ဧကံ၊ တပါးသော။ သမယံ၊ အခါ၌။ ဘဂဝါ၊ သည်။ ရာဇဂဟေ၊ ၌။ ဂိဇ္ဈကူဋေ၊ ဂိဇ္ဈကုဋ်မည်သော။ ပဗ္ဗတေ၊ တောင်၌။ ဝိဟရတိ၊ ၏။

အထ ခေါ၊ ၌။ ဘဂဝါ၊ သည်။ ဘိက္ခု၊ တို့ကို။

“ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ အာယာမ၊ လာသွားကုန်အံ့။ ယေန၊ အကြင်အရပ်၌။ ပဋိဘာနကူဋော၊ တောင်တလုံးဟုထင်ရသော အထွဋ်သည်။ (အတ္ထိ၊ ၏။) တေန၊ ထိုအရပ်သို့။ ဒိဝါဝိဟာရာယ၊ နေ့သန့်စင်ရန်အလိုငှါ။ ဥပသင်္ကမိဿာမာတိ၊ ချဉ်းကပ်ကုန်အံ့”ဟူ၍။ အာမန္တေသိ၊ မိန့်တော်မူပြီ။

တေ ဘိက္ခူ၊ ထိုရဟန်းတို့သည်။ “ဧဝံ ဘန္တေတိ ခေါ၊ ကောင်းပါပြီ အရှင်ဘုရား” ဟူ၍။ ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရား၏(စကားကို။) ပစ္စဿောသုံ၊ ရှေးရှူ နာယူကုန်ပြီ။

အထ ခေါ၊ ၌။ ဘဂဝါ၊ သည်။ သမ္ဗဟုလေဟိ၊ များစွာကုန်သော။ ဘိက္ခူ ဟိ၊ ရဟန်းတို့နှင့်။ သဒ္ဓိံ၊ တကွ။ ယေန၊ ၌။ ပဋိဘာနကူဋော၊ သည်။ (အတ္ထိ၊ ၏။) တေန၊ သို့။ ဥပသင်္ကမိ၊ ပြီ။

အညတရော၊ တယောက်သော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ ပဋိဘာနကူဋေ၊ တောင်တလုံးဟုထင်ရသော အထွဋ်၌။ မဟန္တံ၊ ကြီးသော။ ပပါတံ၊ ချောက်ကို။ အဒ္ဒသာ ခေါ၊ မြင်ပြီ။

ဒိသွာန၊ မြင်၍။ ဘဂဝန္တံ၊ မြတ်စွာဘုရားကို။

“ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။ အယံ ပပါတော၊ ဤချောက်သည်။ မဟာ ဝတ၊ ကြီးစွတကား။ ဘန္တေ၊ ရား။ ပပါတော၊ ချောက်သည်။ သုဘယာနကော၊ အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်း၏။

ဘန္တေ၊ ရား။ ဣမမှာ ပပါတာ၊ ဤချောက်မှ။ ဝါ၊ ဤချောက်ထက်။ မဟန္တတရော စ၊ သာ၍ ကြီးသည်လည်းဖြစ်သော။ ဘယာနကတရော စ၊ သာ၍ ကြောက်ဖွယ် ကောင်းသည်လည်းဖြစ်သော။ အညော၊ တပါးသော။ ပပါတော၊ ချောက်သည်။ အတ္ထိ နု ခေါတီ၊ ရှိပါသလော”ဟူသော။ ဧတံ၊ ဤစကားကို။ အဝေါစ၊ လျှောက်ပြီ။

ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ ဣမမှာ ပပါတာ၊ ဤချောက်မှ။ ဝါ၊ ဤချောက်ထက်။ မဟန္တတရော စ၊ သာ၍ ကြီးသည်လည်းဖြစ်သော။ ဘယာနကတရော စ၊ သာ၍ ကြောက်ဖွယ်ကောင်းသည်လည်းဖြစ်သော။ အညော၊ တပါးသော။ ပပါတော၊ ချောက်သည်။ အတ္ထိ ခေါ၊ ရှိသည်သာထည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့ ဘုရားရှင်က မိန့်တော်မူ၏။

ဘန္တေ၊ ရား။ ဣမမှာ ပပါတာ၊ မှ။ ဝါ၊ ထက်။ မဟန္တတရော စ၊ သော။ ဘယာနကတရော စ သော။ အညော၊ သော။ ပပါတော၊ သည်။ ကတမော ပန၊ အဘယ်ပါနည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့ မေးလျှောက်၏။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ယေ ဟိ ကေစိ သမဏာ ဝါ၊ အကြင်ရဟန်းတို့သည်၎င်း။ ယေ ဟိ ကေစိ ဗြာဟ္မဏာ ဝါ၊ အကြင်ပုဏ္ဏားတို့သည်၎င်း။ “ဣဒံ၊ သည်။ ဒုက္ခန္တိ၊ မည်၏”ဟု။ ယထာဘူတံ၊ အတိုင်း။ နပ္ပဇာနန္တိ၊ မသိကုန်။ ပ။ “အယံ၊ သည်။ ဒုက္ခနိရောဓဂါမိနီ ပဋိပဒါတိ၊ မည်၏”ဟု။ ယထာဘူတံ၊ အတိုင်း။ နပ္ပဇာနန္တိ၊ မသိကုန်။ တေ၊ ထိုရဟန်းပုဏ္ဏားတို့သည်။ ဇာတိသံဝတ္တနိကေသု၊ ပဋိသန္ဓေနေခြင်းကို ဖြစ်စေတတ်ကုန်သော။ သင်္ခါရေသု၊ သင်္ခါရတို့၌။ အဘိရမန္တိ၊ အလွန်မွေ့လျော်ကုန်၏။ ဇရာသံဝတ္တနိကေသု၊ အိုခြင်းကို ဖြစ်စေတတ်ကုန်သော။ ပ။ မရဏသံဝတ္တနိကေသု၊ သေခြင်းကို ဖြစ်စေတတ်ကုန်သော။ ပ။ သောကပရိဒေဝဒုက္ခဒေါမနဿုပါယာသသံဝတ္ထနိကေသု၊ စိုးရိမ်ခြင်း, ငိုကြွေးခြင်း, ကိုယ်ဆင်းရဲခြင်း, စိတ်နှလုံးမသာယာခြင်း, ပြင်းစွာပင်ပန်းခြင်းကို ဖြစ်စေတတ်ကုန်သော။ သင်္ခါရေသု၊ သင်္ခါရတို့၌။ အဘိရမန္တိ၊ အလွန်မွေ့လျော်ကုန်၏။ တေ၊ ထိုရဟန်းပုဏ္ဏားတို့သည်။ ဇာတိသံဝတ္တနိကေသု၊ ကုန်သော။ သင်္ခါရေသု၊ တို့၌။ အဘိရတာ၊ အလွန်မွေ့လျော်ကုန်သည်ဖြစ်၍။ ပ။ သောကပရိဒေဝဒုက္ခဒေါမနဿုပါယာသသံဝတ္တနိကေသု၊ ကုန်သော။ သင်္ခါရေသု၊ တို့၌။ အဘိရတာ၊ ဖြစ်၍။ ဇာတိသံဝတ္တနိကေပိ၊ ပဋိသန္ဓေနေခြင်းကို ဖြစ်လောတ်သည်လည်း ဖြစ်ကုန်သော။ သင်္ခါရေ၊ သင်္ခါရတို့ကို။ အဘိသင်္ခရောန္တိ၊ ပြုလုပ်ကြကုန်၏။ ပ။ သောကပရိဒေဝဒုက္ခဒေါမနဿုပါယာသသံဝတ္တနိကေပိ၊ လည်း ဖြစ်ကုန်သော။ သင်္ခါရေ၊ တို့ကို။ အဘိသင်္ခရောန္တိ၊ ပြုလုပ်ကြကုန်၏။

တေ၊ ထိုရဟန်းပုဏ္ဏားတို့ သည်။ ဇာတိသံဝတ္တနိကေပိ၊ ကုန်သော။ သင်္ခါရေ၊ တို့ကို။ အဘိသင်္ခရိတွာ၊ ပြုလုပ်ကြကုန်သောကြောင့်။ ပ။ သောကပရိဒေဝဒုက္ခဒေါမနဿုပါယာသသံဝတ္တနိကေပိ၊ ကုန်သော။ သင်္ခါရေ၊ တို့ကို။ အဘိသင်္ခရိတွာ၊ ကုန်သောကြောင့်။ ဇာတိပပါတမ္ပိ၊ ပဋိသန္ဓေနေခြင်းဟူသော ချောက်ထဲသို့။ ပပတန္တိ၊ ကျကုန်၏။ ဇရာပပါတမ္ပိ၊ အိုခြင်းဟူသော ချောက်ထဲသို့။ ပပတန္တိ၊ ကျကုန်၏။ မရဏပပါတသ္မိံ၊ သေခြင်းဟူသော ချောက်ထဲသို့။ ပပတန္တိ၊ ကျကုန်၏။ သောကပရိဒေဝဒုက္ခဒေါမနဿုပါယာသပပါတမ္ပိ၊ စိုးရိမ်ခြင်း, ငိုကြွေးခြင်း, ကိုယ်ဆင်းရဲခြင်း, စိတ်နှလုံးမသာယာခြင်း, ပြင်းစွာပင်ပန်းခြင်းဟူသော ချောက်ထဲသို့။ ပပတန္တိ၊ ကျကုန်၏။

တေ၊ ထိုရဟန်းပုဏ္ဏားတို့သည်။ ဇာတိယာ၊ ပဋိသန္ဓေနေခြင်းမှ။ ဇရာယ၊ အိုခြင်းမှ။ မရဏေန၊ သေခြင်းမှ။ သောကေဟိ၊ စိုးရိမ်ခြင်းတို့မှ။ ပရိဒေဝေဟိ၊ ငိုကြွေးခြင်းတို့မှ။ ဒုက္ခေဟိ၊ ကိုယ်ဆင်းရဲခြင်းတို့မှ။ ဒေါမနသောဟိ၊ စိတ်နှလုံးမသာယာခြင်းတို့မှ။ ဥပါယာသေဟိ၊ ပြင်းစွာပင်ပန်းခြင်းတို့မှ။

န ပရိမုစ္စန္တိ၊ မလုတ်ကုန်။ ဒုက္ခသ္မာ၊ ဆင်းရဲအပေါင်းမှ။ န ပရိမုစ္စန္တီတိ၊ မလွတ်ကုန်ဟူ၍။ ၀ဒါမိ၊ ဟောတော်မူ၏။

(ယေ စ ခေါ ကေစိ-စသော ဝါကျအားလုံးသည် ဆိုခဲ့ပြီးဝါကျများ၌ န-ပါသောအရာ၌ န-ဖြုတ်, န-မပါသောအရာ၌ န-သွင်း၍ သမ္ဗန်ရုံသာ ထူး၏၊ သစ္စာ ၄-ပါးကိုသိပါက ဇာတိ စသည် တို့ကို ဖြစ်စေတတ်သော သင်္ခါရတို့၌ မပျော်၊ မပျော်တော့ ၎င်းတို့ကို မပြုလုပ်၊ မပြုလုပ်တော့ ဇာတိ စသော ချောက်ထဲ မကျ၊ ဇာတိ-စသည်မှ လွတ်၏ ဟူ၍ ဟောတော်မူသည် ဟူလို။တသ္မာတိဟ-စသည်လည်း ပေးမြဲ။ဣတိ၊ ဤသို့ မိန့်တော်မူ၏။)

ဒုတိယံ၊ နှစ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။