ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
သေယျထာပိ၊ ကား။
အယံ မဟာပထဝီ၊ ဤစကြဝဠာတိုက်အတွင်းရှိ မြေကြီးသည်။
ဧကောဒကာ၊ တပြင်တည်းသောရေရှိသည်။
အဿ၊ ဖြစ်ရာ၏။
(ဤမဟာပထဝီ မြေကြီးသည် ရေပြင်ချည်းသာ ဖြစ်ငြားအံ့ ဟူလို။)
တတြ၊ ထိုရေပြင်ကြီးထဲ၌။
ပုရိသော၊ သည်။
ဧကစ္ဆိဂ္ဂဠံ၊ အပေါက်တပေါက်သာရှိသော။
ယုဂံ၊ ထမ်းပိုးကို။
ပက္ခိပေယျ၊ ပစ်ချရာ၏။
တမေနံ၊ ထိုထမ်းပိုးကို။
ပုရတ္ထိမော၊ အရှေ့မှလာသော။
ဝါတော၊ လေသည်။
ပစ္ဆိမေန၊ အနောက်အရပ်၌။
သံဟရေယျ၊ စုရာ၏။
ပစ္ဆိမော၊ အနောက်မှလာသော။
ဝါတော၊ လေသည်။
ပုရတ္ထိမေန၊ အရှေ့ အရပ်၌။
သံဟရေယျ၊ စုရာ၏။
ဥတ္တရော၊ မြောက်မှလာသော။
ဝါတော၊ လေသည်။ ဒက္ခိဏေန= တောင်အရပ်၌။
သံဟရေယျ၊ စုရာ၏။
ဒက္ခိဏော၊ တောင်အရပ်မှလာသော။
ဝါတော၊ လေသည်။
ဥတ္တရေန၊ မြောက်အရပ်၌။
သံဟရေယျ၊ စုရာ၏။
တတြ၊ ထိုရေပြင်ကြီး၌။
ကာဏော၊ မျက်စိ ၂-ဘက်ကန်းသော။
ကစ္ဆပေါ၊ လိပ်သည်။
အဿ၊ ရှိရာ၏။
သော၊ ထိုလိပ်ကန်းသည်။
ဝဿသတဿ ဝဿသတဿ၊ အနှစ်တရာ အနှစ်တရာ၏။
အစ္စယေန၊ လွန်သောအခါ၌။
သကိံ သကိံ၊ တကြိမ် တကြိမ်။
ဥမ္မုဇ္ဇေယျ၊ ပေါ်ရာ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
တံ၊ ထိုငါဘုရား မိန့်မည့်စကားကို။
ကိံ မညထ၊ အဘယ်သို့ မှတ်ထင်ဖြေဆိုကြမည်နည်း။
ကာဏော၊ မျက်စိ ၂-ဘက်ကန်းသော။
ကစ္ဆပေါ၊ လိပ်သည်။
ဝဿသတဿ ဝဿသတဿ၊ အနှစ်တရာ အနှစ်တရာ၏။
အစ္စယေန၊ လွန်သောအခါ၌။
သကိံ သကိံ၊ တကြိမ်တကြိမ်။
ဥမ္မုဇ္ဇန္တော၊ ပေါ်သည်ရှိသော်။
ဧကစ္ဆိဂ္ဂဠေ၊ အပေါက် တပေါက် သာရှိသော။
အမုသ္မိံ ယုဂေ၊ ထိုထမ်းပိုး၌။
ပဝေသေယျ အပိ နု ခေါ၊ သွင်းနိုင် စွပ်နိုင်ရာသလော။
ဣတိ၊ ဤသို့မေးတော်မူ၏။
ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။
သော ကာဏော ကစ္ဆပေါ၊ ထို လိပ်ကန်းသည်။
ဝဿသတဿ ဝဿသတဿ၊ ၏။
အစ္စယေန၊ ၌။
သကိံ သကိံ၊ ကြိမ်။
ဥမ္မုဇ္ဇန္တော၊ သော်။
ဧကစ္ဆိဂ္ဂဠေ၊ သော။
အမုသ္မိံ ယုဂေ၊ ၌။
ဂီဝံ၊ ကို။
ယံ ပဝေသေယျ၊ အကြင် သွင်းနိုင် စွပ်နိုင်ရာ၏။
ဣဒံ၊ (အနှစ်တရာ တရာရှိမှ ပေါ်လာသော လိပ်ကန်း၏ တပေါက်သာရှိသော ထမ်းပိုးပေါက်ထဲဝင်အောင်) ဤသွင်းနိုင် စွပ်နိုင်ခြင်းသည်။
အဓိစ္စံ၊ (ထမ်းပိုးမဆွေးခြင်း, ရေမခြောက်ခန်းခြင်း, လိပ်ကန်းမသေခြင်း ဟူသော) အကြောင်းညီညွတ်မှ ဖြစ်နိုင်၏။
အဓိစ္စန္တိ အဓိစ္စုပ္ပတ္တိကံ ။ ဋ္ဌ။ အဓိစ္စုပ္ပတ္တိကန္တိ ယဒိစ္ဆာဝသေန ဥပ္ပဇ္ဇနကံ။ ဋီ။ အဓိစ္စ ဥပ္ပတ္တိကံ အာဓိစ္စံ။အာကို အရဿပြု အဓိစ္စံ ပြီး၏။အကြောင်းကို စွဲ၌ ဖြစ်ပေါ်လာသော အရာ ဟူလို။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
မနုဿတ္တံ၊ လူ၏အဖြစ်ကို။
ယံ လဘတိ၊ အကြင်ရ၏။ဣဒံ၊ ဤလူ့ အဖြစ်ကို ရခြင်းသည်။
ဧဝံ၊ ဤလိပ်ကန်း၏ထမ်းပိုးပေါက်တွင်းစွပ်မိခြင်းထက်။
အဓိစ္စံ၊ (အဓိစ္စတရံ)၊ သာ၍ အကြောင်း ညီညွတ်မှဖြစ်နိုင်၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အရဟံ၊ ပူဇော်အထူးကို ခံတော်မူထိုက်သော။
သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓေါ၊ ခပ်သိမ်းသော တရားတို့ကို အမှန်ကိုယ်တိုင်သိတော်မူသော။
တထာဂတော၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
လောကေ၊ ၌။
ယံ ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ အကြင် ပွင့်တော်မူ၏။
ဣဒံ၊ ဤဘုရားပွင့်ခြင်းသည်။
ဧဝံ၊ ဤလိပ်ကန်း၏ ထမ်းပိုးပေါက်ထဲ စွပ်မိခြင်းထက်။
အဓိစ္စံ (အဓိစ္စတရံ)၊ သာ၍ အကြောင်းညီညွတ်မှ ဖြစ်နိုင်၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
တထာဂတပ္ပဝေဒိတော၊ မြတ်စွာဘုရားသည် သိစေအပ် ဟောတော်မူ အပ်သော။
ဓမ္မဝိနယော၊ သုတ်အဘိဓမ္မာဝိနည်းသည်။
လောကေ၊ ၌။
ယံ ဒိဗ္ဗတိ၊ အကြင်တောက်ပ ၏။
ဣဒံ၊ ဤတရားတောက်ပခြင်းသည်။
ဧဝံ၊ ဤလိပ်ကန်း၏ ထမ်းပိုးပေါက်ထဲ စွပ်မိခြင်းထက်။
အဓိစ္စံ (အဓိစ္စတရံ)၊ သာ၍အကြောင်းညီညွတ်မှ ဖြစ်နိုင်၏။
(ဧဝံ သဒ္ဒါ ၃-ခု ဧဝံ၊ ဤနည်း အတူ။ ဟု သော်လည်း ပေးနိုင်၏။သို့သော် မလေးနက်။)
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
တယိဒံ မနုဿတ္တံ၊ ထိုလူ့အဖြစ်ကို။
(တဿိဒံ ၌ တဿကား သင့်မည်မထင်။)
လဒ္ဓံ၊ ရအပ်ပြီ။
အရဟံ၊ သော။
သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓေါ၊ သော။
တထာထော၊ သည်။
လောကေ၊ ၌။
ဥပ္ပန္နော၊ ပွင့်တော်မူပြီ။
တထာဂတပ္ပဝေဒိတော၊ သော။
ဓမ္မဝိနယော စ သည်လည်း။
လောကေ၊ ၌။
ဒိဗ္ဗတိ၊ တောက်ပ၏။
(တသ္မာတိဟ စသည် ပေးမြဲ။
ဣတိ၊ ဤသို့မိန့်တော်မူ၏။)
အဋ္ဌမံ၊ ရှစ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။