ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ သေယျထာပိ၊ ဥပမာသော်ကား။ ပုရိသော၊ ယောက်ျားသည်။ ဝဿသတာယုကော၊ အနှစ်တရာရှိသည်။ ဝဿသတဇီဝီ၊ အနှစ်တရာ အသက်ရှည်သည်။ (အဿ၊ ဖြစ်ရာ၏။)

တမေနံ၊ ထိုယောက်ျားကို။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝဒေယျ၊ ပြောဆိုငြားအံ့။

“အန္တော ပုရိသ၊ အမောင်ယောက်ျား။ ဧဟိ၊ လာလော့။ ပုဗ္ဗဏှသမယံ၊ နံနက်အခါ၌။ တံ၊ သင့်ကို။ သတ္တိသတေန၊ လှံချက်တရာဖြင့်။ ဟနိဿန္တိ၊ ညှဉ်းဆဲ ကုန်လတ္တံ့။ မဇ္ဈနှိကသမယံ၊ နေ့လယ်အခါ၌။ သတ္တိသတေန၊ လှံချက်တရာဖြင့်။ ဟနိဿန္တိ၊ ညှဉ်းဆဲကုန်လတ္တံ့။ သာယနှသမယံ၊ ညနေချမ်းအခါ၌။ သတ္တိသတေန၊ လှံချက်တရာဖြင့်။ ဟနိဿန္တိ၊ ညှဉ်းဆဲကုန်လတ္တံ့ ။

အမ္ဘောပုရိသ၊ အမောင်ယောက်ျား။ သော ခေါ တွံ၊ ထိုသင်သည်။ ဒိဝသေ ဒိဝသေ၊ နေ့တိုင်းနေ့တိုင်း။ တီဟိတီဟိသတ္တိသတေဟိ၊ လှံချက်သုံးရာ လှံချက်သုံးရာတို့ဖြင့်။ ဟညမာနော၊ ညှဉ်းဆဲအပ်လျက်။ ဝဿသတာယုကော၊ အနှစ်တရာအသက်ရှိ၏။ ဝဿသတဇီဝီ၊ အနှစ်တရာအသက်ရှည်၏။ ဝဿသတဿ၊ အနှစ်တရာ၏။ အစ္စယေန၊ လွန်သောအခါ၌။(အနှစ် တရာ ပြည့်သောအခါ၌ ဟူလို။ တိဏ္ဏ မာသာနံ အစ္စယေန ပရိနိဗ္ဗာယီဿတိ ကဲ့သို့တည်း။) အနဘိသမေတာနိ၊ မသိအပ်သေးကုန်သော။ စတ္တာရိ၊ လေးပါးကုန်သော။ အရိယသစ္စာနိ၊ အရိယ သစ္စာတို့ကို။ အဘိသမေဿသီတိ၊ သိရလတ္တံ့”ဟူ၍။

ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ (ဧဝံ၊ ဤသို့ ဆိုသည်ရှိသော်။) အတ္ထဝသိကေန၊ အကျိုးကို လိုလား သော။ ကုလပုတ္တေန၊ အမျိုးကောင်းသား (ထိုယောက်ျား)သည်။ ဥပဂန္တုံ၊ (လှံချက်တို့ဖြင့် ညှဉ်းဆဲရာအရပ်သို့)ကပ်ရောက်ခြင်းငှါ။ အလံ၊ သင့်၏။

တံ၊ ထိုသို့ ကပ်ရောက်သင့်ခြင်းသည်။ ကိဿ ဟေတု၊ အဘယ်အကြောင်းကြောင့်နည်း။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ အယံ သံသာရော၊ (ဘဝများစွာ) ဤသံသရာသည်။ အနမတဂ္ဂေါ၊ မသိအပ်မသိနိုင်သော အစရှိ၏။

(ယသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်။) သတ္တိပ္ပဟာရာနံ၊ လှံဖြင့်အထိုးခံရသော သတ္တဝါတို့၏။ အသိပ္ပဟာရာနံ၊ သန်လျက်ဖြင့် အခုတ်ခံရသော သတ္တဝါတို့၏။ ဖရသုပ္ပဟာရာနံ၊ ပုဆိန်ဖြင့် အပေါက်ခံရသော သတ္တဝါတို့၏။ ပုဗ္ဗာကောဋိ၊ ရွှေအစွန်းကို။ န ပညာယတိ၊ မသိအပ် မသိနိုင်။ (တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်တည်း။)

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဧတံ၊ ဤနေ့တိုင်း နေ့တိုင်း လှံချက်သုံးရာတို့ဖြင့် အထိုးခံလျက် သစ္စာလေးပါးကို သိခြင်းသည်။ စေ အဿ၊ အကယ်၍ ဖြစ်အံ့။ (ဣတိ၊ ဤသို့။ ပရိကပ္ပါ၊ ကြံစည်ခြင်းကို။ န ကာတဗ္ဗာ၊ မပြုအပ်။ ဋီကာရှု၍ ပါဌသေသထည့်လိုက်သည်။သို့မှ စကားချော၍ အနက်ဖြောင့်၏။)

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ အဟံ၊ ငါဘုရားသည်။ ဒုက္ခေန၊ ကိုယ်ဆင်းရဲခြင်းနှင့်။ သဟ၊ တကွ။ ဒေါမနဿေန၊ စိတ်ဆင်းရဲခြင်း နှလုံးမသာယာခြင်းနှင့်။ သဟ၊ တကွ။ စတုန္နံ၊ ၄-ပါးကုန်သော။ အရိယသစ္စာနံ၊ အရိယသစ္စာတို့ကို။ အဘိသမယံ၊ ထိုးထွင်း၍သိခြင်းကို။ န ခေါ ပန ဝဒါမိ၊ ဟောတော်မမူ။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ အပိ စ၊ စင်စစ်သော်ကား။ အဟံ၊ ငါဘုရားသည်။ သုခေန၊ ကိုယ်ချမ်းသာခြင်းနှင့်။ သဟာဝ၊ တကွသာလျှင်။ သောမနဿေန၊ စိတ်ချမ်းသာခြင်း ဝမ်းမြောက်ခြင်းနှင့်။ သဟာဝ၊ တကူသာလျှင်။ စတုန္နံ၊ ကုန်သော။ အရိယသစ္စာနံ၊ တို့ကို။ အဘိသမယံ၊ ကို။ ၀ဒါမိ၊ ဟောတော်မူ၏။ (အကြွင်းပေးမြဲ။)

ပဉ္စမံ၊ ငါးခုမြောက်သောသုတ်တည်း။