ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ယော၊ အကြင်သူသည်။

“အဟံ၊ ငါသည်။ ဒုက္ခံ အရိယသစ္စံ၊ ဒုက္ခအရိယသစ္စာကို။ ယထာဘူတံ၊ ဟုတ်မှန်သည့်အတိုင်း။ အနဘိသမေစ္စ၊ ဉာဏ်ဖြင့်ရှေးရှူ မရောက်မူ၍။ ဝါ၊ ထိုးထွင်း၍ မသိမူ၍။ ဒုက္ခသမုဒယံ အရိယသစ္စံ၊ ကို။ ယထာဘူတံ၊ အထိုင်း။ အနဘိသမေစ္စ၊ ဉာဏ်ဖြင့်ရှေးရှု မရောက်မူ၍။ ဝါ၊ ထိုးထွင်း၍မသိမူ၍။ ဒုက္ခနိရောဓံ အရိယသစ္စံ၊ ကို။ ယထာဘူတံ၊ အတိုင်း။ အနဘိသမေစ္စ၊ ဉာဏ်ဖြင့်ရှေးရှူ မရောက်မူ၍။ ဝါ၊ ထိုးထွင်း၍မသိမူ၍။ ဒုက္ခနိရောဓဂါမိနိံဋိပဒံ၊ ကို။ ယထာဘူတံ၊ အတိုင်း။ အနဘိသမေစ္စ၊ ဉာဏ်ဖြင့်ရှေးရှူ မရောက် မူ၍။ ဝါ၊ ထိုးထွင်း၍မသိမူ၍။ သမ္မာ၊ ကောင်းစွာ။ ဒုက္ခဿ၊ ဝဋ်ဆင်းရဲ၏။ အန္တံ၊ အဆုံးကို။ ကရိဿမီတိ၊ ပြုအံ့”ဟူ၍။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝဒေယျ၊ ဆိုငြားအံ့။ (တဿ၊ ထိုသူ၏။) ဧတံ ဌာနံ၊ ဤသစ္စာ ၄-ပါးကို မသိပဲ ဝဋ်ဆင်းရဲဆုံးမှုကို ပြုနိုင်သောအကြောင်းသည်။ န ဝိဇ္ဇတိ၊ မရှိ။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ သေယျထာပိ၊ ဥပမာသော်ကား။ ယော၊ အကြင်သူသည်။

“အဟံ၊ ငါသည်။ ခဒိရပတ္ထာနံ ဝါ၊ ရှားရွက်တို့၏သော်၎င်း။ သရလပတ္တာနံ ဝါ၊ ထင်းရူးရွက်တို့၏သော်၎င်း။ အာမလကပတ္တာနံ ဝါ၊ ရှစ်ရှားရွက်တို့၏သော်၎င်း။ ပုဋံ၊ အထုပ်ကို။ ကရိတွာ၊ ပြုလုပ်၍။ ဥဒကံ ဝါ၊ ရေကိုသော်၎င်း။ တာလပတ္တံ ဝါ၊ ထန်းရွက်နားဍောင်း အစရှိသော နားတန်းဆာကိုသော်၎င်း။ ကဏ္ဏဿ ဝိဘူသနံ ကဏ္ဏဝိဘူသနံ၊ ကရဏေ ယု၊ တာလပတ္တံ ပျတြ။ အဘိဓာန်-ဋီ ၂၀၂။ ဂါထာ ၂၈၄။ကဏ္ဏိကာ, ကဏ္ဏပူရ, ကဏ္ဍဝိဘူသနံ- နားတန်းဆာဟော ၃-ပုဒ် အဘိဓာန်၌ လာ၏။အဘိဓာန် ဋီကာဆရာက တာလပတ္တတပုဒ် အပိုထည့်၏၊ သို့ဖြစ်၍ ဤ၌ရှားရွက်စသည်တို့ကို အလုပ်လုပ်၍ ရေကိုသော်၎င်း၊ နားတန်းဆာကိုသော်၎င်း၊ ဆောင်ယူ၍ မဖြစ်နိုင်၊ ကြာရွက်စသည်တို့ကို အထုပ်လုပ်ပြီး ရေကို ဖြစ်စေ၊ နားတန်းဆာကိုဖြစ်စေ၊ ဆောင်ဟူ၍ ဖြစ်နိုင်သည် ဟု ဥပမာပြုသည်။ နိဿယဟောင်း၌ ထာလပတ္တံ ဝါ၊ ခွက် သပိတ်ကို၎င်း၊ ဟု သမ္ဗန်သည်၊ ထာလသဒ္ဒါ ခွက်ဟော၊ ပတ္တသဒ္ဒါ သပိတ်ဟော ကြံသည်။တာလသဒ္ဒါအရာ၌ ထာလသဒ္ဒါရှိ၏။ မြန်မာပြန်၌ “ရေကိုမူလည်း ဆောင်အံ့၊ နားဍောင်းပြုလုပ်၍မူလည်း ပန်အံ့” ဟု ၂-ဝါကျခွဲသည်၊ အင်္ဂလိပ်ဘာသာပြန်၌လည်း “ရေကိုမူလည်း ဆောင်အံ့၊ ၎င်းအရွက်တို့ကို နားဍောင်းမူလည်း ပြုအံ့” ဟု ၂-ဝါကျပင်ခွဲသည်၊ သို့သော် ဤပါဠိတော်၌ ၂-ဝါကျသွားမဟုတ်။ စဉ်းစားရန်။ အာဟရိဿာမီတိ၊ ဆောင်ယူအံ့”ဟူ၍။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝဒေယျ၊ ဆိုငြားအံ့။ (တဿ၊ ထိုသူ၏။) ဧတံ ဌာနံ၊ ဤရှားရွက်စသည်ကို အထုပ်လုပ်၍ ရေစသည်ကို ဆောင်ယူနိုင်သော အကြောင်းသည်။ န ဝိဇ္ဇတိ၊ မရှိ။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဧဝမေဝ ခေါ၊ ဤအတူသာလျှင်။ ယော၊ အကြင်သူသည်။

“အဟံ၊ သည်။ ဒုက္ခံ အရိယသစ္စံ၊ ဒုက္ခအရိယသစ္စာကို။ ယထာဘူတံ၊ အတိုင်း။ အနဘိသမေစ္စ၊ ၍။ ပ။ ဒုက္ခနိရောဓဂါမိနိံပဋိပဒံ အရိယသစ္စံ၊ ကို။ ယထာဘူတံ၊ အတိုင်း။ အနဘိသမေစ္စ၊ ၍။ သမ္မာ၊ ကောင်းစွာ။ ဒုက္ခဿ၊ ဝဋ်ဆင်းရဲ၏။ အန္တံ၊ အဆုံးကို။ ကရိဿာမီတီ၊ ပြုအံ့ဟူ၍။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝဒေယျ၊ ဆိုငြားအံ့။ (တဿ၊ ထိုသူ၏။) ဧတံ ဌာနံ၊ ဤသစ္စာ ၄ပါးကို မသိပဲ ဝဋ်ဆင်းရဲဆုံးမှုကို ပြုနိုင်သောအကြောင်းသည်။ န ၀ိဇ္ဇတိ၊ မရှိ။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ယော စ ခေါ၊ အကြင်သူသည်ကား။

"အဟံ၊ ငါသည်။ ဒုက္ခံ အရိယသစ္စံ၊ ကို။ ယထာဘူတံ၊ အတိုင်း။ အဘိသမေစ္စ၊ ထိုးထွင်း၍ သိ၍။ ပ။ သမ္မာ၊ ကောင်းစွာ။ ဒုက္ခဿ၊ ဝဋ်ဆင်းရဲ၏။ အန္တံ၊ အဆုံးကို။ ကရိဿာမီတိ၊ ပြုအံ့”ဟူ၍။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝဒေယျ၊ ဆိုငြားအံ့။ (တဿ၊ ထိုသူ၏။) ဧတံ ဌာနံ၊ ဤသစ္စာ ၄-ပါးကိုသိ၍ ဝဋ်ဆင်းရဲဆုံးမှုကို ပြုနိုင်သောအကြောင်းသည်။ ဝိဇ္ဇတိ၊ ရှိ၏။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ သေယျထာပိ၊ ဥပမာသော်ကား- ယော၊ အကြင်သူသည်။

“အဟံ၊ ငါသည်။ ပဒုမပတ္တာနံ ဝါ၊ ပဒုမ္မာကြာရွက်တို့၏သော်၎င်း။ ပလာသပတ္တာနံ ဝါ၊ ပေါက်ရွက်တို့၏သော်၎င်း။ မာလုဝပတ္တာနံ ဝါ၊ ခွေးတောက် (မာလော) ရွက်တို့၏သော်၎င်း။ ပုဋံ၊ အထုပ်ကို။ ကရိတွာ၊ ပြုလုပ်၍။ ဥဒကံ ဝါ၊ ရေကိုသော်၎င်း။ တာလပတ္တံ ဝါ၊ ထန်းရွက်နားဍောင်းစသော နားတန်းဆာကိုသော်၎င်း။ အာဟရိဿာမီတိ၊ ဆောင်ယူအံ့”ဟူ၍။ ဝဒေယျ၊ ဆိုငြားအံ့။ (တဿ၊ ထိုသူ၏။) ဧတံ ဌာနံ၊ ဤ ပဒုမ္မာကြာရွက်စသည်တို့ကို အလုပ်လုပ်၍ ရေစသည်ကို ဆောင်ယူနိုင်သော အကြောင်းသည်။ ဝိဇ္ဇတိ၊ ရှိ၏။

(ဧဝမေဝ ခေါ စသည် ပေးမြဲအတိုင်းပင်။)

(တသ္မာတိဟ စသည် ပေးမြဲ။)

ဒုတိယံ၊ နှစ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။