပါးသော သိက္ခပုဒ်တို့ကို။
အတိက္ကမော၊ ကျူးလွန်ခြင်းသည်။
နာသနဝတ္ထု၊ အသွင်ကိုဖျက် လူထွက်စေခြင်း၏အကြောင်းဝတ္ထုတည်း။
ပစ္ဆိမာနံ၊ နောက်ဖြစ်ကုန်သော။
(ပဉ္စန္နံ၊ တို့ကို။)
အတိက္ကမော၊ သည်။
ဒဏ္ဍကမ္မဝတ္ထု၊ ဒဏ်ပေးမှု၏ အကြောင်းဝတ္ထုတည်း။
**အပ္ပတိဿာ** တိ၊ ကား။
ဘိက္ခူ၊ တို့ကို။
ဇေဋ္ဌကဋ္ဌာနေ၊ အကြီးအကဲတို့၏အရာ၌။
ဣဿာရဋ္ဌာနေ၊ အစိုးရသူတို့၏အရာ၌။
န ထပေန္တိ၊ မထားကြကုန်။
**အသဘာဂဝုတ္တိကာ** တိ၊ ကား။
သမာနဇီဝိကာ၊ တူသော အသက်မွေးခြင်း ရှိကြကုန်သည်။
န ဘဝန္တိ၊ မဖြစ်ကုန်။
ဝိသဘာဂဇီဝိကာ၊ သဘောမတူသော အသက်မွေးခြင်းရှိကြကုန်သည်။
(ဟုတွာ ဝိဟရန္တိ။)
ဣတိ အတ္ထော။
[ "သဘာဂ" ကို "သမာန" ဟုလည်းကောင်း, "ဝုတ္တိ" ကို "ဇီဝိကာ" ဟုလည်းကောင်း ဖွင့်သည်။]
**အလာဘာယပရိသက္ကတီ** တိ၊ ကား။
ယထာ၊ အကြင်အခြင်းအရာအားဖြင့် အားထုတ်လသော်။
လာဘံ၊ လာဘ်ကို။
န လဘန္တိ၊ မရနိုင်ကုန်။
ဧဝံ၊ ဤသို့ လာဘ်မရနိုင်လောက်အောင်သော အခြင်းအရာအားဖြင့်။
ပရက္ကမတိ၊ အားထုတ်၏။
[ပရိပုဗ္ဗ သက္ကဓာတ်သည် ဂတိအနက်ကို ဟော၏။ ကမုဓာတ်လည်း ဂတိအနက်ကိုပင် ဟော၏။ သဒ္ဒါနက်အားဖြင့် "အဆင့်ဆင့် တိုး၍ တိုး၍ သွား၏" ဟုဖြစ်၏။ ထိုအဆင့်ဆင့်တိုး၍ တိုး၍ သွားခြင်းသည်။ ဝေါဟာရတ္ထအားဖြင့် "အားထုတ်ခြင်း" ပင်တည်း။]
**အနတ္ထာယာ** တိ၊ ကား။
ဥပဒ္ဒဝါယ၊ ဘေးဥပါဒ်ဖြစ်ခြင်းငှာ။
(ပရက္ကမတိ)။
**အဝါသာယာ** တိ၊ ကား။
ကိန္တိ၊ အဘယ်သို့လျှင်။
ဣမသ္မိံ အာဝါသေ၊ ဤကျောင်း၌။
န ဝသေယျုံ၊ မနေနိုင်ကုန်ရာပါအံ့နည်း?။
ဣတိ၊ သို့။
ပရက္ကမတိ၊ ၏။အပ္ပတိဿာ။ ။ ပတိပုဗ္ဗ သိဓာတ်သည် မှီခြင်းအနက်ကို ဟော၏၊ ပတိဿီယတေ- မှီခိုအပ်၏၊ ဣတိ ပတိဿော၊ "နတ္ထိ ပတိဿော ယေသန္တိ အပ္ပတိဿာ" ဟု ပြု၊ ထိုမှီခိုအပ်သူဟူသည် အကြီးအကဲဖြစ်သူ, အစိုးရသူတည်း၊ ထို့ကြောင့် "ဇေဋ္ဌကဋ္ဌာနေ၊ပေ၊ န ထပေန္တိ" ဟု မိန့်သည်၊ ယောဇနာ၌ကား "အပတိဿာတိ ဧတ္ထ ဘိက္ခူနံ ဝစနဿ ပတိမုခံ အာဒရေန အဿဝနံ ဘိက္ခူ ဇေဋ္ဌကဋ္ဌာနေန ထပေတိ နာမာတိဒဿေန္တော အာဟ ဘိက္ခူ ဇေဋ္ဌကဋ္ဌာနေတိအာဒိ" ဟု ဆိုလေ၏၊ ထိုအလို ပတိရှေးရှိသော သုဓာတ်ဟု ကြံရမည်၊ "ပတိဿဝနံ- ရှေးရှုနားထောင်ခြင်း၊ ပတိဿော- ခြင်း၊ နတ္ထိ ပတိဿော ယေသန္တိ အပတိဿာ" ဟုပြု၊ "ရှေးရှုနားထောင်ခြင်း မရှိ" ဟူသည် ရဟန်းတို့၏ စကားကို နားမထောင်ခြင်း, အကြီးအကဲအရာ၌ မထားခြင်းပင်တည်း၊ "ဣဿရိယဋ္ဌာနေ" ဟု စာတို့၌ ရှိ၏၊ ဣဿရိယသဒ္ဒါသည် "ရာထူးစည်းစိမ်" ဟူသော အနက်ကို ဟော၏၊ ဣဿရသဒ္ဒါသည် "အစိုးရသောပုဂ္ဂိုလ်ဒြပ်" ဟိုဟော၏၊ ထို့ကြောင့် "ဣဿရဋ္ဌာနေ" ဟုရှိလျှင် ကောင်းသည်။ [ "အဝါသာယနေရာမရခြင်းငှာ" ဟု ရှေးက ပေးကြ၏။ ဤအဖွင့်နှင့် မညီ။ "နေမြဲတိုင်းသောကျောင်း၌ မနေနိုင်ခြင်းငှာ" ဟု ပေး။]
**အက္ကောသတိ ပရိဘာသတီ** တိ၊ ကား။
အက္ကောသတိ စေဝ၊ ဆဲလည်းဆဲ၏။
ဘယဒဿနေန၊ ဘေးကိုပြခြင်းဖြင့်။
တဇ္ဇေတိစ၊ ခြိမ်းခြောက်လည်း ခြိမ်းခြောက်၏။
**ဘေဒေတီ** တိ၊ ကား။
ပေသုညံ၊ ချောပစ်ကုန်တိုက်ကြောင်း စကားကို။
ဥပသံဟရိတွာ၊ ကပ်ဆောင်၍။
ဘေဒေတိ၊ ကွဲပြားစေ၏။
ဝါ၊ ကွဲပြားအောင် ကုန်းတိုက်၏။
**အာဝရဏံ ကာတု** န္တိ၊ ကား။
ဣဒံ၊ ဤကျောင်းသို့။
မာ ပဝိသ၊ မဝင်ခဲ့လင့်။
ဣတိ၊ သို့။
နိဝါရဏံ၊ တားမြစ်ခြင်းကို။
ကာတုံ၊ ငှာ။
(အနုဇာနာမိ)
**ယတ္ထဝါ။ ပေ။ ပဋိက္ကမတီ** တိ၊ ကား။
ယတ္ထ၊ အကြင်ကျောင်း၌။
ဝသတိ ဝါ၊ နေမူလည်း နေ၏။
ပဝိသတိ ဝါ၊ ဝင်မူလည်း ဝင်၏။
( "ပဝိသတိ" ကား "ပဋိက္ကမတိ" ၏ အဖွင့်။
**"တတ္ထ၊ ထိုကျောင်း၌။
အာဝရဏံ ကာတုံ အနုဇာနာမိ"** ဟု ပါဠိတော်၌ စပ်။)
ဥဘယေနာပိ၊ ယတ္ထဝါ ဝသတိ ယတ္ထ ဝါ ပဋိက္ကမတိဟူသော စကားနှစ်ရပ်ဖြင့်လည်း။
အတ္တနော၊ မိမိဟူသော ဆရာ၏။
ပရိဝေဏဉ္စ၊ ပရိဝုဏ်ကိုလည်းကောင်း။
ဝါ၊ ကျောင်းဝိုင်းကိုလည်းကောင်း။
ဝဿဂ္ဂေန၊ ဝါအပိုင်းအခြားအားဖြင့်။
ဝါ၊ ဝါစဥ်အားဖြင့်။
ပတ္တသေနာသနဉ္စ၊ ရောက်အပ် ရအပ်သော ကျောင်းကိုလည်းကောင်း။
ဝုတ္တံ၊ မိန့်တော်မူအပ်ပြီ။အာဝဏံ။ ။ ပါဠိတော်ဝယ် "သဗ္ဗံ သံဃာရာမံ အာဝရဏံ ကရောန္တိ" ၌ "သဗ္ဗသံဃာရာမေ- အလုံးစုံသော သံဃာ့အရံ၌၊ ပဝေသနိဝါရဏံ- ဝင်ခြင်းကို တားမြစ်မှုကို၊ ကရောန္တိ- ကုန်၏" ဟု ဝိမတိ၌ အနက်ဖွင့်၏၊ [ "သံဃာရာမံ" ၌ ဒုတိယာကို သတ္တမီအနက်၌ သက်စေလိုသည်။]
ထို့ပြင် "သံဃာရာမော အာဝရဏံ ကာတဗ္ဗော" ၌လည်း ကရဓာတ်၏ ဒွိကမ္မကကို ဆိုလိုလျှင် "သုဝဏ္ဏံ ကဋကံ ကရောတိ" ၌ ကဲ့သို့ ကံနှစ်ခု အရတူရမည်ဖြစ်သောကြောင့် "အာဝဏံ" ကို "သံဃာရာမော" နှင့် အရတူအောင် "သံဃာရာမော- ကို၊ အာဝရဏော- တားမြစ်အပ်သည်ကို" ဟု အနက်ပေးစေလိုသတတ်၊ "အာဝဏံ" ကို "လိင်္ဂဝိပလ္လာသ" ဟုဆိုလိုဟန်တူသည်၊ (တစ်နည်း) သံဃာရာမောကို "သံဃာရာမေ" ဟုသတ္တမီအနက်၌ ပဌမာသက်စေ၍ "အာဝရဏံ- တားမြစ်ခြင်းကို၊ ကတဗ္ဗံ- ၏" ဟုပေးစေလိုသတတ်၊ ထိုစကားကိုလည်း "တတ္ထ အာဝရဏံ ကာတုံ" ဟု "တတ္ထ" ၌ အာဓာရအားဖြင့် မိန့်တော်မူသော ပါဠိတော်ကို ထောက်၍ဆိုသည်။ [ "အာဟာရံ အာဝရဏံ" စသည်၌လည်း ဤနည်းကိုမှီးပါ။]
ယတ္ထ ဝါ၊ ပေ၊ ပဋိက္ကမတိ။ ။ "ယတ္ထ ဝါ ဝသတီတိ ဣမိနာ သာမဏေရဿဝဿဂ္ဂေန လဒ္ဓံ ဝါ, သကသန္တကမေဝ ဝါ နိဗဒ္ဓဝသနကသေနာသနံ ဝုတ္တံ၊ ယတ္ထ ဝါ ပဋိက္ကမတီတိ အာစရိယုပဇ္ဈာယာနံ ဝသနဋ္ဌာနံ ဝုတ္တံ" ( ဆရာ, ဥပဇ္ဈာယ်တို့၏ နေရာဝယ် မိမိက ခေတ္တသွားရောက်ရာ ဖြစ်သောကြောင့် အာစရိယ ဥပဇ္ဈာယတို့၏နေရာကို "ယတ္ထ ပဋိက္ကမတိ" ဟု ဆိုသည်။)- ဝိမတိ။
ထို့ပြင် "သံဃာရာမော အာဝရဏံ ကာတဗ္ဗော" ၌လည်း ကရဓာတ်၏ ဒွိကမ္မကကို ဆိုလိုလျှင် "သုဝဏ္ဏံ ကဋကံ ကရောတိ" ၌ ကဲ့သို့ ကံနှစ်ခု အရတူရမည်ဖြစ်သောကြောင့် "အာဝဏံ" ကို "သံဃာရာမော" နှင့် အရတူအောင် "သံဃာရာမော- ကို၊ အာဝရဏော- တားမြစ်အပ်သည်ကို" ဟု အနက်ပေးစေလိုသတတ်၊ "အာဝဏံ" ကို "လိင်္ဂဝိပလ္လာသ" ဟုဆိုလိုဟန်တူသည်၊ (တစ်နည်း) သံဃာရာမောကို "သံဃာရာမေ" ဟုသတ္တမီအနက်၌ ပဌမာသက်စေ၍ "အာဝရဏံ- တားမြစ်ခြင်းကို၊ ကတဗ္ဗံ- ၏" ဟုပေးစေလိုသတတ်၊ ထိုစကားကိုလည်း "တတ္ထ အာဝရဏံ ကာတုံ" ဟု "တတ္ထ" ၌ အာဓာရအားဖြင့် မိန့်တော်မူသော ပါဠိတော်ကို ထောက်၍ဆိုသည်။ [ "အာဟာရံ အာဝရဏံ" စသည်၌လည်း ဤနည်းကိုမှီးပါ။]
ယတ္ထ ဝါ၊ ပေ၊ ပဋိက္ကမတိ။ ။ "ယတ္ထ ဝါ ဝသတီတိ ဣမိနာ သာမဏေရဿဝဿဂ္ဂေန လဒ္ဓံ ဝါ, သကသန္တကမေဝ ဝါ နိဗဒ္ဓဝသနကသေနာသနံ ဝုတ္တံ၊ ယတ္ထ ဝါ ပဋိက္ကမတီတိ အာစရိယုပဇ္ဈာယာနံ ဝသနဋ္ဌာနံ ဝုတ္တံ" ( ဆရာ, ဥပဇ္ဈာယ်တို့၏ နေရာဝယ် မိမိက ခေတ္တသွားရောက်ရာ ဖြစ်သောကြောင့် အာစရိယ ဥပဇ္ဈာယတို့၏နေရာကို "ယတ္ထ ပဋိက္ကမတိ" ဟု ဆိုသည်။)- ဝိမတိ။
**မုခဒွါရိကံ။ ပေ။ ကရောန္တီ** တိ၊ ကား။
အဇ္ဇ၊ ယနေ့။
မာ ခါဒ၊ မခဲလင့်။
မာ ဘုဉ္ဇ၊ မစားလင့်။
ဣတိ ဧဝံ၊ သို့။
နိဝါရေန္တိ၊ တားမြစ်ကြကုန်၏။
**န ဘိက္ခဝေ။ ပေ။ ကာတဗ္ဗော** တိ ဧတ္ထ၊ ဟူသောဤပါဌ်၌။
မာခါဒ မာဘုဉ္ဇာတိ၊ ဟူ၍။
ဝဒတောပိ၊ ပြောသော ရဟန်း၏လည်းကောင်း။
(ဒုက္ကဋံ ၌ စပ်။)
အာဟာရံ၊ အာဟာရကို။
နိဝါရေဿာမိ၊ တားမြစ်အံ့။
ဣတိ၊ ဤသို့ကြံ၍။
ပတ္တစီဝရံ၊ သာမဏေ၏သပိတ်, သင်္ကန်းကို။
အန္တော၊ အခန်းတွင်းသို့။
နိက္ခိပတောပိ၊ သွင်းထားသောရဟန်း၏လည်းကောင်း။
သဗ္ဗပယောဂေသု၊ အလုံးစုံသော ပယောဂတို့၌။
ဒုက္ကဋံ၊ သည်။
(ဟောတိ)
ပန၊ ဆက်။
အနာစာရဿ၊ မလျောက်ပတ်သော အကျင့်ရှိသော။
ဒုဗ္ဗစသာမဏေရဿ၊ အပြောအဆိုခက်သော သာမဏေ၏ အပေါ်၌။
ဒဏ္ဍကမ္မံ၊ ဒဏ်အမှုကို။
ကတွာ၊ ၍။
[ဒဏ္ဍကမ္မံ ကတွာတိ ဒဏ္ဍကမ္မံ ယောဇေတွာ၊ ဋီကာ။
"ကတွာ" ဟု ဆိုသောကြောင့် ဆရာကိုယ်တိုင် ပြုရမည်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေရကား "ယောဇေတွာ" ဟု အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်သည်။]
ယာဂုံ ဝါ၊ ယာဂုကိုသော်လည်းကောင်း။
ဘတ္တံ ဝါ၊ ဘတ်ကိုသော်လည်းကောင်း။
ပတ္တစီဝရံ ဝါ၊ ကိုသော်လည်းကောင်း။
ဒဿေတွာ၊ ပြ၍။
ဧတ္တကေ နာမ၊ ဤမျှအတိုင်းအရှည်ရှိသည်မည်သော။
ဒဏ္ဍကမ္မေ၊ ကို။
အာဟဋေ၊ ဆောင်အပ်ပြီးသော်။
ဣဒံ၊ ဤဟာကို။
(ယာဂု သို့မဟုတ် ဘတ္တ, သို့မဟုတ်ပတ္တစီဝရကို။)
လစ္ဆတိ၊ ရလတ္တံ့။
ဣတိ၊ သို့။
ဝတ္တုံ၊ ပြောဆိုခြင်းငှာ။
ဝဋ္ဋတိ၊ ၏။
(ဒဏ်ထမ်း၍ ပြီးလွယ်အောင် ယာဂုစသည်ကိုပြ၍ ပြောခြင်းငှာ အပ်၏၊ ဟူလို။)
ဟိ၊ မှန်။
ဘဂဝတာ၊ သည်။
အာဝရဏမေဝ၊ တားမြစ်ခြင်းသာလျှင်ဖြစ်သော။
ဒဏ္ဍကမ္မံ၊ ကို။
ဝုတ္တံ၊ ပြီ။
ပန၊ ထိုသို့ပင် အာဝရဏဒဏ္ဍကမ္မကို မိန့်တော်မူအပ်ပါသော်လည်း။
ဓမ္မသင်္ဂဟကတ္ထေရေဟိ၊ သုတ်, အဘိဓမ္မာ,ဝိနည်းကို အင်္ဂါယနာတင်သောထရ်တို့သည်။
အပရာဓာနုရူပံ၊ အပြစ်အားလျော်စွာ။
ဥဒကဒါရုဝါလိကာဒီနံ၊ ရေ, ထင်း,သဲ အစရှိသည်တို့ကို။
အာဟရာပနံပိ၊ ဆောင်စေခြင်းကိုလည်း။
ကာတဗ္ဗံ၊ ၏။
ဣတိ၊ သို့။
ဝုတ္တံ၊ ပြီ။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။
တမ္ပိ၊ ထိုရေကို ဆောင်စေခြင်းအစရှိသော ဒဏ်အမှုကိုလည်း။
ကာတဗ္ဗံ၊ ၏။
တဉ္စ၊ ထို ဒဏ်အမှုကိုလည်း။
သြရမိဿတိ၊ ရှေင်ကြဉ်လတ္တံ့။
(ယောဇနာ၌ "ကိုယ်ဖြင့် ရှောင်ကြဉ်လတ္တံ့")မုခဒွါရိကံ။ ပေ။ ကရောန္တိ။ ။ မုခဒွါရိကန္တိ မုခေန ဘုဉ္ဇိတဗ္ဗံ၊ - သာရတ္ထ၊ "မုခဒွါရိကံ- ခံတွင်းပေါက်ဖြင့် စားသောက်ထိုက်သော၊ အာဟာရံ- အာဟာရကို၊ အာဝရဏံ- တားမြစ်အပ်သည်ကို ၊ (တစ်နည်း) အာဟာရံ- ၌၊ အာဝရဏံ- တားမြစ်ခြင်းကို၊ ကရောန္တိ- ကုန်၏" ဟု ပါဠိတော်၌ ပေး။
ဒဏ္ဍကမ္မံ။ ။ ဒဍိ- အာဏာယံ ဟု အာဏာပေးခြင်းအနက်ကို ဒဍိဓာတ်ကဟော၏၊ ဤနေရာ၌ ဆုံးမခြင်းအနက်ကိုပင် "အာဏာပေးခြင်း" ဟု ယူပါ၊ ဒဏ္ဍေန္တိ ဝိနေန္တိ ဧတေနာတိ ဒဏ္ဍေ၊ ကတ္တဗ္ဗံတိ ကမ္မံ၊ ဒဏ္ဍေယေဝ ကမ္မံ ဒဏ္ဍကမ္မံ၊ ဤဒဏ်အမှုကို ပါဠိတော်၌ အာဝရဏ (ကျောင်းသို့မဝင်လာဖို့ရန်) သာ တိုက်ရိုက်လာ၏။ နောက်မှ သင်္ဂါယနာတင် ထေရ်တို့က ဥဒကဒါရုဝါလိကာ(ရေဒဏ်,ထင်းဒဏ်, သဲဒဏ်စသည်) ပေးမှုကို ဒဏ်အဖြစ်ဖြင့် ပြုတော်မူကြသည်၊ ထိုသို့ ဒဏ်ပေးရာ၌ "နောင် မပြုဝံ့အောင် ရည်ရွယ်၍ ဒဏ်ပေးမှုကို ပြုရမည်၊ သက်သက် နှိပ်စက်လို, ပျက်စီးစေလို, လူထွက်သွားစေလိုသော သဘောဖြင့်ကား မပြုရ" ဟု အဋ္ဌကထာမိန့်သည်၊ [ "ဥဒကံပဝေသေတုံ" ၌ရေကန်စသည်ဝယ်ရှိသော ရေ၏အတွင်း၌ ဝင်နေစေမှုကို ဆိုလိုသည်။] ဝိရမိဿတိ၊ အထူးသဖြင့် ရှောင်ကြဉ်လတ္တံ့။ (ယောဇနာ၌ "နှုတ်ဖြင့် ရှောင်ကြဉ်လတ္တံ့" ဟု ဖွင့်၏။) ဣတိ၊ သို့။ အနုကမ္ပာယ၊ သနားစောင့်ရှောက်ခြင်းဖြင့်။ (ကာတဗ္ဗံ)။ နဿိဿတိ၊ ပျက်စီးလတ္တံ့။ ဝိဗ္ဘမိဿတိ၊ လူထွက်လတ္တံ့။ ဣတိအာဒိနယပ္ပဝတ္တေန၊ ဤသို့ အစရှိသော နည်းဖြင့်ဖြစ်သော။ ပါပဇ္ဈာသယေန၊ ယုတ်မာသော အလိုဆန္ဒဖြင့်။ န(ကာတဗ္ဗံ)။ စ၊ ဆက်။ ဒဏ္ဍကမ္မံ၊ ကို။ ကရောမိ၊ အံ့။ ဣတိ၊ ဤသို့ကြံ၍။ (ရိုးမယ်ဖွဲ့၍။) ဥဏှပါသာဏေ၊ ပူသော ကျောက်ဖြာပေါ်၌။ နိပဇ္ဇာပေတုံ ဝါ၊ လည်းလျောင်းနေစေခြင်းငှာလည်းကောင်း။ ပါသာဏိဋ္ဌကာဒီနိ၊ ကျောက်, အုတ်ခဲ အစရှိသည်တို့ကို။ သီသေ၊ ဦးခေါင်းပေါ်၌။ နိက္ခိပါပေတုံ ဝါ၊ ချထားစေခြင်းငှာလည်းကောင်း။ ဥဒကံ၊ ရေထဲသို့။ ပဝေသေတုံ ဝါ၊ ဝင်စေခြင်းငှာလည်းကောင်း။ န ဝဋ္ဋတိ။
ဒဏ္ဍကမ္မံ။ ။ ဒဍိ- အာဏာယံ ဟု အာဏာပေးခြင်းအနက်ကို ဒဍိဓာတ်ကဟော၏၊ ဤနေရာ၌ ဆုံးမခြင်းအနက်ကိုပင် "အာဏာပေးခြင်း" ဟု ယူပါ၊ ဒဏ္ဍေန္တိ ဝိနေန္တိ ဧတေနာတိ ဒဏ္ဍေ၊ ကတ္တဗ္ဗံတိ ကမ္မံ၊ ဒဏ္ဍေယေဝ ကမ္မံ ဒဏ္ဍကမ္မံ၊ ဤဒဏ်အမှုကို ပါဠိတော်၌ အာဝရဏ (ကျောင်းသို့မဝင်လာဖို့ရန်) သာ တိုက်ရိုက်လာ၏။ နောက်မှ သင်္ဂါယနာတင် ထေရ်တို့က ဥဒကဒါရုဝါလိကာ(ရေဒဏ်,ထင်းဒဏ်, သဲဒဏ်စသည်) ပေးမှုကို ဒဏ်အဖြစ်ဖြင့် ပြုတော်မူကြသည်၊ ထိုသို့ ဒဏ်ပေးရာ၌ "နောင် မပြုဝံ့အောင် ရည်ရွယ်၍ ဒဏ်ပေးမှုကို ပြုရမည်၊ သက်သက် နှိပ်စက်လို, ပျက်စီးစေလို, လူထွက်သွားစေလိုသော သဘောဖြင့်ကား မပြုရ" ဟု အဋ္ဌကထာမိန့်သည်၊ [ "ဥဒကံပဝေသေတုံ" ၌ရေကန်စသည်ဝယ်ရှိသော ရေ၏အတွင်း၌ ဝင်နေစေမှုကို ဆိုလိုသည်။] ဝိရမိဿတိ၊ အထူးသဖြင့် ရှောင်ကြဉ်လတ္တံ့။ (ယောဇနာ၌ "နှုတ်ဖြင့် ရှောင်ကြဉ်လတ္တံ့" ဟု ဖွင့်၏။) ဣတိ၊ သို့။ အနုကမ္ပာယ၊ သနားစောင့်ရှောက်ခြင်းဖြင့်။ (ကာတဗ္ဗံ)။ နဿိဿတိ၊ ပျက်စီးလတ္တံ့။ ဝိဗ္ဘမိဿတိ၊ လူထွက်လတ္တံ့။ ဣတိအာဒိနယပ္ပဝတ္တေန၊ ဤသို့ အစရှိသော နည်းဖြင့်ဖြစ်သော။ ပါပဇ္ဈာသယေန၊ ယုတ်မာသော အလိုဆန္ဒဖြင့်။ န(ကာတဗ္ဗံ)။ စ၊ ဆက်။ ဒဏ္ဍကမ္မံ၊ ကို။ ကရောမိ၊ အံ့။ ဣတိ၊ ဤသို့ကြံ၍။ (ရိုးမယ်ဖွဲ့၍။) ဥဏှပါသာဏေ၊ ပူသော ကျောက်ဖြာပေါ်၌။ နိပဇ္ဇာပေတုံ ဝါ၊ လည်းလျောင်းနေစေခြင်းငှာလည်းကောင်း။ ပါသာဏိဋ္ဌကာဒီနိ၊ ကျောက်, အုတ်ခဲ အစရှိသည်တို့ကို။ သီသေ၊ ဦးခေါင်းပေါ်၌။ နိက္ခိပါပေတုံ ဝါ၊ ချထားစေခြင်းငှာလည်းကောင်း။ ဥဒကံ၊ ရေထဲသို့။ ပဝေသေတုံ ဝါ၊ ဝင်စေခြင်းငှာလည်းကောင်း။ န ဝဋ္ဋတိ။