ဧကံ၊ တပါးသော။ သမယံ၊ အခါ၌။ ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ဗာရာဏသိယံ၊ ဗာရာဏသီမြို့၌။ ဣသိပတနေ၊ ဘုရား ပစ္စေကဗုဒ္ဓါတို့၏ သက်ရာ တက်ရာဖြစ်၍ ဣသိပတန အမည် ရှိသော။ မိဂဒါယေ၊ သားတို့အား ဘေးမဲ့ပေးရာဖြစ်၍ မိဂဒါဝုန်ဟုခေါ်သောတော၌။ ဝိဟရတိ၊ နေတော်မူ၏။

တတြ ခေါ၊ ထိုဗာရာဏသီမြို့နယ် ဣသိပတနမိဂဒါဝုန်တောဝယ် နေတော်မူရာ အခါ၌။ ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ပဉ္စဝဂ္ဂိယေ၊ ကောဏ္ဍည, ဝပ္ပ, ဘဒ္ဒိယ, မဟာနာမ်, အဿဇိ ဟု ငါးယောက်အစုရှိကုန်သော။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းတို့ကို။ အာမန္တေသိ၊ ခေါ်တော်မူ၏။ အာမန္တေသီတိ ဧတ္ထ ဓမ္မစက္ကပ္ပဝတ္တနတ္ထံ အယံ အာမန္တနာ။ဋီ။ ဓမ္မစက္ကခေါ် တရားတော်ကိုဟောခြင်းငှာခေါ်တော်မူ၏၊ ထို့ကြောင့် ဤအာမန္တေသိ-၌ အာမန္တနကား အာလပနတ္ထကြိယာ-ဟု ကြံ။

ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ ဒွေ၊ နှစ်ပါးကုန်သော။ ဣမေ အန္တာ၊ ဤအစုတို့ကို။ ဒွေမေ ဘိက္ခဝေ အန္တာတိ ဒွေ ဣမေ ဘိက္ခဝေ ကောဋ္ဌာသာ။ဋ္ဌ။ ဒွေမေ ဘိက္ခဝေ အန္တာတိ ဧတ္ထ အန္တသဒ္ဒေါ “ပုဗ္ဗန္တေ ဉာဏံ အပရန္တေ ဉာဏ" န္တိ အာဒီသု ဝိယ ဘာဂပရိယာယော။ ဋီ။ သံ-ဋီ ၂-၃၈၄-၌ မဇ္ဈိမာယ ပဋိပတ္တိယာ ဥပ္ပထဘာဝေန အဝနိယာ ဂန္ဓဗ္ဗာတိ အန္တာ၊ တတော ဧဝ လာမကတ္တာ အန္တာ။လာမကမ္ပိ အန္တောတိ ဝုစ္စတိ “အန္တမိဒံ ဘိက္ခဝေ ဇီဝိကာနံ၊ ဧကော အန္တော"တိ ဧဝမာဒီသု။ အဋ္ဌကထာယံ ပန အညမညအာဓာရဘာဝံ ဥရီကတွာ (အင်္ဂီကတွာ) ကောဋ္ဌာသာတိ ဝုတ္တံ-ဟု မိန့်၏။ အန္တသဒ္ဒါ လာမကတ္ထ-ကြံ၏။ဣမေ အန္တာ၊ ဤအယုတ်တို့ကိုဟု ပေး။အစု ၂-ပါး သို့မဟုတ် အယုတ် ၂-ပါးတို့ကို မသုံးဆောင်အပ်၊ အားမထုတ်အပ်ကုန်ဟူလို။ ပဗ္ဗဇိတေန၊ ရဟန်းသည်။ န သေဝိတဗ္ဗာ၊ မမှီဝဲအပ်ကုန်။

ကတမေ ဒွေ၊ အဘယ် ၂-စုတို့နည်းဟူမူ။

ဟီနော၊ ယုတ်သော။ ဂါမ္မော၊ ရွာသူတို့၏ဥစ္စာ, ရွာသူတို့၏အကျင့်ဖြစ်သော။ ပေါထုဇ္ဇနိကော၊ အန္ဓပုထုဇဉ်သည် လေ့ကျက်အပ်သော။ အနရိယော့၊ မသန့်ရှင်း မမြင့်မြတ်သော။ ဝါ၊ အရိယာတို့၏ ဥစ္စာမဟုတ်သော။ အနတ္ထသံဟိတော၊ စီးပွါးချမ်းသာကြောင်းနှင့်မစပ်ယှဉ်သော။ ကာမေသု၊ ဝတ္ထုကာမ တေဘူမကတရားတို့၌။ ယော စ အယံ ကာမသုခလ္လိကာနုယောဂေါ၊ ကိလေသကာမ ဆန္ဒ ရာဂနှင့် ယှဉ်သော ချမ်းသာကို ကပ်ငြိ ခံစားခြင်းဟူသော အကြင် အစု၎င်း။ ယော စာယံ ကာမေသု ကာမသုခလ္လိကာနုယောဂေါတိ ယော စ အယံ ဝတ္ထုကာမေသု ကိလေသာမ သုခဿ အနုယောဂေါ။ ဋ္ဌ။ ကိလေသကာမသုခဿာတိ ကိလေသကာမယုတ္တဿ သုခဿ၊ အနုယောဂေါတိ အနုဘဝေါ။ဋီ။ အာရုံငါးပါး ကာမဂုဏ်တရားတို့၌ ကိလေသာတဏှာနှင့်ယှဉ်ယော ချမ်းသာ, အာရုံငါးပါးကို တဏှာဖြင့် တပ်မက်ခံစားအပ်သော ချမ်းသာကို တွယ်တာကပ်ငြိခံစားခြင်း ကာမဂုဏ်ခံစားခြင်း ဟူလို။ ဒုက္ခော၊ ဆူးပေါ်၌ အိပ်ခြင်းစသည်ဖြင့် ဆင်းရဲစေတတ် ဆင်းရဲကို ဆောင်တတ်သော။ အနရီယော၊ အရိယာမဟုတ် ပုထုဇဉ်တိတ္ထိတို့၏ ဥစ္စာဖြစ်သော။ အနတ္ထသံဟိတော၊ စီးပွါး ချမ်းသာ ကြောင်းနှင့်မစပ်ယှဉ်သော။ ယော စ အယံ အတ္တကိလမထာနုယောဂေါ၊ ကိုယ်ခန္ဓာ၏ ပင်ပန်းဆင်းရဲခြင်းကို ပြုလုပ်အားထုတ်ခြင်းဟူသော အကြင်အစု၎င်းတည်း။ အတ္တကိလမထာနုယောဂေါ၌ အတ္တသဒ္ဒါသည် ကိုယ်ခန္ဓာကို ဟော၏။အာဟိတော အဟံမာနာ ဧတ္ထာတိ အတ္တာ၊ အတ္တဘာဝေါ။ ဧတ္တ၊ ဤ ကိုယ်ခန္ဓာ၌။ အယံမာနော၊ ငါဟူသော မာနကို။ အာဟိတော၊ ထားအပ်၏။ ဣတိ၊ ထိုထားအပ်ရာဖြစ်သောကြောင့်။ အတ္တာ၊ အတ္တမည်၏။အတ္တဘောဟူသော ကိုယ်ခန္ဓာကို ကောက်။ ဤဋီကာ။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဥဘော၊ နှစ်မျိုးကုန်သော။ ဧတေ ခေါ အန္တေ၊ ထိုအစုတို့သို့။ အနုပဂမ္မ၊ မကပ်ရောက်မူ၍။(ထို အစု ၂-ပါးတို့မှ လွတ်မြောက်သည်ဖြစ်၍ ဟူလို။) တထာဂတေန၊ ငါဘုရားသည်။ အဘိသမ္ဗုဒ္ဓါ၊ ထိုးထွင်း၍သိအပ်သော။ စက္ခုကရဏီ၊ သစ္စာ ၄-ပါးကို မြင်သည့် ပညာမျက်စိကို ပြုတတ်သော။ ဉာဏကရဏီ၊ သစ္စာ ၄-ပါးကိုသိသည့် မဂ်ဉာဏ်ကိုပြုတတ်သော။ မဇ္ဈိမာ၊ အစု ၂-ပါး တို့၏ အလယ်၌ဖြစ်သော။ ပဋိပဒါ၊ (အရိယမဂ်) အကျင့်သည်။ မဇ္ဈိမာ ပဋိပဒါတိ အရိယမဂ္ဂ သန္ဓာယ ဝုတ္တံ၊ မဂ္ဂေါ ဟိ ကာမသုခလ္လိကာနုယောဂေါ ဧကော အန္တော၊ အတ္တကိလမထာနုယောဂေါ ဧကော အန္တော၊ ဧတေ ဒွေ အန္တေ န ဥပေတိ န ဥပဂစ္ဆတိ၊ ဝိမုတ္တော ဧတေဟိ အန္တေဟိ၊ တသ္မာ “မဇ္ဈိမာ ပဋိပဒါ”တိ ဝုစ္စတိ၊ ဧတေသံ မဇ္ဈေ ဘဝတ္တာ မဇ္ဈိမာ၊ ဝဋ္ဋဒုက္ခနိဿရဏတ္တိကေဟိ ပဋိပဇ္ဇိတဗ္ဗတော စ ပဋိပဒါ‌။ သာရတ္ထ-ဋီ ၃-၁၆၉။ မဇ္ဈေ ဘဝါ မဇ္ဈိမာ။ မဇ္ဈေ၊ အစု ၂-ပါးတို့၏ အလယ်၌။ ဘဝါ၊ ဖြစ်သောအကျင့်တည်း။ မဇ္ဈိမာ၊ အစု ၂-ပါးတို့၏ အလယ်၌ဖြစ်သော အကျင့်။အရိယမဂ်ကို ကောက်။ ပဋိပက္ခိတဗ္ဗာတိ ပဋိပဒါ၊ ဝဋ္ဋဒုက္ခနိဿရဏတ္ထိကေဟိ၊ ဝဋ်ဆင်းရဲမှ ထွက်မြောက်လိုသောသူတို့သည်။ ပဋိပဇ္ဇိတဗ္ဗာ၊ ကျင့်ထိုက်၏။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ ပဋိပဒါ၊ မည်၏။ယင်းအရိယမဂ်ကိုပင် ကောက်။ ဥပသမာယ၊ ကိလေသာမီးငြိမ်းခြင်းငှာ။ အဘိညာယ၊ သစ္စာ ၄-ပါးကိုထူးသောဉာဏ်ဖြင့်သိခြင်းငှာ။ သမ္ဗောဓာယ၊ သစ္စာ၄ပါးကို ကောင်းစွာသိခြင်းငှာ။ နိဗ္ဗာနာယ၊ နိဗ္ဗာန်ကိုမျက်မှောက်ပြုခြင်းငှာ။ သံဝတ္တတိ၊ ဖြစ်၏။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ တထာဂတေန၊ ငါဘုရားသည်။ အဘိသမ္ဗုဒ္ဓါ၊ ထိုးထွင်း၍သိအပ်သော။ စက္ခုကရဏီ၊ သစ္စာ ၄-ပါးကိုမြင်သည့် ပညာမျက်စိကို ပြုတတ်သော။ ဉာဏကရဏီ၊ သစ္စာ ၄-ပါးကို သိသည့် မဂ်ဉာဏ်ကိုပြုတတ်သော။ မဇ္ဈိမာ၊ အစု ၂-ပါးတို့၏ အလယ်၌ဖြစ်သော။ ယာ ပဋိပဒါ၊ အကြင်(အရိယမဂ်) အကျင့်သည်။ ဥပသမာယ၊ ကိလေသာမီးငြိမ်းခြင်းငှါ။ အဘိညာယ၊ သစ္စာ ၄-ပါးကို ထူးသောဉာဏ်ဖြင့် သိခြင်းငှါ။ သမ္ဗောဓာယ၊ သစ္စာ ၄-ပါးကို ကောင်းစွာ သိခြင်းငှါ။ နိဗ္ဗာနာယ၊ နိဗ္ဗာန်ကို မျက်မှောက်ပြုခြင်းငှါ။ သံဝတ္တတိ၊ ဖြစ်၏။ သာ ပဋိပဒါ၊ ထို (အရိယမဂ်)အကျင့်သည်။ ကတမာ စ၊ အဘယ်နည်း။

အရိယော၊ မြတ်စွာဘုရား၏ဥစ္စာဖြစ်သော။ ဝါ၊ အရိယာ၏အဖြစ်ကိုပြုတတ်သော။ အဋ္ဌင်္ဂိကော၊ ရှစ်ပါးသောအစိတ်အပိုင်း အင်္ဂါရှိသော။ အယမေဝ မဂ္ဂေါ၊ ဤမဂ်သည်သာလျှင်တည်း။ (ဧဝ သဒ္ဒါဖြင့် ဤမဂ်မှတပါး နိဗ္ဗာန်ရောက် ကြောင်း နည်းလမ်းမရှိဟု ပြသည်။) ဣဒံ၊ ဤမဂ်သည်။(မဂ်နှင့်မဂ်၏အင်္ဂါအတူပြု၍ ဆိုသည်။)ဤမဂ်၏ရှစ်ပါးသောအင်္ဂါသည်။ သေယျထာ၊ အဘယ်နည်း။(ဤသေယျထာ ဣမံကား နိပါတ် ပုဒ် လိန် ၃-ပါး, ဝိဘတ် ၇-သွယ် ဝုစ် ၂-ပါးနှင့် ဆိုင်သည်။) သမ္မာဒိဋ္ဌိ၊ မှန်ကန်စွာသိမြင်တတ် သော ပညာ၎င်း။ သမ္မာသင်္ကပ္ပေါ၊ မှန်ကန်စွာ ကြံစည်တတ်သော ဝိတက်၎င်း။ သမ္မာဝါစာ၊ မှန်ကန်စွာပြောဆိုကြောင်း သမ္မာဝါစာဝိရတီ၎င်း။ သမ္မာကမ္မန္တော၊ မှန်ကန်စွာပြုလုပ်ကြောင်း သမ္မာကမ္မန္တဝိရတီ၎င်း။ သမ္မာအာဇီဝေါ၊ မှန်ကန်စွာအသက်မွေးကြောင်း သမ္မာအာဇီဝဝိရတီ၎င်း။ သမ္မာဝါယာမော၊ မှန်ကန်စွာအားထုတ်တတ်သော ဝီရိယ၎င်း။ သမ္မာသတိ၊ မှန်ကန်စွာ ရှုမှတ် အောက်မေ့တတ်သော သတိ၎င်း။ သမ္မာသမာဓိ၊ မှန်ကန်စွာ စိတ်ကိုထားကြောင်း ဧကဂ္ဂတာ ၎င်းတည်း။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ တထာဂတေန၊ ငါဘုရားသည်။ အဘိသမ္ဗုဒ္ဓါ၊ ထိုးထွင်း၍သိအပ် သော။ စက္ခုကရဏီ၊ သစ္စာ ၄-ပါးကိုမြင်သည့် ပညာမျက်စိကို ပြုတတ်သော။ ဉာဏကရဏီ၊ သစ္စာ ၄-ပါးကိုသိသည့် မဂ်ဉာဏ်ကိုပြုတတ်သော။ မဇ္ဈိမာ၊ အစု ၂-ပါးတို့၏ အလယ်၌ဖြစ်သော။ ယာ ပဋိပဒါ၊ အကြင်(အရိယမဂ်)အကျင့်သည်။ ဥပသမာယ၊ ကိလေသာမီးငြိမ်းခြင်းငှါ။ အဘိညာယ၊ သစ္စာ ၄-ပါးကို ထူးသောဉာဏ်ဖြင့် သိခြင်းငှါ။ သမ္ဗောဓာယ၊ သစ္စာ ၄-ပါးကို ကောင်းစွာသိခြင်းငှါ။ နိဗ္ဗာနာယ၊ နိဗ္ဗာန်ကိုမျက်မှောက်ပြုခြင်းငှါ။ သံဝတ္တတိ၊ ဖြစ်၏။ သာ ပဋိပဒါ၊ ထို(အရိယမဂ်)အကျင့်သည်။ အယံ ခေါ၊ ဤသည်သာတည်း။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဣဒံ ခေါ ပန၊ ဤဆိုအပ်လတ္တံ့သော သဘောတရားသည်။ ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲအစစ် ဒုက္ခဖြစ်သော။ အရိယသစ္စံ၊ ဘုရားစသော အရိယာတိုသိအပ်သော သစ္စာမည်၏။ ဝါ၊ အရိယာ ပုဂ္ဂိုလ်အဖြစ်ကို ပြုတတ် ပြီးစေတတ်သော သစ္စာမည်၏။ ဇာတိပိ၊ ပဋိသန္ဓေနေရခြင်းသည်လည်း။ ဝါ၊ ဘဝသစ်၌ ခန္ဓာတို့၏ ရှေးဦးဖြစ်ခြင်းသည်လည်း။ ဒုက္ခာ၊ (ဆင်းရဲအပေါင်း၏တည်ရာဖြစ်၍) ဆင်းရဲ၏။ ဇရာပိ၊ အိုရခြင်းသည်လည်း။ ဒုက္ခာ၊ ဆင်းရဲ၏။ ဗျာဓိပိ၊ ဖျားနာရခြင်းသည်လည်း။ ဒုက္ခော၊ ဆင်းရဲ၏။ မရဏမ္ပိ၊ သေရခြင်းသည်လည်း။ ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲ၏။ အပ္ပိယေဟိ၊ မချစ်မနှစ်သက်အပ်ကုန်သော သတ္တဝါ သင်္ခါရဝတ္ထုတို့နှင့်။ သမ္ပယောဂေါပိ၊ ပေါင်းယှဉ်နေရခြင်းသည်လည်း။ ဒုက္ခော၊ ဆင်းရဲ၏။ ပိယေဟိ၊ ချစ်ခင်နှစ်သက်အပ်ကုန်သော သတ္တဝါ, သင်္ခါရဝတ္ထုတို့နှင့်။ ဝိပ္ပယောဂေါ၊ ကွေကွင်းကွဲကွာရခြင်းသည်လည်း။ ဒုက္ခော၊ ဆင်းရဲ၏‌။ ယသ္မိံ၊ အကြင်မရနိုင်သည်၏ အဖြစ် မရနိုင်ခြင်းဟူသော အကြောင်းဖြင့်။ ဣစ္ဆံ(ဣစ္ဆန္တော)၊ (မရနိုင်သောအရာကို) လိုလား တောင့်တပါလျက်။ န လဘတိ၊ မရ။ တမ္ပိ၊ ထိုမရနိုင်သော အရာ၌ လိုလားတောင့်တခြင်းသည်လည်း။ ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲ၏။ `ယမ္ပိစ္ဆန္တိ ယေနပိ ဓမ္မေန အလဗ္ဘနေယျံ ဝတ္ထုံ ဣစ္ဆန္တော န လဘတိ၊ တံ အလဗ္ဘနေယျဝတ္ထုဣစ္ဆနံ ဒုက္ခန္တိ ဝေဒိတဗ္ဗံ။ အဘိ-ဋ္ဌ ၂။ ဒီ-ဋ္ဌ ၂-၌ "အလဗ္ဘနေယျဝတ္ထုမှိ ဣစ္ဆနံ" သာထူး၏။ ဤဋ္ဌတို့နှင့် အညီပေးအပ်သောအနက်တည်း။ မူလ-ဋီ ၂-၆၈ ၌-ယံသဒ္ဒါကို ဣစ္ဆံ၌ စပ်လျှင် “မရနိုင်တာကို တောင့်တခြင်းသည် ဆင်းရဲ၏”ဟု ဆိုအပ် သည်။ ယံ သဒ္ဒါကို န လဘတိ ၌ စပ်လျှင် “တောင့်တတာကို မရခြင်းသည် ဆင်းရဲ၏”ဟု ဆိုအပ်သည်။တောင့်တတာကို မရခြင်းမှာလည်း တခြားမဟုတ် တဏှာသာဖြစ်၍ မရနိုင်သောအရာ၌ တောင့်တခြင်းကိုသာ ဆိုအပ်၏ ဟူ၍ မိန့်သည်။ ယမ္ပိဝယ် ယံ ၌ ယသဒ္ဒါကား ဟေတွတ္ထ, သိဝိဘတ်ကား ကရဏတ္ထ၊ အလဗ္ဘနေယျဘာဝ၊ မရနိုင်သည်၏ အဖြစ်=မရနိုင်ခြင်းသည် ဟေတု မည်၏ဟု ဒီ-ဋီ ၂-၃၄၀။၌ ဖွင့်၏။ တန္တိ ဝါ ဣစ္ဆိတဿ ဝတ္ထုနော အလဗ္ဘနံ၊ ဟု ဖွင့်သော ယင်း ဒီ-ဋီ ၂-၃၄၀။ အလို- ဣစ္ဆံ (ဣစ္ဆိတံ)၊ အလိုရှိအပ်သောအရာကို။ ယံ န လဘတိ၊ အကြင် မရ။ တသ္မိံ၊ ထို အလိုရှိအပ်သောအရာကို မရခြင်းသည်လည်း။ ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲ၏-ဟု တနည်းပေးနိုင်၏။ (မူလ ပဏ္ဏာသနိဿယ စာမျက်နှာ ၆၇-၌လည်း ရှု။) ဒုက္ခာ၊ (ဆင်းရဲအပေါင်းတို့၏ တည်ရာ အကြောင်းဖြစ်၍) ဆင်းရဲကုန်၏။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဣဒံ ခေါ ပန၊ ဤဆိုအပ်လတ္တံ့သော သဘောတရားသည်။ ဒုက္ခသမုဒယံ၊ ဆင်းရဲခြင်း၏အကြောင်းအစစ်ဖြစ်သော။ အရိယသစ္စံ၊ ဘုရား စသော အရိယာတို့သိအပ်သော သစ္စာမည်၏။ ဝါ၊ အရိယာပုဂ္ဂိုလ်အဖြစ်ကိုပြုတတ် ပြီးစေတတ် သော သစ္စာမည်၏။ ယာ အယံ တဏှာ၊ အကြင်တဏှာသည်။ ပေါနောဗ္ဘဝိကာ၊ တဖန်ဘဝ (ဘဝသစ်) ကိုပြုလေ့ရှိ၏။ နန္ဒီရာဂသဟဂတာ၊ နှစ်သက်တပ်မက်သည်၏အဖြစ်သို့ရောက်၏။ တတြ တတြ၊ ထိုထိုခန္ဓာကိုယ်ဖြစ်ရာ ဘုံဘဝ၌။ ဝါ၊ ထိုထို အာရုံ၌။ အဘိနန္ဒိနီ၊ အလွန်နှစ်သက်တတ်၏။ `ပုနဘဝကရဏံ ပုနောဘဝေါ၊ (ကရဏ နောက်ပုဒ်ကျေ ပုနနောင် ဩလာ။)ပုနောဘဝေါ သီလံ အဿာတိ ပေါနောဘဝိကာ။(ဣကပစ္စယ-သီလတ္တ။)ဟုပြု၊ တဖန်ဘဝ (ဘဝသစ်)ကို ပြုလေ့ရှိသော တဏှာ ကောက်။ နန္ဒီ စ သာ ရာဂေါ စာတိ နန္ဒီရာဂေါ၊ နန္ဒီရာဂဘာဝံ ဂတာ နန္ဒီရာဂသဟဂတာဟု ပြု။(သဟသဒ္ဒါ တဗ္ဗာဝတ္ထ ကြံ။) နန္ဒီ စ၊ နှစ်သက်တတ်သည်လည်း ဟုတ်၏။ သာ၊ ထိုနှစ်သက်တတ်သည်ဟူသည်။ ရာဂေါ စ၊ တပ်မက်တတ် သည်လည်းဟုတ်၏။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ နန္ဒီရာဂေါ၊ မည်၏။ နန္ဒီရာဂဘာဝံ၊ နှစ်သက် တပ်မက်သည်၏ အဖြစ်သို့။ ဂတာ၊ ရောက်သော တဏှာတည်း။ နန္ဒီရာဂသဟဂတာ၊ နှစ်သက်တပ်မက်သည်၏အဖြစ်သို့ ရောက်သောတဏှာ။ နှစ်သက် တပ်မက်တတ်သော နန္ဒီရာဂတရားနှင့် ဆာလောင်တတ်သောတရား ၂-ပါး အတူတူတည်း။အခိုက် အတန့်ဟူသမျှ၌ နန္ဒီရာဂအဖြစ်ကို မစွန့်ပဲ ဖြစ်ခြင်းကြောင့် နန္ဒီရာဂနှင့် ဂတာအရ တဏှာအတူတူဟု ဆိုလိုသည်။ တတြ တတြ အရ ဘဝ၊ သို့မဟုတ် အာရုံကို ယူ။ဒီ-ဋ္ဌ ၂-၃၈၉။ဒီ-ဋီ ၂-၃၄၀။တို့ကိုမှီ၍ ဤ ၃-ပုဒ်ကို မှတ်ချက်ပြလိုက်သည်။ ဝိဘဝတဏှာ၊ ဘဝပြတ်သည်ယူသော ဥစ္ဆေဒဒိဋ္ဌိနှင့်ယှဉ်သော တဏှာကို ကောက်။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဣဒံ ခေါပန၊ ဤဆိုအပ်လတ္တံ့သော တရားသည်။ ဒုက္ခနိရောဓံ၊ ဆင်းရဲ၏ချုပ်ရာအစစ်ဖြစ်သော။ အရိယသစ္စံ၊ ဘုရားစသော အရိယာတို့သိအပ် သော သစ္စာမည်၏။ ဝါ၊ အရိယာအဖြစ်ကိုပြုတတ် ပြီးစေတတ်သော သစ္စာမည်၏။ ယော၊ အကြင် နိဗ္ဗာန်သည်။ တဿာယေဝ တဏှာယ၊ ထိုတဏှာ၏သာလျှင်။ အသေသဝိရာဂနိရောဓော၊ မဂ်ဖြင့် အကြွင်းမဲ့ချုပ်ရာဖြစ်၏။ ဝါ၊ အကြွင်းမဲ့ပယ်ရာ ချုပ်ရာဖြစ်၏။ (ဝိရာဂ၌ မဂ်ကောက်၊ တနည်း ပဟာနတ္ထ ကြံ။) စာဂေါ၊ စွန့်ပယ်ရာဖြစ်၏။ ပဋိနိဿဂ္ဂေါ၊ စွန့်လွှတ်ရာဖြစ်၏။ မုတ္ထိ၊ လွတ်မြောက်ရာဖြစ်၏။ အနာလယော၊ မကပ်ငြိရာဖြစ်၏။ (သော၊ ထိုနိဗ္ဗာန်တည်း။)

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဣဒံ ခေါ ပန၊ ဤဆိုအပ်လတ္တံ့သော တရားသည်။ ဒုက္ခနိရောဓဂါမိနီပဋိပဒါ၊ ဆင်းရဲ၏ ချုပ်ရာနိဗ္ဗာန်သို့ ရောက်ကြောင်း အကျင့်ဖြစ်သော။ အရိယသစ္စံ၊ ဘုရားစသော အရိယာတို့သိအပ်သော သ သစ္စာ မည်၏။ ဝါ၊ အရိယာအဖြစ်ကိုပြုတတ် ပြီးစေတတ်သော သစ္စာမည်၏။ အရိယော၊ မြတ်စွာ ဘုရား၏ ဥစ္စာဖြစ်သော။ ဝါ၊ အရိယာအဖြစ်ကို ပြုတတ်သော။ အဋ္ဌင်္ဂိကော၊ ရှစ်ပါးသော အစိတ်အပိုင်းအင်္ဂါရှိသော။ အယမေဝ မဂ္ဂေါ၊ ဤ မဂ်သည်သာလျှင်တည်း။ ဣဒံ၊ ဤမဂ်သည်။ ဝါ၊ ဤရှစ်ပါးသော အင်္ဂါသည်။ သေယျထာ၊ အဘယ်နည်း။ သမ္မာဒိဋ္ဌိ၊ မှန်ကန်စွာ မြင်တတ်သော ပညာ၎င်း။ (သမ္မာသင်္ကပ္ပေါ၊ မှန်ကန်စွာကြံစည်တတ်သော ဝိတက်၎င်း။ သမ္မာဝါစာ၊ မှန်ကန်စွာ ပြောဆိုကြောင်း သမ္မာဝါစာဝိရတီ၎င်း။ သမ္မာကမ္မန္တော၊ မှန်ကန်စွာပြုလုပ်ကြောင်း သမ္မာကမ္မန္တ ဝိရတီ၎င်း။ သမ္မာအာဇီဝေါ၊ မှန်ကန်စွာအသက်မွေးကြောင်း သမ္မာအာဇီဝ ဝိရတီ၎င်း။ သမ္မာဝါယာမော၊ မှန်ကန်စွာ အားထုတ်တတ်သော ဝီရိယ၎င်း။ သမ္မာသတိ၊ မှန်ကန် စွာ အောက်မေ့တတ်သော သတိ၎င်း။ သမ္မာသမာဓိ၊ မှန်ကန်စွာ စိတ်ကိုထားကြောင်း ဧကဂ္ဂတာ ၎င်းတည်း။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဣဒံ၊ ဤတဏှာမှတပါးသော လောကီတရားသည်။ ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲအစစ်ဖြစ်သော။ အရိယသစ္စန္တိ၊ ဘုရားစသောအရိယာတို့ သိအပ်သော သစ္စာမည်၏”ဟူ၍။ မေ၊ ငါဘုရားသည်။ ပုဗ္ဗေ၊ ဘုရားဖြစ်သည်မှ ရှေးအခါ၌။ အနနုဿုတေသု၊ မကြားအပ်ဘူးကုန်သော။ ဓမ္မေသု၊ သစ္စာ လေးပါး တရားတို့၌။ စက္ခု၊ ဒုက္ခသစ္စာကိုမြင်သည့် ပညာမျက်စိသည်။ ဥဒပါဒိ၊ ထင်ရှားဖြစ်လာပြီ။ ဉာဏံ၊ ဒုက္ခသစ္စာကိုသိသည့် ဉာဏ်သည်။ ဥဒပါဒိ၊ ပြီ။ ပညာ၊ ဒုက္ခသစ္စာကို အပြားအားဖြင့် သိသည့် ပညာသည်။ ဥဒပါဒိ၊ ပြီ။ ဝိဇ္ဇာ၊ ဒုက္ခသစ္စာကို ထိုးထွင်း၍သိသည့် ဝိဇ္ဇာသည်။ ဥဒပါဒိ၊ ပြီ။ အာလောကော၊ ဒုက္ခသစ္စာကို ဖုံးလွှမ်းသော မောဟအမိုက်မှောင်ကို ဖျက်ဆီး၍ ထွန်းလင်း တောက်ပြောင်သည့် ဉာဏ်ရောင်သည်။ ဥဒပါဒိ၊ ပြီ။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ “တံ ခေါ ပန ဣဒံ ဒုက္ခံ အရိယသစ္စံ၊ ထိုဒုက္ခသစ္စာသည်။ ပရိညေယျန္တိ၊ ပိုင်းခြား၍ သိဖွယ်တည်း”ဟူ၍။ မေ၊ ငါဘုရားသည်။ ပုဗ္ဗေ၊ ဘုရားဖြစ်သည်မှ ရှေးအခါ၌။ အနနုဿုတေသု၊ မကြားအပ်ဘူးကုန်သော။ ဓမ္မေသု၊ သစ္စာလေးပါး တရားတို့၌။ စက္ခု၊ သည်။ ဥဒပါဒိ၊ ပြီ။ ပ။ အာလောကော၊ သည်။ ဥဒပါဒိ၊ ပြီ။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ “တံ ခေါ ပန ဣဒံ ဒုက္ခံ အရိယသစ္စံ၊ ကို။ ပရိညာတန္တိ၊ ပိုင်းခြား၍ သိအပ်ပြီ”ဟူ၍။ မေ၊ ငါဘုရားသည်။ ပုဗ္ဗေ၊ ၌။ အနနုဿုတေသု၊ ကုန်သော။ ဓမ္မေသု၊ တို့၌။ စက္ခု၊ သည်။ ဥဒပါဒိ၊ ပြီ။ ပ။ အာလောကော၊ သည်။ ဥဒပါဒိ၊ ပြီ။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ “ဣဒံ၊ ဤတဏှာသည်။ ဒုက္ခသမုဒယံ၊ ဆင်းရဲ၏ဖြစ်ကြောင်းအစစ်ဖြစ်သော။ အရိယသစ္စန္တိ၊ အရိယာတို့ သိအပ်သော သစ္စာမည်၏”ဟူ၍။ မေ၊ ငါဘုရားသည်။ ပုဗ္ဗေ၊ ၌။ အနနုဿုတေသု၊ မကြားအပ်ဘူးကုန်သော။ ဓမ္မေသု၊ သစ္စာ ၄-ပါး တရားတို့၌။ စက္ခု၊ သမုဒယသစ္စာကို မြင်သည့် ပညာမျက်စိသည်။ ဥဒပါဒိ၊ ထင်ရှားဖြစ်ပြီ။ ဉာဏံ၊ သမုဒယသစ္စာကို သိသည့် ဉာဏ်သည်။ ဥဒပါဒိ၊ ပြီ။ ပညာ၊ သမုဒယသစ္စာကို အပြားအားဖြင့်သိသည့် ပညာသည်။ ဥဒပါဒိ၊ ပြီ။ ဝိဇ္ဇာ၊ သမုဒယသစ္စာကို ထိုးထွင်း၍သိသည့် ဝိဇ္ဇာသည်။ ဥဒပါဒိ၊ ပြီ။ အာလောကော၊ သမုဒယသစ္စာကို ဖုံးလွှမ်းသော မောဟအမိုက်မှောင်ကို ဖျက်ဆီး၍ ထွန်းလင်းတောက်ပြောင်သည့် ဉာဏ်ရောင်သည်။ ဥဒပါဒိ၊ ပြီ။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ “တံ ခေါ ပန ဣဒံ ဒုက္ခသမုဒယံ အရိယသစ္စံ၊ ထို သမုဒယသစ္စာသည်။ ပဟာတဗ္ဗန္တိ၊ ပယ်စွန့်ဖွယ်တည်း”ဟူ၍။ မေ၊ ငါဘုရားသည်။ ပုဗ္ဗေ၊ ၌။ အနနုဿုတေသု၊ ကုန်သော။ ဓမ္မေသု၊ တို့၌။ စက္ခု၊ သည်။ ဥဒပါဒိ၊ ပြီ။ ပ။ အာလောကော၊ သည်။ ဥဒပါဒိ၊ ပြီ။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ “တံ ခေါ ပန ဣဒံ ဒုက္ခသမုဒယံ အရိယသစ္စံ၊ ထိုသမုဒယ သစ္စာကို။ ပဟီနန္တိ၊ ပယ်စွန့်အပ်ပြီ” ဟူ၍။ မေ၊ ငါဘုရားသည်။ ပုဗ္ဗေ၊ ၌။ အနနုဿုတေသု၊ ကုန်သော။ ဓမ္မေသု၊ တို့၌။ စက္ခု၊ သည်။ ဥဒပါဒိ၊ ပြီ။ ပ။ အာလောကော၊ သည်။ ဥဒပါဒိ၊ ပြီ။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ “ဣဒံ၊ ဤနိဗ္ဗာန်သည်။ ဒုက္ခနိရောဓံ၊ ဆင်းရဲ၏ချုပ်ရာ အစစ်ဖြစ်သော။ အရိယသစ္စန္တိ၊ ဘုရားစသော အရိယာတို့သိအပ်သော သစ္စာမည်၏”ဟူ၍။ မေ၊ ငါဘုရားသည်။ ပုဗ္ဗေ၊ ဘုရားဖြစ်သည်မှ ရှေးအခါ၌။ အနနုဿုတေသု၊ မကြားအပ်ဘူးကုန်သော။ ဓမ္မေသု၊ သစ္စာ ၄-ပါး တရားတို့၌။ စက္ခု၊ နိရောဓသစ္စာကို မြင်သည့် ပညာမျက်စိသည်။ ဥဒပါဒိ၊ ထင်ရှား ဖြစ်ပြီ။ ဉာဏံ၊ နိရောဓသစ္စာကိုသိသည့် ဉာဏ်သည်။ ဥဒပါဒိ၊ ပြီ။ ပညာ၊ နိရောဓသစ္စာကို အပြားအားဖြင့်သိသည့် ပညာသည်။ ဥဒပါဒိ၊ ပြီ။ ဝိဇ္ဇာ၊ နိရောဓသစ္စာကို ထိုးထွင်း၍သိသည့် ဝိဇ္ဇာ သည်။ ဥဒပါဒိ၊ ပြီ။ အာလောကော၊ နိရောဓသစ္စာကို ဖုံးလွှမ်းသော မောဟအမိုက်မှောင်ကို ဖျက်ဆီး၍ ထွန်းလင်းတောက်ပြောင်သည့် ဉာဏ်ရောင်သည်။ ဥဒပါဒိ၊ ပြီ။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ “တံ ခေါ ပန ဣဒံ ဒုက္ခနိရောဓံ အရိယသစ္စံ၊ ထိုနိရောဓသစ္စာသည်။ သစ္ဆိကာတဗ္ဗန္တိ၊ မျက်မှောက်ပြု ဖွယ်တည်း”ဟူ၍။ ပ။ ဥဒပါဒိ၊ ပြီ။

“တံ ခေါ ဒုက္ခနိရောဓံ အရိယသစ္စံ၊ ထိုနိရောဓသစ္စာကို။ သစ္ဆိကတန္တိ၊ မျက်မှောက်ပြုအပ်ပြီ” ဟူ၍။ ပ။ ဥဒပါဒိ၊ ပြီ။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ “ဣဒံ၊ ဤအင်္ဂါရှစ်ပါးရှိသော မဂ်သည်။ ဒုက္ခနိရောဓဂါမိနီ ပဋိပဒါ၊ ဆင်းရဲ၏ ချုပ်ရာ နိဗ္ဗာန်သို့ရောက်ကြောင်း အကျင့် အစစ်ဖြစ်သော။ အရိယသစ္စန္တိ၊ ဘုရားစသော အရိယာတို့ သိအပ်သော သစ္စာမည်၏”ဟူ၍။ မေ၊ ငါဘုရားသည်။ ပုဗ္ဗေ၊ ဘုရားဖြစ်သည်မှ ရှေး၌။ အနနုဿုတေသု၊ မကြားအပ်ဘူးကုန်သော။ ဓမ္မေသု၊ သစ္စာ ၄-ပါး တရားတို့၌။ စက္ခု၊ မဂ္ဂသစ္စာကို မြင်သည့် ပညာမျက်စိသည်။ ဥဒပါဒိ၊ ထင်ရှားဖြစ်ပြီ။ ဉာဏံ၊ မဂ္ဂသစ္စာကို သိသည့် ဉာဏ်သည်။ ဥဒပါဒိ၊ ပြီ။ ပညာ၊ မဂ္ဂသစ္စာကို အပြားအားဖြင့်သိသည့် ပညာသည်။ ဥဒပါဒိ၊ ပြီ။ ဝိဇ္ဇာ၊ မဂ္ဂသစ္စာကို ထိုးထွင်း၍ သိသည့် ဝိဇ္ဇာသည်။ ဥဒပါဒိ၊ ပြီ။ အာလောကော၊ မဂ္ဂသစ္စာကို ဖုံးလွှမ်းသော မောဟအမိုက်မှောင်ကို ဖျက်ဆီး၍ ထွန်းလင်းတောက်ပြောင်သည့် ဉာဏ်ရောင် သည်။ ဥဒပါဒိ၊ ပြီ။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ “တံ ခေါ ပန ဣဒံ ဒုက္ခနိရောဓဂါမိနီ ပဋိပဒါ အရိယသစ္စံ၊ ထို မဂ္ဂသစ္စာသည်။ ဘာဝေတဗ္ဗန္တိ၊ ပွားများဖွယ်တည်း”ဟူ၍။ ပ။ ဥဒပါဒိ၊ ပြီ။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ “တံ ခေါ ပန ဣဒံ ဒုက္ခနိရောဓဂါမိနီ ပဋိပဒါ အရိယသစ္စံ၊ ထိုမဂ္ဂသစ္စာကို။ ဘာဝိတန္တိ၊ ပွားများအပ်ပြီ” ဟူ၍။ မေ၊ ငါဘုရားသည်။ ပုဗ္ဗေ၊ ၌။ အနနုဿုတေသု၊ ကုန်သော။ ဓမ္မေသု၊ တို့၌။ စက္ခု၊ သည်။ ဥဒပါဒိ၊ ပြီ။ ပ။ အာလောကော၊ သည်။ ဥဒပါဒိ၊ ပြီ။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ယာဝကီဝဉ္စ၊ အကြင်မျှလောက်သော ကာလပတ်လုံး။ မေ၊ ငါဘုရား၏။ စတူသု၊ ၄-ပါးကုန်သော။ ဣမေသု အရိယသစ္စေသု၊ ဤအရိယာတို့ သိအပ်သော သစ္စာတို့၌။ ဧဝံ၊ ဤဆိုအပ်ပြီးသည့်အတိုင်း။ တိပရိဝဋ္ဋံ၊ (သစ္စဉာဏ် ကိစ္စဉာဏ် ကတဉာဏ်အားဖြင့်) ၃-ပါး သော အပြန်(၃-ပါးသော စက်)ရှိသော။ ဒွါဒသာကာရံ၊ (သစ္စာ ၄-ပါးတည် ဉာဏ် ၃-ပါးဖြင့် လည်စေ၍) ၁၂-ပါးသော အပြားရှိသော။ ယထာဘူတံ၊ ဟုတ်မှန်သည့်အတိုင်းဖြစ်သော။ ဉာဏဒဿနံ၊ အရဟတ္တမဂ်ဉာဏ်အမြင်သည်။ သုဝိသုဒ္ဓံ၊ အလွန်စင်ကြယ်သည်။ န အဟောသိ၊ မဖြစ်သေး။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ တာဝ၊ ထိုမျှလောက်သော ကာလပတ်လုံး။ အဟံ၊ ငါသည်။ သဒေဝကေ၊ ကာမာဝစရနတ်ပြည်ငါးထပ်နှင့်တကွဖြစ်သော။ သမာရကေ၊ ဝသဝတ္တီ မာရ်နတ် ပြည်နှင့် တကူဖြစ်သော။ သဗြဟ္မကေ၊ ဗြဟ္မာ့ပြည်နှစ်ဆယ်နှင့် တကွဖြစ်သော။ လောကေ၊ ဩကာသလောက၌။ သဿမဏဗြာဟ္မဏိယာ၊ သာသနာတွင်း, ပ ရဟန်းပုဏ္ဏားနှင့်တကွဖြစ်သော။ သဒေဝမနုဿာယ၊ သမ္မုတိနတ်ခေါ်သော လူမင်း, ကြွင်းသော လူအပေါင်းနှင့်တကွဖြစ်သော။ ပဇာယ၊ သတ္တလောက၌။ အနုတ္တရံ၊ မြတ်စွာဘုရား၏ အရဟတ္တမဂ်ဉာဏ်ထက် မြတ်သော တရား မရှိသော။ ဝါ၊ အမြတ်ဆုံးဖြစ်သော။ သမ္မာသမ္ဗောဓိံ၊ အရဟတ္တမဂ်ဉာဏ်ကို။ အဘိသမ္ဗုဒ္ဓေါတိ၊ ထိုးထွင်း၍သိပြီဟူ၍။ (သမ္မာသမ္ဗောဓိံ၊ အရဟတ္တမဂ်ဉာဏ်သို့။ အဘိသမ္ဗုဒ္ဓေါတိ၊ ရောက်ပြီဟူ၍။ ဗုဓဓာတ်-ဂတျတ္ထကြံ။) နေဝ ပစ္စညာသိံ၊ ဝန်မခံသေး။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ယတော စ ခေါ၊ အကြင်အခါ၌ကား။ မေ၊ ငါဘုရား၏။ စတူသု၊ ၄-ပါးကုန် သော။ ဣမေသု အရိယသစ္စေသု၊ ဤအရိယာတို့သိအပ်သော သစ္စာတို့၌။ ဧဝံ၊ ဤဆိုအပ်ပြီးသည့်အတိုင်း။ တိပရိဝဋ္ဋံ၊ ၃-ပါးသော အပြန်(စက်)ရှိသော။ ဒွါဒသာကာရံ၊ ၁၂-ပါးသော အပြား ရှိသော။ ယထာဘူတံ၊ ဟုတ်မှန်သည့်အတိုင်းဖြစ်သော။ ဉာဏဒဿနံ၊ အရဟတ္တမဂ်ဉာဏ် အမြင်သည်။ သုဝိသုဒ္ဓံ၊ အလွန်စင်ကြယ်သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ အထ၊ ထိုအခါ၌။ အဟံ၊ ငါဘုရားသည်။ သဒေဝကေ၊ ကာမာဝစရနတ်ပြည် ၅-ထပ်နှင့်တကွဖြစ်သော။ သမာရကေ၊ ဝသဝတ္တီ မာရ်နတ်ပြည်နှင့်တကွဖြစ်သော။ သဗြဟ္မကေ၊ ဗြဟ္မာပြည် ၂၀-နှင့်တကွ ဖြစ်သော။ လောကေ၊ ဩကာသလောက၌။ သဿမဏဗြာဟ္မဏိယာ၊ သာသနာတွင်း, ပ ရဟန်း ပုဏ္ဏားနှင့်တကွဖြစ်သော။ သဒေ၀မနုဿာယ၊ သမ္မုတိနတ်ခေါ်သော လူမင်း, ကြွင်းသော လူအပေါင်းနှင့်တကွဖြစ်သော။ ပဇာယ၊ သတ္တလောက၌။ အနုတ္တရံ၊ မြတ်စွာဘုရား၏ အရဟတ္တမဂ်ဉာဏ်ထက် မြတ်သော တရားမရှိသော။ ဝါ၊ အမြတ်ဆုံးဖြစ်သော။ သမ္မာသမ္ဗောဓိံ၊ အရဟတ္တမဂ်ဉာဏ်ကို။ အဘိသမ္ဗုဒ္ဓေါတိ၊ ထိုးထွင်း၍သိပြီဟူ၍။ (သမ္မာသမ္ဗောဓိံ၊ အရဟတ္တ မဂ် ဉာဏ်သို့။ အဘိသမ္ဗုဒ္ဓေါတိ၊ ရောက်ပြီဟူ၍။) ပစ္စညာသိံ၊ ဝန်ခံပြီ။

မေ၊ ငါ၏။ ဉာဏဉ္စ ပန ဒဿနံ၊ ဆင်ခြင်တတ်သော ပစ္စဝေက္ခဏဉာဏ်သည်။ ဥဒပါဒိ၊ ထင်ရှားဖြစ်ပြီ။

“မေ၊ ငါ၏။ ဝိမုတ္ထိ၊ ကိလေသာတို့မှ လွတ်မြောက်သော အရဟတ္တဖိုလ်စိတ်နှင့်ယှဉ်သည့် ဉာဏ်သည်။ အကုပ္ပါ၊ မပျက်စီးနိုင်။ ဝါ၊ မည်သည့်ဆန့်ကျင်ဘက်မှ မဖျက်ဆီးနိုင်။ အယံ၊ ဤဘဝသည်။ အန္တိမာ၊ နောက်ဆုံး၌ဖြစ်သော။ ဇာတိ၊ ဘဝတည်း။ ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ ပုနဗ္ဘဝေါ၊ တဖန် ဘဝသည်။ ဝါ၊ ဘဝသစ်သည်။ နတ္ထီတိ၊ မရှိ”ဟူ၍။

ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရား သည်။ ဣဒံ၊ ဤဓမ္မစကြာတရားစကားကို။ အဝေါစ၊ ဟောတော်မူပြီ။

ပဉ္စဝဂ္ဂိယာ၊ ကောဏ္ဍည, ဝပ္ပ ဘဒ္ဒိယ, မဟာနာမ်, အဿဇိအားဖြင့် ငါးယောက်အစုရှိကုန်သော။ ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့သည်။ အတ္တမနာ၊ ပီတိ သုခတို့ဖြင့် ယူအပ်သော စိတ်ရှိကုန်သည်ဖြစ်၍။ ဝါ၊ နှစ်သက်ဝမ်းသာ စိတ်ချမ်းသာကုန်သည်ဖြစ်၍။ ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရား၏။ ဘာသိတံ၊ ဟောတော်မူအပ် သော ဓမ္မစကြာတရားတော်ကို။ အဘိနန္ဒုံ၊ အလွန်ရိုသေစွာ ဦးထိပ်ဖြင့် ခံယူပန်ဆင်ကုန်ပြီ။

ဣမသ္မိံ စ ပန ဝေယျာကရဏသ္မိံ၊ ဤစုဏ္ဏိယဖြစ်သော တရားဒေသနာတော်ကို။ ဘညမာနေ၊ ဟောတော်မူအပ်သည်ရှိသော်။ အာယသ္မတော ကောဏ္ဍညဿ၊ အရှင်ကောဏ္ဍည၏။ ဝိရဇံ၊ ကင်းသောအပါယ်လားကြောင်းကိလေသာမြူမှုန်ရှိသော။ ဝီတမလံ၊ ကင်းသော ဒိဋ္ဌိ ဝိစိကစ္ဆာ အညစ်အကြေးရှိသော။ ဓမ္မစက္ခု၊ သစ္စာ ၄-ပါးကိုမြင်သည့် သောတာပတ္တိမဂ် ပညာ မျက်စိသည်။ ဥဒပါဒိ၊ ထင်ရှားဖြစ်ပြီ။

“ယံ ကိဉ္စိ၊ အကြင်တရားသဘောသည်။ သမုဒယဓမ္မံ၊ ဖြစ်ခြင်း သဘောရှိ၏။ သဗ္ဗံ တံ၊ ထိုသဘောတရား ဟူသမျှသည်။ နိရောဓဓမ္မန္တိ၊ ချုပ်ပျက်ခြင်း သဘောရှိ၏”ဟူ၍ သိသော။

ဘဂဝတာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ဓမ္မစက္ကေ၊ ဒွေမေ ဘိက္ခဝေ စသော ဓမ္မစကြာတရားတော်ကို။ ဓမ္မစက္ကေတိ ပဋိဝေဓညဏေ စေဝ ဒေသနာဉာဏေ စ။ ဗောဓိပလ္လင်္ကေ နိသိန္နဿ ဟိ စတူသု သစ္စေသု ဥပ္ပန္နံ ဒွါဒသာကာရံ ပဋိဝေဓဉာဏမ္ပိ, ဣသိပတနေ နိသိန္နဿ ဒွါဒသာကာရာယ သစ္စဒေသနာယ ပဝတ္တိတံ ဒေသနာညဏမ္ပိ ဓမ္မစက္ကံ နာမ။ ဥဘယမ္ပိ ဟေတံ ဒသဗလဿ ဥရေ ပဝတ္တဉာဏမေဝ။ဋ္ဌ။ ဤဋ္ဌ အလို-ဓမ္မစက္ကေ၊ မြတ်စွာဘုရား၏ သစ္စာ ၄-ပါးကို ထိုးထွင်း၍ သိသော ပဋိဝေဓဉာဏ်, သစ္စာ ၄-ပါးကို ဟောကြားသော ဒေသနာဉာဏ်ကို။ ပဝတ္တိတေ၊ ဖြစ်စေအပ်သည်ရှိသော်- ဟု ပေး။ အနုတ္တရံ ဓမ္မစက္ကံ ပဝတ္တိတံ ၌လည်း- ဓမ္မစက္ကံ၊ ပဋိဝေဓဉာဏ် ဒေသနာဉာဏ်ကို။ ပဝတ္ထိတံ၊ ဖြစ်စေအပ်ပြီ- ဟု ပေး။ ဤဋ္ဌအဖွင့်ကို ဋီ၌ ပဋိဝေဓဉာဏမ္ပိ ဒေသနာဉာဏမ္ပိ ဓမ္မစက္ကန္တိ ဣဒံ တတ္တ ဉာဏကိစ္စံ ပဓာနန္တိ ကတွာ ဝုတ္တ- ဟု ဉာဏ်ကိစ္စကို ပဓာနထား၍ဆိုသော အဖွင့်စကားဖြစ်ကြောင်း မိန့်တော်မူသည်။ ဓမ္မစက္ကေ၊ ဓမ္မစကြာတရားတော်ကို-ဟု ပေးရာ၌-ဓမ္မော စ သော စက္ကဉ္စာတိ ဓမ္မစက္ကံ-ဟု ပြု။ ဓမ္မော စ၊ သစ္စာ ၄-ပါး တရားလည်းဟုတ်၏။ သော၊ ထိုသစ္စာ ၄-ပါးတရားဟူသည်။ စက္ကဉ္စ၊ မဂ်ဖိုလ်ကို ဖြစ်စေတတ်သည် လည်းဟုတ်၏။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ ဓမ္မစက္ကံ၊ မည်၏။မဂ်ဖိုလ်ကိုဖြစ်စေတတ်သော သစ္စာ ၄-ပါးတရားကို ကောက်။ ထိုကြောင့် ဣဒံ ဓမ္မစက္ကန္တိ ယာယံ ဘဂဝတော စတုသစ္စဝသေန သာမုက္ကံသိကာ ဓမ္မဒေသနာ၊ ဣဒံ ဓမ္မစက္ကံ ယူ နေတ္တိ-ဋ္ဌ ၅၇ ၌ မိန့်သည်။ဓမ္မနှင့် ဓမ္မဒေသနာ အတူတူပင်။သံ-ဋီ ၂-၅၄၁။ နေတ္တိ-ဋ္ဌ ၅၇-တို့၌ အကျယ်ရှု။ (စတုမဟာရာဇ်ဘုံ၌ ပါဝင်သော်လည်း သီးခြားဟောထား၏။ ထိုနတ်မှစ၍ သာဓုခေါ်သော နတ်ဗြဟ္မာ အားလုံး ဤတရားပွဲ၌ မပါဝင်။ပဋိ-သံ-ဋ္ဌ ၂-၂၁၈ ရှု။) ပဝတ္တိတေ စ ပန၊ ဖြစ်စေတော်မူအပ် ဟောတော်မူအပ်သည်ရှိသော်။ ဘုမ္မာ၊ မြေ၌တည်ကုန်သော။ ဒေဝါ၊ ဘုမ္မစိုးနတ်တို့သည်။

“ဘဂဝတာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ဗာရာဏသိယံ၊ ဗာရာဏသီမြို့ ၌။ ဣသိပတနေ၊ ဘုရား ပစ္စေကဗုဒ္ဓါတို့၏ ဆင်းရာတက်ရာဖြစ်၍ ဣသိပတနမည်သော။ မိဂဒါယေ၊ သားကောင်တို့အား ဘေးမဲ့ပေးရာဖြစ်၍ မိဂဒါဝုန် ခေါ်သော တော၌။ (ပဝတ္တိတံ ၌ စပ်။) လောကသ္မိံ၊ လောက၌။ သမဏေန ဝါ၊ ရဟန်းသည်၎င်း။ ဗြာဟ္မဏေန ဝါ၊ ပုဏ္ဏားသည်၎င်း။ ဒေဝေန ဝါ၊ နတ်သည်၎င်း။ မာရေန ဝါ၊ မာရ်နတ်သည်၎င်း။ ဗြဟ္မုနာ ဝါ၊ ဗြဟ္မာသည်၎င်း။ ကေနစိ ဝါ၊ ယင်းတို့မှတပါး တစုံတယောက်သောသူသည်၎င်း။ အပ္ပဋိဝတ္တိယံ၊ ဘုရားဟောသည့် အတိုင်း မဟုတ်ဟူ၍ မတားမြစ် မကန့်ကွက်နိုင်သော။ (အပ္ပဋိဝတ္တိယန္တိ အပ္ပဋိသေဓနိယံ။ နေတ္တိ ဋ္ဌ-၅၇။ အပ္ပဋိဝတ္တိယန္တိ 'နယိဒံ တထာ'တိ ပဋိလောမံ ဝတ္တေတုံ အသက္ကုဏေယျုံပဋိ-သံ-ဋ္ဌ ၂၊ ၂၁၈။) အနုတ္တရံ၊ ဤတရားထက်မြတ်သော တရားမရှိသော။ ဧတံ ဓမ္မစက္ကံ၊ ဤဓမ္မစကြာတရား တော်ကို။ ပဝတ္တိတန္တိ၊ ဖြစ်စေတော်မူအပ် ဟောတော်မူအပ်ပြီ” ဟူ၍။

သဒ္ဒံ၊ သာဓု သာဓု ကောင်းချီးပြုသော အသံကို။ အနုဿာဝေသုံ၊ အဆင့်ဆင့်ကြားစေကုန်ပြီ။ (သဒ္ဒမနုဿာဝေသုံ၊ သံပြိုင်ဟစ်ကြွေး ကောင်းချီးပေးကာ ကြေငြာကုန်ပြီ-ဟု သော်လည်း ပေး။)၏ ဘုမ္မာနံ၊ မြေ၌ တည်ကုန်သော။ ဒေဝါနံ၊ ဘုမ္မစိုးနတ်တို့၏။ သဒ္ဒံ၊ အသံကို။ သုတွာ၊ ကြားကုန်၍။ စာတုမဟာရာဇိကာ၊ စတုမဟာရာဇ်ဘုံ၌ ဖြစ်ကုန်သော။ ဒေဝါ၊ နတ်တို့သည်။

“ဘဂဝတာ၊ မြတ်စွာဘုရား သည်။ ပ။ ပဝတ္တိတန္တိ၊ ဟောတော်မူအပ်ပြီ”ဟူ၍။ သဒ္ဒံ၊ ကို။ အနုဿာဝေသုံ၊ ကုန်ပြီ။

စာတုမဟာရာဇိကာနံ၊ ကုန်သော။ ဒေဝါနံ၊ တို့၏။ သဒ္ဒံ၊ ကို။ သုတွာ၊ ၍။ တာဝတိံသာ၊ တာဝတိံသာ ဘုံ၌ ဖြစ်ကုန်သော။ ဒေဝါ၊ နတ်တို့သည်။ ပ။ ယာမာ၊ ယာမာဘုံ၌ ဖြစ်ကုန်သော။ ဒေဝါ၊ နတ် တို့သည်။ ပ။ တုသိတာ၊ တုသိတာဘုံ၌ဖြစ်ကုန်သော။ ဒေဝါ၊ နတ်တို့သည်။ ပ။ နိမ္မာနရတီ၊ နိမ္မာနရတိဘုံ၌ဖြစ်ကုန်သော။ ဒေဝါ၊ နတ်တို့သည်။ ပ။ ပရနိမ္မိတဝသဝတ္တီ၊ ပရနိမ္မိတဝသဝတ္တိဘုံ၌ဖြစ်ကုန်သော။ စာတုမဟာရာဇိကာစသော ပုဒ်တို့၏ ဝစနတ္ထကို ပဋိ- သံ-ဋ္ဌ ၂-၂၁၈-၌ ဆို၏။ဤ၌ ဘုံဖြင့် အထူးပြု၍သာမည ပေးလိုက်သည်။စာတုမဟာရာဇိကာ ဒေဝါ၊ စတုမဟာရာဇ်နတ်တို့သည်-ဟု စသည်ဖြင့်သော်လည်းပေးလေ။ ဒေဝါ၊ နတ်တို့သည်။ ပ။ ဗြဟ္မကာယိကာ၊ ပဉ္စဝေါကာရဗြဟ္မာ့ဘုံ၌ ဖြစ်ကုန်သော။ ဝါ၊ ဗြဟ္မာအပေါင်း၌ ယှဉ်ကုန် ပါဝင်ကုန်သော။ ဒေဝါ၊ ဗြဟ္မာတို့သည်။ သဒ္ဒံ၊ ကို။ အနုဿာဝေသုံ၊ ကုန်ပြီ။

"ဘဂဝတာ၊ မြတ်စွာ ဘုရားသည်။ ပ။ ပဝတ္တိတန္တိ၊ ဖြစ်စေအပ် ဟောတော်မူအပ်ပြီ”ဟူ၍။

ဣတိဟ၊ ဤသို့။ တေန ခဏေန၊ ထိုတခဏချင်းဖြင့်။ တေန ခဏေနာတိ ဝစနံ ဝိသေသေတွာ “တေန မုဟုတ္တေနာ”တိ ဝုတ္တံ၊ မုဟုတ္တသင်္ခါတေန ခဏေန၊ န ပရမတ္ထခဏေနာတိ ဝုတ္တံ ဟောတိ။ပဋိ-သံ-ဋ္ဌ ၂-၂၁၈။ ဤအလို “တေန လယေန” မရှိသင့်။ ဤဋီ၌ကား ဧကပ္ပဟာရေနာတိ ဧကေနေဝ ပဟာရသညိတေန ကာလေန။ဒိဝသဿ ဟိ တတိယော ဘာဂေါ ပဟာရော နာမ၊ ပါဠိယံ ပန “ တေန ခဏေန တေန လယေန တေန မုဟုတ္တေနာ”တိ ဝုတ္တံ၊ တံ ပဟာရက္ခဏသလ္လက္ခဏမေဝဟု မိန့်၏။ ဤဋီအလို တေန ခဏေန၊ ထိုတပဟိုရ်ခဏဖြင့်- စသည်ပေး။တေန လယေန လည်း ရှိသင့်၏။ (တေန လယေန၊ ထိုတလယချင်း ဖြင့်။) တေန မုဟုတ္တေန၊ ထိုတမုဟုတ်ချင်းဖြင့်။ ယာဝ ဗြဟ္မလောကာ၊ ဗြဟ္မာပြည်တိုင်အောင်။ သဒ္ဒေါ၊ သာဓု သာဓု ကောင်းချီးပြုသော အသံသည်။ အဗ္ဘုဂ္ဂစ္ဆိ၊ လွှမ်းမိုး၍ တက်ပြီ။(ကျော် စောပြီ ဟူလို။)

ဒသသဟဿီ၊ တသောင်းသော စကြဝဠာရှိသော။ (ဒသသဟဿီတိ ဒသသဟဿ စက္ကဝါဠဝတီ။ပဋိ-သံ-ဋ္ဌ ၂-၂၁ဂ။) အယဉ္စ လောကဓာတု၊ ဤလောကဓာတ်သည်လည်း။ (အယဉ္စ ဒသသဟဿိလောကဓာတု၊ ဤတသောင်းသော လောကဓာတ်သည်လည်း-ဟု သော်လည်း ဣတ္ထိဇောတက ဤပစ္စည်းကြံ၍ ပေး။) သင်္ကမ္ပိ၊ တက်၍ တက်၍ လှုပ်ပြီ။ သမ္မကမ္ပိ၊ တက်ချီ သက်ချီလှုပ်ပြီ။ သမ္ပဝေဓိ၊ အရှေ့ အနောက် တောင် မြောက်လေးထွေ ပြေးကာ ပြေးကာ (အေး ယာဉ်လွှဲသကဲ့သို့) လှုပ်လေပြီ။ အပ္ပမာဏော၊ တိုးပွါးသော အတိုင်းအရှည်ရှိသော။ (အပ္ပမာဏောတိ ဝုဒ္ဓပ္ပမာဏော။ ပဋိ-သံ-ဋ္ဌ ၂-၂၁၉။) ဥဠာရော၊ ပြန့်ပြောသော။ ဩဘာသာ၊ သဗ္ဗညုတဉာဏ်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်သော အလင်းရောင်သည်။ ဩဘာသောတိ သဗ္ဗညုတညာဏောဘာသော။ဋ္ဌ။ သဗ္ဗညုတညာဏောဘာသောတိ သဗ္ဗညုတညာဏာနုဘာဝေန ပဝတ္တော ဩဘာသော စိတ္တံ ပဋိစ္စ ဥတုသမုဋ္ဌာနော ဝေဒိတဗ္ဗော။ဋီ။ဤ၌ ဤဋ္ဌ, ဋီအတိုင်း သမ္ဗန် သည်။ ဩဘာသောတိ ဒေသနာဉာဏာနုဘာဝေန စ ဒေဝတာနုဘာဝေန စ ဇာတဩဘာသော။ပဋိ-သံ-ဋ္ဌ ၂- ၂၁၉။ ဤဋ္ဌ အလို- ဩဘာသော၊ ဒေသနာဉာဏ် နတ်ဗြဟ္မာတို့၏ အာနုဘော်ကြောင့်ဖြစ်သော အလင်းရောင် သည်-ဟု ပေး။ လောကေ၊ တသောင်းသော လောကဓာတ်၌။ ဒေဝါနံ၊ နတ်ဗြဟ္မာတို့၏။ ဒေဝါနုဘာဝံ၊ နတ်ဗြဟ္မာ့အာနုဘော် (၁၂ ယူဇနာစီ လင်းနိုင်သော ကိုယ်ခန္ဓာ, ဝတ်စား, တန်ဆာ, ဗိမာန်ရောင်)ကို။ အတိက္ကမ္မ၊ သာလွန်၍သာလျှင်။ ပါတုရဟောသိ၊ ထင်ရှားစွာ ဖြစ်ပေါ်လာလေပြီ။

အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ဣမံ ဥဒါနံ၊ (သောမနဿဝေဒနာယှဉ်သည့် ဉာဏ်ကြောင့် ဖြစ်သော) ဤဥဒါန်းစကားကို။ ဥဒါနေသိ၊ (တသောင်းတိုက်သား ကုန်လုံးကြားအောင်) ကျူးရင့်မြွက်ဆိုတော်မူပြီ။

“ဘော၊ အိုရဟန်းတို့။ ကောဏ္ဍညော၊ ကောဏ္ဍညသည်။ အညာသိ ဝတ၊ (သစ္စာ ၄-ပါး မြတ်တရားကို) ထင်ရှားသိပြီတကား။ ဘော၊ အိုရဟန်းတို့။ ကောဏ္ဍညော၊ ကောဏ္ဍညသည်။ အညာသိ ဝတာတိ၊ (သစ္စာ ၄-ပါး မြတ်တရားကို) ထင်ရှားသိပြီတကား”ဟူသော။

ဣတိ ဟိ၊ ဤသို့သောအကြောင်းကြောင့်သာလျှင်။ အာယသ္မတော ကောဏ္ဍညဿ၊ အရှင်ကောဏ္ဍည၏။ အညာသိကောဏ္ဍညောတွေ၊ အညာသိကောဏ္ဍညဟူ၍ သာလျှင်ဖြစ်သော။ ဣဒံ နာမံ၊ ဤအမည်သည်။ အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ။ ဣတိ၊ ဤသို့ မိန့်တော်မူ၏။

ပဌမံ၊ ရှေးဦးစွာသောသုတ်တည်း။