(ဧဝံ မေ သုတံ၊ ပေးမြဲ။) ဧကံ သမယံ၊ အခါတပါး၌။ ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ဝေသာလိယံ၊ ဝေသာလီမြို့တော်၌။ ဝေဠုဝဂါမကေ၊ ဝေဠုဝရွာငယ်၌။ ဝိဟရတိ၊ နေတော်မူ၏။

တတြ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ ဘဂဝါ၊ သည်။ ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့ကို။

"ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ ဧထ၊ လာကြကုန်။ တုမှေ၊ သင်တို့သည်။ ဝေသာလိယာ၊ ဝေသာလီမြို့တော်၏။ သမန္တာ၊ ထက်ဝန်းကျင်မှ။ ယထာမိတ္တ၊ အကြင် အကြင် မိတ်ဆွေရှိရာအရပ်၌။ ယထာသန္ဒိဋ္ဌံ၊ အကြင် အကြင် မြင်ဘူးကာမျှ မိတ်ဆွေရှိရာအရပ်၌။ ယထာသမ္ဘတ္တံ၊ အကြင် အကြင် အတူစားဖော်စားဖက်မိတ်ဆွေ ရှိရာအရပ်၌။ ဝဿံ၊ မိုးခိုဝါဆိုခြင်းသို့။ ဥပေထ၊ ကပ်ကြကုန်လော။

အဟံ၊ ငါဘုရားသည်။ ဣဓေ၀ ဝေဠုဝဂါမကေ၊ ဤဝေဠုဝရွာငယ်၌သာလျှင်။ ဝဿံ၊ မိုးခိုဝါဆိုခြင်းသို့။ ဥပဂစ္ဆာမီတိ၊ ကပ်တော်မူအံ့"ဟူ၍။ အာမန္တေသိ၊ မိန့်တော်မူပြီ။

တေ ဘိက္ခူ၊ ထိုရဟန်းတို့သည်။ "ဧဝံ ဘန္တေတိ ခေါ၊ ကောင်းပါပြီအရှင်ဘုရား"ဟူ၍။ ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရား၏(စကားကို။) ပဋိဿုက္ခာ၊ ရှေးရှူ နာယူ၍။(ဝန်ခံ၍ ထူး၍။) ဝေသာလိယာ၊ ၏။ သမန္တာ၊ မှ။ ယထာမိတ္တံ၊ ၌။ ယထာ သန္ဒိဋ္ဌံ၊ ၌။ ယထာသမ္ဘတ္တံ၊ ၌။ ဝဿံ၊ သို့။ ဥပဂစ္ဆုံ၊ ကပ်ကုန်ပြီ။

ဘဂဝါ ပန၊ မြတ်စွာဘုရားသည်ကား။ တတ္ထေဝ ဝေဠုဝဂါမကေ၊ ထိုဝေဠုဝရွာငယ်၌သာလျှင်။ ဝဿံ၊ သို့။ ဥပဂစ္ဆိ၊ ကပ်တော်မူပြီ။

အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ ဝဿူပဂတဿ၊ ဝါကပ်ပြီးသော။ ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရား၏(သန္တာန်တော်၌။) ခရော၊ ကြမ်းတမ်းသော။ အာဗာဓော၊ အနာသည်။ ဥပ္ပဇ္ဇိ၊ ဖြစ်ပြီ။ ဗာဠှာ၊ ပြင်းထန်ကုန်သော။ မာရဏန္တိကာ၊ သေခြင်းအနီးသို့ ရောက်စေနိုင်ကုန်သော။(သေလု နီးပါး ဖြစ်ကုန်သော ဟူလို။) ဝေဒနာ၊ ဆင်းရဲဝေဒနာတို့သည်။ ဝတ္တန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။

တတြ၊ ထိုရောဂါဝေဒနာဖြစ်ပေါ်ရာ၌။ သတော၊ သတိဖြင့်အောက်မေ့သည်ဖြစ်၍။ သမ္ပဇာနော၊ ပညာဖြင့်ကောင်းစွာသိမြင် ရှုဆင်ခြင်သည်ဖြစ်၍။ အဝိဟညမာနော၊ မပင်ပန်းသည်ဖြစ်၍။ အဝိဟညမာနောတိ ဝေဒနာနုဝတ္တနဝသေန အပရာပရံ ပရိဝတ္တနံ အကရောန္တော အပီဠိယမာနော အဒုက္ခိယမာနော စ။ ဋ္ဌ။ ဝေဒနာ။ ပ။ အကရောန္တော ဥက္ကံသဂတဘာဝိတကာယဒိတာယ။ အပီဠိယမာနောတိ အပီဠိယမာနော ဝိယ။ဋီ။ အလွန်အမင်း သတိပဋ္ဌာန်ဘာဝနာကို ပွားတော်မူသည့်အတွက် ဒုက္ခဝေဒနာနောက်သို့လိုက်၍ လူးလှိမ့်ခြင်းကိုမပြုပဲ နေတော်မူသည်ကို မပင်မပန်း သည်းခံတော်မူ၏ဟု ဆိုလို၏။ အဓိဝါသေသိ၊ သည်းခံနိုင်ပြီ။

အထခေါ၊ ၌။ ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရား၏။

ယောဟံ၊ အကြင် ငါသည်။ ဥပဋ္ဌာကေ၊ အလုပ်အကျွေးတို့ကို။ အနာမန္တေတွာ၊ မသိစေမူ၍။ ဘိက္ခုသံဃံ၊ ရဟန်း သံဃာကို။ အနပလောကေတွာ၊ မပန်ကြားမူ၍။ (ဩဝါဒမပေးမူ၍။ ဩဝါဒမေဝ ဘိက္ခုသံဃဿ အနပလောကနံ။ ဋီ။) ပရိနိဗ္ဗာယေယျံ၊ ပရိနိဗ္ဗာန်ပြုရာ၏။ တံ၊ ထို(အလုပ်အကျွေးတို့ကို မသိစေပဲ ဘိက္ခုသံဃာကိုမပန်ကြားမူ၍)ပရိနိဗ္ဗာန်ပြုခြင်းသည်။ တဿ မေ၊ ထိုငါဘုရားအား။ န ခေါ ပတိရူပံ၊ မလျောက်ပတ်။

အဟံ၊ ငါဘုရားသည်။ ဣမံ အာဗာဓံ၊ ဤအနာကို။ ဝီရိယေန၊ ပုဗ္ဗဘာဂ ဖလသမာပတ် ဝီရိယဖြင့်။ ပဋိပဏာမေက္ခာ၊ တွန်းလှန်၍။ ဇီဝိတသင်္ခါရံ၊ အသက်ကို ပြုပြင်အပ်ကြောင်းဖြစ်သောဖလသမာပတ်ကို။ သင်္ခရဏံ သင်္ခါရော၊ ဇီဝိတမေဝ သင်္ခါရော ဇီဝိတသင်္ခါရော။ ဤဝိကပ်ရ ဇီဝိတကိုကောက်။ သင်္ခရီယတိ ယေနာတိ သင်္ခါရော။ ဇီဝိတဿ သင်္ခါရော ဇီဝိတသင်္ခါရော။ ဤဝိကပ်အရ ဖလသမာပတ်ကိုကောက်။ ဤ၌ ဖလသမာပတ် ဇီဝိတသင်္ခါရကို ယူရသည်။ အဓိဋ္ဌာယ၊ အဓိဋ္ဌာန်၍။ဖြစ်စေ၍။ ဝိဟရေယျံ၊ နေရမူကား။ ယံ နူနာတိ၊ ကောင်းစွဟူသော။ ဧတံ၊ ဤအကြံသည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ။‌

အထ ခေါ၊ ၌။ ဘဂဝါ၊ သည်။ တံ အာဗာဓံ၊ ထိုအနာကို။ ဝီရိယေန၊ ပုဗ္ဗဘာဂ ဖလသမာတ် ဝီရိယဖြင့်။ ပဋိပဏာမေတွာ၊ တွန်းလှန်၍။ ဇီဝိတသင်္ခါရံ၊ အသက်ကိုပြုပြင်အပ်ကြောင်းဖြစ်သော ဖလသမာပတ်ကို။ အဓိဋ္ဌာယ၊ ဓိဋ္ဌာန်၍။ ဝိဟာသိ၊ နေတော်မူပြီ။ အထ ခေါ၊ ၌။ ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရား၏သန္တာန်တော်၌။ သော အာဗာဓော၊ ထိုအနာသည်။ ပဋိပ္ပဿမ္ဘိ၊ ငြိမ်းပျောက်ပြီ။

အထ ခေါ၊ ၌။ ဘဂဝါ၊ သည်။ ဂိလာနာ၊ သူနာ၏အဖြစ်မှ။ ဝုဋ္ဌိတော၊ ထသည်ရှိသော်။ ဂေလညာ၊ အနာမှ။ အစိရဝုဋ္ဌိတော၊ ထ၍မကြာမီ။မကြာသေးသော ထခြင်းရှိသည်ဖြစ်၍။ ဝိဟာရာ၊ ကျောင်းမှ။ နိက္ခမိက္ခာ၊ ထွက်၍။ ဝိဟာရပစ္ဆာယာယံ၊ ကျောင်းစွန်ရိပ်၌။ ပညတ္တေ၊ ခင်းထားအပ်သော။ အာသနေ၊ နေရာ၌။ နိသီဒိ၊ ထိုင်တော်မူပြီ။

အထ ခေါ၊ ၌။ အာယသ္မာ အာနန္ဒော၊ အရှင်အာနန္ဒာသည်။ ယေန၊ ၌။ ဘဂဝါ၊ သည်။ အတ္ထိ၊ ၏။ တေန၊ သို့။ ဥပသင်္ကမိ၊ ပြီ။

ဥပသင်္ကမိတွာ၊ ၍။ ဘဂဝန္တံ၊ ကို။ အဘိဝါဒေတွာ၊ ၍။ ဧကမန္တံ၊ ၌။ နိသီဒိ၊ ပြီ။

ဧကမန္တံ၊ ၌။ နိသိန္နောခေါ၊ သော။ အာယသ္မာ အာနန္ဒော၊ သည်။ ဘဂဝန္တံ၊ မြတ်စွာဘုရားကို။

ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။ မေ၊ တပည့်တော်သည်။ ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရား၏။ ဖာသု၊ ချမ်းသာခြင်းကို။ ဒိဋ္ဌော၊ မြင်အပ်ပြီ။

ဘန္တေ၊ ရား။ ဘဂဝတော၊ ၏။ ခမနီယံ၊ ဆင်းရဲတို့ကို သည်းခံနိုင်ခြင်းကို။ ဒိဋ္ဌံ၊ မြင်အပ်ပြီ။

ဘန္တေ၊ ရား။ ဘဂဝတော၊ ၏။ ယာပနီယံ၊ ဣရိယာပုတ်တို့ကို ဖြစ်စေနိုင်ခြင်းကို။ ဒိဋ္ဌံ၊ ပြီ။

ဘန္တေ၊ ရား။ အပိ စ၊ ထိုသို့မြင်အပ်ပါသော်လည်း။ ဘဂဝတော၊ ၏။ ဂေလညေန၊ မကျန်းမာခြင်းကြောင့်။‌ မေ၊ တပည့်တော်၏။ ကာယော၊ ကိုယ်သည်။ မဓုရကဇာတော၊ ဖြစ်သောလေးလံတောင့်တင်းခြင်းရှိသကဲ့သို့ပါတည်း။ မေ၊ ၏။ ဒိသာပိ၊ အရပ်မျက်နှာတို့သည်လည်း။ နပက္ခာယန္တိ၊ မထင်ပေါ်မသဲကွဲပါကုန်။ ဓမ္မာပိ၊ သတိပဋ္ဌာန်တရားတို့သည်လည်း။ မံ၊ တပည့်တော်အား။ နပ္ပဋိဘန္တိ၊ မထင်ရှားကုန်။

ဘန္တေ၊ ရား။ အပိ စ၊ ထိုသို့ဖြစ်သော်လည်း။ ကာစိဒေဝ အဿာသမတ္တာ၊ အနည်းငယ်သာဖြစ်သော သက်သာရာမျှသည်။ အဟောသီတိ၊ ဖြစ်ပြီဟူသော။

ယာဝ၊ အကြင်မျှလောက်။ ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ဘိက္ခုသံဃံ၊ ရဟန်းအပေါင်းကို။ အာရဗ္ဘ၊ အကြောင်းပြု၍။ ကိဉ္စိဒေဝ၊ တစုံတခုသော နောက်ဆုံးဩဝါဒစကားကို။ န ဥဒါဟရတိ၊ မြွက်ဆိုတော်မမူသေး။ ယာဝ၊ ထိုမျှလောက်။ ဘဂဝါ၊ သည်။ န ပရိနိဗ္ဗာယိဿတိ၊ ပရိနိဗ္ဗာန်စံတော်မမူသေးဟု။ မေ၊ ၏။ ဧတံ၊ ဤစကားကို။ အဝေါစ၊ လျှောက်ပြီ။

အာနန္ဒ၊ အာနန္ဒာ။ ဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ ဘိက္ခု သံဃော၊ ရဟန်းအပေါင်းသည်။ မသိ၊ ငါ ဘုရား၌။ ပစ္စာသီသတိကိံပန၊ ဩဝါဒကိုတောင့်တသေးသလော။

အာနန္ဒ၊ န္ဒာ။ မယာ၊ ငါ ဘုရားသည်။ ဓမ္မော၊ တရားကို။ အနန္တရံ အဗာဟိရံ ကရိတွာ၊ (ပုဂ္ဂိုလ် ဓမ္မအားဖြင့်) အတွင်း အပြင်မထားမူ၍။ အနန္တရံ အဗာဟိရံ ကရိတွာ၌- အနန္တရံ ကရိတွာ၊ အတွင်းမထားမူ၍။ အဗာဟိရံ ကရိတွာ၊ အပြင်မထားမူ၍။ ဟုအသီးသီးလည်း ခွဲပေးနိုင်၏။ သို့မှ နပဋိသေဓ ၂-ချက် အနက်ပြည့်စုံသည်၊ အဓိပ္ပါယ်ပေါ်စေလို၍ ပေါင်းပေးလိုက်သည်၊ န ပဋိသေဓ ၂-ချက်၏လည်း ကတွာဟူသော ကြိယာနှင့်စပ်၍ ပေးရသည်၏အဖြစ်ကြောင့် အယုတ္တတ္ထသမာသ်တည်း။ ဒေသိတော၊ ဟောတော်မူအပ်ပြီ။

အာနန္ဒ၊ န္ဒာ။ တထာဂတာဿ၊ မြတ်စွာဘုရား၏။ ဓမ္မေသု၊ တရားတို့၌။ အာစရိယမုဋ္ဌိ၊ လက်ဆုပ်သဖွယ်ဝှက်ချန်ထားအပ်သောဆရာစားသည်။ မုဋ္ဌိကတော အာစရိယဘာဂေါ အာစရိယမုဋ္ဌိ၊ ကတ,ဘာဂ ၂-ခု အကျေကြံ။ ဋ္ဌ-၌ အာစရိယမုဋ္ဌီတိ မုဋ္ဌိံ ကတွာ ပရိဟရိတွာ ကိဉ္စိ နတ္ထိ- ဟု အဓိပ္ပါယတ္ထ ဖွင့်ပြ၏။ နတ္ထိ၊ မရှိ။

အာနန္ဒ၊ န္ဒာ။ ယဿ၊ အကြင်ဆရာ၏။

အဟံ၊ ငါသည်။ ဘိက္ခုသံဃံ၊ ရဟန်းအပေါင်းကို။ ပရိဟရိဿာမီတိ ဝါ၊ ဆောင်ရွက်အံ့ဟု၎င်း။ ဘိက္ခု သံဃော၊ သည်။ မမုဒ္ဒေသိကောတိ ဝါ၊ ငါသာလျှင် ညွှန်ပြအပ်သူရှိသည်ဟု၎င်း။ ဧဝံ၊ ဤအကြံအစည်ရှိသည်။ နူန၊ စင်စစ်။ အဿ၊ ဖြစ်ရာ၏။ အာနန္ဒ၊ န္ဒာ။ သော၊ ထိုဆရာသည်။ ဘိက္ခုသံဃံ၊ ကို။ အာရုဗ္ဘ၊ ၍။ ကိဉ္စိဒေဝ၊ တစုံတခုသောနောက်ဆုံးဩဝါဒကိုသာလျှင်။ နူန၊ စင်စစ်။ ဥဒါဟရေယျ၊ မြွက်ဆိုရာ၏။

အာနန္ဒ၊ န္ဒ။ တထာဂတဿ ခေါ၊ ငါဘုရား၏ကား။

အဟံ၊ သည်။ ဘိက္ခုသံဃံ၊ ကို။ ပရိဟရိဿာမီတိ ဝါ၊ အံ့ဟု၎င်း။ ဘိက္ခုသံယော၊ သည်။ မမုဒ္ဒေသိကောတိဝါ၊ ရှိသည်ဟု၎င်း။ ဧဝံ၊ ဤအကြံသည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။

အာနန္ဒ၊ န္ဒာ။ သော တထာဂတော၊ ထိုငါဘုရားသည်။ ဘိက္ခုသံဃံ၊ ကို။ အာရဗ္ဘ၊ ၍။ ကိဉ္စိဒေဝ၊ ကိုသာလျှင်။ ကိံဥဒါဟရိဿတိ၊ အဘယ်မှာမြွက်ဆိုပါအံ့နည်း။(မြွက်ဆိုစရာ ဘာစကားမျှ မရှိဟုလို။)

အာနန္ဒ၊ န္ဒာ။ အဟံ၊ ငါဘုရားသည်။ ဧတရဟိ ခေါ ပန၊ ယခုအခါ၌ကား။ ဇိဏ္ဏော၊ အိုမင်းပြီ။ ဝုဒ္ဓေါ၊ ကြီးရင့်ပြီ။ မဟလ္လကော၊ ကြီးသူ၏အဖြစ်ကိုယူပြီ။ အဒ္ဓဂတော၊ ကြာမြင့်သော အဓွန့်ကာလသို့ရောက်ခဲ့ပြီ။ ဝယော အနုပ္ပတ္တော၊ နောက်ဆုံးအရွယ်သို့ ရောက်တော်မူပြီ။

မေ၊ ငါဘုရား၏။ အာသီတိကော၊ အနှစ်ရှစ်ဆယ်ရှိသော။ ဝယော၊ အရွယ်သည်။ ဝတ္တတိ၊ ဖြစ်၏။

အာနန္ဒ၊ န္ဒာ။ ဇဇ္ဇရသကဋံ၊ လှည်းအိုသည်။ ဝေမိဿကေန၊ အဖွဲ့အစပ်နှင့်ရောယှက်သဖြင့်။ ယာပေတိ သေယျထာပိ၊ (ဝန်တင်ခြင်းကို) ဖြစ်စေနိုင်သကဲ့သို့။

အာနန္ဒ၊ န္ဒာ။ ဧဝမေဝ ခေါ၊ ဤအတူသာလျှင်။ တထာဂတဿ၊ မြတ်စွာဘုရား၏။ ကာယော၊ ကိုယ်သည်။ ဝေဿကေန၊ အရဟတ္တဖလသမာပတ်တည်းဟူသော ကိုယ်အဖွဲ့နှင့်ရောယှက်သဖြင့်။ ယာပေတိ မညေ၊ ဣရိယာပုတ်တို့ကို ဖြစ်စေနိုင်ယောင်တကား။

အာနန္ဒ၊ နွာ။ ယသ္မိံ သမယေ၊ အကြင်အခါ၌။ တထာဂတော၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ သဗ္ဗနိမိတ္တာနံ၊ အလုံးစုံသော အာရုံနိမိတ်တို့ကို။ အမနသိကာရာ၊ နှလုံးမသွင်းခြင်းကြောင့်။ ဧကစ္စာနံ၊ အချို ကုန်သော။ ဝေဒနာနံ၊ လောကီဝေဒနာတို့၏။ နိရောဓာ၊ ချုပ်ခြင်းကြောင့်။ အနိမိတ္တံ၊ ရူပစသော အာရုံမရှိသော။ စေတောသမာဓိံ၊ အရဟတ္တဖလသမာဓိကို။ ဥပသမ္ပဇ္ဇ၊ ပြည့်စုံစေ၍။ ဝိဟရတိ၊ နေ၏။ အာနန္ဒ၊ နွာ။ တသ္မိံ သမယေ၊ ထိုအခါ၌။ တထာဂတဿ၊ မြတ်စွာဘုရား၏။ ကာယော၊ ကိုယ်သည်။ ဖာသုတရော၊ အလွန် ချမ်းသာသည်။ ဟောတိ၊ ၏။

အာနန္ဒ၊ န္ဒာ။ တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ တုမှေ၊ သင်တို့သည်။ ဣဟ၊ ဤသာသနာ၌။ အတ္ထဒီပါ၊ ၉-ပါးသော လောကုတ္တရာတရားတည်းဟူသော ကျွန်းကြီးပမာ ထောက်တည်ရာရှိကုန်သည်ဖြစ်၍။ အတ္တသဒ္ဒေန ဓမ္မော ဧဝ ဝုတ္တော။ ဋီ။ ခန္ဓသံယုတ် စာပိုဒ် ၄၃၊ အတ္တဒီပသုတ် ဋီကာ၌လည်း ဤနည်းဖွင့်၍ အဆုံးအဖြတ် မှာခဲ့၏။ အတ္တသရဏာ၊ ၉-ပါးသော လောကုတ္တရာတရားတည်းဟူသော ကိုးကွယ်ရာရှိကုန်သည်ဖြစ်၍။ အနညသရဏာ၊ လောကုတ္တရာတရားမှ တပါးသော ကိုးကွယ်ရာ မရှိကုန်သည်ဖြစ်၍။ ဓမ္မဒီပါ၊ ၉-ပါးသော လောကုတ္တရာတရား တည်းဟူသော ကျွန်းကြီးပမာ ထောက်တည်ရာရှိကုန်သည်ဖြစ်၍။ ဓမ္မသရဏာ၊ ဖြစ်၍။ အနညသရဏာ၊ ဖြစ်၍။ ဝိဟရထ၊ နေကြကုန်လော။

အာနန္ဒ၊ န္ဒာ။ ကထဉ္စ၊ အဘယ်သို့လျှင်။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ အတ္တဒီပေါ၊ ၉-ပါးသော လောကုတ္တရာတရားတည်းဟူသော ကျွန်းကြီးပမာထောက်တည်ရာရှိသည်ဖြစ်၍။ အတ္တသရဏော၊ ၉-ပါးသော လောကုတ္တရာတရားတည်းဟူသောကိုးကွယ်ရာရှိသည်ဖြစ်၍။ အနညသရဏော၊ ဖြစ်၍။ ဓမ္မဒီပေါ၊ ၍။ ဓမ္မသရဏော၊ ၍။ အနညသရဏော၊ ၍။ ဝိဟရတိ၊ နေသနည်း။

အာနန္ဒ၊ နွာ။ ဣဓ၊ ဤသာသနာ၌။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ အာတာပီ၊ ဖြစ်၍။ သမ္မဇာနော၊ ၍။ သတိမာ၊ ၍။ လောကေ၊ ၌။ အဘိဇ္ဈာဒေါမနဿံ၊ ကို။ ဝိနေယျ၊ ပယ်ဖျောက်၍။ ကာယေ၊ ရုပ်ကာယ၌။ ကာယာနုပဿီ၊ ရုပ်ကာယဟု အဖန်ဖန်ရှုသည်ဖြစ်၍။ ဝိဟရတိ၊ နေ၏။

ဝေဒနာသု၊ ဝေဒနာတို့၌။ စိတ္တေ၊ စိတ်၌။ ဓမ္မေသု၊ တရားတို့၌။ ဓမ္မာနုပဿီ၊ ၍။ ဝိဟရတိ၊ နေ၏။

အာနန္ဒ၊ န္ဒာ။ ဧဝံခေါ၊ ဤသို့လျှင်။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ အတ္တဒီပေါ၊ ၍။ အတ္တသရဏော၊ ၍။ အနညသရဏော၊ ၍။ ဓမ္မဒီပေါ၊ ၍။ ဓမ္မသရဏော၊ ၍။ အနညသရဏော၊ ၍။ ဝိဟရတိ၊ နေ၏။

အာနန္ဒ၊ န္ဒာ။ ယေ ဟိ ကေစိ၊ အကြင်ရဟန်းတို့သည်။ ဧတရဟိ ဝါ၊ ငါဘုရားထင်ရှားရှိရာဤအခါ၌၎င်း။ မမ၊ ငါဘုရား၏။ အစ္စယေ ဝါ၊ လွန်ရာအခါ၌၎င်း။ အတ္တဒီပါ၊ ၉-ပါးသောလောကုတ္တရာတရားတည်းဟူသော ကျွန်းကြီးပမာ ထောက်တည်ရာ ရှိကုန်သည်ဖြစ်၍။ အတ္တသရဏာ၊ ၍။ အနညသရဏာ၊ ၍။ ဓမ္မဒီပါ၊ ၍။ ဓမ္မသရဏာ၊ ၍။ အနညသရဏာ၊ ဖြစ်၍။ ဝိဟရိဿန္တိ၊ နေကုန်လတ္တံ့။

အာနန္ဒ၊ နွာ။ မေ၊ ငါဘုရား၏။ ဧတေ ဘိက္ခူ၊ ဤရဟန်းတို့သည်။ ယေ ကေစိ သိက္ခာကာမာ၊ အကြင်သိက္ခာကို လိုလားသောရဟန်းတို့သည်။ သန္တိ၊ ရှိကုန်၏။ တေသံ၊ ထိုရဟန်းတို့ထက်။ တမတဂ္ဂေ၊ အလွန်မြတ်သည်၏အဖြစ်၌။ အဂ္ဂတမာ၊ သာလွန်မြတ်ကုန်သည်။ တမတဂ္ဂေတိ တပအဂ္ဂေ၊ မဇ္ဈေ တကာရော ပဒသန္ဓိဝသေန ဝုတ္တော၊ ဣဒံ ဝုတ္တံ ဟောတိ-ဣမေ အဂ္ဂတမာတိ တမတဂ္ဂါတိ။ ဋ္ဌ။ တမတဂ္ဂေ အဇ္ဈတဂ္ဂေတို့၌ အဂ္ဂေသဒ္ဒါ, ယဒဂ္ဂေန၌ အဂ္ဂေနသဒ္ဒါ, ဧတဒဂ္ဂံ, အဂ္ဂမက္ခာယတိတို့၌ အဂ္ဂံ သဒ္ဒါ စသည်တို့သည် နိပါတ်ပုဒ်များဟု ကြံသင့်၏။ ဘဝိဿန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်လတ္တံ့။သိက္ခာကာမရဟန်းကို ထက်ပင် သတိပဋ္ဌာန်ပါးသောရဟန်းတို့က သာလွန်ကုန်၏ ဟူလိုသည်။

နဝမံ၊ ကိုးခုမြောက်သောသုတ်တည်း။