ဧကံ၊ တပါးသော။ သမယံ၊ အခါ၌။ သမ္ဗဟုလာ၊ များစွာကုန်သော။ ထေရာ၊ မထေရ်ဖြစ်ကုန်သော။ ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့သည်။ စေတေသု၊ စေတတိုင်း၌။ သဟဉ္စနိကေ၊ သဟဉ္စနိကမြို့၌။ ဝိဟရန္တိ၊ နေကုန်၏။

တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ သမ္ဗဟုလာနံ၊ များစွာကုန်သော။ ထေရာနံ၊ မထေရ်ဖြစ်ကုန်သော။ ဘိက္ခူ နံ၊ ရဟန်းတို့သည်။ ပစ္ဆာဘတ္ထံ၊ ဆွမ်းဘုဉ်းပေး ပြီးသည်မှ နောက်အဖို့၌။ ပိဏ္ဍပါတပဋိက္ကန္တာနံ၊ ဆွမ်းစားရာအရပ်မှ ဖဲကုန်သည်ဖြစ်၍။ မဏ္ဍလမာဠေ၊ ညီမူခံရာ တန်ဆောင်းဝန်း၌။ သန္နိသိန္နာနံ၊ အညီအညွတ် ထိုင်နေကုန်စဉ်။ သန္နိပတိတာနံ၊ အညီအညွတ် စည်းဝေးနေကုန်စဉ်။ (ပိဏ္ဍပါတပဋိက္ကန္တာနံ၊ ကုန်သော။ သန္နိသိန္နာနံ၊ ကုန်သော။ သန္နိပတိတာနံ၊ ကုန်သော။ ဘိက္ခူနံ၊ တို့၏။ ဟူ၍သော်လည်း ပေး။)

"အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်တို့။ ယော၊ အကြင်သူသည်။ ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲကို။ ပဿတိ၊ မြင်၏။ သော၊ ထိုသူသည်။ ဒုက္ခသမုဒယမ္ပိ၊ ဆင်းရဲ၏ဖြစ်ကြောင်းကိုလည်း။ ပဿတိ နု ခေါ၊ မြင်နိုင်ပါသလော။ ဒုက္ခနိရောဓမ္မိ၊ ဆင်းရဲ၏ ချုပ်ရာကိုလည်း။ ပဿတိ နု ခေါ၊ မြင်နိုင်ပါသလော။ ဒုက္ခနိရောဓဂါမိနိံ ပဋိပဒမ္ပိ၊ ဆင်းရဲ၏ ချုပ်ရာသို့ ရောက်ကြောင်းအကျင့်ကိုလည်း။ ပဿတိ နု ခေါတိ၊ မြင်နိုင်ပါသလော”ဟူသော။ အယံ အန္တရာကထာ၊ ဤစကားအမျိုးမျိုးတို့၏ ကြား၌ဖြစ်ပေါ်လာသော စကားသည်။ ဥဒပါဒိ၊ ထင်ရှားဖြစ်ပြီ။

ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တေ၊ ပြောဆိုအပ်သည်ရှိသော်။ အာယသ္မာ ဂဝမ္ပတိ ထေရော၊ အရှင်ဂဝမ္မတိ မထေရ်သည်။ ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့ကို။

“အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်တို့။ မေ၊ ငါသည်။ ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရား၏။ သမ္မုခါ၊ မျက်မှောက်တော်မှ။

“ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ယော၊ အကြင်သူသည်။ ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲကို။ ပဿတိ၊ မြင်၏။ သော၊ ထိုသူသည်။ ဒုက္ခသမုဒယမ္ပိ၊ ဆင်းရဲ၏ ဖြစ်ကြောင်းကိုလည်း။ ပဿတိ၊ မြင်၏။ ဒုက္ခနိရောဓမ္ပိ၊ ကိုလည်း။ ပဿတိ၊ မြင်၏။ ဒုက္ခနိရောဓဂါမိနိံ ပဋိပဒမ္ပိ၊ ကိုလည်း။ ပဿတိ၊ ၏။

ယော၊ သည်။ ဒုက္ခသမုဒယံ၊ ကို။ ပဿတိ၊ ၏။ သော၊ သည်။ ဒုက္ခမ္ပိ၊ ကိုလည်း။ ပဿတိ၊ ၏။ ဒုက္ခနိရောဓမ္မိ၊ ကိုလည်း။ ပဿတိ၊ ၏။ ဒုက္ခနိရောဓဂါမိနိံ ပဋိပဒမ္ပိ၊ ကိုလည်း။ ပဿတိ၊ ၏။

ယော၊ သည်။ ဒုက္ခနိရောဓံ၊ ကို။ ပဿတိ၊ ၏။ သော၊ သည်။ ဒုက္ခမ္ပိ၊ ကိုလည်း။ ပဿတိ၊ ၏။ ဒုက္ခသမုဒယမ္ပိ၊ ကိုလည်း။ ပဿတိ၊ ၏။ ဒုက္ခနိရောဓဂါမိနိံ ပဋိပဒမ္ပိ၊ ကိုလည်း။ ပဿတိ၊ ၏။

ယော၊ သည်။ ဒုက္ခနိရောဓဂါမိနိံ ပဋိပဒံ၊ ကို။ ပဿတိ၊ ၏။ သော၊ သည်။ ဒုက္ခမ္မိ၊ ကိုလည်း။ ပဿတိ၊ ၏။ ဒုက္ခသမုဒယမ္ပိ၊ ကိုလည်း။ ပဿတိ၊ ၏။ ဒုက္ခနိရောဓမ္မိ၊ ကိုလည်း။ ပဿတိ၊ မြင်၏'ဟူသော။ ဧတံ၊ ဤစကားကို။ သုတံ၊ ကြားနာအပ်ပြီ။ (ဘဂဝတော၊ ၏။) သမ္မုခါ၊ မျက်မှောက်တော်မှ။ ပဋိဂ္ဂဟိတန္တိ၊ နာခံအပ်ပြီ”ဟူသော။ ဧတံ၊ ဤစကားကို။ အဝေါစ၊ ပြောဆိုပြီ။ ဤသုတ်ကို ဧကပဋိဝေဓဉာဏ်၏ အစွမ်းအားဖြင့် ဟောတော်မူသည်။သစ္စာတပါးကို သိမြင်လျှင်ကျန်သစ္စာသုံးပါးကို သိနိုင်သောဉာဏ်သည် ဧကပဋိဝေဓဉာဏ်မည်၏။ ဋ္ဌ,ဋီ။

ဒသမံ၊ ဆယ်ခုမြောက်သောသုတ်တည်း။

တတိယော၊ သုံးဝဂ်မြောက်ဖြစ်သော။ ကောဋိဂါမဝဂ္ဂေါ၊ ကောဋိဂါမဝဂ်တည်း။

တဿ၊ ထိုကောဋိဂါမဝဂ်၏။ ဥဒ္ဒါနံ၊ ကား-

ဒွေ ဝဇ္ဇီ၊ ပဌမကောဋိဂါမသုတ်, ဒုတိယကောဋိဂါမသုတ် ၂-သုတ်တို့၎င်း။ သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓေါ၊ သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓသုတ်၎င်း။ အရဟံ၊ အရဟန္တသုတ်၎င်း။ အာသဝက္ခယော၊ အာသဝက္ခယသုတ်၎င်း။

မိတ္တံ၊ မိတ္တသုတ်၎င်း။ တထာ စ၊ တထသုတ်၎င်း။ လောကော စ၊ လောကသုတ်၎င်း။ ပရိညေယျံ၊ ပရိညေယျသုတ်၎င်း။ ဂဝမ္ပတိ၊ ဂဝမ္ပတိသုတ်၎င်းတည်း။ ဣတိ၊ ဤသည်တည်း။