ဧကံ၊ တပါးသော။
သမယံ၊ အခါ၌။
ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
ဝဇ္ဇီသု၊ ဝဇ္ဇီတိုင်း၌။
ကောဋိဂါမေ၊ ကောဋိရွာ၌။
ဝိဟရတိ၊ နေတော်မူ၏။
တတြ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။
ဘဂဝါ၊ သည်။
ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့ကို။
“ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
စတုန္နံ၊ ၄-ပါးကုန်သော။
အရိယသစ္စာနံ၊ ဘုရားစသော အရိယာ တို့ သိအပ်သော သစ္စာတို့ကို။
အနနုဗောဓာ၊ ဝိပဿနာဉာဏ်ဖြင့် လျော်စွာမသိခြင်းကြောင့်။
အပ္ပဋိဝေဓာ၊ မဂ်ဉာဏ်ဖြင့် ထိုးထွင်း၍မသိခြင်းကြောင့်။
အနနုဗောဓာတိ ပဋိဝေဓဿ အနုရူပဗောဓာဘာဝေန။ အပ္ပဋိဝေဓာတိ သစ္စာနံ ပဋိမုခံ ဝေဓာဘာဝေန။ ဋီ။ အနနုဗောဓာ၊ မဂ်ဉာဏ်အားလျော်သော သိခြင်း၏မရှိသောကြောင့်။ အပ္ပဋိဝေဓာ၊ သစ္စာတို့ကို ရှေးရှူထိုးထွင်း၍သိခြင်း၏ မရှိခြင်းကြောင့်-ဟု ဤဋီ အတိုင်းသော်လည်း သမ္ဗန်။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဒီဃံ၊ ရှည်သော။
ဣဒံအဒ္ဓါနံ၊ ဤကာလပတ်လုံး။
မမဉ္စေဝ၊ ငါဘုရားသည်၎င်း။
တုမှာကဉ္စ၊ သင်ချစ်သားတို့သည်၎င်း။
သန္ဓာဝိတံ၊ အဖန်ဖန် ပြေးသွားဘူးလှလေပြီ။
သံသရိတံ၊ အဖန်ဖန် ကျင်လည်ဘူးလှလေပြီ။ကတမေသံ စတုန္နံ၊ အဘယ် ၄-ပါးတို့ကိုနည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဒုက္ခာ၊ ဆင်းရဲအစစ်ဖြစ်သော။
အရိယသစ္စဿ၊ ဘုရား စသော အရိယာတို့ သိအပ်သော သစ္စာကို။
အနနုဗောဓာ၊ ကြောင့်။
အပ္ပဋိဝေဓာ၊ ကြောင့်။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဒီဃံ၊ ရှည်သော။
ဣဒံ အဒ္ဓါနံ၊ ဤကာလပတ်လုံး။
မမစ္ဆေဝ၊ သည်၎င်း။
တုမှာကဉ္စ၊ ထိုသည် ၎င်း။
သန္ဓာဝိတံ၊ ပြီ။
သံသရိတံ၊ ပြီ။
ဒုက္ခသမုဒယဿ၊ ဆင်းရဲ၏ဖြစ်ကြောင်း အစစ်ဖြစ်သော။
အရိယသစ္စာ၊ ကို။
ပ။
ဒုက္ခနိရောဓဿ၊ ဆင်းရဲ၏ချုပ်ရာအစစ်ဖြစ်သော။
အရိယသစ္စဿ၊ ကို။
ပ။
ဒုက္ခနိရောဓဂါမိနိယာ ပဋိပဒါယ၊ ဆင်းရဲ၏ချုပ်ရာ နိဗ္ဗာန်သို့ရောက်ကြောင်း အကျင့်အစစ်ဖြစ် သော။
အရိယသစ္စာ၊ ကို။
အနနုဗောဓာ၊ ကြောင့်။
အပ္ပဋိဝေဓာ၊ ကြောင့်။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဒီဃံ၊ သော။
ဣဒံ အဒ္ဓါနံ၊ ဤကာလပတ်လုံး။
မမဉ္စေဝ၊ သည်၎င်း။
တုမှာကဉ္စ၊ တို့သည်၎င်း။
သန္ဓာဝိတံ၊ ပြီ။
သံသရိတံ၊ ပြီ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
တယိဒံ ဒုက္ခံ အရိယသစ္စံ၊ ထိုဒုက္ခအရိယသစ္စာကို။
(မမဉ္စေဝ၊ သည်၎င်း။
တုမှာကဉ္စ၊ တို့သည်၎င်း။)
အနုဗုဒ္ဓံ၊ ဝိပဿနာဉာဏ်ဖြင့် လျော်စွာသိအပ်ပြီ။
ပဋိဝိဒ္ဓံ၊ မဂ်ဉာဏ်ဖြင့် ထိုးထွင်း၍ သိအပ်ပြီ။
တယိဒံ ဒုက္ခသမုဒယံ အရိယသစ္စံ၊ ထိုသမုဒယအရိယသစ္စာကို။
ပ။
တယိဒံ ဒုက္ခနိရောဓံ အရိယသစ္စံ၊ ထိုနိရောဓအရိယသစ္စာကို။
ပ။
တယိဒံ ဒုက္ခနိရောဓဂါမိနီ ပဋိပဒါ အရိယသစ္စံ၊ ထိုမဂ္ဂအရိယသစ္စာကို။
(မမစ္ဆေဝ၊ သည်၎င်း။
တုမှာကဉ္စ၊ တို့သည်၎င်း။)
အနုဗုဒ္ဓံ၊ ပြီ။
ပဋိဝိဒ္ဓံ၊ ပြီ။
ဘဝတဏှာ၊ ဘဝ၌ တွယ်တာသော တဏှာကို။
ဥစ္ဆိန္နာ၊ အကြွင်းမရှိဖြတ်အပ်ပြီ။
ဘဝနေတ္တိ၊ ယန္တြားကြိုးနှင့်တူသော သတ္တဝါတို့ကို ဘဝသို့ဆွဲဆောင်တတ်သော တဏှာသည်။
ခီဏာ၊ ကုန်ပြီ။
ဘဝံ (သတ္တေ) နေတီတိ ဘဝနေတ္တိဟု ပြု။ဘဝနေတ္တီတိ ဘဝရဇ္ဇု၊ သံ-ဋ္ဌ ၂-၃၀၈။ ယန္တရဇ္ဇု ဝိယ ဘဝပဗန္ဓဿ နယနတော ဘဝရဇ္ဇူတိ တဏှာ ဝုတ္တာ။သံ-ဋီ ၂-၂၆၂။ ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။
ပုနဗ္ဘဝေါ၊ တဖန်ဘဝ( ဘဝသစ်) သည်။
နတ္ထီတိ၊ မရှိ” ဟူ၍။
အာမန္တေသိ၊ မိန့်တော်မူပြီ။
ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
ဣဒံ၊ ဤတရားစကားကို။
အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူပြီ။
သုဂတော၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
ဣဒံ၊ ဤတရားစကားကို။
ဝတွာန၊ မိန့်တော်မူပြီး၍။
သတ္ထာ၊ မြတ်စွာဘုရား သည်။
အထာပရံ၊ ထိုမှတပါးသော-
“စတုန္နံ၊ ၄-ပါးကုန်သော။
(ယေသံ) အရိယသစ္စာနံ၊ အကြင်အရိယသစ္စာတို့ကို။
ယထာဘူတံ၊ ဟုတ်မှန်သည့်အတိုင်း။
အဒဿနာ၊ မသိမမြင်ခြင်းကြောင့်။
(မမဉ္စေဝ၊ ငါဘုရား သည်၎င်း။
တုမှာကဉ္စ၊ သင်ချစ်သားတို့သည်၎င်း။)
တာသု တာသွေဝ ဇာတီသု၊ ထိုထို ဘဝတို့၌သာလျင်။
ဒီဃံ၊ ရှည်သော။
အဒ္ဓါနံ၊ ကာလပတ်လုံး။
သံသိတံ၊ ကျင်လည်ဘူးလှလေပြီ။
တာနိ ဧတာနိ၊ ထိုအရိယသစ္စာ ၄-ပါးတို့ကို။
(မမဉ္စေဝ၊ ငါဘုရားသည်၎င်း။
တုမှာကဉ္စ၊ သင်ချစ်သားတို့သည်၎င်း။)
ဒိဋ္ဌာနိ၊ သိမြင်အပ်ကုန်ပြီ။
ဘဝနေတ္တိ၊ ယန္တြားကြိုးနှင့် တူသော သတ္တဝါတို့ကို ဘဝသို့ ဆွဲဆောင်တတ်သော တဏှာကို။
သမူဟတာ၊ ပယ်နုတ်အပ်ပြီ။
ဒုက္ခာ၊ ဝဋ်ဆင်းရဲ၏။
မူလံ၊ အကြောင်းရင်းတဏှာကို။
ဥစ္ဆိန္နံ၊ အကြွင်းမရှိ ဖြတ်အပ်ပြီ။
ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။
ပုနဗ္ဘဝေါ၊ တဖန်ဘဝ(ဘဝသစ်) သည်။
နတ္ထီတိ၊ မရှိ”ဟူသော။
ဧတံ၊ ဤစကားကို။
အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူပြီ။
ပဌမံ၊ ရှေးဦးစွာသောသုတ်တည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ယေ ဟိ ကေစိ သမဏာ ဝါ၊ အကြင်ရဟန်းတို့သည်၎င်း။
ယေ ဟိ ကေစိ ဗြာဟ္မဏာ ဝါ၊ အကြင်ပုဏ္ဏားတို့သည်၎င်း။
“ဣဒံ၊ ဤလောဘမှတပါးသော လောကီ တရားအပေါင်းသည် ပေါင်းသည်။
ဒုက္ခန္တိ၊ ဒုက္ခသစ္စာမည်၏”ဟူ၍။
ယထာဘူတံ၊ ဟုတ်မှန်သည့်အတိုင်း။
နပ္ပဇာနန္တိ၊ မသိကုန်။
"အယံ၊ ဤလောဘသည်။
ဒုက္ခသမုဒယောတိ၊ သမုဒယသစ္စာမည်၏” ဟူ၍။
ယထာဘူတံ၊ ဟုတ်မှန်သည့်အတိုင်း။
နပ္ပဇာနန္တိ၊ မသိကုန်။
“အယံ၊ ဤနိဗ္ဗာန်သည်။
ဒုက္ခနိရောဓောတိ၊ နိရောဓသစ္စာမည်၏”ဟူ၍။
ယထာဘူတံ၊ ဟုတ်မှန်သည့်အတိုင်း။
နပ္ပဇာနန္တိ၊ မသိကုန်။
“အယံ၊ ဤအင်္ဂါရှစ်ပါးရှိသော မဂ်သည်။
ဒုက္ခနိရောဓဂါမိနီ ပဋိပဒါတိ၊ မဂ္ဂသစ္စာမည်၏” ဟူ၍။
ယထာဘူတံ၊ ဟုတ်မှန်သည့်အတိုင်း။
နပ္ပဇာနန္တိ၊ မသိကုန်။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
မေ၊ ငါဘုရားသည်။
ဧတေ သမဏာ ဝါ၊ ထိုရဟန်းတို့ကို၎င်း။
ဧတေ ဗြာဟ္မဏာ ဝါ၊ ထိုပုဏ္ဏားတို့ကို၎င်း။
သမဏေသု ဝါ၊ ရဟန်းတို့၌မူလည်း။
န သမဏသမ္မတာ၊ ရဟန်းဟု မသမုတ်အပ်ကုန်။
ဗြာဟ္မဏေသု ဝါ၊ ပုဏ္ဏားတို့၌မူလည်း။
န ဗြာဟ္မဏသမ္မတာ၊ ပုဏ္ဏားဟု မသမုတ်အပ်ကုန်။
ဧတေ အာယသ္မန္တော၊ ဤအရှင်တို့သည်။
သာမညတ္ထံ ဝါ၊ ရဟန်း၏အဖြစ် မဂ်၏အကျိုးဖြစ်သော ဖိုလ်ကို၎င်း။
ဗြဟ္မညတ္တံ ဝါ၊ မြတ်သည်၏အဖြစ် မဂ်ဖြင့်ကပ်ရောက်အပ် မျက်မှောက်ပြုအပ်သော နိဗ္ဗာန်ကို၎င်း။
ဒိဋ္ဌေဝ ဓမ္မေ၊ ပစ္စုပ္ပန်ဘဝ၌ပင်လျှင်။
သယံ၊ ကိုယ်တိုင်။
အဘိညာ၊ ထူးသောဉာဏ်ဖြင့် သိ၍။
သစ္ဆိကတွာ၊ မျက်မှောက်ပြု၍။
ဥပသမ္ပဇ္ဇ၊ ကပ်ရောက်၍။
န စ ပန ဝိဟရန္တိ၊ မနေကြရကုန်။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ယေ စ ခေါ ကေစိ သမဏာ ဝါ၊ အကြင်ရဟန်းတို့သည်၎င်း။
ယေ စ ခေါ ကေစိ ဗြာဟ္မဏာ ဝါ၊ အကြင်ပုဏ္ဏားတို့သည်၎င်း။
“ဣဒံ၊ ဤလောဘမှတပါးသော လောကီတရား အပေါင်းသည်။
ဒုက္ခန္တိ၊ ဒုက္ခသစ္စာမည်၏”ဟူ၍။
ယထာဘူတံ၊ အတိုင်း။
ပဇာနန္တိ၊ ကုန်၏။
“အယံ၊ ဤလောဘသည်။
ဒုက္ခသမုဒယောတိ၊ သမုဒယသစ္စာမည်၏”ဟူ၍။
ယထာဘူတံ၊ အတိုင်း။
ပဇာနန္တိ၊ ကုန်၏။
“အယံ၊ ဤနိဗ္ဗာန်သည်။
ဒုက္ခနိရောဓောတိ၊ နိရောဓသစ္စာမည်၏”ဟူ၍။
ပဇာနန္တိ၊ ကုန်၏။
“အယံ၊ ဤအင်္ဂါရှစ်ပါးရှိသောမဂ်သည်။
ဒုက္ခနိရောဓဂါမိနီ ပဋိပဒါတိ၊ မဂ္ဂသစ္စာမည်၏”ဟူ၍။
ပဇာနန္တိ၊ သိကုန်၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
မေ၊ ငါဘုရားသည်။
တေ ခေါ သမဏာ ဝါ၊ ထိုရဟန်းတို့ကို၎င်း။
တေ ခေါ ဗြာဟ္မဏာ ဝါ၊ ထိုပုဏ္ဏားတို့ကို၎င်း။
သမဏေသု စေဝ၊ ရဟန်းတို့၌မူလည်း။
သမဏသမ္မတာ၊ ရဟန်းဟု သမုတ်အပ်ကုန်၏။
ဗြာဟ္မဏေသု စ၊ ပုဏ္ဏားတို့၌ မူလည်း။
ဗြာဟ္မဏသမ္မတာ၊ ပုဏ္ဏားဟု သမုတ်အပ်ကုန်၏။
တေ စ ပန အာယသ္မန္တော၊ ထိုအရှင် တို့သည်။
သာမညတ္ထဉ္စ၊ ရဟန်းအဖြစ် မဂ်၏အကျိုးဖြစ်သော ဖိုလ်ကို၎င်း။
ဗြဟ္မညတ္ထဉ္စ၊ မြတ်သည် ၏အဖြစ် မဂ်ဖြင့် ကပ်ရောက်အပ် မျက်မှောက်ပြုအပ်သော နိဗ္ဗာန်ကို၎င်း။
ပ။
ဥပသမ္ပဇ္ဇ၊ ကပ်ရောက်၍။
ဝိဟရန္တိ၊ နေရကုန်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့ မိန့်တော်မူ၏။
(ဤသုတ် သမဏသမ္မတာ ဗြာဟ္မဏသမ္မတာတို့၌၊ ရဟန်းပုဏ္ဏားဟူသည် အရိယာပုဂ္ဂိုလ်တည်း။)
(ဣဒမဝေါစ စသည် ပေးမြဲ။)
သတ္ထာ၊ သည်။
အထာပရံ၊ ထိုမှတပါးသော-
ယေ၊ အကြင်ရဟန်းပုဏ္ဏားတို့သည်။
ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲကို၎င်း။
အထော၊ ထို့ပြင်။
ဒုက္ခဿ၊ ဆင်းရဲ၏။
သမ္ဘဝံ၊ ဖြစ်ကြောင်းကို၎င်း။
ယတ္ထ စ၊ အကြင်နိဗ္ဗာန်၌လည်း။
အသေသံ၊ အကြွင်းမရှိသော။
ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲသည်။
သဗ္ဗသော၊ အလုံးစုံသောအားဖြင့်။
ဥပရုဇ္ဈတိ၊ ချုပ်ငြိမ်း၏။
တဉ္စ၊ ထိုနိဗ္ဗာန်ကို၎င်း။
ဒုက္ခူပသမဂါမိနံ၊ ဆင်းရဲ၏ ငြိမ်းရာ နိဗ္ဗာန်သို့ ရောက်ကြောင်းဖြစ်သော။
မဂ္ဂဉ္စ၊ လမ်းကို၎င်း။
နပ္ပဇာနန္တိ၊ မသိကုန်။
တေ၊ ထိုရဟန်းပုဏ္ဏားတို့သည်။
စေတောဝိမုတ္တိဟီနာ၊ အရဟတ္တဖိုလ်စိတ်နှင့် ယှဉ်သော သမာဓိ (ဖလသမာပတ်)မှ ယုတ်ကုန်၏။
အထော၊ ထိုပြင်။
ပညာဝိမုတ္တိယာ၊ အရဟတ္တဖိုလ်နှင့် ယှဉ်သောပညာမှ။
ဟီနာ၊ ယုတ်ကုန်၏။
တေ၊ ထိုရဟန်းပုဏ္ဏားတို့သည်။
အန္တကိရိယာယ၊ ဝဋ်ဆင်းရဲ၏ အဆုံးကိုပြုခြင်းငှါ။
အဘဗ္ဗာ၊ မထိုက်ကုန်။
တေ၊ ထို ရဟန်းပုဏ္ဏားတို့သည်။
ဝေ၊ စင်စစ်။
ဇာတိဇရူပဂါ၊ ပဋိသန္ဓေနေခြင်း အိုခြင်းသို့ ကပ်ရောက်ရကုန်၏။
ယေ စ၊ အကြင်ရဟန်းပုဏ္ဏားတို့သည်ကား။
ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲကို၎င်း။
အထော၊ ထို့ပြင်။
ဒုက္ခဿ၊ ဆင်းရဲ၏။
သမ္ဘဝံ၊ ဖြစ်ကြောင်းကို၎င်း။
ယတ္ထ စ၊ အကြင် နိဗ္ဗာန်၌လည်း။
အသေသံ၊ အကြွင်းမရှိသော။
ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲသည်။
သဗ္ဗသော၊ အလုံးစုံသောအားဖြင့်။
ဥပရုဇ္ဈတိ၊ ချုပ်ငြိမ်း၏။
တဉ္စ၊ ထိုနိဗ္ဗာန်ကို၎င်း။
ဒုက္ကူပသမဂါမိနံ၊ ဆင်းရဲ၏ငြိမ်းရာ နိဗ္ဗာန်သို့ရောက်ကြောင်းဖြစ်သော။
မဂ္ဂံ၊ လမ်းကို၎င်း။
ပဇာနန္တိ၊ သိကုန်၏။
တေ၊ ထိုရဟန်းပုဏ္ဏားတို့သည်။
စေတောဝိမုတ္တိသမ္ပန္နာ၊ အရဟတ္တဖိုလ်စိတ်နှင့် ယှဉ်သော သမာဓိနှင့် ပြည့်စုံကုန်၏။
အထော၊ ထိုပြင်။
ပညာဝိမုတ္တိယာ၊ အရဟတ္တဖိုလ်နှင့်ယှဉ်သောပညာနှင့်။
(သမ္ပန္နာ)၊ ပြည့်စုံကုန်၏။
တေ၊ ထိုရဟန်းပုဏ္ဏားတို့သည်။
အန္တကိရိယာယ၊ ဆင်းရဲ၏အဆုံးကိုပြုခြင်းငှါ။
ဘဗ္ဗာ၊ ထိုက်ကုန်၏။
တေ၊ ထိုရဟန်းပုဏ္ဏားတို့သည်။
န ဇာတိဇရူပဂါတိ၊ ပဋိသန္ဓေနေခြင်း အိုခြင်းသို့ မကပ်ရောက်ကုန်ဟူသော။
ဧတံ၊ ဤစကားကို။
အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူပြီ။
ဒုတိယံ၊ နှစ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။
(သာဝတ္ထိနိဒါနံ-မှ စ၍ ဣမာနိ ခေါ။ပ။အရိယသစ္စာနိ-အထိ ပေးမြဲ။)
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
စတုန္နံ၊ ၄-ပါးကုန်သော။
ဣမေသံ ခေါ အရိယသစ္စာနံ၊ ဤအရိယသစ္စာတို့ကို။
ယထာ ဘူတံ၊ ဟုတ်မှန်သည့်အတိုင်း။
အဘိသမ္ဗုဒ္ဓတ္တာ၊ ထူးသောဉာဏ်ဖြင့် ကိုယ်တိုင်သိတော်မူသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
တထာဂတော၊ ငါဘုရားကို။
အရဟံ၊ ပူဇော်အထူးကိုခံတော်မူထိုက်သော။
သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓေါတိ၊ ဘုရားဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။
(တသ္မာတိဟ-စသည် ပေးမြဲ။)
တတိယံ၊ သုံးခုမြောက်သောသုတ်တည်း။
သာဝတ္ထိနိဒါနံ၊ တည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အတီတံ အဒ္ဓါနံ၊ အတိတ်အခါ၌။
အရဟန္တော၊ ပူဇော်အထူးကို ခံတော်မူထိုက်ကုန်သော။
ယေ ဟိ ကေစိ သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓါ၊ အကြင် ဘုရားရှင်တို့သည်။
ယထာဘူတံ၊ အတိုင်း။
အဘိသမ္ဗုဇ္ဈိံသု၊ ထူးသောဉာဏ်ဖြင့်သိကုန်ပြီး။
သဗ္ဗေ၊ အလုံးစုံကုန်သော။
တေ၊ ထိုဘုရားရှင်တို့သည်။
စတ္တာရိ၊ ၄-ပါးကုန်သော။
အရိယသစ္စာနိ၊ အရိယသစ္စာတို့ကို။
ယထာဘူတံ၊ အတိုင်း။
အဘိသမ္ဗုဇ္ဈိံသု၊ ကုန်ပြီ။
(အနာဂတ်ဝါကျ ပစ္စုပ္ပန်ဝါကျများနှင့် ကြွင်းဝါကျဟူသမျှသည် တူပြီ။)
စတုတ္ထံ၊ လေးခုမြောက်သောသုတ်တည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အဟံ၊ ငါဘုရားသည်။
ဇာနတော၊ သိသောသူ၏။
ပဿတော၊ မြင်သောသူ၏။
အာသဝါနံ ခယံ၊ အာသဝတို့၏ ကုန်ရာကုန်ကြောင်းဖြစ်သော အရဟတ္တဖိုလ်ကို။
ဝဒါမိ၊ ဟောထော်မူ၏။
အဇာနတော၊ မသိသောသူ၏။
အပဿတော၊ မမြင်သောသူ၏။
အာသဝါနံ ခယံ၊ အာသဝတို့၏ ကုန်ရာကုန်ကြောင်းဖြစ်သော အရဟတ္တဖိုလ်ကို။
နော ဝဒါမိ၊ ဟောတော်မမူ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ကိဉ္စ၊ အဘယ်သို့လျှင်။
ဇာနတော၊ သိသောသူ၏။
ပဿတော၊ မြင်သောသူ၏။
အာသဝါနံ ခယော၊ အာသဝတို့၏ ကုန်ရာကုန်ကြောင်းဖြစ်သော အရဟတ္တဖိုလ်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်သနည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
“ဣဒံ၊ ဤလောဘမှ တပါးသော လောကီတရား အပေါင်းသည်။
ဒုက္ခန္တိ၊ ဆင်းရဲအစစ်ဒုက္ခသစ္စာမည်၏”ဟူ၍။
ဇာနတော၊ ၏။
ပဿတော၊ ၏။
အာသဝါနံ ခယော၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
(ကြွင်း သစ္စာ ၃-ပါးတို့၌လည်း နည်းမှီး၍ ပေးလေ။)
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဧဝံ ခေါ၊ ဤသို့။
ဇာနတော၊ ၏။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ပဿတော၊ ၏။
အာသဝါနံ ခယော၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
(တသ္မာတိယ စသည် ပေးမြဲ။)
ပဉ္စမံ၊ ငါးခုမြောက်သော သုတ်တည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ယေ ဟိ ကေစိ၊ အကြင် သူတို့ကို။
အနုကမ္ပေယျာထ၊ အစဉ်သနား စောင့်ရှောက်လိုကုန်ငြားအံ့။
မိတ္တာ ဝါ၊ အာမိသသုံးရန် တဦးအိမ်၌ တဦးကို ခေါ်ဖိတ်သည့် မိတ်ဆွေလည်းဖြစ်ကုန်သော။
အမစ္စာ ဝါ၊ ခေါ်ဝေါ်ပြောဆို နေထိုင်သွားလာ အရာရာကိစ္စ အတူတကွဖြစ်နေသည့် မိတ်ဆွေလည်းဖြစ်ကုန်သော။
ဉာတီ ဝါ၊ လက်ထပ်ထိမ်းမြား သွေးသား ရောရှက် ယောက္ခမဘက်တိုး ဆွေမျိုးလည်းဖြစ်ကုန်သော။
သာလောဟိတာ ဝါ၊ သွေးတူ သားချင်းလည်းဖြစ်ကုန်သော။
ဝါ၊ ယောနိဆက်သွယ် သွေးနွှယ်မကင်း တအူတုံဆင်းလည်းဖြစ်ကုန်သော။
ယေ စ၊ အကြင်သူတို့သည်လည်း။
သောတဗ္ဗ၊ နားထောင်ထိုက်၏ ဟူ၍။
မညေယျုံ၊ မှတ်ထင်ကုန်ငြားအံ့။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဝေါ၊ သင်ချစ်သားတို့သည်။
တေ၊ ထိုသူတို့ကို။
(စာပိုဒ် ၁၀၁၂- ပဌမ မိတ္တာမစ္စသုတ်၌ – ဝေါ သဒ္ဒါမပါ၊ ဤနှင့်အလားတူပင်။)
စတုန္နံ၊ ၄-ပါးကုန်သော။
အရိယသစ္စာနံ၊ အရိယသစ္စာတို့ကို။
ယထာဘူတံ၊ ဟုတ်မှန်သည့်အတိုင်း။
အဘိသမယာယ၊ ထိုးထွင်း၍ သိခြင်းငှါ။
သမာဒပေတဗ္ဗာ၊ ဆောက်တည်စေအပ် တိုက်တွန်းအပ်ကုန်၏။
နိဝေသေတဗ္ဗာ၊ သက်ဝင်၍နေစေအပ်ကုန်၍။
ပတိဋ္ဌာပေတဗ္ဗာ၊ တည်စေအပ်ကုန်၏။
ကတမေသံ စတုန္နံ၊ အဘယ် ၄-ပါးတို့ကိုနည်း။
ဒုက္ခဿ၊ ဆင်းရဲအစစ်ဖြစ်သော။
အရိယသစ္စာ၊ အရိယသစ္စာကို၎င်း။
ဒုက္ခသမုဒယာ အရိယသစ္စာ၊ သမုဒယ အရိယသစ္စာကို၎င်း။
ဒုက္ခနိရောဓဿ အရိယသစ္စဿ၊ နိရောဓ အရိယသစ္စာကို၎င်း။
ဒုက္ခနိရောဓဂါမိနိယာ ပဋိပဒါယ အရိယသစ္စဿ၊ မဂ္ဂအရိယသစ္စာကို၎င်းတည်း။
(အကြွင်း နိဒါန်းနှင့် တူ၏။တသ္မာတိယ စသည် ပေးလေ။)
ဆဋ္ဌံ၊ ခြောက်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။
(စတ္တာရိမာနိ မှစ၍ ပဋိပဒါ အရိယသစ္စံအထိ ပေးမြဲ။)
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
စတ္တာရိ၊ ၄-ပါးကုန်သော။
ဣမာနိ ခေါ အရိယသစ္စာနိ၊ ဤအရိယသစ္စာတို့သည်။
တထာနိ၊ မှန်ကုန်၏။
အဝိတထာနိ၊ မချွတ်မလွဲကုန်။
အနညထာနိ၊ တပါးသော အခြင်းအရာအားဖြင့် မဖြစ်ကုန်။
တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။
အရိယသစ္စာနီတိ၊ ဘုရားရှင်တို့၏သစ္စာတို့”ဟူ၍။
အရိယာနံ သစ္စာနိ အရိယသစ္စာနိဟုပြု။ အရိယာနံ၊ ဘုရားရှင်တို့၏။ သစ္စာနိ၊ သစ္စာတို့တည်း။ အရိယသစ္စာနိ၊ ဘုရားရှင်တို့၏ သစ္စာတို့။ အရိယသစ္စာနီတိ အရိယာနံ သစ္စာနိ။ ဋ္ဌ။အရိယာနန္တိ ဗုဒ္ဓါနံ အရိယာနံ။ဋီ ။
ဝုစ္စန္တိ၊ ဆိုအပ်ကုန်၏။(တသ္မာတိဟ စသည် ပေးမြဲ။)
သတ္တမံ၊ ခုနစ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။
(စတ္တာရိမာနိ မှစ၍ ပဋိပဒါ အရိယသစ္စံအထိ ပေးမြဲ။)
သဒေဝကေ၊ အရူပါဝစရဗြဟ္မာ့ပြည်နှင့်တကွဖြစ်သော။
သမာရကေ၊ နတ်ပြည် ၆-ထပ်နှင့် တကြွဖြစ်သော။
သဗြဟ္မကေ၊ ရူပါဝစရဗြဟ္မာပြည်နှင့်တကွဖြစ်သော။
လောကေ၊ နတ်ဗြဟ္မာ လောက၌။
သဿမဏဗြာဟ္မဏိယာ၊ ရဟန်းပုဏ္ဏားတို့နှင့်တကွဖြစ်သော။
သဒေဝမနုဿာယ၊ သမ္မုတိနတ်ဟူသော လူမင်း, ကြွင်းသောလူနှင့်တကွဖြစ်သော။
ပဇာယ၊ မနုဿလောက၌။
တထာဂထော၊ ငါဘုရားသည်။
အရိယော၊ အရိယမည်၏။
တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။
အရိယသစ္စာနီတီ၊ (ဘုရားရှင်သည် သိအပ် ဟောအပ်သော သစ္စာတို့ဖြစ်ခြင်းကြောင့်) ဘုရားရှင်၏ဥစ္စာဖြစ်သော သစ္စာတို့ ဟူ၍။
ဝုစ္စန္တိ၊ ဆိုအပ်ကုန်၏။
(တသ္မာတိဟ စသည် ပေးမြဲ။)
အဋ္ဌမံ၊ ရှစ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။
(စတ္တာရိမာနိ မှစ၍ ဣမာနိ ခေါ ဘိက္ခဝေ စတ္တာရိ အရိယသစ္စာနိ အထိ ပေးမြဲ။)
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
စတုန္နံ၊ ၄-ပါးကုန်သော။
ဣမေသံ ခေါ အရိယသစ္စာနံ၊ ဤအရိယသစ္စာတို့တွင်။
ပရိညေယျံ၊ ပိုင်းခြား၍သိထိုက်သော။
အရိယသစ္စံ၊ အရိယသစ္စာသည်။
အတ္ထိ၊ ရှိ၏။
ပဟာတဗ္ဗံ၊ ပယ်ထိုက်သော။
အရိယသစ္စံ၊ သည်။
အတ္ထိ၊ ၏။
သစ္ဆိကာတဗ္ဗံ၊ မျက်မှောက်ပြုထိုက်သော။
အရိယသစ္စံ၊ သည်။
အတ္ထိ၊ ၏။
ဘာဝေတဗ္ဗံ၊ ပွါးထိုက်သော။
အရိယသစ္စံ၊ သည်။
အတ္ထိ၊ ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ကတမဉ္စ အရိယသစ္စံ၊ အဘယ်အရိယသစ္စာသည်။
ပရိညေယျံ၊ ပိုင်းခြား၍ သိထိုက်သနည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဒုက္ခံ အရိယသစ္စံ၊ ဒုက္ခအရိယသစ္စာသည်။
ပရိညေယျ၊ ပိုင်းခြား၍ သိထိုက်၏။
ဒုက္ခသမုဒယံ အရိယသစ္စံ၊ သည်။
ပဟာတဗ္ဗံ၊ ပယ်ထိုက်၏။
(ဤ၌ ကတမဉ္စ ဘိက္ခဝေ အရိယသစ္စံ ပဟာတဗ္ဗံ ဟူသော အမေးဝါကျလိုမည်ထင်၏။နောက် သစ္ဆိကာတဗ္ဗံ ဘာဝေတဗ္ဗံ တို့၌လည်း ထိုအတူပင် လိုမည်ထင်၏။)
ဒုက္ခနိရောဓံ အရိယသစ္စံ၊ သည်။
သစ္ဆိကာတဗ္ဗံ၊ မျက်မှောက်ပြုထိုက်၏။
ဒုက္ခနိရောဓဂါမိနီ ပဋိပဒါ အရိယသစ္စံ၊ သည်။
ဘာဝေတဗ္ဗံ၊ ပွားထိုက်၏။
(တသ္မာတိဟစသည် ပေးမြဲ။)
နဝမံ၊ ကိုးခုမြောက်သောသုတ်တည်း။
ဧကံ၊ တပါးသော။
သမယံ၊ အခါ၌။
သမ္ဗဟုလာ၊ များစွာကုန်သော။
ထေရာ၊ မထေရ်ဖြစ်ကုန်သော။
ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့သည်။
စေတေသု၊ စေတတိုင်း၌။
သဟဉ္စနိကေ၊ သဟဉ္စနိကမြို့၌။
ဝိဟရန္တိ၊ နေကုန်၏။
တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။
သမ္ဗဟုလာနံ၊ များစွာကုန်သော။
ထေရာနံ၊ မထေရ်ဖြစ်ကုန်သော။
ဘိက္ခူ နံ၊ ရဟန်းတို့သည်။
ပစ္ဆာဘတ္ထံ၊ ဆွမ်းဘုဉ်းပေး ပြီးသည်မှ နောက်အဖို့၌။
ပိဏ္ဍပါတပဋိက္ကန္တာနံ၊ ဆွမ်းစားရာအရပ်မှ ဖဲကုန်သည်ဖြစ်၍။
မဏ္ဍလမာဠေ၊ ညီမူခံရာ တန်ဆောင်းဝန်း၌။
သန္နိသိန္နာနံ၊ အညီအညွတ် ထိုင်နေကုန်စဉ်။
သန္နိပတိတာနံ၊ အညီအညွတ် စည်းဝေးနေကုန်စဉ်။
(ပိဏ္ဍပါတပဋိက္ကန္တာနံ၊ ကုန်သော။
သန္နိသိန္နာနံ၊ ကုန်သော။
သန္နိပတိတာနံ၊ ကုန်သော။
ဘိက္ခူနံ၊ တို့၏။
ဟူ၍သော်လည်း ပေး။)
"အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်တို့။
ယော၊ အကြင်သူသည်။
ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲကို။
ပဿတိ၊ မြင်၏။
သော၊ ထိုသူသည်။
ဒုက္ခသမုဒယမ္ပိ၊ ဆင်းရဲ၏ဖြစ်ကြောင်းကိုလည်း။
ပဿတိ နု ခေါ၊ မြင်နိုင်ပါသလော။
ဒုက္ခနိရောဓမ္မိ၊ ဆင်းရဲ၏ ချုပ်ရာကိုလည်း။
ပဿတိ နု ခေါ၊ မြင်နိုင်ပါသလော။
ဒုက္ခနိရောဓဂါမိနိံ ပဋိပဒမ္ပိ၊ ဆင်းရဲ၏ ချုပ်ရာသို့ ရောက်ကြောင်းအကျင့်ကိုလည်း။
ပဿတိ နု ခေါတိ၊ မြင်နိုင်ပါသလော”ဟူသော။
အယံ အန္တရာကထာ၊ ဤစကားအမျိုးမျိုးတို့၏ ကြား၌ဖြစ်ပေါ်လာသော စကားသည်။
ဥဒပါဒိ၊ ထင်ရှားဖြစ်ပြီ။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဝုတ္တေ၊ ပြောဆိုအပ်သည်ရှိသော်။
အာယသ္မာ ဂဝမ္ပတိ ထေရော၊ အရှင်ဂဝမ္မတိ မထေရ်သည်။
ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့ကို။
“အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်တို့။
မေ၊ ငါသည်။
ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရား၏။
သမ္မုခါ၊ မျက်မှောက်တော်မှ။
“ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ယော၊ အကြင်သူသည်။
ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲကို။
ပဿတိ၊ မြင်၏။
သော၊ ထိုသူသည်။
ဒုက္ခသမုဒယမ္ပိ၊ ဆင်းရဲ၏ ဖြစ်ကြောင်းကိုလည်း။
ပဿတိ၊ မြင်၏။
ဒုက္ခနိရောဓမ္ပိ၊ ကိုလည်း။
ပဿတိ၊ မြင်၏။
ဒုက္ခနိရောဓဂါမိနိံ ပဋိပဒမ္ပိ၊ ကိုလည်း။
ပဿတိ၊ ၏။
ယော၊ သည်။
ဒုက္ခသမုဒယံ၊ ကို။
ပဿတိ၊ ၏။
သော၊ သည်။
ဒုက္ခမ္ပိ၊ ကိုလည်း။
ပဿတိ၊ ၏။
ဒုက္ခနိရောဓမ္မိ၊ ကိုလည်း။
ပဿတိ၊ ၏။
ဒုက္ခနိရောဓဂါမိနိံ ပဋိပဒမ္ပိ၊ ကိုလည်း။
ပဿတိ၊ ၏။
ယော၊ သည်။
ဒုက္ခနိရောဓံ၊ ကို။
ပဿတိ၊ ၏။
သော၊ သည်။
ဒုက္ခမ္ပိ၊ ကိုလည်း။
ပဿတိ၊ ၏။
ဒုက္ခသမုဒယမ္ပိ၊ ကိုလည်း။
ပဿတိ၊ ၏။
ဒုက္ခနိရောဓဂါမိနိံ ပဋိပဒမ္ပိ၊ ကိုလည်း။
ပဿတိ၊ ၏။
ယော၊ သည်။
ဒုက္ခနိရောဓဂါမိနိံ ပဋိပဒံ၊ ကို။
ပဿတိ၊ ၏။
သော၊ သည်။
ဒုက္ခမ္မိ၊ ကိုလည်း။
ပဿတိ၊ ၏။
ဒုက္ခသမုဒယမ္ပိ၊ ကိုလည်း။
ပဿတိ၊ ၏။
ဒုက္ခနိရောဓမ္မိ၊ ကိုလည်း။
ပဿတိ၊ မြင်၏'ဟူသော။
ဧတံ၊ ဤစကားကို။
သုတံ၊ ကြားနာအပ်ပြီ။
(ဘဂဝတော၊ ၏။)
သမ္မုခါ၊ မျက်မှောက်တော်မှ။
ပဋိဂ္ဂဟိတန္တိ၊ နာခံအပ်ပြီ”ဟူသော။
ဧတံ၊ ဤစကားကို။
အဝေါစ၊ ပြောဆိုပြီ။
ဤသုတ်ကို ဧကပဋိဝေဓဉာဏ်၏ အစွမ်းအားဖြင့် ဟောတော်မူသည်။သစ္စာတပါးကို သိမြင်လျှင်ကျန်သစ္စာသုံးပါးကို သိနိုင်သောဉာဏ်သည် ဧကပဋိဝေဓဉာဏ်မည်၏။ ဋ္ဌ,ဋီ။ ဒသမံ၊ ဆယ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။
တတိယော၊ သုံးဝဂ်မြောက်ဖြစ်သော။
ကောဋိဂါမဝဂ္ဂေါ၊ ကောဋိဂါမဝဂ်တည်း။
တဿ၊ ထိုကောဋိဂါမဝဂ်၏။
ဥဒ္ဒါနံ၊ ကား-
ဒွေ ဝဇ္ဇီ၊ ပဌမကောဋိဂါမသုတ်, ဒုတိယကောဋိဂါမသုတ် ၂-သုတ်တို့၎င်း။
သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓေါ၊ သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓသုတ်၎င်း။
အရဟံ၊ အရဟန္တသုတ်၎င်း။
အာသဝက္ခယော၊ အာသဝက္ခယသုတ်၎င်း။
မိတ္တံ၊ မိတ္တသုတ်၎င်း။
တထာ စ၊ တထသုတ်၎င်း။
လောကော စ၊ လောကသုတ်၎င်း။
ပရိညေယျံ၊ ပရိညေယျသုတ်၎င်း။
ဂဝမ္ပတိ၊ ဂဝမ္ပတိသုတ်၎င်းတည်း။
ဣတိ၊ ဤသည်တည်း။