(ဣဒံ သုတ္တံ၊ ဤဇရာဓမ္မသုတ်ကို။) မေ၊ တပည့်တော်အာနန္ဒာသည်။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ သုတ္တံ၊ ကြားလိုက်ရပါသည်။ ဧကံ သမယံ၊ တပါးသောအခါ၌။ ဘဂဝါ၊ သည်။ သာဝတ္ထိယံ၊ ၌။ ပုဗ္ဗာရာမေ၊ ပုဗ္ဗာရုံကျောင်းတိုက်ကြီး၌။ မိဂါရမာတုပါသာဒေ၊ မိဂါရသူဌေး၏ အမိသဖွယ် ဖြစ်သော ဝိသာခါ၏ပြာသာဒ်ကျောင်း၌။ ဝိဟရတိ၊ ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ၌။ ဘဂဝါ၊ သည်။ သာယနှသမယံ၊ ညနေချမ်းအခါ၌။ ပဋိသလ္လာနာ၊ တပါးတည်းကိန်းအောင်းတော်မူရာမှ။ ဝုဋ္ဌိတော၊ ထတော်မူခဲ့သည် ဖြစ်၍။ ပစ္ဆာတပေ၊ ကျောင်း၏နောက်ဆွယ် ဆင်ဝင်နေပူစာ နေရာတော်၌။ (ပမုခေ, ပါသာဒဿ စ ပစ္ဆိမဘာဂေ အာတ‌ပေါ ပစ္ဆာတပေါ။ဋီ။) ပိဋ္ဌိံ၊ ကျောတော်ကို။ ဩတာပယမာနော၊ နေပူစာလှုံတော်မူလျက်။ နိသိန္နော၊ ထိုင်နေတော်မူသည်။ ဟောတိ၊ ၏။

အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ အာယသ္မာ အာနန္ဒော၊ အရှင်အာနန္ဒာသည်။ ယေန၊ ၌။ ဘဂဝါ၊ သည်။ (အတ္ထိ၊ ၏။) တေန၊ သို့။ ဥပသင်္ကမိ၊ ကပ်ပြီ။

ဥပသင်္ကမိတွာ၊ ၍။ ဘဂဝန္တံ၊ ကို။ အဘိဝါဒေတွာ၊ ရှိခိုး၍။ အဘိ+ဝဒ+ဏေ+တွာ၊ ဆိုစေ၍။ ရှိခိုးလျှင် 'သုခီ ဟောတု' ဟုဆိုရသောကြောင့် 'သုခီ ဟောတု'ဟု ဆိုစေသည်မည်ရကား "ရှိခိုး၍" ဟု အဓိပ္ပါယ်ရသည်။ ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရား၏။ ဂတ္ထာနိ၊ ကိုယ်တို့ကို။ ပါဏိနာ၊ လက်ဖြင့်။ အနောပဇ္ဇန္တော၊ ဆုပ်နယ်လျက်။ (အနောမဇ္ဇန္တောတိ ပိဋ္ဌိပရိကမ္မကရဏဝသေန အနုမဇ္ဇန္တော။ ဋ္ဌ။) ဘဂဝန္တံ၊ ကို။

"ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။ အစ္ဆရိယံ၊ လက်ဖျစ်တီးကာ ကဲ့ရဲ့ဖွယ်ရာကောင်းပေစွ။ (ဂရပနစ္ဆရိယံ နာမ ကိရေတံ။ဋ္ဌ။) ဘန္တေ၊ ရား။ အဗ္ဘုတံ၊ မဖြစ်စဘူး အဦးအသစ် အထူးဖြစ်ပေစွ။

ဘန္တေ၊ ရား။ ဧဝံ၊ ဤရှေးယခင်အတူ။ ဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရား၏။ (ဂတ္တာနိ စသည်၌လည်း စပ်။) ဆဝိဝဏ္ဏော စ၊ အရေအဆင်း တော်သည်လည်း။ န တာဝ ပရိသုဒ္ဓေါ၊ စင်ကြယ်တော်မမူ။ န ပရိယောဒါတော၊ ဖြူစင်တော် မမူ။ သဗ္ဗာနိ၊ အလုံးစုံကုန်သော။ ဂတ္တာနိ စ၊ ကိုယ်ခန္ဓာတို့သည်လည်း။ သိထိလာနိ၊ လျော့ပါး ကုန်၏။ ဝလိယဇာတာနိ၊ ဖြစ်သော အရေတွန့်ခြင်းရှိကုန်၏။ ကာယောစ၊ ကိုယ်အရပ် တော်သည်လည်း။ ပုရတော၊ ရှေးဘက်၌။ ပမ္ဘာရော၊ ကိုင်းတော်မူ၏။ စက္ခုန္ဒြိယဿ၊ စက္ခုန္ဒြေ၏ ၎င်း။ သောတိန္ဒြိယဿ၊ သောတိန္ဒြေ၏၎င်း။ ဃာနိန္ဒြိယဿ၊ ဃာနိန္ဒြေ၏၎င်း။ ဇိဝှိန္ဒြိယာ၊ ဇိဝှိန္ဒြေ၏၎င်း။ ကာယိန္ဒြိယာ၊ ကာယိန္ဒြေ၏၎င်း။ ဣန္ဒြိယာနံ၊ ဣန္ဒြေတို့၏။ အညထတ္တံ စ၊ ရှေးမှတပါးသောအခြင်းအရာ၏ အဖြစ်ကိုလည်း။ ဒိဿတီတိ၊ တွေ့မြင်အပ်၏"ဟူသော။ ဧတံ၊ ဤစကားကို။ အဝေါစ၊ လျှောက်ထားပြီ။

အာနန္ဒ၊ အာနန္ဒာ။ ဧတံ၊ ဤနာမ်ရုပ်တို့၏သဘောသည်။ ဧဝံ ဟိ၊ ဤအတိုင်းသာတည်း။ ယောဗ္ဗညေ၊ ပျိုမျစ်သူ၏အဖြစ်သည်။၏ ဝါ၊ ပျိုမျစ်သောသဘောသည်။ ယုဝိနော ဘာဝေါ ယောဗ္ဗနံ၊ ယောဗ္ဗနမေဝ ယောဗ္ဗညံ ဟုပြု။ မောဂ္ဂလ္လာန် ဏာဒိကဏ္ဍ ၆၁-သုတ်ဖြင့် ဘာဝတ္ထ၌ နဏ်ပစ္စည်းသက်၊ ဝ ကို ဗ ပြု ဒွိတ္တစီရင်။ (သတိ၊ ရှိသော်။) ဇရာဓမ္မော၊ အိုရခြင်းသဘောသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ အာရောဂျေ၊ အနာကင်းသူ၏ အဖြစ်သည်။အနာကင်းသော သဘောသည်။ (သတိ၊ သော်။) ဗျာဓိဓမ္မော၊ နာခြင်းသဘောသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဇီဝိတေ၊ အသက်ရှင်ခြင်းသည်။ သတိ၊ သော်။ မရဏဓမ္မော၊ သေခြင်းသဘောသည်။ ဟောတိ၊ ၏။

ဆဝိဝဏ္ဏော စေဝ၊ အရေအဆင်းသည်လည်း။ ပရိသုဒ္ဓေါ၊ စင်ကြယ်သည်။ ပရိယောဒါတော၊ ဖြူစင်သည်။ န တာဝ ဟောတိ၊ မဖြစ်။ (ရှင်အာနန္ဒာ၏ လျှောက်ချက်၌ "နစေဝံ" ဟု ရှိသည်ကား "န ဧဝ မေတရဟိ" ဟု ဋ္ဌ-ဖွင့်အတိုင်းမှတ်။) သဗ္ဗာနိ၊ ကုန်သော။ ဂတ္တာနိ စ၊ တို့သည်လည်း။ သိထိလာနိ၊ လျော့ပါးကုန်၏။ ဝလိယဇာတာနိ၊ ဖြစ်သော အရေတွန့် ခြင်းရှိကုန်၏။ ကာယော စ၊ ကိုယ်အရပ်တော်သည်လည်း။ ပုရတော၊ ရှေးဘက်၌။ ပဗ္ဘာရော၊ ကိုင်းတော်မူ၏။ စက္ခုန္ဒြိယာ၊ စက္ခု န္ဒြေ၏၎င်း။ သောတိန္ဒြိယာ၊ သောတိန္ဒြေ၏၎င်း။ ဃာနိန္ဒြိယာ၊ ဃာနိန္ဒြေ၏၎င်း။ ဇိဝှိန္ဒြိယဿ၊ ဇိဝှိန္ဒြေ၏၎င်း။ ကာယိန္ဒြိယဿ၊ ကာယိန္ဒြေ၏၎င်း။ ဣန္ဒြိယာနံ၊ ဣန္ဒြေတို့၏။ အညထတ္တံ စ၊ ရှေးမှတပါးသော အခြင်းအရာ၏ အဖြစ်ကိုလည်း။ ဒိဿတိ၊ အပ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့မိန့်တော်မူ၏။

ဘဂဝါ၊ သည်။ ဣဒံ၊ ဤတရားစကားကို။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူပြီ။

သုဂတော၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ဣဒံ၊ ကို။ ဝတွာ စ၊ မိန့်တော်မူပြီး၍။ သတ္ထာ၊ သည်။ အထာပရံ၊ ထိုမှတပါးသော-

"ဇမ္မိ ဇရေ၊ အယုတ်တမာ ဟယ်ဇရာ။ တံ၊ သင်၏။ ဓိသဒ္ဒါ၏အယှဉ်၌ တံသဒ္ဒါဝယ် ဒုတိယာသက်၏ဟူလို။ ဓိသဒ္ဒါလည်း အနုကရဏသဒ္ဒါတည်း။ ထိုကြောင့်ဋ္ဌ-၌ "ဓိက္ကာရော"ဟုဖွင့်၏။ ဓိ၊ ထွီသည်။ကဲ့ရဲ့ဘွယ်သည်။ အတ္ထု၊ ဖြစ်ပလေစေ။ ဒုဗ္ဗဏ္ဏကရဏီ၊ မကောင်းသော အဆင်းကိုပြုတတ်သော။ ဇရေ၊ ဟယ်ဇရာ။ ဇရာယ၊ သင်ဇရာသည်။

တာဝ မနောရမံ၊ အလွန်အမင်း စိတ်နှလုံးကို မေ့လျော်စေတတ်သော။ ဗိမ္ဗံ၊ (ငါဘုရား၏) အတ္တဘောတော်ကို။ အဘိမဒ္ဒိတံ၊ အလွန် နှိပ်နင်းအပ်ပြီ။

ယောပိ၊ အကြင်သူသည်လည်း။ ဝဿသတံ၊ အနှစ်တရာပတ်လုံး။ ဇီဝေ၊ အသက်ရှင်၏။ သောပိ၊ ထိုသူသည်လည်း။ ပစ္စုပရာယဏော၊ သေခြင်းလျှင် လည်းလျောင်းရာရှိ၏။

ကိဉ္စိ၊ တဦးတယောက်ကိုမျှ။ န ပရိဝဇ္ဇေတိ၊ မရှောင်ကွင်း။ သဗ္ဗမေဝ၊ အလုံးစုံသော သူကို သာလျှင်။ အဘိမဒ္ဒတီတိ၊ အလွန်နှိပ်နင်း၏"ဟူသော။ ဧတံ၊ ကို။ အဝေါစ၊ ပြီ။

ပဌမံ၊ ရှေးဦးစွာသောသုတ်တည်း။