Issues
Select Version
Bhāsāṭīkā-ဘာသာဋီကာ
မြန်မာဘာသာ
(SP) Mahāvagga-aṭṭhakathā
(SP) Mahāvagga-aṭṭhakathā

Āpattipaṭikammavidhikathā

Author: Bhāsāṭīkā-ဘာသာဋီကာ @ IAPT

**ဘဂဝတာ။ ပေ။ ကာတဗ္ဗော** တိ ဣဒံ၊ ဟူသော ဤစကားကို။ ယဿသိယာ အာပတ္တီတိအာဒိဝစနေန စေဝ၊ တ္တိ အစရှိသော စကားတော်အားဖြင့်လည်းကောင်း။ ပါရိသုဒ္ဓိဒါနပညာပနေန စ၊ ပါရိသုဒ္ဓိပေးခြင်းကို ပညတ်တော်မူခြင်းအားဖြင့်လည်းကောင်း။ ပါရိသုဒ္ဓိဥပေါသထပညာပနေန စ၊ ပါရိသုဒ္ဓိဥပုသ်ကိုပညတ်တော်မူခြင်းအားဖြင့်လည်းကောင်း။ ပညတ္တံ၊ ပညတ်တော်မူအပ်ပြီးသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ ၏။ဘဂဝတာ ၊ ပေ၊ ဝေဒိတဗ္ဗံ။ ။ "န သာပတ္တိကေန ဥပေါသထော ကာတဗ္ဗော" ဟူသော ပညတ်တော်သည် ပါဠိတော်၌ တိုက်ရိုက် မရှိပါဘဲလျက် အဘယ်နည်းဖြင့် "န သာပတ္တိကေန ဥပေါသထော ကာတဗ္ဗော" ဟု ပညတ်တော်မူရကြောင်းကို ဆိုရသနည်း?၊ ဤသို့ မေးဖွယ်ရှိသောကြောင့် "ဘဂဝတာ" စသည်မိန့်၊ "န သာပတ္တိကေနဥပေါသထော ကာတဗ္ဗော" ဟူသော ပညတ်တော်ကို မြတ်စွာဘုရားသည် တိုက်ရိုက်ပညတ်တော်မူအပ်သော်လည်း "ယဿ သိယာ အာပတ္တိ၊ သော အာဝိသရေယျ- ဥပုသ်ပြုခါနီး၌ အာပတ်ရှိလျှင် ထင်စွာပြုကြပါ" ဟု မိန့်တော်မူအပ်သော စကားတော်အားဖြင့်လည်းကောင်း "ဥပုသ်ပြုရာသို့ မလိုက်နိုင်လျှင် မိမိမှာ အာပတ်မှ စင်ကြယ်ကြောင်းကို ပေးရမည်" ဟူသော ပညတ်တော်အားဖြင့်လည်းကောင်း, "ပရိသုဒ္ဓေါ အဟံဘန္တေ" စသည်ဖြင့် အာပတ်မှ စင်ကြယ်ကြောင်းကိုပြသော ပါရိသုဒ္ဓိဥပုသ်ကို ပညတ်တော်မူခြင်းအားဖြင့်လည်းကောင်း, "အာပတ်ရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်သည် ဥပုသ်မပြုကောင်း" ဟုပညတ်ပြီးသား ဖြစ်သည်ဟု သိပါ။ [ယဿ သိယာ အာပတ္တိ စသော တတိယန္တသုံးပုဒ်ကို "ဟိတ်အနက်ဟော" ဟု ယောဇနာ ဖွင့်၏၊ ဤ၌ကား "ပညတ္တံ ဟောတိ" ၏ အဘိန္နဝိသေသန အဖြစ်ဖြင့် အနက်ပေးလိုက်သည်။]
**ဣတ္ထန္နာမံ အာပတ္တိ** န္တိ၊ ကား။ ထုလ္လစ္စယာဒီသု၊ ထုလ္လစ္စဉ်း အစရှိသော အာပတ်ငါးဖုံးတို့တွင်။ ဧကိဿာ၊ တစ်ပါးသော အာပတ်၏။ နာမံ၊ ကို။ ဂဟေတွာ၊ ယူ၍။ ထုလ္လစ္စယံ၊ ထုလ္လစ္စယ မည်သော။ အာပတ္တိံ၊ သို့။ (အာပန္နော၊ သင့်ရောက်ပါပြီ။) ပါစိတ္တိယံ၊ ပါစိတ္တိယ မည်သော။ အာပတ္တိံ၊ သို့။ (အာပန္နော၊ ပြီ။) ဣတိ ဧဝံ၊ သို့။ ဝတ္တဗ္ဗံ၊ ဆိုရာ၏။
**တံ ပဋိဒေသေမီ** တိ ဣဒံ၊ ဟူသော ဤစကားသည်။ (သုဝုတ္တမေဝ ဟောတိ၊ ၌ စပ်။) တံ တုမှမူလေ (ပဋိဒေသေမီ) တိ၊ ဟူ၍လည်းကောင်း။ တံ တုယှမူလေပဋိဒေသေမီတိ၊ ဟူ၍လည်းကောင်း။ ဝုတ္တံ၊ ပြောဆိုအပ်သည်။ (သမာနံ) ပိ၊ သော်လည်း။ သုဝုတ္တမေဝ၊ ကောင်းစွာပြောဆိုအပ်သည်သာ။ ဟောတိ။
**ပဿတီ** တိ ဣဒဉ္စ၊ ဟူသော ဤစကားကိုလည်း။ (ဝတ္တဗ္ဗံ၌ စပ်။) ပဿသိ အာဝုသော တံ အာပတ္တိန္တိ၊ ဟူ၍လည်းကောင်း။ (အကြီးက အငယ်ကို မေးပုံ။) ပဿထ ဘန္တေ တံ အာပတ္တိန္တိ၊ ဟူ၍လည်းကောင်း။ (အငယ်က အကြီးကို မေးပုံ။) ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝတ္တဗ္ဗံ၊ ရာ၏။ (ပါဠိတော်၌ **"ပဿသိ"** ဟု သာရှိသော်လည်း **ပဿသိ အာဝုသော တံ အာပတ္တိံ"** စသည်ဖြင့် အကျယ်ဆိုပါ၊ ဟူလို။)
ပန၊ ကား။ **အာမ ပဿာမီ** တိ ဣဒံ၊ သည်။ (သုဝုတ္တမေဝ ဟောတိ၊ ၌စပ်။) အာမ ဘန္တေ ပဿာမီတိ၊ ဟူ၍လည်းကောင်း။ (အငယ်က အကြီးကိုလျှောက်ပုံ။) အာမ အာဝုသော ပဿာမီတိ၊ ဟူ၍လည်းကောင်း။ (အကြီးက အငယ်ကို ပြောပုံ။) ဧဝံ၊ သို့။ ဝုတ္တံ၊ သည်။ (သမာနံ) ပိ၊ သော်လည်း။မှတ်ချက်။ ။ ဝိမတိ၌ ဤပါဠိကို ယူ၍လည်းကောင်း, အခြားပါဠိများကို ကိုးကား၍လည်းကောင်း "အာပတ်ရှိနေသော အလဇ္ဇီပုဂ္ဂိုလ်များနှင့်အတူ ဥပုသ်မပြုရ" ဟု ဆိုထားသည်ကိုကား ဆရာတို့ မနှစ်သက်ကြ၊ အမှန်အားဖြင့် အာပတ်ရှိသူသာ အာပတ်ထပ်သင့်စရာရှိသည်၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်နှင့်အတူ ဥပုသ်ပြုသော ပုဂ္ဂိုလ်မှာ အာပတ်သင့်စရာ မရှိပါ။
ပါရိသုဒ္ဓိဒါနပညာပနေန။ ။ "ပါရိသုဒ္ဓိ" ဟူသည် မိမိမှာ အာပတ်စင်ကြယ်ခြင်းတည်း၊ ထို့ကြောင့် ဥပုသ်ပြုရာအရပ်သို့ မလိုက်နိုင်၍ ပါရိသုဒ္ဓိပေးမည့် ရဟန်းသည်အာပတ်မှ စင်ကြယ်သူသာ ဖြစ်ရမည်၊ အကယ်၍ မစင်ကြယ်လျှင် ထိုအာပတ်ကိုဒေသနာပြောပြီးမှ, ဂရုကအာပတ် ဖြစ်လျှင်လည်း ထိုအာပတ်ကို အာဝီကရဏပြုပြီးမှ "ပါရိသုဒ္ဓိံ ဒမ္မိ" စသည်ဖြင့် ပါရိသုဒ္ဓိ ပေးရသည်၊ မိမိက အာပတ်မှ မစင်ကြယ်ပါဘဲပါရိသုဒ္ဓိ ပေးခြင်းကား လိမ်၍ ပေးရာရောက်သည်။ [ပါရိသုဒ္ဓိဒါနပညာပနေနစာတိဣမိနာဝ သာပတ္တိကေန ပါရိသုဒ္ဓိပိ န ဒါတဗ္ဗာတိ ဒီပိတံ ဟောတိ၊- သာရတ္ထ။]
တံ ပဋိဒေသေမိ။ ။ ပါဠိတော်၌ "တံ ပဋိဒေသေမိ" ဟု ရှိသော်လည်း အငယ်ကအကြီးထံ ဒေသနာပြောရာ၌ "တံ တုမှမူလေ ပဋိဒေသေမိ" ဟုလည်းကောင်း, အကြီးကအငယ်ထံ ဒေသနာပြောရာ၌ "တံ တုယှမူလေ ပဋိဒေသေမိ" ဟုလည်းကောင်း ပြောလျှင်ကောင်းစွာ ပြောဆိုအပ်သည်ပင် ဖြစ်တော့၏- ဟူလို၊ တုမှ, တုယှတို့၌ "နိဂ္ဂဟိတ်ကျေသည်" ဟုမှတ်ပါ၊ စာအုပ်တို့၌ "ဝုတ္တေပိ" ဟု တွေ့ရ၏၊ ဣဒံ+ သုဝုတ္တမေဝဟောတိတို့နှင့် အရတူ ဖြစ်သောကြောင့် "ဝုတ္တမ္ပိ" ဟု ဝိဘတ်တူ ရှိစေရမည်။ နောက်၌လည်း ဝိဘတ်တူ ရှိလတ္တံ့။
သုဝုတ္တမေဝ၊ သည်သာ။ ဟောတိ။ (ပါဠိတော်၌ **"အာမ ပဿာမိ"** ဟုသာရှိသော်လည်း အကြီး, အငယ်လိုက်၍ **"ဘန္တေ+ အာဝုသော"** ဟုထည့်ဆိုရမည်၊ ဟူလို။)
ပန၊ ကား။ **အာယတိံ သံဝရေယျာသီ** တိ ဧတ္ထ၊ ၌။ ဝုဍ္ဎတရော၊ သီတင်းကြီးသည်။ သစေ(ဟောတိ။ ဧဝံသတိ။) အာယတိံ သံဝရေယျာထာတိ၊ ဟူ၍။ ဝတ္တဗ္ဗော၊ လျှောက်ထိုက်၏။
ပန၊ ဆက်။ ဧဝံ၊ သို့။ ဝုတ္တေန၊ ပြောဆိုအပ်သောပုဂ္ဂိုလ်သည်။ သာဓု, သုဋ္ဌု သံဝရိဿာမီတိ၊ ဟူ၍။ ဝတ္တဗ္ဗမေဝ၊ ဆိုထိုက်သည်သာ။
ပန၊ ကား။ **ယဒါ နိဗ္ဗေမတိကော** တိ ဧတ္ထ၊ ၌။ (ဝုတ္တံ၌စပ်။) ဧသ(ဧသော)၊ ဤရဟန်းသည်။ နိဗ္ဗေမတိကော၊ ဝေမတိကရှိသူ မဟုတ်သည်။ သစေ န ဟောတိ၊ အကယ်၍ မဖြစ်အံ့။ (ဝေမတိကဖြစ်အံ့။ ဧဝံသတိ။) ဝတ္ထုံ၊ အာပတ်သင့်ကြောင်းဝတ္ထုကို။ ကိတ္တေတွာပိ၊ ပြောပြီး၍လည်း။ ["ပိ" ဖြင့် ပါဠိတော်၌လာသော ယဒါနိဗ္ဗေမတိကော ဘဝိသာမိ, တဒါဟံ ပဋိကရိဿာမိဟူသော နည်းကိုပေါင်းသည်။ အချို့စာအုပ်တို့၌ "ကိတ္တေတွာဝ" ဟုရှိ၏။ ပါဠိတော်ကို တားမြစ်ရာ ရောက်သောကြောင့် မကောင်း။] ဒေသေတုံ၊ ဒေသနာပြောခြင်းငှာ။ ဝဋ္ဋတိ။ ဣတိ၊ ဤသို့။ အန္ဓကဋ္ဌကထာယံ၊ ၌။ ဝုတ္တံ၊ ပြီ။
တတြ၊ ထိုသို့ပြောရာ၌။ အယံ၊ ကား။ ဒေသနာဝိဓိ၊ ဒေသနာပြောပုံ အစီအစဉ်တည်း။ သူရိယေ၊ နေကို။ မေဃစ္ဆန္နေ၊ မိုးတိမ်သည် ဖုံးအုပ်အပ်သော်။ (မိုးတိမ်သည် ဖုံးအုပ်ရာအခါ၌။) ကာလော နု ခေါ၊ စားချိန်လေလော။ နော (ကာလော နု ခေါ)၊ စားချိန် မဟုတ်လေသလော။ ဣတိ၊ သို့။ ဝေမတိကော၊ ဖြစ်သော ယုံမှားခြင်းရှိသည် (ဟုတွာ)။ သစေ ဘုဉ္ဇတိ၊ အကယ်၍ စားမိအံ့။ဝတ္တဗ္ဗမေဝ။ ။ ပါဠိတော်၌ "သာဓု, သုဋ္ဌု ဘန္တေ(အာဝုသော) သံဝရိဿာမိ" ဟုမရှိသော်လည်း ဒေသနာခံပုဂ္ဂိုလ်က "အာယတိံ သံဝရေယျာသိ" ဟု တိုက်တွန်းသောအခါ "သာဓု, သုဋ္ဌု ဘန္တေ (အာဝုသော) သံဝရိဿာမိ" ဟု ပဋိညာဥ်ပေးသော အားဖြင့်ဆိုရသည်- ဟူလို၊ ယခုအခါ၌ကား ဤအဋ္ဌကထာ ညွှန်ပြသည့်အတိုင်းပင် ဆိုနေကြပြီ၊ သို့ရာဝယ် ရှေးခေတ်က အာပတ်တစ်ချက်သင့်မှန် သိလျှင် သိသိသာသာ ဖြစ်၍ထိုအာပတ်ကို နာမည်တပ်လျက် ဒေသနာပြောကြသော်လည်း ယခုအခါ၌ ထိုကဲ့သို့သိသိသာသာ မဟုတ်သောကြောင့်လည်းကောင်း, တချို့မှာ အာပတ်တွေ များနေသောကြောင့်လည်းကောင်း, "အဟံ ဘန္တေ သဗ္ဗာ အာပတ္တိယော၊ ပေ၊ အာပဇ္ဇိံ" စသည်ဖြင့်ဒေသနာ ပြောနေကြ၏၊ "အဟံ ဘန္တေ သဗ္ဗာ အာပတ္တိယော အာဝိကရောမိ" မှ စ၍ဒေသနာပြောပုံ အစီအစဥ်ကို ပါတိမောက်ဘာသာဋီကာ နောက်ဆက်တွဲ၌ ပြထားပြီ။
ယဒါ နိဗ္ဗေမတိကော။ ။ ပါဠိတော်ဝယ် "ယဒါ နိဗ္ဗေမတိကော ဘဝိဿာမိ၊ တဒါတံ အာပတ္တိံ ပဋိကရိဿာမိ- ယုံမှား ကင်းသောအခါ ထိုအာပတ်ကို ကုစားပါမည်" ဟုရှိ၏၊ ထိုပါဠိ၌ ယဒါ နိဗ္ဗေမတိကောနှင့် စပ်၍ အန္ဓကဋ္ဌကထာ၌ ဆိုပုံကား "နိဗ္ဗေမတိကမဟုတ်၊ ဝေမတိက ဖြစ်နေလျှင် ဝတ္ထုကို ပြောပြ၍ ဒေသနာ ပြောသင့်၏" ဟု ဆို၏၊ တတြယံ ဒေသနာဝိဓိကား ထိုအန္ဓကဋ္ဌမထာ၏ အလိုအတိုင်း ဒေသနာပြောပုံအစီအစဥ်တည်း။
(ဧဝံသတိ)။ တေန ဘိက္ခုနာ၊ သည်။ ဘန္တေ, အဟံ၊ သည်။ ဝေမတီကော၊ သည်။ (ဟုတွာ)။ ဘုဉ္ဇိံ၊ စားမိပါပြီ။ ကာလော၊ စားချိန်အခါသည်။ သစေ အတ္ထိ။ (ဧဝံသတိ)။ သမ္ဗဟုလာ၊ များစွာကုန်သော။ ဒုက္ကဋာ၊ ဒုက္ကဋ်မည်ကုန်သော။ အာပတ္တိယော၊ တို့သို့။ အာပန္နော၊ ရောက်သည်။ အမှိ၊ ဖြစ်ပါ၏။ (ကာလော၊ သည်။) နော စေ အတ္ထိ၊ အကယ်၍ မရှိအံ့။ (ဧဝံသတိ)။ သမ္ဗဟုလာ၊ န်သော။ ပါစိတ္တိယာ၊ တို့သို့။ (ဝိကာလဘောဇနပါစိတ်အာပတ်တို့သို့။) အာပန္နော၊ သည်။ အမှိ၊ ပါ၏။ ဣှတိ ဧဝံ၊ သို့။ ဝတ္ထုံ၊ ကို။ ကိတ္တေတွာ၊ ပြောပြ၍။ ဘန္တေ, အဟံ၊ သည်။ တသ္မိံ ဝတ္ထုသ္မိံ၊ ကြောင့်။ သမ္ဗဟုလာ၊ န်သော။ ဒုက္ကဋာ ဝါ၊ ဒုက္ကဋ်သော်လည်း‌ဖြစ်နိုင်ကုန်သော။ ပါစိတ္တိယာ ဝါ၊ ပါစိတ်သော်လည်းဖြစ်ကုန်သော။ ယာ အာပတ္တိယော၊ တို့သို့၊ အာပန္နော၊ ရောက်ပါပြီ။ တာ၊ ထိုအာပတ်တို့ကို။ တုမှံ၊ အရှင်ဘုရားတို့၏။ မူလေ၊ အထံ၌။ ပဋိဒေသေမိ၊ တစ်ဖန်ပြောပါ၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဝတ္တဗ္ဗံ၊ ရာ၏။
သဗ္ဗာပတ္တီသု၊ အလုံးစုံသော အာပတ်တို့၌။ ဧသ(ဧသော)၊ သည်။ နယော၊ တည်း။
**န ဘိက္ခဝေ သဘာဂါ အာပတ္တီ** တိ ဧတ္ထ၊ ၌။ (ဝိနိစ္ဆယော ဧဝံ ဝေဒိတဗ္ဗော။) ဒွေပိ၊ နှစ်ပါး‌လည်းဖြစ်နိုင်သော။ ဇနာ၊ ရဟန်းတို့သည်။ ဝိကာလဘောဇနာဒိနာ၊ ဝိကာလဘောဇနအစရှိသော။ သဘာဂဝတ္ထုနာ၊ သဘောတူသော ဝတ္ထုကြောင့်။ ယံ အာပတ္တိံ၊ သို့။ အာပဇ္ဇန္တိ၊ န်၏။ ဧဝရူပါ၊ ဤသို့သဘောရှိသော။ ဝတ္ထုသဘာဂါ၊ ဝတ္ထုအားဖြင့် သဘောတူသော အာပတ်ကို။ ဝါ၊ သဘောတူသော ဝတ္ထုရှိသောအာပတ်ကို။ သဘာဂါတိ၊ ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ၏။ ("ဧဝရူပါ ဝတ္ထုသဘာဂါ သဘာဂါတိဝုစ္စတိ" ဟု ရှိစေ။ အချို့စာ၌ "သဘာဂ" တစ်ပုဒ်ကျသည်။)
ပန၊ ဆက်။ ဝိကာလဘောဇနပစ္စယာ၊ နေလွဲအခါ၌ စားခြင်းဟူသော အကြောင်းကြောင့်။ အာပန္နံ၊ သင့်ရောက်အပ်သော အာပတ်ကို။ အနတိရိတ္တဘောဇနပစ္စယာ၊ အနတိရိတ္တ ခဲဖွယ်ဘောဇဉ်ကို စားခြင်းဟူသော အက‌ြောင်းကြောင့်။ အာပန္နဿ၊ သင့်ရောက်သောရဟန်း၏။ သန္တိကေ၊ ၌။ ဒေသေတုံ၊ ငှာ။ ဝဋ္ဋတိ၊ အပ်၏။
စ၊ ဆက်။ ဝတ္ထုသဘာဂါ၊ ဝတ္ထုအားဖြင့်သဘောတူသော။ ဝါ၊ သဘောတူသော ဝတ္ထုရှိသော။ ယာပိအယံ (အာပတ္တိ)၊ အကြင် အာပတ်သည်လည်း။ (အတ္ထိ)။ သာပိ၊ ထို သဘာဂအာပတ်သည်လည်း။ ဝါ၊ ကိုလည်း။ ဒေသိတာ၊ ဒေသနာပြောအပ်ပြီးသည်။ (သမာနာ၊ သော်။) သုဒေသိတာဝ၊ ကောင်းစွာ ဒေသနာပြောအပ်သည်သာ။ (ဟောတိ)။ ဒုက္ကဋာ ၊ပေ၊ အာပန္နော။ ။ ဝတ္ထုတစ်ခု၌ အပ်- မအပ်ဝယ် ယုံမှားသံသယဖြစ်နေလျှင် မပြု မလုပ်ရ၊ အကယ်၍ ပြုလုပ်လျှင် အပ်သော ဝတ္ထုပင် ဖြစ်စေကာမူဝေမတိကဒုက္ကဋ်အာပတ် သင့်သည်၊ ကပ္ပိယေ အကပ္ပိယသညိတာ အရ အာပတ်သင့်ခြင်းတည်း၊ မအပ်သော ဝတ္ထုဖြစ်လျှင်ကား ထုံးစံအတိုင်း အာပတ်သင့်သည်၊ ထို့ကြောင့်ဤနေရာဝယ် "စားချိန်ကာလ ဟုတ်လေသလော, မဟုတ်လေသလော" ဟု ယုံမှားသံသယ ဖြစ်နေလျက် စားချိန်ကာလ၌ပင် စားမိသောကြောင့် "သမ္ဗဟုလာ ဒုက္ကဋာအာပတ္တိယော အာပန္နောမှိ" ဟုဆိုသည်။
ပန၊ ထိုသို့ သုဒေသိတဖြစ်ပါသော်လည်း။ အညံ၊ အခြားသော။ (ဒုက္ကဋံ၌ စပ်။) ဒေသနာပစ္စယာ၊ ဒေသနာပြောခြင်းဟူသော အကြောင်းကြောင့်။ ဒေသကော၊ ဒေသနာပြောသော ပုဂ္ဂိုလ်လည်းကောင်း။ ပဋိဂ္ဂဟဏပစ္စယာ၊ ဒေသနာခံယူခြင်းဟူသောအကြောင်းကြောင့်။ ပဋိဂ္ဂဟကော စ၊ ဒေသနာခံသော ပုဂ္ဂိုလ်လည်းကောင်း။ ဣတိ၊ သို့။ ဥဘောပိ၊ နှစ်ပါးသော ရဟန်းတို့သည်လည်း။ ဒုက္ကဋံ၊ သို့။ အာပဇ္ဇန္တိ၊ န်၏။ တံ၊ ထိုအာပတ်သည်။ နာနာဝတ္ထုကံ၊ ကွဲပြားသော ဝတ္ထုရှိသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ အညမညံ၊ အချင်းချင်း။ ဒေသေတုံ၊ ငှာ။ ဝဋ္ဋတိ။
**သာမန္တာ ဘိက္ခု ‌ဧဝမဿ ဝစနိီယော** တိ ဧတ္ထ၊ ၌။ သဘာဂေါယေဝ၊ သဘောတူသော ရဟန်းကိုသာ။ ဝတ္တဗ္ဗော၊ ပြောဆိုထိုက်၏။
ဟိ၊ မှန်။ (တစ်နည်း) ဟိ(ယသ္မာ)၊ ကြောင့်။ ဝိသဘာဂဿ၊ သဘောမတူသော ရဟန်းအား။ ဝုစ္စမာနေ၊ ပြောဆိုအပ်သော်။ (ပြောဆိုမိလျှင်။) ဘဏ္ဍနကလသံဃဘေဒါဒီနိပိ၊ ရှေ့အဖို့၌တိုင်ပင်ခြင်း, ငြင်းခုံခြင်း, သံဃာကွဲပြားခြင်း အစရှိသည်တို့သည်လည်း။ ဟောန္တိ၊ ဖြစ်တတ်ကုန်၏။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ (ဝိသဘာဂရဟန်းအား ပြောလျှင် ဘဏ္ဍနစသည် ဖြစ်တတ်ကုန်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။) တဿ၊ ထိုဝိသဘာဂရဟန်းအား။ အဝတွာ၊ မပြောမူ၍။ ဣတော၊ ဤအရပ်မှ။ ဝုဋ္ဌဟိတွာ၊ ထ၍။ ပဋိကရိဿာမိ၊ ကုစားအံ့။ ဣတိ၊ သို့။ အာဘောဂံ၊ နှလုံးသင်းမှုကို။ ကတွာ၊ ၍။ ဥပေါသထော၊ ကို။ ကာတဗ္ဗော၊ ၏။ ဣတိ၊ သို့။ အန္ဓကဋ္ဌကထာယံ၊ ၌။ ဝုတ္တံ။ဥဘောပိ ၊ပေ၊ ဝဋ္ဋတိ။ ။ ဒေသနာပြောသောရဟန်း, ဒေသနာခံသော ရဟန်းနှစ်ပါးလုံးပင် "န ဘိက္ခဝေ သဘာဂါ အာပတ္တိ ဒေသေတဗ္ဗာ ၊ပေ၊ ပဋိဂ္ဂဟေတဗ္ဗာ ၊ပေ၊ ဒုက္ကဋဿ" ဟူသော ပါဠိတော်အရ ဒုက္ကဋ်အာပတ်သို့ ရောက်ကြသည်၊ သို့ရာဝယ်ထိုအာပတ်သည် တစ်ပါး၌ ဒေသနာပြော‌ခြင်းဟူသော ဝတ္ထုကြောင့် သင့်၏၊ တစ်ပါး၌ကား ဒေသနာခံခြင်းဟူသော ဝတ္ထုကြောင့် သင့်၏၊ ထို့ကြောင့် နာနာဝတ္ထုကဖြစ်ရကားထိုနောက် သင့်သောအာပတ် အချင်းချင်း ဒေသနာပြောကောင်း၏။
ဝိမတိ။ ။ ဥဘောပိ ဒုက္ကဋန္တိ ဧတ္ထ သဘာဂါပတ္တိဘာဝံ အဇာနိတွာ, ကေဝလံအာပတ္တိနာမေနေဝ ဒေသေန္တဿ ပဋိဂ္ဂဏှန္တဿ အစိတ္တကမေဝ ဒုက္ကဋံ ဟောတိီတိဝဒန္တိ၊ ယထာ သံဃော သဘာဂံ အာပတ္တိံ အာပန္နော ဉ တ္တိံ ဌပေတွာ ဥပေါသထံကာတုံ လဘတိ၊ ဧဝံ တယောပိ "သုဏန္တု မေအာယသ္မန္တာ၊ ဣမေ ဘိက္ခူ သဘာဂံအာပတ္တိံ အာပန္နာ" တိအာဒိနာ ဝုတ္တနယာနုသာရေနေဝ ဂဏဉ တ္တိံ ဌပေတွာ, ဒွီဟိအညမညံ အာရောစေတွာ ဥပေါသထံ ကာတုံ ဝဋ္ဋတိ၊ ဧကေန ပန သာပတ္တိကေနဒူရံ ဂန္တွာပိ ပဋိကာတုမေဝ ဝဋ္ဋတိ၊ အသမ္ပာပုဏန္တေန ဘိက္ခုံ လဘိတွာ ပဋိကရိဿာမီတိဥပေါသထော ကာတဗ္ဗော၊ ပဋိကရိတွာ စ ပန ဥပေါသထော ကာတဗ္ဗော။