**ဟောတိ သီလဝတံ အတ္ထော**တိ ဣဒံ၊ ဟောတိ သီလဝတံ အတ္ထော စသော ဤတရားဒေသနာတော်ကို။
သတ္ထာ ရာဇဂဟံ ဥပနိဿာယ၊ ဘုရားရှင်သည် ရာဇဂြိုဟ်မြို့ကို မှီ၍။
ဝေဠုဝနေ ဝိဟရန္တော၊ ဝေဠုဝန်ကျောင်းတော်၌ နေတော်မူစဉ်။
ဒေဝဒတ္တံ အာရဗ္ဘ ကထေသိ၊ ဒေဝဒတ်ကို အကြောင်းပြု၍ ဟောတော်မူပြီ။
ဒေဝဒတ္တဿ ဝတ္ထု၊ ဒေဝဒတ်၏ အကြောင်းသည်။
ယာဝ အဘိမာရပ္ပယောဇနာ၊ လေးသမားတို့ကို လွှတ်သည်တိုင်အောင်။
ခဏ္ဍဟာလဇာတကေ အာဝိဘဝိဿတိ၊ ခဏ္ဍဟာလဇာတ်ခေါ် စန္ဒကုမာရဇာတ်၌ ထင်ရှားစွာ ဖြစ်လတ္တံ့။
ယာဝ ဓနပါလကဝိဿဇ္ဇနာ ပန၊ ဓနပါလကခေါ် နာဠာဂိရိဆင်ကို လွှတ်သည်တိုင်အောင်ကား။
စူဠဟံသ ဇာတကေ အာဝိဘဝိဿတိ၊ စူဠဟံသဇာတ်၌ ထင်ရှားစွာ ဖြစ်လတ္တံ့။
ယာဝ ပထဝိပ္ပဝေသနာ ဒွါဒသနိပါတေ၊ မြေသို့ဝင်သည်တိုင်အောင် (မြေမြိုသည့်တိုင်အောင်) ဒွါဒသကနိပါတ်၌။
သမုဒ္ဒဝါဏိဇဇာတကေ အာဝိဘဝိဿတိ၊ သမုဒ္ဒဝါဏိဇဇာတ်၌ ထင်ရှားစွာဖြစ်လတ္တံ့။
ဟိ ဧကသ္မိံ သမယေ ဒေဝဒတ္တော၊ ချဲ့ဦးအံ့ အခါတစ်ပါး၌ ဒေဝဒတ်သည်။
ပဉ္စဝတ္ထူနိ ယာစိတွာ အလဘန္တော၊ အကြောင်းအရာငါးမျိုးတို့ကို တောင်း၍ မရသော်။
သံဃံ ဘိန္ဒိတွာ၊ သံဃာကို သင်းခွဲ၍။
ပဉ္စဘိက္ခုသတာနိ အာဒါယ၊ ရဟန်းငယ်ငါးရာတို့ကို ဆွဲဆောင်ယူ၍။
ဂယာသီသေ ဝိဟရတိ၊ ဂယာသီသ၌နေ၏။
အထ တေသံ ဘိက္ခူနံ၊ ထိုအခါ၌ ထိုရဟန်းငယ်ငါးရာတို့၏။
ဉာဏံ ပရိပါကံ အဂမာသိ၊ ဉာဏ်သည် ရင့်ကျက်ခြင်းသို့ ရောက်ပြီ။
တံ ဉ တွာ၊ ထိုဉာဏ်ရင့်ကျက်သည်ကို သိတော်မူ၍။
သတ္ထာ ဒွေ အဂ္ဂသာဝကေ၊ ဘုရားရှင်သည် အမြတ်ဆုံး တပည့်နှစ်ပါးတို့ကို။
"သာရိပုတ္တာ, တုမှာကံ နိဿိတကာ၊ သာရိပုတ္တရာတို့ သင်တို့၏တပည့်ဖြစ်ကုန်သော။
ပဉ္စသတာ ဘိက္ခူ၊ ငါးရာကုန်သော ရဟန်းငယ်တို့သည်။
ဒေဝဒတ္တဿ လဒ္ဓိံ ရောစေတွာ၊ ဒေဝဒတ်၏အယူအဆကို နှစ်သက်၍။
တေန သဒ္ဓိံ ဂတာ၊ ထိုဒေဝဒတ်နှင့်အတူ လိုက်သွားကုန်ပြီ။
ဣဒါနိ ပန တေသံ ဉာဏံ၊ ယခုအခါ၌ကား ထိုရဟန်းငယ်တို့၏ ဉာဏ်သည်။
ပရိပါကံ ဂတံ၊ ရင့်ကျက်ခြင်းသို့ ရောက်ပြီ။
တုမှေ ဗဟူဟိ ဘိက္ခူဟိ သဒ္ဓိံ၊ သင်သာရိပုတ္တရာ, မောဂ္ဂလာန်တို့သည် ရဟန်းများစွာတို့နှင့် အတူ။
တတ္ထ ဂန္တွာ၊ ထိုဂယာသီသသို့ သွား၍။
တေသံ ဓမ္မံ ဒေသေတွာ၊ ထိုရဟန်းငယ်ငါးရာတို့အား တရားကိုဟော၍။
တေ ဘိက္ခူ မဂ္ဂဖလေဟိ၊ ထိုရဟန်းငယ်ငါးရာတို့ကို မဂ်ဖိုလ်တို့ကို။
ပဗောဓေတွာ ဂဟေတွာ၊ သိစေ၍ ခေါ်ယူ၍။
အာဂစ္ဆထာတိ အာမန္တေသိ၊ လာခဲ့ကြ"ဟု မိန့်တော်မူပြီ။
တေ တထေဝ ဂန္တွာ၊ ထိုအဂ္ဂသာဝကနှစ်ပါးတို့သည် ထိုဘုရားမိန့်တော်မူတိုင်းသာ သွားကြ၍။
တေသံ ဓမ္မံ ဒေသေတွာ၊ ထိုရဟန်းငယ်ငါးရာတို့အား တရားကို ဟော၍။
မဂ္ဂဖလေဟိ ပဗောဓေတွာ၊ မဂ်ဖိုလ်တို့ကို သိစေ၍။
ပုနဒိဝသေ အရုဏုဂ္ဂမနဝေလာယ၊ နောက်နေ့၌ အရုဏ်တက်ချိန်၌။
တေ ဘိက္ခူ အာဒါယ၊ ထိုရဟန်းငယ်ငါးရာတို့ကို ခေါ်ယူ၍။
ဝေဠုဝနမေဝ အာဂမံသု၊ ဝေဠုဝန်ကျောင်းတော်သို့သာ လာကုန်ပြီ။
စ ပန အာဂန္တွာ၊ ဆက်၍အထူး ပြောရသော် လာကုန်ပြီး၍။
သာရိပုတ္တတ္ထေရဿ၊ သာရိပုတ္တရာထေရ်၏။
ဘဂဝန္တံ ဝန္ဒိတွာ ဌိတကာလေ၊ ဘုရားရှင်ကို ရှိခိုး၍ တည်ရာကာလ၌။
ဘိက္ခူ ထေရံ ပသံသိတွာ၊ ရဟန်းတို့သည် သာရိပုတ္တရာထေရ်ကို ချီးမွမ်း၍။
ဘန္တေ အမှာကံ၊ အိုမြတ်စွာဘုရား တပည့်တော်တို့၏။
ဇေဋ္ဌဘာတိကော ဓမ္မသေနာပတိ၊ နောင်တော်ကြီးဖြစ်သော တရားစစ်သူကြီး အရှင်သာရိပုတ္တရာသည်။
ပဉ္စဟိ ဘိက္ခုသတေဟိ ပရိဝုတော၊ ရဟန်းငါးရာတို့ ခြံရံအပ်လျက်။
အာဂစ္ဆန္တော အတိဝိယ သောဘတိ၊ လာသော် အလွန်လျှင် တင့်တယ်၏။
ဒေဝဒတ္တော ပန၊ ဒေဝဒတ်သည်ကား။
ပရိဟီနပရိဝါရော ဇာတောတိ၊ ဆုတ်ယုတ်သော အခြံအရံရှိသည် ဖြစ်ပြီဟု။
ဘဂဝန္တံ အာဟံသု၊ ဘုရားရှင်ကို လျှောက်ထားကုန်ပြီ။
ဘိက္ခဝေ သာရိပုတ္တော၊ အိုရဟန်းတို့ သာရိပုတ္တရာသည်။
ဣဒါနေဝ ဉာတိသံဃပရိဝုတော အာဂစ္ဆန္တော၊ ယခုအခါ၌သာ ဆွေမျိုးရဟန်းအပေါင်း ခြံရံအပ်လျက် လာသော်။
န သောဘတိ၊ တင့်တယ်သည်မဟုတ်သေး။
ပုဗ္ဗေပိ သောဘိယေဝ၊ ရှေး၌လည်း တင့်တယ်ဖူးသည်သာ။
ဒေဝဒတ္တောပိ ဣဒါနေဝ၊ ဒေဝဒတ်သည်လည်း ယခုအခါ၌သာ။
ဂဏတော န ပရိဟီနော၊ အခြံအရံအုပ်စုမှ ဆုတ်ယုတ်သည် မဟုတ်သေး။
ပုဗ္ဗေပိ ပရိဟီနောယေဝါတိ၊ ရှေး၌လည်း ဆုတ်ယုတ်ဖူးသည်သာဟု မိန့်တော်မူပြီ။
ဘိက္ခူ တဿတ္ထဿ အာဝိဘာဝတ္ထာယ၊ ရဟန်းတို့သည် ထိုအကြောင်းအရာ၏ ထင်စွာဖြစ်ခြင်းငှာ။
ဘဂဝန္တံ ယာစိံသု၊ ဘုရားရှင်ကို တောင်းပန်ကုန်ပြီ။
ဘဂဝါ ဘဝန္တရေန ပဋိစ္ဆန္နံ၊ ဘုရားရှင်သည် ဘဝတစ်ပါးဖြင့် ဖုံးကွယ်အပ်သော။
ကာရဏံ ပါကဋံ အကာသိ၊ အကြောင်းအရာကို ထင်ရှားသည်ကို ပြုတော်မူပြီ။
အတီတေ မဂဓရဋ္ဌေ ရာဇဂဟနဂရေ၊ လွန်လေပြီးသောအခါ၌ မဂဓနိုင်ငံ၌ ရာဇဂြိုဟ်မြို့၌။
ဧကော မဂဓရာဇာ ရဇ္ဇံ ကာရေသိ၊ မဂဓမင်းတစ်ပါးသည် မင်းအဖြစ်ကို ပြုပြီ။
တဒါ ဗောဓိသတ္တော၊ ထိုအခါ၌ ဘုရားလောင်းသည်။
မိဂယောနိယံ ပဋိသန္ဓိံ ဂဟေတွာ၊ သမင်မျိုး၌ ပဋိသန္ဓေကို ယူ၍။
ဝုဒ္ဓိပ္ပတ္တော မိဂသဟဿပရိဝါရော၊ ကြီးပွားခြင်းသို့ ရောက်သော် သမင်တစ်ထောင် အခြံအရံရှိ၍။
အရညေ ဝသတိ၊ တော၌ နေ၏။
တဿ လက္ခဏော စ ကာဠော စာတိ၊ ထိုဘုရားလောင်းအား လက္ခဏလည်းကောင်း ကာဠလည်းကောင်းဟု။
ဒွေ ပုတ္တာ အဟေသုံ၊ သားနှစ်ယောက်တို့သည် ဖြစ်ကုန်ပြီ။
သော အတ္တနော မဟလ္လကကာလေ၊ ထိုဘုရားလောင်းသမင်မင်းသည် မိမိ၏ အသက်ကြီးရာကာလ၌။
"တာတာ အဟံ ဣဒါနိ မဟလ္လကော၊ ချစ်သားတို့ ငါသည် ယခုအခါ၌ အသက်ကြီးပြီ။
တုမှေ ဣမံ ဂဏံ ပရိဟရထာတိ၊ သင်တို့သည် ဤသမင်အုပ်ကို ခေါင်းဆောင်ကြဟု ပြော၍။
ပဉ္စ ပဉ္စ မိဂသတာနိ၊ ငါးရာစီ ငါးရာစီသော သမင်တို့ကို။
ဧကေကံ ပုတ္တံ ပဋိစ္ဆာပေသိ၊ တစ်ကောင်တစ်ကောင်သော သားကို အပ်နှင်းပြီ။
တတော ပဋ္ဌာယ တေ ဒွေ ဇနာ၊ ထိုအပ်နှင်းရာနေ့မှစ၍ ထိုလက္ခဏ ကာဠ သမင်နှစ်ကောင်တို့သည်။
မိဂဂဏံ ပရိဟရန္တိ၊ သမင်အုပ်ကို ခေါင်းဆောင်ကုန်၏။
မဂဓရဋ္ဌသ္မိဉ္စ သဿပါကသမယေ၊ မဂဓနိုင်ငံ၌လည်း စပါးမှည့်ရာအခါ၌။
ကိဋ္ဌသမ္ဗာဓေ အရညေ၊ စပါးပင်ဖြင့် ကျဉ်းမြောင်းသော တော၌။
မိဂါနံ ပရိပန္ထော ဟောတိ၊ သမင်တို့အား ဘေးရန်သည် ဖြစ်၏။
မနုဿာ သဿခါဒကာနံ မိဂါနံ မာရဏတ္ထာယ၊ လူတို့သည် ကောက်ပင်စားကုန်သော သမင်တို့ကို သတ်ခြင်းငှာ။
တတ္ထ တတ္ထ ဩပါတံ ခဏန္တိ၊ ထိုထိုအရပ်၌ တွင်းကို တူးကုန်၏။
သူလာနိ ရောပေန္တိ၊ တံကျင်တို့ကို စိုက်ထောင်ကုန်၏။
ပါသာဏယန္တာနိ သဇ္ဇေန္တိ၊ ဘိကျောက်တို့ကို စီရင်ကုန်, ထောင်ကုန်၏။
ဗဟူ မိဂါ ဝိနာသံ အာပဇ္ဇန္တိ၊ သမင်များစွာတို့သည် ပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်ကုန်၏။
ဗောဓိသတ္တော ကိဋ္ဌသမ္ဗာဓသမယံ ဉ တွာ၊ ဘုရားလောင်းသမင်မင်းသည် ကောက်ပင်တို့ဖြင့် အသွားအလာ ကျဉ်းမြောင်းသည့်အခါကို သိ၍။
ဒွေ ပုတ္တေ ပက္ကောသာပေတွာ၊ ခေါင်းဆောင်သား, သမင်နှစ်ကောင်တို့ကို ခေါ်စေ၍။
"တာတာ အယံ ကိဋ္ဌသမ္ဗာဓသမယော၊ ချစ်သားတို့ ဤအခါကား ကောက်ပင်တို့ဖြင့် အသွားအလာကျဉ်းမြောင်းရာ အါတည်း။
ဗဟူမိဂါ ဝိနာသံ ပါပုဏန္တိ၊ သမင်များစွာတို့သည် ပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်တတ်ကုန်၏။
မဟလ္လကာ မယံ၊ အသက်ကြီးကုန်သော ငါတို့သည်။
ယေန ကေနစိ ဥပါယေန၊ တစ်မျိုးမျိုးသော နည်းဖြင့်။
ဧကသ္မိံ ဌာနေ ဝီတိနာမေဿာမ၊ တစ်နေရာရာ၌ အချိန်ကုန်လွန်စေအံ့။
တုမှေ တုမှာကံ မိဂဂဏေ၊ သင်တို့သည် သင်တို့၏ သမင်အုပ်ကို။
ဂဟေတွာ အရညေ၊ ယူ၍ တော၌။
ပဗ္ဗတပါဒံ ပဝိသိတွာ၊ တောင်ခြေသို့ ဝင်၍။
သဿာနံ ဥဒ္ဓဋကာလေ၊ ကောက်စပါးတို့ကို ရိတ်သိမ်းပြီးရာအခါ၌။
အာဂစ္ဆေယျာထာတိ အာဟ၊ လာကြ"ဟု ပြောပြီ။
တေ သာဓူတိ၊ ထိုလက္ခဏကာဠသမင်နှစ်ကောင်တို့သည် ကောင်းပါပြီဟု။
ပိတုဝစနံ သုတွာ၊ အဖသမင်မင်း၏ စကားကို နာယူ၍။
သပရိဝါရာ နိက္ခမိံသု၊ အခြံအရံတို့နှင့်အတူ ထွက်ကုန်ပြီ။
တေသံ ဂမနမဂ္ဂံ ပန၊ ထိုသမင်တို့၏ သွားရာလမ်းကိုကား။
ဣမသ္မိံ ကာလေ မိဂါ၊ ဤအချိန်၌ သမင်တို့သည်။
ပဗ္ဗတံ အာရောဟန္တိ၊ တောင်ခြေသို့ တက်ကုန်၏။
ဣမသ္မိံ ကာလေ ဩရောဟန္တီတိ၊ ဤအချိန်၌ ဆင်းကုန်၏ဟု။
မနုဿာ ဇာနန္တိ၊ လူတို့သည် သိကုန်၏။
တေ တတ္ထ တတ္ထ ပဋိစ္ဆန္နဋ္ဌာနေ နိလီနာ၊ ထိုလူတို့သည် ထိုထိုဖုံးလွှမ်းအပ်သော နေရာ၌ ပုန်းကွယ်ကြ၍။
ဗဟူမိဂေ ဝိဇ္ဈိတွာ မာရေန္တိ၊ သမင်များစွာတို့ကို ထိုးပစ်၍ သေစေကုန်၏, သတ်ကုန်၏။
ကာဠမိဂေါ အတ္တနော ဒန္ဓတာယ၊ ကာဠသမင်သည် မိမိ၏ ညံ့ဖျင်းသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
ဣမာယ နာမ ဝေလာယ ဂန္တဗ္ဗံ၊ ဤမည်သော အချိန်၌ သွားသင့်၏။
ဣမာယ နာမ ဝေလာယ န ဂန္တဗ္ဗန္တိ၊ ဤမည်သောအချိန်၌ မသွားသင့်ဟု။
အဇာနန္တော မိဂဂဏံ အာဒါယ၊ မသိ၍ သမင်အုပ်ကို ခေါ်ယူ၍။
ပုဗ္ဗဏှေပိ သာယနှေပိ၊ နံနက်ခင်း၌လည်းကောင်း ညနေချမ်း၌လည်းကောင်း။
ပဒေါသေပိ ပစ္စူသေပိ၊ ညဦး၌လည်းကောင်း မိုးသောက်၌လည်းကောင်း။
ဂါမဒွါရေန ဂစ္ဆတိ၊ ရွာတံခါးအနီးအနားဖြင့် သွား၏။
မနုဿာ တတ္ထ တတ္ထ၊ လူတို့သည် ထိုထိုအရပ်၌။
ပကတိယာ ဌိတာ စ နိလီနာ စ၊ ပင်ကိုအတိုင်း တည်ကုန်လျက်လည်းကောင်း, ပုန်းအောင်းကုန်လျက်လည်းကောင်း။
ဗဟူမိဂေ ဝိနာသံ ပါပေန္တိ၊ သမင်များစွာတို့ကို ပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်စေကုန်၏။
ဧဝံ သော၊ ဤသို့လျှင် ထိုကာဠသမင်သည်။
အတ္တနော ဒန္ဓတာယ၊ မိမိ၏ ညံ့ဖျင်းသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
ဗဟူမိဂေ ဝိနာသံ ပါပေတွာ၊ သမင်များစွာတို့ကို ပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်စေ၍။
အပ္ပကေဟေဝ မိဂေဟိ၊ အနည်းငယ်သာဖြစ်ကုန်သော သမင်တို့ဖြင့်။
အရညံ ပါဝိသိ၊ တောင်ခြေတောသို့ ဝင်သွားပြီ။
လက္ခဏမိဂေါ ပန ပဏ္ဍိတော၊ လက္ခဏသမင်သည်ကား မညာရှိ၍။
ဗျတ္တော ဥပါယကုသလော၊ ထူးခြားသော ကိုယ်စွမ်းရှိ၍ နည်းလမ်းကျွမ်းကျင်၍။
ဣမာယ ဝေလာယ ဂန္တဗ္ဗံ၊ ဤအချိန်၌ သွားသင့်၏။
ဣမာယ ဝေလာယ န ဂန္တဗ္ဗနတိ ဇာနာတိ၊ ဤအချိန်၌ မသွားသင့်ဟု သိ၏။
သော ဂါမဒွါရေနပိ န ဂစ္ဆတိ၊ ထိုလက္ခဏသမင်သည် ရွာတံခါးအနီးအနားဖြင့်လည်း မသွား။
ဒိဝါပိ န ဂစ္ဆတိ၊ နေ့၌လည်း မသွား။
ပဒေါသေပိ န ဂစ္ဆတိ၊ ညဦး၌လည်း မသွား။
ပစ္စူသေပိ န ဂစ္ဆတိ၊ မိုးသောက်၌လည်း မသွား။
မိဂဂဏံ အာဒါယ၊ သမင်အုပ်ကို ခေါ်ယူ၍။
အဍ္ဎရတ္တသမယေယေဝ ဂစ္ဆတိ၊ ညသန်းခေါင်အခါ၌သာ သွား၏။
တသ္မာ ဧကမ္ပိ မိဂံ အဝိနာသေတွာ၊ ထို့ကြောင့် သမင်တစ်ကောင်ကိုပင်သော်လည်း မပျက်စီးစေမူ၍။
အရညံ ပါဝိသိ၊ တောင်ခြေတောသို့ ဝင်ပြီ။
တေ တတ္ထ၊ ထိုလက္ခဏ, ကာဠသမင်တို့သည် ထိုတောင်ခြေတော၌။
စတ္တာရော မာသေ ဝသိတွာ၊ လေးလတို့ပတ်လုံး နေ၍။
သဿေသု ဥဒ္ဓဋေသု၊ ကောက်စပါးတို့ကို ထုတ်ဆောင်ရိတ်သိမ်းအပ်ပြီးကုန်သော်။
ပဗ္ဗတာ ဩတရိံသု၊ တောင်ခြေမှ ဆင်းလာကုန်ပြီ (တောင်ခြေမှ ကွင်းပြင် ဆင်းလာကုန်ပြီ)။
ကာဠော ပစ္စာဂစ္ဆန္တောပိ၊ ကာဠသမင်သည် ကွင်းပြင်ပြန်လာသော်လည်း။
ပုရိမနယေနေဝ အဝသေသမိဂေ၊ ရှေးတောင်ခြေသွားသော နည်းအတိုင်းသာလျှင် ကျန်သမင်တို့ကို။
ဝိနာသံ ပါပေန္တော၊ ပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်စေလျက်။
ဧကကောဝ အာဂမိ၊ တစ်ကောင်တည်းသာ ပြန်လာပြီ။
လက္ခဏော ပန ဧကမိဂမ္ပိ အဝိနာသေတွာ၊ လက္ခဏသမင်သည်ကား သမင်တစ်ကောင်ကိုသော်မှလည်း မပျက်စီးစေမူ၍။
ပဉ္စဟိ မိဂသတေဟိ ပရိဝုတော၊ သမင်းငါးရာတို့သည် ခြံရံအပ်လျက်။
မာတာပိတူနံ သန္တိကံ အာဂမိ၊ မိဘသမင်တို့၏ အထံသို့ လာပြီ။
ဗောဓိသတ္တော အာဂစ္ဆန္တေ၊ ဘုရားလောင်း သမင်မင်းသည် ပြန်လာကုန်သော။
ဒွေပိ ပုတ္တေ ဒိသွာ၊ လက္ခဏ ကာဠသားနှစ်ကောင်တို့ကိုလည်း မြင်၍။
မိဂဂဏေန သဒ္ဓိံ မန္တေန္တော၊ သမင်အုပ်နှင့်အတူ တိုင်ပင်နှီးနှောလို၍။
ဣမံ ဂါထံ သမုဋ္ဌာပေသိ၊ ဤဂါထာကို ဖြစ်စေပြီ။
ဂါထာအနက်ကား--
"ပဋိသန္ထာရဝုတ္တိနံ သီလဝတံ၊ လောလဝတ်, ဓမ္မဝတ်ကျေမှုရှိကြကုန်သော အကျင့်သီလကောင်းသူတို့မှာ။
အတ္ထော ဟောတိ၊ ကြီးပွားမှု ဖြစ်၏။
ဉာတိသင်္ဃပုရက္ခတံ အာယန္တံ၊ ဆွေမျိုးသမင်အုပ်သည် ရှေ့က ပြုအပ်သော ပြန်လာသော။
လက္ခဏံ ပဿ၊ လက္ခဏကိုလည်း ရှုပါ။
ဉာတိဘိ သုဝိဟီနံဝ၊ ဆွေမျိုးသမင်တို့မှ အလွန်ဆုတ်ယုတ်၍ သာလျှင်။
ဣမံ ကာဠံ အထ ပဿသိ၊ ပြန်လာသည့် ဤကာဠကိုလည်းသင်သမင်အများ ရှုစားပါလော့။
တတ္ထ သီလဝတန္တိ၊ ထိုဂါထာ၌ သီလဝတံ ဟူသည်ကား။
သုခသီလတာယ သီလဝန္တာနံ အာစာရသမ္ပန္နာနံ၊ ချမ်းသာသော အလေ့အထရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့် သီလရှိသူတို့အား အကျင့်ပြည့်စုံသူတို့အား (ကြီးပွားခြင်းသည် ဖြစ်၏)။
အတ္ထောတိ ဝုဍ္ဎိ၊ အတ္တော ဟူသည်ကား ကြီးပွားခြင်းတည်း။
ပဋိသန္ထာရဝုတ္တိနန္တိ၊ ပဋိသန္ထာရဝုတ္တိနံ ဟူသည်ကား။
ဧတေသံ ဝုတ္တိ၊ ထိုသူတို့အား ဖြစ်သော။
ဓမ္မပဋိသန္ထာရော စ၊ ဓမ္မဖြင့် ဝတ်ပြုခြင်းသည်လည်းကောင်း။
အာမိသပဋိသန္ထာရော စ၊ အာမိသဖြင့် ဝတ်ပြုခြင်းသည်လည်းကောင်း။
အတ္ထိ၊ ရှိ၏။
ဣတိ ပဋိသန္ထာရဝုတ္တိနော၊ ထို့ကြောင့် ပဋိသန္ထာရဝုတ္တိ မည်ကုန်၏။
ပဋိသန္ထာရဝုတ္တိနံ တေသံ၊ ဓမ္မဝတ်, လောကဝတ် ကျေပွန်ကုန်သော ထိုအကျင့်ပြည့်စုံသူတို့အား (ကြီးပွားခြင်းသည် ဖြစ်၏)။
ဧတ္ထ စ၊ ဤပဋိသန္ထာရဝုတ္တိ၌ ချဲ့ပြောရသော်။
ပါပနိဝါရဏဩဝါဒါနုသာသနိဝသေန ဓမ္မပဋိသန္ထာရော စ၊ မကောင်းမှုမှ တားမြစ်ခြင်း, ပထမဆုံးမခြင်း, အဖန်ဖန်ဆုံးမခြင်း, အစွမ်းအားဖြင့် ဓမ္မဝတ်ကျေခြင်းကိုလည်းကောင်း။
ဂေါစရလာဘာပနဂိလာနုပဋ္ဌာနဓမ္မိကရက္ခာဝသေန အာမိသပဋိသန္ထာရော စ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ဂေါရဂါမ်ရစေခြင်း, နာလျှင်ပြုစုခြင်း, တရားသဖြင့် စောင့်ရှောက်ခြင်းတို့အစွမ်းအားဖြင့် လောကဝတ်ကျေခြင်းကိုလည်းကောင်း သိထိုက်၏။
ဣမေသုဒွီသု ပဋိသန္ထာရေသု ဌိတာနံ၊ ဤဓမ္မအာမိသပဋိသန္ထာရနှစ်မျိုးတို့၌ တည်ကြကုန်သော။
အာစာရသမ္ပန္နာနံ ပဏ္ဍိတာနံ၊ အကျင့်ပြည့်စုံကုန်သော ပညာရှိတို့အား။
ဝုဍ္ဎိ နာမ ဟောတီတိ၊ ကြီးပွားခြင်းမည်သည် ဖြစ်၏ဟု။
ဣဒံ ဝုတ္တံ ဟောတိ၊ ဤအဓိပ္ပာယ်ကို ဘုရားလောင်းသမင်မင်း ဆိုလိုသည် ဖြစ်၏။
ဣဒါနိ တံ ဝုဍ္ဎိံ ဒဿေတုံ၊ ယခုအခါ၌ ထိုကြီးပွားမှုကို ပြုခြင်းငှာ။
ပုတ္တမာတရံ အာလပန္တော ဝိယ၊ သားတို့ မိခင်, သမင်မကို ခေါ်ဘိသကဲ့သို့။
လက္ခဏံ ပဿာတိအာဒိံ အာဟ၊ လက္ခဏကို ရှုပါလော့ဟု, စသည်ကို ဆို၏။
တတြ၊ ထိုလက္ခဏကို ရှုပါလော့ စသည်၌။
"ဧကမိဂမ္ပိ အဝိနာသေတွာ၊ တစ်ကောင်သောသမင်ကိုသော်မှလည်း မပျက်စီးစေမူ၍။
ဉာတိသံဃေန ပုရက္ခတံ၊ ဆွေမျိုးသမင်အပ်သည် ရှေ့၌ပြုအပ်လျက်။
ပရိဝါရိတံ အာဂစ္ဆန္တံ၊ ခြံရံအပ်လျက် လာနေသော။
အာစာရပဋိသန္ထာရသမ္ပန္နံ၊ အကျင့်, လောကဝတ် ဓမ္မဝတ်နှင့် ပြည့်စုံသော။
အတ္တနော ပုတ္တံ ပဿ၊ မိမိ၏သား လက္ခဏကို ကြည့်ပါလော့။
ပန တာယ အာစာရပဋိသန္ထာရသမ္ပဒါယ၊ ပြောင်းပြန်ကား ထိုအကျင့်, လောကဝတ် ဓမ္မဝတ် ပြည့်စုံမှုမှ။
ဝိဟီနံ ဒန္ဓပညံ၊ ဆုတ်ယုတ်၍ အသိဉာဏ် ဖျင်းလှ၍။
ဧကမ္ပိ ဉာတိံ အနဝသေသေတွာ၊ တစ်ကောင်သော်မျှလည်းဖြစ်သော ဆွေမျိုးသမင်ကို မကျန်စေမူ၍။
ဉာတီဟိ သုဝိဟီနမေဝ၊ ဆွေမျိုးသမင်တို့မှ အလွန်အမင်း ဆုတ်ယုတ်၍သာ။
ဧကကံ အာဂစ္ဆန္တံ၊ တစ်ကောင်တည်း လာသော။
ဣမံ ကာဠံ အထ ပဿသိ၊ ဤကာဠကိုလည်း ကြည့်စမ်းပါဦး"။
ဣတိ အယံ သင်္ခေပတ္ထော၊ ဤကား အကျဉ်းချုပ်အနက်တည်း။
ဧဝံ ပုတ္တံ အဘိနန္ဒိတွာ ပန၊ ဤသို့ သားလက္ခဏကို နှစ်သက်ပြီး၍ကား။
ဗောဓိသတ္တော ယာဝတာယုကံ ဌတွာ၊ ဘုရားလောင်းသမင်မင်းသည် အသက်ထက်ဆုံး တည်နေ၍။
ယထာကမ္မံ ဂတော၊ ကံအားလျော်စွာ လားပြီ။
သတ္ထာပိ၊ ဘုရားရှင်သည်လည်း။
"ဘိက္ခဝေ သာရိပုတ္တော ဣဒါနေဝ၊ ရဟန်းတို့ သာရိပုတ္တရာသည် ယခုအခါ၌သာ။
ဉာတိသံဃပရိဝါရိတော န သောဘတိ၊ ဆွေမျိုးသံဃာခြံရံအပ်၍ တင့်တယ်သည် မဟုတ်သေး။
ပုဗ္ဗေပိ သောဘတိယေဝ၊ ရှေးကလည်း တင့်တယ်သည်သာ။
ဒေဝဒတ္တော စ ဧတရဟိယေဝ၊ ဒေဝဒတ်သည်လည်း ယခုအခါ၌သာ။
ဂဏမှာ န ပရိဟီနော၊ အုပ်စုမှ ဆုတ်ယုတ်သည် မဟုတ်သေး။
ပုဗ္ဗေပိ ပရိဟီနောယေဝ၊ ရှေးကလည်း ဆုတ်ယုတ်ဖူးသည်သာ။
ဣတိ ဣမံ ဓမ္မဒေသနံ ဒဿေတွာ၊ ဤသို့ ဤတရားဒေသနာကို ပြတော်မူ၍။
ဒွေ ဝတ္ထူနိ ကထေတွာ၊ ပစ္စုပ္ပန်, အတိတ်ဝတ္ထု နှစ်ခုတို့ကို ဟောတော်မူ၍။
အနုသန္ဓိံ ဃဋေတွာ၊ အနုသန္ဓေကို ဆက်စပ်တော်မူ၍။
"တဒါ ကာဠော၊ ထိုအခါက ကာဠသမင်သည်။
ဒေဝဒတ္တော အဟောသိ၊ ဒေဝဒတ်သည် ဖြစ်လာပြီ။
အဿ ပရိသာပိ ဒေဝဒတ္တပရိသာဝ၊ ထိုကာဠသမင်၏ သမင်ပရိသတ်သည်လည်း ဒေဝဒတ်ပရိသတ်သာတည်း။
လက္ခဏော သာရိပုတ္တော၊ လက္ခဏသမင်အား သာရိပုတ္တရာတည်း။
အဿ ပရိသာ ပန ဗုဒ္ဓပရိသာ၊ ထိုလက္ခဏသမင်၏ သမင်ပရိသတ်ကား ငါဘုရားပရိသတ်တည်း။
မာတာ ရာဟုလမာတာ၊ မိခင်သမင်မကား ရာဟုလာမယ်တော်တည်း။
ပိတာ ပန အဟမေဝ အဟောသိန္တိ၊ ဖခင်သမင်ကား ငါဘုရားသည်သာ ဖြစ်လာပြီ"ဟု။
ဇာတကံ သမောဓာနေသိ၊ ဇာတ်ကို ပေါင်းတော်မူပြီ။
**လက္ခဏမိဂဇာတကဝဏ္ဏနာ ပဌမာ**၊ **ရှေးဦးစွာသော လက္ခဏမိဂဇာတ်အဖွင့်တည်း။**