သာဝတ္တိနိဒါနံ၊ တည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဝေါ၊ သင်တို့သည်။
အရိယံ၊ သော။
အဋ္ဌင်္ဂိကံ၊ သော။
မဂ္ဂံ၊ မဂ်ကို။
ဒေသေဿာမိ၊ ဟောတော်မူအံံ့။
ဝိဘဇိဿာမိ၊ ဝေဘန်တော်မူ၏။
တံ၊ ထိုတတရားဒေသနာကို။
သုဏာထ၊ နာကြကုန်လော့။
သာဓုကံ၊ ကောင်းမွန်စွာ။
မနသိ ကရောထ၊ နှလုံးသွင်းကြကုန်လော့။
ဘာသိဿာမိ၊ ဟောတော်မူအံ့။
ဣတိ၊ ဤသို့မိန့်တော်မူ၏။
တေ ဘိက္ခူ၊ ထို(ဓမ္မပဋိဂ္ဂါဟက) ရဟန်းတို့သည်။
ဧဝံ ဘန္တေတိ ခေါ၊ ကောင်းပါ ပြီအရှင်ဘုရားဟူ၍။
ဘာဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရား၏ (စကားတော်ကို)။
ပစ္စဿောသုံ၊ ရှေးရှူ နာယူကုန်ပြီ။
ဘာဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အရိယော၊ သော။
အဋ္ဌင်္ဂိကော၊ သော။
မဂ္ဂေါ၊ မဂ်သည်။
ကတမောစ၊ အဘယ်နည်း။
ဣဒံ၊ ဤမဂ်သည်။
သေယျာထ၊ အဘယ်နည်း။
သမ္မာဒိဋ္ဌိ၊ ၎င်း။
သမ္မာသမာဓိ၊ ၎င်းတည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
သမ္မာဒိဋ္ဌိ၊ သည်။
ကတမာစ၊ အဘယ်နည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဒုက္ခေ၊ ဆင်းရဲအမှန် 'ဒုက္ခသစ္စာ'၌။
ယံခေါ ဉာဏံ၊ အကြပ်သိခြင်းသည်။
ဒုက္ခသမုဒယေ၊ ဆင်းရဲ ဒုက္ခ၏ ဖြစ်ကြောင်းအမှန် သမုဒယသစ္စာ၌။
ယံ ခေါဉာဏံ၊ သည်။
ဒုက္ခနိရောဓေ၊ ဆင်းရဲဒုက္ခ၏ ချုပ်ရာအမှန် နိရောဓသစ္စာ ၌။
ယံ ခေါညာဏံ၊ သည်။
ဒုက္ခနိရောဓဂါမိနိရာ ပဋိပဒါယ၊ ဆင်းရဲ ဒုက္ခ၏ ချုပ်ရာ(နိဗ္ဗာန်)သို့ ရောက်ကြောင်းအကျင့်မှန်ဖြစ်သော မဂ္ဂသစ္စာ၌။
ယံ ခေါဉာဏံ၊ သည်။
ဒုက္ခ ဉာဏံ ဒုက္ခသမုဒယေ ဉာဏံ ၂-ပါး၌ သဝန၊ နာခြင်း, သမ္မသုန= သုံးသပ်ခြင်း, ပဋိဝေဓ= ထိုးထွင်း၍သိခြင်း,ပစ္စဝေက္ခဏ= ဆင်ခြင်ခြင်း ဤ ၄-ပါးတို့ဖြင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ဉာဏ်တည်း။ ကြွင်းသော ဒုက္ခ-နိရောဓေ ဉာဏံနှင့် ဒုက္ခနိရောဓဂါမိနိယာ ပဋိပဒါယ ဉာဏံ၌ သဝေန, ပဋိဝေဓ, ပစ္စဝေက္ခဏ ၃-ပါးသည်သဝန၌ ပါဝင်သည်။
အတ္တိ၊ ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အယံ၊ ဤ(သစ္စာ ၄-ပါး၌) သိခြင်းကို။
သမ္မာဒိဋ္ဌိ၊ မဖောက်မပြန်မှန်ကန်လှစွာ (ကိလေဿတို့မှ ထွက်မြောက်တတ်)သော အမြင် 'သမ္မာဒိဋ္ဌိ' ဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
သမ္မာသင်္ကပ္ပေါ၊ မဖောက်မပြန် မှန်ကန်လှစွာ (ကိလေသာတို့မှ ထွက်မြောက်တတ်) သော အကြံ 'သမ္မာသင်္ကပ္ပ'သည်။
ကတမောစ၊ အဘယ်နည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ယော ခေါနေက္ခမ္မသင်္ကပေါ၊ အကြင်ကာမမှထွက်မြောက်တတ်သောအကြံသည်။
ကာမတော နိက္ခမတီတိ နိက္ခမော၊ သော ဧဝ နေက္ခမ္မသင်္ကပ္ပေါ။
ယောခေအဗျာပါဒသင်္ကပ္ပေါ၊ အကြင်သူတပါးကို ပျက်စီးစေလိုမှုမရှိသော အကြံသည်။
ယော ခေါ အဝိဟိံသာသင်္ကပ္ပေါ၊ အကြင်ညှင်းဆဲခြင်းမရှိသော အကြံသည်။
သဗ္ဗေပိ စ တေ နေက္ခမ္မသင်္ကပ္ပါဒယော ကာမဗျာပါဒဝိဟိံ သာဝိရမဏသညာနံ နာနတ္တာ ပုဗ္ဗဘာဂနာနာ၊ မဂ္ဂက္ခဏေ ပန ဣမေသု တီသု ဌာနေသု။ပ။ဧကောဝ ကုသလသင်္ကပ္ပေါ ဥပ္ပဇ္ဇတိ။ အယံသမ္မာသင်္ကပ္ပေါနာမ။ဋ္ဌ။လောကိယဝိပဿနာက္ခဏ၌ အမျိုးမျိုးဖြစ်သော်လည်း မဂ္ဂက္ခဏ၌ တစ်မျိုးတည်းဖြစ်သည်။ သမ္မာသင်္ကပ္ပတပါးတည်းဖြစ်သည်ဟူလို။ နောက်နောင် မဂ္ဂင်တို့၌လည်း ဤနည်းပင်ဖြစ်သည်။
အတ္တိ၊ ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အယံ၊ ဤအကြံ ၃-မျိုးကို။
သမ္မာသင်္ကပ္ပေါ၊ သမ္မာသင်္ကပ္ပဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ အပ်၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
သမ္မာဝါစာ၊ မဖောက်မပြန်န် မှန်ကန်လှစွာ (ကိလေသာတို့မှ ထွက်မြောက်တတ်)သော စကားသည်။
ကတမာစ၊ နည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
မုသာဝါဒ၊ မဟုပ်မမှန်ပြောဆိုခြင်းမှ။
ယာ ခေါ ဝေရမဏိ၊ အကြင်ရှောင်ကြဉ်ခြင်းသည်။
ပိသုဏာယ ဝါစယ၊ ကုန်းတိုက်သောစကားမှ။
ယာ ဝေရမဏိ၊ သည်။
ဖရုသာယ ဝါစာယ၊ ကြမ်းတမ်းသောစကားမှ။
ယာ ဝေရမဏိ၊ သည်။
အတ္တိ၊ ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အယံ၊ ဤဝစီဒုစရိုက် ၄-ပါးမှ ရှောင်ကြဉ်ခြင်းကို။
သမ္မာဝါစ၊ ဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ အပ်၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
သမ္မာကမ္မန္တော၊ မဖောက်မပြန် မှန်ကန်လှစွာ (ကိလေသာတို့မှ ထွက်မြောက်တတ်)သော အမှုသည်။
ကတမာစ၊ နည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ပါဏာတိပါတာ၊ သူ့အသက်ကိုသတ်ခြင်းမှ။
ယာ ခေါ ဝေရာမဏိ၊ သည်။
အဒိန္နဒါနာ၊ သူမပေးအပ်သည့် ဥစ္စာကို ခိုးယူခြင်းမှ။
ယာ ဝေရမဏိ၊ သည်။
အဗြဟ္မစရိယာ၊ မမြတ်သော မေထုန်အကျင့်မှ။
ယာ ဝေရမဏိ၊ သည်။
အတ္တိ၊ ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အယံ၊ ဤကာယဒုစ္စ၇ိုက် ၃-ပါးမှ ရှောင်ကြဉ်ခြင်းကို။
သမ္မာကမ္မန္တော၊ ဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ အပ်၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
သမ္မာအာဇီဝေါ၊ မဖောက်မပြန်မှန်ကန်လှစွာ (ကိလေသာတို့မှ ထွက်မြောက်တတ်)သော အသက်မွေးခြင်းသည်။
ကတမောစ၊ နည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဣဓ၊ ဤသာသနာတော်၌။
အရီယာသာဝကော၊ ဘုရား၏တပည့်သည်။
မိစ္ဆာအာဇီဝံ၊ ယုတ်မာသော သက်မွေးခြင်းကို။
ပဟာယ၊ ပယ်စွန့်၍။
သမ္မာအာဇီဝေန၊ ကောင်းမြတ်သော သက်မွေးခြင်းဖြင့်။
ဇီဝိကံ၊ အသက်မွေးမှုကို။
ကပ္ပေတိ၊ ပြု၏။
မိစ္ဆာအာဇီဝန္တိ ခါဒနီယဘောဇနီယာဒီနံ အတ္ထာယ ပဝတ္ထိတံ ကာယဝစီဒုစ္စရိတတံ။ သမ္မာအာဇီဝေနာတိ ဗုဒ္ဓပ္ပသတ္တေန အာဇီဝေန။ ဇီဝိကံ ကပ္ပေတီတိ ဇီဝိတဝုတ္တိံ ပဝတ္တေတိ။ဋ္ဌ။
ပဗ္ဗဇိတာနံ မိစ္ဆာဇီဝေါ နာမ အာဟာရနိမိတ္တကောတိ အာဟ "ခါဒနီယဘောဇနီယာဒီနံ အတ္ထာယာ"တိ။သဗ္ဗသော အနေသနာယ ပဟာနံ သမ္မာအာဇီဝေါတိ အာဟ "ဗုဒ္ဓပ္ပသတ္ထေန အာဇီဝေါနာ" တိ။ဋီ။
ရဟန်းတို့၏ ခဲဖွယ်ဘောဇဉ် စသည်အတွက် ပြုအပ်သော ကာယဒုစ္စရိုက် ၂-ပါးသည် မိစ္ဆာအာဇီဝအနေသန ၂၁-ပါး, ကုလဒူသန ၈-ပါးမှ ရှောင်ကြဉ်ခြင်းသည် သမ္မာအာဇီဝမည်၏။
ဘိက္ခဝေ၊
တို့။
အယံ၊
ဤကောင်းမြတ်သော အသက်မွေးခြင်းကို။
သမ္မာအာဇီဝေါ၊
ဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊
အပ်၏။ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
သမ္မာဝါယာမော၊ မဖောက်မပြန်မှန်ကန်လှစွာ (ကိလေသာတို့မှ ထွက်မြောက်တတ်)သော အားထုပ်ခြင်းသည်။
ကတမောစ၊ နည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဣဓ၊ ဤသာသနာတော်၌။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။
အနုပ္ပါန္နာနံ၊ မဖြစ်ကုန်သေးသော။
နုပ္ပန္နာနန္တိ ဧကသ္မိံ ဘဝေတထရူပေ ဝါ အာရမ္မဏေ အတ္တနော န ဥပ္ပန္နာနံ၊ ပရဿ ပန ဥပ္ပဇ္ဇမာနေ ဒိသွာ" အဟော ဝတ မေ ဧဝရူပါ ပါပကာ ဓမ္မာ နဥပ္ပဇ္ဇေယျု" န္တိ ဧဝံ အနုပ္ပန္နာနံ။ဋ္ဌ။
တထာရူပေ ဝါ အာရမ္မဏေတိ ယသ္မိံ အာရမ္မဏေ ဣမဿ ပုဗ္ဗေ ကိလေသာ နဥပ္ပန္နာ၊ တသ္မိံ ဧဝံ။ အနုပ္ပန္နာနန္တိ အနုပ္ပါဒဿပိ ပတ္တနာဝသေန အနုပ္ပနာနံ။ဋီ။
တဘဝ၌ သို့မဟုတ် ထိုသို့သောအာရုံ၌ ရှေးက မိမိမှာ မဖြစ်သေးကုန်သော, သူတပါးအားဖြစ်နေသောအကုသိုလ်တို့ကို မြင်၍"ငါ့မှာ ဤလို အကုသိုလ်များ မဖြစ်ကြမူ ကောင်းစွာ"ဟု တောင်းတသောအားဖြင့် မဖြစ်ဘူးသေးကုန်သော အကုသိုလ်များ ဟူလို။
ပါပကာနံ အကုသလာနံဓမ္မာနံ၊
ယုတ်မာညစ်ကျု မကောင်းမှု အကုသိုလ်တရားတို့ကို။
အနုပ္ပါဒါယ၊
မဖြစ်စေခြင်းငှါ။
ဆန္ဒံ၊
လုံ့လ' ဝီရိယ' ကိုဖြစ်စေသောဆန္ဒကို။
``
ဆန္ဒန္တိ.....ဝီရိယစ္ဆန္ဒံ။ဋ္ဌ။ ဝီရိယစ္ဆန္ဒန္တိ ဝီရိယဿ နိဗ္ဗတ္တေတုကာမတာဆန္ဒံ။ "ဆန္ဒသမ္ပယုတ္တဝီရိယဉ္ဇာ"တိ ဝဒန္တိ။ ဝီရိယမေဝ ပန အနုပ္ပန္နာကုသလာနုပ္ပါဒနေ လဗ္ဘမာနဆန္ဒတာယ ဓုရသမ္ပဂ္ဂဟတာယဆန္ဒပရိယာယေနဝုတ္တံ။တထာ ဟိ ဝိရိယံ "အနိက္ခိတ္တဆန္ဒတာ အနိက္ခိတ္တဝုရတာ"တိ နိဒ္ဒိဋ္ဌံ။ဝီရိယကိုပင် ဆန္ဒသဒ္ဒါဖြင့် လဲလှယ်၍ ပြတော်မူသည်။
``
ဇနေတိ၊
ဖြစ်စေ၏။
ဝါယမတိ၊
အားထုပ်၏။
ဝီရိယံ၊
လုံ့လကို။
အာရဘတိ၊
ဖြစ်စေ၏။
စိတ္တံ၊
စိတ်ကို။
ပဂ္ဂဏှာတိ၊
ပျင်းခွင့်မရ ထောက်ပင့်မရ။
ပဒဟတိ၊
အရိုးကျေကျေ အရေခန်းခန်း မဆုတ်တမ်း အားထုတ်၏။
``
စိတ္တံ ပဂ္ဂဏှာတီတိ ဝီရိယေန စိတ္တံ ပဂ္ဂဟိတံ ကရောတိ။ဋ္ဌ။ ကောသဇ္ဇပက္ခေ ပတိတုံ အဒတွာ စိတ္တံ ပဂ္ဂဟိတံ ကရောတိ။ဋီ။ ပဒဟတီတိ ကာမံ တစော စ။ပ။ ပူာနံ ပဝတ္ထေတိ။ဋ္ဌ။
``
ဥပ္ပန္နာနံ၊
ဖြစ်ပြီးကုန်သော(ဖြစ်ပြီးသောအကုသိုလ်နှင့်တူကုန်သော)။
ပါပကာနံ အကုသလာနံ ဓမ္မာနံ၊
ယုတ်မာညစ်ကျု မကောင်းမှု အကုသိုလ်တရားတို့ကို။
ပဟာနာယ၊
ပယ်ခြင်းငှါ။
ဆန္ဒံ၊
လုံ့လ ဝီရိယ ကိုဖြစ်စေတတ်သော ဆန္ဒကို။
ဇနေတိ၊
၏။
ပဒဟတိ၊
အရိုးကျေကျေ အရေခန်းခန်း မဆုတ်တမ်း အားထုတ်၏။
အနုပ္ပန္နာနံ၊
မဖြစ်သေးကုန်သော။
ကုသလာနံ ဓမ္မာနံ၊
ကုသိုလ်တရားတို့ကို။
ဥပ္ပါဒါယ၊
ဖြစ်စေခြင်းငှါ။
ဆန္ဒံ၊
ကို။
ဇနေတိ၊
၏။
ပဒဟတိ၊
၏။
ဥပ္ပန္နာနံ၊
ဖြစ်ပြီးကုန်သော။
ကုသလာနံ ဓမ္မာနံ၊
ကုသိုလ်တရားတို့၏။
ဌိတိယာ၊
တည်ခြင်းငှာ။
အသမ္မောသာယ၊
မပျက်စီးခြင်းငှါ။
ဘိယျောဘာဝါယ၊
လွန်စွာဖြစ်နေခြင်း တိုးပွားခြင်းငှါ။
ဝေပုလ္လာယ၊
ပြန့်ပြောစည်ကားခြင်းငှါ။
ဘာဝနာယ၊
ဘာဝနာ၏။
ပါရိပူရိယာ၊
ပြည့်ခြင်းငှါ(ပါရိပူရိယာတိဘာဝနာယ ပါရိပူရဏတ္တံ။ဋ္ဌ။)။
ဆန္ဒံ၊
လုံ့လ ဝီရိယ ကို ဖြစ်စေတတ်သောဆန္ဒကို။
ဝါ၊
လုံံ့လ ဝီရိယ တည်းဟူသော ဆန္ဒကို။
ဇနေတိ၊
ဖြစ်စေ၏။
ဝါယမတိ၊
အားထုပ်၏။
ဝီရိယံ၊
လုံးလကို။
အာရဘတိ၊
ဖြစ်စေ၏။
စိတ္တံ၊
စိတ်ကို။
ပဂ္ဂဏှာတိ၊
ပျင်းခွင့်မရ ထောက်ပင့်မ၏။
ပဒဟတိ၊
အ၇ိုးကျေကျေ အရေခန်းခန်း မဆုတ်တမ်းအားထုတ်၏။
ဘိက္ခဝေ၊
တို့။
အယံ၊
ဤ ၄-ဌာန၌ အားထုတ်ခြင်းကို။
သမ္မာဝါယမော၊
ဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊
အပ်၏။ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
သမ္မသတိ၊ မဖောက်ပြန်မှန်ကန်လှစွာ (ကိလေသာတို့မှ ထွက်မြောက်တတ်)သော အောက်မေ့ခြင်းသည်။
ကတမာ စ၊ နည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဣဓ၊ ဤသာသနာတော်၌။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။
အာတာပီ၊ ကိလေသာတို့ကို လောင်ကျွမ်းစေတတ်သော လုံ့လရှိလျက်။
သမ္ပဇာနော၊ ကောင်းစွသိမြင် ဉာဏ်ဖြင့်ဆင်ခြင်ကာ။
သတိမာ၊ သတိနှင့် ပြည့်စုံပြီးလျှင်။
လောကေ၊ လောက၌။
အဘိဇ္စျာဒေါမနဿံ၊ အဘိဇ္စျာတရား , ဒေါမနသတရားကို။
ဝိနေယျ၊ ပယ်ဖျောက်၍။
ကာယာနုပဿီ၊ ရုပ်ကာယဟု အဖန်ဖန်ပြုသည်ဖြစ်၍။
ဝိဟရတိ၊ ၏။
ဝေဒနာသု၊ ဝေဒနာတို့၌။
ဝေဒနာနုပဿီ၊ ဝေဒနာဟု အဖန်ဖန်ရှုသည်ဖြစ်၍။
ဝိဟရတိ၊ နေထိုင်၏။
စိတ္တေ၊ စိတ်၌။
စိတ္တနုပဿီ၊ စိတ်ဟု အဖန်ဖန်ရှုသည်ဖြစ်၍။
ဝိဟရတိ၊ ၏။
ဓမ္မေသု၊ တရားတို့၌။
ဓမ္မာနုပဿီ၊ တရားဟု အဖန်ဖန်ရှုသည်ဖြစ်၍။
ဝိဟရတိ၊ ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အယံ၊ ဤ ၄-ဌာတို့၌ ရှု၍နေခြင်းကို။
သမ္မာသတိ၊ ဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ အပ်၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
သမ္မာသမာဓိ၊ မဖောက်မပြန် မှန်ကန်လှစွာ (ကိလေသာတို့ မှ ထွက်မြောက်တတ်) သော တည်ကြည်ခြင်း။
ကတမော စ၊ နည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဣဓ၊ ၌။
ဘိက္ခု၊ သည်။
ကာမေတိ၊ (ဝတ္ထု, ကိလေသာ) ကာမတို့မှ။
ဝိဝိစ္စေဝ၊ ကင်းဆိတ်၍သာလျှင်။
အကုသလောဟိ ဓမ္မေဟိ၊ အကုသိုလ်တရားတို့မှ။
ဝိဝိစ္စ ဧဝံ၊ ၍သာလျှင်။
သဝိတက္ကံ၊ ဝိတက်နှင့်တကွဖြစ်သော။
သဝိစရံ၊ ဝိစာရနှင့်တကွဖြစ်သော။
ဝိတေကဇံ၊ နီဝရဏတို့မှ ကင်းဆိပ်ခြင်းကြောင့်ဖြစ်သော။
ပီတိသုခံ၊ ဖရဏာပီတိ စေတသိကသုခရှိသော။
ပဌမံ စျာနံ၊ ပဌမစျာန်ကို။
ကပသမ္ပဇ္ဇ၊ ပြည့်စုံစေ၍။
ဝိဟရတိ၊ နေထိုင်၏။
ဝိတက္ကဝိစာရာနံ၊ ဝိတက်, ဝိစာရတို့၏။
ဝူပသမာ၊ ငြိမ်းခြင်းကြောင့်။
အဇ္စျတ္တံ၊ မိမိသန္တာန်၌။
စေတသော၊ စိတ်ကို။
သမ္ပသာဒနံ၊ ကြည်လင်စေတတ်သော။
စေတသော၊ စိတ်၏။
ဧကောဒိဘာဝံ၊ မြတ်လည်း မြတ်, တိုးပွါးလည်း တိုးပွါးစေတတ်သော သမာဓိကိုဖြစ်စေတတ်သော။
အဝိတက္ကံ၊ ဝိတက်လည်းမရှိသော။
အဝိစရံ၊ ဝိစာရလည်းမရှိသော။
သမာဓိဇံ၊ ပဌမစျာန် သမာဓိကြောင့်ဖြစ်ပေါ်သော။
ပီတိသုခံ၊ သော။
ဒုတိယံ စျာနံ၊ ဒုတိယစျာန်ကို။
ဥပသမ္ပဇ္ဇ၊ ပြည့်စုံစေ၍။
ဝိဟရတိ၊ ၏။
ပီတိယာ၊ ပီတိကို။
ဝိရာဂါ စ၊ စက်ဆုပ်ခြင်းကြောင့်လည်း(စသဒ္ဒါဖြင့် ဝိတက္ကဝိစာရာနံ ဝူပသမာကို ပြန်၍ဆည်။ ဝိတက်, ဝိစာရတို့၏ ငြိမ်းခြင်းကြောင့် အပြင်ပီတိကိုစက်ဆုပ်ခြင်းကြောင့်ဟူလို)။
ဥပေက္ခကော စ၊ လျစ်လျူရှုသည်ဖြစ်၍၎င်း။
သတောစ၊ (စျာန်အာရုံကို)အောက်မေံသည်ဖြစ်၍၎င်း။
သမ္ပဇာနော စ၊ ကောင်းစွာသိမြင် ဉာဏ်ဖြင့်ဆင်ခြင်သည်ဖြစ်၍၎င်း။
ဝိဟရတိ၊ ၏။
သုခဉ္ဇ၊ ကိုယ်၌ဖြစ်သောချမ်းသာ' စိတ်၌ဖြစ်သောချမ်းသာကိုခံစားခြင်း'သုခဝေဒနာ'ကိုလည်း။
ကာယေန၊ နာမကာယဖြင့်။
ပဋိသံဝေဒေတိ၊ ခံစား၏။
ပြည်ဆရာတော်၏ ဝိသုဒ္ဓိမဂ်အဋ္ဌကထာနိဿယ ပဌမအုပ်နှင့် နေရင်းဆရာတော်၏ မဟာဝဂ္ဂပါဋ္ဌိသတိ ပဋ္ဌာန်သုတ် နိဿယတို့၌' ဥပေက္ခကော စ၊ လျစ်လျူရှုသည်ဖြစ်၍လည်း။ ဝိဟရတိ၊နေ၏။သတောစ၊ သတိနှင့် ပြည့်စုံသည်ဖြစ်၍၎င်း။သမ္ပဇာနော စ၊ အဆင်အခြင်ပညာနှင့်ပြည့်စုံသည်ဖြစ်၍၎င်း။သုခဉ္ဇ၊ကာယိကသုတ် စေတသိကသုခကိုလည်း။ကာယေန၊ နာမကာယ, ရူပကာယဖြင့်။ပဋိသံဝေဒေတိ၊ ခံစား၏"ဟု သမ္ဗန်သည်။ ဤအနက်သည် "သတိသမ္ပဇညာနုဘာဝေန ပနေတ္ထ သုခေ အသာရဇ္ဇနာ ဟောတိ"ဟူသော သတော သမ္ပဇာနော ပုဒ်တို့၏ အဖွင့်ကိုထောက်က သင့်သကဲ့ သို့ရှိ၏။ သို့သော် ဥပေက္ခကော စ ဝိဟရတိ၊ သတော သမ္ပဇာနောဟူသော အလယ်ဝါကျ၌ ကြိယာမပါသောကြောင့် ရှေ့ဝါကျမှ ဝိဟရတိ-ကြိယာသာ သဒ္ဒါထုံအတိုင်း လိုက်သင့်လေသည်၊ လျစ်လျှူရှု၍လည်း နေသည်၊ သတိသမ္ပဇညနှင့်လည်း ပြည့်စုံလျှက် နေသည် ထို ၂-ပါးကိုလည်း နာမကာယဖြင့်ခံစားသည်ဟု ဆိုလိုသည်၊ ထို့ကြောင့် ဥပေက္ခကော, သတိမာ,သုခဝိဓိဟု ချီးကျူး၍ ဟောတော်မူ၏။
ယ့၊ အကြင် (တတိယစျာန်ဟူသော) အကြောင်းကြောင့်။
တံ၊ ထို(တတိယစျာန်ရ) ပုဂ္ဂိုလ်ကို။
အရိယာ၊ ဘုရားအစရှိသော အရိယာပုးဂ္ဂိုလ်တို့သည်။
ဥပေက္ခကော၊ (တတိယစျာန်ချမ်းသာကိုပင်) လျစ်လျှူနိုင်ပေသောသူ။
သတိမာ၊ သတိရှိပေသောသူ။
သုခဝိဟာရီတိ၊ ချမ်းသာစွာနေလေ့ရှိပေသောသူဟူ၍။
အာစိက္ခန္တိ၊ ချီးမွမ်းအံ့သြ ပြောကြားတော်မူကြကုန်၏။
တတိယ စျာနံ၊ ထိုတတိယစျာန်ကို။
ဥပသမ္ပဇ္ဇ၊ ၍။
တိဟရတိ၊ ၏။
သုခဿ စ၊ ကို၌ဖြစ်သောချမ်းသာ 'ကာယိကသုခ' ကိုလည်း။
ပဟာနာ၊ ပယ်ခြင်းကြောင့်။
ဒုက္ခဿ စ၊ ကိုယ်၌ဖြစ်သောဆင်ရဲ 'ကာယိကဒုက္ခ'ကိုလည်း။
ပဟာန၊ ပယ်ခြင်းကြောင့်။
ပုဗ္ဗေဝ၊ ရှေး၌ပင်လျှင်။
သေမနဿဒေါမနဿာနံ၊ (စိတ်၌ဖြစ်သော ချမ်းသာ 'စေတသိကဒုက္ခ' ဟူသော) ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ခံစားခြင်း 'သောမနဿဝေဒနာ' (စိတ်၌ဖြစ်သောဆင်းရဲ 'စေတသိကူက္ခ' ဟူသော) ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ခံစားခြင်း 'ဒေါမနဿဝေဒနာတို့'၏။
အတ္ထင်္ဂမာ၊ ချုပ်ခြင်းကြောင့်။
အဒုက္ခမသုခံ၊ ဆင်းရဲ 'ဒုက္ခ' လည်းမရှိ, ချမ်းသာ 'သုခ' လည်းမရှိသော။
ဥပေက္ခာသတိပါရိသုဒ္ဓိံ၊ ဥပေက္ခာသည် ဖြစ်စေအပ်သောသတိ၏ ထက်ဝန်းကျင် စင်ကြယ်ခြင်းရှိသော။
စတုတ္ထံ စျာနံ၊ စတုတ္ထစျာန်ကို။
ဥပသမ္ပဇ္ဇ၊ ၍။
ဝိဟရတိ၊ ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အယံ၊ ဤစျာန်ရ၍နေထိုင်ခြင်းကို။
သမ္မာသတိ၊ ဟူ၍။
ဝုစ္စတီတိ၊ ဆိုအပ်၏ဟူသော။
ဧတံ၊ ဤ စကားကို။
အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူပြီး။
အဋ္ဌမံ၊ ရှစ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။