ဧကံ၊ တပါးသော။ သမယံ၊ အခါ၌။ ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ဝဇ္ဇီသု၊ ဝဇ္ဇီတိုင်း၌။ ကောဋိဂါမေ၊ ကောဋိရွာ၌။ ဝိဟရတိ၊ နေတော်မူ၏။

တတြ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ ဘဂဝါ၊ သည်။ ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့ကို။

“ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ စတုန္နံ၊ ၄-ပါးကုန်သော။ အရိယသစ္စာနံ၊ ဘုရားစသော အရိယာ တို့ သိအပ်သော သစ္စာတို့ကို။ အနနုဗောဓာ၊ ဝိပဿနာဉာဏ်ဖြင့် လျော်စွာမသိခြင်းကြောင့်။ အပ္ပဋိဝေဓာ၊ မဂ်ဉာဏ်ဖြင့် ထိုးထွင်း၍မသိခြင်းကြောင့်။ အနနုဗောဓာတိ ပဋိဝေဓဿ အနုရူပဗောဓာဘာဝေန။ အပ္ပဋိဝေဓာတိ သစ္စာနံ ပဋိမုခံ ဝေဓာဘာဝေန။ ဋီ။ အနနုဗောဓာ၊ မဂ်ဉာဏ်အားလျော်သော သိခြင်း၏မရှိသောကြောင့်။ အပ္ပဋိဝေဓာ၊ သစ္စာတို့ကို ရှေးရှူထိုးထွင်း၍သိခြင်း၏ မရှိခြင်းကြောင့်-ဟု ဤဋီ အတိုင်းသော်လည်း သမ္ဗန်။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဒီဃံ၊ ရှည်သော။ ဣဒံအဒ္ဓါနံ၊ ဤကာလပတ်လုံး။ မမဉ္စေဝ၊ ငါဘုရားသည်၎င်း။ တုမှာကဉ္စ၊ သင်ချစ်သားတို့သည်၎င်း။ သန္ဓာဝိတံ၊ အဖန်ဖန် ပြေးသွားဘူးလှလေပြီ။ သံသရိတံ၊ အဖန်ဖန် ကျင်လည်ဘူးလှလေပြီ။

ကတမေသံ စတုန္နံ၊ အဘယ် ၄-ပါးတို့ကိုနည်း။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဒုက္ခာ၊ ဆင်းရဲအစစ်ဖြစ်သော။ အရိယသစ္စဿ၊ ဘုရား စသော အရိယာတို့ သိအပ်သော သစ္စာကို။ အနနုဗောဓာ၊ ကြောင့်။ အပ္ပဋိဝေဓာ၊ ကြောင့်။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဒီဃံ၊ ရှည်သော။ ဣဒံ အဒ္ဓါနံ၊ ဤကာလပတ်လုံး။ မမစ္ဆေဝ၊ သည်၎င်း။ တုမှာကဉ္စ၊ ထိုသည် ၎င်း။ သန္ဓာဝိတံ၊ ပြီ။ သံသရိတံ၊ ပြီ။

ဒုက္ခသမုဒယဿ၊ ဆင်းရဲ၏ဖြစ်ကြောင်း အစစ်ဖြစ်သော။ အရိယသစ္စာ၊ ကို။ ပ။ ဒုက္ခနိရောဓဿ၊ ဆင်းရဲ၏ချုပ်ရာအစစ်ဖြစ်သော။ အရိယသစ္စဿ၊ ကို။ ပ။ ဒုက္ခနိရောဓဂါမိနိယာ ပဋိပဒါယ၊ ဆင်းရဲ၏ချုပ်ရာ နိဗ္ဗာန်သို့ရောက်ကြောင်း အကျင့်အစစ်ဖြစ် သော။ အရိယသစ္စာ၊ ကို။ အနနုဗောဓာ၊ ကြောင့်။ အပ္ပဋိဝေဓာ၊ ကြောင့်။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဒီဃံ၊ သော။ ဣဒံ အဒ္ဓါနံ၊ ဤကာလပတ်လုံး။ မမဉ္စေဝ၊ သည်၎င်း။ တုမှာကဉ္စ၊ တို့သည်၎င်း။ သန္ဓာဝိတံ၊ ပြီ။ သံသရိတံ၊ ပြီ။

ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ တယိဒံ ဒုက္ခံ အရိယသစ္စံ၊ ထိုဒုက္ခအရိယသစ္စာကို။ (မမဉ္စေဝ၊ သည်၎င်း။ တုမှာကဉ္စ၊ တို့သည်၎င်း။) အနုဗုဒ္ဓံ၊ ဝိပဿနာဉာဏ်ဖြင့် လျော်စွာသိအပ်ပြီ။ ပဋိဝိဒ္ဓံ၊ မဂ်ဉာဏ်ဖြင့် ထိုးထွင်း၍ သိအပ်ပြီ။ တယိဒံ ဒုက္ခသမုဒယံ အရိယသစ္စံ၊ ထိုသမုဒယအရိယသစ္စာကို။ ပ။ တယိဒံ ဒုက္ခနိရောဓံ အရိယသစ္စံ၊ ထိုနိရောဓအရိယသစ္စာကို။ ပ။ တယိဒံ ဒုက္ခနိရောဓဂါမိနီ ပဋိပဒါ အရိယသစ္စံ၊ ထိုမဂ္ဂအရိယသစ္စာကို။ (မမစ္ဆေဝ၊ သည်၎င်း။ တုမှာကဉ္စ၊ တို့သည်၎င်း။) အနုဗုဒ္ဓံ၊ ပြီ။ ပဋိဝိဒ္ဓံ၊ ပြီ။

ဘဝတဏှာ၊ ဘဝ၌ တွယ်တာသော တဏှာကို။ ဥစ္ဆိန္နာ၊ အကြွင်းမရှိဖြတ်အပ်ပြီ။ ဘဝနေတ္တိ၊ ယန္တြားကြိုးနှင့်တူသော သတ္တဝါတို့ကို ဘဝသို့ဆွဲဆောင်တတ်သော တဏှာသည်။ ခီဏာ၊ ကုန်ပြီ။ ဘဝံ (သတ္တေ) နေတီတိ ဘဝနေတ္တိဟု ပြု။ဘဝနေတ္တီတိ ဘဝရဇ္ဇု၊ သံ-ဋ္ဌ ၂-၃၀၈။ ယန္တရဇ္ဇု ဝိယ ဘဝပဗန္ဓဿ နယနတော ဘဝရဇ္ဇူတိ တဏှာ ဝုတ္တာ။သံ-ဋီ ၂-၂၆၂။

ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ ပုနဗ္ဘဝေါ၊ တဖန်ဘဝ( ဘဝသစ်) သည်။ နတ္ထီတိ၊ မရှိ” ဟူ၍။ အာမန္တေသိ၊ မိန့်တော်မူပြီ။

ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ဣဒံ၊ ဤတရားစကားကို။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူပြီ။

သုဂတော၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ဣဒံ၊ ဤတရားစကားကို။ ဝတွာန၊ မိန့်တော်မူပြီး၍။ သတ္ထာ၊ မြတ်စွာဘုရား သည်။ အထာပရံ၊ ထိုမှတပါးသော-

“စတုန္နံ၊ ၄-ပါးကုန်သော။ (ယေသံ) အရိယသစ္စာနံ၊ အကြင်အရိယသစ္စာတို့ကို။ ယထာဘူတံ၊ ဟုတ်မှန်သည့်အတိုင်း။ အဒဿနာ၊ မသိမမြင်ခြင်းကြောင့်။

(မမဉ္စေဝ၊ ငါဘုရား သည်၎င်း။ တုမှာကဉ္စ၊ သင်ချစ်သားတို့သည်၎င်း။) တာသု တာသွေဝ ဇာတီသု၊ ထိုထို ဘဝတို့၌သာလျင်။ ဒီဃံ၊ ရှည်သော။ အဒ္ဓါနံ၊ ကာလပတ်လုံး။ သံသိတံ၊ ကျင်လည်ဘူးလှလေပြီ။

တာနိ ဧတာနိ၊ ထိုအရိယသစ္စာ ၄-ပါးတို့ကို။ (မမဉ္စေဝ၊ ငါဘုရားသည်၎င်း။ တုမှာကဉ္စ၊ သင်ချစ်သားတို့သည်၎င်း။) ဒိဋ္ဌာနိ၊ သိမြင်အပ်ကုန်ပြီ။ ဘဝနေတ္တိ၊ ယန္တြားကြိုးနှင့် တူသော သတ္တဝါတို့ကို ဘဝသို့ ဆွဲဆောင်တတ်သော တဏှာကို။ သမူဟတာ၊ ပယ်နုတ်အပ်ပြီ။

ဒုက္ခာ၊ ဝဋ်ဆင်းရဲ၏။ မူလံ၊ အကြောင်းရင်းတဏှာကို။ ဥစ္ဆိန္နံ၊ အကြွင်းမရှိ ဖြတ်အပ်ပြီ။ ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ ပုနဗ္ဘဝေါ၊ တဖန်ဘဝ(ဘဝသစ်) သည်။ နတ္ထီတိ၊ မရှိ”ဟူသော။ ဧတံ၊ ဤစကားကို။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူပြီ။

ပဌမံ၊ ရှေးဦးစွာသောသုတ်တည်း။