(ဧဝံ မေ သုတံ ဤသံယုတ်အစဆုံး၌ ပေးခဲ့ပြီ။) ဧကံ၊ တပါးသော။ သမယံ၊ အခါ၌။ ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ရာဇဂဟေ၊ ရာဇဂြိုဟ်မြို့၌။ ဂိဇ္ဈကူဋေပဗ္ဗတေ၊ ဂိဇ္ဈကုဋ်တောင်၌။

ဝိဟရတိ၊ နေတော်မူ၏။ အထ ခေါ၊ ၌။ အဘယော ရာဇကုမာရော၊ အဘယမင်းသားသည်။ ယေန၊ ၌။ ဘဂဝါ၊ သည်။ အတ္ထိ၊ ၏။ တေန၊ သို့။ ဥပသင်္ကမိ၊ ပြီ။

ဥပသင်္ကမိက္ခာ၊ ၍။ ဘဂဝန္တံ၊ ကို။ အဘိဝါဒေတွာ၊ ၍။ ဧကမန္တံ၊ ၌။ နိသီဒိ၊ ပြီ။

ဧကမန္တံ၊ ၌။ နိသိန္နော ခေါ၊ သော။ အဘယော ရာဇကုမာရော၊ သည်။ ဘဂဝန္တံ၊ မြတ်စွာဘုရားကို။

ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။ ပူရဏော ကဿပေါ၊ ပူရဏကဿပသည်။

အညာဏာယ၊ မသိခြင်းငှါ။ အဒဿနာယ၊ မမြင်ခြင်းငှါ။ ဟေတု၊ အကြောင်းသည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ ပစ္စယော၊ အထောက်အပံ့သည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။

အဟေတု၊ အကြောင်း မရှိပဲ။ အပ္ပစ္စယံ၊ အထောက်အပံ့မရှိပဲ။ အညာဏံ၊ မသိခြင်းသည်။ အဒဿနံ၊ မမြင်ခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ၏။

ဉာဏာယ၊ သိခြင်းငှါ။ ဒဿနာယ၊ မြင်ခြင်းငှါ။ ဟေတု၊ အကြောင်းသည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ ပစ္စယော၊ အထောက်အပံ့သည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။

အဟေတု၊ အကြောင်းမရှိပဲ။ အပ္ပစ္စယံ၊ အထောက်အပံ့မရှိပဲ။ ဉာဏံ၊ သိခြင်းသည်။ ဒဿနံ၊ မြင်ခြင်းသည်။ ဟောတီတိ၊ ဖြစ်၏ဟူ၍။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ အာဟ၊ ဆို၏။

ဣဓ၊ ဤသို့ဆိုရာ၌။ ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ကိံ၊ အဘယ်သို့။ အာဟာတိ၊ ဆိုပါမည်နည်းဟူသော။

ဧတံ၊ ဤစကားကို။ အဝေါစ၊ လျှောက်ပြီ။ ရာဇကုမာရ၊ မင်းသား။ အညာဏာယ၊ ငှါ။ အဒဿနာယ၊ ငှာ။ ဟေတု၊ သည်။ အတ္ထိ၊ ၏။ ပစ္စယော၊ သည်။ အတ္ထိ၊ ၏။

သဟေတု၊ အကြောင်းရှိသည်ဖြစ်၍။ သပ္ပစ္စယံ၊ အထောက်အပံ့ရှိသည်ဖြစ်၍။ အညာဏံ၊ သည်။ အဒဿနံ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။

ဉာဏယ၊ ငှါ။ ဒဿနာယ၊ ငှါ။ ဟေတု၊ သည်။ အတ္ထိ၊ ၏။ ပစ္စယော၊ သည်။ အတ္ထိ၊ ၏။

သဟေတု၊ အကြောင်းရှိသည်ဖြစ်၍။ သပစ္စယံ၊ အထောက်အပံ့ရှိသည်ဖြစ်၍။ ဉာဏံ၊ သည်။ ဒဿနံ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့မိန့်တော်မူ၏။

ဘန္တေ၊ ရား။ အညာဏာယ၊ ငှါ။ အဒဿနာယ၊ ငှါ။ ဟေတု၊ သည်။ ကတမော ပန၊ အဘယ်ပါနည်း။ ပစ္စယော၊ သည်။ ကတမော၊ နည်း။

ကထံ၊ အဘယ်သို့။ သဟေတု၊ အကြောင်းရှိသည်ဖြစ်၍။ သပ္ပစ္စယံ၊ အထောက်အပံ့ရှိသည်ဖြစ်၍။ အညာဏံ၊ သည်။ အဒဿနံ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်ပါသနည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့မေးလျှောက်၏။

ရာဇကုမာရ၊ မင်းသား။ ယသ္မိံ ခေါ သမဏေ၊ ၌။ ကာမရာဂပရိယုဋ္ဌိတေန၊ ကာမရာဂသည် ထကြွစေအပ်သော။ ကာမရာဂပရေတေန၊ ကာမရာဂသို့လိုက်သွားသော။ စေတသာ၊ စိတ်ဖြင့်။ ဝိဟရတိ၊ နေ၏။ ဥပ္ပန္နဿ၊ ဖြစ်သော။ ကာမရာဂစ၊ ကာမရာဂ၏လည်း။ နိဿရဏံ၊ ထွက်မြောက်ကြောင်းကို။ ယထာဘူတံ၊ ဟုတ်မှန်သည့်အတိုင်း။ နဇာနာတိ၊ မသိ။ နပဿတိ၊ မမြင်။ ရာဇကုမာရ၊ မင်းသား။ အညာဏာယ၊ ငှါ။ အဒဿနာယ၊ ငှာ။ အယမ္ပိ ခေါ ဟေတု၊ ဤအကြောင်းသည်လည်း။ အယမ္ပိ ပစ္စယော၊ ဤအထောက်အပံ့သည်လည်း။ ဟောတိ၊ ၏။

ဧဝမ္ပိ၊ ဤသို့လည်း။ သဟေတု၊ အကြောင်းရှိသည်ဖြစ်၍။ သပ္ပစ္စယံ၊ အထောက်အပံ့ ရှိသည်ဖြစ်၍။ အညာဏံ၊ သည်။ အဒဿနံ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ (ကြွင်း နီဝရဏ ၄-ပါးတို့၌လည်း ဤကာမရာဂ အတိုင်းပေး။ ပုန စပရံ၊ တဖန်ထို့ပြင်လည်း။ ဤ၁-ပုဒ် သာ ပို၏။)

ဘန္တေ၊ ရား။ အယံ ဓမ္မပရိယာယော၊ ဤတရားဒေသနာသည်။ ကော နာမ၊ အဘယ်တရား မည်ပါသနည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့မေးလျှောက်ပြီ။

ရာဇကုမာရ၊ မင်းသား။ ဧတေ၊ ဤတရားတို့သည်။ နီဝရဏာ နာမ၊ (စိတ်၌ ကုသိုလ်ဖြစ်ခြင်းကို တားမြစ်ပိတ်ပင်တတ်သောကြောင့်။ဋီ။) နီဝရဏ တရားတို့မည်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့မိန့်တော်မူ၏။

ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရား။ တဂ္ဃ၊ စင်စစ်အားဖြင့်။ နီဝရဏာ၊ (စိတ်၌ ကုသိုလ်ဖြစ်ခွင့်ကို တားမြစ်ပိတ်ပင်သောကြောင့်) နီဝရဏတရားတို့မည်ထိုက်ပါကုန်၏။

သုဂတ၊ မြတ်စွာဘုရား။ တဂ္ဃ၊ အားဖြင့်။ နီဝရဏာ၊ ပါကုန်၏။

ဘန္တေ၊ ရား။ ဧကမေကေနာပိ၊ တပါးပါးသော်လည်းဖြစ်သော။ နီဝရဏေန၊ နီဝရဏသည်။ အဘိဘူတော၊ လွှမ်းမိုး နှိပ်စက်အပ်သောသူသည်။ ယထာဘူတံ၊ အတိုင်း။ န ဇာနေယျ၊ မသိနိုင်ရာ။ န ပဿေယျ၊ မမြင်နိုင်ရာ။ ပဉ္စဟိ၊ ၅-မျိုးလုံးကုန်သော။ နီဝရဏေဟိ၊ နီဝရဏတို့သည်။ အဘိဘူတေ၊ လွှမ်းမိုးနှိပ်စက်အပ်သူ၌။

ကောပန ဝါဒေါ၊ အဘယ်ဆိုဖွယ်ရာ ရှိပါအံ့နည်း။ ဘန္တေ၊ ရား။ ဉာဏာယ၊ ငှါ။ ဒဿနာယ၊ ငှါ။ ဟေတု၊ သည်။ ကတမော ပန၊ နည်း။ ပစ္စယော၊ သည်။ ကတမော၊ နည်း။

ကထံ၊ သို့။ သဟေတု၊ ဖြစ်၍။ သပ္ပစ္စယံ၊ ဖြစ်၍။ ဉာဏံ၊ သည်။ ဒဿနံ၊ သည်။ ဟောတိ၊ နည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့လျှောက်၏။

ရာဇကုမာရ၊ မင်းသား။ ဣဓ၊ ဤသာသနာတော်၌။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ ဝိဝေကနိဿိတံ၊ ဝိဝေကကိုမှီသော။ ဝေါဿဂ္ဂပရိဏာမိံ၊ ကိလေသာတို့ကိုစွန့်လွှတ်ခြင်း နိဗ္ဗာန်သို့ပြေးဝင်ခြင်းငှါ ရင့်ကျက်ဆဲ ရင့်ကျက်ပြီးသော။ သတိသမ္ဗောဇ္ဈင်္ဂံ၊ ကို။ ဘာဝေတိ၊ ဖြစ်စေ၏။

သော၊ ထိုရဟန်းသည်။ သတိသမ္ဗောဇ္ဈင်္ဂံ၊ သတိ သမ္ဗောဇ္ဈင်သည်။ (ကရဏတ္ထ၌ ဒုတိယာ။) ဘာဝိတေန၊ ဖြစ်စေအပ်သော။ တနည်း- သတိသမ္ဗောဇ္ဈင်္ဂံ၊ ကို။ ဘာဝိတေန၊ ဖြစ်စေတတ်သော။ (ဤအနက်များကို ဤသံ-ဋ္ဌ ၃-စာပိုဒ် ၂-၉-နိဗ္ဗေဓဘာဂိယသုတ်ဖွင့်အတိုင်း ဤနိဿယ၌မှာခဲ့ပြီ။) စိတ္တေန၊ စိတ်ဖြင့်။ ယထာဘူတံ၊ အတိုင်း။ ဇာနာတိ၊ သိ၏။ ပဿတိ၊ မြင်၏။ ရာဇကုမာရ၊ မင်းသား။ ဉာဏာယ၊ ငှါ။ ဒဿနာယ၊ ငှါ။ အယမ္ပိ ခေါ ဟေတု၊ သည်လည်း။ အယမ္ပိ ပစ္စယော၊ သည်လည်း။ ဟောတိ၊ ၏။ (ကျန်ဗောဇ္ဈင် ၆-ပါးကိုလည်း ဤနည်းပေး။)

ဧဝမ္ပိ၊ ဤသို့လည်း။ သဟေတု၊ ဖြစ်၍။ သပ္ပစ္စယံ၊ ဖြစ်၍။ ဉာဏံ၊ သည်။ ဒဿနံ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။

ဘန္တေ၊ ရား။ အယံ ဓမ္မပရိယာယော၊ သည်။ ကော နာမ၊ နည်း။ ဣတိ၊ ၏။

ရာဇကုမာရ၊ မင်းသား။ ဧတေ၊ ဤတရားတို့သည်။ ဗောဇ္ဈင်္ဂါ နာမ၊ (မဂ်ဉာဏ်ရခြင်း၏အကြောင်းဖြစ်၍) ဗောဇ္ဈင်တရားတို့မည်ကုန်၏။ ဣတိ၊ ၏။

ဘဂဝါ၊ ရား။ တဂ္ဃ၊ စင်စစ်အားဖြင့်။ ဗောဇ္ဈင်္ဂါ၊ (မဂ်ဉာဏ် ရခြင်း၏အကြောင်းဖြစ်၍) ဗောဇ္ဈင်တို့ မည်ထိုက်ပါကုန်၏။

သုဂတ၊ မြတ်စွာဘုရား။ တဂ္ဃ၊ အားဖြင့်။ ဗောဇ္ဈင်္ဂါ၊ ပါကုန်၏။

ဘန္တေ၊ ရား။ ဧကမေကေနပိ၊ တပါးပါးသော်လည်းဖြစ်သော။ ဗောဇ္ဈင်္ဂေန၊ ဗောဇ္ဈင်နှင့်။ သမန္နာဂတော၊ ပြည့်စုံသူသည်။ ယထာဘူတံ၊ အတိုင်း။ ဇာနေယျ၊ သိနိုင်ရာ၏။ ပဿေယျ၊ မြင်နိုင်ရာ၏။ သတ္တဟိ၊ ၇-ပါးလုံးကုန်သော။ ဗောဇ္ဈင်္ဂေဟိ၊ ဗောဇ္ဈင်တိုနှင့်။

သမန္နာဂတေ၊ ပြည့်စုံသူ၌။ ကော ပန ဝါဒေါ၊ အဘယ်ဆိုဖွယ်ရာရှိအံ့နည်း။ ဘန္တေ၊ ရား။ ဂိဇ္ဈကူဋံပဗ္ဗတံ၊ ဂိဇ္ဈကုဋ်တောင်သို့။ အာရောဟန္တဿ၊ ထက်သော။ မေ၊ တပည့်တော်၏။ ယောပိကာယကိလမထော၊ အကြင် ကိုယ်ပင်ပန်းခြင်းသည်။ ယောပိ စိတ္တကိလမထော၊ အကြင် စိတ်ပင်ပန်းခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ မေ၊ တပည့်တော်၏။ သောပိ၊ ထိုကိုယ်, စိတ်ပင်ပန်း ခြင်းသည်လည်း။ ပဋိပ္ပဿဒ္ဓေါ၊ ငြိမ်းအေးပြီ။ မေ၊ တပည့်တော်သည်။ ဓမ္မော စ၊ မဂ်တရား ကိုလည်း။ အဘိသမိတော၊ ထိုးထွင်း၍သိအပ်ပြီ။ ဣတိ၊ ဤသို့လျှောက်၏။

ဆဋ္ဌံ၊ ခြောက်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။

ဆဋ္ဌော၊ သော။ သာကစ္ဆဝဂ္ဂေါ၊ တည်း။

တဿ၊ ထိုသာကစ္ဆဝဂ်၏။ ဥဒ္ဒါနံ၊ ကား။

အာဟာရာ၊ အာဟာရသုတ်၎င်း။ ပရိယာယံ၊ ပရိယာယသုတ်၎င်း။ အဂ္ဂိ၊ အဂ္ဂိသုတ် ၎င်း။ မေတ္တံ၊ မေတ္တာသဟဂတသုတ်၎င်း။ သင်္ဂါရဝေန စ၊ သင်္ဂါရဝသုတ်၎င်း။

အဘယော ပုစ္ဆိတော ပဉ္စ ဂိဇ္ဈကူဋမှိ ပဗ္ဗတေ၊ ဂိဇ္ဈကုဋ်တောင်၌ အဘယမင်းသား ပြဿနာများကို မေးရာ အဘယသုတ်၎င်းတည်း။ ဣတိ၊ ဤသည်တည်း။