ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ သေယျထာပိ၊ ကား။ ပုရိသော၊ ယောက်ျားသည်။ မဟာသမုဒ္ဒေ၊ မဟာသမုဒြာ၌။ ဧကစ္ဆိဂ္ဂိဠံ၊ အပေါက်တခုသာရှိသော။ ယုဂံ၊ ထမ်းပိုးကို။ ပက္ခိပေယျ၊ ပစ်ချရာ၏။

တတြာပိ၊ ထိုသမုဒြာ၌လည်း။ ကာဏော၊ မျက်စိ ၂-ဘက်ကန်းသော။ ကစ္ဆပေါ၊ လိပ်သည်။ အဿ၊ ရှိရာ၏။

သော၊ ထိုလိပ်ကန်းသည်။ ဝဿသတဿ ဝဿသတဿ၊ အနှစ်တရာ အနှစ်တရာ၏။ အစ္စယေန၊ လွန်သောအခါ၌။ သကိံ သကိံ၊ တကြိမ် တကြိမ်။ ဥမ္မုဇ္ဇေယျ၊ ပေါ်ရာ၏။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ တံ၊ ထိုငါဘုရား မိန့်မည့်စကားကို။ ကိံ မညထ၊ အဘယ်သို့ မှတ်ထင် ဖြေဆိုကြမည်နည်း။ ကာဏော၊ ကန်းသော။ ကစ္ဆပေါ၊ လိပ်သည်။ ဝဿသတဿ ဝဿသတဿ၊ အနှစ်တရာ အနှစ်တရာ၏။ အစ္စယေန၊ လွန်သောအခါ၌။ သကိံ သကိံ၊ တကြိမ် တကြိမ်။ ဥမ္မုဇ္ဇန္တော၊ ပေါ်သည်ရှိသော်။ ဧကစ္ဆိဂ္ဂဌေ၊ အပေါက်တခုသာရှိသော။ အမုသ္မိံ ယုဂေ၊ ထိုထမ်းပိုး၌။ ဂီဝံ၊ လည်ကို။ ပဝေသေယျ အပိ နူတိ၊ သွင်းနိုင်ရာသလော။ ဣတိ၊ ဤသို မေးတော်မူ၏။

ဘန္တေ၊ ရား။ ကဒါစိ၊ တရံတခါ၌။ ကရဟစိ၊ တရံတဆစ်၌။ ဒီဃဿ၊ ရှည်သော။ အဒ္ဓုနော၊ ကာလ၏။ အစ္စယေန၊ လွန်သောအခါ၌။ ယဒိ နူန ပဝေသေယျ၊ သွင်းနိုင်ကောင်း သွင်းနိုင်ရာ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့ လျှောက်ကုန်၏။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ကာဏော၊ ကန်းသော။ သော ကစ္ဆပေါ၊ ထိုလိပ်သည်။ ဝဿသတဿ ဝဿသတဿ၊ အနှစ်တရာ အနှစ်တရာ၏။ အစ္စယေန၊ လွန်သောအခါ၌။ သကိံ သကိံ၊ တကြိမ် တကြိမ်။ ဥမ္မုဇ္ဇန္တော၊ ပေါ်သည်ရှိသော်။ ဧကစ္ဆိဂ္ဂဠေ၊ အပေါက်တပေါက်သာရှိသော။‌ အမုသ္မိံယုဂေ၊ ထိုထမ်းပိုး၌။ ဂီဝံ၊ လည်ကို။ ခိပ္ပတရံ ခေါ၊ အလွန်လျင်မြန်စွာပင်။ ပဝေသေယျ၊ သွင်းနိုင်ရာ၏။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ အဟံ၊ ငါဘုရားသည်။ သကိံ၊ တကြိမ်။ ဝိနိပါတဂတေန၊ အပါယ်သို့ကျရောက်မိသော။ ဗာလေန၊ မိုက်သူ၏။ မနုဿတ္တံ၊ လူ၏အဖြစ်ကို။ န တွေဝ ဝဒါမိ၊ ဟောတော်မမူ။

တံ၊ ထိုသို့ အပါယ်တခါကျသူ၏ လူအဖြစ်ကိုမရနိုင်ခြင်းသည်။ ကိဿ ဟေတု၊ အဘယ် အကြောင်းကြောင့်နည်း။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဟိ(ယသ္မာ)၊ အကြင်ကြောင့်။ ဧတ္ထ၊ ဤအပါယ်၌။ ဓမ္မစရိယာ၊ တရားကျင့်ခြင်းသည်။ သမစရိယာ၊ အညီအမျှကျင့်ခြင်းသည်။ ကုသလကိရိယာ၊ ကုသိုလ်ကိုပြုခြင်းသည်။ ပုညကိရိယာ၊ ကောင်းမှုကိုပြုခြင်းသည်။ န အတ္ထိ၊ မရှိ။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဧတ္ထ၊ ဤအပါယ်၌။ အညမညခါဒိကာ၊ အချင်းချင်းစားခြင်းသည်။ (အညမညခါဒိကာတိ အညမညံ ခါဒနံ။ ဋ္ဌ။) ဒုဗ္ဗလခါဒိကာ၊ အားနည်းသူကိုစားခြင်းသည်။ ဝတ္တတိ၊ ဖြစ်၏။ (တသ္မာ၊ ထိုကြောင့် တည်း။)

တံ၊ ထိုသို့ တရားမကျင့်ခြင်း အချင်းချင်း အားနည်းသူစားခြင်းသည်။ ကိသာ ဟေတု၊ နည်း။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ စတုန္နံ၊ ၄-ပါးကုန်သော။ အရိယသစ္စာနံ၊ အရိယသစ္စာတို့ကို။ အဒိဋ္ဌတ္တာ၊ မမြင်ကုန်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်တည်း။ (ဟေတုပေါ် ဟေတုဆင့်၏။)

ကတမေသံ စတုန္နံ၊ အဘယ် ၄-ပါးတို့ကိုနည်း။

ဒုက္ခဿ အရိယသစ္စဿ၊ ကို၎င်း။ ပ။ ဒုက္ခနိရောဓဂါမိနိယာ ပဋိပဒါယ အရိယသစ္စဿ၊ ကို၎င်းတည်း။

(တသ္မာတိဟ စသည် ပေးမြဲ။)

သတ္တမံ၊ ခုနစ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။