ဧကံ၊ တပါးသော။ သမယံ၊ အခါ၌။ ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ရာဇဂဟေ၊ ရာဇဂြိုဟ်မြို့၌။ ကလန္ဒကနိဝါပေ၊ ရှဉ့်နက်တို့ကို အစာကျွေး၍ မွေးရာဖြစ်သော။ ဝေဠုဝနေ၊ ဝေဠုဝန်ကျောင်း၌။ ဝိဟရတိ၊ နေတော်မူ၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ ဒီဃာဝု၊ ဒီဃာဝုအမည်ရှိသော။ ဥပါသကော၊ ဥပါသကာသည်။ အာဗာဓိကော၊ အနာရှိသည်။ ဒုက္ခိတော၊ ဖြစ်သော ဆင်းရဲဝေဒနာရှိသည်။ ဗာဠှဂိလာနော၊ ပြင်းထန်သောအနာရှိသည်။ ဟောတိ၊ ၏။

အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ ဒီဃာဝု၊ သော။ ဥပါသကော၊ သည်။ ပိတရံ၊ အဖဖြစ်သော။ ဇောတိကံ၊ ဇောတိကအမည်ရှိသော။ ဂဟပတိံ၊ အိမ်ရှင်သူကြွယ်ကို။

"ဂဟပတိ၊ အိမ်ရှင်သူကြွယ်။ ဧဟိ၊ လာပါ။ တွံ၊ သင်ဖခင်သည်။ ယေန၊ အကြင်အရပ်၌။ ဘဂဝါ၊ သည်။ (အတ္ထိ၊ ၏။) တေန၊ သို့။ ဥပသင်္ကမိ၊ ချဉ်းကပ်ပါ။ ဥပသင်္ကမိတွာ၊ ချဉ်းကပ်ပြီး၍။ 'ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။ ဒီဃာဝု၊ သော။ ဥပါသကော၊ သည်။ အာဗာဓိကော၊ သည်။ ဒုက္ခိတော၊ သည်။ ဗာဠှဂိလာနော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။

ဥပသင်္ကမိတွာ၊ ချဉ်းကပ်ပြီး၍။ ဝစနေန၊ စကားဖြင့်။ ဘဂဝတော၊ ၏။ ပါဒေ၊ တို့ကို။ သိရသာ၊ ဖြင့်။ ဝန္ဒ၊ ရှိခိုးပါ။

'ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။ ဒီဃာဝု၊ သော။ ဥပါသကော၊ သည်။ အာဗာဓိကော၊ သည်။ ဒုက္ခိတော၊ သည်။ ဗာဠှဂိလာနော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။

သော၊ ထို ဒီဃာဝုဥပါသကာသည်။ ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရား၏။ ပါဒေ၊ ခြေတော်တို့ကို။ သိရသာ၊ ဦးဖြင့်။ ဝန္ဒတီတိ၊ ရှိခိုးပါ၏ဟူ၍။ မမ၊ အကျွနုပ်၏။

ဘန္တေ၊ ရား။ သာဓု၊ တောင်းပန်ပါ၏။ ဘဂဝါ၊ သည်။ ယေန၊ ၌။ ဒီဃာဝုဿ၊ သော။ ဥပါသကဿ၊ ၏။ နိဝေသနံ၊ နေအိမ်သည်။ အတ္ထိ၊ ၏။ တေန၊ ထိုအရပ်သို့။ အနုကမ္ပံ၊ အစဉ်သနားစောင့်ရှောက်ခြင်းကို။ ဥပါဒါယ၊ အကြောင်းပြု၍။ ဥပသင်္ကမတု ကိရာတိ၊ ချဉ်းကပ်တော်မူစေလိုပါသတဲ့'ဟု။ ဧဝဉ္စ၊ ဤသို့။ ဝဒေဟီတိ၊ လျှောက်ချေပါ"ဟူ၍။ အာမန္တေသိ၊ ပြောဆိုပြီ။

ဇောတိကော၊ သော။ ဂဟပတိ၊ အိမ်ရှင်သူကြွယ်သည်။ "ဧဝံ တာတာတိ ခေါ၊ ကောင်းပြီ ချစ်သား"ဟူ၍။ ဒီဃာဝုဿ၊ သော။ ဥပါသကဿ၊ ဥပါသကာ၏(စကားကို)။ ပဋိဿုတွာ၊ ရှေးရှူနာယူ၍။ ယေန၊ ၌။ ဘဂဝါ၊ သည်။ အတ္ထိ၊ ၏။ တေန၊ သို့။ ဥပသင်္ကမိ၊ ပြီ။

ဥပသင်္ကမိတွာ၊ ၍။ ဘဂဝန္တံ၊ ကို။ အဘိဝါဒေတွာ၊ ၍။ ဧကမန္တံ၊ ၌။ နိသီဒိ၊ ပြီ။

ဧကမန္တံ၊ ၌။ နိသိန္နော ခေါ၊ သော။ ဇောတိကော၊ သော။ ဂဟပတိ၊ သည်။ ဘဂဝန္တံ၊ မြတ်စွာဘုရားကို။

"ဘန္တေ၊ ရား။ ဒီဃာဝု၊ သော။ ဥပါသကော၊ သည်။ အာဗာဓိကော၊ သည်။ ဒုက္ခိတော၊ သည်။ ဗာဠှဂိလာနော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။

သော၊ ထိုဒီဃာဝု ဥပါသကာသည်။ ဘဂဝတော၊ ၏။ ပါဒေ၊ တို့ကို။ သိရသာ၊ ဦးဖြင့်။ ဝန္ဒတိ၊ ၏။

'ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။ သာဓု၊ တောင်းပန်ပါ၏။ ယေန၊ ၌။ ဒီဃာဝုဿ၊ သော။ ဥပါသကဿ၊ ၏။ နိဝေသနံ၊ သည်။ (အတ္ထိ၊ ၏။) တေန၊ သို့။ အနုကမ္မံ၊ ကို။ ဥပါဒါယ၊ ၍။ ဥပသင်္ကမတု ကိရ၊ ချဉ်းကပ်တော်မူစေလိုပါသတဲ့းဟု။ ဝဒေတီတိ၊ လျှောက်ပါ၏"ဟူသော။ ဧတံ၊ ကို။ အဝေါစ၊ လျှောက်ပြီ။

ဘဂဝါ၊ သည်။ တုဏှီဘာဝေန၊ ဆိတ်ဆိတ် နေခြင်းဖြင့်။ အဓိဝါသေသိ၊ လက်ခံပြီ။

အထ ခေါ၊ ၌။ ဘဂဝါ၊ သည်။ နိဝါသေတွာ၊ သင်းပိုင်ကိုပြင်ဝတ်၍။ ပတ္တစီဝရံ၊ သပိတ်သင်္ကန်း ကို။ အာဒါယ၊ ယူ၍။ ယေန၊ ၌။ ဒီဃာဝုဿ၊ သော။ ဥပါသကဿ၊ ၏။ နိဝေသနံ၊ သည်။ (အတ္ထိ၊ ၏။) တေန၊ သို့။ ဥပသင်္ကမိ၊ ချဉ်းကပ်ပြီ။

ဥပသင်္ကမိတွာ၊ ၍။ ပညတ္တေ၊ ခင်းအပ် သော။ အာသနေ၊ နေရာ၌။ နိသီဒိ၊ ထိုင်နေပြီ။

နိသဇ္ဇ ခေါ၊ ထိုင်ပြီး၍။ ဘဂဝါ၊ သည်။ ဒီဃာဝုံ၊ သော။ ဥပါသကံ၊ ကို။ ဒီဃာဝုံ၊ ဒီဃာဝု။

"ဒီဃာဝုံ၊ ဒီဃာဝု။ တေ၊ သင်သည်။ ခမနီယံ ကစ္စိ၊ ဆင်းရဲ ဝေဒနာတို့ကို သည်းခံနိုင်၏လော။ ယာပနီယံ ကစ္စိ၊ ဣရိယာပုတ်တို့ကို ဖြစ်စေနိုင်၏လော။

ဒုက္ခာ ဝေဒနာ၊ ဆင်းရဲဝေဒနာတို့သည်။ ပဋိက္ကပန္တိ ကစ္စိ၊ ဆုတ်ကုန်၏လော။ နော အဘိက္ကမန္တိ ကစ္စိ၊ မတိုးကုန်၏လော။

အာသာနံ၊ ထိုဆင်းရဲဝေဒနာတို့၏။ ပဋိက္ကမော၊ ဆုတ်ခြင်းကို။ ပညာယတိ ကစ္စိ၊ သိအပ်၏လော။ နော အဘိက္ကမော၊ မတိုးခြင်းကို။ ပညာယတိ ကစ္စီတိ၊ သိအပ်၏လော"ဟူသော။ ဧတံ၊ ကို။ အဝေါစ၊ ပြီ။

(ကစ္ဆိ ခမနီယံ။ပ။ပဋိက္ကမောသာနံ ပုဒ်တို့၏ အဆုံးအဖြတ် ကို ခန္ဓဝဂ္ဂသံယုတ် စာပိုဒ် ၇-၀က္ကလိသုတ်၌ ရေးခဲ့ပြီ။)

ဘန္တေ၊ ရား။ မေ၊ တပည့်တော်သည်။ န ခမနီယံ၊ ဆင်းရဲဝေဒနာတို့ကို သည်းမခံနိုင်ပါ။ န ယာပနီယံ၊ ဣရိယာပုထ်တို့ကို မဖြစ်စေနိုင်ပါ။ မေ၊ တပည့်တော်၏။ ဗာဠှာ၊ ပြင်းထန်ကြီးမားကုန်သော။ ဒုက္ခာ ဝေဒနာ၊ ဆင်းရဲဝေဒနာတို့ သည်။ အဘိက္ကမန္တိ၊ တိုးကုန်၏။ နောပဋိက္ကမန္တိ၊ မဆုတ်ကုန်။

အာသာနံ၊ ထိုဆင်းရဲဝေဒနာတို့၏။ အဘိက္ကမော၊ တိုးခြင်းကို။ ပညာယတိ၊ သိအပ်ပါ၏။ နော ပဋိက္ကမော၊ မဆုတ်ခြင်းကို။ ပညာယတိ၊ သိအပ်ပါ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့ဒီဃာဝုကလျှောက်၏။

ဒီဃာဝု၊ ဒီဃာဝု။ တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ ဣဟ၊ ဤသာသနာတော်၌။ တေ၊ သင်သည်။ သော ဘဂဝါ၊ ထိုမြတ်စွာဘုရား သည်။ ဣတိပိ၊ ကြောင့်။ အရဟံ၊ ၏။ ဘဂဝါတိ၊ ၏ဟူ၍။

ဗုဒ္ဓေ၊ ၌။ အဝေစ္စပ္ပသာဒေန၊ သက်ဝင်၍ကြည်ညိုခြင်းနှင့်။ သမန္နာဂတော၊ ပြည့်စုံသည်။ ဘဝိဿာမိ၊ ဖြစ်အံ့။ ပ။ သီလေဟိ၊ တို့နှင့်။ သမန္နာဂတော၊ ပြည့်စုံသည်။ ဘဝိဿာမီတိ၊ အံ့”ဟူ၍။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ သိက္ခိတဗ္ဗံ၊ ကျင့်အပ်၏။ (ဤပေယျာလကို ရှေး စက္ကဝတ္တိရာဇသုတ် စာပိုဒ် ၉၉၇-ရှု၍ ဖော်။)

ဒီဃာဝု၊ ဝု။ တေ၊ သင်သည်။ ဧဝံ ဟိ၊ ဤသို့သာလျှင်။ သိက္ခိတဗ္ဗံ၊ အပ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့ ဘုရားက မိန့်တော်မူ၏။

ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။ ဘဂဝတာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ စတ္တာရိ၊ ၄-ပါးကုန်သော။ ယာနိ ဣမာနိ သောတာပတ္တိယင်္ဂါနိ၊ အကြင်အရိယမဂ်အယဉ်သို့ ရှေးဦးစွာရောက်သူ၏ သိကြောင်းအင်္ဂါတို့သည်။ (ဤပုဒ် အဆုံးအဖြတ်ကို စာပိုဒ် ၄၇၀-ဒဋ္ဌဗ္ဗသုတ်၌ ရှု။) ဒေသိတာနိ၊ ဟောတော်မူအပ်ကုန်၏။ ဧတေ ဓမ္မာ၊ ဤအရိယမဂ်အယဉ်သို့ ရှေးဦးစွာရောက်သူ၏ သိကြောင်းတရားတို့သည်။ မယိ၊ တပည့်တော်၌။ သံဝိဇ္ဇန္တိ၊ ရှိကုန်၏။(သံဝိဇ္ဇန္တိကြိယာ အယှဉ် မယိဟု အာစာရဖြင့် သုံးသည်ကို သတိရှိရန်။) အဟဉ္စ၊ တပည့်တော်ကိုလည်း။ တေသု ဓမ္မေသု၊ ထိုအရိယမဂ်အယဉ် သို့ ရှေးဦးစွာရောက်သူ၏ သိကြောင်းတရားတို့၌။ သန္ဒိဿာမိ၊ တွေ့မြင်အပ်၏။

ဘန္တေ၊ ရား။ အဟံဟိ၊ တပည့်တော်သည်။ "သော ဘဂဝါ၊ သည်။ ပ။ ဘဂဝါတိ၊ ၏"ဟူ၍။ ဗုဒ္ဓေ၊ ၌။ အဝေစ္စပ္ပသာဒေန၊ နှင့်။ သမန္နာဂတော၊ ပြည့်စုံပါ၏။ သီလေဟိ၊ တို့နှင့်။ သမန္နာဂတော၊ ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့ ဒီဃာဝုက လျှောက်၏။

ဒီဃာဝု၊ ဝု။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဣဟ၊ ၌။ တွံ၊ သင်သည်။ စတူသု၊ ၄-ပါးကုန်သော။ ဣမေသု သောတာပတ္တိယင်္ဂေသု၊ ဤအရိယမဂ်အယဉ်သို့ ရှေးဦးစွာရောက် သူ၏ သိကြောင်းအင်္ဂါတို့၌။ ပတိဋ္ဌာယ၊ တည်၍။ ဆ၊ ၆-ပါးကုန်သော။ ဝိဇ္ဇာဘာဂိယေ၊ ဝိဇ္ဇာသို့ ချဉ်းကပ်တတ်သော အဖို့တို့၌ အကျုံးဝင်ကုန်သော။ ဓမ္မေ၊ တရားတို့ကို။ ဥတ္တရိ၊ သောတာပတ္တိယင်္ဂထက်အလွန်။ ဘာဝေယျာသိ၊ ပွါးဦးလော့။

"ဒီဃာဝု၊ ဝု။ ဣ၊ ဤသာသနာ၌။ တွံ၊ သင်သည်။ သဗ္ဗသင်္ခါရေသု၊ အလုံးစုံသော လောကီ ရုပ်နာမ်သင်္ခါရတို့၌။ အနိစ္စာနုပဿီ၊ မမြဲဟုအဖန်ဖန်ရှုလေ့ရှိသည်ဖြစ်၍။ ဝိဟရာဟိ၊ နေလော့။ အနိစ္စေ၊ မမြဲသောရုပ်နာမ်၌။ ဒုက္ခသည်၊ ဆင်းရဲဟူသော အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍။ ဝိဟရာဟိ၊ လော့။ ဒုက္ခေ၊ ဆင်းရဲသော ရုပ်နာမ်၌။ အနတ္တသညီ၊ အတ္တမဟုတ်ဟူသော အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍။ ဝိဟရာဟိ၊ လော့။ ပဟာနသညီ၊ ရုပ် နာမ်၌ စွဲလမ်းသော တဏှာကို ပယ်ရခြင်းသဘောရှိ၏ဟူသော အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍။ ဝိရာဂသညီ၊ ပျက်စီးခြင်းသဘောရှိ၏ဟူသော အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍။ နိရောဓသညီ၊ ချုပ်ခြင်းသဘောရှိ၏ ဟူသော အမှတ်ရှိသည်ဖြစ်၍။ ဝိဟရာဟီတိ၊ နေလော့"ဟူ၍။

ဒီဃာဝု၊ ဝု။ တေ၊ သည်။ ဧဝံ ဟိ၊ ဤသို့လျှင်။ သိက္ခိတဗ္ဗံ၊ အပ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့မိန့်တော်မူ၏။

ဘန္တေ၊ ရား။ ဘဂဝတာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ဆ၊ ၆-ပါးကုန်သော။ ဝိဇ္ဇာဘာဂိယာ၊ ဝိဇ္ဇာသို့ ချဉ်းကပ်တတ်သော အဖို့အစုတို့၌ အကျုံးဝင်ကုန်သော။ ဝိဇ္ဇာဘာဂိယေတိ ဝိဇ္ဇာကောဋ္ဌာသိကေ။ဋ္ဌ။ဝိဇ္ဇံ ဘဇန္တီတိ ဝိဇ္ဇာဘာဂိယာ။ တေသု ကောဋ္ဌာသေသု ပရိယာပန္နာတိ ဝုတ္တံ “ဝိဇ္ဇာဘာဂိယေတိ ဝိဇ္ဇာကောဋ္ဌာသိကေ" တိ။ဋီ။ ဝိဇ္ဇံ ဘဇန္တီတိ ဝိဇ္ဇာဘာဂါ၊ ဝိဇ္ဇာသို့ ချဉ်းကပ်တတ်သော ဓမ္မအစုများ ရ၏။ ဝိဇ္ဇာဘာဂေသု ပရိယာပန္နာ ဝိဇ္ဇာဘာဂိယာ၊ အနိစ္စာနုပဿီ စသော ၆-ပါးသော တရားများ ရ၏။ တေသု ဟု ဝါကျာဝတ္ထိကန္တခံ။ ယေ ဣမေ ဓမ္မာ၊ အကြင် တရားတို့ကို။ ဒေသိတာ၊ ဟောတော်မူအပ်ကုန်၏။ ဧတေ ဓမ္မာ၊ ဤ ၆-ပါးသော ဝိဇ္ဇာဘာဂိယ တရားတို့သည်။ မယိ၊ တပည့်တော်၌။ သံဝိဇ္ဇန္တိ၊ ရှိကုန်၏။ အဟဉ္ဇ၊ ကိုလည်း။ တေသု ဓမ္မေသု၊ ထို ၆ ပါးသော ဝိဇ္ဇာဘာဂိယတရားတို့၌။ သန္ဒိဿာမိ၊ တွေ့မြင်အပ်၏။

ဘန္တေ၊ ရား။ အဟံ ဟိ၊ တပည့်တော်သည်။ သဗ္ဗသင်္ခါရေသု၊ အလုံးစုံသော လောကီရုပ်နာမ် သင်္ခါရတို့၌။ အနိစ္စာနုပဿီ၊ မမြဲဟု အဖန်ဖန်ရှုလေ့ရှိသည်ဖြစ်၍။ ဝိဟရာမိ၊ နေပါ၏။ နိရောဓသညီ၊ ၍။ ဝိဟရာမိ၊ ၏။

ဘန္တေ၊ ရား။ အပိ စ၊ ထိုသို့ နေသော်လည်း။ မေ၊ တပည့်တော်၏။

“ဇောတိကော၊ ဇောတိက အမည်ရှိသော။ အယံ ဂဟပတိ၊ ဤအိမ်ရှင် သူကြွယ်သည်။ မမ၊ တပည့်တော်၏။ အစ္စယေန၊ ကွယ်လွန်သောအခါ၌။ ဝိဃာတံ၊ ပင်ပန်းဆင်းရဲခြင်းသို့။ မာဟေဝ အာပဇ္ဇီတိ၊ မရောက်ပါစေလင့်”ဟူသော။‌ ဧဝံ၊ ဤအကြံသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်နေ၏။

တာတ ဒီဃာဝု၊ ချစ်သားဒီဃာဝု။ တွံ၊ သင်သည်။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ မာ မနသာကာသိ၊ နှလုံးမသွင်းလင့်။

တာတ ဒီဃာဝု၊ ဝု။ ဣင်္ဃ၊ တိုက်တွန်း၏။ (တွံကား အနက်မဲ့။) တေ၊ သင်အား။ ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ တဒေဝ၊ အကြင်တရားကိုသာလျှင်။ အာဟ၊ ဟော၏။ တဒေဝ၊ ထိုတရားကိုသာလျှင်။ တွံ၊ သည်။ သာဓုကံ၊ ကောင်းစွာ။ မနသိ ကရောဟိ၊ သွင်းလော့။ ဣတိ၊ ဤသို့ဖခင် ဇောတိကသူကြွယ်က ပြော၏။

အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ ဘဂဝါ၊ သည်။ ဒီဃာဝုံ၊ သော။ ဥပါသကံ၊ ကို။ ဣမိနာ ဩဝါဒေန၊ ဤအဆုံးအမဖြင့်။ သြဒိတွာ၊ ဆုံးမပြီး၍။ အာသနာ၊ ထိုင်နေရာမှ။ ဥဋ္ဌာယ၊ ထ၍။ ပက္ကာမိ၊ ဖဲတော်မူပြီ။

အထ ခေါ၊ ၌။ ဒီဃာဝု၊ သော။ ဥပါသကော၊ သည်။ ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ အစိရပက္ကန္တဿ၊ ဖဲတော်မူ၍ မကြာမီ။ ကာလမကာသိ၊ အတ္တဘောကို ပစ်ချ ခြင်းကိုပြုပြီ။(ကွယ်လွန်ပြီ ဟူလို။)

အထ ခေါ၊ ၌။ သမ္ဗဟုလာ၊ များစွာကုန်သော။ ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့သည်။

ဘဂဝန္တံ၊ ကို။

"ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။ ဒီဃာဝု နာမ၊ ဒီဃာဝုမည်သော။ ယော သော ဥပါသကော၊ အကြင် ဥပါသကာကို။ ဘဂဝတာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ သံခိတ္တေန၊ အကျဉ်းဖြစ်သော။ ဩဝါဒေန၊ အဆုံးအမဖြင့်။ ဩဝဒိတော၊ ဆုံးမအပ်ပြီ။ သော၊ ထို ဥပါသကာသည်။ ကာလင်္ကတော၊ ပြုအပ်ပြီးသော အတ္တဘောကို ပစ်ချခြင်း ရှိ၏။

တဿ၊ ထို ဥပါသကာ၏။ ဂတိ၊ လားရာ ဂတိသည်။ ကာ၊ အဘယ်ပါနည်း။ အဘိသမ္ပရာယော၊ ရှေးရှူ လားရောက်ရာ တမလွန်ဘဝသည်။ ကောတိ၊ အဘယ်ပါနည်း"ဟူသော။ ဧတံ၊ ဤစကားကို။ အဝေါစုံ၊ လျှောက်ကုန်ပြီ။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဒီဃာဝု၊ သော။ ဥပါသကော၊ သည်။ ပဏ္ဍိတော၊ ပညာရှိ၏။ ဓမ္မဿ၊ အနာဂါမိမဂ်တရားအား။ အနုဓမ္မံ၊ လျော်သော အနာဂါမိဖိုလ်တရားသို့။ ပစ္စပါဒိ၊ ဆိုက်ရောက်ပြီ။ မံ၊ ငါဘုရားကို။ ဓမ္မာဓိကရဏံ၊ တရားဟူသောအကြောင်းကြောင့်။ န စ ဝိဟေဌေသိ၊ မညှဉ်းဆဲတော့ပြီ။မပင်ပန်းစေတော့ပြီ။(တရားမဟောရတော့ပြီ ဟူလို။)

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဒီဃာဝု၊ သော။ ဥပါသကော၊ သည်။ ပဉ္စနံ၊ ၅-ပါးကုန်သော။ သြရမ္ဘာဂိယာနံ၊ အောက် ကာမဘုံသို့ချဉ်းကပ်ခြင်း အဖို့ရှိကုန်သော။ သံယောဇနာနံ၊ သံယောဇဉ်တို့၏။ ပရိက္ခယာ၊ ကုန်ခြင်းကြောင့်။ တတ္ထ၊ ထိုသုဒ္ဓါဝါသဗြဟ္မာ့ဘုံ၌။ ဩပပါတိကော၊ ဥပပါတ် ပဋိသန္ဓေ နေသည်ဖြစ်၍။ ပရိနိဗ္ဗာယီ၊ ပရိနိဗ္ဗာန်စံလေ့ရှိသည်။ တသ္မာ လောကာ၊ ထိုသုဒ္ဓါဝါသဗြဟ္မာ့ပြည်မှ။ အနာဝတ္တိဓမ္မော၊ ဆုတ်နစ်ခြင်းသဘောမရှိသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့ မိန့်တော်မူ၏။

တတိယံ၊ သုံးခုမြောက်သောသုတ်တည်း။