ဧကံ သမယံ၊ ၌။ ပ။

နန္ဒိယော၊ နန္ဒိယမည်သော။ သက္ကော၊ သာကီဝင်သည်။ ဘဂဝန္တံ၊ ကို။

“ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။ ယာဝ အရိယသာဝကဿ၊ အကြင် ဘုရားရှင်တပည့်၏ သန္တာန်၌ သာလျှင်။ စတ္တာရိ၊ လေးပါးကုန်သော။ သောတာပတ္တိယင်္ဂါနိ၊ သောတာပန်ပုဂ္ဂိုလ်ဟု သိကြောင်း အင်္ဂါတို့သည်။ သဗ္ဗေန သဗ္ဗံ၊ အလုံးစုံ။ သဗ္ဗထာ သဗ္ဗ၊ အစိတ်စိတ်။ နတ္ထိ၊ မရှိကုန်။ ဘန္တေ၊ ရား။ သွေဝအရိယသာဝကော၊ ထိုဘုရားရှင့် တပည့်သည်သာလျင်။ ပမာဒဝိဟာရီ နု ခေါတိ၊ မေ့မေ့ လျော့လျော့ နေလေ့ရှိသူ ဖြစ်ပါသလော”ဟူသော။ (နု ခေါ တပုဒ် အနတ္ထ၊) ဧတံ၊ ကို။ အဝေါစ၊ ပြီ။

နန္ဒိယ၊ နန္ဒိယ။ ယဿခေါ၊ အကြင်သူ၏(သန္တာန်၌။) စတ္တာရိ၊ ကုန်သော။ သောတာပတ္တိယင်္ဂါနိ၊ တို့သည်။ သဗ္ဗေန သဗ္ဗံ၊ အလုံးစုံ။ သဗ္ဗထာ သဗ္ဗံ၊ အစိတ်စိတ်။ နတ္ထိ၊ မရှိကုန်။ တံ၊ ထိုသူကို။ ဗာဟိရော၊ သာသနာမှအပဖြစ်သော။ ပုထုဇ္ဇနပက္ခေ၊ ပုထုဇဉ်အစု၌။ ဌိတောတိ၊ တည်သောသူဟူ၍။ အဟံ၊ ငါဘုရားသည်။ ဝဒါမိ၊ ဟောတော်မူ၏။

နန္ဒိယ၊ နန္ဒိယ။ အပိ စ၊ စင်စစ်သော်ကား။ ယထာ၊ အကြင်အခြင်းအရာအားဖြင့်။ အရိယာသာဝကော၊ ငါဘုရား၏တပည့်သည်။ ပမာဒဝိဟာရီ စေဝ၊ မေ့မေ့လျော့လျော့ နေလေ့ရှိသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ၏။ အပ္ပမာဒဝိဟာရီ စ၊ မမေ့မလျော့နေလေ့ရှိသည်လည်း။ ဟောတိ၊ ၏။ တံ၊ ထိုအခြင်းအရာကို။ သုဏာဟိ၊ နာလော့။ သာဓုကံ၊ ကောင်းစွာ။ မနသိ ကရောဟိ၊ နှလုံးသွင်းလော့။

ဘာသိဿာမိ၊ ဟောတော်မူအံ့။ ဣတိ၊ ဤသို့ မိန့်တော်မူ၏။

နန္ဒိယော၊ သော။ သက္ကော၊ သည်။ “ဧဝံ ဘန္တေတိ ခေါ၊ ကောင်းပါပြီအရှင်ဘုရား” ဟူ၍။ ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရား၏ (စကားတော်ကို။) ပစ္စဿောသိ၊ ရှေးရှုနာပြီ။

ဘဂဝါ၊ သည်-

နန္ဒိယ၊ နန္ဒိယ။ ကထဉ္စ၊ အဘယ်သို့လျှင်။ အရိယသာဝကော၊ သည်။ ပမာဒဝိဟာရီ၊ မေ့မေ့လျော့လျော့ နေလေ့ရှိသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်သနည်း။

နန္ဒိယ၊ ယ။ ဣဓ၊ ဤသာသနာ၌။ အရိယသာဝကော၊ သည်။ “ဣတိပိ ။ ပ။ ဘဂဝါတိ၊ ဘဂဝါ” ဟူ၍။ ဗုဒ္ဓေ၊ ၌။ အဝေစ္စပ္ပသာဒေန၊ နှင့်။ သမန္နာဂတော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။

သော၊ ထိုအရိယသာဝကသည်။ တေန ဗုဒ္ဓေ အဝေစ္စပ္ပသာဒေန၊ ထိုဘုရား၌ သက်ဝင်၍ ကြည်ညိုခြင်းဖြင့်။ သန္တုဋ္ဌော၊ ရောင့်ရဲသည် ဖြစ်၍။ ဒိဝါ၊ နေ့အခါ၌။ ပဝိဝေကာယ၊ ဆိတ်ဆိတ်ငြိမ်ငြိမ် ချမ်းချမ်းသာသာ နေခြင်းအကျိုး ငှါ။ (ပဝိဝေကသုခတ္ထာယ၊ ဋီ။ ) ရတ္တိံ၊ ညဉ့်အခါ၌။ ပဋိသလ္လာနာယ၊ ကိန်းအောင်းတည်နေခြင်းအကျိုးငှါ။ ဗဟိဒ္ဓါ နာနာရမ္မဏတော စိတ္တံ ပဋိနိဝတ္တေတွာ ကမ္မဋ္ဌာနေ သမ္မဒေဝ လီနတ္ထာယ။ဋီ။ဗဟိဒ္ဓအာရုံ အမျိုးမျိုးမှ စိတ်ကို တားမြစ်၍ ကမ္မဋ္ဌာန်း၌ ကောင်းစွာသာလျှင် ခိုဝင်နေခြင်းအကျိုးငှါ ဟူလို။

ဥတ္တရိ၊ အလွန်။ န ဝါယမတိ၊ အားမထုတ်။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ပမတ္တဿ၊ မေ့လျော့သည်ဖြစ်၍။ ဝိဟရတော၊ နေသော။ တဿ၊ ထိုအရိယသာဝက၏။ ပါမောဇ္ဇံ၊ ဝမ်းမြောက်ခြင်းသည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။

ပါမောဇ္ဇေ၊ ဝမ်းမြောက်ခြင်းသည်။ အသတိ၊ မဖြစ်လတ်သော်။ ပီတိ၊ နှစ်သက်ခြင်းသည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။

ပီတိယာ၊ နှစ်သက်ခြင်းသည်။ အသတိ၊ သော်။ ပဿဒ္ဓိ၊ ငြိမ်းအေးခြင်းသည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။

ပဿဒ္ဓိယာ၊ ငြိမ်းအေးခြင်းသည်။ အသတိ၊ သော်။ ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲစွာ။ ဝိဟရတိ၊ နေရ၏။

ဒုက္ခိနော၊ ဆင်းရဲခြင်းရှိသောသူ၏။ စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။ န သမာဓိယတိ၊ မတည်ကြည်။

စိတ္တေ၊ စိတ်သည်။ အသမာဟိတေ၊ မတည်ကြည် သည်ရှိသော်။ ဓမ္မာ၊ သမထဝိပဿနာ တရားတို့သည်။ န ပါတုဘဝန္တိ၊ ထင်ရှားမဖြစ်ပေါ်ကုန်။

ဓမ္မာနံ၊ သမထဝိပဿနာတရားတို့၏။ အပါတုဘာဝါ၊ ထင်ရှား မဖြစ်ပေါ်လာခြင်းကြောင့်။ ပမာဒဝိဟာရီ တွေဝ၊ မေ့မေ့လျော့လျော့ နေလေ့ရှိသူဟူ၍ သာလျှင်။ သင်္ချံ၊ ခေါ်အပ်သည်၏ အဖြစ်သို့။ ဂစ္ဆတိ၊ ရောက်၏။

(ဓမ္မေ, သံဃေ, သီလေဟိ တို့၌လည်း ဤနည်း သမ္ဗန်လေ။)

နန္ဒိယ၊ ယ။ ဧဝံ ခေါ၊ ဤသို့လျှင်။ အရိယသာဝကော၊ သည်။ ပမာဒဝိဟာရီ၊ မေ့မေ့လျော့လျော့နေလေ့ရှိသည်။ ဟောတိ၊ ၏။

နန္ဒိယ၊ ယ။ ကထဉ္စ၊ လျှင်။ အရိယသာဝကော၊ သည်။ အပ္ပမာဒဝိဟာရီ၊ မမေ့မလျော့ နေလေ့ရှိသည်။ ဟောတိ၊ နည်း။

နန္ဒိယ၊ ယ။ ဣဓ၊ ၌။ ပ။ သမန္နာဂတော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။

သော၊ ထိုအရိယသာဝကသည်။ တေန ဗုဒ္ဓေ အဝေစ္စပ္ပသာဒေန၊ ဖြင့်။ အသန္တုဋ္ဌော၊ မရောင့်ရဲသည်ဖြစ်၍။ ဒိဝါ၊ ၌။ ပဝိဝေကာယ၊ ငှါ။ ရတ္တိံ၊ ၌။ ပဋိသလ္လာနာယ၊ ငှါ။ ဥတ္တရိ၊ အလွန်။ ဝါယမတိ၊ ၏။

ဧဝံ၊ ဤသို့။ အပ္ပမတ္တာ၊ မမေ့လျော့သည်ဖြစ်၍။ ဝိဟရတော၊ သော။ တဿ၊ ထိုအရိယသာဝက၏။ ပါမောဇ္ဇံ၊ သည်။ ဇာယတိ၊ ဖြစ်၏။

ပမုဒိတဿ၊ ဝမ်းမြောက်သောသူ၏။ ပီတိ၊ သည်။ ဇာယတိ၊ ၏။

ပီတိမနဿ၊ နှစ်သက်သောစိတ်ရှိသောသူ၏။ ကာယော၊ ကိုယ်သည်။ ပဿမ္ဘတိ၊ ငြိမ်းအေး၏။

ပဿဒ္ဓကာယော၊ ငြိမ်းအေးသော ကိုယ်ရှိသောသူသည်။ သုခံ၊ ချမ်းသာကို။ ဝေဒိယတိ၊ ခံစားရ၏။

သုခိနော၊ ချမ်းသာခြင်းရှိသောသူ၏။ စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။ သမာဓိယတိ၊ ၏။

စိတ္တေ၊ စိတ်သည်။ သမာဟိတေ၊ တည်ကြည်သည်ရှိသော်။ ဓမ္မာ၊ တို့သည်။ ပါတုဘဝန္တိ၊ ထင်ရှားဖြစ်ကုန်၏။

ဓမ္မာနံ၊ တို့၏။ ပါတုဘာဝါ၊ ထင်ရှားဖြစ်ခြင်းကြောင့်။ အပ္ပမာဒဝိဟာရီ တွေဝ၊ မမေ့မလျော့နေလေ့ရှိသူဟူ၍။ သင်္ချံ၊ သို့။ ဂစ္ဆတိ၊ ၏။

(ဓမ္မေ သံဃေ, သီလေဟိ တို၌လည်း ဤနည်း ပေးလေ။)

နန္ဒိယ၊ ယ။ ဧဝံ ခေါ၊ ဤသို့လျှင်။ အရိယသာဝကော၊ သည်။ အပ္ပမာဒဝိဟာရီ၊ မမေ့မလျော့ နေလေ့ရှိသည်။ ဟောတီတိ၊ ဖြစ်၏ဟူသော။ ဧတံ၊ ကို။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူပြီ။ (သုတ်အစ ဧတဒဝေါစ၌ စပ်။)

ဒသမံ၊ ဆယ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။

စတုတ္ထော၊ ၄-ဝဂ်မြောက် ဖြစ်သော။ ပုညာဘိသန္ဒဝဂ္ဂေါ၊ တည်း။

တဿ၊ ထိုပုညာဘိသန္ဒဝဂ်၏။ ဥဒ္ဒါနံ၊ ကား-

ဝုတ္တာ၊ ဟောတော်မူအပ်ကုန်သော။ တယော၊ ၃-သုတ်ကုန်သော။ အဘိသန္ဒာ၊ ပဌမ ပုညာဘိသန္ဒသုတ်, ဒုတိယ ပုညာဘိသန္ဒသုတ်, တတိယ ပုညာဘိသန္ဒသုတ်တို့၎င်း။ ဒုဝေ၊ ၂-သုတ်ကုန်သော။ ဒေဝပဒါနိ စ၊ ပဌမဒေဝပဒသုတ်, ဒုတိယဒေဝပဒသုတ်တို့၎င်း။

သဘာဂတံ၊ ဒေဝသဘာဂသုတ်၎င်း။ မဟာနာမော၊ မဟာနာမသုတ်၎င်း။ ဝဿံ၊ ဝဿ သုတ်၎င်း။ ကာဠီ စ၊ ကာဠိဂေါဓသုတ်၎င်း။ နန္ဒိယော၊ နန္ဒိယသုတ်၎င်းတည်း။ ဣတိ၊ ဤသည်တည်း။