**ပရောသဟဿမ္ပိ သမာဂတာနန္တိ** ဣဒံ၊ ပရောသဟဿမ္ပိ သမာဂတာနံ စသော ဤတရားဒေသနာတော်ကို။ သတ္ထာ ဇေတဝနေ ဝိဟရန္တော= ဘုရားရှင် သည် ဇေတဝန်ကျောင်တော်၌ နေတော်မူစဉ်။ ပုထုဇ္ဇနပုစ္ဆာပဉ္စကံ အာရဗ္ဘ ကထေသိ= ပုထုဇဉ်ကစမေးသည့်ပုစ္ဆာငါးခုအပေါင်းကို အကြောင်းပြု၍ ဟော တော်မူပြီ။
ဝတ္ထု **သရဘဇာတကေ**၊ ဝတ္ထုကြောင်းသည် သရဘဇာတ်၌။ အာဝိ ဘဝိဿတိ= ထင်စွာဖြစ်လတံ့။
ဧကသ္မိံ သမယေ ပန ဘိက္ခူ၊ အခါတစ်ပါး၌ကား ရဟန်းတို့သည်။ ဓမ္မသဘာယံ သန္နိပတိတွာ= တရားသဘင်၌ ကောင်းစွာ ကျရောက်စုဝေးကြ၍။ “အာဝုသော ဒသဗလေန= အို, , ငါရှင်တို့ ဘုရားရှင်သည်။ . သံခိတ္တေန ကထိတံ= အကျဉ်းချုပ်အားဖြင့် မေးတော်မူအပ်သည်ကို။ ဓမ္မသေနာပတိ သာရိပုတ္တော= တရားစစ်သူကြီးဖြစ်တော်မူသော ရှင်သာရိပုတ္တရာသည်။ ဝိတ္ထာရေန ဗျာကာသီတိ= အကျယ်အားဖြင့် ဖြေဆိုနိုင်ပါပေ၏"ဟု။ ထေရဿ ဂုဏံ= ရှင်သာရိ ပုတ္တရာထေရ်၏ ဂုဏ်အရည်အချင်းကို။ ကထယမာနာ နိသီဒိံသု= ချီးမွမ်းပြောဆို ကြလျက် ထိုင်နေကုန်ပြီ။
သတ္ထာ အာဂန္တွာ၊ ဘုရားရှင်သည် ကြွလာတော်မူ၍။ “ဘိက္ခဝေ ဧတရဟိ= ရဟန်းတို့ ယခုအခါ၌။ ကာယ ကထာယ သန္နိသိန္နာ= အဘယ် မည်သော စကားဖြင့် ကောင်းစွာထိုင်နေကြသည်။ အတ္ထနုတိ ပုဗ္ဘိတွာ= ဖြစ်ကြ သနည်း”ဟု မေးတော်မူ၍။ ဣမာယ နာမာတိ ဝုတ္တေ= ဤမည်သော စကားဖြင့်ပါ” . ဟု လျှောက်ထားအပ်သော်။ “ဘိက္ခဝေ သာရိပုတ္တော= အို. . ရဟန်းတို့ သာရိပုတ္တ ရာသည်။ ဣဒါနေဝ မယာ= ယခုအခါ၌သာ ငါဘုရားသည်။ သံခိတ္တေန ဘာသိတံ= အကျဉ်းချုပ်အားဖြင့် ဟောကြားအပ်သည်ကို။ ဝိတ္ထာရေန န ဗျာကရောတိ= အကျယ်အားဖြင့် ဖြေကြားနိုင်သည်မဟုတ်သေး။ ပုဗ္ဗေပိ ဗျာကာသိယေဝါတိ ဝတွာ= ရှေးကလည်း ဖြေကြားနိုင်ဖူးသည်သာ”ဟု မိန့်တော်မူ၍။ အတီတံ အာဟရိ = အတိတ်ကို ဆောင်တော်မူပြီ။
အတီတေ ဗာရာဏသိယံ၊ လွန်လေပြီးသောအခါ ဗာရာဏသီမြို့၌။ ဗြဟ္မဒတ္တေ ရဇ္ဇံ ကာရေန္တေ= ဗြဟ္မဒတ်မင်းသည် မင်းအဖြစ်ကို ပြုသော်။ ဗောဓိသတ္တော= ဘုရား လောင်းသည်။ ဥဒိစ္စဗြာဟ္မဏကုလေ နိဗ္ဗတ္တိတွာ= မြင့်မြတ်သော ပုဏ္ဏားမျိုး၌ ဖြစ်၍။ တက္ကသိလာယံ= တက္ကသိုလ်မြို့၌။ သဗ္ဗသိပ္ပါနိ ဥဂ္ဂဏှိတွာ= အလုံးစုံသော အတတ်ပညာတို့ကို သင်ယူ၍။ ကာမေ ပဟာယ= ကာမတို့ကို ပယ်စွန့်၍။ ဣသိ ပဗ္ဗဇ္ဇံ ပဗ္ဗဇိတွာ= ရသေ့ရဟန်းအဖြစ်သို့ ကပ်ရောက်၍။ ပဉ္စာဘိညာ အဋ္ဌသမာပတ္တိ ယော= အဘိညာဉ်ငါးပါးတို့ကိုလည်းကောင်း သမာပတ်ရှစ်ပါးတို့ကိုလည်းကောင်း။ နိဗ္ဗတ္တေတွာ ဟိမဝန္တေ ဝိဟာသိ= ဖြစ်စေ၍ ဟိမဝန္တာ၌ နေပြီ။
အဿ ပရိဝါရောပိ၊ ထိုဘုရားလောင်း၏ အခြံအရံသည်လည်း။ ပဉ္စတာပသသတာနိ အဟေသုံ= ရသေ့ ငါးရာတို့သည် ဖြစ်ကုန်ပြီ။
အထ အဿ ဇေဋ္ဌန္တေဝါသိကော၊ ထိုအခါ ထိုဘုရား လောင်း၏ တပည့်ကြီး ရသေ့သည်။ ဝဿာရတ္ထသမယေမိုးဖြင့် စိုစွတ်ရာအခါ၌။ ဥပဍ္ဎံ ဣသိဂဏံ အာဒါယ= ထက်ဝက်သော ရသေ့အပေါင်းကို ခေါ်ယူ၍။ လောဏမ္ပိလသေဝနတ္ထာယ= ဆားချဉ်မှီဝဲခြင်းအကျိုးငှာ။ မနုဿပထံ အဂမာသိ= လူတို့နေရာလမ်းသို့ သွားပြီ။
တဒါ ဗောဓိသတ္တဿ၊ ထိုအခါ ဘုရားလောင်း ရသေ့၏။ ကာလကိရိယာသမယော ဇာတော= သေမှုပြုရာအခါသည် ဖြစ်ပြီ။
အထ နံ အန္တေဝါသိကာ၊ ထိုအခါ ထိုဘုရားလောင်းကို တပည့်တို့သည်။ “အာစရိယ ဝေါ= အို. . ဆရာ အရှင်ဆရာကြီးတို့သည်။ ကတဂုဏော= အဘယ်မည်သော ဂုဏ်ကျေးဇူးတရားထူးကို။ လဒ္ဓေါတိ= ရအပ်ပါသနည်း”ဟု။ အဓိဂမံ ပုစ္ဆိံသု= ရရှိထားအပ်သည့်တရားထူးကို မေးကြပြီ။
သော၊ ထိုဘုရားလောင်း သည်။ “ကိဉ္စိ နတ္ထိကိ ဝတွာ= တစ်စုံတစ်ခုသည် မရှိ”ဟု ပြော၍။ အာဘဿရ ဗြဟ္မလောကေ နိဗ္ဗတ္တိ= အာဘဿရဗြဟ္မပြည်၌ ဖြစ်ပြီ။
ဟိ ဗောဓိသတ္တာ၊ မှန်၏ဘုရားလောင်းတို့သည်။ အရူပသမာပတ္တိလာဘိနော ဟုတွာပိ= အရူပသမာပတ် ရကုန်သည် ဖြစ်ကြသော်လည်း။ အဘဗ္ဗဋ္ဌာနတ္တာ= ကျွတ်ထိုက်သော ဌာနမဟုတ် သောကြောင့်။ အာရုပ္ပ န နိဗ္ဗတ္တန္တိ= အရူပဘုံ၌ မဖြစ်ကုန်။
အန္တေဝါသိကာ၊ တပည့်တို့သည်။
အာစရိယဿ၊ ဆရာရသေ့အား။
အဓိဂမော နတ္ထီတိ၊ ရအပ် သော တရားထူးသည် မရှိ”ဟု တွေး၍။
အာဠာဟနေ သက္ကာရံ န ကရိံသု၊ မီးသင်္ဂြိုဟ်ရာသုဿာန်၌ ပူဇော်သက္ကာရကို မပြုကြပြီ။
ဇေဋ္ဌန္တေဝါသိကော အာဂန္တွာ၊ တပည့်ကြီးရသေ့သည် ပြန်လာ၍။ “အာစရိ ယော ကဟန္တိ ပုစ္ဆိတွာ= ဆရာသည် ဘယ်မှာလဲ”ဟု မေး၍။ ကာလကတောတိ သုတွာ= ကွယ်လွန်ပြီ”ဟု ကြားရ၍။ အာစရိယံ အဓိဂမံ= ဆရာကို ရအပ်သော တရားထူးကို။ အပိ ပုစ္ဆတ္ထာတိ အာဟ= မေးလိုက်ကြပါရဲ့လားဟု ပြောပြီ။
အာမ ပုစ္ဆိမှာတိ၊ မှန်ပါ မေးလိုက်ကြပါ၏ဟု ဖြေကြပြီ။
ကိံ ကထေသီတိ၊ အဘယ်ကို ပြောဆိုခဲ့သနည်းဟု မေးပြီ။
ကိဉ္စိ နတ္ထီတိ၊ တစ်စုံတစ်ခုသည် မရှိဟု။ တေန ဝုတ္တံ= ထိုဆရာကြီးသည် ပြောအပ်ခဲ့ပြီ။ အထ အမှေဟိ= ထိုအခါ ငါတို့သည်။ အဿ သက္ကာရော= ထိုဆရာကြီးအား ပူဇော်သက္ကာရကို။ န ကတောတိ အာဟံသု= မပြုအပ်ပါဟု ပြောကြပြီ။
ဇေဋ္ဌန္တေဝါသိကော၊ တပည့်ကြီးရသေ့သည်။ “တုမေ အာစရိယဿ= သင်တို့သည် ဆရာရသေ့၏။ ဝစနတ္ထံ န ဇာနာထ= ပြောစကား အနက်အဓိပ္ပါယ်ကို မသိကြကုန်။ အာစရိယော= ဆရာရသေ့သည်။ အာကိဉ္စညာယတနသမာပတ္တိလာဘီတိ အာဟ= အာကိဉ္စညာယတနသမာပတ် ရ၏”ဟု ပြောပြပြီ။
တေ တသ္မိံ ပုနပ္ပုနံ၊ ထိုတပည့်ရသေ့တို့သည် ထိုတပည့်ကြီးရသေ့သည် ထပ်ခါထပ်ခါ။ ကထေန္တေပိ န သဒ္ဒဟိံသု= ပြောပြသော်လည်း မယုံကြပြီ။
ဗောဓိသတ္တော တံ ကာရဏံ ဉတွာ၊ ဘုရားလောင်းဗြဟ္မာသည် ထိုအကြောင်းကို သိ၍။ “အန္ဓဗာလာ= ကန်းမိုက်သူတပည့်ငယ်တို့သည်။ မမ ဇေဋ္ဌန္တေဝါသိက= ငါ၏ တပည့်ကြီးရသေ့၏။ ဝစနံ န သဒ္ဒဟန္တိ= ပြောစကားကို မယုံကြကုန်။
တေသံ ဇေဋ္ဌန္တေဝါသိကဿ၊ ဣမံ ကာရဏံ= ထိုတပည့်ငယ်တို့အား ဤအကြောင်းအရာကို။ ပါကဋံ ကရိဿာမီ တိ= ထင်ရှားသည်ကို ပြုအံ့”ဟု တွေး၍။ ဗြဟ္မလောကာ အာဂန္တွာ= အာဘဿရ ဗြဟ္မာပြည်မှ လာခဲ့၍။ အဿမပဒမတ္ထကေ= သင်္ခမ်းကျောင်း အထက်၌။ မဟန္တေ အာနုဘာဝေန= ကြီးစွာသော အာနုဘော်ဖြင့်။ အာကာသေ ဌတွာ= ကောင်းကင်၌တည်၍။ ဇေဋ္ဌန္တေဝါသိကဿ= တပည့်ကြီးရသေ့၏။ ပညာနုဘာဝံ ဝဏ္ဏေန္တော= ပညာအာနုဘော်ကို ချီးမွမ်းလိုရကား။
သမာဂတာနံ၊ စုဝေးရောက်လာသူတို့၏။ ပရောသဟဿမ္ပိ= တစ်ထောင်ကျော် လည်းဖြစ်သော။ တေ အပညာ= ထိုပညာမရှိသူတို့သည်။ ဝဿသတံ ကန္ဒေယျုံ= နှစ်တစ်ရာပတ်လုံးလည်း ငိုကြွေးကုန်ရာ၏။ (ရောဒမာနာပိ နေဝ ဇာနေယျုံ= ငိုကြွေးကြသော်လည်း အမှန်မသိကုန်ရာ)။ ယော ဘာသိတဿ= အကြင်တပည့် သည် ငါပြောဆိုအပ်သော စကား၏။ အတ္ထံ ဝိဇာနာတိ= အနက်အဓိပ္ပါယ်ကို ထူးခြားစွာသိ၏။ သပညာ= ပညာရှိသော။ ဧကောဝ= တစ်ယောက်တည်းသာ ဖြစ်သော။ (သော ပုရိသော= ထိုယောက်ျားသည်)။ သေယျော= အထူးချီးမွမ်း အပ်မြတ်၏။
တတ္ထ၊ ထိုဂါထာ၌။ **ပရောသဟဿမ္ပီ**တိ= ပရောသဟဿမို့ဟူသည်ကား။ အတိရေကသဟဿမ္ပိ= တစ်ထောင်ကျော်သည်လည်းတည်း။
**သမာဂတာနန္တိ**၊ သမာဂတာနံဟူသည်ကား။ သန္နိပတိတာနံ= ကောင်းစွာကျရောက်စုဝေးကုန် သော။ ဘာသိတဿ အတ္ထံ= ပြောဆိုအပ်သော စကား၏ အနက်အဓိပ္ပါယ်ကို။ ဇာနိတုံ အသက္ကောန္တာနံ= သိခြင်းငှာ မစွမ်းနိုင်ကုန်သော။ ဗာလာနံ= မိုက်သူတို့၏ တည်း။
**ကန္ဒေယျုံ တေ ဝဿသတံ အပညာ** တိ၊ ကန္ဒေယျုံ တေ ၀ဿသတံ အပညာဟူသော ပါဌ်ဖြင့်။ ဧဝံ သမာဂတာ= ဤသို့ ကောင်းစွာရောက်လာကြ ကုန်သော။ အပညာ= ပညာမရှိကုန်သော။ ဣမေ ဗာလတာပသာ ဝိယ= ဤ အ သော ရသေ့တို့ကဲ့သို့။ ဝဿသဟမ္ပိ ဝဿသဟဿမ္ပိ= နှစ်အရာပတ်လုံးလည်း ကောင်း နှစ်အထောင်ပတ်လုံးလည်းကောင်း။ ရောဒေယျံ ပရိဒေဝေယျုံ= ငိုကြွေး ကုန်အံ့ မြည်တမ်းကုန်အံ့။ ရောဒမာနာပိ ပန= ငိုကြွေးကုန်သော်လည်း။ အတ္ထံဝါ ကာရဏံ ဝါ= အနက်အဓိပ္ပါယ်ကိုလည်းကောင်း အကြောင်းအရာကိုလည်း ကောင်း။ နေဝ ဇာနေယန္တိ= မသိနိုင်ကုန်ရာဟု။ ဒီပေတိ= ပြ၏။
**ဧကောဝ သေပျော ပုရိသော သပညော** တိ၊ ဧကောဝ သေယျော ပုရိသော သပညာဟူသည်ကား။ ဧဝရူပါနံ ဗာလာနံ= ဤသို့ သဘောရှိကုန်သော မိုက်,အ,သူတို့၏။ ပရော သဟဿတောပိ= တစ်ထောင်ကျော်ထက်လည်း။ ဧကော ပဏ္ဍိတပုရိသောဝ= တစ်ယောက်သော ပညာရှိယောက်ျားသည်သာ။ သေယျော ဝရတရော= အထူးအား ဖြင့် ချီးမွမ်းအပ်၏ အထူးအားဖြင့် မြတ်၏။ ဣတိ အတ္ထော= ဤကား တတိယပါဒ အနက်တည်း။
ကီဒိသော သပညာ၊ အဘယ်သို့ရှုအပ်သော ပညာရှိသူနည်း။ ဣတိ= ဤကားအမေးတည်း။
အယံ ဇေဋ္ဌန္တေဝါသိကော ဝိယ၊ ဤတပည့်ကြီးရသေ့ ကဲ့သို့။ **ယော ဘာသိတဿ** = အကြင်သူသည် ငါပြောစကား၏။ **အတ္ထံ ဝိဇာနာတိ**= အနက်အဓိပ္ပါယ်ကို ထူးခြားစွာသိ၏။ ဣတိ= ဤကားအဖြေတည်း။
ဧဝံ မဟာသတ္တော၊ ဤသို့ဘုရားလောင်းသည်။ အာကာသေ ဌိတောဝ= ကောင်းကင်၌ တည်လျက်ပင်။ ဓမ္မံ ဒေသေတွာ= တရားကို ဟောကြား၍။ တာပသ ဂဏံ ဗုဇ္ဈာပေတွာ= ရသေ့အပေါင်းကို သိစေ၍။ ဗြဟ္မလောကမေဝ ဂတော= အာဘ ဿရာဗြဟ္မာ့ပြည်သို့သာ သွားပြီ။
တေပိ တာပသာ ဇီဝိတပရိယောသာနေ၊ ထိုရသေ့တို့သည်လည်း အသက်အဆုံး၌။ ဗြဟ္မလောကပရာယဏာ အဟေသုံ= ဗြဟ္မာ့ပြည်လျှင် လဲလျောင်းရာရှိကုန်သည် ဖြစ်ကြပြီ။
သတ္ထာ ဣမံ ဓမ္မဒေသနံ အာဟရိတွာ၊ ဘုရားရှင်သည် ဤတရားဒေသနာကို ဆောင်တော်မူ၍။
“တဒါ ဇေဋ္ဌန္တေဝါသိကော၊ ထိုအခါက တပည့်ကြီးရသေ့သည်။ သာရိပုတ္တော အဟောသိ= သာရိပုတ္တရာသည် ဖြစ်လာပြီ။ မဟာဗြဟ္မာ ပန= အာဘ ဿရာဗြဟ္မာကြီးသည်ကား။ အဟမေဝ အဟောသိန္တိ= ငါဘုရားသည်သာ ဖြစ်လာ ပြီ”ဟု။ ဇာတကံ သမောဓာနေသိ= ဇာတ်ကို ပေါင်းတော်မူပြီ။
ပရောသဟဿဇာတကဝဏ္ဏနာ နဝမာ၊ ကိုးခုမြောက်ဖြစ်သော ပရောသဟဿဇာတ်အဖွင့်တည်း။