**ယသ္မိံမနော နိဝိသတီ** တိ ဣဒံ၊ ယသ္မိံမနောနိဝိသတိစသော ဤတရားဒေသနာတော်ကို။
သတ္ထာ သာကေတံ နိသာယ၊ ဘုရားရှင်သည် သာကေတမြို့ကိုမှီ၍။
အဉ္ဖနဝနေ ဝိဟရန္တော၊ မျက်စဉ်းညိုတော၌ နေတော်မူစဉ်။
ဧကံ ဗြာဟ္မဏံ၊ တစ်ယောက်သောပုဏ္ဏားကို။
အာရဗ္ဘကထေသိ၊ အကြောင်းပြု၍ ဟောတော်မူပြီ။
ဘဂဝတော ကိရ ဘိက္ခု သင်္ဃပရိဝုတဿ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်ရဟန်းအပေါင်းခြံရံလျက်။
သာကေတံ ပိဏ္ဍာယပဝိသနကာလေ၊ သာကေတမြို့သို့ဆွမ်းအကျိုးငှာဝင်ရာကာလ၌။
ဧကော သာကေတနဂရဝါသီ၊ တစ်ယောက်သောသာကေတမြို့၌နေသော။
မဟလ္လကဗြာဟ္မဏော၊ ပုဏ္ဏားကြီးသည်။
နဂရတောဗဟိဂစ္ဆန္တော၊ မြို့မှအပြင်သို့ထွက်သွားသော်။
အန္တရဒွါရေ ဒသဗလံ ဒိသွာ၊ မြို့နှင့်တံခါးအကြား၌ ဘုရားရှင်ကိုတွေ့၍။
ပါဒေသု ပတိတွာ၊ ခြေတို့၌ ဝပ်စင်း၍။
ဂေါပ္ဖကေသု ဂါဠှံဂဟေတွာ၊ ခြေမျက်စိတို့၌ မြဲစွာကိုင်၍။
"တာတ ပုတ္တေဟိနာမ၊ ချစ်သား..သားတို့မည်သည်။
မာတာပိတရော ဇိဏ္ဏကာလေ၊ မိဘတို့ကိုအိုရာကာလ၌။
ပဋိဇဂ္ဂိတဗ္ဗာနနု၊ လုပ်ကျွေးသင့်ကုန်သည်မဟုတ်ပါလော။
ကသ္မာ ဧတ္တကံ ကာလံ၊ အဘယ်ကြောင့်ဤမျှရှိသောကာလပတ်လုံး။
အမှာကံ အတ္တာနံ နဒဿေသိ၊ ငါတို့အား မိမိကိုယ်ကိုမပြသနည်း။
မယာတာဝဒိဋ္ဌောအသိ၊ ငါသည်ကားတွေ့မြင်အပ်ပြီးသည်ဖြစ်၏။
မာတရံ ပဿိတုံ ပန၊ မိခင်ကိုပြခြင်းငှာကား။
ဧဟီတိ၊ လာပါလော့"ဟု။
သတ္ထာရံ ဂဟေတွာ၊ ဘုရားရှင်ကိုပင့်ယူ၍။
အတ္တနောဂေဟံအဂမာဟိ၊ မိမိ၏အိမ်သို့သွားပြီ။
သတ္ထာတတ္ထ ဂန္တွာ၊ ဘုရားရှင်သည်ထိုအိမ်သို့ကြွတော်မူ၍။
ဘိက္ခုသံဃေန သဒ္ဓိံ၊ ရဟန်းအပေါင်းနှင့်တကွ။
ပညတ္တေ အာသနေ နိသီဒိ၊ ခင်းထားအပ်သော နေရာ၌ ထိုင်နေတော်မူပြီ။
ဗြာဟ္မဏီပိအာဂန္တွာ၊ ပုဏ္ဏေးမသည်လည်း လာ၍။
သတ္ထု ပါဒေသု ပတိတွာ၊ ဘုရားရှင်၏ခြေထောက်တို့၌ဝပ်စင်း၍။
"တာတ ဧတ္တကံကာလံ၊ ချစ်သား..ဤမျှရှိသော ကာလပတ်လုံး။
ကဟံ ဂတော အသိ၊ ဘယ်သို့သွားသည်ဖြစ်သနည်း။
မာတာပိတရော နာမ မဟလ္လကကာလေ၊ မိဘတို့မည်သည်ကိုကြီးသော အခါ၌။
ဥပဋ္ဌာကဗ္ဗာ နနူတိ ပရိဒေဝိ၊ လုပ်ကျွေးသင့်ကုန်သည် မဟုတ်လော"ဟုငိုကြွေးမြည်တမ်းပြီ။
ပုတ္တဓီတရောပိ၊ သားသမီးတို့သည်လည်း။
"ဧထဘာတရံဝန္ဒထ၊ လာကြအစ်ကိုကြီးကိုရှိခိုးကြလော့"။
ဣတိ ဝန္ဒာပေသိ၊ ဤသို့ပြော၍ရှိခိုးခိုင်းပြီ။
ဥဘော တုဋ္ဌမာနသာ၊ ပုဏ္ဏားလင်မယားနှစ်ယောက်တို့သည်နှစ်သက်သောစိတ်ရှိကြ၍။
မဟာဒါနံ အဒံသု၊ အလှူကြီးကိုလှူကြပြီ။
သတ္ထာ ဘတ္တကိစ္စံ နိဋ္ဌာပေတွာ၊ ဘုရားရှင်သည် ဆွမ်းကိစ္စကိုပြီးစေ၍။
တေသံ ဒွိန္နံ ဇနာနမ္ပိ၊ ထိုနှစ်ယောက်ကုန််သော လင်မယားတို့အားလည်း။
ဇရာသုတ္တံ ကထေသိ၊ ဇရာသုတ်ကိုဟောတော်မူပြီ။
သုတ္တပရိယောသာနေ ဥဘောပိ၊ ဇရာသုတ်အဆုံး၌ လင်မယားနှစ်ယောက်တို့သည်လည်း။
အနာဂါမိဖလေ ပတိဋ္ဌဟိံသု၊ အနာဂါမိဖိုလ်၌ တည်ကြပြီ။
သတ္ထာ အာသနာ ဥဋ္ဌာယ၊ ဘုရားရှင်သည် နေရာမှထတော်မူ၍။
အဉ္စနဝနမေဝ အဂမာသိ၊ မျက်စဉ်းညိုတောသို့သာကြွတော်မူပြီ။
သတ္ထာ အာသနာ ဥဋ္ဌာယ၊ ဘုရားရှင်သည် နေရာမှထတော်မူ၍။
အဉ္စနဝနမေဝ အဂမာသိ၊ မျက်စဉ်းညိုတောသို့သာကြွတော်မူပြီ။
ဘိက္ခူ ဓမ္မသဘာယံ သန္နိသိန္နာ၊ ရဟန်းတို့သည် တရားသဘင်၌ ကောင်းစွာထိုင်နေကုန််လျက်။
"အာဝုသော ဗြာဟ္မဏော၊ ငါ့ရှင်တို့ပုဏ္ဏားသည်။
"တထာ ဂတဿ ပိတာသုဒ္ဓေါဒနော၊ ဘုရားရှင်၏ ခမည်းတော်ကားသုဒ္ဓေါဒနမင်းကြီးတည်း။
မာတာ မဟာမာယာတိ ဇာနာတိ၊ မယ်တော်ကား မဟာမာယာမိဖုရားကြီးတည်း'ဟုသိ၏။
ဇာနန္တောဝ၊ သိလျက်ပင်။
ဗြာဟ္မဏိယာ သဒ္ဓိံ တထာဂတံ၊ ပုဏ္ဏေးမနှင့်အတူ ဘုရားရှင်ကို။
အမှာကံ ပုတ္တောတိ ဝဒတိ၊ ငါတို့၏ သားဟုပြော၏။
သတ္ထာပိ အဓိဝါသေတိ၊ ဘုရားရှင်သည်လည်း လက်ခံတော်မူ၏။
ကာရဏံ ကိံနု ခေါတိ၊ အကြောင်းကား အဘယ်နည်း"ဟု။
ကထံ သမုဋ္ဌာပေသုံ၊ စကားကိုဖြစ်စေကုန်ပြီ။
သတ္ထာ တေသံ ကထံ သုတွာ၊ ဘုရားရှင်သည် ထိုရဟန်းတို့၏စကားကိုကြားတော်မူ၍။
"ဘိက္ခေဝေ ဥဘောပိတေ၊ ရဟန်းတို့နှစ်ယောက်လည်းဖြစ်ကုန််သော ထိုပုဏ္ဏားလင်မယားတို့သည်။
အတ္တနော ပုတ္တမေဝ၊ မိမိ၏ သားကိုပင်။
ပုတ္တောတိ ဝဒန္တီတိဝတွာ၊ သားဟုခေါ်ကြ၏"ဟု မိန့်တော်မူ၍။
အတီတံ အာဟရိ၊ အတိတ်ကိုဆောင်တော်မူပြီ။
ဘိက္ခဝေ အယံဗြဟ္မဏော၊ ရဟန်းတို့..ဤပုဏ္ဏားသည်။
အတီတေ နိရန္တရံ၊ လွန်လေပြီးသောအခါက မပြတ်တရစပ်။
ပဉ္စဇာတိသတာနိ၊ ဘဝငါးရာတို့ပတ်လုံး။
မယှံ ပိတာအဟောသိ၊ ငါဘုရား၏ ဖခင်သည်ဖြစ်ခဲ့ဖူးပြီ။
ပဉ္စဇာတိ သတာနိစူဠပိတာ၊ ဘဝငါးရာတို့ပတ်လုံးကားဘထွေးတည်း။
ပဉ္စဇာတိသတာနိမဟာပိတာ၊ ဘဝငါးရာတို့ပတ်လုံးကားဘကြီးတည်း။
ဧသာပိ ဗြာဟ္မဏီနိရန္တရမေဝ၊ ဤပုဏ္ဏားမသည်လည်း မပြတ်တရစပ်သာ။
ပဉ္စဇာတိသတာန၊ ဘဝငါးရာတို့ပတ်လုံး။
မာတာ အဟောသိ၊ မယ်တော်သည်ဖြစ်ခဲ့ဖူးပြီ။
ပဉ္စဇာတိသတာနိစူဠမာတာ၊ ဘဝငါးပါးတို့ပတ်လုံးကားဒွေးလေး,ဒေါ်လေးတည်း။
ပဉ္စဇာတိသတာနိ မဟာမာတာ၊ ဘဝငါးရာတို့ပတ်လုံးကားဒွေးကြီး,ဒေါ်ကြီးတည်း။
ဧဝံအဟံ ဒိယဍ္ဎဇာတိသဟဿံ၊ ဤသို့ငါဘုရားသည် ဘဝတစ်ထောင့်ငါးရာပတ်လုံး။
ဗြာဟ္မဏဿ ဟတ္ထေ သံဝဍ္ဎေ၊ ပုဏ္ဏား၏ လက်၌ ကြီးပြင်းခဲ့ရ၏။
ဒိယဍ္ဎဇာတိသဟဿံ၊ ဘဝတစ်ထောင်ငါးရာပတ်လုံး။
ဗြာဟ္မဏိယာ ဟတ္ထေသံဝဍ္ဎောတိ၊ ပုဏ္ဏေးမ၏ လက်၌ကြီးပြင်းခဲ့ရ၏ဟု။
တီဏိ ဇာတိသဟဿာနိ ကထေတွာ၊ ဘဝသုံးထောင်တို့ကိုဟောတော်မူ၍။
အဘိသမ္ဗုဒ္ဓေ့ ဟုတွာ၊ ဘုရားသည်ဖြစ်တော်မူ၍။
ယသ္မိံမနောနိဝိသတိ၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်၌စိတ်သည် သက်ဝင်တည်ရှိ၏။
စိတ္တဉ္စာပိပသီဒတိ၊ စိတ်သည်လည်းကြည်လင်၏။
အဒိဋ္ဌပုဗ္ဗကေ တသ္မိမ္ပိပေါသေ၊ ရှေးကမမြင်ဘူးသောထိုသူ၌လည်း။
ကာမံ ဝိဿသေ၊ စင်စစ်အကျွမ်းဝင်၏။
တတ္ထ၊ ထိုဂါထာ၌။
**ယသ္မိံ မနော နိဝိသတီ** တိ၊ ယသ္မိံမနော နိဝိသတိဟူသည်ကား။
ယသ္မိံ ပုဂ္ဂလေ ဒိဋ္ဌမတ္တေယေဝ၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်၌ မြင်လျှင်မြင်ချင်းပင်။
စိတ္တံ ပတိဋ္ဌာတိ၊ ခင်မင်စိတ်သည် တည်ရှိ၏တည်း။
**စိတ္တဉ္စာပိ ပသီဒတီ** တိ၊ စိတ္တဉ္စာပိ ပသီဒတိဟူသည်ကား။
ယသ္မိံ ဒိဋ္ဌေ၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်ကို မြင်အပ်ခါမျှ၌။
စိတ္တံပသီဒတိ၊ စိတ်သည်ကြည်လင်၏။
မုဒုကံ ဟောတိ၊ နူးညံ့သည်ဖြစ်၏တည်း။
**အဒိဋ္ဌပုဗ္ဗကေ ပေါသေ** တိ၊ အဒိဋ္ဌပုဗ္ဗကေပေါသေဟူသည်ကား။
ပကတိယာတသ္မိံ အတ္တဘာဝေ၊ ပင်ကိုအားဖြင့်ထိုဘဝ၌။
အဒိဋ္ဌပုဗ္ဗေပိပုဂ္ဂလေ၊ မမြင်ဖူးသည်လည်းဖြစ်သော ပုဂ္ဂိုလ်၌တည်း။
**ကာမံ တသ္မိ ဝိဿသေ** တိ၊ ကာမံ တသ္မိမ္ပိဝိဿသေဟူသည်ကား။
အနုဘူတပုဗ္ဗသိနေဟေနေဝ၊ အဖန်ဖန််ဖြစ်သော ရှေးချစ်ခြင်းကြောင့်သာလျှင်။
တသ္မိမ္ပိပုဂ္ဂလေ ဧကန္တေန ဝိဿသေ၊ ထိုမမြင်ဖူးသောပုဂ္ဂိုလ်၌လည်း ဧကန်အားဖြင့် အကျွမ်းဝင်၏တည်း။
ဝိဿာသံအာပဇ္ဇတိယေဝ၊ အကျွမ်းဝင်ခြင်းသို့ရောက်သည်သာတည်း။
ဣတိ အတ္ထော၊ ဤကားစတုတ္ထပါဒ၏အနက်တည်း၊
ဧဝံသတ္ထာ၊ ဤသို့ဘုရားရှင်သည်။
ဣမံ ဓမ္မဒေသနံ အာဟရိတွာ၊ ဤတရားဒေသနာတော်ကိုဆောင်တော်မူ၍။
အနုသန္ဓိံ ဃဋေတွာ၊ အနုသန္ဓေကိုစပ်တော်မူ၍။
"တဒါ ဗြာဟ္မဏောစဗြာဟ္မဏီစ၊ ထိုဘဝတစ်ထောင့်ငါးရာကပုဏ္ဏားသည်လည်းကောင်း ပုဏ္ဏားမသည်လည်းကောင်း။
ဧတေ ဧဝ အဟေသုံ၊ ဤသာကေတ ပုဏ္ဏားလင်မယားတို့သည်သာဖြစ်ကြပြီ။
ပုတ္တောပန အဟမေဝ အဟောသိန္တိ၊ သား,တူသည်ကားငါဘုရားသည်သာဖြစ်လာပြီ"ဟု။
ဇာတကံ သမောဓာနေသိ၊ ဇာတ်ကိုပေါင်းတော်မူပြီ။
**သာကေတဇာတကဝဏ္ဏနာ အဋ္ဌမာ၊ ရှစ်ခုမြောက်ဖြစ်သော သာကေတဇာတ်အဖွင့်တည်း။**