မာလာဂန္ဓဝိလေပနဓာရဏမဏ္ဍနဝိဘူသနဋ္ဌာနာ၊ (မေ့လျော့ခြင်း၏ အကြောင်း ဖြစ်သော စေတနာဖြင့်) ပန်းပန်ခြင်း, နံ့သာလိမ်းခြင်း, နံ့သာပျောင်းတို့ဖြင့် အပြေအပြစ် ပြုခြင်းမှ။(မာလာဓာရဏ, ဂန္ဓမဏ္ဍန, ဝိလေပနဝိဘူသန အစဉ်လိုက်တွဲ၍ သမ္ဗန်သည်။)

ဒသမံ၊ ဆယ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။

အဋ္ဌမော၊ ရှစ်ဝဂ်မြောက်ဖြစ်သော။ ဒုတိယအာမကဓညပေယျာလဝဂ္ဂေါ၊ ဒုတိယအာမကဓညပေယျာလဝဂ်တည်း။

တဿ၊ ထိုဝဂ်၏။ ဥဒ္ဒါနံ၊ ဥဒ္ဒါန်းကား-

ပါဏံ၊ ပါဏာတိပါတသုတ်၎င်း။ အဒိန္နံ၊ အဒိန္နာဒါနသုတ်၎င်း။ ကာမေသု၊ ကာမေသုမိစ္ဆာစာရသုတ်၎င်း။ မုသာဝါဒဉ္စ၊ မုသာဝါဒသုတ်၎င်း။ ပေသုညံ၊ ပေသုညသုတ်၎င်း။

ဖရုသံ၊ ဖရုသသုတ်၎င်း။ သမ္ဖပ္ပလာပံ၊ သမ္မပ္ပလာပသုတ်၎င်း။ ဗီဇဉ္စ၊ ဗီဇဂါမသုတ်၎င်း။ ဝိကာလံ၊ ဝိကာလဘောဇနသုတ်၎င်း။ ဂန္ဓံ၊ ဂန္ဓဝိလေပနသုတ်၎င်းတည်း။ ဣတိ၊ ဤသည်တည်း။