ကပိလဝတ္ထုနိဒါနံ၊ တည်း။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ သရဏာနိ၊ သရဏာနိ မည်သော။ သက္ကော၊ သာကီဝင်သည်။ ကာလင်္ကတော၊ ပြုအပ်သော အတ္တဘောကို ပစ်ချခြင်းရှိသည် (သေသည် ဟူလို)။ ဟောတိ၊ ၏။

သော၊ ထို သရဏာနိ သာကီဝင်ကို။ ဘဂဝတာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။

“အဝိနိပါတဓမ္မော၊ အပါယ်၌ကျခြင်း သဘောမရှိသော။ နိယတော၊ မဂ္ဂဓမ္မနိယာမအားဖြင့် မြဲသော။ သမ္ဗောဓိပရာယဏော၊ အထက်မဂ် ၃-ပါးလျှင် လည်းလျောင်းရာ ရှိသော။ သောတာပန္နောတိ၊ သောတာပန်တည်း”ဟူ၍။ ဗျာကတော၊ ပြောကြားတော်မူအပ်၏။

တတြ၊ ထိုသို့ ပြောကြားရာ၌။ (သုဒံ နိပါတ်မျှ။ ) သမ္ဗဟုလာ၊ များစွာကုန်သော။ သက္ကာ၊ သာကီဝင်တို့သည်။ သင်္ဂမ္မ၊ အညီအညွတ်ရောက်ကုန်၍။ သမာဂမ္မ၊ အညီအညွတ် လာကုန်၍။ (စည်းဝေးကုန်၍ ဟူလို၊ ၂-ပုဒ်လုံး ပရိယာယ်တူ ကြံ။)

“ဘော၊ အို-လူအပေါင်းတို့။ အစ္ဆရိယံ ဝတ၊ လက်ဖျစ်ခတ်တီး အံ့ချီးထိုက်ပေစ္စတကား။ ဘော၊ တို့။ အဗ္ဘုတံ ဝတ၊ အဦးအသစ် အထူးဖြစ်ပေစ္စတကား။ ယတြ(ယော) သရဏာနိ သက္ကော၊ အကြင်သရဏာနိသာကီဝင်သည်။ ကာလင်္ကတော၊ ၏။

သော၊ ထိုသရဏာနိသာကီဝင်ကို။ ဘဂဝတာ၊ မြတ်စွာ ဘုရားသည်။ 'အဝိနိပါတဓမ္မော။ ပ။ သောတာပန္နောတိ၊ သောတာပန်'ဟု။ ဗျာကတော ဟိ နာမ၊ ပြောကြားတော်မူအပ်ချေသေး၏။ ဧတ္ထ၊ ဤသို့ သရဏာနိသာကီဝင် သောတာပန်ဖြစ်သည် ရှိသော်။ ဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ ကော၊ အဘယ်သူသည်။ သောတာပန္နော၊ သောတာပန်သည်။ ဘဝိဿတီတိ၊ မဖြစ်ဘဲ ရှိပါအံ့နည်း။

သရဏာနိ သက္ကော၊ သည်။ သိက္ခာဒုဗ္ဗလျံ၊ သီလသိက္ခာ အားနည်းသည်၏အဖြစ်သို့။ အပါဒိ၊ ရောက်ပြီ။ မဇ္ဇပါနံ၊ သေအရက်သောက်ခြင်းကို။ အပါယီတိ၊ သောက်ပြီ”ဟူ၍။ ဥဇ္ဈာယန္တိ၊ ကဲ့ရဲ့ကြကုန်၏ (အောက်ငုံ့ကြည့်ကြသည်ကို ကဲ့ရဲ့ကြသည်ဟု ဆိုလို၏။အဝ+ဈေဓာတ်။) ခီယန္တိ၊ ရှုတ်ချကြကုန်၏။ ဝိပါစေန္တိ၊ ဖရိုဖရဲ ကျဲစေကြကုန်၏။

အထ ခေါ၊ ၌။ မဟာနာမော သက္ကော၊ သည်။ ပ။ ဘဂဝန္တံ၊ ကို။ ဣဓ ဘန္တေ။ ပ။ အပါယီတိ၊ အပါယိဟူသော။ ဧတံ၊ ကို။ အဝေါစ၊ ပြီ။

မဟာနာမ၊ နာမ်။ ယော သော ဥပါသကော၊ အကြင် ဥပါသကာသည်။ ဒီဃရတ္တံ၊ ကြာရှည်စွာ ကာလပတ်လုံး။ ဗုဒ္ဓံ၊ မြတ်စွာဘုရားကို။ သရဏံ၊ ကိုးကွယ်ရာဟူ၍။ ဂတော၊ ဆည်း ကပ်၏။ ဓမ္မံ၊ တရားကို။ သရဏံ၊ ဟူ၍။ ဂတော၊ ၏။ သံဃံ၊ သံဃာတော်ကို။ သရဏံ၊ ဟူ၍။ ဂတော၊ ၏။ သော၊ ထိုဥပါသကာသည်။ ကထံ၊ အဘယ်သို့လျှင်။ ဝိနိပါတံ၊ အပါယ်၌ ကျခြင်းသို့။ ဂစ္ဆေယျ၊ ရောက်ရာအံ့နည်း။(မရောက်နိုင်ဟူလို။)

မဟာနာမ၊ နာမ်။ “ဒီဃရတ္တံ။ ပ။ သံဃံ သရဏံ ဂတောတိ၊ ဂတော”ဟူသော။ ယံ ဟိ တံ၊ အကြင်စကားကို။ သမ္မာ၊ ကောင်းစွာ။(ရိုးသားစွာ)။ ဝဒမာနော၊ ပြောဆိုသည်ရှိသော်။ ဝဒေယျ၊ ပြောဆိုရာ၏။ (တံ၊ ထိုစကားကို။) သရဏာနိ သက္ကံ၊ ကို။ သမ္မာ၊ စွာ။ ဝဒမာနော၊ သော်။ ဝဒေယျ၊ ရာ၏။ မဟာနာမ၊ နာမ်။

သရဏာနိ သက္ကော၊ သော။ (ယော) ဥပါသကော၊ သည်။ ဒီဃရတ္တံ၊ ပတ်လုံး ဗုဒ္ဓံ၊ ကို။ သရဏံ၊ ဟူ၍။ ဂတော၊ ၏။ ဓမ္မံ၊ ကို။ သရဏံ၊ ဟူ၍။ ဂတော၊ ၏။ သံဃံ၊ ကို။ သရဏံ၊ ဟူ၍။ ဂတော၊ ၏။

သော၊ ထိုသရဏာနိသက္ကမည်သော ဥပါသကာသည်။ ကထံ၊ အဘယ်သို့လျှင်။ ဝိနိပါတံ၊ အပါယ်၌ကျခြင်းသို့။ ဂစ္ဆေယျ၊ ရောက်ရာအံ့နည်း။

မဟာနာမ၊ နာမ်။ ဣဓ၊ ဤလောက၌။ ဧကစ္စော၊ အချို သော။ ပုဂ္ဂလော၊ ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ “ဣတိပိ သော ဘဂဝါ အရဟံ။ ပ။ ဘဂဝါတိ၊ ဘဂဝါ”ဟူ၍။ ဗုဒ္ဓေ၊ ဘုရား၌။ အဝေစ္စပ္ပသာဒေန၊ သက်ဝင်၍ ကြည်ညိုခြင်းနှင့်။ သမန္နာဂတော၊ ပြည့်စုံသည်။ ဟောတိ၊ ၏။

ဓမ္မေ၊ ၌။ ပ။ သံဃေ၊ ၌‌။ အဝေစ္စပ္ပသာဒေန၊ နှင့်။ သမန္နာဂတော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဟာသပညော၊ ရွှင်သော ပညာရှိသည်။ ဇဝနပညော၊ လျင်သောပညာရှိသည်။ (ဟောတိ၊ ၏။) ဝိမုတ္တိယာ၊ ကိလေသာတို့မှ လွတ်မြောက်သော အရဟတ္တဖိုလ်ပညာနှင့်။ သမန္နာဂတော၊ ပြည့်စုံသည်။ (ဟောတိ၊ ၏။)

သော၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည်။ အာသဝါနံ၊ အာသဝတို့၏။ ခယာ၊ ကုန်ခြင်းကြောင့်။ အနာသဝံ၊ အာသဝမရှိသော။ စေတောဝိမုတ္တိံ၊ ကိလေသာတို့မှလွတ်ရာ အရဟတ္တဖိုလ်စိတ်နှင့် ယှဉ်သော သမာဓိကို။ ပညာဝိမုတ္တိံ၊ ကိလေသာတို့မှလွတ်ရာ အရဟတ္တဖိုလ်ပညာကို။ ဒိဋ္ဌေဝ ဓမ္မေ၊ မျက်မှောက်ဘဝ၌ပင်လျှင်။ သယံ၊ ကိုယ်တိုင်။ အဘိညာ၊ ထူးသောဉာဏ်ဖြင့်သိ၍။ သစ္ဆိကတွာ၊ မျက်မှောက်ပြု၍။ ဥပသမ္ပဇ္ဇ၊ ပြည့်စုံစေ၍။ ဝိဟရတိ၊ နေ၏။

မဟာနာမ၊ နာမ်။ အယမ္ပိ ခေါ ပုဂ္ဂလော၊ ဤပုဂ္ဂိုလ်သည်လည်း။ နိရယာ၊ ငရဲမှ။ ပရိမုတ္တော၊ လွတ်ပြီ။ တိရစ္ဆာန ယောနိယာ၊ တိရစ္ဆာန်မျိုးမှ။ ပရိမုတ္တော၊ လွတ်ပြီ။ ပေတ္တိဝိသယာ၊ ပြိတ္တာတို့၏နေရာအရပ်မှ။ ပရိမုတ္တော၊ လွတ်ပြီ။ အပါယဒုဂ္ဂတိဝိနိပါတာ၊ အပါယ်ဒုဂ္ဂတိ၌ ကျခြင်းမှ။ ပရိမုတ္တော၊ လွတ်ပြီ။ (ရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်တည်း။)

မဟာနာမ၊ နာမ်။ ဣဓ ပန၊ ၌ကား။ ဧကစ္စော၊ သော။ ပုဂ္ဂလော၊ သည်။ ပ။

ဇဝနပညော၊ သည်။ (ဟောတိ၊ ၏။) ဝိမုတ္တိယာ၊ အရဟတ္တဖိုလ်နှင့်။ သမန္နာဂတော၊ သည်။ န စ ဟောတိ၊ မဖြစ်။

သော၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ပဉ္စ၊ ၅-ပါးကုန်သော။ ဩရမ္ဘာဂိယာနံ သံယောဇနာနံ၊ ဩရမ္ဘာဂိယသံယောဇဉ်တို့၏။ ပရိက္ခယာ၊ ကုန်ခြင်းကြောင့်။ တတ္ထ၊ ထိုသုဒ္ဓါဝါသဗြဟ္မာဘုံ၌။ ဩပပါတိကော၊ ဥပပါတ်ပဋိသန္ဓေနေသည်။ ပရိနိဗ္ဗာယီ၊ ပရိနိဗ္ဗာန်ပြုလေ့ရှိသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ တသ္မာ လောကာ၊ ထိုသုဒ္ဓါဝါသဗြဟ္မာ့လောကမှ။ အနာဝတ္တိဓမ္မော၊ ဆုတ်နစ်ပြန်လာခြင်းသဘော မရှိသည်။ (ဟောတိ၊ ၏။ အယမ္ပိ ခေါ-စသည် ပေးမြဲပေး။ အနာဂါမ်ပုဂ္ဂိုလ်တည်း။)

မဟာနာမ၊ နာမ်။ ဣဓ ပန၊ ၌ကား။ ဧကစ္စော၊ သော။ ပုဂ္ဂလော၊ သည်။ ပ။ ဟာသပညာ၊ သည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။

ဇဝနပညော၊ သည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။ ဝိမုတ္တိယာ၊ နှင့်။ သမန္နာဂတော၊ သည်။ န စ ဟောတိ၊ မဖြစ်။

သော၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည်။ တိဏ္ဏံ၊ ၃-ပါးကုန်သော။ သံယောဇနာနံ၊ သံယောဇဉ်တို့၏။ ပရိက္ခယာ၊ ကုန်ခြင်းကြောင့်။ ရာဂဒေါသမောဟာနံ၊ ရာဂ ဒေါသမောဟတို့၏။ တံနုတ္ထာ၊ နည်းပါးသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ သကဒါဂါမီ၊ သကဒါဂါမ်ပုဂ္ဂိုလ် သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ သကိဒေဝ၊ တကြိမ်သာလျှင်။ ဣမံ လောကံ၊ ဤကာမဘုံသို့။ အာဂန္တွာ၊ ပဋိသန္ဓေအားဖြင့်လာ၍။ ဒုက္ခဿ၊ ဝဋ်ဆင်းရဲ၏။ အန္တံ၊ အဆုံးဖြစ်သောအပိုင်းအခြားကို။ကရောတိ= ပြု၏။ (အယမ္ပိ ခေါ စသည်လည်း ပေးမြဲပေး။ သကဒါဂါမ်တည်း။)

မဟာနာမ၊ နာမ်။ ဣဓ ပန၊ ၌ကား။ ဧကစ္စော၊ သော။ ပုဂ္ဂလော၊ သည်။ ပ။ ဟာသပညော၊ သည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။

ဇဝနပညော၊ သည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။ ဝိမုတ္တိယာ၊ နှင့်။ သမန္နာဂတော၊ သည်။ န စ ဟောတိ၊ မဖြစ်။

သော၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည်။ တိဏ္ဏံ၊ ၃-ပါးကုန်သော။ သံယောဇနာနံ၊ တို့၏။ ပရိက္ခယာ၊ ကြောင့်။ အဝိနိပါတဓမ္မော၊ သော။ နိယတော၊ သော။ သမ္ဗောဓိပရာယဏော၊ သော။ သောတာပန္နော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ (အယမ္ပိ ခေါ စသည် လည်း ပေးမြဲပေး။ သောတာပန်တည်း။)

မဟာနာမ၊ နာမ်။ ဣဓ ပန၊ ၌ကား။ ဧကစ္စော၊ သော။ ပုဂ္ဂလော၊ သည်။ ဗုဒ္ဓေ၊ ဘုရား၌။ အဝေစ္စပ္ပသာဒေန၊ သက်ဝင်၍ကြည်ညိုခြင်းနှင့်။ သမန္နာဂတော၊ ပြည့်စုံသည်။ န ဟော ခေါ ဟောတိ၊ မဖြစ်သည်သာတည်း ။ ဓမ္မေ၊ ၌။ အဝေစ္စပ္ပသာဒေန၊ နှင့်။ သမန္နာဂတော၊ သည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။ သံဃေ၊ ၌။ အဝေစ္စပ္ပသာဒေန၊ နှင့်။ သမန္နာဂတော၊ သည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။ ဟာသပညော၊ သည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။ ဇဝနပညော၊ သည်။ န ဟောတိ၊ မဖြစ်။ ဝိမုတ္တိယာ၊ နှင့်။ သမန္နာဂတော၊ သည်။ န စ ဟောတိ၊ မဖြစ်။

အပိ စ၊ ထိုသို့မဖြစ်သော်လည်း။ အဿ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်၏ (သန္တာန်၌။) သဒ္ဓိန္ဒြိယံ၊ သဒ္ဓိန္ဒြေ၎င်း။ ဝီရိယိန္ဒြိယံ၊ ဝီရိယိန္ဒြေ၎င်း။ သတိန္ဒြိယံ၊ သတိန္ဒြေ၎င်း။ သမာဓိန္ဒိယံ၊ သမာဓိန္ဒြေ၎င်း။ ပညိန္ဒြိယံ၊ ပညိန္ဒြေ၎င်း။ ဣမေ ဓမ္မာ၊ ဤတရား တို့သည်။ ဟောန္တိ၊ ရှိကုန်၏။

အဿ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်၏ (သန္တာန်၌။) တထာဂတပ္ပဝေဒိတာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည် အပြားအားဖြင့် သိစေအပ်ကုန်သော။ ဓမ္မာ စ၊ သစ္စာ ၄-ပါး တရားတို့သည်လည်း။ ပညာယ၊ သောတာပတ္တိမဂ်ပညာဖြင့်။ မတ္တသော၊ အတိုင်းအရှည် (တစိတ်တဒေသ) အားဖြင့်။ နိဇ္ဈာနံ၊ ထင်လင်းသိမြင် ရှုဆင်ခြင်၍။ ခမန္တိ၊ နှစ်သက်ကျေနပ်ကုန်၏။ မတ္တသော နိဇ္ဈာနံ ခမန္တီတိ ပမာဏေန စဩလောကနံ ခမန္တိ။ဣမိနာ ဓမ္မာနုသာရိမဂ္ဂဋ္ဌပုဂ္ဂလံ ဒဿေတိ။ ဋ္ဌ။ ပမာဏေနာတိ ဧကေန ပမာဏေန, န သဗ္ဗသော။ ဩလောကနံ ခမန္တီတိ ဒဿနမဂ္ဂေန စတုသစ္စဓမ္မာ ပစ္စတ္တံ ပဿိတဗ္ဗာ ပဋိဝိဇ္ဈိတဗ္ဗာ။ ပဌမမဂ္ဂက္ခဏေ ဟိ စတုသစ္စဓမ္မာ ဧကဒေသတောဝ ဒိဋ္ဌာ နာမ ဟောန္တိ။ဋီ။ဤ-ဋီ အရ ဓမ္မာ၊ သစ္စာ ၄-ပါးတရားတို့သည်-ဟု ပေးသည်။ နိဇ္ဈာနိ ခမန္တိ ၌ ဤ-ဋ္ဌ,ဋီ တို့အဖွင့်ဝယ် အနက်အားဖြင့် မသိသာ၊ အဓိပ္ပါယ်သာ သိသာထင်ရှားသေးသည်။သို့ဖြစ်သောကြောင့် "န နိဇ္ဈာနံ ခမန္တီတိ နိဇ္ဈာနပညံ န ခမန္တိ။နိဇ္ဈာယိတွာ ပညာယ ဒိသွာ ရောစေတွာ န ဂဟေတဗ္ဗာ ဟောန္တီတိ အဓိပ္ပါယော” အဘိ-ဋီ ၁-၂၂-ကို ထောက်ရှု၍ နိဇ္ဈာနံကို ထင်လင်းသိမြင် ရှုဆင်ခြင်၍ ဟု ကြိယာဝိသေသန၊ ခမန္တိ ကို (ရောစေတွာ န ဂဟေတဗ္ဗာ ဟောန္တိ) နှစ်သက် ကျေနပ်ကုန်၏ ဟု ခမုဓာတ် ရောစနတ္ထ သမ္ဗန်လိုက်၏။သစ္စာ ၄-ပါး တရားတို့သည် သောတာပတ္တိမဂ်ပညာဖြင့် တစိတ်တဒေသ ရှုလို့ကောင်း ကုန်၏၊သိမြင်အားရကုန်၏ ဟူလို။

မဟာနာမ၊ နာမ်။ အယမ္ပိ ခေါ ပုဂ္ဂလော၊ ဤသောဘာပတ္တိမဂ္ဂဋ္ဌာန်ပုဂ္ဂိုလ်သည်လည်း။ နိရယံ၊ ငရဲသို့။ အဂန္တာ၊ မရောက် (ရောက်သူမည်သည် မဟုတ်)။ `အဂန္တာ နိရယန္တိ မဂ္ဂဋ္ဌပုဂ္ဂလော ဟိ အပါယတော ပရိမုတ္တောတိ ဝါ ပရိမုစ္စိဿတီတိ ဝါ ဝတ္ထုံ န ဝဋ္ဋတိ၊ ပရိမုစ္စတီတိ ပန ဝတ္တုံ ဝဋ္ဋတိ။ ယသ္မာ စ ပရိမုစ္စတိ၊ တသ္မာ ဂန္တာ နာမ န ဟောတီတိ “အဂန္တာ" တိ ဝုတ္တော၊ န ဂစ္ဆတီတိ အတ္ထော။ဋ္ဌ။ ပရိမုစ္စတီတီ ပန ဝတ္ထုံ ဝဋ္ဋတိ, ပဋိဝိဇ္ဈနကိရိယာယ ဝတ္တမာနတ္တာ။ အဂန္တာ, အပါယေသု အနုပ္ပတ္တိရဟတ္တာ။ တေနာဟ “န ဂစ္ဆတီ" တိ၊ န ဥပ္ပဇ္ဇတီတိ အတ္ထော။ ဋီ။ ရဟန္တာ, အနာဂါမ်, သကဒါဂါမ်, သောတာပန်တို့၌ကဲ့သို့ “ပရိမုတ္တော နိရယာ”စသည်ဖြင့် မဟောပဲ “အဂန္တာ နိရယံ”စသည်ဖြင့် ဟောခြင်းကား-သောတာပတ္တိ မဂ္ဂဋ္ဌဂ္ဂိုလ်သည် ရဟန္တာစသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့ကဲ့သို့ ငရဲစသည်မှ လွတ်ပြီးမဟုတ်၊ ကလျာဏပုထုစဉ် ခေါ် စူဠသောတာပန်ပုဂ္ဂိုလ်ကဲ့သို့ လွတ်လတ္တံ့ လည်းမဟုတ်၊ လွတ်ဆဲပုဂ္ဂိုလ်သာဖြစ်သောကြောင့် “ အဂန္တာ နိရယံ" စသည်ဖြင့် ဟောတော်မူရခြင်း ဖြစ်၏။ ထင်ရှားအောင်ပြဦးအံ့-- အဂန္တာ၌ ဂမုဓာတ် တုပစ္စည်း၊ ထိုတုပစ္စည်း သည် ပစ္စုပ္ပန်အနက်ကို ဟော၏။ သို့ဖြစ်၍ အဋ္ဌကထာ၌ န ဂစ္ဆတိ၊ ဋီကာ၌ န ဥပ္ပဇ္ဇတိ ဟု ဖွင့်ကြ၏။ အဂန္တာ၊ မရောက်။

မဟာနာမ၊ နာမ်။ ဣဓ ပန၊ ၌ကား။ ဧကစ္စော၊ သော။ ပုဂ္ဂလော၊ သည်။ ပ။ ဝိမုတ္တိယာ၊ နှင့်။ သမန္နာဂတော၊ သည်။ န စ ဟောတိ၊ မဖြစ်။ အပိ စ၊ သော်လည်း။ အဿ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်၏ (သန္တာန်၌။) သဒ္ဓိန္ဒြိယံ၊ ၎င်းပေ။ ပညိန္ဒြိယံ၊ ၎င်း။ ဣမေ ဓမ္မာ၊ ဤတရားတို့သည်။ ဟောန္တိ၊ ရှိကုန်၏။

အဿ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်၏။ တထာဂတေ စ၊ မြတ်စွာဘုရား၌လည်း။ သဒ္ဓါမတ္တံ၊ ယုံကြည်ခြင်း ကြည်ညိုခြင်းမျှသည်။ ပေမမတ္တံ၊ မြတ်နိုးခြင်းမျှသည်။ သဒ္ဓါပတ္တံ ပေပပတ္တန္တိ ဣမိနာ သဒ္ဓါနုသာရိမဂ္ဂဋ္ဌပုဂ္ဂလံ ဒဿေတိ။ဋ္ဌ။ ဤ အဋ္ဌကထာအဖွင့်ဖြင့် သဒ္ဓါနုဘာရိမဂ္ဂဋ္ဌ, ဓမ္မာနုသာရိမဂ္ဂဋ္ဌ ပုဂ္ဂိုလ်တို့သည် ဘုရား, တရား, သံဃာ၌ သက်ဝင်၍ ကြည်ညိုခြင်းနှင့် မပြည့်စုံ, ဟာသပညာ ဇဝနပညာလည်း မရှိစေကာမူ ဣန္ဒြေ ၅-ပါးရှိ၍ ဘုရား၌ သဒ္ဓါ, ပေမ, ခေါ် ယုံကြည်ပြတ်နိုးခြင်းမျှရှိ၍ (သဒ္ဓါနုသာရီ) သစ္စာ ၄-ပါးတရားကို တစိတ်အားဖြင့် ထိုးထွင်း သိမြင်၍ (ဓမ္မာနုသာရီ) အပါယ်သို့မရောက် ဟု ပြသည်။ လုံးလုံးရတနာ ၃-ပါး၌ သက်ဝင်၍ ကြည်ညိုခြင်းမရှိ ဟု မဆိုလို။ အဋ္ဌကထာဖွင့် မရှုပဲ ပါဠိတော်လာအတိုင်း စဉ်းစားလျှင် ရတနာ ၃-ပါး၌ သက်ဝင်၍ ကြည်ညိုခြင်း မရှိ သော်လည်း ဘုရားရှင်၌ ယုံကြည်မြတ်နိုးမှု သဒ္ဓါပေမ ရှိသူ, မြတ်စွာဘုရား ဟောကြားသိစေတော်မူအပ်သော တရားကို တစိတ်အားဖြင့် သိသူများလည်း အပါယ်၌ မဖြစ်ဟု ယုံကြည်သင့်၏။ ဟောတိ၊ ၏။

မဟာနာမ၊ နာမ်။ အယမ္ပိ ခေါ ပုဂ္ဂလော၊ သည်လည်း။ ပ။ အပါယံ၊ သို့။ အဂန္တာ၊ မရောက်။

မဟာနာမ၊ နာမ်။ ဣမေ မဟာသာလာ၊ ဤများသော အနှစ်ရှိသော သစ်ပင်ကြီးတို့သည်။ မဟာသာလာတိ သမီပေ ဌိတေဝ စတ္တာရော မဟာသာရရုက္ခေ ဒဿေန္တော အာဟ။ဋ္ဌ။ မဟာသာရရုက္ခေ ဒဿေန္တော အာဟ “ယော- ကောစိ ဝိညုဇာတိကော မခ စေ ဂေါစရံ ဂစ္ဆတိ၊ ဧတဿ အာဂမနံ အဝဉ္ဈံ အမောဃ"န္တိ ဒဿေတုံ ။ဋီ။ သစ်ပင်ကြီးတို့ကိုသော်မှ ကောင်းဆိုးသိပါက သောတာပန်ဟု ပြောကြားရာအံ့” ဟူသော စကားဖြင့် ပါရမီဉာဏ်ရှိသူသည် ငါဘုရား၏အာရုံအတွင်း ရောက်လာခဲ့လျှင် ငါဘုရားထံ လာကျိုးရှိ၍ အချည်းနှီးမဖြစ်ဟု ပြသည် ဟူလို။ သုဘာသိတံ၊ ကောင်းစွာဆိုအပ်သော စကားကို၎င်း။ ဒုဗ္ဘာသိတံ၊ မကောင်းသဖြင့် ဆိုအပ် သော စကားကို၎င်း။ စေပိ အာဇာနေယျုံ၊ အကယ်၍သိကုန်ငြားအံ့။ အဟံ၊ ငါဘုရားသည်။ ဣမေ စ မဟာသာလေ၊ ဤများသော အနှစ်ရှိသော သစ်ပင်ကြီးတို့ကိုသော်လည်း။ ဗျာကရေယျံ၊ ပြောကြားရာအံ့။

“အဝိနိပါတဓမ္မာ၊ အပါယ်ကျခြင်းသဘောမရှိကုန်သော။ နိယတာ၊ မဂ္ဂဓမ္မ နိယာမအားဖြင့် မြဲကုန်သော။ သမ္ဗောဓိပရာယဏာ၊ အထက်မဂ် ၃-ပါးလျှင် လည်းလျောင်းရာရှိကုန်သော။ သောတာပန္နာတိ၊ သောတာပန်တို့တည်း” ဟူ၍။

သရဏာနိံ သက္ကံ ပန၊ သရဏာနိ သာကီဝင်ကိုကား။ ကိမင်္ဂံ၊ (ဗျာကရေယျံ၊) အဘယ်မှာမပြောကြားပဲရှိရာအံ့နည်း။

မဟာနာမ၊ နာမ်။ သရဏာနိ သက္ကော၊ သရဏာနိသာကီဝင်သည်။ မရဏကာလေ၊ သေခါနီးသောအခါ၌။ သိက္ခံ၊ ၃-ပါးသောသိက္ခာကို။ သမာဒိယိ၊ ဆောက်တည်ပြီ။ ဣတိ၊ ဤသို့ မိန့်တော်မူ၏။

စတုတ္ထံ၊ လေးခုမြောက်သောသုတ်တည်း။