သာဝတ္ထိနိဒါနံ၊ သာဝတ္ထိနိဒါန်းတည်း။

ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ သုခဿ၊ ချမ်းသာ ခြင်း၏။ အာဟာရာ၊ အကြောင်းဖြစ်ကုန်သော။ ပုညာဘိသန္ဒာ၊ ကောင်းမှုတည်းဟူသော အမြဲစီးသည့် မြစ်ကြီးတို့သည်။ ကုသလာဘိသန္ဒာ၊ ကုသိုလ်ဟူသော အမြဲစီးသည့် မြစ်ကြီးတို့ သည်။ `သုခဿာဟာရာတိ သုခဿ ပစ္စယာ။ဋ္ဌ။ သုခဿ အာဟရဏတော အာနယနတော သုခဿာဟာရော။ဋီ။ အာဟရန္တိ ဧတေဟီတိ အာဟာရာ။ ဧတေဟိ၊ ဤကုသိုလ်တို့ဖြင့်။ အာဟရန္တိ၊ (ချမ်းသာကို) ဆွဲဆောင်တတ် ကုန်၏။ ဣတိ၊ ထိုဆွဲဆောင်ကြောင်းဖြစ်သောကြောင့်။ အာဟာရာ၊ မည်ကုန်၏။အကြောင်းဖြစ်သော ကုသိုလ် မြစ်တို့ကို ကောက်။ ပုညာဘိသန္ဒာတိ ပုညနဒိယော။ဋ္ဌ။ အဝိစ္ဆေဒေန နိစ္စပ္ပဝတ္တိယမာနာနိ ပုညာနိ အဘိသန္ဒနဋ္ဌေန “ပုညာဘိသန္ဒာ”တိ ဝုတ္တာ၊ တေန ပုညနဒိယောတိ အတ္ထော ဝုတ္တော။ ဋီ။ နေ့စဉ်အမြဲထာဝရ ပြုအပ်သည့် ကုသိုလ်တို့သည် အလျဉ်မပြတ်စီးဆင်းနေသည့် မြစ်ကြီးနှင့် တူကုန်၏ ဟူလို သည်။ ဣမေ စတ္တာရော၊ ဤ ၄-မျိုး တို့တည်း။

ကတမေ စတ္တာရော၊ အဘယ် ၄-မျိုးတို့နည်း။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဣဓ၊ ဤသာသနာ၌။ အရိယသာဝကော၊ အရိယာသာဝကသည်။ "ဣတိပိ။ ပ။ ဘဂဝါတိ၊ ဘဂဝါ ” ဟူ၍။ ဗုဒ္ဓေ၊ ဘုရား၌။ အဝေစ္စပ္ပသာဒေန၊ သက်ဝင်၍ ကြည်ညိုခြင်းနှင့်။ သမန္နာဂတော၊ ပြည့်စုံသည်။ ဟောတိ၊ ၏။

အယံ၊ ဤသည်ကား။ ပဌမော၊ ရှေးဦးစွာသော။ သုခဿ၊ ချမ်းသာခြင်း၏။ အာဟာရော၊ အကြောင်းဖြစ်သော။ ပုညာဘိသန္ဒော၊ ကောင်းမှုတည်းဟူသော အမြဲစီးနေသည့် မြစ်ကြီးတည်း။ ကုသလာဘိသန္ဒော၊ ကုသိုလ်တည်းဟူသော အမြဲစီးဆင်းသည့်မြစ်ကြီးတည်း။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ပုန စပရံ၊ တဖန်ထို့ပြင်လည်း။ အရိယသာဝကော၊ သည်။ “သွာက္ခာတော။ ပ။ ပစ္စတ္တံ ဝေဒိတဗ္ဗော ဝိညူဟိ" ဟူ၍။ ဓမ္မေ၊ တရား၌။ အဝေစ္စပ္ပသာဒေန၊ နှင့်။ သမန္နာဂတော၊ ပြည့်စုံသည်။ ဟောတိ၊ ၏။

အယံ၊ ကား။ ဒုတိယော၊ ၂-ခုမြောက်သော။ သုခဿ၊ ၏။ အာယာရော၊ သော။ ပုညာဘိသန္ဒော၊ တည်း။ ကုသလာဘိသန္ဒေါ၊ တည်း။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ပုန စပရံ၊ လည်း။ အရိယသာဝကော၊ သည်။ “သုပ္ပဋိပန္နော။ ပ။ အနုတ္တရံ ပုညက္ခေတ္တံ လောကဿာတိ၊ လောကဿ” ဟူ၍။ သံဃေ၊ သံဃာ၌။ အဝေစ္စပ္ပသာဒေန၊ နှင့်။ သမန္နာဂတော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။

အယံ၊ ကား။ တတိယော၊ ၃-ခုမြောက်သော။ ပ။ ကုသလာဘိသန္ဒော၊ တည်း။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ပုန စပရံ၊ လည်း။ အရိယသာဝကော၊ သည်။ အခဏ္ဍေဟိ၊ မကျိုးကုန်သော။ ပ။ သမာဓိသံဝတ္တနိကေဟိ၊ သမာဓိ ၂-ပါးကို ဖြစ်စေတတ်ကုန်သော။ အရိယကန္တေဟိ၊ အရိယာ ပုဂ္ဂိုလ်တို့သည် နှစ်သက်အပ်ကုန်သော။ သီလေဟိ၊ မဂ်ဖိုလ်နှင့်ယှဉ်သည့် သီလတို့နှင့်။ သမန္နာဂတာ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။

အယံ၊ ကား။ စတုတ္ထော၊ ၄-ခုမြောက်သော။ သုခဿ၊ ၏။ အာဟာရော၊ သော။ ပုညာဘိသနေ၊ တည်း။ ကုသလာဘိသန္ဒော၊ တည်း။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ သုခဿ၊ ချမ်းသာခြင်း၏။ အာဟာရာ၊ အကြောင်းဖြစ်ကုန်သော။ ပုညာဘိသန္ဒေါ၊ ကောင်းမှုတည်းဟူသော အမြဲစီးနေသည့် မြစ်ကြီးတို့သည်။ ကုသလာဘိသန္ဒာ၊ ကုသိုလ်တည်းဟူသော အမြဲစီးနေသည့် မြစ်တို့သည်။ ဣမေ ခေါ စတ္တာရော၊ ဤ ၄-မျိုးတို့တည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့မိန့်တော်မူ၏။

ပဌမံ၊ ရှေးဦးစွာသောသုတ်တည်း။