Issues
Select Version
Bhāsāṭīkā-ဘာသာဋီကာ
မြန်မာဘာသာ
(SP) Mahāvagga-aṭṭhakathā
(SP) Mahāvagga-aṭṭhakathā

Gilānavatthukathā

Author: Bhāsāṭīkā-ဘာသာဋီကာ @ IAPT

**မဉ္စကေ နိပါတေသု**န္တိ၊ ကား။ ဧဝံ၊ သို့။ (ပါဠိတော်၌လာသည့်အတိုင်း။) ဓောဝိတွာ၊ ‌ဆေးကြောသုတ်သင်ပြီး၍။ အညံ၊ သော။ ကာသာဝံ၊ သင်္ကန်းကို။ နိဝါသေတွာ၊ ဝတ်စေပြီး၍။ ပဉ္စကေ၊ ညောင်စောင်းငယ်၌။ နိပဇ္ဇာပေသုံ၊ အိပ်စေကြကုန်ပြီ။ စ ပန၊ ထပ်၍ဆက်။ နိပဇ္ဇာပေတွာ၊ အိပ်စေပြီး၍။ အာယသ္မာ အာနန္ဒော၊ မုတ္တကရီသကိလိဋ္ဌံ၊ ကျင်ငယ် ကျင်ကြီးတို့ဖြင့် ညစ်ပေနေသော။ ကာသာဝံ၊ ကို။ ဓောဝိတွာ၊ ဖွတ်လျှော်ပြီး၍။ ဘူမိယံ၊ မြေ၌။နာနာသီမ ၊ပေ၊ န ပါပုဏာတိ။ ။ ဥပစာ မတူသော ကျောင်းတိုက်ကြီးနှစ်တိုက် ဖြစ်လျှင်ကား တောင်ဘက်တိုက်၌ ဝါကပ်ဖို့ရန် ကျောင်းနေရာ ယူပြီးနောက် မြောက်ဘက် ကျောင်းတိုက်သို့ သွား၍ ကျောင်းနေရာ တစ်ခုယူပြန်လျှင် ပထမယူမှုသည် ငြိမ်းပျောက် ပျက်သွားတော့၏၊ ထို့ကြောင့် ပထမကျောင်းနှင့်ဆိုင်သော သင်္ကန်းလာဘ်သည် မရနိုင်တော့-ဟူလို။
သေသံ ၊ပေ၊ ပါပုဏာတိ။ ။ ထို မြောက်ဘက် ကျောင်းတိုက်၌ ဝါကပ်သော ရဟန်းမှာ သင်္ကန်းလာဘ်သာ မရ၊ သင်္ကန်းလာဘ်မှတစ်ပါး အခြားသော အာမိသ, ဆေး အစရှိသော ဝတ္ထုများကား ထိုရဟန်းနှင့်တကွ ဝေစု ဝေချိန်ဝယ် ဥပစာရသိမ်အတွင်း၌ ရောက်လာသော ရဟန်းအားလုံး ရနိုင်သည်၊ ထို့‌ကြောင့် ယခုခေတ်ဝယ်သင်္ကန်းမှတစ်ပါးသော သံဃိက ပစ္စည်းကို ဝေရာ၌ အာဂန္တုကရဟန်းတို့အားလည်း ဝေစု ဝေရသည်ဟု မှတ်ပါ၏။
ပရိဘဏ္ဍံ၊ အပြေအပြစ်ကို။ အကာသိ၊ ပြုပြီ။ [ကျင်ကြီး ကျင်ငယ်တွေပေနေသော ဂိလာန၏ နေရာကို ရေဖြင့် ဆေးကြောသုတ်သင်ခြင်းကို "ပရိဘဏ္ဍံ အကာသိ" ဟု ဆိုသည်၊ ဝိမတိ၌ကား နွားချေးဖြင့် သုတ်လိမ်းခြင်းကိုတိုင်အောင် "ပရိဘဏ္ဍ ပြုသည်" ဟု ဆိုသည်။]
**ယော ဘိက္ခဝေ၊ ပေ၊ ဥပဋ္ဌဟေယျာ**တိ၊ ကား။ ယော၊ အကြင် ရဟန်းသည်။ မံ၊ ငါဘုရားကို။ ဩဝါဒါနုသာသနီကရဏေန၊ ဩဝါဒ, အနုသာသနီကို ပြုကျင့်ခြင်းအားဖြင့်။ (ဩဝါဒ, အ နုသာသနီကို လိုက်နာသောအားဖြင့်။) ဥပဋ္ဌဟေယျ၊ ပြုစုလုပ်ကျွေးရာ၏။ သော၊ ထိုရဟန်းသည်။ ဂိလာနံ၊ ဂိလာနကို။ ဥပဋ္ဌဟေယျ၊ ပြုစုလုပ်ကျွေးရာ၏။ (ပြုစုလုပ်ကျွေးလော။) မမ၊ ၏။ ဩဝါဒကာရကေန၊ ဩဝါဒကို ပြုလုပ် လိုက်နာသော ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ဂိလာနော၊ ကို။ ဥပဋ္ဌာတဗ္ဗော၊ ၏။ ဣတိ အယမေဝ၊ ဤ ဆိုအပ်ပြီးသည်သာ။ ဧတ္ထ၊ ဤ ယောဘိက္ခဝေ အစရှိသော ပါဠိရပ်၌။ အတ္ထော၊ တည်း။
ပန၊ ဗျတိရိတ်။ ဘဂဝတော စ၊ အားလည်းကောင်း။ ဝါ၊ ကိုလည်းကောင်း။ ဂိလာနဿ စ၊ အားလည်းကောင်း။ ဝါ၊ ကိုလည်းကောင်း။ ဥပဋ္ဌာနံ၊ ပြုစု လုပ်ကျွေးခြင်းသည်။ ဧကသဒိသံ၊ တစ်ထပ်တည်း တူညီ၏။ ဣတိ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဧတ္ထ၊ ဤ ယောဘိက္ခဝေ အစရှိသော ပါဠိရပ်၌။ အတ္ထော၊ ကို။ န ဂဟေတဗ္ဗော၊ မယူထိုက်။
**သံဃေန ဥပဋ္ဌာတဗ္ဗော**တိ (ဧတ္ထ၊ ၌။ ဝိနိစ္ဆယော ဧဝံ ဝေဒိတဗ္ဗော။) ယဿ၊ အကြင်ဂိလာန၏။ ဧတေ ဥပဇ္ဈာယာဒယော၊ ဤဥပဇ္ဈာယ် အစရှိသောပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။ တသ္မိံ ဝိဟာရေ၊ ထိုကျောင်း၌။ (မကျန်းမမာဖြစ်နေရာကျောင်း၌။) နတ္ထိ၊ ကုန်။ [ဥပဇ္ဈာယာဒယော၌ အာဒိဖြင့် အာစရိယ, သဒ္ဓိဝိဟာရိက, အန္တေဝါသိက, သမာနုပဇ္ဈာယက, သမာနာစရိယတို့ကိုယူ။] အာဂန္တုကော၊ အာဂန္တုကဖြစ်သော။ ဧကစရိကော၊ တစ်ပါးတည်း လှည့်လည်လေ့ ရှိသော။ ဘိက္ခု၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ သော၊ ထို ဂိလာနသည်။ သံဃဿ၊ ၏။ ဘာရော၊ တာဝန်တည်း။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ သံဃေန၊ သည်။ ဥပဋ္ဌာတဗ္ဗော၊ ၏။
နော စေ ဥပဋ္ဌဟေယျ၊ အကယ်၍ မပြုစု မလုပ်ကျွေးအံ့။ (ဧဝံ သတိ)။ သကလဿ၊ အလုံးစုံသော။ သံဃဿ၊ ၏။ အာပတ္တိ (ဟောတိ)၊
ပန၊ ဆက်။ ဝါရံ၊ အလှည့်အကြိမ်ကို။ ထပေတွာ၊ ထား၍။ ဇဂ္ဂ‌န္တေသု၊ ပြုစုလုပ်ကျွေးကုန်လတ်သော်။ ယော၊ အကြင် ရဟန်းသည်။ အတ္တနော၊ ၏။ ဝါရေ၊ အလှည့်အကြိမ်၌။ န ဇဂ္ဂတိ၊ မပြုစု။ တဿေဝ၊ ထို မပြုစုသော ရဟန်း၏သာ။ အာပတ္တိ (ဟောတိ)၊
သံဃတ္ထေရောပိ၊ သံဃာ့ထေရ်သော်မှလည်း။ ဝါရတော၊ မှ။ န မုစ္စတိ၊ မလွတ်။
သကလော၊ သော။ သံဃော၊ သည်။ ဧကဿ၊ တစ်ပါးသော ရဟန်း၏။ ဘာရံ၊ တာဝန်ကို။ သစေ ကရောတိ၊ အံ့။ (တစ်ပါးကို တာဝန်ပေးထားအံ့။) ဧဝံ သတိ ဝါ၊ သော်လည်းကောင်း။ ဧကော၊ သော။ ဝတ္တသမ္ပန္နော၊ ကျင့်ဝတ်နှင့် ပြည့်စုံသော။ ဘိက္ခု၊ သည်။ အဟမေဝ၊ တပည့်တော်သည်သာ။ ဇဂ္ဂိဿာမိ၊ ပြုစုလုပ်ကျွေးပါအံ့။ ဣတိ၊ ဤသို့ လျှောက်၍။ (သစေ) ပဋိဇဂ္ဂတိ၊ အကယ်၍ပြုစုလုပ်ကျွေးအံ့။ (ဧဝံ သတိ) ဝါ၊ သော်လည်းကောင်း။ သံဃော၊ သည်။ အာပတ္တိတော၊ မှ။ မုစ္စတိ၊ လွတ်၏။
**အဘိက္ကမန္တံ ဝါ အဘိက္ကမတီ**တိ အာဒီသု၊ အစရှိသော ပါဠိရပ်တိ့ု၌။ (အတ္ထော ဒဋ္ဌဗ္ဗော၌ စပ်။) ဝဍ္ဎံန္တံ၊ တိုးလာသော။ အာဗာဓံ ဝါ၊ အနာကိုမူလည်း။ ဣဒံ နာမ၊ ဤမည်သော ဆေး, ဤမည်သော အစာကို။ ပရိဘုဉ္ဇန္တဿ၊ သုံးဆောင်လတ်သော်။ ဝါ၊ ‌သော။ မေ၊ တပည့်တော်၏။ (အာဗာဓော၊ သည်။) ဝဍ္ဎတိ၊ တိုးလာ၏။ ဣဒံ (နာမ)၊ ကို။ ပရိဘုဉ္ဇန္တဿ၊ လတ်သော်။ ဝါ၊ သော။ (မေ၊ ၏။ အာဗာဓော၊ သည်။) ပရိဟာယတိ၊ ဆုတ်ယုတ်၏။ (လျော့၏။) ဣဒံ (နာမ)၊ ကို။ ပရိဘုဉ္ဇန္တဿ (မေ အာဗာဓော)၊ တိဋ္ဌတိ၊ တန့်ရပ်နေ၏။ ဣတိ၊ သို့။ ယထာဘူတံ၊ ဟုတ်တိုင်းမှန်စွာ။ နာဝိကရောတိ၊ ထင်စွာ မပြုတတ်။ ဣတိ ဧဝံ၊ သို့။ အတ္ထော၊ ကို။ ဒဋ္ဌဗ္ဗော၊ မှတ်ထိုက်၏။
**နာလ**န္တိ၊ ကား။ ဥပဋ္ဌာတုံ၊ ပြုစုလုပ်ကျွေးခြင်းငှာ။ န ပဋိရူပေါ၊ မလျောက်ပတ်။ န ယုတ္တော၊ မသင့်။
**ဘေသဇ္ဇံ သံဝိဓာတု**န္တိ၊ ကား။ ဘေသဇ္ဇံ၊ ဆေးကို။ ယောဇေတုံ၊ ယှဉ်စပ်ခြင်းငှာ။ အသမတ္ထော၊ မစွမ်းနိုင်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။
**အာမိသန္တရော**တိ၊ ကား။ အဿ၊ ထို ဂိလာနုပဋ္ဌာက၏။ အာမိသံ၊ အာမိသဟူသော။ အန္တရံ၊ အကြောင်းသည်။ ဘေသဇ္ဇံ ၊ပေ၊ ဟောတိ။ ။ ဘေသဇ္ဇံ ယောဇေတုံ အသမတ္တော ဟောတီတိ၊ "ဝေဇ္ဇေန ဣဒဉ္စိဒဉ္စ ဘေသဇ္ဇံ ဂဟေတွာ ဣမိနာ ယောဇေတွာ ဒါတဗ္ဗ" န္တိ ဝုတ္တေ တထာ ကာတုံ အသမတ္ထောတိ အတ္ထော- ဤမည် ဤမည်သော ဆေးကိုယူ၍ ဤ ဝတ္ထုနှင့် (ဥပမာ-ထန်းလျက်ရည် ဆားပြုတ်ရည် စသည်နှင့်) ရောစပ်၍ ဆရာပြောသည့်အတိုင်း ပေးစွမ်းနိုင်ခြင်းကို "ဘေသဇ္ဇံ သံဝိဓာတုံ" ဟု ဆိုသည်၊ မိမိကိုယ်တိုင် ဆေးဆရာ အဖြစ်ဖြင့် ဆေးပေးခြင်းကို ဆိုလိုရင်းမဟုတ်၊ မိမိကိုယ်တိုင်ဆေးဆရာအဖြစ်ဖြင့် စီမံတတ်မူကား သာ၍ပင် လျောပတ်၏။ (အတ္ထိ)၊ ဣတိ၊ ကြောင့်။ (သော၊ ထို ဂိလာနုပဋ္ဌာကသည်။ အာမိသန္တရော၊ ရမည်၏။ ကာရဏံ၊ အကြောင်းကို။
**အန္တရန္တိ**၊ ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ၏။ [ကာရဏံဖြင့် အဘိဓာန် (၈၀၂) လာ မဇ္ဈ, ဝတ္ထ စသော အနက်တို့ကို တားမြစ်သည်။] အာမိသကာရဏာ၊ အာမိသဟူသော အကြောင်းကြောင့်။ ယာဂုဘတ္တပတ္တစီဝရာနိ၊ ယာဂု, ဆွမ်း, သပိတ်, သင်္ကန်းတို့ကို။ ပတ္ထေန္တော၊ တောင့်တသည်။ (ဟုတွာ)။ ဥပဋ္ဌာတိ၊ ၏။ ဣတိ အတ္ထော၊ [ဂိလာနအတွက် ရသော ယာဂု, ဆွမ်းတို့ကိုလည်းကောင်း, ဂိလာန ပျံလွန်တော်မူသောအခါ ရမည့် သပိတ်သင်္ကန်းတို့ကိုလည်းကောင်း တောင့်တ၍ ပြုစုသည်-ဟူလို။] မှတ်ချက်။ ။ သီလက္ခန် မဟာသီလအခန်၌ ဆေးအတတ်ကို "မိစ္ဆာဇီဝ" ဟု ဟောတော်မူ၏၊ ထို၌ "မိစ္ဆာဇီဝ" ဟု ဟောတော်မူခြင်းကား လူအများအား ဆေးကု၍ ကုလဒူသန အနေသန ဖြစ်မှုကို တားမြစ်ခြင်းတည်း၊ ဆေးအတတ် သင်ရုံဖြင့် မိစ္ဆာဇီဝ မဖြစ်ကြောင်းမှာ ဤ ပါဠိတော်၌ "ဆေးစပ် တတ်ရမည်" ဟူသော စကားဖြင့် လည်းကောင်း, "လျောက်ပတ် မလျောက်ပတ်သော ဓာတ်စာကို သိရမည်" ဟူသော စကားဖြင့်လည်းကောင်း, ဘေသဇ္ဇက္ခန္ဓက၌ တတ်သိရမည့် ဆေးအတတ်များဖြင့်လည်းကောင်း ထင်ရှားပါသည်။