ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဣမေပဉ္စ၊ ဤတရား ၅-ပါးတို့သည်။ အာဝရဏာ၊ ကုသိုလ်တရားတို့ကို ပိတ်ပင်တတ်ကုန်၏။ နီဝရဏာ၊ ကုသိုလ်တရားတို့ကို ဖုံးလွှမ်းတတ်ကုန်၏။ စေတသော၊ စတုဘူမကစိတ်၏။ ဥပက္ကိလေသာ၊ ညစ်နွမ်းကြောင်းတို့တည်း။ ပညာယ၊ ပညာ၏။ ဒုဗ္ဗလီကရဏာ၊ အားနည်းသည်၏အဖြစ်ကိုပြုတတ်ကုန်၏။

(ကတမေ ပဉ္စ စသည်လည်း ပေးတတ်လောက်ပြီ၊ ဧကဝုစ်မျှ ထူး၏။ သတ္တိမေ စသည်လည်း ပေးခဲ့ပြီ။ ယသ္မိံ ဘိက္ခဝေ စသည်ကိုပေးဦးအံ့။)

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ယသ္မိံသမယေ၊ အကြင်အခါ၌။ အရိယသာဝကော၊ ဘုရားတပည့်သည်။ အဋ္ဌိံကက္ခာ၊ အလိုရှိသည်၏အဖြစ်ကိုပြု၍။ မနသိကတွာ၊ နှလုံးသွင်း၍။ သဗ္ဗစေတသာ၊ အလုံးစုံသောစိတ်ဖြင့်။ ဤပါဠိ၌ သဗ္ဗံ စေတသောဟုရှိနေသော်လည်း မ ၁-၄၀၀တွင် သဗ္ဗစေတသာ သမန္နာဟရိတွာဟုရှိ၍၊ ၎င်း မ-ဋ္ဌ ၂-၃၀၀-၌ "အပ္ပမတ္တကမ္ပိ ဝိက္ခေပံ အကရောန္တော သကသစိတ္တေန သမန္နာဟရိတွာ" ဟူသောအဖွင့် သံ-ဋ္ဌ ၁-၁၆၃ ၌ "သဗ္ဗေန တေန ကမ္မကာရကစိတ္တေန သမန္နာဟရိတွာ" ဟူသော အဖွင့်တို့ကို ထောက်၍ "သဗ္ဗစေဿာ၊ ဖြင့်။" ဟုပြင်၍ပေးလိုက်သည်။ဤကဲ့သို့သော ဌာနမျိုး၌ သဗ္ဗစေတသာဟုသာ တညီတည်း ရှိသင့်၏။ မ-နိ ၂-၁၁၄ ၌လည်းအမှာရေးခဲ့ပြီ။ သမန္နာဟရိတွာ၊ ကောင်းစွာဆောင်၍။ ဩဟိတသောတော၊ ချထားအပ်သောနားရှိသည်ဖြစ်၍။ ဓမ္မံ၊ တရားကို။ သုဏာတိ၊ နာ၏။ တသ္မိံသမယေ၊ ထိုအခါ၌။ အဿ၊ ထိုအရိယသာဝက၏(သန္တာန်၌)။ ပဉ္စ၊ ၅-ပါးကုန်သော။ ဣမေနီဝရဏာ၊ ဤနီဝရဏတို့သည်။ (ဣမဿ၌ ဣမေ+အဿဟုဖြတ်။) နဟောန္တိ၊ မဖြစ်ကုန်။ တသ္မိံသမယေ၊ ၌။ (အဿ၊ ၏သန္တာန်၌။)

သတ္တ၊ ၇-ပါးကုန်သော။ (ဣမေ)ဗောဇ္ဈင်္ဂါ၊ ဤဗောဇ္ဈင်တို့သည်။ ဘာဝနာပါရိပူရိံ၊ ဖြစ်စေခြင်း၏ပြည့်ခြင်းသို့ (ပွါးများခြင်း၏ပြည့်စုံခြင်းသို့) ။ ဂစ္ဆန္တိ၊ ရောက်ကုန်၏။

တသ္မိံသမယေ၊ ၌။ ကတမေ ပဉ္စ နီဝရဏာ၊ အဘယ် ၅-ပါးသော နီဝရဏတို့သည်။ နဟောန္တိ၊ မဖြစ်ကုန်သနည်း။

တသ္မိံသမယေ၊ ၌။ ကာမစ္ဆန္ဒနီဝရဏံ၊ သည်။ နဟောတိ၊ မဖြစ်။ (ကျန်နီဝရဏတို့ကိုလည်း ဤနည်းသမ္ဗန်။ နိဂုံးလည်းရှေးနည်းပေး။)

တသ္မိံသမယေ၊ ၌။ ကတမေ သတ္တ ဗောဇ္ဈင်္ဂါ၊ အဘယ် ၇-ပါးသော ဗောဇ္ဈင်တို့သည်။ ဘာဝနာပါရိပူရိံ၊ သို့။ ဂစ္ဆန္တိ၊ ရောက်ကုန်သနည်း။ တသ္မိံသမယေ၊ ၌။ သတိသမ္ဗောဇ္ဈင်္ဂါ၊ သည်။ ဘာဝနာပါရိပူရိံ၊ သို့။ ဂစ္ဆတိ၊ ရောက်၏။၏ (ကျန်ဗောဇ္ဈင် နိဂုံးဝါကျတို့၌လည်း ဤနည်းပေး။ မဟာနိဂုံး၌လည်း မထူးပြီ။)

အဋ္ဌမံ၊ ရှစ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။