အာနန္ဒ၊ အာနန္ဒာ။ ဣဓ၊ ဤသာသနာ၌သာလျှင်။(ဣဓာတိ ဣမသ္မိံ သာသနေ။သံ-ဋ္ဌ-၁၊၁၄၄။ ဣဓာတိ အန္တောဂဓာဝဓာရဏပဒံ၊ ဣဓောဝါတိ အတ္တော။ ဣမသ္မိံယေဝ ဟိ သာသနေ အရိယမဂ္ဂဘာဝန၊ န အညတ္တ။သံ-ဋီ-၁၊၁၈၉။) ဘိက္ခု၊ သည်။ ဝိဝေကနိဿိတံ၊ ရာဂကင်းဆိတ်နိဗ္ဗာန်ကိုမှီသော။ ဝါ၊ ဝိဝေက၌မှီသော။ ဝိရာဂနိဿိတံ၊ (ကိလေသာတို့)ချုပ်ငြိမ်းခြင်းကိုမှီသော။ ဝါ၊ နိရောဓ၌မှီသော။ ဝေါသဂ္ဂပရိဏမိံ၊ ကိလေသာတို့ကို စွတ်ပယ်၍ နိဗ္ဗာန်သို့ ကိုင်းညွတ်သော။ ဝါ၊ ကိလေသာတို့ကိုစွတ်ခြင်း,နိဗ္ဗာန်သို့ပြေးဝင်ခြင်းငှါ ရင့်ကျက်ဆဲ ရင့်ကျက်ပြီးဖြစ်သော။ သမ္မာဒိဋ္ဌိံ၊ သမ္မာဋ္ဌိကို။ ဘာဝေတီ၊ ဖြစ်စေ၏။ ဝါ၊ ပွါး၏။

ဝိဝေကနိဿိတန္တိ ဝိဝေကံ နိဿိတံ၊ ဝိဝေကေ ဝါ နိဿိတန္တိ ဝိဝေကနိဿိတံ။ပ။သမ္မာဒိဋ္ဌိ့ ဘာဝေတိ။သံ-ဋ္ဌ-၁၊၁၄၅။ဝိဝေကနိဿိတံ၌ ဝိဝေကအရ (၁)တဒင်္ဂဝိဝေက (၂)သမုစ္ဆေဒဝိဝေက (၃) နိဿရဏဝိဝေက ၃-ပါးကိုယူ။ (၁) တဒင်္ဂဝိဝေကကား ကာမဝစရကုသိုလ်ဖြင့်ကိလေသာတို့မှ ကင်းဆိတ်ခြင်းတည်း။(၂)သမုစ္ဆေဒဝိဝေကကား မဂ်ဖြင့် ကိလေသာတို့မှ ကင်းဆိတ်ခြင်းတည်း။(၃) နိဿရဏဝိဝေကကား နိဗ္ဗာန်သို့ညွန်ခြင်း အာရုံ ပြုခြင်းဖြစ်ကိလေသာတို့မှ ကင်းဆိတ်ခြင်းတည်း။

သမ္မာဒိဋ္ဌိံ စသည်၌ အရိယမဂ္ဂဘာဝနာဖြစ်သောကြောင့် ဝိက္ခမ္ဘန(မဟဂ္ဂုတ်ကုသိုလ်) ဝိဝေက, ပဋိပဿုဓိ (ဖိုလ်) ဝိဝေကတို့ကို မယူရ။ ထင်ရှား‌ အောင်ပြဦးအံံ-

အရိယမဂ္ဂဘာဝနာကို အားထုပ်သော ယောဂီသည် ဝိပဿနာခဏ၌ ကိစ္စအားဖြင့် တဒင်္ဂဝိဝေကကိုမှီသော သမ္မာဒိဋ္ဌိကိုပွါး၍ အဇ္စျှသယ(နိဗ္ဗာန်ကို မျက်မှောက်ပြုအံ့ဟု အားကြီးသောအလိုဆန္ဒ)အားဖြင့် နိသရဏဝိဝေက၌မှီသော သမ္မာဒိဋ္ဌိကို ပွါးသည်။ နိဿယော စ ဝိပဿနာမဂ္ဂါနဖံ ဝသေနမဂ္ဂဖလာနံ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ အသတိပိ တာသံ ပုဗ္ဗာပရဘာဝေ ပဋစသမုပ္ပါဒေါတိ ဧတ္တ ပစ္စယာနံ သမုပ္ပါဒါံ ဝိယအဘိန္နဓမ္မာဓာရာ နိဿယဘာဝနာ သမ္ဘဝန္တိ။ သံ-ဋီ- ၁၊၁၉၁။ ဝိဝေက-က နိဿယ , သမ္မာဒိဋ္ဌိ စသည်က နိဿယဖြစ်ပုံကို မဂ်ဖိုတို့၏ စွမ်းအားဖြင့် သိအပ်၏။ ၎င်းတရား ၂-ပားကို ရှေ့နောက်ဖြစ် မ၇ကောင်းသော်လည်း။ ဝါ- နိဿယ, နိဿိမဖြစ်ကောင်းသော်လည်း ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်၌ အကြောင်းတရား အကျိုးတရား ၂-မျိုးအနက် အကျိုးတရားက အကြောင်းတရားကို ဖြစ်စေသည်ဟု ဆိုရသကဲ့သို့ မကွဲပြားသော တရားတို့၏ တည်ရာ နိဿယဘာဝနာတို့သည် ဖြစ်နိုင်ကုန်၏ ဟူလို။ ဝိရာဂနိဿိတံ၌ ဝိဝေကနိဿိတံတိုင်း သိလေ။

ကေဝလ‌‌‌‌‌ဉ္ဇေတ္ထ ဝေါသဂ္ဂေါ ဒုဝိဓော ပရိစ္စာဂဝေါဿဂ္ဂေါ စ ပက္ခန္ဒနဝေါဿဂ္ဂေါ စာတိ။ ပ။ နိဗ္ဗာနပက္ခန္ဒနံ။သံ-ဋ္ဌ-၁,၁၄၅။

ဝေါဿဂ္ဂသဒ္ဒေါ ပရိစ္စာဂတော ပက္ခန္ဒနတ္တော စာတိ ဝေါဿဂ္ဂဿ ဒုဝိဓတော ဝုတ္တာ။ ဝေါဿဇ္ဇနံ ဟိပဟာနံံ့ဝိသဋ္ဌဘာဝေန နိရာသင်္ကပဝတ္တိ စ။ တသ္မာ ဝိပဿနာက္ခဏေ တဒင်ဂဝသေန, မဂ္ဂက္ခဏေ သမုစ္ဆေဒဝသေနပဋိပက္ခဿ ပဟာနံ ဝေါဿဂ္ဂေါ။ တထာ တိပဿနာက္ခဏေတံနိန္နဘာဝေန' မဂ္ဂက္ခဏေ အာရမ္မဏကရဏေန ဝိဿဋ္ဌသဘာဝတာ ဝေါဿ‌ဂ္ဂေါတိ ဝေဒိတဗ္ဗံ။ သံ-ဋီ-၁၊ ၁၉၁။

ဝေါဿဂ္ဂပရိဏာမိန္ထိ ဣမိနာ ပန သကလေန ဝစနေန ဝေါဿဂ္ဂတ္ထံ ပရိဏတဥ္စ၊ ပရိပစ္စန္တပရိပက္ကဥ္စာတိ(ဣဒံ)ဝုတ္တိ ဟောတိ။ အယံ ဟိ အရိယမဂ္ဂဘာဝနာနုယုတ္တော ဘိက္ခု ယထာ သမ္မာဒိဋ္ဌိကိလေသပရိစ္စဂဝေါဿဂ္ဂတ္ထံ နိဗ္ဗာနပက္ခန္ဒနဝေါဿဂ္ဂတ္ထဥ္စ ပရိပစ္စတိ'ယထာ စ ပရိပက္ကာ ဟောတိ။ တထာ နံ ဘာဝေတီတိ။သံ-ဋီ-၁၊ ၁၄၆။

ပုဗ္ဗေ ဝေါဿဂ္ဂဝစနဿေဝ အတ္တဿ ဝုတ္တတ္တာ အာဟ "သကလေန ဝစနေနာ" တိ။ပရိစမန္တံ ဝိပဿနာက္ခဏေ၊ပရိဏတံ မဂ္ဂက္ခဏေ။ ပရိဏာမော စ နာမ ဣဓ ပရိပါကောတိ အာဟ " သကလေန ဝစနေနာ"တိ။ပရိဏမန္တံ ဝိပဿနာက္ခဏေ၊ပရိဏတံ မဂ္ဂက္ခဏေ။ ပရိဏာမော စ နာမ ဣဓ ပရိပါကောတိ အာဟ"ပရိပစ္စန္တံ ပရိပက္ကဉ္စာ" တိ။ပရိပါကော စ အာသေဝနလာဘေန လဒ္ဓသာမတ္တိယသာ ကိလေသေ ပရိစ္စဇိတုံ နိဗ္ဗာနံ ပက္ခန္ဒိတုံ တိက္ခဝိသဒဘာဝေါ။သံ-ဋီ-၁၊၁၉၁။

ဝေါဿဂ္ဂပရိဏာမိံ၌ ဝေါဿဂ္ဂသဒ္ဒါသည်(ကိလေသာတို့ကို) ပယ်စွန့်ခြင်းအနက်, (နိဗ္ဗာန်သို့) ပြေးဝင်ခြင်းအနက်များကိုဟောသည်။ဋီ-၌ ပြေးဝင်ခြင်းဟူသည် ဝိဿဋ္ဌသဘာဝ (သန့်ရှင်းသောသဘော) ဟု ဖွင့်၏။ပရိဏာမိ ဟူသောအပုဒ်၌ ရင့်ကျက်ခြင်းအနက်ကို ပရိ ရှေးရှိသောာ နမုဓာတ်က ဟော၍ ပစ္စုပ္ပန္နာတီတအနက်ကို ဏီပစ္စည်းက ဟောနိုင်ရကား "တဉ္စ ခေါ။ပ။ ပရိဏတ့ ပရိပက္ကန္တိ အယမေဝ အတ္တော ဒဋ္ဌဗ္ဗော"။ အံ-ဋ္ဌ-၂၁၀-နှင့်အညီ ရင့်ကျက်ဆဲ, ရင့်ကျက်ပြီးသောဟု သမ္ဗန်လိုက်သည်။ အရိယမဂ်ကို ပွါးများအားထုပ်သော ရဟန်းသည် ကိလေသာတို့ကို စွန့်ရန်နှင့် နိဗ္ဗာန်သို့ သက်ဝင်ရန် သမ္မာဒိဋ္ဌိကို ရင့်ကျက်ဆဲ ,ရင့်ကျက်ပြီးဖြစ်သောနည်းဖြစ် ပွါးများအားထုပ်၏ ဟူလို။ ရင့်ကျက်ဟူသည် အာသေဝနပစ္စည်းခေါ် ကြိမ်ဖန်များစွာ အားထုပ်ခြင်းဖြစ် သတ္တိရှိသူ၏ ကိလေသာတို့ကို စွန့်ခွာရန်နှင့် နိဗ္ဗာန်သို့တက်ရောက်ရန် ထက်မြက်သန့်ရှင်းသည်၏ အဖြစ်မျိုးပင်တည်း။