ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဘိက္ခု၊ သည်။ ဆန္ဒံ၊ ဆန္ဒကို။ နိဿာယ၊ မှီ၍။ သမာဓိံ၊ တည်ကြည်မှုကို။ လသတိ၊ ရ၏။ စိတ္တဿ၊ စိတ်၏။ ဧကဂ္ဂတံ၊ တခုတည်းသော အာရုံရှိသည်၏အဖြစ်ကို။ လဘတိ၊ ရ၏။ အယံ၊ ဤဆန္ဒကိုပို၍ ရအပ်သောသမာဓိကို။ ဆန္ဒသမာဓိ၊ ဆန္ဒသမာဓိဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။

သော၊ ထိုရဟန်းသည်။ အနုပ္ပန္နာနံ၊ မဖြစ်ဘူးသေးကုန်သော။ ပါပကာန့၊ ယုတ်မာကုန်သော။ အကုသလာနံ ဓမ္မာနံ၊ အကုသိုလ်တရားတို့ကို။ အနုပ္ပါဒါယ၊ မဖြစ်ခြင်းပါ။ ဆန္ဒံ၊ ဝီရိယနှင့်ယှဉ်သော ဆန္ဒကို။ ဇနေတိ၊ ဖြစ်စေ၏။ ဝါယမတ၊ အားထုတ်၏။ ဝီရိယံ၊ ဝီရိယကို။ အာရဘတိ၊ ပြုလုပ်အားထုတ်၏။ စိတ္တံ၊ စိတ်ကို။ ပဂ္ဂဏှာတိ၊ ပျင်းခွင့်မရ ထောက်ပင့်ပ၏။ ပဒဟတိ၊ အရိုးကြေကြေ အရေခန်းခန်း မဆုတ်တမ်းအားထုတ်၏။

ဥပ္ပန္နာနံ၊ ဖြစ်ပြီးသည်နှင့် တူကုန်သော။ ပါပကာနံ၊ ကုန်သော။ အကုသလာနံ ဓမ္မာနံ၊ တို့ကို။ ပဟာနာယ၊ ပယ်ခြင်းငှါ။ ဆန္ဒံ၊ ကို။ ဇနေတိ၊ ၏။ ဝါယမတိ၊ ၏။ ဝီရိယံ၊ ကို။ အာရဘတိ၊ ၏။ စိတ္တံ၊ ကို။ ပဂ္ဂဏှာတိ၊ ၏။ ပဒဟတိ၊ ၏။

အနုပ္ပန္နာနံ၊ ကုန်သော။ ကုသလာနံ ဓမ္မာနံ၊ တို့ကို။ ဥပ္ပါဒါယ၊ ငှါ။ ဆန္ဒံ၊ ကို။ ဇနေတိ၊ ၏။ ဝါယမတိ၊ ၏။ ဝီရိယံ၊ ကို။ အာရဘတိ၊ ၏။ စိတ္တံ၊ ကို။ ပဂ္ဂဏှာတိ၊ ၏။ ပဒဟတိ၊ ၏။

ဥပ္ပန္နာနံ၊ ကုန်သော။ ကုသလာနံ ဓမ္မာနံ၊ တို့၏။ ဌိတိယာ၊ တည်ခြင်းငှါ။ အသမ္မောသာယ၊ မပျောက်ခြင်းပါ။ ဘိယျောဘာဝါယ၊ လွန်စွာဖြစ်ခြင်းငှါ။ ဝေပုလ္လာယ၊ ပြန့်ပြောခြင်းငှာ။ ဘာဝနာယ ပါရိပူရိယာ၊ ပွါးခြင်း၏ပြည့်ခြင်းငှါ။ ဆန္ဒ၊ ကို။ ဇနေတိ၊ ဖြစ်စေ၏။ ဝါယမတိ၊ အားထုတ်၏။ ဝီရိယံ၊ ကို။ အာရဘတိ၊ ပြုလုပ်အားထုတ်၏။ စိတ္တံ၊ စိတ်ကို။ ပဂ္ဂဏှာတိ၊ ပျင်းခွင့် မရ ထောက်ပင့်ပ၏။ ပဒထိ၊ အရိုးကြေကြေ အရေခန်းခန်း မဆုတ်တမ်း အားထုတ်၏။

ဣမေ၊ ဤအားထုတ်မှု သင်္ခါရဟု ဆိုအပ်ကုန်သော သမ္မပ္ပဓာန် ဝီရိယတို့ကို။ ပဓာနသင်္ခါရာ၊ ပဓာနသင်္ခါရတို့ဟူ၍။ ဝုစ္စန္တိ၊ ဆိုအပ်ကုန်၏။

ဣတိ၊ ဤသို့။ အယဉ္စ ဆန္ဒော၊ ဤဆန္ဒသည်၎င်း။ အယဉ္စ ဆန္ဒသမာဓိ၊ ဤဆန္ဒကိုမှီ၍ ရအပ်သောသမာဓိသည်၎င်း။ ဣမေ စ ပဓာနသင်္ခါရာ၊ ဤသမ္မပ္ပဓာန် ဝီရိယတို့သည်၎င်း။ (သန္တိ၊ ရှိကုန်၏။) ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ အယံ၊ ဤတရား ၃-ပါးနှင့်ပြည့်စုံသော သဘောတရားကို။ ဆန္ဒသမာဓိပ္ပဓာနသင်္ခါရသမန္နာဂတော၊ ဆန္ဒကိုမှီ၍ ရအပ်သောသမာဓိ၊ အားထုတ်မှု သင်္ခါရဟူသော သမ္မပ္ပဓာန် ဝီရိယတို့နှင့် ပြည့်စုံသော။ ဣဒ္ဓိပါဒေါ၊ ဣဒ္ဓိပါဒ် ဟူ၍။ ဤသုတ်၌ ဆန္ဒ, သမာဓိ, သမ္မပ္ပဓာန်ဝီရိယ ၃-ပါးကို ဆန္ဒိဒ္ဓိပါဒ်၊ ဝီရိယ, သမာဓိ, သမ္မပ္ပဓာန်ဝီရိယ ၃-ပါးကို ဝီရိယဒ္ဓိပါဒ်၊ စိတ်, သမာဓိ, သမ္မပ္ပဓာန်ဝီရိယ ၃-ပါးကို စိတ္တိဒ္ဓိပါဒ်၊ ပညာ, သမာဓိ, သမ္မပ္ပဓာန်ဝီရိယ ၃-ပါးကို ဝီမံသိဒ္ဓိပါဒ် ခေါ်သည်။ ဝိဘင်းပါဠိ၌ သမ္ပယုတ်ဖြစ်သော ကျန် နာမက္ခန္ဓာတရား ၄-ပါးကို ဣဒ္ဓိပါဒ်ဟုခေါ်သည်ဟု ဋီ၌မိန့်၏။ ဝုစ္စတိ၊ အပ်၏။

(ဝီရိယံ စေ, စိတ္တံ စေ, ဝီမံသံ စေ အစချီသော ဝါကျတို့၌လည်း ဤနည်းပင် ပေးပါ။ ယင်း ၃-ပါးအထူးပြု၍ ပေးသည်သာ ထူး၏။)

တတိယံ၊ သုံးခုမြောက်သောသုတ်တည်း။