ဧကံ သမယံ၊ ၌။
ဘဂဝါ၊ သည်။
သုမ္ဘေသု၊ သုမ္ဘတိုင်း၌။
သေဒကံ နာမ၊ သေဒကမည်သော။
သုမ္ဘာနံ၊ သုမ္ဘိတိုင်း၏။
နိဂမော၊ နိဂုံးသည်။
(အတ္ထိ၊ ၏။
တတ္ထ၊ ထိုသေဒကနိဂုံး၌။)
ဝိဟရတိ၊ နေတော်မူ၏။
တတြခေါ၊ ထိုသေဒကနိဂုံး၌။
ဝါ၊ ထိုအခါ၌။
ဘဂဝါ၊ သည်။
ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့ကို။
"ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဘူတပုဗ္ဗံ၊ ဖြစ်ဘူးသည့် အကြောင်းမှာ-
စဏ္ဍာလဝံသိကော၊ စဏ္ဍာလတို့၏ဝါးဂျွမ်းပညာတတ်သောဆရာသည်။
စဏ္ဍာလဝံသိကောပုဒ်ကို ဤဋ္ဌ, ဋီတို့၌ သီးခြားမဖွင့်ပြကြ။ ဒီ-ဋ္ဌ ၁-၈၂-၌ စဏ္ဍာလန္တိ အယောဂုဠကီဠာ။ ဝံသန္တိ ဝေဠုံ ဥဿာပေတွာ ကီဠနံ ဟုဖွင့်သည်။ ဒီ-ဋီ-သစ်-၁-၃၆၀-၌ စဏ္ဍာယ အသန္တိ စဏ္ဍာလံ။ အယောဂုဠကီဠာ၊ဝံသေန ကတံ ကီဠနံ ဝံသံ။ ဟုဖွင့်ပြသည်။ ဤဒီ-ဋ္ဌ, ဋီတို့၌ စဏ္ဍာလ(သံလုံး) ကစားခြင်း, ဝံသ(ဝါးထောင်)ကစားခြင်းဟု နှစ်မျိုးခွဲသည်။ ဤ၌ကား စဏ္ဍာလာနံ ဝံသံ (ဝံသကီဠနံ) သိပ္ပမဿာတိ စဏ္ဍာလဝံသိကော ဟုပြု။ စဏ္ဍာလတို့၏ဝါးထောင်ဂျွမ်းကစားပညာတတ်သော ဆရာကိုကောက်။ ဇာ-ဋ္ဌ ၄-စိတ္တသမ္ဘူတဇာတ်၌ စဏ္ဍာလဝံသဓောဝနံ နာမသိပ္ပံဟုဆိုသည်။ စဏ္ဍာလမည်သော ဘားဂျွမ်းသမားတို့၏ဝါးထောင်ကစားခြင်း အတတ် ဟုဆိုလိုသည်။ စဏ္ဍာလဝံသံ၌လည်း စဏ္ဍာလတို့၏ ဝါးကိုပင် စဏ္ဍာလဝံသဟုဆိုသည်။ ဤဋ္ဌ-၌ စဏ္ဍာလဖြုတ်၍ "ဝံသံ" သာမန်ဖြင့်ဖွင့်ပြသည်ကိုထောက်လေ။
စဏ္ဍာလဝံသံ၊ စဏ္ဍာလတို့၏ဝါးကို။
ဥဿာပေတာ၊ စိုက်ထူစေ၍။
မေဒကထာလိကံ၊ မေဒကထာလိကာမည်သော။
အန္တေဝါသိံ၊ တပည့်ကို။သမ္မ ဗေဒကထာလိကေ၊ အမောင်ဗေဒကထာလိကာ။
ဧဟိ၊ လာပါလော။
တွံ၊ သင်သည်။
စဏ္ဍာလဝံသံ၊ စဏ္ဍာလတို့၏ဝါးပေါ်သို့။
အဘိရုဟိတွာ၊ တက်၍။
မမ၊ ငါ၏။
ဥပရိခန္ဓေ၊ ပုခုံးထက်၌။
တိဋ္ဌာဟီတိ၊ ရပ်တည်လော့ဟူ၍။
အာမန္တေသိ၊ ပြောဆိုပြီ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
မေဒကထာလိကာ၊ သော။
အန္တေဝါသီ၊ သည်။
ဧဝံ အာစရိယာတိ၊ ကောင်းပြီဆရာဟု။
စဏ္ဍာလဝံသိကဿ၊ စဏ္ဍာလတို့၏ ဝါး ဂျွမ်းပညာတတ်သော ဆရာ၏စကားကို။
ပဋိဿုတွာ၊ ရှေးရှုနာ၍။
စဏ္ဍာလဝံသံ၊ ကို။
အဘိရုဟိတွာ၊ ၍။
အာစရိယဿ၊ ၏။
ဥပရိခန္ဓေ၊ ၌။
အဋ္ဌာသိ၊ ရပ်တည်ပြီ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အထ ခေါ၊ ၌။
စဏ္ဍာလဝံသိကော၊ သည်။
မေဒကထာလိကံ၊ သော။
အန္တေဝါသိံ၊ ကို။
သမ္မ မေဒကထာလိကေ၊ ကာ။
တွံ၊ သည်။
မမံ၊ ငါ့ကို။
ရက္ခ၊ စောင့်ရှောက်လော့။
အဟံ၊ ငါသည်။
တံ၊ သင့်ကို။
ရုက္ခိဿာမိ၊ စောင့်ရှောက်အံ့။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
မယံ၊ ငါတို့သည်။
အညမညံ၊ အချင်းချင်း။
ဂုတ္တာ၊ လုံခြုံစေအပ်ကုန်သည်ဖြစ်၍။
အညမညံ၊ ချင်း။
ရက္ခိတာ၊ စောင့်ရှောက် အပ်ကုန်သည်ဖြစ်၍။
သိပ္ပါနိ စေဝ၊ အထက်တို့ကိုလည်း။
ဒဿေဿာမ၊ ပြကုန်အံ့။
လာဘဉ္စ၊ လာဘ်ကိုလည်း။
လစ္ဆာမ၊ ရကုန်အံ့။
သောတ္ထိနာ စ၊ ချမ်းသာသောအားဖြင့်လည်း။
စဏ္ဍာလဝံသာ၊ စဏ္ဍာလတို့၏ဝါးပေါ်မှ။
သြရောဟိဿာမာတိ၊ သက်ဆင်းကုန်အံ့ဟူသော။
ဧတံ၊ ကို။
အဝေါစ၊ ပြီ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဝုတ္တေ၊ ဆိုအပ်သည်ရှိသော။
မေဒကထာလိကာ၊ သော။
အန္တေဝါသီ၊ သည်။
စဏ္ဍာလဝံသိကံ၊ ကို။
အာစရိယ၊ ဆရာ။
ဧတံ၊ ဤအရာသည်။
ဧဝံ၊ ဤဆရာဆိုသည့်အတိုင်း။
န ခေါ ပန ဘဝိဿတိ၊ ဖြစ်နိုင်မည်မဟုတ်ပါ။
အာစရိယ၊ ဆရာ။
တွံ၊ သင်သည်။
အတ္တာနံ၊ မိမိကိုယ်ကို။
ရက္ခ၊ စောင့်ရှောက်ပါ။
အဟံ၊ ကျွန်ုပ်သည်။
အတ္တာနံ၊ ကို။
ရက္ခိဿာမိ၊ စောင့်ရှောက်ပါအံ့။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
မယံ၊ ကျွန်ုပ်တို့သည်။
အတ္တဂုတ္တာ၊ လုံခြုံစေအပ်သော မိမိကိုယ်ရှိကုန်သည်ဖြစ်၍။
အတ္တရက္ခိတာ၊ စောင့်ရှောက်အပ်သော မိမိကိုယ်ရှိကုန်သည် ဖြစ်၍။
သိပ္ပါနိ စေဝ၊ တို့ကိုလည်း။
ဒဿေဿာမ၊ ကုန်အံ့။
လာဘဉ္စ၊ ကိုလည်း။
လစ္ဆာမ၊ ကုန်အံ့။
သောတ္ထိနာ စ၊ အားဖြင့်လည်း။
စဏ္ဍာလဝံသာ၊ မှ။
သြရောဟိဿာမာတိ၊ ကုန်အံ့ဟူသော။
ဧတံ၊ ကို။
အဝေါစ၊ ဆိုပြီ။
ဘဂဝါ၊ သည်။
မေဒကထာလိကာ၊ သော။
အန္တေဝါသီ၊ သည်။
အာစရိယံ၊ ကို။
ယထာ၊ အကြင်စကားကို။
အဝေါစ၊ ပြောဆိုပြီ။
တတ္ထ၊ ထိုဆရာ တပည့် ၂-ဦးတို့၏ စကားတို့တွင်။
သော၊ ထိုတပည့်စကားသည်။
ဉာယောတိ၊ အသင့်ယုတ္တိရှိသော စကားတည်းဟူ၍။
ဣတိ၊ ဤသို့။
အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူပြီ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အတ္တာနံ၊ မိမိကိုယ်ကို။
ရက္ခိဿာမီတိ၊ စောင့်ရှောက်အံ့ဟူ၍။
သတိပဋ္ဌာနံ၊ သတိပဋ္ဌာန်လေးပါးကို။
သေဝိတဗ္ဗံ၊ မှီဝဲထိုက်၏။
ပရံ၊ သူတပါးကို။
ရက္ခိဿာမီတိ၊ အံ့ဟူ၍။
သတိပဋ္ဌာနံ၊ ကို။
သေဝိတဗ္ဗံ၊ ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အတ္တာနံ၊ ကို။
ရက္ခန္တော၊ စောင့်ရှောက်သည်ရှိသော်။
ပရံ၊ ကို။
ရုက္ခတိ၊ စောင့်ရှောက်၏။
ပရံ၊ ကို။
ရုက္ခန္တော၊ သော်။
အတ္တာနံ၊ ကို။
ရက္ခတိ၊ ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ကထဉ္စ၊ အဘယ်နည်းဖြင့်။
အတ္ထာနံ၊ ကို။
ရက္ခန္တော၊ သော်။
ပရံ၊ ကို။
ရက္ခတိ၊ စောင့်ရှောက်သနည်း။
အာသေဝနာယ၊ ကမ္မဋ္ဌာန်းကို အဖန်ဖန်မှီဝဲခြင်းဖြင့်။
ဘာဝနာယ၊ ကမ္မဋ္ဌာန်းကို ပွါးခြင်းဖြင့်။
ဗဟုလီကမ္မေန၊ ကမ္မဋ္ဌာန်းကို အကြိမ်များစွာ ပြုခြင်းဖြင့်။
အတ္တာနံ၊ ကို။
ရုက္ခန္တော၊ သော်။
ပရံ၊ ကို။
ရက္ခတိ၊ ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဧဝခေါ၊ ဤနည်းဖြင့်။
အတ္တာနံ၊ ကို။
ရက္ခန္တော၊ သော်။
ပရံ၊ ကို။
ရက္ခတိ၊ ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ကထဉ္စ၊ ဖြင့်။
ပရံ၊ ကို။
ရက္ခန္တော၊ သော်။
အတ္တာနံ၊ ကို။
ရက္ခတိ၊ နည်း။
ခန္တိ ယာ၊ သည်းခံခြင်းဖြင့်၎င်း။
အဝိဟိံသာယ၊ မညှဉ်းဆဲခြင်းဖြင့်၎င်း။
မေတ္တစိတ္တာယ၊ မေတ္တာနှင့်ယှဉ်သော စိတ်ရှိသည်၏အဖြစ်ဖြင့်၎င်း။(မေတ္တာ)။
အနုဒယတာယ၊ အဖန်ဖန်(စိတ်ကောင်းကို)ပွါးသည်၏ အဖြစ်ဖြင့်၎င်း။)
(အနုဒယတာယာတိ၊ အနုဝဍ္ဎိယာ။ ဋ္ဌ။) (မုဒိတာ)။
ပရံ၊ ကို။
ရုက္ခန္တော၊ သော်။
အတ္တာနံ၊ ကို။
ရက္ခတိ၊ ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဧဝံခေါ၊ ဖြင့်။
ပရံ၊ ကို။
ရက္ခန္တော၊ သော်။
အတ္တာနံ၊ ကို။
ရက္ခတိ၊ ၏။
"ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အတ္တာနံ၊ ကို။
ရက္ခိဿာမီတိ၊ စောင့်ရှောက်အံ့"ဟူ၍။
သတိပဋ္ဌာနံ၊ ကို။
သေဝိတဗ္ဗံ၊ ၏။
"ပရံ၊ ကို။
ရက္ခိဿာမီတိ၊ အံ့"ဟူ၍။
သတိပဋ္ဌာနံ၊ ကို။
သေဝိတဗ္ဗံ၊ ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အတ္တာနံ၊ ကို။
ရက္ခန္တော၊ သော်။
ပရံ၊ ကို။
ရက္ခတိ၊ ၏။
ပရံ၊ ကို။
ရုက္ခန္တော၊ သော်။
အတ္တာနံ၊ ကို။
ရက္ခတိ၊ ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
အာမန္တေသိ၊ မိန့်တော်မူပြီ။
(သုတ် အစ အာမန္တေသိ ပြန်သတ်။)
နဝမံ၊ ကိုးခုမြောက်သောသုတ်တည်း။