တတြ၊ ထိုနိဒါန်းသုံးမျိုးတို့တွင်။
ဣဒံ၊ ဤဆိုအပ်လတ္တံသည်ကား။
ဒူရေနိဒါနံ နာမ၊ ဝေးသောအကြောင်း ဒူရေနိဒါန်းမည်၏။
ဣတော၊ ဤဘဒ္ဒကမ္ဘာမှ။
ကပ္ပသတသဟဿာဓိကာနံ၊ ကမ္ဘာပေါင်း တစ်သိန်း အလွန်ရှိကုန်သော။
စတုန္နံ အသင်္ချယျာနံ၊ လေးအသင်္ချေတို့၏။
မတ္ထကေ၊ အထက်၌။
အမရဝတီ နာမ၊ အမရဝတီမည်သော။
နဂရံ အဟောသိ၊ မြို့သည် ရှိပြီ။
တတ္ထ၊ ထိုအမရဝတီမြို့၌။
မာတိတော စ၊ အမိဖက်မှလည်းကောင်း။
ပိတိတော စ၊ အဖဖက်မှလည်းကောင်း။
ဥဘတော၊ နှစ်ဖက်လုံးမှ။
သုဇာတော၊ ကောင်းစွာ ဖွားမြင်သော။
ယာဝ သတ္တမာ ကုလပရိဝဋ္ဋာ၊ ခုနစ်ဆက်မြောက် မျိုးဆက်တိုင်အောင်။
သံသုဒ္ဓဂဟဏိဏော၊ စင်ကြယ်သည့် မိခင်ဝမ်းတိုက်ရှိသော။
ဇာတိဝါဒေန၊ မျိုးရိုးဇာတ်ဝါဒစကားကြောင့်။
အက္ခိတ္တော၊ အပစ်ပယ် မခံရသော။
အနုပကုဋ္ဌော၊ အဆဲရေး မခံရသော။
အဘိရူပေါ၊ အလွန်အဆင်းလှသော။
ဒဿနီယော၊ ရှုကြည့်ထိုက်သော။
ပါသာဒိကော၊ မြင်သူ့စိတ်ကို ကြည်လင်စေတတ်သော။
ပရမာယ ဝဏ္ဏပေါက္ခရတာယ၊ မြင့်မြတ်သော အဆင်း, အချိုးအစားကျနသည့် ကိုယ်အင်္ဂါနှင့်။
သမန္နာဂတော၊ ပြည့်စုံသော။
သုမေဓော နာမ၊ သုမေဓာမည်သော။
('သော'ကိုးခုကို အသီးသီး
'ဗြာဟ္မဏော၊ ပုဏ္ဏားသည်'၌ စပ်ပါ)
ဗြာဟ္မဏော၊ ပုဏ္ဏားသည်။
ပဋိဝသတိ၊ နေ၏။
သော၊ ထိုသုမေဓာပုဏ္ဏားသည်။
အညံ၊ ပုဏ္ဏားတို့ အတတ်ပညာကို သင်ယူခြင်းမှ တခြားသော။
ကမ္မံ၊ အမှုကို။
အကတွာ၊ မပြုမူ၍။
ဗြာဟ္မဏသိပ္ပမေဝ၊ ပုဏ္ဏားတို့ အတတ်ပညာကိုသာ။
ဥဂ္ဂဏှိ၊ သင်ယူပြီ။
တဿ၊ ထိုသုမေဓာပုဏ္ဏား၏။
ဒဟရကာလေယေဝ၊ ငယ်စဉ်ကာလ၌သာ။
မာတာပိတရော၊ မိဖတို့သည်။
ကာလံ အကံသု၊ သေမှုကို ပြုကုန်ပြီ။
အထ၊ ထိုအခါ၌။
အဿ၊ ထိုသုမေဓာ၏။
ရာသိဝဍ္ဎကော၊ ပစ္စည်းစုကို ပွားစေတတ်သော။
အမစ္စော၊ အတူဖြစ်ဖက် အမှုထမ်းသည်။
အာယပေါတ္ထကံ၊ ပစ္စည်းစာရင်းစာအုပ်ကို။
အာဟရိတွာ၊ ယူဆောင်၍။
သုဝဏ္ဏရဇတမဏိမုတ္တာဒိဘရိတေ၊ ရွှေ ငွေ ပတ္တမြား ပုလဲ စသည်တို့ဖြင့် ပြည့်ကုန်သော။
ဂဗ္ဘေ၊ တိုက်ခန်းတို့ကို။
ဝိဝရိတွာ၊ ဖွင့်၍။
"ကုမာရ၊ မောင်လူလေး။
တေ၊ သင်၏။
မာတု၊ အမိ၏။
သန္တကံ၊ ဥစ္စာကား။
ဧတ္တကံ၊ ဤမျှရှိ၏။
ပိတု၊ အဖ၏။
သန္တကံ၊ ဥစ္စာကား။
ဧတ္တကံ၊ ဤမျှရှိ၏။
အယျကပယျကာနံ၊ အဘိုးအဘေးတို့၏။
သန္တကံ၊ ဥစ္စာကား။
ဧတ္တကံ၊ ဤမျှရှိ၏။"
ဣတိ၊ ဤသို့။
ယာဝ သတ္တမာ ကုလပရိဝဋ္ဋာ၊ ခုနစ်ဆက်မြောက် အမျိုးအစဉ်အဆက်တိုင်အောင်။
ဓနံ၊ ဥစ္စာကို။
အာစိက္ခိတွာ၊ ပြောကြား၍။
"ဧတံ၊ ဤပစ္စည်းအားလုံးကို။
ပဋိပဇ္ဇာဟီတိ၊ ကျင့်လော့ အသုံးပြုစီရင်လော့"ဟု။
အာဟ၊ ဆိုပြီ။
သုမေဓပဏ္ဍိတော၊ သုမေဓာပညာရှိသည်။
ဣမံ ဓနံ၊ ဤမျှများပြားသည့် ပစ္စည်းကို။
သံဟရိတွာ၊ ရှာဖွေစုဆောင်းကြကုန်၍။
မယှံ၊ ငါ၏။
ပိတုပိတာမဟာဒယော၊ မိဖဘိုးဘွားစသည်တို့သည်။
ပရလောကံ၊ နောက်ဘဝသို့။
ဂစ္ဆန္တာ၊ သွားကြကုန်သော်။
ဧကံ ကဟာပဏမ္ပိ၊ တစ်ကျပ်တစ်ပြားမျှကိုသော်လည်း။
ဂဟေတွာ၊ ယူ၍။
န ဂတာ၊ မသွားကြကုန်။
မယာ ပန၊ ငါသည်ကား။
ဂဟေတွာ၊ မိဘ ဘိုးဘွား အမွေပစ္စည်းတွေကို ယူ၍။
ဂမနကာရဏံ၊ နောက်ဘဝသို့ သွားခြင်း အကြောင်းကို။
ကာတုံ၊ ပြုခြင်းငှာ။
ဝဋ္ဋတီတိ၊ သင့်၏ဟု။
စိန္တေသိ၊ ကြံပြီ။
သော၊ ထိုသုမေဓာပုဏ္ဏားသည်။
ရညော၊ မင်းအား။
အာရောစေတွာ၊ သံတော်ဦးတင်၍။
နဂရေ၊ အမရဝတီမြို့တော်၌။
ဘေရိံ စရာပေတွာ၊ စည်ကို လှည့်လည်စေ၍, စည်တီးကြေညာခိုင်း၍။
မဟာဇနဿ၊ လူအများကြီးအား။
ဒါနံ ဒတွာ၊ အလှူကို လှူပြီး၍။
တာပသပဗ္ဗဇ္ဇံ၊ ရသေ့ရဟန်း အဖြစ်သို့။
ပဗ္ဗဇိ၊ ကပ်ရောက်ပြီ။
ပန၊ ဆက်အံ့။
ဣမဿ အတ္ထဿ၊ သုမေဓာပုဏ္ဏားရသေ့ဝတ်သော ဤအကြောင်းအရာ၏။
အာဝိဘာဝတ္တံ၊ ထင်ရှားဖြစ်ဖို့။
ဣမသ္မိံ ဌာနေ၊ ဤနေရာ၌။
သုမေဓကထာ၊ သုမေဓာနှင့် ဆက်စပ်သော စကားကို။
ကထေတဗ္ဗာ၊ ပြောဆိုရေးသားထိုက်၏။
ပန၊ ထိုသို့ပြောဆိုရေးသားထိုက်သော်လည်း။
သာ ဧသာ၊ ထိုဆိုခဲ့ပြီးသည့် ဤသုမေဓကထာသည်။
ဗုဒ္ဓဝံသေ၊ ဗုဒ္ဓဝင်ပါဠိတော်၌။
နိရန္တရံ၊ မခြားမရပ် တရစပ်။
ကိဥ္စာပိ အာဂတာယေဝ၊ အကယ်၍ကား လာရှိသည်သာ။
ပန၊ ထိုသို့လာရှိသော်လည်း။
ဂါထာသမ္ဗန္ဓေန၊ ဂါထာဖွဲ့စီသဖြင့်။
အာဂတတ္တာ၊ လာသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
သုဋ္ဌု၊ ကောင်းစွာ။
န ပါကဋာ၊ မထင်ရှား။
တသ္မာ၊ ထိုသို့ မထင်ရှားခြင်းကြောင့်။
အန္တရန္တရာ၊ အကြားအကြား၌။
ဂါထာယ၊ ဂါထာ၏။
သမ္ဗန္ဓဒီပကေဟိ၊ အဆက်အစပ်ကို ဖော်ပြတတ်ကုန်သော။
ဝစနေဟိ၊ စကားတို့နှင့်။
သဒ္ဓိံ၊ တကွ။
တံ၊ ထို သုမေဓာနှင့် ဆက်စပ်သော စကားကို။
ကထေဿာမ၊ ငါတို့ပြောဆိုရေးသားကုန်အံ့။
ဟိ၊ ချဲ့အံ့။
ကပ္ပသတသဟဿာဓိကာနံ၊ ကမ္ဘာတစ်သိန်း အလွန်ရှိကုန်သော။
စတုန္နံ အသင်္ချေယျာနံ၊ လေးအသင်္ချေတို့၏။
မတ္ထကေ၊ အထက်၌။
ဒသဟိ သဒ္ဒေဟိ၊ အသံဆယ်မျိုးတို့ဖြင့်။
အဝိဝိတ္တံ၊ မကင်းဆိတ်သော။
အမရဝတီတိ စ၊ အမရဝတီ ဟုလည်းကောင်း။
အမရန္တိ စ၊ အမရ ဟုလည်းကောင်း။
လဒ္ဓနာမံ၊ ရအပ်သော အမည်ရှိသော, အမည်ရသော။
နဂရံ၊ မြို့သည်။
အဟောသိ၊ ရှိခဲ့ပြီ။
ယံ၊ ယင်း အမရဝတီမြို့, အမရမြို့ကို။
သန္ဓာယ၊ ရည်ရွယ်တော်မူ၍။
ဗုဒ္ဓဝံသေ၊ ဗုဒ္ဓဝင်ပါဠိတော်၌။
"ကပ္ပေ စ သတသဟဿေ (လ) အန္နပါနသမာယုတံ" ဟူ၍။
ဘဂဝတာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
ဝုတ္တံ၊ ကရုဏာဉာဏ် အရင်းခံ၍ သဗ္ဗညာဏ်အားစွမ်းပကားဖြင့် ဟောကြားတော်မူအပ်ပြီ။
ကပ္ပေ၊ မဟာကပ်တို့၏။
သတသဟဿေ စ၊ တစ်သိန်းတို့၏ လည်းကောင်း။
စတုရော စ အသင်္ခိယေ၊ လေးအသင်္ချေတို့၏ လည်းကောင်း။
မတ္ထကေ၊ အထက်၌။
ဒဿနေယျံ၊ ရှုကြည့်ထိုက်သော။
မနောရမံ၊ စိတ်ပျော်စရာ ဖြစ်သော။
ဒသဟိ သဒ္ဒေဟိ၊ အသံဆယ်မျိုးတို့ဖြင့်။
အဝိဝိတ္တံ၊ မကင်းဆိတ်သော။
အန္နပါနသမာယုတံ၊ အစာရေစာပေါများသော။
အမရံ နာမ၊ အမရမည်သော။
(သော ၅ခုကို
'နဂရံ၊ မြို့သည်'၌ စပ်ပါ)
နဂရံ၊ မြို့သည်။
အဟောသိ၊ ရှိခဲ့ပြီ။
တတ္ထ၊ ထိုဂါထာ၌။
ဒသဟိ သဒ္ဒေဟိ အဝိဝိတ္တန္တိ၊ အသံဆယ်မျိုးတို့ဖြင့် မကင်းဆိတ်ဟူသည်ကား။
ဟတ္ထိသဒ္ဒေန၊ ဆင်သံလည်းကောင်း, ဆင်သံရယ်။
အဿသဒ္ဒေန၊ မြင်းသံလည်းကောင်း, မြင်းသံရယ်။
ရထသဒ္ဒေန၊ ရထားသံလည်းကောင်း, ရထားသံရယ်။
ဘေရိသဒ္ဒေန၊ စည်ကြီးသံလည်းကောင်း, စည်ကြီးသံရယ်။
မုဒိင်္ဂသဒ္ဒေန၊ ဒိုးပတ်သံလည်းကောင်း, ဒိုးပတ်သံရယ်။
ဝီဏာသဒ္ဒေန၊ စောင်းသံလည်းကောင်း, စောင်းသံရယ်။
သမ္မသဒ္ဒေန၊ ယကွင်းသံလည်းကောင်း, ယကွင်းသံရယ်။
တာဠသဒ္ဒေန၊ မောင်းသံ ကြေးနောင်သံလည်းကောင်း, မောင်းသံ ကြေးနောင်သံရယ်။
သင်္ခသဒ္ဒေန၊ ခရုသင်းသံလည်းကောင်း, ခရုသင်းသံရယ်။
"အသ္နာထ ပိဝထ ခါဒထာ"တိ၊ စားလှည့်ကြပါ သောက်လှည့်ကြပါ ကိုက်လှည့်ကြပါ ဟူသော။
ဒသမေန သဒ္ဒေနာတိ၊ ဆယ်ခုမြောက်အသံလည်းကောင်းဟု, ဆယ်ခုမြောက်အသံရယ်ဟု။
ဣမေဟိ ဒသဟိ သဒ္ဒေဟိ၊ ဤအသံဆယ်မျိုးတို့ဖြင့် (ဝါ) ဤအသံဆယ်မျိုးတို့မှ။
အဝိဝိတ္တံ၊ မကင်းဆိတ်သည်။
အဟောသိ၊ ဖြစ်ခဲ့ပြီ။
ပန၊ ဆက်အံ့။
တေသံ သဒ္ဒါနံ၊ ထိုအသံဆယ်မျိုးတို့တွင်။
ဧကဒေသမေဝ၊ တစ်ချို့ကိုသာလျှင်။
ဂဟေတွာ၊ ယူဆောင်ဟောပြတော်မူလို၍။
"ဟတ္ထိသဒ္ဒံ၊ ဆင်သံလည်းကောင်း။
အဿသဒ္ဒံ၊ မြင်းသံလည်းကောင်း။
ဘေရိသင်္ခရထာနိ စ၊ စည်ကြီးသံ ခရုသင်းသံ ရထားသံတို့လည်းကောင်း။
ခါဒထ ပိဝထ စေဝ၊ ခဲစားလှည့်ကြပါ သောက်လှည့်ကြပါဟု။
အန္နပါနေန၊ အစာရေစာဖြင့်။
ဃောသိတန္တိ၊ ကြွေးကြော်ဖိတ်ခေါ်အပ်သော အသံ" ဟူသော။
ဣမံ ဂါထံ၊ ဤဂါထာကို။
ဗုဒ္ဓဝံသေ၊ ဗုဒ္ဓဝင်ပါဠိတော်၌။
ဝတွာ၊ ဟောတော်မူပြီး၍။
"နဂရံ၊ အမရဝတီမြို့သည်။
သဗ္ဗင်္ဂသမ္ပန္နံ၊ မြို့အင်္ဂါအားလုံးနှင့် ပြည့်စုံ၏။
သဗ္ဗကမ္မမုပါဂတံ၊ အလုပ်မျိုးစုံဖြင့် ကပ်ရောက်ထိုက်၏, လုပ်ငန်းမျိုးစုံရှိ၏။
သတ္တရတနသမ္ပန္နံ၊ ရတနာခုနစ်ပါးနှင့်လည်း ပြည့်စုံ၏။
နာနာဇနသမာကုလံ၊ လူမျိုးကွဲတို့ဖြင့် ရောပြွမ်း၏။
ဒေဝနဂရံဝ၊ နတ်ပြည်ကဲ့သို့။
သမိဒ္ဓံ၊ အသုံးအဆောင် ပစ္စည်း ပြည့်စုံ၏။
ပုညကမ္မိနံ၊ ဘုန်းကံရှိသူတို့၏။
အာဝါသံ၊ နေရာလည်း ဖြစ်၏။
နဂရေ အမရဝတိယာ၊ အမရဝတီမြို့၌။
သုမေဓော နာမ ဗြာဟ္မဏော၊ သုမေဓာမည်သော ပုဏ္ဏားသည်။
အနေကကောဋိသန္နိစယော၊ ကုဋေများစွာ ရှာဖွေထားအပ်သော ဥစ္စာရှိ၏။
ပဟူတဓနဓညဝါ၊ များစွာသော ဥစ္စာစပါးရှိ၏။ ဥစ္စာစပါး ပေါများ၏။
အဇ္စျာယကော၊ ကျမ်းဂန်ကို ရွတ်အံသရဇ္စျာယ်တတ်၏။
မန္တဓရော၊ မန္တန်ကို ဆောင်၏။
တိဏ္ဏံ ဝေဒါနံ၊ ဝေဒသုံးကျမ်းတို့၏။
ပါရဂူ၊ ဟိုဖက်ကမ်းသို့ ရောက်၏။
လက္ခဏေ၊ လက္ခဏာကျမ်း၌ လည်းကောင်း။
ဣတိဟာသေ စ၊ ရှေးဟောင်းရာဇဝင် ဣတိဟာသကျမ်း၌လည်းကောင်း။
သဓမ္မေ၊ ပုဏ္ဏားတို့၏ မိမိဥစ္စာ, သင်ယူစရာ အတတ်ပညာတရား, မိမိအား သင်ပြသည့် ဆရာ့ဥစ္စာ အတတ်ပညာတရား၌။
ပါရမိံ၊ ဟိုဖက်ကမ်းသို့။
ဂတောတိ၊ အရောက် တတ်မြောက်၏"ဟု။
ဝုတ္တံ၊ ဟောတော်မူအပ်ပြီ။
အထ၊ ထိုအခါ၌။
ဧကဒိဝသံ၊ တစ်နေ့သ၌။
သော သုမေဓပဏ္ဍိတော၊ ထိုသုမေဓာပညာရှိသည်။
ဥပရိပါသာဒဝရတလေ၊ မြတ်သော ပြာသာဒ်၏ အထက်အပြင်၌။
ရဟောဂတော၊ ဆိတ််ကွယ်ရာ, အသံတိတ်ဆိတ်ရာ, မျက်စိကွယ်ရာသို့ ကပ်သည်။
ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။
ပလ္လင်္ကံ၊ တင်ပလ္လင်ကို။
အာဘုဇိတွာ၊ ခွေ၍။
နိသိန္နော၊ ထိုင်နေလျက်။
ပဏ္ဍိတ၊ ပညာရှိ။
ပုနဗ္ဘဝေ၊ နောက်ဘဝ၌။
ပဋိသန္ဓိဂ္ဂဟဏံ နာမ၊ ပဋိသန္ဓေနေရခြင်းမည်သည်။
ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲ၏။
နိဗ္ဗတ္တနိဗ္ဗတ္တဋ္ဌာနေ၊ ဖြစ်ရာ ဖြစ်ရာဌာန၌။
သရီရဘေဒနံ၊ ခန္ဓကိုယ်ပျက်, အသက်သေရခြင်းသည်။
တထာ၊ ထို့အတူ ဆင်းရဲ၏။
အဟဥ္စ၊ ငါသည်လည်း။
ဇာတိဓမ္မော၊ ပဋိသန္ဓေနေရခြင်း သဘောရှိ၏။
ဇရာဓမ္မော၊ အိုရခြင်း သဘောရှိ၏။
ဗျာဓိဓမ္မော၊ နာရခြင်း သဘောရှိ၏။
မရဏဓမ္မော၊ သေရခြင်း သဘောရှိ၏။
ဧဝံဘူတေန၊ ဤသို့ သေရခြင်းစသော သဘောရှိသည်ဖြစ်သော။
မယာ၊ ငါသည်။
အဇာတိံ၊ ပဋိသန္ဓေမနေရသော။
အဇရံ၊ မအိုရသော။
အဗျာဓိံ၊ မနာရသော။
အဒုက္ခံ၊ မဆင်းရဲသော။
သုခံ၊ ချမ်းသာသော။
သီတလံ၊ အေးမြသော။
အမတမဟာနိဗ္ဗာနံ၊ မသေရာ မြတ်သောနိဗ္ဗာန်ကို။
ပရိယေသိတုံ ဝဋ္ဋတိ၊ ရှာမှီးခြင်းငှာသင့်၏, ရှာမှီးသင့်၏။
ဘဝတော မုစ္စိတွာ၊ ဘဝမှ လွတ်၍။
နိဗ္ဗာနဂါမိနာ၊ နိဗ္ဗာန်သို့ရောက်စေတတ်သော။
ဧကေန မဂ္ဂေန၊ လမ်းတစ်ခုသည်။
အဝဿံ၊ မချွတ်ဧကန်။
ဘဝိတဗ္ဗန္တိ၊ ဖြစ်သင့်၏ ရှိသင့်၏"ဟု။
စိန္တေသိ၊ ကြံစည်ပြီ။
တေန၊ ထိုသို့ ကြံစည်ခြင်းကြောင့်။
ဝုတ္တံ၊ ဟောတော်မူအပ်ပြီ။
"တဒါ၊ သုမေဓာပညာရှိဖြစ်ရာ ထိုအခါ၌။
အဟံ၊ ငါသည်။
ရဟောဂတော၊ ဆိတ်ကွယ်ရာသို့ကပ်၍။
နိသီဒိတွာ၊ ထိုင်နေ၍။
ပုနဗ္ဘဝေါ နာမ၊ တစ်ဖန် ဘဝသစ်၌ ဖြစ်ရခြင်း မည်သည်လည်းကောင်း။
သရီရဿ ဘေဒနံ စ၊ ခန္ဓာကိုယ်၏ပျက်ကာ အသက်သေရခြင်းသည်လည်းကောင်း။
ဒုက္ခော၊ ဆင်းရဲ၏"ဟု လည်းကောင်း။
"ဇာတိဓမ္မော၊ ပဋိသန္ဓေနေရခြင်းသဘောရှိသော။
ဇရာဓမ္မော၊ အိုရခြင်းသဘောရှိသော။
ဗျာဓိဓမ္မော၊ နာရခြင်း သဘောရှိသော။
သော အဟံ၊ ထိုငါသုမေဓာသည်။
အဇရံ၊ မအိုသော။
အမတံ၊ မသေသော။
ခေမံ၊ ဘေးကုန်ဆုံးရာဖြစ်သော။
နိဗ္ဗုတိံ၊ အေးငြိမ်းရာ နိဗ္ဗာန်ကို။
ပရိယေသိဿာမိ၊ ရှာမှီးအံ့"ဟု လည်းကောင်း။
"နာနာကုဏပပူရိတံ၊ အကောင်ပုပ်အမျိုးမျိုး ပြည့်သိပ်နေသော။
ဣမံ ပူတိကာယံ၊ ဤခန္ဓာကိုယ် အပုပ်ကို။
အနပေက္ခော၊ မငဲ့မကွက်။
အနတ္ထိကော၊ မလိုလားပဲ အားရပါးရ။
ဆဍ္ဍယိတွာန၊ စွန့်ပစ်၍။
ယန္နူန ဂစ္ဆေယျံ၊ သွားရမူကား ကောင်းလေစွ"ဟု လည်းကောင်း။
"ဘဝတော၊ ဘဝမှ။
ပရိမုတ္တိယာ၊ လွတ်မြောက်ခြင်း၏။
သော မဂ္ဂေါ၊ ထိုအကျင့်လမ်းကြောင်းသည်။
အတ္တိ၊ ရှိသည်။
ဟေတိတိ၊ ဖြစ်လတ္တံ။
သော၊ ဘဝမှ လွတ်ကြောင်း ထိုလမ်းဟောင်းလမ်းမှန်သည်။
န ဟေတုယေ၊ မရှိခြင်းငှာ။
န သက္ကာ၊ မတတ်ကောင်း။
တံ မဂ္ဂံ၊ ဘဝမှ လွတ်ကြောင်း ထိုလမ်းဟောင်းလမ်းမှန်ကို။
ပရိယေသိဿမိ၊ ရှာမှီးအံ့" ဟုလည်းကောင်း။ (ဟုလည်းကောင်း လေးခုကို
စိန္တေသိံ၊ ကြံစည်ပြီ၌ စပ်ပါ)
ဧဝံ၊ ဤသို့။
စိန္တေသိန္တိ၊ ကြံစည်ပြီ"ဟု။
(ဝုတ္တံ၊ ဟောတော်မူအပ်ပြီ။)
ဟိ၊ ချဲ့အံ့။
လောကေ၊ လောက၌။
ဒုက္ခဿ၊ ဆင်းရဲ၏။
ပဋိပက္ခဘူတံ၊ ဆန့်ကျင်ဖက် ဖြစ်၍ ဖြစ်သော, ဆန့်ကျင်ဖက် တကယ်ဖြစ်သော။
သုခံ နာမ၊ ချမ်းသာမည်သည်။
အတ္ထိ ယထာ၊ ရှိသကဲ့သို့။
ဧဝံ၊ ဤအတူ။
ဘဝေသတိ၊ ဘဝသည်ရှိသော်, ဘဝရှိသော်။
တပ္ပဋိပက္ခေန၊ ထိုဘဝ၏ ဆန့်ကျင်ဖက်ဖြစ်သော။
ဝိဘဝေနာပိ၊ ဘဝကင်းမှုသည်လည်း။
ဘဝိတဗ္ဗံ၊ ရှိသင့်၏, ရှိရမည်။
ဥဏှေ သတိ၊ အပူသည် ရှိသော်။
တဿ၊ ထိုအပူ၏။
ဝူပသမဘူတံ၊ ငြိမ်းခြင်းဖြစ်၍ ဖြစ်သော။
သီတမ္ပိ၊ အအေးသည်လည်း။
အတ္ထိ ယထာ စ၊ ရှိသကဲ့သို့လည်း။
ဧဝံ၊ ဤအတူ။
ရာဂါဒီနံ၊ ရာဂ အစရှိကုန်သော။
အဂ္ဂီနံ၊ ကိုယ်တွင်းမီးတို့၏။
ဝူပသမေန၊ ငြိမ်းအေးရာ ဖြစ်သော။
နိဗ္ဗာနေနာပိ၊ နိဗ္ဗာန်သည်လည်း။
ဘဝိတဗ္ဗံ၊ ရှိရမည်။
ပါပဿ၊ ယုတ်မာသော။
လာမကဿ၊ ဆိုးဝါးသော။
ဓမ္မဿ၊ အကုသိုလ်တရား၏။
ပဋိပက္ခဘူတော၊ ဆန့်ကျင်မှ ဆန့်ကျင်ဖက်ဖြစ်သော(မွန်ပြည်နယ်သုံး စကားလုံး)။
ကလျာဏော၊ ကောင်းသော။
အနဝဇ္ဇဓမ္မောပိ၊ အပြစ်မရှိသော ကုသိုလ်တရားသည်လည်း။
အတ္တိယေဝ ယထာ စ၊ ရှိသည်သာ ဖြစ်သကဲ့သို့လည်း။
ဧဝမေဝ၊ ဤအတူသာလျှင်။
ပါပိကာယ၊ ယုတ်မာသော။
ဇာတိယာ၊ ဇာတိသည်။
သတိ၊ ရှိသော်။
သဗ္ဗဇာတိက္ခေပနတော၊ ဇာတိအားလုံးကို ပစ်လွှင့်တတ်သောကြောင့်။
အဇာတိသင်္ခါတေန၊ ဇာတိမရှိရာဟု ခေါ်ဆိုထိုက်သော။
နိဗ္ဗာနေနာပိ၊ နိဗ္ဗာန်သည်လည်း။
ဘဝိတဗ္ဗမေဝါတိ၊ ရှိရမည်သာ"ဟု။
တတော၊ ထိုဆိုခဲ့ပြီး ကြံစည်ခြင်းထက်။
ဥတ္တရိပိ၊ ပို၍လည်း။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
စိန္တေသိ၊ ကြံစည်ပြီ။
တေန၊ ထိုသို့ကြံစည် ပြန်သောကြောင့်။
ဝုတ္တံ၊ ဗုဒ္ဓဝင်၌ ဟောတော်မူအပ်ပြီ။
ဒုက္ခေ ဝိဇ္ဇန္တေ၊ ဒုက္ခရှိသော်။
သုခံ နာမပိ၊ သုခမည်သည်လည်း။
ဝိဇ္ဇတိ ယထာပိ၊ ရှိသကဲ့သို့။
ဧဝံ၊ ဤအတူ။
ဘဝေ ဝိဇ္ဇမာနေ၊ ဘဝရှိသော်။
ဝိဘဝေါပိ၊ ဘဝကင်းမှုကိုလည်း။
ဣစ္ဆိတဗ္ဗကော၊ ရှိသည်ဟုပင် အလိုရှိထိုက် ယူဆထိုက်၏။
ဥဏှေ ဝိဇ္ဇန္တေ၊ အပူရှိသော်။
အပရံ၊ တစ်ခြားသော။
သီတလံ၊ အအေးသည်။
ဝိဇ္ဇတိ ယထာပိ၊ ရှိသကဲ့သို့။
ဧဝံ၊ ဤအတူ။
တိဝိဓဂ္ဂိ၊ ရာဂ ဒေါသ မောဟ ကိုယ်တွင်းမီး သုံးမျိုးသည်။
ဝိဇ္ဇန္တေ၊ ရှိသော်။
နိဗ္ဗာနံ၊ ကိုယ်တွင်းမီးငြိမ်းရာ နိဗ္ဗာန်ကို။
ဣစ္ဆိတဗ္ဗကံ၊ ရှိသည်ဟုပင် အလိုရှိထိုက် ယူဆထိုက်၏။
ပါပေ ဝိဇ္ဇန္တေ၊ မကောင်းမှုရှိသော်။
ကလျာဏမပိ၊ ကောင်းမှုသည်လည်း။
ဝိဇ္ဇတိ ယထာပိ၊ ရှိသကဲ့သို့။
ဧဝမေဝ၊ ဤအတူသာ။
ဇာတိ ဝိဇ္ဇန္တေ၊ ဇာတိရှိသော်။
အဇာတိပိ၊ ဇာတိမရှိရာ နိဗ္ဗာန်ကိုလည်း။
ဣစ္ဆိတဗ္ဗကာ၊ ရှိသည်ဟုပင် အလိုရှိထိုက် ယူဆထိုက်၏။
အပရမ္ပိ၊ တစ်ခြားလည်း။
စိန္တေသိ၊ ကြံစည်ပြန်ပြီ။
(ကိံ၊ အဘယ်သို့ ကြံစည်ပြန်သနည်း)။
ဂူထရာသိမှိ၊ ကျင်ကြီးစု ကျင်ကြီးတွင်း၌။
နိမုဂ္ဂေန၊ နစ်နေသော။
ပုရိသေန၊ ယောကျ်ားသည်။
ဒူရတော၊ အဝေးမှပင်။
ပဉ္စဝဏ္ဏပဒုမသဉ္ဆန္နံ၊ ကြာမျိုးငါးပါး ဖုံးလွှမ်းနေသော။
မဟာတဠာကံ၊ ရေအိုင်ကြီးကို။
ဒိတွာ၊ မြင်၍, မြင်ပါလျက်။
"ကတရေန မဂ္ဂေန၊ အဘယ်လမ်းဖြင့်။
ဧတ္ထ၊ ထိုမြင်သော ရေအိုင်သို့။
ဂန္တဗ္ဗံ နု ခေါတိ၊ သွားသင့်သနည်း"ဟု တွေး၍။
တံတဠာကံ၊ ထိုမြင်နေရသောရေအိုင်ကို။
ဂဝေသိတုံ ယုတ္တံ၊ အရောက်သွား ရှာခြင်းငှာ သင့်၏,ရှာသင့်၏။
တဿ၊ ထိုမြင်နေရသော ရေအိုင်ကို။
ယံ အဂဝေသနံ၊ အကြင်မရှာခြင်းသည်။
အတ္ထိ၊ ရှိ၏။
တံ၊ ထိုမရှာခြင်းသည်။
တဠာကဿ၊ ရေအိုင်၏။
န ဒေါသော၊ အပြစ်မဟုတ်, မရှာသော ယောကျ်ားအပြစ်သာ။
ဟောတိ ယထာ နာမ၊ ဖြစ်သကဲ့သို့။
ဧဝမေဝ၊ ဤအတူသာလျှင်။
ကိလေသမလဓောဝနေ၊ ကိလေသာ အညစ်အကြေးကို ဆေးကြောရာဖြစ်သော။
အမတမဟာနိဗ္ဗာနတဠာကေ၊ အမြိုက်နိဗ္ဗာန်မြတ် ရေအိုင်သည်။
ဝိဇ္ဇန္တေ၊ ရှိနေပါလျက်။
တဿ၊ ထိုအမြိုက်နိဗ္ဗာန်မြတ်ရေအိုင်ကို။
အဂဝေသနံ၊ မရှာခြင်းသည်။
အမတနိဗ္ဗာနမဟာတဠာကဿ၊ အမြိုက် နိဗ္ဗာန်ရေအိုင်မြတ်၏။
န ဒေါသော၊ အပြစ်မဟုတ်။
စောရေဟိ၊ သူခိုးဓားပြတို့သည်။
သမ္ပရိဝါရိတော၊ ပတ်ပတ်လည် ထက်ဝန်းကျင်မှ ကောင်းစွာ ဝိုင်းရံအပ်သော။
ပုရိသော၊ ယောကျ်ားသည်။
ပလာယနမဂ္ဂေ၊ ပြေးလမ်းထွက်ပေါက်သည်။
ဝိဇ္ဇမာနေပိ၊ ရှိနေပါလျက်လည်း။
သစေ န ပလာယတိ၊ အကယ်၍ မပြေးအံ့။
သော၊ ဒုက္ခတွေ့သည့် ထိုအပြစ်သည်။
မဂ္ဂဿ၊ ပြေးလမ်းထွက်ပေါက်၏။
န ဒေါသော၊ အပြစ်မဟုတ်။
ပုရိသဿေဝ၊ ယောကျ်ား၏သာ။
ဒေါသော ယထာ စ၊ အပြစ်ဖြစ်သကဲ့သို့။
ဧဝမေဝ၊ ဤအတူသာ။
ကိလေသေဟိ၊ ကိလေသာတို့သည်။
ဂဟိတဿ၊ ယူအပ်သော အယူခံရသော။
ပုရိသဿ၊ ယောကျ်ား၏။
နိဗ္ဗာနဂါမိမှိ၊ နိဗ္ဗာန်သို့ ရောက်စေတတ်သော။
သိဝေ၊ အေးချမ်းသော။
မဂ္ဂေ၊ မဂ္ဂသစ္စာလမ်းသည်။
ဝိဇ္ဇမာနေယေဝ၊ ရှိနေလျက်သာ။
မဂ္ဂဿ၊ မဂ္ဂသစ္စာလမ်းကို။
အဂဝေသနံ နာမ၊ မရှာမှီးခြင်းမည်သည်။
န မဂ္ဂဿ ဒေါသော၊ မဂ္ဂသစ္စာလမ်း၏ အပြစ်မဟုတ်။
ပုဂ္ဂလဿေဝ၊ မရှာသူပုဂ္ဂိုလ်၏သာ။
ဒေါသော၊ အပြစ်တည်း။
ဗျာဓိပီဠိတော ပုရိသော၊ ရောဂါနှိပ်စက်ခံနေရသော ယောကျ်ားသည်။
ဗျာဓိတိကိစ္ဆကေ ဝေဇ္ဇေ၊ ရောဂါကုတတ်သည့် ဆေးဆရာသည်။
ဝိဇ္ဇမာနေ၊ ရှိနေပါလျက်။
တံဝေဇ္ဇံ၊ ထိုဆေးဆရာကို။
ဂဝေသိတွာ၊ ရှာ၍။
ဗျာဓိံ၊ ရောဂါကို။
သစေ၊ အကယ်၍။
န တိကိစ္ဆာပေတိ၊ မကုစေအံ့။
သော၊ ထိုမကုစေခြင်းသည်။
ဝေဇ္ဇဿ၊ ဆေးဆရာ၏။
န ဒေါသော၊ အပြစ်မဟုတ်။
ပုရိသဿေဝ၊ မကုစေသူ ယောကျ်ား၏သာ။
ဒေါသော ယထာ စ၊ အပြစ် ဖြစ်သကဲ့သို့။
ဧဝမေဝ၊ ဤအတူသာ။
ကိလေသဗျာဓိပီဠိတော၊ ကိလေသာရောဂါ နှိပ်စက်ခံရသော။
ယော ပုရိသော၊ အကြင်ယောကျ်ားသည်။
ကိလေသဝူပသမမဂ္ဂကောဝိဒံ၊ ကိလေသာငြိမ်းမှုနည်းလမ်း၌ ကျွမ်းကျင်သော။
ဝိဇ္ဇမာနမေဝ အာစရိယံ၊ ရှိနေသည်သာ ဖြစ်သည့် ဆရာကို။
န ဂဝေသတိ၊ မရှာ။
တဿေဝ၊ မရှာသူ ထိုယောကျ်ား၏သာ။
ဒေါသော၊ အပြစ်တည်း။
ကိလေသဝိနာသကဿ၊ ကိလေသာအနာပျောက်အောင် ကုနိုင်သော။
အာစရိယဿ၊ ဆရာ၏။
န ဒေါသော၊ အပြစ်မဟုတ်။
ဣတိ၊ ဤသို့ကြံစည်ပြန်ပြီ။
တေန၊ ထိုသို့ကြံစည်ပြန်သောကြောင့်။
ဝုတ္တံ၊ ဗုဒ္ဓဝင်၌ ဟောတော်မူအပ်ပြီ။
ဂူထဂတော၊ မစင်တွင်း၌ ကျရောက်နေသော။
ပုရိသော၊ ယောကျ်ားသည်။
ပူရိတံ၊ ပြည့်လျှံနေသော။
တဠာကံ၊ ရေအိုင်ကို။
ဒိသွာန၊ မြင်နေပါလျက်။
တံ တဠာကံ၊ အဝေးမှ မြင်နေရသည့် ထိုရေအိုင်ကို။
န ဂဝေသတိ၊ အရောက်သွားကာ မဖွေရှာ။
သော၊ ထို အပြစ်သည်။
တဠာကဿ၊ ရေအိုင်၏။
န ဒေါသော ယထာ၊ အပြစ် မဟုတ်သကဲ့သို့။
ဧဝံ၊ ဤအတူ။
ကိလေသမလဓောဝေ၊ ကိလေသာ အညစ်အကြေးကို ဆေးကြောတတ်သော။
အမတန္တဠေ၊ အမြိုက်နိဗွာန် တစ်ဖက် ဆည်ကန်သည်။
ဝိဇ္ဇန္တေ၊ ရှိနေပါလျက်။
တံ တဠာကံ၊ အမြိုက် နိဗ္ဗာန် ထိုတစ်ဖက်ဆည်ကန်ကို။
န ဂဝေသတိ၊ မရှာဖွေ, ရှာဖွေရန် စိတ်မရှိ။
သော၊ ထိုအပြစ်သည်။
အမတန္တဠေ၊ အမြိုက်နိဗ္ဗာန် တစ်ဖက်ဆည်ကန်၏။
န ဒေါသော၊ အပြစ် မဟုတ်။
အရီဟိ၊ ခိုးသား, ဓားပြ, ရန်သူတို့သည်။
ပရိရုဒ္ဓေါ၊ ပတ်ပတ်လည်မှ ဝိုင်းရံခံနေရသော ယောကျ်ားသည်။
ဂမနမ္ပထေ၊ လွတ်မြောက်ရန်တွက် ထွက်ပေါက် လမ်းသည်။
ဝိဇ္ဇန္တေ၊ ရှိနေပါလျက်။
သော ပုရိသော၊ ထိုယောကျ်ားသည်။
န ပလာယတိ၊ မပြေး။
သော၊ ထိုအပြစ်သည်။
အဉ္ဇသဿ၊ ထွက်ပေါက်ပြေးလမ်း၏။
န ဒေါသော ယထာ၊ အပြစ် မဟုတ် ယောကျ်ား၏ အပြစ်ဖြစ်သကဲ့သို့။
ဧဝံ၊ ဤအတူ။
ကိလေသပရိရုဒ္ဓေါ၊ ပတ်ပတ်လည်မှ ကိလေသာဝိုင်းရံခံနေရသူသည်။
သိဝေ ပထေ၊ နိဗ္ဗာန်သို့ သွားရာ အေးမြစွာသော မဂ္ဂင်လမ်းသည်။
ဝိဇ္ဇမာနေ၊ သဘာဝအားဖြင့် ထင်ရှားရှိနေပါလျက်။
တံ မဂ္ဂံ၊ နိဗ္ဗာန်ရောက်ကြောင်း ထိုမဂ္ဂင် လမ်းဟောင်းကို။
န ဂဝေသတိ၊ ရှာဖွေဖို့ရာ စိတ်မပါ။
သော၊ ထိုအပြစ်သည်။
သိဝမဉ္ဇသေ၊ မဂ္ဂင်လမ်းဟောင်း နိဗ္ဗာန်ရောက်ကြောင်း၏။
န ဒေါသော၊ အပြစ် မဟုတ်။
ဗျာဓိတော ပုရိသော၊ ရောဂါဖြစ်ပွား ယောကျ်ားသည်။
တိကိစ္ဆကေ၊ ဆေးဆရာသည်။
ဝိဇ္ဇမာနေ၊ ရှိနေပါလျက်။
တံ ဗျာဓိံ၊ ဖြစ်နေသည့် ထိုရောဂါကို။
န တိကိစ္ဆာပေတိ၊ မကုစေ။
သော၊ ထိုအပြစ်သည်။
တိကိစ္ဆကေ၊ ဆေးဆရာ၏။
န ဒေါသော ယထာပိ၊ အပြစ် မဟုတ်သကဲ့သို့။
ဧဝံ၊ ဤအတူ။
ကိလေသဗျာဓီဟိ ဒုက္ခိတော၊ ကိလေသာ ရောဂါတို့ဖြင့် ဒုက္ခရောက်နေသူသည်။
ကိလေသဗျာဓီဟိ ပရိပီဠိတော၊ ကိလေသာရောဂါတို့သည် ပတ်ပတ်လည်မှ နှိပ်စက်အပ်သူသည်။
တံ အာစရိယံ၊ ကိလေသာရောဂါပျောက်အောင် ကုနိုင်သည့် ထိုဆရာကို။
န ဂဝေသတိ၊ ရှိပါလျက်သား မရှာငြားအံ့။
သော၊ ထိုအပြစ်သည်။
ဝိနာယကေ၊ ကိလေသာရောဂါပျာက်အောင် ကုနိုင်သော ဆရာ၏။
န ဒေါသော၊ အပြစ်မဟုတ်။
မဏ္ဍနဇာတိကော၊ တန်ဆာဆင်လေ့ရှိသော။
ပုရိသော၊ ယောကျ်ားသည်။
ကဏ္ဌေ အာသတ္တံ ကုဏပံ၊ လည်ပင်း၌ စွပ်ထားအပ်သော အသေကောင်ပုပ်ကို။
ဆဍ္ဍေတွာ၊ စွန့်ပစ်၍။
သုခီ၊ ကိုယ်ရော စိတ်ပါ ချမ်းသာသည် ဖြစ်၍။
ဂစ္ဆတိ ယထာ၊ သွားဘိသကဲ့သို့။
ဧဝံ၊ ဤအတူ။
မယာပိ၊ ငါသည်လည်း။
ဣမံ ပူတိကာယံ၊ ဤအကောင်ပုပ်ကို။
ဆဍ္ဍေတွာ၊ စွန့်ပစ်၍။
အနပေက္ခေန၊ မငဲ့မကွက်(မကြည့်ဘဲ ဒိသပေက္ခနေကို နှလုံးထား)။
နိဗ္ဗာနနဂရံ၊ နိဗ္ဗာန်မြို့သို့။
ပဝိသိတဗ္ဗံ၊ ဝင်ထိုက်၏။
နရနာရိယော၊ အမျိုးသား အမျိုးသမီးတို့သည်။
ဥက္ကာရဘူမိယံ၊ ကျင်ကြီးစွန့်ရာမြေ၌။
ဥစ္စာရပဿာဝံ၊ ကျင်ကြီး ကျင်ငယ်ကို။
ကတွာ၊ စွန့်မှုပြုပြီး၍။
တံ၊ စွန့်ပြီးသည့် ထိုကျင်ကြီး ကျင်ငယ်ကို။
ဥစ္ဆင်္ဂေန၊ ခါးပိုက်ရင်ခွင်ဖြင့်။
အာဒါယ ဝါ၊ ယူ၍သော်လည်းကောင်း။
ဒသန္တေန၊ အဝတ်အမြိတ်အဆာအစွန်းဖြင့်။
ဝေဌေတွာ ဝါ၊ ထုပ်၍သော်လည်းကောင်း။
န ဂစ္ဆန္တိ၊ မသွားကြကုန်။
ပန၊ အဟုတ်သော်ကား။
ဇိဂုစ္ဆမာနာ၊ ရွံရွံရှာရှာ။
အနပေက္ခာဝ၊ မကြည့်ကြဘဲသာ။
ဆဍ္ဍေတွာ၊ စွန့်ပစ်၍။
ဂစ္ဆန္တိ ယထာ စ၊ သွားကြကုန်သကဲ့သို့။
ဧဝံ၊ ဤအတူ။
မယာပိ၊ ငါသည်လည်း။
ဣမံ ပူတိကာယံ၊ ဤအကောင်ပုပ်ကို။
အနပေက္ခေန၊ မငဲ့မညှာဘဲ။
ဆဍ္ဍေတွာ၊ စွန့်ပစ်၍။
အမတံ နိဗ္ဗာနနဂရံ၊ မသေရာ နိဗ္ဗာန် မြို့တော်သို့။
ပဝိသိတုံ ဝဋ္ဋတိ၊ ဝင်ခြင်းငှာ သင့်၏, ဝင်သင့်၏။
နာဝိကာ နာမ၊ လှေသမားတို့ မည်သည်။
ဇဇ္ဇရံ နာဝံ၊ အိုဆွေးနေသော လှေကို, လှေအို လှေဆွေးကို။
အနပေက္ခာ၊ မကြည့်ကြဘဲ။
ဆဍ္ဍေတွာ ဂစ္ဆန္တိ ယထာ စ၊ စွန့်ပစ်၍ သွားကြကုန်သကဲ့သို့, ပစ်သွားကြသကဲ့သို့။
ဧဝံ၊ ဤအတူ။
အဟမ္ပိ၊ ငါသည်လည်း။
နဝဟိ ဝဏမုခေဟိ၊ ကိုးပေါက်ကုန်သောအမာဝတို့မှ။
ပဂ္ဃရန္တံ၊ ရွံစရာတွေ ယိုထွက်နေသော။
ဣမံ ကာယံ၊ ဤခန္ဓာကိုယ်ကို။
ဆဍ္ဍေတွာ၊ စွန့်ပစ်၍။
အနပေက္ခော၊ မငဲ့ညှာဘဲ။
နိဗ္ဗာနပုရံ၊ နိဗ္ဗာန်ရွှေပြည်သို့။
ပဝိသိဿာမိ၊ ဝင်တော့အံ့။
ပုရိသော၊ ယောကျ်ားသည်။
နာနာရတနာနိ အာဒါယ၊ ရတနာအမျိုးမျိုးတို့ကို ယူ၍။
စောရေဟိ သဒ္ဓိံ၊ ခိုးသားဓားပြတို့နှင့် အတူ။
မဂ္ဂံ ဂစ္ဆန္တော၊ လမ်းသို့ သွားရသော်။
အတ္တနော ရတနနာသဘယေန၊ မိမိ၏ ရတနာ ပျက်စီးမည် ကြောက်သဖြင့်။
တေ ဆဍ္ဍေတွာ၊ ထိုခိုးသူတို့ကို စွန့်ပစ်၍။
ခေမံ မဂ္ဂံ၊ ဘေးကုန်ရာ ဖြစ်သောလမ်းကို။
ဂဏှာတိ ယထာ၊ ယူဘိသကဲ့သို့ ပြောင်းလွှဲသွားဘိသကဲ့သို့။
ဧဝံ၊ ဤအတူ။
အယမ္ပိ ကရဇကာယော၊ ဤရုပ်ကိုယ်သည်လည်း။
ရတနဝိလောပကစောရသဒိသော၊ ရတနာကို လုယက်တတ်သည့် ခိုးသားဓားပြနှင့် ချွတ်စွတ်တူ၏။
အဟံ၊ ငါသည်။
ဧတ္ထ၊ ဤရုပ်ကိုယ်၌။
တဏှံ၊ နှစ်သက်တွယ်တာမှုကို။
သစေ ကရိဿာမိ၊ အကယ်၍ပြုအံ့။
ဧဝံ၊ ဤသို့ ရုပ်ကိုယ်၌ တွယ်တာမှု ပြုသော်။
မေ အရိယမဂ္ဂကုသလဓမ္မရတနံ၊ ငါ၏ အရိယာမဂ်ကုသိုလ်တရားရတနာသည်။
နဿိဿတိ၊ ပျက်စီးလတ္တံ့။
တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။
မယာ၊ ငါသည်။
ဣမံ စောရသဒိသံ ကာယံ၊ ဤခိုးသားဓားပြနှင့် တူသော ရုပ်ကိုယ်ကို။
ဆဍ္ဍေတွာ၊ စွန့်၍။
နိဗ္ဗာနနဂရံ၊ နိဗ္ဗာန်ရွှေမြို့သို့။
ပဝိသိတုံ ဝဋ္ဋတိ၊ ဝင်သင့်၏။"
ဣတိ အပရမ္ပိ၊ ဤသို့ တစ်မျိုးလည်း။
စိန္တေသိ၊ ကြံစည်ပြန်ပြီ။
တေန၊ ထိုကဲ့သို့ တစ်မျိုးလည်း ကြံစည်ပြန်သောကြောင့်။
ဝုတ္တံ၊ ဟောတော်မူအပ်ပြီ။
ပုရိသော၊ ယောကျ်ားသည်။
ကဏ္ဌေ ဗဒ္ဓံ၊ လည်ပင်း၌ ချိတ်ဆွဲအပ်သော။
ကုဏပံ၊ အသေကောင်ပုပ်ကို။
ဇိဂုစ္ဆိယ၊ ရွံရှာ၍။
မောစယိတွာန၊ လွတ်စေ၍, လွတ်အောင် ဖြေဖြုတ်၍။
သုခီ၊ ချမ်းသာခြင်းရှိသည် ဖြစ်၍။
သေရီ၊ စိတ်သဘောကျ နေထိုင်ရ၍။
သယံဝသီ၊ ကိုယ်စိုး, ကိုယ်ပိုင်ဖြစ်၍။
ဂစ္ဆေယျ ယထာပိ၊ သွားသကဲ့သို့။
တထေဝ၊ ထို့အတူသာ။
နာနာကုဏပသဉ္စယံ၊ အကောင်ပုပ် အမျိုးမျိုး၏ အစုအပုံဖြစ်သော။
ဣမံ ပူတိကာယံ၊ ဤခန္ဓာကိုယ်ပုပ်ကို။
ဆဍ္ဍယိတွာန၊ စွန့်ပစ်၍။
အနပေက္ခော၊ မရှုမငဲ့ဘဲ။
အနတ္ထိကော၊ ဤရုပ်ကိုယ်ကိုလိုချင်သဘော နည်းနည်းမျှ မနှောဘဲ။
ဂစ္ဆေယျံ၊ ငါသွားအံ့။
နရနာရိယော၊ အမျိုးသား အမျိုးသမီးတို့သည်။
ဥစ္စာရဋ္ဌာနမှိ၊ ကျင်ကြီးစွန့်သည့် နေရာ၌။
ကရီသံ၊ ကျင်ကြီးကျင်ငယ်ကို။
ဆဍ္ဍယိတွာန၊ စွန့်ပစ်၍။
အနပေက္ခာ၊ မရှုမငဲ့ကြဘဲ။
အနတ္ထိကာ၊ နည်းနည်းမျှပင် လိုချင်စိတ် မရှိကုန်ဘဲ။
ဂစ္ဆန္တိ ယထာ၊ သွားကြသကဲ့သို့။
ဧဝမေဝ၊ ဤအတူသာ။
အဟံ၊ ငါသည်။
ဝစ္စံ ကတွာ၊ ကျင်ကြီးစွန့်မှုကိုပြု၍။
ကုဋိံ ယထာ၊ အိမ်သာကိုကဲ့သို့။
နာနာကုဏပပူရိတံ၊ အသေကောင်ပုပ်အမျိုးမျိုးပြည့်နေသော။
ဣမံ ကာယံ၊ ဤရုပ်ကိုယ်ကို။
ဆဍ္ဍယိတွာန၊ စွန့်ပစ်၍။
ဂစ္ဆိဿံ၊ ငါသွားအံ့။
ပလုဂ္ဂံ၊ ဖရိုဖရဲ ပြိုကွဲပျက်စီးနေသော။
ဥဒဂါဟိနိံ၊ ရေကို ယူတတ်သော,ရေမလုံသော။
ဇဇ္ဇရံ နာဝံ၊ အိုမင်းဆွေးမြေ့သည့် လှေကို။
သာမီ၊ လှေပိုင်ရှင်တို့သည်။
ဆဍ္ဍေတွာ၊ စွန့်၍။
အနပေက္ခာ၊ မရှုငဲ့ကြဘဲ။
အနတ္ထိကာ၊ မတွယ်တာကြဘဲ။
ဂစ္ဆန္တိ ယထာပိ၊ သွားကြသကဲ့သို့။
ဧဝမေဝ၊ ဤအတူသာ။
အဟံ၊ ငါသည်။
သာမိကာ၊ လှေပိုင်ရှင်တို့သည်။
ဇိဏ္ဏနာဝံဝ၊ လှေအိုလှေဆွေးကိုကဲ့သို့။
နဝစ္ဆိဒ္ဒံ၊ အပေါက်ကိုးခုရှိသော။
ဓုဝဿဝံ၊ ရွံစဖွယ် အမြဲယိုစီးနေသော။
ဣမံ ကာယံ၊ ဤရုပ်ကိုယ်ကို။
ဆဍ္ဍယိတွာန၊ စွန့်၍။
ဂစ္ဆိဿံ၊ သွားအံ့။
ဘဏ္ဍံ အာဒါယ၊ ရတနာမျိုးများစွာ ပစ္စည်းဘဏ္ဍာကို ယူ၍။
စောရေဟိ ဂစ္ဆန္တော၊ ခိုးသားဓားပြတို့နှင့် အတူသွားနေမိသော။
ပုရိသော၊ ယောကျ်ားသည်။
ဘဏ္ဍစ္ဆေဒဘယံ၊ ပစ္စည်းလုယက်ခံရမည့် ဘေးကို။
ဒိသွာ၊ သိမြင်၍။
ဆဍ္ဍယိတွာန၊ ခိုးသားဓားပြတို့ကို စွန့်၍။
ဂစ္ဆတိ ယထာပိ၊ သွားသကဲ့သို့။
ဧဝမေဝ၊ ဤအတူသာ။
အယံ ကာယော၊ ဤရုပ်ကိုယ်သည်။
မဟာစောရသမော ဝိယ၊ ခိုးသား ဓားပြကြီးနှင့်တူလှ၏။
ကုသလစ္ဆေဒနာ၊ အရိယာမဂ် ကုသိုလ်ကို ဖြတ်ပယ်အံ့သည်မှ။
ဘယာ၊ ကြောက်ခြင်းကြောင့်။
ဣမံ ပဟာယ၊ ဤရုပ်ကိုယ်ကို စွန့်၍။
ဂမိဿာမိ၊ ငါသွားအံ့"။ ။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
သုမေဓပဏ္ဍိတော၊ သုမေဓာပညာရှိသည်။
နာနာဝိဓာဟိ ဥပမာဟိ၊ အမျိုးမျိုးကုန်သော ဥပမာတို့ဖြင့်။
နေက္ခမ္မူပသံဟိတံ၊ ကာမမှ ထွက်မြောက်ခြင်းနှင့် ယှဉ်စပ်သော။
ဣမံ အတ္ထံ၊ ဤအနက်အဓိပ္ပါယ်ကို။
စိန္တေတွာ၊ တွေးတောကြံစည်၍။
သကနိဝေသနေ၊ မိမိအိမ်၌။
အပရိမိတံ၊ မတိုင်းတာအပ်သော, တိုင်းတာမရအောင် များလှသော။
ဘောဂက္ခန္ဓံ၊ ပစ္စည်းအစုအပုံကို။
ဟေဋ္ဌာဝုတ္တနယေန၊ ရှေးက ဆိုအပ်ခဲ့ပြီးသောနည်းဖြင့်။
ကပဏဒ္ဓိကာဒီနံ၊ ဆင်းရဲသား ခရီးသွား စသူတို့အား။
ဝိဿဇ္ဇေတွာ၊ စွန့်၍။
မဟာဒါနံ ဒတွာ၊ အလှူကြီးကို လှူ၍။
ဝတ္ထုကာမေ စ၊ လိုချင်စဖွယ် ဝတ္ထုပစ္စည်းတို့ကိုလည်းကောင်း။
ကိလေသကာမေ စ၊ လိုချင်တတ်သည့် ကိလေသာတို့ကိုလည်းကောင်း။
ပဟာယ၊ စွန့်၍ ခွါ၍။
အမရနဂရတော နိက္ခမိတွာ၊ အမရမြို့မှ ထွက်၍။
ဧကကောဝ၊ တစ်ယောက်တည်းသာ။
ဟိမဝန္တေ၊ ဟိမဝန္တာ၌။
ဓမ္မိကံ နာမ ပဗ္ဗတံ၊ ဓမ္မိကမည်သော တောင်ကို။
နိဿာယ၊ မှီ၍။
အဿမံ ကတွာ၊ သင်္ခမ်းကျောင်းကို ပြု၍။
တတ္ထ၊ ထိုသင်္ခမ်းကျောင်း၍။
ပဏ္ဏသာလဉ္စ၊ သစ်ရွက်မိုးကျောင်းကို လည်းကောင်း။
စင်္ကမဉ္စ၊ စင်္ကြံကိုလည်းကောင်း။
မာပေတွာ၊ ဖန်ဆင်း၍, ဆောက်လုပ်၍။
ပဉ္စဟိနီဝရဏဒေါသေဟိ၊ ငါးပါးကုန်သော နီဝရဏအပြစ်တို့သည်။
ဝိဝဇ္ဇိတံ၊ ကြဉ်အပ်သော။
(အဘိညာသင်္ခါတံ ဗလံ၊ အဘိညာဉ်ဟု ခေါ်ဆိုအပ်သော အားကို-၌ စပ်ပါ)။
"ဧဝံ သမာဟိတေ စိတ္တေ"တိ အာဒိနာ နယေန၊ ဤသို့ စတုတ္ထဈာန်စိတ်ကို ကမ္မဋ္ဌာန်းအာရုံ၌ ကောင်းစွာ ထားအပ်ပြီးသော် ဤသို့စသည့်နည်းဖြင့်။
ဝုတ္တေဟိ၊ ဆိုအပ်ကုန်သော။
အဋ္ဌဟိ ကာရဏဂုဏေဟိ၊ ရှစ်ပါးကုန်သော အကြောင်းဂုဏ်တို့နှင့်။
သမုပေတံ၊ ကောင်းစွာ ပြည့်စုံသော။
အဘိညာသင်္ခါတံ ဗလံ၊ အဘိညာဉ်ဟု ခေါ်ဆိုအပ်သော စွမ်းအားကို။
အာဟရိတုံ၊ အရဆောင်ယူခြင်းငှာ။
တသ္မိံ အဿမပဒေ၊ ထိုသင်္ခမ်းကျောင်း၌။
နဝဒေါသသမန္နာဂတံ သာဋကံ၊ အပြစ်ကိုးမျိုးနှင့် ပြည့်စုံသော အဝတ်ကို။
ပဇဟိတွာ၊ ပယ်စွန့်၍။
ဒွါဒသဂုဏသမန္နာဂတံ ဝါကစီရံ၊ အကျိုးဂုဏ် ၁၂-မျိုးနှင့် ပြည့်စုံသော လျှော်တေအဝတ်ကို။
နိဝါသေတွာ၊ ကိုယ်၌ နေစေ၍, ဝတ်၍။
ဣသိပဗ္ဗဇ္ဇံ၊ ရသေ့ရဟန်းအဖြစ်သို့။
ပဗ္ဗဇိ၊ ကပ်ရောက်ပြီ။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ပဗ္ဗဇိတော၊ ရသေ့ဝတ်သော ဘုရားလောင်းသည်။
အဋ္ဌဒေါသသမာကိဏ္ဏံ တံပဏ္ဏသာလံ၊ အပြစ်ရှစ်မျိုးရောပြွမ်းနေသော ထိုသစ်ရွက်မိုးကျောင်းကို။
ပဟာယ၊ စွန့်၍။
ဒသဂုဏသမန္နာဂတံ ရုက္ခမူလံ၊ အကျိုးဂုဏ်ဆယ်မျိုးနှင့် ပြည့်စုံသော သစ်ပင်ရင်းသို့။
ဥပဂန္တွာ၊ ကပ်၍, ကပ်ရောက်နေထိုင်၍။
သဗ္ဗံ ဓညဝိကတိံ၊ အလုံးစုံသော ပြုပြင်ထားအပ်သည့် ဆန်ကို ပြုပြင်ထားသောဆန်အားလုံးကို။
ပဟာယ၊ ပယ်စွန့်၍။(ပြုပြင်ထားသော ဆန်အားလုံးကို ပယ်စွန့်လျှင် မပြုပြင်သည့် ဆန်ကို ပယ်စွန့်မှု ပြောစရာမလို ကောင်းတာ ရှောင်နိုင်မှတော့ မကောင်းတာ ရှောင်နိုင်တာ ပြောစရာမလို အဓိပ္ပါယ်မျိုးဟု ထင်သည်)
ပဝတ္တဖလဘောဇနာ ဟုတွာ၊ အလိုလိုကြွေကျသော သစ်သီးလျှင် အစာရှိသည် ဖြစ်၍။
နိသဇ္ဇဋ္ဌာနစင်္ကမနဝသေနေဝ၊ ထိုင်ခြင်း ရပ်ခြင်း စင်္ကြံသွားခြင်း အစွမ်းဖြင့်သာ။
ပဓာနံ၊ အားထုတ်ထိုက်သည့် ပဓာန အလုပ်ကို။
ပဒဟန္တော၊ ကြိုးစားအားထုတ်သော်။
သတ္တာဟဗ္ဘန္တရေယေဝ၊ ခုနစ်ရက်အတွင်း၌သာ။
အဋ္ဌန္နံ သမာပတ္တီနံ၊ သမာပတ်ရှစ်ပါးတို့ကိုလည်းကောင်း။
ပဉ္စန္နဉ္စ အဘိညာနံ၊ အဘိညာဉ်ငါးပါးတို့ကိုလည်းကောင်း။
လာဘီ အဟောသိ၊ ရသည်ဖြစ်ပြီ ရပြီ။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ယထာပတ္ထိတံ၊ တောင့်တအပ်တိုင်းသော။
တံ အဘိညာဗလံ၊ ထို အဘိညာဉ်ဝိပဿနာစွမ်းအားသို့။
ပါပုဏိ၊ ရောက်ရှိ ရရှိပြီ။
တေန၊ ထို့ကြောင့်။
ဝုတ္တံ၊ ဟောတော်မူအပ်ပြီ။
ဧဝံ အဟံ စိန္တယိတွာန၊ ဤသို့ ငါသည် ကြံစည်ပြီး၍။
အနေကကောဋိသတံ ဓနံ၊ ကုဋေရာပေါင်းများစွာသော ဥစ္စာကို။
နာထာနာထာနံ၊ ကိုးကွယ်ရာ မမဲ့သူ,မဲ့သူတို့အား။
ဒတွာ၊ ပေးလှူပြီး၍။
ဟိမဝန္တံ ဥပါဂမိံ၊ ဟိမဝန္တာသို့ ကပ်ရောက်ပြီ။
ဟိမဝန္တဿ အဝိဒူရေ၊ ဟိမဝန္တာ၏ မနီးမဝေး၌။
ဓမ္မိကော နာမ ပဗ္ဗတော၊ ဓမ္မိကမည်သော တောင်သည်။
အတ္ထိ၊ ရှိ၏။
တတ္ထ၊ ထိုဓမ္မိကတောင်၌ (ပါဌသေသ)။
မယှံ၊ ငါသုမေဓာသည်, ဝါ ငါ့အတွက်။
အဿမော၊ ကျောင်းသင်္ခမ်းကို။
သုကတော၊ ဆောက်လုပ်အပ်ပြီ။
ပဏ္ဏသာလာ၊ သစ်ရွက်မိုးကျောင်းကို။
သုမာပိတာ၊ ဖန်ဆင်းအပ်ပြီ။
တတ္ထ၊ ထိုသင်္ခမ်းကျောင်း၌။
ပဉ္စဒေါသဝိဇ္ဇိတံ၊ အပြစ်ငါးမျိုး ကြဉ်ဖယ်ကင်းရှင်းသော။
အဋ္ဌဂုဏသမုပေတံ၊ အကျိုးဂုဏ်ရှစ်မျိုး ပြည့်စုံသော။
စင်္ကမံ၊ စင်္ကြံကို။
မာပေသိံ၊ ဖန်ဆင်းပြုလုပ်ပြီ။
အဘိညာဗလံ အာဟရိံ၊ အဘိညာဉ်ဝိပဿနာစွမ်းအားကို ဆောင်ယူရရှိပြီ။
တတ္ထ၊ ထိုသင်္ခမ်းကျောင်း၌။
နဝဒေါသမုပါဂတံ သာဋကံ၊ အပြစ်ကိုးမျိုးနှင့် ပြည့်စုံသော အဝတ်ကို။
ပဇဟိံ၊ ပယ်စွန့်၍။
ဒွါဒသဂုဏမုပါဂတံ ဝါကစီရံ၊ အကျိုးဂုဏ် ၁၂-မျိုးနှင့် ပြည့်စုံသော လျှော်တေအဝတ်ကို။
နိဝါသေသိံ၊ ဝတ်ပြီ။
အဋ္ဌဒေါသသမာကိဏ္ဏံ၊ အပြစ်အနာအဆာ ရှစ်ပါးနှင့် ရောပြွမ်းနေသော။
ပဏ္ဏသာလကံ၊ သစ်ရွက်မိုးကျောင်းကို။
ပဇဟိံ၊ ပယ်စွန့်၍။
ဂုဏေဟိ ဒသဟုပါဂတံ၊ အကျိုးဂုဏ် ဆယ်မျိုးနှင့် ပြည့်စုံသော။
ရုက္ခမူလံ၊ သစ်ပင်ရင်းသို့။
ဥပါဂမိံ၊ ကပ်ရောက်နေထိုင်ပြီ။
ဝါပိတံ ရောပိတံ ဓညံ၊ ရိတ်အပ်သော စိုက်ပျိုးအပ်သော ဆန်စပါးကို။
နိရဝသေသတော၊ အကြွင်းအကျန်မရှိသောအားဖြင့်, မကျန်ရအောင်။
ပဇဟိံ၊ ပယ်စွန့်ပြီ။
အနေကဂုဏသမ္ပန္နံ၊ အကျိုး ဂုဏ်အများနှင့် ပြည့်စုံသော။
ပဝတ္တဖလံ၊ အလိုလို ကြွေကျသည့် သစ်သီးကို။
အာဒိယိံ၊ ကောက်ယူသုံးဆောင်ပြီ။
တတ္ထ၊ ဓမ္မိကတောင်ဝှမ်း ထိုသင်္ခမ်းကျောင်း၌။
ပဓာနံ၊ အားထုတ်ထိုက်စွာ တရားထိုင်သည့် ပဓာနအလုပ်ကို။
နိသဇ္ဇဋ္ဌာနစင်္ကမေ၊ ထိုင်ရပ်သွားဣရိယာပုတ် သုံးပါးတို့ဖြင့်။
ပဒဟိံ၊ ဝီရိယထား ကြိုးစား အားထုတ်ပြီ။
အဗ္ဘန္တရမှိ သတ္တာဟေ၊ ခုနစ်ရက်အတွင်း၌။
အဘိညာဗလံ၊ အဘိညာဉ်ဝိပဿနာဉာဏ်စွမ်းအားကို။
ပါပုဏိံ၊ ရောက်ခဲ့,ရခဲ့ပြီ။
တတ္ထ၊ ထိုဂါထာတို့၌။
'အဿမော သုကတော မယှံ။ ပဏ္ဏသာလာ သုမာပိတာ'တိ ဣမာယ ပါဠိယာ၊ သုမာပိတာ ဟူသော ဤပါဠိစကားဖြင့်။
သုမေဓပဏ္ဍိတေန၊ သုမေဓာပညာရှိသည်။
အဿမပဏ္ဏသာလာစင်္ကမာ၊ သင်္ခမ်းကျောင်း,သစ်ရွက်မိုးကျောင်း, စင်္ကြံတို့ကို။
သဟတ္ထာ၊ မိမိလက်ဖြင့်။
မာပိတာ ဝိယ၊ ဖန်ဆင်းအပ်ကုန်သကဲ့သို့။
ဝုတ္တာ၊ ဆိုအပ်ကုန်ပြီ။
ပန၊ စင်စစ်။
အယံ၊ ဤဆိုလတ္တံ့သည်ကား။
ဧတ္ထ၊ ဤပါဠိ၌။
အတ္ထော၊ ဆိုလိုသော အနက်တည်း။
မဟာသတ္တံ၊ ဘုရားလောင်းကို။
ဟိမဝန္တံ အဇ္စျောဂါဟေတွာ၊ ဟိမဝန္တာထဲသို့ သက်ဝင်၍။
ဓမ္မိကံ ပဗ္ဗတံ၊ ဓမ္မိကတောင်သို့။
အဇ္ဇ ပဝိသိဿာမီတိ၊ ယနေ့ ဝင်တော့မည်ဟု။
နိက္ခန္တံ၊ တောထွက်လာသည်ကို။
ဒိသွာ၊ မြင်၍။
ဒေဝါနံ ဣန္နော၊ နတ်တို့၏အရှင်ဖြစ်သော။
သက္ကော၊ သိကြားမင်းသည်။
"တာတ၊ အမောင်ဝိသကြုံ။
အယံ သုမေဓပဏ္ဍိတော၊ ဤသုမေဓာပညာရှိသည်။
ပဗ္ဗဇိဿာမီတိ၊ ရသေ့ရဟန်းပြုအံ့ဟု။
နိက္ခန္တော၊ တောထွက်လာ၏။
ဧတဿ၊ ဤသုမေဓာပညာရှိဖို့။
ဝသနဋ္ဌာနံ၊ နေရာဌာနကို။
မာပေဟီတိ၊ ဖန်ဆင်းချေလော့"ဟု။
ဝိဿကမ္မဒေဝပုတ္တံ၊ ဝိသကြုံနတ်သားကို။
အာမန္တေသိ၊ ပြောပြီ။
သော၊ ထိုဝိသကြုံနတ်သားသည်။
တဿ၊ ထိုသကြားမင်း၏။
ဝစနံ၊ စကားကို။
သမ္ပဋိစ္ဆိတွာ၊ ဝန်ခံ၍။
ရမဏီယံ၊ မွေ့လျော်ဖွယ်ကောင်းသော။
အဿမံ၊ ကျောင်းသင်္ခမ်းကိုလည်းကောင်း။
သုဂုတ္တံ ပဏ္ဏသာလံ၊ လုံခြုံရေးကောင်းသော သစ်ရွက်မိုးကျောင်းကိုလည်းကောင်း။
မနောရမံ စင်္ကမဉ္စ၊ နှလုံးမွေ့လျော်ဖွယ်ရာ စင်္ကြံကိုလည်းကောင်း။
မာပေသိ၊ ဖန်ဆင်းပြီ။
ဘဂဝါ ပန၊ မြတ်စွာဘုရားသည်ကား။
တဒါ၊ သုမေဓာဖြစ်ရာ ထိုအခါ၌။
အတ္တနော ပုညာနုဘာဝေန၊ မိမိ၏ကောင်းမှုစွမ်းအားကြောင့်။
နိပ္ဖန္နံ တံ အဿမပဒံ၊ ဖြစ်ပေါ်လာသော ထိုကျောင်းသင်္ခမ်းကို။
သန္ဓာယ၊ ရည်ရွယ်တော်မူ၍။
"သာရိပုတ္တ၊ သာရိပုတ္တရာ။
တသ္မိံ ဓမ္မိကပဗ္ဗတေ၊ ထိုဓမ္မိကတောင်၌။
မယှံ၊ ငါသုမေဓာသည်။
အဿမော သုကတော၊ ကျောင်းသင်္ခမ်းကို ကောင်းစွာပြုအပ်ပြီ။
ပဏ္ဏသာလာ သုမာပိတာ၊ သစ်ရွက်မိုးကျောင်းကို ကောင်းစွာ ဖန်တီးအပ်ပြီ။
တတ္ထ၊ ထိုကျောင်းသင်္ခမ်း၌။
ပဉ္စဒေါသဝိဝဇ္ဇိတံ စင်္ကမံ၊ အပြစ်ငါးပါးကင်းသော စင်္ကြံကို။
မာပေသိံတိ၊ ဖန်ဆင်းပြီ"ဟု။
အာဟ၊ မိန့်တော်မူပြီ။
တတ္ထ၊ ထိုဂါထာ၌။
သုကတော မယှန္တိ၊ သုကတော မယှံ ဟူသည်။
မယာ သုကတော၊ ငါသည် ကောင်းစွာ ပြုအပ်ပြီတည်း။
ပဏ္ဏသာလာ သုမာပိတာတိ၊ သစ်ရွက်မိုးကျောင်းကို ကောင်းစွာ ဖန်တီးအပ်ပြီ ဟူသည်။
ပဏ္ဏစ္ဆဒနသာလာပိ၊ သစ်ရွက်တို့ဖြင့် မိုးအပ်သော ကျောင်းကိုလည်း။
မေ သုမာပိတာ အဟောတိ၊ ငါသုမေဓာသည် ကောင်းစွာ ဖန်တီးအပ်သည် ဖြစ်ပြီတည်း။
ပဉ္စဒေါသဝိဝဇ္ဇိတန္တိ၊ အပြစ်ငါးပါးကင်းသော စင်္ကြံဟူသည်။
('တာဒိသံ တံ အဟောသိ၊ ထိုသုမေဓာစင်္ကြံသည် ရှင်မဟိန္ဒထေရ်၏ စင်္ကြံနှင့် တူသည် ဖြစ်ပြီတည်း' အဝေးမှာ လှမ်းစပ်ပါ)
ထဒ္ဓဝိသမတာ၊ မြေကြမ်း၍ မညီညာခြင်း။
အန္တောရုက္ခတာ၊ စင်္ကြံတွင်း သစ်ပင်ရှိခြင်း။
ဂဟနစ္ဆန္နတာ၊ မြက်နွယ်စသည် အရှုပ်အထွေးဖုံးလွှမ်းအပ်ခြင်း။
အတိသမ္ဗာဓတာ၊ ကျဉ်းလွန်းခြင်း။
အတိဝိသာလတာတိ၊ ကျယ်လွန်းခြင်း ဟူကုန်သော။
ဣမေ ပဉ္စ၊ ဤငါးမျိုးတို့သည်။
စင်္ကမဒေါသာ နာမ၊ စင်္ကြံ၏ အပြစ်အနာအဆာတို့မည်၏။
ဟိ၊ အပြစ်အနာအဆာဖြစ်ပုံ ချဲ့ပြအံ့။
ထဒ္ဓဝိသမဘူမိဘာဂသ္မိံ စင်္ကမေ၊ ကြမ်း၍, မညီညာသည့်, မြေပြင်ရှိသော စင်္ကြံ၌။
စင်္ကမန္တဿ၊ စင်္ကြံလျှောက်သူမှာ။
ပါဒါ ရုဇ္ဇန္တိ၊ ခြေတို့ နာကုန်၏။
ဖောဋာ ဥဋ္ဌဟန္တိ၊ ခြေဖဝါး၌ အဖုအပိမ့်တို့ ထကုန်,ပေါက်ကုန်၏, ခြေဖဝါးပေါက်၏။
စိတ္တံ ဧကဂ္ဂံ န လဘတိ၊ စိတ်သည် တစ်ခုတည်းသော အာရုံကို မရ,(စိတ်တည်ငြိမ်မှု မရ)။
ကမ္မဋ္ဌာနံ ဝိပဇ္ဇတိ၊ ကမ္မဋ္ဌာန်းအလုပ်သည် ပျက်စီး၏။
မုဒုသမတလေ ပန၊ နူးညံ့ညီညာသည့် မြေပြင်ရှိသော စင်္ကြံ၌ကား။
ဖာသုဝိဟာရံ၊ ချမ်းသာစွာ နေရမှုကို(နေရမှု ချမ်းသာသည်ကို)။
အာဂမ္မ၊ အကြောင်းပြ၍။
ကမ္မဋ္ဌာနံ သမ္ပဇ္ဇတိ၊ ကမ္မဋ္ဌာန်းအလုပ်သည် ပြည့်စုံ၏။
တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။
ထဒ္ဓဝိသမဘူမိဘာဂတာ၊ ကြမ်းတမ်း၍ မညီညာသော ကြမ်းပြင် ရှိခြင်းကို။
ဧကော ဒေါသောတိ၊ စင်္ကြံအပြစ်တစ်မျိုးဟူ၍။
ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိထားထိုက်၏။
(ဧကော ဒေါသော အာကာရကို ငဲ့၍ 'ဝေဒိတဗ္ဗော' ဟု ပုလ္လိင်နှင့်ထားသည်)
စင်္ကမဿ၊ စင်္ကြံ၏။
အန္တော ဝါ၊ အတွင်း၌သော်လည်းကောင်း။
မဇ္စျေ ဝါ၊ အလယ်၌သော်လည်းကောင်း။
ကောဋိယံ ဝါ၊ အစွန်အဖျား၌သော်လည်းကောင်း။
ရုက္ခေ သတိ၊ သစ်ပင်သည် ရှိသော်။
ပမာဒံ အာဂမ္မ၊ မေ့လျော့မှုကို အကြောင်းပြု၍။
နလာဋံ ဝါ ပဋိဟညတိ၊ နဖူးကိုသော်လည်းကောင်း ထိခိုက်အပ်၏ (နဖူးနှင့်သော်လည်း တိုက်မိ၏)။
သီသံ ဝါ ပဋိဟညတိ၊ ခေါင်းကိုသော်လည်း ထိခိုက်အပ်၏(ခေါင်းနှင့်သော်လည်း တိုက်မိ၏)။
ဣတိ၊ ထို့ကြောင့်။
အန္တောရုက္ခတာ၊ စင်္ကြံတွင်း သစ်ပင်ရှိခြင်းသည်။
ဒုတိယော ဒေါသာ၊ စင်္ကြံ၏ ဒုတိယအပြစ်တည်း။
တိဏလတာဒိဂဟနစ္ဆန္နေ၊ မြက်နွယ်စသည့် အရှုပ်အထွေးဖြင့် ဖုံးလွှမ်းအပ်သော။
စင်္ကမေ၊ စင်္ကြံ၌။
စင်္ကမန္တော၊ စင်္ကြံလျှောက်သူသည်။
အန္ဓကာရဝေလာယံ၊ မှောင်သောအခါ၌။
ဥရဂါဒိကေ ပါဏေ၊ မြွေစကုန်သော သတ္တဝါတို့ကို။
အက္ကမိတွာ ဝါ မာရေတိ၊ ကိုယ်က နင်း၍သော်လည်းကောင်း သတ်မိ၏။
တေဟိ၊ ထိုမြွေစသော သတ္တဝါတို့သည်။
ဒဋ္ဌော ဝါ၊ ကိုက်အပ်၍သော်လည်း(အကိုက်ခံရ၍သော်လည်း)။
ဒုက္ခံ အာပဇ္ဇတိ၊ ဒုက္ခသို့ ရောက်ရ၏။
ဣတိ၊ ထို့ကြောင့်။
ဂဟနစ္ဆန္နတာ၊ အရှုပ်အထွေး ဖုံးလွှမ်းအပ်ခြင်းသည်။
တတိယော ဒေါသော၊ စင်္ကြံ၏ တတိယအပြစ်တည်း။
ဝိတ္ထာရတော၊ အနံအားဖြင့်။
ရတနိကေ ဝါ၊ တစ်တောင်ရှိသည်လည်း ဖြစ်သော။
အဍ္ဎရတနိကေ ဝါ၊ တစ်ထွာရှိသည်လည်း ဖြစ်သော။
အတိသမ္ဗာဓေ စင်္ကမေ၊ အလွန်ကျဉ်းသော စင်္ကြံ၌။
စင်္ကမန္တဿ၊ စင်္ကြံလျှောက်သူမှာ။
ပရိစ္ဆေဒေ၊ စင်္ကြံနံပါး အပိုင်းအခြား၌။
ပက္ခလိတွာ၊ ချော်လဲ၍။
နခါပိ ဘိဇ္ဇန္တိ၊ ခြေသည်းတို့သည် သော်လည်းပဲ့တတ်ကုန်၏။
အင်္ဂုလိယောပိ ဘိဇ္ဇန္တိ၊ လက်ချောင်းတို့သည်သော်လည်း ကျိုးတတ်ကုန်၏။
ဣတိ၊ ထို့ကြောင့်။
အတိသမ္ဗာဓတာ၊ အလွန်ကျဉ်းခြင်းသည်။
စတုတ္ထော ဒေါသော၊ စင်္ကြံ၏ စတုတ္ထအပြစ်တည်း။
အတိဝိသာလေ စင်္ကမေ၊ ကျယ်လွန်းသော စင်္ကြံ၌။
စင်္ကမန္တဿ စိတ္တံ၊ စင်္ကြံလျှောက်သူ၏ စိတ်သည်။
ဝိဓာဝတိ၊ အမျိုးမျိုးပြေးသွား၏။
ဧကဂ္ဂတံ န လဘတိ၊ အာရုံတစ်ခုတည်း ရှိမှုကို မရ(တည်ကြည်မှုကို မရ)။
ဣတိ၊ ထို့ကြောင့်။
အတိဝိသာလတာ၊ ကျယ်လွန်းခြင်းသည်။
ပဉ္စမော ဒေါသော၊ စင်္ကြံ၏ ပဉ္စမအပြစ်တည်း။
ပန၊ အပြစ်ကင်းသည့် စင်္ကြံကို ဆိုအံ့။
ပုထုလတော ဒိယဍ္ဎရတနံ၊ အနံအားဖြင့် တစ်တောင်ထွာရှိသော။
ဒွီသု ပဿေသု ရတနမတ္တအနုစင်္ကမံ၊ ဘေးနှစ်ဖက်တို့၌ တစ်တောင်မျှရှိ စင်္ကြံငယ်ရှိသော။
ဒီဃတော သဋ္ဌိဟတ္ထံ၊ အလျားအားဖြင့် အတောင်ခြောက်ဆယ်ရှိသော။
မုဒုတလံ၊ နူးညံ့သည့် မျက်နှာပြင်ရှိသော။
သမဝိပ္ပကိဏ္ဏဝါလုကံ၊ ညီညာစွာ ခင်းထားသည့်သဲရှိသော။
စင်္ကမံ၊ စင်္ကြံသည်။
ဝဋ္ဋတိ၊ သင့်လျော်၏။
ကိမိဝ၊ အဘယ်ကဲ့သို့နည်း။
စေတိယဂိရိမှိ၊ သီဟိုဠ်ကျွန်းစေတိယတောင်၌။
ဒီပပ္ပသာဒကမဟိန္ဒတ္ထေရဿ၊ သီဟိုဠ်တစ်ကျွန်းလုံးကို ကြည်ညိုစေတတ်သော ရှင်မဟိန္ဒထေရ်၏။
စင်္ကမံ၊ စင်္ကြံသည်။
ဝဋ္ဋတိ ဝိယ၊ သင့်လျော်သကဲ့သို့တည်း။
တံ၊ ထိုသုမေဓာစင်္ကြံသည်။
တာဒိသံ၊ ရှင်ဟိန္ဒထေရ်၏ စင်္ကြံနှင့်တူသည်။
အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီတည်း။
တေန၊ ထို့ကြောင့်။
'စင်္ကမံ တတ္ထမာပေသိံ။ ပဉ္စဒေါသဝိဝဇ္ဇိတ'န္တိ၊ ဝိဝဇ္ဇိတံ ဟူ၍။
အာဟ၊ ဘုရားဟောတော်မူပြီ။
အဋ္ဌဂုဏသမုပေတန္တိ၊ အကျိုးဂုဏ်ရှစ်ပါး ပြည့်စုံသောဟူသည်။
အဋ္ဌဟိ သမဏသုခေဟိ၊ ရှစ်ပါးကုန်သော ရဟန်းချမ်းသာတို့နှင့်(သမဏသုခရှစ်ပါးတို့နှင့်)။
ဥပေတံ၊ ပြည့်စုံသည်တည်း။
ဓနဓညပရိဂ္ဂဟာဘာဝေါ၊ ပစ္စည်းစားနပ်ရိက္ခာ သိမ်းဆည်းမှုမရှိခြင်းရယ် (လည်းကောင်း၏ အရပ်သုံး)။
အနဝဇ္ဇပိဏ္ဍပါတပရိယေသနဘာဝေါ၊ အပြစ်ကင်းသော ဆွမ်းကို ရှာမှီးခြင်းရယ်။
နိဗ္ဗုတပိဏ္ဍပါတဘုဉ္ဇနဘာဝေါ၊ အပူပင်ကင်း အေးငြိမ်းသည့် ဆွမ်းစားရခြင်းရယ်။
ရဋ္ဌံ ပီဠေတွာ၊ တိုင်းပြည်ကို နှိပ်စက်၍။
ဓနသာရံ ဝါ၊ ဥစ္စာနှစ်ကိုသော်လည်းကောင်း။
သီသကဟာပဏာဒီနိ ဝါ၊ ခဲမဖြူ, ဒင်္ဂါးပြားစသည်တို့ကို သော်လည်းကောင်း။
ရာဇကုလေသု၊ မင်းဆွေစိုးမျိုးတို့သည်။
ဂဏှန္တေသု၊ ယူကုန်သော်။
ရဋ္ဌပီဠနကိလေသာဘာဝေါ၊ တိုင်းပြည်ကို နှိပ်စက်လိုသည့် ကိလေသာမရှိခြင်းရယ်။
ဥပကရဏေသု နိစ္ဆန္ဒရာဂဘာဝေါ၊ အဆောက်အဦးတို့၌ စွဲစွဲလမ်းလမ်းမရှိခြင်းရယ်။
စောရဝိလောပေ နိဗ္ဘယဘာဝေါ၊ သူခိုးဓားပြလုယက်မှုကြောင့် ဘေးအန္တရာယ်မရှိခြင်းရယ်။
ရာဇရာဇမဟာမတ္တေဟိ အသံသဋ္ဌဘာဝေါ၊ မင်း, မင်းအမတ်ကြီးတို့နှင့် ရောနှောမှုမရှိခြင်းရယ်။
စတူသု ဒိသာသု အပ္ပဋိဟတဘာဝေါတိ၊ အရပ်လေးမျက်နှာတို့၌ အပိတ်အပင် အဆီးအတားမရှိ ကြိုက်သလို သွားနိုင်ခြင်းရယ်ဟူကုန်သော။
ဣမာနိ အဋ္ဌ၊ ဤရှစ်မျိုးတို့သည်။
သမဏသုခါနိ နာမ၊ ရဟန်းချမ်းသာတို့မည်၏။
ယထာ၊ အကြင်ပုံစံအားဖြင့် ဖန်ဆင်းသော်။
တသ္မိံ အဿမေ၊ ထိုကျောင်းသင်္ခမ်း၌။
ဝသန္တေန၊ နေသော သုမေဓာသည်။
ဣမာနိ အဋ္ဌသမဏသုခါနိ၊ ဤရဟန်းချမ်းသာ ရှစ်မျိုးတို့ကို။
ဝိန္ဒိတုံ၊ ရခြင်းငှာ။
သက္ကာ ဟောန္တိ၊ စွမ်းနိုင်သည် ဖြစ်ကုန်၏။
ဧဝံ၊ ဤရဟန်းချမ်းသာ ရှစ်မျိုးရနိုင်သောပုံစံအားဖြင့်။
အဋ္ဌဂုဏသမုပေတံ တံ အဿမံ၊ အကျိုးရှစ်မျိုးနှင့် ပြည့်စုံသော ထိုကျောင်းသင်္ခမ်းကို။
မာပေသိန္တိ ဣဒံ၊ ငါဖန်ဆင်းပြီဟူသော ဤအနက်အဓိပ္ပါယ်ကို။
ဝုတ္တံ ဟောတိ၊ ဆိုလိုသည် ဖြစ်၏။
အဘိညာဗလမာရိန္တိ၊ အဘိညာဉ် ဝိပဿနာဉာဏ်စွမ်းအားကို ဆောင်ယူရရှိပြီ ဟူသည်။
ပစ္ဆာ၊ နောက်၌။
တသ္မိံ အဿမေ၊ ထိုကျောင်းသင်္ခမ်း၌။
ဝသန္တော၊ နေသော ငါသုမေဓာသည်။
ကသိဏပရိကမ္မံ ကတွာ၊ ကသိုဏ်းပရိကံကို ပြု၍။
အဘိညာနံ၊ အဘိညာဉ်တို့ကို လည်းကောင်း။
သမာပတ္တီနဉ္စ၊ သမာပတ်တို့ကိုလည်းကောင်း။
ဥပ္ပါဒနတ္ထာယ၊ ဖြစ်စေခြင်းငှာ။
အနိစ္စတော၊ အနိစ္စဟု။
ဒုက္ခတော၊ ဒုက္ခဟု။
ဝိပဿနံ အာရဘိတွာ၊ ဝိပဿနာကို အားထုတ်၍။
ထာမပ္ပတ္တံ၊ အားအစွမ်းသို့ ရောက်သော( စွမ်းအားကောင်းလှသော)။
ဝိပဿနာဗလံ၊ ဝိပဿနာဉာဏ်စွမ်းအားကို။
အာဟရိံ၊ ဆောင်ယူရရှိပြီတည်း။
ယထာ၊ အကြင်ပုံစံအားဖြင့် ဖန်ဆင်းသော်။
တသ္မိံ ဝသန္တော၊ ထိုကျောင်းသင်္ခမ်း၌နေသော ငါသည်။
တံ ဗလံ၊ ထိုအဘိညာဉ် ဝိပဿနာဉာဏ်စွမ်းအားကို။
အာဟရိတုံ သက္ကောမိ၊ ယူဆောင်ရရှိခြင်းငှာ စွမ်းနိုင်၏။
ဧဝံ၊ ဤယူဆောင် ရရှိနိုင်လောက်သည့် ပုံစံအားဖြင့်။
တဿ အဘိညတ္ထာယ၊ ထို အဘိညာဉ်ဖို့လည်းကောင်း။
တဿ ဝိပဿနာဗလဿ၊ ထိုဝိပဿနာဉာဏ်စွမ်းအားဖို့လည်းကောင်း။
အနုစ္ဆဝိကံ ကတွာ၊ သင့်လျော်သည်ကို ပြု၍။
တံ အဿမံ၊ ထိုကျောင်းသင်္ခမ်းကို။
မာပေသိံ၊ ဖန်ဆင်းပြီ။
ဣတိ၊ ဤကား။
အတ္ထော၊ ဆိုလိုရင်းအနက်တည်း။
သာဋကံ ပဇဟိံ တတ္ထ, နဝဒေါသ မုပါဂတန္တိ ဧတ္ထ၊ ထိုကျောင်းသင်္ခမ်း၌ အပြစ်ကိုးမျိုးနှင့် ပြည့်စုံသော အဝတ်ကို စွန့်ပြီဟူသော ဤစကား၌။
အယံ၊ ဤဆိုလတ္တံသည်ကား။
အနုပုဗ္ဗိကထာ၊ အစဉ်အတိုင်း ဖြစ်သောစကားတည်း။
တဒါ၊ သုမေဓာရသေ့ဖြစ်ရာ ထိုအခါ၌။
ကုဋိလေဏစင်္ကမာဒိပဋိမဏ္ဍိတံ၊ ကျောင်းကုဋ်, လိုဏ်, စင်္ကြံစသည်ဖြင့် တန်ဆာဆင်အပ်သော။
ပုပ္ဖူပဂဖလူပဂရုက္ခသဉ္ဆန္နံ၊ ပွင့်ပင်, သီးပင်တို့ ဖုံးလွှမ်းနေသော။
ရမဏီယံ၊ မွေ့လျော်ဖွယ်ကောင်းသော။
မဓုရသလိလာသယံ၊ ချိုမြိန်သည့် ရေအိုင်ရှိသော။
အပဂတဝါဠမိဂဘိံသနကသကုဏံ၊ ရဲရင့်သည့်သားကောင် ကြောက်မက်ဖွယ်ငှက်တို့ ကင်းရှင်းသော။
ပဝိဝေကက္ခမံ၊ ဆိတ်ငြိမ်မှု၌ ခန့်သော(တိတ်ဆိတ်စွာနေ၍ ရသော)။
အဿမံ၊ ကျောင်းသင်္ခမ်းကို။
မာပေတွာ၊ ဖန်ဆင်းပြီး၍။
အလင်္ကတစင်္ကမဿ၊ တန်ဆာဆင်အပ်သော စင်္ကြံ၏။
ဥဘောသု အန္တေသု၊ အဆုံးနှစ်ဖက်တို့၌။
အာလမ္ဗနဖလကံ၊ တံကဲပျဉ်ကို(မှီရာ ပျဉ်ပြားကို)။
သံဝိဓာယ၊ စီရင်၍။
နိသီဒနတ္ထာယ၊ ထိုင်ဖို့ရာ အကျိုးငှာ။
စင်္ကမမဇ္ဈေ၊ စင်္ကြံလယ်၌။
သမတလံ မုဂ္ဂဝဏ္ဏသိလံ၊ မျက်နှာပြင် ညီညာသည့် ပဲနောက်အဆင်းရှိ ကျောက်ပြားကို။
မာပေတွာ၊ ဖန်ဆင်း၍။
အန္တော ပဏ္ဏသာလာယံ၊ သစ်ရွက်မိုး ကျောင်းအတွင်း၌။
ဇဋာမဏ္ဍလဝါကစီရတိဒဏ္ဍကုဏ္ဍိကာဒိကေ၊ ဆံကျစ်ဝန်း, လျော်တေသင်္ကန်း, သုံးချောင်းထောက်, ရေကရား စကုန်သော။
တာပသပရိက္ခာရေ၊ ရသေ့ပရိက္ခရာတို့ရယ်။
မဏ္ဍပေပေမဏ္ဍပ်၌။
ပါနီယဃဋပါနီယသင်္ခပါနီယသရာဝါနိ၊ သောက်ရေအိုး, ရေသောက်ခရုသင်း, ရေသောက်ခွက်တို့ရယ်။
အဂ္ဂိသာလာယံ၊ မီးတင်းကုဋ်၌။
အင်္ဂါရကပလ္လဒါရုအာဒီနိ၊ မီးအိုးကင်း, ထင်း စသည်တို့ရယ်။
ဣတိ ဧဝံ၊ ဤသို့။
ယံ ယံ၊ အကြင် အကြင် အရာဝတ္ထုသည်။
ပဗ္ဗဇိတာနံ၊ ရသေ့ရဟန်းတို့အား။
ဥပကာရာယ သံဝတ္တတိ၊ ကျေးဇူးပြုခြင်းငှာ ဖြစ်၏( ကျေးဇူးများ၏)။
တံ တံ သဗ္ဗံ၊ ကျေးဇူးများသည့် ထိုထိုအရာဝတ္ထုအားလုံးကို။
မာပေတွာ၊ ဖန်ဆင်းပြီး၍။
ပဏ္ဏသာလာယ ဘိတ္တိယံ၊ သစ်ရွက်မိုးကျောင်း၏ နံရံ၌။
"ယေ ကေစိ ပဗ္ဗဇိတုကာမာ၊ ရသေ့ရဟန်းပြုလိုသူ အားလုံးတို့သည်။
ဣမေ ပရိက္ခာရေ ဂဟေတွာ၊ ဤ ပရိက္ခရာတို့ကို ယူ၍။
ပဗ္ဗဇန္တူတိ၊ ရသေ့ရဟန်းပြုကုန်လော့"ဟု။
အက္ခရာနိ ဆိန္ဒိတွာ၊ အက္ခရာတို့ကို ဖြတ်၍(ရေး၍)။
ဒေဝလောကမေဝ၊ နတ်ပြည်သာသို့။
ဝိဿကမ္မဒေဝပုတ္တေ ဂတေ၊ ဝိသကြုံနတ်သားသည် သွားသော်။
သုမေဓပဏ္ဍိတော၊ သုမေဓာပညာရှိသည်။
ဟိမဝန္တပဗ္ဗတပါဒေ၊ ဟိမဝန္တာတောင်ခြေ၌။
ဂိရိကန္ဒရာနုသာရေန၊ တောင်ချောက်ကြားကို အစဉ် လျှောက်သဖြင့်။
အတ္တနော နိဝါသာနုရူပံ ဖာသုကဋ္ဌာနံ၊ မိမိဖို့ နေခြင်းငှာ လျောက်ပတ်သော ချမ်းသာရာဌာနကို။
ဩလောကေန္တော၊ ကြည့်ရှုသော်။
နဒီနိဝတ္တနေ၊ မြစ်ကွေ့၌။
ဝိဿကမ္မနိမ္မိတံ၊ ဝိသကြုံနတ်သား ဖန်ဆင်းသည့်။
သက္ကဒတ္တိယံ၊ သိကြားမင်းပေးအပ်သည့်။
ရမဏီယံ အဿမံ ဒိသွာ၊ မွေ့လျော်ဖွယ်ကောင်းသော ကျောင်းသင်္ခမ်းကို တွေ့၍။
စင်္ကမနကောဋိံ ဂန္တွာ၊ စင်္ကြံစွန်းသို့ သွား၍။
ပဒဝလဉ္ဇံ အပဿန္တော၊ ခြေရာကိုမတွေ့ရ၍။
"ဓုဝံ ပဗ္ဗဇိတာ၊ အမြဲနေ ရသေ့ရဟန်းတို့သည်။
ဓုရဂါမေ၊ အမြဲဆွမ်းခံသည့် ရွာ၌။
ဘိက္ခံ ပရိယေသိတွာ၊ ဆွမ်းကို ရှာမှီး၍(ဆွမ်းခံ၍)။
ကိလန္တရူပါ၊ ပင်ပန်းသော သဘောရှိကုန်သည် ဖြစ်၍(ပင်ပန်းကြ၍)။
အာဂန္တွ၊ ပြန်လာကုန်၍။
ပဏ္ဏသာလံ ပဝိသိတွာ၊ သစ်ရွက်မိုးကျောင်းသို့ ဝင်ကြ၍။
နိသိန္နာ ဘဝိဿန္တီတိ၊ နေထိုင်ကြသည် ဖြစ်ကုန်လတ္တံ့"ဟု။
စိန္တေတွာ၊ ကြံစည်၍။
ထောကံ အာဂမေတွာ၊ အနည်းငယ် ဆိုင်းငံ့၍။
"အတိဝိယ စိရာယန္တိ၊ အလွန်ကြာကုန်၏။
ဇာနိဿာမီတိ၊ သိအောင် ပြုအံ့"ဟု တွေး၏။
ပဏ္ဏသာလာကုဋိဒွါရံ ဝိဝရိတွာ၊ သစ်ရွက်မိုးကျောင်းကုဋ်တံခါးကို ဖွင့်၍။
အန္တော ပဝိသိတွာ၊ ကျောင်းကုဋ်အတွင်းသို့ ဝင်၍။
ဣတော စိတော စ၊ ထိုမှ ဤမှလည်း (ဟိုဟိုဒီဒီလည်း)။
ဩလောကေန္တော၊ ကြည့်သော်။
မဟာဘိတ္တိယံ၊ နံရံကြီး၌ ( နံရံကြီးပေါ်က)။
အက္ခရာနိ ဝါစေတွာ၊ စာလုံးတို့ကို ဖတ်ရ၍။
"ဧတေ၊ ဤပစ္စည်းတို့ကား။
မယှံ ကပ္ပိယပရိက္ခာရာ၊ ငါ့အတွက် အပ်စပ်သည့် ပရိက္ခရာတို့တည်း။
ဣမေ ဂဟေတွာ၊ ဤပရိက္ခရာ တို့ကို ယူ၍။
ပဗ္ဗဇိဿာမီတိ၊ ရသေ့ဝတ်အံ့"ဟု တွေး၍။
အတ္တနော နိဝတ္ထပါရုတံ သာဋကယုဂံ၊ မိမိသည် ဝတ်အပ်, ရုံအပ်သော အဝတ်အစုံကို။
ပဇတိ၊ ပယ်စွန့်၍။
တေန၊ ထိုသို့ ပယ်စွန့်ခြင်းကြောင့်။
သာဋကံ ပဇဟိံ တတ္ထာတိ၊ ထိုကျောင်းသင်္ခမ်း၌ အဝတ်ကို ပယ်စွန့်ပြီဟု။
အာဟ၊ ဘုရားဟောတော်မူပြီ။
သာရိပုတ္တ၊ သာရိပုတ္တရာ။
ဧဝံ ပဝိဋ္ဌော၊ ဤသို့ ဟိမဝန္တာ ဝင်ပြီးသော။
အဟံ၊ ငါသုမေဓာသည်။
တဿံ ပဏ္ဏသာလာယံ၊ ထိုသစ်ရွက်မိုးကျောင်း၌။
သာဋကံ ပဇဟိံ၊ ခါးဝတ်ကိုယ်ရုံ, အဝတ်စုံကို ပယ်စွန့်ပြီ။
နဝဒေါသမုပါဂတန္တိ၊ အပြစ်ကိုးမျိုးနှင့် ပြည့်စုံသည့် အဝတ်ဟူသော စကားဖြင့်။
သာဋကံ ပဇဟန္တော၊ အဝတ်ကို ပယ်စွန့်သော်။
နဝ ဒေါသေ၊ ကိုးမျိုးကုန်သော အပြစ်တို့ကို။
ဒိသွာ ပဇဟိန္တိ၊ မြင်၍ ပယ်စွန့်ပြီဟူသော အဓိပ္ပါယ်ကို။
ဒီပေတိ၊ ပြတော်မူ၏။
ဟိ၊ ချဲ့ပြအံ့။
တာပသပဗ္ဗဇ္ဇံ ပဗ္ဗဇိတာနံ၊ ရသေ့ရဟန်းအဖြစ်သို့ ကပ်ရောက်သူတို့မှာ။
သာဋကသ္မိံ၊ အဝတ်၌။
နဝဒေါသာ၊ အပြစ်ကိုးမျိုးတို့သည်။
ဥပဋ္ဌဟန္တိ၊ ထင်မြင်လာကုန်၏။
တေသု၊ ထိုအဝတ်အပြစ် ကိုးမျိုးတို့တွင်။
တဿ မဟဂ္ဃဘာဝေါ၊ ထိုအဝတ်၏ အဖိုးတန်ခြင်းသည်။
တဿ ဧကော ဒေါသော၊ ထိုအဝတ်၏ တစ်ခုသော အပြစ်တည်း။
ပရပဋိဗဒ္ဓတာယ ဥပ္ပဇ္ဇနဘာဝေါ၊ သူတစ်ပါးနှင့် ဆက်စပ်သော အားဖြင့် ဖြစ်ခြင်း, ရခြင်းသည်။
ဧကော၊ အပြစ်တစ်ခုတည်း။
ပရိဘောဂေန၊ ဝတ်ရုံသုံးဆောင်သဖြင့်။
လဟုံ ကိလိဿနဘာဝေါ၊ လျှင်မြန်စွာ ညစ်နွမ်းခြင်းသည်။
ဧကော၊ အပြစ်တစ်ခုတည်း။
ဟိ၊ အပြစ်တစ်ခုဟု ဆိုသည်မှာ မှန်၏။
ကိလိဋ္ဌော၊ ညစ်နွမ်းသော အဝတ်ကို။
ဓောဝိတဗ္ဗော စ၊ လျှော်အပ် လျှော်ရသည်လည်းကောင်း။
ရဇိတဗ္ဗော စ၊ ဆိုးအပ် ဆိုးရသည်လည်းကောင်း။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ပရိဘောဂေန၊ ဝတ်ရုံသုံးဆောင်သဖြင့်။
ဇီရဏဘာဝေါ၊ ဆွေးမြေ့ပေါက်ပြဲခြင်းသည်။
ဧကော၊ အပြစ်တစ်ခုတည်း။
ဟိ၊ မှန်၏။
ဇိဏ္ဏဿ၊ ဆွေးမြေ့ပေါက်ပြဲသည့် အဝတ်မှာ။
တုန္နံ ဝါ၊ အပ်ချုပ်မှုကိုသော်လည်းကောင်း။
အဂ္ဂဠဒါနံ ဝါ၊ တံခါးရွတ်ပမာ အဖာပေးမှုကိုသော်လည်းကောင်း (ဖာထေးမှုကို သော်လည်းကောင်း)။
ကာတဗ္ဗံ ဟောတိ၊ ပြုအပ် ပြုရသည် ဖြစ်၏။
ပုန ပရိယေသနာယ၊ တစ်ဖန် ရှာမှီးခြင်းငှာ။
ဒုရဘိသမ္ဘဝဘာဝေါ၊ ခဲယဉ်းစွာ ဖြစ်စေအပ်သည်၏ အဖြစ်သည်, ခက်ခဲခြင်းသည်။
ဧကော၊ အပြစ် တစ်ခုတည်း။
တာပသပဗ္ဗဇ္ဇာယ၊ ရသေ့ရဟန်းအဖြစ်နှင့် (ရသေ့ဝတ်, ရဟန်းဘဝနှင့်)။
အသာရုပ္ပဘာဝေါ၊ မသင့်လျော်ခြင်းသည်။
ဧကော၊ အပြစ်တစ်ခုတည်း။
ပစ္စတ္ထိကာနံ၊ ရန်သူတို့နှင့်။
သာဓာရဏဘာဝေါ၊ ဆက်ဆံ ပတ်သက်ခြင်းသည်။
ဧကော၊ အပြစ်တစ်ခုတည်း။
ယထာ၊ အကြင်ပုံစံ လုံခြုံစေအပ်သော်။
နံ၊ ထိုအဝတ်ကို။
ပစ္စတ္ထိကာ၊ ရန်သူတို့သည်။
န ဂဏှန္တိ၊ မယူနိုင်ကုန်။
ဧဝံ၊ ဤမယူနိုင်သော ပုံစံအားဖြင့်။
ဂေါပေတဗ္ဗော၊ လုံခြုံစေအပ်, လုံခြုံစေရသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ပရိဘုဉ္ဇန္တဿ၊ ဝတ်ရုံသုံးဆောင်သူမှာ။
ဝိဘူသနဋ္ဌာနဘာဝေါ၊ သီလပျက်ကြောင်း တန်ဆာဆင်ရာရောက်ခြင်းသည်။
ဧကော၊ အပြစ်တစ်ခုတည်း။
ဂဟေတွာ ဝိစရန္တဿ၊ ယူ၍လှည့်လည်ရသူမှာ။
ခန္ဓဘာရမဟိစ္ဆဘာဝေါ၊ ခန္ဓာဝန်၌ ကြီးမားသည့် တပ်မက်မှုရှိရာရောက်ခြင်းသည်။
ဧကောတိ၊ အပြစ်တစ်ခုဟုမှတ်။
ဝါကစီရံ နိဝါသေသိန္တိ၊ လျှော်တေသင်္ကန်းကို ဝတ်ပြီဟူသည်။
သာရိပုတ္တ၊ သာရိပုတ္တရာ။
တဒါ၊ ထိုအခါ၌။
အဟံ၊ ငါသုမေဓာသည်။
ဣမေ နဝ ဒေါသေ၊ ဤအပြစ်ကိုးမျိုးတို့ကို။
ဒိသွာ၊ မြင်၍။
သာဋကံ ပဟာယ၊ အဝတ်ကို ပယ်စွန့်၍။
ဝါကစီရံ နိဝါသေသိံ၊ လျှော်တေသင်္ကန်းကို ဝတ်ပြီ။
မုဉ္ဇတိဏံ၊ ဖြူဆံမြက်ကို။
ဟီရံ ဟီရံ ကတွာ၊ အမျှင် အမျှင်ကို ပြု၍။
ဂန္ထေတွာ၊ ထုံး၍ ဖွဲ့၍။
ကတဝါကစီရံ၊ ပြုအပ်သည့် လျှော်တေသင်္ကန်းကို။
နိဝါသနပါရုပနတ္ထာယ၊ ဝတ်ဖို့, ရုံဖို့ အကျိုးငှာ။
အာဒိယိံ၊ ယူပြီးတည်း။
ဣတိ အတ္ထော၊ ဤကား အဓိပ္ပါယ်နက်တည်း။
ဒွါဒသဂုဏမုပါဂတန္တိ၊ အကျိုးဂုဏ် ၁၂-မျိုးနှင့် ပြည့်စုံသော လျှော်တေသင်္ကန်းဟူသည်။
ဒွါဒသဟိ အာနိသံသေဟိ၊ ၁၂-ပါးကုန်သော အကျိုးအာနိသင်တို့နှင့်။
သမန္နာဂတံ၊ ပြည့်စုံသော လျှော်တေသင်္ကန်းတည်း။
ဟိ၊ ချဲ့ပြအံ့။
ဝါကစီရသ္မိံ၊ လျှော်တေသင်္ကန်း၌။
ဒွါဒသ အာနိသံသာ၊ ၁၂-ပါးကုန်သော အကျိုးအာနိသင်တို့ဟူသည်
(ဣတိ၊ ဤသည်တို့တည်း အဝေးမှာ လှမ်းစပ်ပါ)။
အပ္ပဂ္ဃံ သုန္ဒရံ ကပ္ပိယန္တိ၊ အဖိုးနည်းခြင်း ကောင်းခြင်း အပ်စပ်ခြင်းဟူသော။
တာဝ အယံ၊ ရှေးဦးစွာ ဤသုံးမျိုးဟူသော။
ဧကော အာနိသံသော၊ တစ်ခုသော အကျိုးအာနိသင်ရယ်။
သဟတ္ထာ ကာတုံ သက္ကာတိ၊ မိမိလက်ဖြင့် ပြုခြင်းငှာ စွမ်းနိုင်၏ဟူသော။
အယံ ဒုတိယော၊ ဤ ဒုတိယအကျိုးအာနိသင်ရယ်။
ပရိဘောဂေန၊ ဝတ်ရုံသုံးဆောင်သဖြင့်။
သဏိကံ၊ ဖြေးဖြေး။
ကိလိဿတိ၊ ညစ်နွမ်း၏။
ဓောဝိယမာနေပိ၊ ဖွတ်ရသော်လည်း။
ပပဉ္စေ နတ္ထိ၊ ကြာမြင့်မှုသည် မရှိ။
ဣတိ အယံ တတိယော၊ ဟူသော ဤတတိယအကျိုးအာနိသင်ရယ်။
ပရိဘောဂေန၊ ဝတ်ရုံသုံးဆောင်သဖြင့်။
ဇိဏ္ဏေပိ၊ ဆွေးမြေ့ပေါက်ပြဲသော်လည်း။
သိဗ္ဗိတဗ္ဗာဘာဝေါ၊ ချုပ်စရာမရှိခြင်း မလိုခြင်းဟူသော။
စတုတ္ထော၊ စတုတ္ထအကျိုးအာနိသင်ရယ်။
ပုန ပရိယေသန္တဿ၊ တစ်ဖန်ရှာရသူမှာ။
သုခေန ကရဏဘာဝေါ၊ လွယ်ကူစွာပြုနိုင်ခြင်း ဟူသော။
ပဉ္စမော၊ ပဉ္စမအကျိုးအာနိသင်ရယ်။
တာပသပဗ္ဗဇ္ဇာယ၊ ရသေ့အဖြစ် ကပ်ရောက်သူဖို့ (ရသေ့ဝတ်သူဖို့)။
သာရုပ္ပဘာဝေါ ဆဋ္ဌော၊ သင့်လျော်ခြင်းဟူသော ဆဋ္ဌမအကျိုးအာနိသင်ရယ်။
ပစ္စတ္ထိကာနံ နိရုပဘောဂဘာဝေါ သတ္တမော၊ ရန်သူတို့၏ အသုံးအဆောင်မဟုတ်ခြင်းဟူသော သတ္တမအကျိုးအာနိသင်ရယ်။
ပရိဘုဉ္ဇန္တဿဝိဘူသနဋ္ဌာနာဘာဝေါ အဋ္ဌမော၊ ဝတ်ရုံသုံးဆောင်သူမှာ သီလပျက်ကြောင်းတန်ဆာဆင်ရာ မရောက်ခြင်းဟူသော အဋ္ဌမအကျိုးအာနိသင်ရယ်။
ဓာရဏေ သလ္လဟုကဘာဝေါ နဝမော၊ ဆောင်ရာ၌ ပေါ့ပါးခြင်းဟူသော နဝမအကျိုးအာနိသင်ရယ် (ဤအာနိသင်ထောက်ဆ၍ အဝတ်အပြစ်ကိုးမျိုးတွင် နဝမအပြစ်မှာ
ခန္ဓဘာရမဟန္တဘာဝေါ၊ ခန္ဓာဝန်ကြီးမားလေးလံခြင်းဖြစ်လေမလား)။
စီဝရပစ္စယေ အပ္ပိစ္ဆဘာဝေါ ဒသမော၊ သင်္ကန်းပစ္စည်း၌ လောဘနည်းခြင်းဟူသော ဒသမအကျိုးအာနိသင်ရယ်။
ဝါကုပ္ပတ္တိယာ ဓမ္မိကအနဝဇ္ဇဘာဝေါ ဧကာဒသမော၊ လျှော်တေဖြစ်ဖို့, ရဖို့ တရားမကင်း အပြစ်ကင်းခြင်းဟူသော ဧကာဒသမအကျိုးအာနိသင်ရယ်။
ဝါကစီရေနဋ္ဌေပိ နေပေက္ခဘာဝေါ ဒွါဒသမော၊ လျှော်တေသင်္ကန်းသည် ပျောက်ပျက်သော်လည်းငဲ့ကွက်မှုမရှိဘဲ နေနိုင်ခြင်းဟူသော ဒွါဒသမအကျိုးအာနိသင်ရယ်။
ဣတိ၊ ဤသည်တို့တည်း။
'အဋ္ဌဒေါသသမာကိဏ္ဏံ၊ ပဇဟိံ ပဏ္ဏသာလက'န္တိ၊ အပြစ်ရှစ်မျိုး ရောပြွမ်းသော သစ်ရွက်မိုးကျောင်းကို ပယ်စွန့်ပြီ ဟူရာ၌။
ကထံ၊ ဘယ်ပုံ။
ပဇဟိ၊ ပယ်စွန့်ပြီနည်း, ပယ်စွန့်ခဲ့သနည်း။
သော၊ ထိုသုမေဓာသည်။
ဝရသာဋကယုဂံ၊ ကောင်းမြတ်သည့် ဝတ်စုံကို။
ဩမုဉ္စိတွာ၊ ချွတ်၍။
စီဝရဝံသေ လဂ္ဂိတံ၊ သင်္ကန်းတန်းဝါး၌ ငြိကပ်တင်ထားသော။
အနောဇပုပ္ဖဒါမသဒိသံ၊ လိပ်ဆူးရွှေပန်းဆိုင်းနှင့်တူသော။
ရတ္တံ ဝါကစီဝရံ၊ နီသော လျှော်တေသင်္ကန်းကို။
ဂဟေတွာ နိဝါသေတွာ၊ ယူ၍ ဝတ်၍။
တဿူပရိ၊ ထိုကိုယ်ဝတ်၏ အထက်၌။
သုဝဏ္ဏဝဏ္ဏံ အပရံ ဝါကစီရံ၊ ရွှေအဆင်းရှိသည့် အခြားလျှော်တေသင်္ကန်းကို။
ပရိဒဟိတွာ၊ ခြုံရုံ၍။
ပုန္နာဂပုပ္ဖသန္တရသဒိသံ၊ ပုန်းညက်ပန်းခင်းနှင့်တူသော။
သခုရံ အဇိနဓမ္မံ၊ ခွါပါသော သစ်နက်ရေကို။
ဧကံသံ ကတွာ၊ လက်ဝဲဖက်ပခုံး၌ တင်သည်ကိုပြု၍။
ဇဋာမဏ္ဍလံ ပဋိမုဉ္စိတွာ၊ ဆံကျစ်ဝန်းကို စွပ်၍။
စူဠာယ သဒ္ဓိံ၊ ဦးစွန်းဖုတ်နှင့် အတူ။
နိစ္စလဘာဝကရဏတ္ထံ၊ မလှုပ်အောင် ပြုခြင်းငှာ။
သာရသူစိံ ပဝေသေတွာ၊ သစ်သားနှင့် ဆံထိုးကို ထိုးစိုက်၍။
မုတ္တဇာလသဒိသာယ သိက္ကာယ၊ ပုလဲပိုက်နှင့် တူသောဆိုင်း၌။
ပဝါဠဝဏ္ဏံ ကုဏ္ဍိကံ ဩဒဟိတွာ၊ သန္တာအဆင်းရှိသော ရေကရားကို တင်ထား၍။
တီသု ဌာနေသု၊ သုံးဌာနတို့၌။
ဝင်္ကကာဇံ အာဒါယ၊ ကောက်သောထမ်းပိုးကို ယူ၍။
ဧကိဿာ ကာဇကောဋိယာ၊ ထမ်းပိုးစွန်းတစ်ဖက်၌။
ကုဏ္ဍိကံ၊ ရေကရားကို။
ဧကိဿာ၊ ထမ်းပိုးစွန်းတစ်ဖက်၌။
အင်္ကုသပစ္ဆိတိဒဏ္ဍကာဒီနိ၊ ချိတ်, ခြင်းတောင်း, သုံးချောင်းထောက် စသည်တို့ကို။
ဩလဂဂ္ဂေတွာ၊ တွဲလွဲချိတ်ဆွဲ၍။
ခါရိဘာရံ အံသေ ကတွာ၊ ရသေ့ပရိက္ခရာဝန်ထုပ်ကို ပုခုံး၌ပြု၍ ဝန်ထုပ်ကို ထမ်း၍။
ဒက္ခိဏေန ဟတ္ထေန၊ ညာဖြစ်သောလက်ဖြင့်။
ကတ္တရဒဏ္ဍံ ဂဟေတွာ၊ တောင်ဝှေးကို ကိုင်၍။
ပဏ္ဏသာလတော နိက္ခမိတွာ၊ သစ်ရွက်မိုးကျောင်းမှ ထွက်ခဲ့၍။
သဋ္ဌိဟတ္ထေ မဟာစင်္ကမေ၊ အတောင်ခြောက်ဆယ်ရှည်သော စင်္ကြံမြတ်၌။
အပရာပရံ စင်္ကမန္တော၊ တခြားသို့ တခြားသို့ စင်္ကြံလျှောက်၍ (အပြန်အလှန် စင်္ကြံလျှောက်၍)။
အတ္တနော ဝေသံ ဩလောကေတွာ၊ မိမိ၏ အသွင်အပြင်ကို ငုံ့ကြည့်၍။
"မယှံ မနောရထော၊ ငါ၏ စိတ်ဆန္ဒသည်။
မတ္ထကံ ပတ္တော၊ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ပြီ။
မေ ပဗ္ဗဇ္ဇာ သောဘတိ ဝတ၊ ငါ၏ ရသေ့ဘဝကပ်ရောက်ခြင်းသည် တင့်တယ်ပါပေစွ။
အယံ ပဗ္ဗာဇ္ဇာ နာမ၊ ဤရသေ့ဘဝကပ်ရောက်ခြင်း မည်သည်ကို။
ဗုဒ္ဓပစ္စေကဗုဒ္ဓါဒီဟိ သဗ္ဗေဟိ ဓီရပုရိသေဟိ၊ ဘုရားပစ္စေကဗုဒ္ဓါ အစရှိကုန်သော အလုံးစုံကုန်သော ပညာရှိပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။
ဝဏ္ဏိတာ ထောမိတာ၊ ချီးမွန်းအပ်, ထောမနာပြုအပ်၏။
မေ ဂီဟိဗန္ဓနံ ပဟီနံ၊ ငါသည် လူ့အနှောင့်အဖွဲ့ကို ပယ်စွန့်အပ်ပြီ။
နေက္ခမ္မံ နိက္ခန္တော အသ္မိ၊ ရဟန်းအဖြစ်သို့ ထွက်ရောက်လာသည်ဖြစ်၏။
မေ ဥတ္တမပဗ္ဗဇ္ဇာ လဒ္ဓါ၊ ငါသည် မြင့်မြတ်သည့် ရသေ့ရဟန်းအဖြစ်ကို ရအပ်ပြီ။
သမဏဓမ္မံ ကရိဿာမိ၊ ရဟန်းတရားကို ပြုအံ့ အားထုတ်အံ့။
မဂ္ဂဖလသုခံ လဘိဿာမီတိ၊ မဂ်ဖိုလ်ချမ်းသာကို ရတော့အံ့ဟု။
ဥဿာဟဇာတော၊ ကြိုးစားမှုဖြစ်၍။
ခါရိကာဇံ ဩတာရေတွာ၊ ရသေ့ပရိက္ခရာ ဝန်ဆောင်သည့် ထမ်းပိုးကို ချ၍။
စင်္ကမဝေမဇ္ဈေ၊ စင်္ကြံအလယ်၌။
မုဂ္ဂဝဏ္ဏသိလာပဋ္ဋေ၊ ပဲနောက်အဆင်းရှိသည့် ကျောက်ဖျာ၌။
သုဝဏ္ဏပဋိမာဝိယ နိသိန္နော၊ ရွှေဆင်းတုကဲ့သို့ နေတော်မူ၍။
ဒိဝသဘာဂံဝီတိနာမေတွာ၊ နေ့အဖို့, နေ့ပိုင်းကို ကုန်စေ၍။
သာယနှသမယံ ပဏ္ဏသာလံ ပဝိသိတွာ၊ ညနေချမ်းအခါ၌ သစ်ရွက်မိုးကျောင်းသို့ ဝင်၍။
ဗိဒလမဉ္စကပဿေကဋ္ဌတ္ထရိကာယ နိပန္နော၊ ကြိမ်ဖြင့်ခက်သော ညောင်စောင်းငယ် နဘေး၌ သစ်သားအခင်း၌ လျောင်းလျက်။
သရီရံ ဥတုံ ဂါဟာပေတွာ၊ ကိုယ်ကို အငွေ့ကို ယူစေ၍ (ကိုယ်ငွေ့ရစေ၍)။
ဗလဝပစ္စူသေ ပဗုဇ္ဈိတွာ၊ လင်းအားကြီး၌ နိုး၍။
အတ္တနော အာဂမနံ၊ မိမိ၏ လာခဲ့ခြင်းကို။
အာဝဇ္ဇေသိ၊ ဆင်ခြင်ပြီ။
ကိံ၊ အဘယ်သို့ ဆင်ခြင်ပြီနည်း။
အဟံ ဃရာဝါသေ အာဒီနဝံ ဒိသွာ၊ ငါသည် အိမ်မှာနေခြင်း၌ အပြစ်ကို မြင်၍။
အမိတဘောဂံ အနန္တယသံ ပဟာယ၊ မတိုင်းတာနိုင်သည့် ပစ္စည်းကို အပိုင်းအခြားမရှိသည့် အခြွေအရံကို ပယ်စွန့်၍။
အရညံ ပဝိသိတွာ၊ တောသို့ ဝင်၍။
နေက္ခမ္မဂဝေသကော ဟုတွာ၊ ကာမမှ ထွက်မြောက်ကြောင်းတရားရှာသည် ဖြစ်၍။
ပဗ္ဗဇိတော၊ ရသေ့ရဟန်းပြုခဲ့၏။
ဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။
ဣတော ပဋ္ဌာယ၊ ဤနေ့မှ စ၍။
ပမာဒစာရံ၊ မေ့မေ့လျော့လျော့ လှည့်လည်ခြင်းကို။
စရိတုံန ဝဋ္ဋတိ၊ လှည့်လည်ခြင်းငှာ မသင့်။
ဟိ၊ မှန်၏။
ပဝိဝေကံ ပဟာယ၊ ကိလေသာ ကင်းဆိတ်ခြင်းကို ပယ်စွန့်၍။
ဝိစရန္တံ၊ လှည့်လည်သူကို။
မိစ္ဆာဝိတက္ကမက္ခိကာ ခါဒန္တိ၊ အကြံမှား, အတွေးမှား ယင်ကောင်တို့သည် ကိုက်ခဲကုန်၏။
ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။
မယာ ဝိဝေကံ အနုဗြူဟေတုံ ဝဋ္ဋတိ၊ ငါသည် ကိလေသာ ကင်းဆိတ်မှုကို အဖန်ဖန်ပွားခြင်းငှာသင့်၏။
ဟိ အဟံ ဃရာဝါသံ ပလိဗောဂတော ဒိသွာ နိက္ခန္တော၊ မှန်၏ ငါကား အိမ်မှာနေခြင်းကို ဈာန်မဂ်ဖိုလ်အနှောင့်အယှက်ဟု မြင်၍ တောထွက်ခဲ့၏။
အယဉ္စ ပဏ္ဏသာလာ မနာပါ၊ ဤ သစ်ရွက်မိုးကျောင်းသည်လည်း နှစ်သက်ဖွယ်ဖြစ်၏။
ဘုမိဗေလုဝပက္ကဝဏ္ဏပရိပဏ္ဍကထာ၊ ကျောင်းသင်္ခမ်းဝန်းမြေကို ဥသျှစ်သီးမှည့် အဆင်းကဲ့သို့ ပြေပြေပြစ်ပြစ် ပြုအပ်၏။
သေတဘိတ္တိယော ရဇတဝဏ္ဏာ၊ နံရံဖြူတို့သည် ငွေအဆင်းရှိကုန်၏။
ပဏ္ဏစ္ဆဒနံ ကပေါတပါဒဝဏ္ဏံ၊ သစ်ရွက်အမိုးသည် ခိုခြေထောက်အဆင်းရှိ၏။
ဗိဒလမဉ္စကော ဝိစိတ္တတ္ထရဏဝဏ္ဏော၊ ကြိမ်ခက်ညောင်စောင်းငယ်သည် ဆန်းကြယ်သည့် အခင်း အဆင်းရှိ၏။
ဝသနဋ္ဌာနံ နိဝါသဖာသုကံ၊ နေရာဌာနသည် နေဖို့ ချမ်းသာ၏။
မေ ဂေဟသမ္ပဒါ၊ ငါ၏ အိမ်ပြည့်စုံမှုသည်။
ဧတ္တော၊ ဤကျောင်းသင်္ခမ်းထက်။
အတိရေကတရာ ဝိယ န ပညာယတိ၊ သာ၍ပိုသကဲ့သို့ မထင်။"
ဣတိ၊ ဤသို့ တွေး၍။
ပဏ္ဏသာလာယ၊ သစ်ရွက်မိုးကျောင်း၏။
ဒေါသေ ဝိစိနန္တော၊ အပြစ်တို့ကိုရှာသော်။
အဋ္ဌ ဒေါသေ ပဿိ ကိရ၊ ရှစ်ပါးကုန်သော အပြစ်တို့ကို မြင်ပြီတဲ့။
ဟိ၊ ချဲ့ပြဆိုအံ့။
ပဏ္ဏသာလာပရိဘောဂသ္မိံ၊ သစ်ရွက်မိုးကျောင်း နေထိုင်သုံးဆောင်ခြင်း၌။
အဋ္ဌဒေါသာ၊ အပြစ်ရှစ်ပါးတို့ကား။
မဟာသမာရမ္ဘေန၊ ကြီးစွာကောင်းကောင်း အားထုတ်မှုကြောင့်။
ဒဗ္ဗသမ္ဘာရေ သမောဓာနေတွာ၊ အသားအဆောက်အဦးတို့ကို စုဆောင်း၍။
ကရဏပရိယေသနဘာဝေါ၊ ပြုရ, ရှာရခြင်းသည်။
ဧကော အာဒီနဝေါ၊ အပြစ်တစ်ခု။
တိဏပဏ္ဏမတ္တိကာသု ပတိတာသု၊ မြက်သစ်ရွက် မြေညက်တို့သည် ကျကုန်သော်။
တာသံ ပုနပ္ပုနံ ဌပေတဗ္ဗတာယ၊ ထိုမြက်, သစ်ရွက်မြေညက်တို့ကို အဖန်ဖန်ထားထိုက်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
နိဗဒ္ဓဇဂ္ဂဘာဝေါ ဒုတိယော၊ အမြဲပြင်နေရခြင်းသည် ဒုတိယအပြစ်။
သေနာသနံ နာမ၊ ကျောင်းအိပ်ရာ နေရာမည်သည်။
မဟလ္လကဿ၊ အသက်ကြီးသူဖို့။
ပါပုဏာတိ၊ ဖြစ်၏။
အဝေလာယ၊ အချိန်မဟုတ် အခါမဟုတ်၌။
ဝုဋ္ဌာပိယမာနဿ၊ ထစေအပ်သူမှာ (အထခိုင်းခံရသူမှာ)။
စိတ္တေကဂ္ဂတာ န ဟောတီတိ၊ စိတ်တည်ငြိမ်မှုသည် မဖြစ် ထို့ကြောင့်။
ဥဋ္ဌာပနိယဘာဝေါ တတိယော၊ အထခိုင်းခံရခြင်းသည် တတိယအပြစ်။
သီတုဏှပဋိဃာတေန၊ အအေးအပူ နှိပ်စက်သဖြင့်။
ကာယဿ သုခုမာလကရဏဘာဝေါ၊ ကိုယ်ကို နူးညံ့အောင် ပြုရာရောက်ခြင်းသည်။
စတုတ္ထော၊ စတုတ္ထအပြစ်။
ဂေဟံ ပဝိဋ္ဌေန၊ အဆောက်အဦးထဲသို့ ဝင်ပြီးသူသည်။
ယံကိဉ္စိ ပါပံ၊ အမှတ်မထား တစ်မျိုးမျိုးသော မကောင်းမှုကို။
ကာတုံ သက္ကာ ဣတိ၊ ပြုခြင်းငှာ စွမ်းနိုင်၏ ထို့ကြောင့်။
ဂရဟာပဋိစ္ဆာဒနဘာဝေါ ပဉ္စမော၊ ကဲ့ရဲ့ဖွယ်, ဖုံးလွှမ်းခြင်းသည် ပဉ္စမအပြစ်။
မယှန္တိ ပရိဂ္ဂဟကရဏဘာဝေါ၊ ငါ့ဟာဟု စိတ်ထည်း သိမ်းပိုက်မှုပြုခြင်းသည်။
ဆဋ္ဌော၊ ဆဋ္ဌအပြစ်။
ဂေဟဿ အတ္ထိဘာဝေါ နာမ၊ နေရာအဆောက်အဦး၏ ရှိခြင်းမည်သည်။
သဒုတိယကဝါသော ဣတိ၊ အဖော်ရှိနေခြင်းဖြစ်၏ ဤသို့ အဖော်ရှိနေရာရောက်ခြင်းသည်။
သတ္တမော၊ သတ္တမအပြစ်။
ဦကာမင်္ဂလဃရဂေါဠိကာဒီနံ သာဓာရဏတာယ၊ သန်း, ကြမ်းပိုး,အိမ်မြှောင် စသည်တို့နှင့် ဆက်ဆံပတ်သတ်သောကြောင့်။
ဗဟုသာဓာရဏဘာဝေါ အဋ္ဌမော၊ အများနှင့် ဆက်ဆံပတ်သက်ခြင်းသည် အဋ္ဌမအပြစ်တည်း။
ဣမေ အဋ္ဌ အာဒီနဝေ ဒိသွာ၊ ဤရှစ်ပါးကုန်သော အပြစ်တို့ကို မြင်၍။
မဟာသတ္တော၊ ဘုရားလောင်းသည်။
ပဏ္ဏသာလံ ပဇဟိ၊ သစ်ရွက်မိုးကျောင်းကို ပယ်စွန့်၍။
တေန၊ ထိုသို့ ပယ်စွန့်ခဲ့သောကြောင့်။
'အဋ္ဌဒေါသသမာကိဏ္ဏံ ပဇဟိံ ပဏ္ဏသာလက' န္တိ၊ အပြစ်ရှစ်မျိုး ရောပြွမ်းသော သစ်ရွက်မိုးကျောင်းကို ပယ်စွန့်ခဲ့ပြီဟု။
အာဟ၊ ဘုရားဟောတော်မူပြီ။
"ဥပါဂမိံ ရုက္ခမူလံ ဂုဏေ ဒသဟုပါဂတန္တိ၊ အကျိုးဂုဏ်ဆယ်မျိုးတို့နှင့် ပြည့်စုံသော သစ်ပင်သို့ ကပ်ရောက်ပြီ" ဟူသော စကားဖြင့်။
ဆန္နံ ပဋိက္ခိပိတွာ၊ အမိုးကို, အမိုးရှိသည့် နေရာကို ပယ်စွန့်၍။
ဒသဟိ ဂုဏေဟိ၊ အကျိုးဂုဏ်ဆယ်ပါးတို့နှင့်။
ဥပေတံ ရုက္ခမူလံ၊ ပြည့်စုံသော သစ်ပင်ရင်း, သစ်ပင်အောက်သို့။
ဥပဂတော အသ္မီတိ၊ ကပ်ရောက်ပြီးသည် ဖြစ်၏ဟု။
ဝဒတိ၊ ဘုရားဟောတော်မူ၏။
တတြ၊ ထိုသစ်ပင်ရင်း၌။
ဣမေ ဒသဂုဏာ၊ ဤဆိုလတ္တံံ့ အကျိုးဂုဏ်ဆယ်ပါးတို့ကား။
အပ္ပသမာရမ္ဘတာ၊ ကောင်းစွာ အားထုတ်ပြုလုပ်စရာနည်းခြင်းသည်။
ဧကော ဂုဏော၊ အကျိုးဂုဏ်တစ်ခု။
ဟိ မှန်၏။
တတ္ထ ဥပဂမနမတ္တကမေဝ ဟောတိ၊ ထိုသစ်ပင်ရင်းသို့ ကပ်ရုံမျှသည်သာ ဖြစ်၏။
အပဋိဇဂ္ဂနတာ ဒုတိယော၊ ရှင်းလင်းစရာ မလိုခြင်းသည် ဒုတိယအကျိုးဂုဏ်။
ဟိ၊ မှန်၏။
တံ၊ ထိုသစ်ပင်ရင်းသည်။
သမ္မဋ္ဌမ္ပိ အသမ္မဋ္ဌမ္ပိ၊ တံမြက်စည်း လှည်းအပ်သော်လည်းကောင်း မလှည်းအပ်သော်လည်းကောင်း။
ပရိဘောဂဖာသုကံ ဟောတိ ယေဝ၊ နေထိုင် သုံးဆောင် ဖို့ချမ်းသာသည် ဖြစ်သည်သာ။
အနုဋ္ဌာပရိယဘာဝေါ တတိယော၊ အထခိုင်းမခံရခြင်းသည် တတိယ အကျိုးဂုဏ်။
ဂရဟံ နပ္ပဋိစ္ဆာဒေတိ၊ ကဲ့ရဲ့ဖွယ်ကို မဖုံးလွှမ်းတတ်။
ဟိ၊ မှန်၏။
တတ္ထ ပါပံကရောန္တော၊ ထိုသစ်ပင်ရင်း၌ မကောင်းမှုကို ပြုသူသည်။
လဇ္ဇတီတိ၊ ရှက်တတ်၏ ထို့ကြောင့်။
ဂရဟာယ အပ္ပဋိစ္ဆန္နဘာဝေါ၊ ကဲ့ရဲ့ဖွယ်ကို မဖုံးလွှမ်းခြင်းသည်။
စတုတ္ထာ၊ စတုတ္ထအကျိုးဂုဏ်။
အဗ္ဘောကာသဝါသော ဝိယ၊ လွင်ပြင်ဝယ်နေခြင်းကဲ့သို့။
ကာယံ န သန္ထမ္ဘေတီတိ၊ ကိုယ်ကို မတောင့်တင်းစေ ထိုကြောင့်။
ကာယဿ အသန္တမ္ဘနဘာဝေါ၊ ကိုယ်၏ မတောင့်တင်းခြင်းသည်။
ပဉ္စမော၊ ပဉ္စမအကျိုးဂုဏ်။
ပရိဂ္ဂဟကရဏာဘာဝေါ၊ သိမ်းဆည်းမှု ပြုစရာမရှိခြင်းသည်။
ဆဋ္ဌော၊ ဆဋ္ဌအကျိုးဂုဏ်။
ဂေဟာလယပဋိက္ခေပေါ၊ နေရာစွဲလမ်းမှု ပယ်ပြီးခြင်းသည်။
သတ္တမော၊ သတ္တမအကျိုးဂုဏ်။
ဗဟုသာဓာရဏဂေဟေ ဝိယ၊ အများနှင့် ပတ်သတ်သည့် အများနှင့် ဆိုင်သည့် အိမ်ကဲ့သို့။
နံ ပဋိဇဂ္ဂိဿာမိ နိက္ခမထာတိ၊ ထိုနေရာကို ပြုပြင်မည် ထွက်ကြလော့ဟု။
နီဟရဏကာဘာဝေါ၊ နှင်ထုတ်မှု မရှိရခြင်း, နှင်ထုတ်မှု မပြုရခြင်းသည်။
အဋ္ဌမော၊ အဋ္ဌမအကျိုးဂုဏ်။
ဝသန္တဿ သပ္ပီတိကဘာဝေါ၊ နေသူမှာ ပီတိဖြစ်ရခြင်းသည်။
နဝမော၊ နဝမအကျိုးဂုဏ်။
ဂတဂတဋ္ဌာနေ ရုက္ခမူလသေနာသနဿ သုလဘတာယ၊ ရောက်ရာ ရောက်ရာ, ဌာနတိုင်း၌ သစ်ပင်ရင်း ကျောင်းအိပ်ရာနေရာကို ရလွယ်ခြင်းကြောင့်။
အနပေက္ခဘာဝေါ၊ မရှုငဲ့ရခြင်းသည်။
ဒသမော၊ ဒသမအကျိုးဂုဏ်တည်း။
ဣတိ ဒသ ဣမေ ဂုဏေ ဒိသွာ၊ ဤသို့ ဆယ်ပါးကုန်သော ဤအကျိုးဂုဏ်တို့ကို တွေ့မြင်၍။
ရုက္ခမူလံ ဥပါဂတော အသ္မီတိ ဝဒတိ၊ သစ်ပင်ရင်းသို့ ကပ်ရောက်ပြီးသည်ဖြစ်၏ဟု ဘုရားဟောတော်မူ၏။
ဧတ္တကာနိ ဣမာနိ ကာရဏာနိ သလ္လက္ခေတွာ၊ ဤမျှကုန်သော ဤအကြောင်းဂုဏ်တို့ကို ကောင်းစွာမှတ်သား၍။
မဟာသတ္တော၊ ဘုရားလောင်းသည်။
ပုနဒိဝသေ ဘိက္ခာယ ဂါမံ ပါဝိသိ၊ နောက်နေ့၌ ဆွမ်းအကျိုးငှာ (ဆွမ်းခံခြင်းငှာ) ရွာသို့ ဝင်၏။
အထ အဿ၊ ထိုအခါ၌ ထိုဘုရားလောင်းအား။
သမ္ပတ္တဂါမေ မနုဿာ၊ ဆွမ်းခံရောက်သည့် ရွာ၌ လူတို့သည်။
မဟန္တေန ဥဿာဟေန၊ ကြီးမြတ်သော အားထုတ်မှုဖြင့် (ဝီရိယကြီးစွာဖြင့်)။
ဘိက္ခံ အဒံသု၊ ဆွမ်းကို လောင်းလှူကုန်ပြီ။
သော၊ ထိုဘုရားလောင်းသည်။
ဘတ္တကိစ္စံ နိဋ္ဌာပေတွာ၊ ဆွမ်းစားမှု ကိစ္စကို ပြီးစေ၍။
အဿမံ အာဂမ္မ၊ ကျောင်းသင်္ခမ်းသို့ လာ၍။
"အဟံ အာဟာရံ န လဘာမီတိ န ပဗ္ဗဇိတော၊ ငါသည် အစာအာဟာရကို မရဟုတွေး၍ ရသေ့ ဝတ်လာသည် မဟုတ်။
ဧသော သိနိဒ္ဓါဟာရော နာမ၊ ဤနူးညံ့သည့် အစာအာဟာရမည်သည်။
မာနမဒပုရိသမဒေ ဝဍ္ဎေတိ၊ မာနဖြင့် မူးယစ်ခြင်း, ပုရိသဘောဖြင့် ယစ်မူးခြင်းတို့ကို တိုးပွားစေတတ်၏။
အာဟာရမူလကဿ ဒုက္ခဿ စ၊ အာဟာရအရင်းခံရှိသော ဒုက္ခ၏လည်း။
အန္တော နတ္ထိ၊ အဆုံးသည်မရှိ။
အဟံ၊ ငါသည်။
ဝါပိတရောပိတဓညနိဗ္ဗတ္တံ အာဟာရံ ပဇဟိတွာ၊ ရိတ်အပ် စိုက်ပျိုးအပ်သည့် စပါးမှဖြစ်သော အစာအာဟာရကို ပယ်စွန့်၍။
ပဝတ္တဖလဘောဇနော ဘဝေယျံ ယန္နူန ဣတိ၊ အလိုလိုကြွေကျသည့် သစ်သီးအစာရှိသူသည် ဖြစ်ရမူကား ကောင်းလေစွ"ဟု။
နိသီဒိတွာ စိန္တေသိ၊ ထိုင်၍ စဉ်းစားပြီ။
သော၊ ထိုဘုရားလောင်းသည်။
တတော ပဋ္ဌာယ၊ ထိုနေ့မှစ၍။
တထာ ကတွာ၊ ထိုစဉ်းစားသည့်အတိုင်း ပြုလုပ်၍။
ဃဋေန္တော ဝါယမန္တော၊ အားထုတ်သော် ကြိုးစားသော်။
သတ္တာဟဗ္ဘန္တရေယေဝ၊ ခုနစ်ရက်အတွင်း၌သာ။
အဋ္ဌသမာပတ္တိယော ပဉ္စ အဘိညာယော စ၊ ရှစ်ပါးကုန်သော သမာပတ်တို့ကိုလည်းကောင်း ငါးပါးကုန်သော အဘိညာဉ်တို့ကိုလည်းကောင်း။
နိဗ္ဗတ္တေသိ၊ ဖြစ်စေပြီ။
တေန၊ ထို့ကြောင့်။
ဝုတ္တံ၊ ဘုရားဟောတော်မူအပ်ပြီ။
ဝါပိတံ ရောပိတံ ဓညံ၊ ရိတ်အပ်သော စိုက်ပျိုးအပ်သော ဆန်စပါးကို။
နိရဝသေသတော၊ အကြွင်းအကျန် မရှိသောအားဖြင့်, မကျန်ရအောင်။
ပဇဟိံ၊ ပယ်စွန့်ပြီ။
အနေကဂုဏသမ္ပန္နံ၊ အကျိုးဂုဏ်အများနှင့် ပြည့်စုံသော။
ပဝတ္တဖလံ၊ အလိုလိုကြွေကျသည့် သစ်သီးကို။
အာဒိယိံ၊ ကောက်ယူသုံးဆောင်ပြီ။
တတ္ထ၊ ဓမ္မိကတောင်ဝှမ်း ထိုသင်္ခမ်းကျောင်း၌။
ပဓာနံ၊ အားထုတ်ထိုက်စွာ တရားထိုင်သည့် ပဓာန အလုပ်ကို။
နိသဇ္ဇဋ္ဌာနစင်္ကမေ၊ ထိုင်ရပ်သွား ဣရိယာပုတ် သုံးပါးတို့ဖြင့်။
ပဒဟိံ၊ ဝီရိယထား ကြိုးစားအားထုတ်ပြီ။
အဗ္ဘန္တရမှိ သတ္တာဟေ၊ ခုနစ်ရက်အတွင်း၌။
အဘိညာဗလံ၊ အဘိညာဉ်ဝိပဿနာ ဉာဏ်စွမ်းအားကို။
ပါပုဏိံ၊ ရောက်ခဲ့,ရခဲ့ပြီ။
ဧဝံ အဘိညာဗလံ ပတွာ၊ ဤသို့ အဘိညာဉ်စွမ်းအားကို ရောက်၍။
သမာပတ္တိသုခေန၊ ဈာန်သမာပတ်ချမ်းသာဖြင့်။
သုမေဓတာပသေ ဝီတိနာမေန္တေ၊ သုမေဓာရသေ့သည် အချိန်ကုန်လွန်စေသော်။
ဒီပင်္ကရော နာမ သတ္ထာ၊ ဒီပင်္ကရာမည်တော်မူသော ဘုရားရှင်သည်။
လောကေ ဥဒပါဒိ၊ လောက၌ ဖြစ်တော်မူ ပွင့်တော်မူပြီ။
တဿ၊ ထိုဒီပင်္ကရာမြတ်စွာဘုရား၏။
ပဋိသန္ဓိဇာတိ သမ္ဗောဓိဓမ္မစက္ကပဝတ္တနေသု၊ ပဋိသန္ဓေနေတော်မူရာအခါ ဖွားတော်မူရာအခါ ဘုရားဖြစ်တော်မူရာအခါ ဓမ္မစကြာတရားဟောတော်မူရာအခါတို့၌။
သကလာပိ၊ အလုံးစုံလည်းဖြစ်သော။
ဒသသဟဿီ လောကဓာတု၊ တစ်သောင်းသော လောကဓာတ်သည်။
သံကမ္ပိ၊ မြင့်တက် မြင့်တက်၍ ကောင်းစွာ လှုပ်ပြီ။ (တစ်နည်း) အရှေ့အနောက် မြင့်လိုက် နိမ့်လိုက် လှုပ်ပြီ။
သမ္ပကမ္ပိ၊ မြင့်လိုက် နိမ့်လိုက် ကောင်းစွာ အပြားအားဖြင့် လှုပ်ပြီ။ (တစ်နည်း) တောင်မြောက် မြင့်လိုက် နိမ့်လိုက် လှုပ်ပြီ။
သမ္ပဝေဓိ၊ အရပ်လေးမျက်နှာ ယိမ်းယိုင်ကာ လွန်စွာ တုန်လှုပ်ပြီ။ (တစ်နည်း) အလယ်အဖျား မြင့်လိုက် နိမ့်လိုက် လှုပ်ပြီ။
မဟာဝိရဝံ ဝိရဝိ၊ အသံကြီးကို မြည်ပြီ။
ဒွတ္တိံသ ပုဗ္ဗနိမိတ္တာနိ ပါတုရဟေသုံ၊ သုံးဆယ့်နှစ်ပါးသော ရှေ့ပြေးနိမိတ်တို့သည် ထင်ထင်ရှားရှားဖြစ်ကုန်ပြီ။
သမာပတ္တိသုခေန ဝီတိနာမေန္တော၊ ဈာန်ဝင်စားသည့် ချမ်းသာဖြင့် အချိန်ကုန်လွန်စေရကား။
သုမေဓတာပသော၊ သုမေဓာရှင်ရသေ့သည်။
တံ သဒ္ဒံ၊ ထိုမြေလှုပ်သံ ကြီးစွာသောအသံကို။
နေဝ အဿောသိ၊ မကြားလိုက်ပြီ။
တာနိ နိမိတ္တာနိ၊ ထိုရှေ့ပြေးနိမိတ်တို့ကို။
န အဒ္ဒသ၊ မမြင်လိုက်ပြီ။
တေန၊ ထို့ကြောင့်။
ဝုတ္တံ၊ ဘုရားဟောတော်မူအပ်ပြီ။
ဧဝံ မေ၊ ဤသို့ ငါသုမေဓာသည်။
သာသနေ၊ ဝိဝေကစိတ်ရှိတော်မူကြသည့် သူတော်ကောင်းတို့ အဆုံးအမ၌။
သိဒ္ဓိပ္ပတ္တဿ၊ အဘိညာဉ်ရရောက် သိဒ္ဓိပေါက်၍။
ဝသီဘူတဿ၊ ဝသီဘော်သို့ ရောက်စဉ် (ဖြစ်စေ လိုရာ ဖြစ်စေနိုင်သည့် စိတ်စွမ်းရည်ရှိသူ အစစ်အမှန်ဖြစ်စဉ်)။
လောကနာယကော ဒီပင်္ကရော နာမ ဇိနော၊ လောကရှေ့သွား ခေါင်းဆောင် ဖြစ်တော်မူသော ဒီပင်္ကရာအမည်တော်ရှိသော မြတ်စွာဘုရားသည်။
ဥပ္ပဇ္ဇိ၊ ဖြစ်တော်မူ ပွင့်တော်မူပြီ။
ဥပ္ပဇ္ဇန္တေ စ၊ ပဋိသန္ဓေ နေတော်မူစဉ်၌ လည်းကောင်း။
ဇာယန္တေ၊ ဖွားတော်မူစဉ်၌လည်းကောင်း။
ဗုဇ္ဈန္တေ၊ သစ္စာလေးပါးသိတော်မူစဉ်၌လည်းကောင်း။
ဓမ္မဒေသနေ၊ ဓမ္မစကြာတရား ဟောကြားစဉ်၌လည်းကောင်း၊
စတုရော နိမိတ္တေ၊ မြေငလျင်ကြီးစွာ လှုပ်ခြင်း စသည့် လေးကြိမ်လေးခါ ဖြစ်ကုန်သော ပုဗ္ဗနိမိတ်တို့ကို။
ဈာနရတိသမပ္ပိတော၊ ကောင်းစွာ ရောက်စေအပ်သည့် ဈာန်၌မွေ့လျော်ခြင်း ရှိသည်ဖြစ်၍ (ဈာန်၌ မွေ့လျော်ခြင်းသို့ ကောင်းစွာရောက်သည် ဖြစ်၍)။
န အဒ္ဒသံ၊ ငါသုမေဓာ မမြင်လိုက်ပြီ။
တသ္မိံ ကာလေ၊ ထိုအခါ၌။
ဒီပင်္ကရဒသဗလော၊ ဒီပင်္ကရာမြတ်စွာဘုရားသည်။
စတူဟိ ခီဏာသဝသတသဟဿေဟိ ပရိဝုတော၊ ရဟန္တာလေးသိန်းတို့သည် ခြံရံအပ်လျက်။
အနုပုဗ္ဗေန စာရိကံ စရမာနော၊ အစဉ်အတိုင်း ခရီးဒေသစာရီကို လှည့်လည်တော်မူသော်။
ရမ္မံ နာမ နဂရံ ပတွာ၊ ရမ္မမည်သော မြို့သို့ရောက်တော်မူ၍။
သုဒဿနမဟာဝိဟာရေ ပဋိဝသတိ၊ သုဒဿနကျောင်းတော်ကြီး၌ ပဓာနပြုနေတော်မူ၏။
ရမ္မနဂရဝါသိနော၊ ရမ္မမြို့နေသူတို့သည်။
"ဒီပင်္ကရော သမဏိဿရော၊ ဒီပင်္ကရာမည်သော ရဟန်းမင်းသည်။
ပရမာဘိသမ္ဗောဓိံ ပတွာ၊ အလွန်မြတ်သော အရဟတ္တမဂ်ဉာဏ်, သဗ္ဗညုတဉာဏ်တော်သို့ ရောက်၍။
ပဝတ္တဝရဓမ္မစက္ကော၊ ဓမ္မစကြာတရားတော်မြတ် ဟောကြားပြီးသည် ဖြစ်၍။
အနုဗ္ဗေန စာရိကံ စရမာနော၊ အစဉ်အတိုင်း ခရီးဒေသစာရီကို လှည့်လည်တော်မူသော်။
ရမ္မနဂရံ ပတွာ၊ ရမ္မမြို့သို့ ရောက်တော်မူ၍။
သုဒဿနမဟာဝိဟာရေ ပဋိဝသတိ ကိရာတိ၊ သုဒဿန ကျောင်းတော်ကြီး၌ ပဓာနပြုနေတော်မူသတဲ့"ဟု။
သုတွာ၊ ကြားရ၍။
သပ္ပိနဝနီတာဒီနိ ဘေသဇ္ဇာနိ စေဝ၊ ထောပတ်ဆီဦး စကုန်သော ဆေးတို့ကိုလည်းကောင်း။
ဝတ္ထစ္ဆာဒနာနိ စ၊ ဝတ်ရုံဖို့ရာ အဝတ်တို့ကို လည်းကောင်း။
ဂါဟာပေတွာ၊ ယူစေကြ၍။
ဂန္ဓမာလာဒိဟတ္ထာ၊ နံ့သာပန်း စသည် လက်၌ ကိုင်စွဲကုန်လျက်။
ယေန ဗုဒ္ဓေါ, ယေန ဓမ္မော, ယေန သံဃော၊ အကြင်အရပ်၌ ဘုရားသည် အကြင်အရပ်၌ တရားသည် အကြင်အရပ်၌ သံဃာသည်။
အတ္ထိ၊ ရှိတော်မူ၏။
တန္နိန္နာ တပ္ပေါဏာ တပ္ပဗ္ဘာရာ ဟုတွာ၊ ထိုဘုရားတရားသံဃာရှိရာ ညွတ်ကုန်သည် ထိုဘုရား တရား သံဃာရှိရာ ကိုင်းကုန်သည် ထိုဘုရား တရားသံဃာရှိရာ ရှိုင်းကုန်သည် ဖြစ်၍။
သတ္ထာရံ ဥပသင်္ကမိတွာ ဝန္ဒိတွာ၊ ဒီပင်္ကရာမြတ်စွာဘုရားကို ချဉ်းကပ်၍ ရှိခိုး၍။
ဂန္ဓမာလာဒီဟိ ပူဇေတွာ၊ နံ့သာပန်းစသည်တို့ဖြင့် ပူဇော်၍။
ဧကမန္တံ နိသိန္နာ၊ သင့်လျော်ရာ၌ ထိုင်နေကြ၍။
ဓမ္မဒေသနံ သုတွာ၊ ဟောကြားအပ်သည့် တရားတော်ကို နာယူကြ၍။
သွာတနာယ နိမန္တေတွာ၊ နက်ဖြန်ကုသိုလ်ဖြစ်ဖို့ ပင့်ဖိတ်ကြ၍။
အာသနာ ဥဋ္ဌာယ ပက္ကမိံသု၊ ထိုင်နေရာမှ ထ၍ ဖဲသွားကြပြီ။
တေ၊ ထိုရမ္မမြို့နေသူတို့သည်။
ပုနဒိဝသေ၊ နောက်နေ့၌။
မဟာဒါနံ သဇ္ဇေတွာ၊ များမြတ်သည့် လှူဖွယ်ကို စီရင်၍။
နဂရံ အလင်္ကရိတွာ၊ မြို့ကို တန်ဆာဆင်၍။
ဒသဗလဿ အာဂမနမဂ္ဂံ အလင်္ကရောန္တာ၊ ဒီပင်္ကရာမြတ်စွာဘုရား၏ ကြွလာတော်မူရာလမ်းကို တန်ဆာဆင်ကုန်သော်။
ဥဒကဘိန္နဋ္ဌာနေသု၊ ရေဖျက်သည့် လမ်းနေရာတို့၌။
ပံသုံ ပက္ခိပိတွာ၊ မြေမှုန့်ကို ထည့်၍( မြေဖို့၍)။
သမံ ဘူမိတလံ ကတွာ၊ ညီညာအောင် မြေပြင်ကို ပြုပြင်၍။
ရဇတပဋ္ဋဝဏ္ဏံ ဝါလုကံ အာကိရန္တိ၊ ငွေပြားအဆင်းရှိသော သဲကို ကြဲကြ ဖြန့်ခင်းကြကုန်၏။
လာဇာနိ စေဝ ပုပ္ဖါ စ၊ ပေါက်ပေါက်တို့ကိုလည်းကောင်း, ပန်းတို့ကိုလည်းကောင်း။
ဝိကိရန္တိ၊ ထူးခြားစွာ ကြဲကြကုန်၏။
နာနာဝိရာဂေဟိ ဝတ္ထေဟိ၊ အရောင်အမျိုးမျိုး ထူးခြားစွာဆိုးထားအပ်ကုန်သော အဝတ်တို့ဖြင့်။
ဓဇပဋာကေ ဥဿာပေန္တိ၊ တံခွန်အလံတို့ကို အထက်၌ ဖြစ်စေကုန်, စိုက်ထောင်ကြကုန်၏။
ကဒလိယော စေဝ၊ ငှက်ပျောပင်တို့ကိုလည်းကောင်း။
ပုဏ္ဏဃဋပန္တိယော စ၊ ရေပြည့်အိုး အစဉ်အတန်းတို့ကိုလည်းကောင်း။( ရေအိုးစဉ်တို့ကိုလည်းကောင်း)။
ပတိဋ္ဌာပေန္တိ၊ တည်စေကုန်၏, တည်ထားကုန်၏။
တသ္မိံ ကာလေ၊ ထိုအခါ၌။
သုမေဓတာပသော၊ သုမေဓာရှင်ရသေ့သည်။
အတ္တနော အဿမပဒါ ဥဂ္ဂန္တွာ၊ မိမိ၏ ကျောင်းသင်္ခမ်းမှ ပျံတက်၍။
တေသံ မနုဿာနံ၊ ထိုလမ်းပြင်နေသူတို့၏။
ဥပရိဘာဂေန အာကာသေန ဂစ္ဆန္တော၊ အထက်အဖို့ဖြစ်သော ကောင်းကင်ဖြင့် သွားသော်။
ဟဋ္ဌတုဋ္ဌေ တေ မနုဿ ဒိသွာ၊ ရွှင်ပျနှစ်သက်ကုန်သော ထိုလူတို့ကို မြင်ရ၍။
ကာရဏံ ကိံ နု ခေါတိ၊ အကြောင်းကား ဘာနည်းဟု တွေး၍။
အာကာသတော ဩရုယှ၊ ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်၍။
ဧကမန္တံ ဌိတော၊ သင့်လျော်သော နေရာ၌ ရပ်လျက်။
"အမ္ဘော၊ အမောင်တို့။
တုမှေ၊ သင်တို့သည်။
ဣမံ မဂ္ဂံ၊ ဤလမ်းကို။
ကဿ အလင်္ကရောထာတိ၊ မည်သူ့အတွက် တန်ဆာဆင်နေကြကုန်သနည်း"ဟု။
မနုဿေ ပုစ္ဆိ၊ လူတို့ကို မေးပြီ။
တေန၊ ထို့ကြောင့်။
ဝုတ္တံ၊ ဘုရားဟောတော်မူတော်အပ်ပြီ။
တထာဂတံ၊ ဒီပင်္ကရာမြတ်စွာဘုရားကို။
ပစ္စန္တဒေသဝိသယေ နိမန္တေတွာ၊ မဇ္ဈိမဒေသ အစွန်အဖျားဌာနသို့ ပင့်ဖိတ်၍။
တဿ အာဂမနံ မဂ္ဂံ၊ ထိုဒီပင်္ကရာ မြတ်စွာဘုရား၏ ကြွလာတော်မူရာဖြစ်သော လမ်းကို။
တုဋ္ဌမာနသာ၊ သုခယှဉ်လျက် နှစ်သက်သော စိတ်ရှိကုန်သည်ဖြစ်၍။
သောဓေန္တိ၊ ရှင်းလင်းကြကုန်၏။
အဟံ၊ ငါသုမေဓာသည်။
တေန သမယေန၊ ရမ္မမြို့နေလူတို့လမ်းရှင်းကြရာ ထိုအခါ၌။
သကဿမာ နိက္ခမိတွာ၊ မိမိကျောင်းသင်္ခမ်းမှ ထွက်၍။
ဝါကစီရာနိ ဓုနန္တော၊ လျှော်တေသင်္ကန်းတို့ကို ခါလျက်။
အမ္ဗရေ ဂစ္ဆာမိ၊ ကောင်းကင်၌ ပျံသွား၏။
တဒါ၊ ကောင်းကင်၌ ပျံသွားရာ ထိုအခါ၌။
ဇနံ၊ လမ်းပြင်နေသူ လူအပေါင်းကို။
ဝေဒဇာတံ၊ သောမနဿဖြစ်နေကြသည်ကိုလည်းကောင်း။
တုဋ္ဌဟဋ္ဌံ၊ သုခယှဉ်လျက် နှစ်သက်နေသည်,ပီတိအစွမ်း ရွှင်လန်းနေသည်ကိုလည်းကောင်း။
ပမောဒိတံ၊ ပါမောဇ္ဇအစွမ်း ဝမ်းသာနေသည်ကိုလည်းကောင်း။
ဒိသွာ၊ တွေ့မြင်ရ၍။
ဂဂနာ ဩရောဟိတွာန၊ ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်၍။
တာဝဒေ၊ သက်ဆင်းပြီးရာ ထိုခဏ၌။
"မဟာဇနော၊ များစွာ သောင်းသောင်း လူအပေါင်းသည်။
တုဋ္ဌ ဟဋ္ဌော၊ သုခယှဉ်လျက် နှစ်သက်နေသည့်, ပီတိအစွမ်း ရွှင်လန်းနေသည်လည်းကောင်း။
ပမုဒိတော၊ ပါမောဇ္ဇခေါ် ပီတိငယ်အစွမ်း ဝမ်းသာနေသည်လည်းကောင်း။
ဝေဒဇာတော၊ သောမနဿဖြစ်နေသည်လည်းကောင်း။
ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။
မဂ္ဂံ သောဓေတိ၊ လမ်းကို ရှင်းနေ၏။
ကိံ ကာရဏာ သောဓေတိ၊ ဘာကြောင့် လမ်းရှင်းနေသနည်း။
ကဿ၊ ဘယ်သူ့အတွက်။
သောဓေတိ၊ လမ်းရှင်းနေသနည်း။
မဂ္ဂေါ အဉ္ဇသံ ဝဋုမံ အယနံ၊ မဂ္ဂ အဉ္ဇသ ဝဋုမ အယန အမျိုးမျိုးခေါ်ဆိုအပ်သည့် လမ်းကို။
ကဿ သောဓီယတီတိ၊ ဘယ်သူ့အတွက် ရှင်းလင်းအပ်သနည်း"ဟု။
မနုဿေ ပုစ္ဆိ၊ လမ်းရှင်းနေသူလူတို့ကို မေးပြီ။
မနုဿာ၊ လမ်းရှင်းနေသူ လူတို့သည်။
"ဘန္တေ သုမေဓ၊ အရှင်ဘုရား သုမေဓာ။
တွံ န ဇာနသိ၊ အရှင်ဘုရားသည် မသိ။
ဒီပင်္ကရဒသဗလော၊ ဒီပင်္ကရာ မြတ်စွာဘုရားသည်။
သမ္မာသမ္ဗောဓိံ ပတွာ၊ အရဟတ္တမဂ်ဉာဏ် သဗ္ဗညုတဉာဏ်ကိုရရောက်၍။
ပဝတ္တိတဝရဓမ္မစက္ကော၊ ဖြစ်စေအပ်ပြီးသော မြတ်သော တရားစကြာရှိသည်ဖြစ်၍။ (ဓမ္မစကြာတရားမြတ် ဟောပြီး၍)။
စာရိကံ စရမာနော၊ ခရီးဒေသစာရီကို လှည့်လည်တော်မူသော်။
အမှာကံ နဂရံ ပတွာ၊ အကျွန်ုပ်တို့၏ ရမ္မမြို့သို့ ရောက်တော်မူ၍။
သုဒဿနမဟာဝိဟာရေ ပဋိဝသတိ၊ သုဒဿနကျောင်းတော်ကြီး၌ ပဓာနပြုနေတော်မူ၏။
မယံ၊ တပည့်တော်တို့သည်။
တံ ဘဂဝန္တံ နိမန္တယိမှာ၊ ထိုဒီပင်္ကရာမြတ်စွာဘုရားကို ဆွမ်းစားပင့်ကုန်ပြီ။
ဘဂဝတော တဿ ဗုဒ္ဓဿ၊ ဘုန်းတော်ကြီးတော်မူသော ထိုဒီပင်္ကရာမြတ်စွာဘုရား၏။
ဧတံ အာဂမနမဂ္ဂံ အလင်္ကရောမာတိ၊ ကြွလာတော်မူရာ ထိုလမ်းကို တန်ဆာဆင်ပြုပြင်နေကြကုန်၏"ဟု။
အာဟံသု၊ လျှောက်ထားကုန်ပြီ။
သုမေဓတာပသော၊ သုမေဓာရှင်ရသေ့သည်။
"ဗုဒ္ဓေါတိ ခေါ ဃောသမတ္တကမ္ပိ၊ ဘုရားဟူသော အသံမျှသည်သော်မှလည်း။
လောကေ ဒုလ္လဘံ၊ လောက၌ ကြားရဖို့ ခက်ခဲ၏။
ဗုဒ္ဓုပ္ပါဒေါ၊ ဘုရားဖြစ်တော်မူရာ အခါသည်။
ဒုလ္လဘော၊ ရခဲ၏ဟု။
ပဂေဝ၊ ပြောဖို့ရာ အဘယ်မှာ လိုပါတော့အံ့နည်း။
အတိဒုလ္လဘောဝ၊ ရဖို့ရာ အလွန်ခက်ခဲ့တော့သည်သာတည်း။
မယာပိ၊ ငါသုမေဓာသည်လည်း။
ဣမေဟိ မနုဿေဟိ သဒ္ဓိံ၊ ဤလူတို့နှင့် အတူ။
ဒသဗလဿ မဂ္ဂံ၊ ဒီပင်္ကရာဘုရားရှင်တွက် လမ်းကို။
အလင်္ကရိတုံ ဝဋ္ဋတီတိ၊ တန်ဆာဆင်ခြင်းငှာ သင့်၏"ဟု။
စိန္တေသိ၊ ကြံစည်ပြီ။
သော၊ ထိုသုမေဓာရသေ့သည်။
တေ မနုဿေ၊ လမ်းပြင်နေသူ ထိုလူတို့ကို။
"ဘော၊ အချင်းတို့။
တုမှေ၊ သင်တို့သည်။
ဧတံ မဂ္ဂံ၊ ဤလမ်းကို။
သစေ ဗုဒ္ဓဿ အလင်္ကရောထ၊ အကယ်၍ ဒီပင်္ကရာဘုရားရှင်အတွက် တန်ဆာဆင်ကုန်အံ့။
ဧဝံ၊ ဤသို့ ဖြစ်သော်။
မယှမ္ပိ ဧကံ ဩကာသံ ဒေထ၊ ငါ့အားလည်း တစ်ခုသောနေရာကိုပေးကုန်လော့။
အဟမ္ပိ၊ ငါသည်လည်း။
တုမှေဟိ သဒ္ဓိံ၊ သင်တို့နှင့် အတူ။
မဂ္ဂံ အလင်္ကရိဿာမီတိ၊ လမ်းကို တန်ဆာဆင်အံ့"ဟု။
အာဟ၊ ဆိုပြီ။
တေ၊ ထိုလူတို့သည်။
သာဓူတိ သမ္ပဋိစ္ဆိတွာ၊ ကောင်းပြီဟု ဝန်ခံ၍။
သုမေဓတာပသော ဣဒ္ဓိမာတိ ဇာနန္တာ၊ သုမေဓာရှင်ရသေ့သည် တန်ခိုးကြီး၏ဟု သိကြ
၍။
ဥဒကဘိန္နောကာသံ သလ္လက္ခေတွာ၊ ရေဖျက်အပ်သော အရပ်ကို( ဗွက်ပေါက်သောနေရာကို) ကောင်းစွာ မှတ်သား၍။
တွံ ဣမံ ဌာနံ အလင်္ကရောဟီတိ အဒံသု၊ အရှင်ဘုရားသည် ဤနေရာကို တန်ဆာဆင်ပါဟု ပေးကြကုန်ပြီ။
သုမေဓော ဗုဒ္ဓါရမ္မဏံ ပီတိံ ဂဟေတွာ၊ သုမေဓာရှင်ရသေ့သည် ဘုရားတည်းဟူသောအာရုံရှိသော ပီတိကို ယူ၍။( သုမေဓာရှင်ရသေ့သည် ဘုရားအာရုံပြုကာ ပီတိဖြစ်၍)။
"အဟံ၊ ငါသုမေဓာသည်။
ဣမံ ဩကာသံ၊ ဤဗွက်ပေါက်သောနေရာကို။
ဣဒ္ဓိယာ အလင်္ကရိတုံ သက္ကောမိ၊ တန်ခိုးဖြင့် တန်ဆာဆင်ခြင်းငှာ စွမ်းနိုင်၏။
ပန၊ ထိုသို့ပင် စွမ်းနိုင်သော်လည်း။
ဧဝံ အလင်္ကတော၊ ဤသို့ တန်ခိုးဖြင့် တန်ဆာဆင်အပ်သော်။
မမ မနံ န ပရိတောသေဿတိ၊ ငါ၏ စိတ်ကို နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် မဖြစ်စေလတ္တံ့။
အဇ္ဇ မယာ၊ ယနေ့ ငါသည်။
ကာယဝေယျာဝစ္စံ ကာတုံ ဝဋ္ဋတီတိ၊ ကိုယ်ဖြင့် ပြုအပ်သော ဝေယျာဝစ္စကို ပြုခြင်းငှာ သင့်၏ဟု တွေး၍။
ပံသုံ အာဟရိတွာ၊ မြေမှုန့်ကို ဆောင်ယူ၍။
တသ္မိံ ပဒေသေ ပက္ခိပိ၊ ထိုဗွက်ပေါက်သော နေရာ၌ လောင်းထည့်ပြီ။
တဿ၊ ထိုသုမေဓာရှင်ရသေ့သည်။
တသ္မိံ ပဒေသ၊ ထိုဗွက်ပေါက်သောနေရာကို။
အနလင်္ကတေယေဝ၊ တန်ဆာဆင်မပြီးအပ်မီသာလျှင်။
ဒီပင်္ကရော ဒသဗလော၊ ဒီပင်္ကရာအမည်တော်ရှိ သော မြတ်စွာဘုရားသည်။
မဟာနုဘာဝါနံ ဆဠဘိညာနံ ခီဏာသဝါနံ၊ တန်ခိုးအာနုဘော်ကြီးကုန်သော အဘိညာဉ် ၆-ပါးရကုန်သော ရဟန်းတို့၏။
စတူဟိ သတသဟဿေဟိ ပရိဝုတော၊ လေးသိန်းတို့သည် ခြံရံအပ်လျက်။
ဒိဗ္ဗဂန္ဓမာလာဒီဟိ၊ နတ်နံ့သာ, နတ်ပန်းစသည်တို့ဖြင့်။
ဒေဝတာသု ပူဇယန္တီသု၊ နတ်တို့သည် ပူဇော်နေကုန်သော်လည်းကောင်း။
မာနုသကဂန္ဓေဟိ စေဝ မာလာဒီဟိ စ၊ လူတို့ဥစ္စာ နံ့သာတို့ဖြင့်လည်းကောင်း, ပန်းစသည်တို့ဖြင့် လည်းကောင်း။
မနုဿေသု ပူဇယန္တေသု၊ လူတို့သည် ပူဇော်နေကုန်သော်လည်းကောင်း။
မနောသိလာတလေ ဝိဇမ္ဘမာနော သီဟော ဝယ၊ ဆေးဒါန်းမြင်းသီလာအပြင်၌ ကွန့်မြူးသော ခြင်္သေ့ကဲ့သို့။
ဗုဒ္ဓလီလာယ အနန္တာယ၊ ဘုရားရှင်၏ တင့်တယ် စံပယ်ခြင်းအနန္တဖြင့်။
အလင်္ကပဋိယတ္တံ မဂ္ဂံ ပဋိပဇ္ဇိ၊ တန်ဆာဆင်မှု ယှဉ်စပ်နေဿော လမ်းသို့ ကြွတော်မူလာပြီ။
သုမေဓတာပသော၊ သုမေဓာရှင်ရသေ့သည်။
အက္ခီနိ ဥမ္မီလေတွာ၊ မျက်စိတို့ကို ဖွင့်၍။
အလင်္ကတမဂ္ဂေန အာဂစ္ဆဿ ဒလဗလဿ၊ တန်ဆာဆင်အပ်သောလမ်းဖြင့် ကြွတော်မူလာသော ဒီပင်္ကရာမြတ်စွာဘုရား၏။
ဒွတ္တိံသမဟာပုရိသလက္ခဏပဋိမဏ္ဍိတံ၊ ယောကျ်ားမြတ်တို့ လက္ခဏာတော်ကြီး သုံးဆယ့်နှစ်ပါးတို့ဖြင့် တန်ဆာဆင်အပ်သော။
အသီတိယာ အနုဗျဉ္ဇနေဟိ အနုရဉ္ဇိတံ၊ ရှစ်ဆယ်သော ယောကျ်ားမြတ် လက္ခဏာတော်ငယ်တို့ဖြင့် အဖန်ဖန် ဆိုးအပ်, ခြယ်သအပ်သော။
ဗျာမပ္ပဘာယ သမ္မရိဝါရိတံ၊ တစ်လံမျှလောက် ရောင်ခြည်တော်အဝန်းအဝိုင်းဖြင့် ကောင်းစွာဝန်းကျင်ခြံရံအပ်သော။
မဏိဝဏ္ဏဂဂနတလေ နာနာပ္ပကာရာ ဝိဇ္ဇုလတာ ဝယ၊ ပတ္တမြားအဆင်းရှိသော ကောင်းကင်ပြင်၌ အထူးထူးအပြားပြားကုန်သော လျှပ်စစ်နွယ်တို့ကဲ့သို့။
အာဝေဠာဝေဠဘူတာ စေဝ၊ အသွယ်လိုက် အသွယ်လိုက်လည်း ဖြစ်ကုန်သော။
ယုဂလယုဂလဘူတာ စ၊ အစုံလိုက် အစုံလိုက်လည်း ဖြစ်ကုန်သော။
ဆဗ္ဗဏ္ဏဃနဗုဒ္ဓရသ္မိယော၊ တစ်လုံးတည်းတစ်ခဲတည်းသော ဘုရားရောင်ခြည်တော် ၆-ပါးတို့ကို။
ဝိဿဇ္ဇေန္တံ၊ လွှတ်တော်မူသော။
ရူပဂ္ဂပတ္တံ အတ္တဘာဝံ၊ ရုပ်အဆင်းအထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်သော ကိုယ်ကာယတော်ကို။
ဩလောကေတွာ၊ ဖူးမဝနိုင် ဖူးတွေ့ရ၍။
"မယာ၊ ငါသုမေဓာသည်။
ဒသဗလဿ၊ ဒီပင်္ကရာမြတ်စွာဘုရားအတွက်။
အဇ္ဇ ဇီဝိတပရိစ္စာဂံ ကာတုံ ဝဋ္ဋတိ၊ ယနေ့ အသက်စွန့်မှုကို ပြုခြင်းငှာ သင့်၏။
ဘဂဝါ ကလလံ မာ အက္ကမိ၊ ဒီပင်္ကရာမြတ်စွာဘုရားသည်ညွန်ကို မနင်းရ။
ပန၊ အဟုတ်သော်ကား။
မဏိဖလကသေတုံ အက္ကမန္တော ဝိယ၊ ပတ္တမြားပျဉ်ခင်းတံတားကို နင်းဘိသကဲ့သို့။
စတူဟိ ခီဏာသဝသတသဟဿေဟိ သဒ္ဓိံ၊ ရဟန္တာလေးသိန်းတို့နှင့် အတူ။
မမ ပိဋ္ဌိံ မဒ္ဒမာနော ဂစ္ဆတု၊ ငါသုမေဓာ၏ကျောကို နင်းလျက် ကြွတော်မူပါစေ။
တံ၊ ငါ့ကျောနင်းလျက် ထိုသို့ ကြွတော်မူခြင်းသည်။
ဒီဃရတ္တံ၊ ရှည်စွာသော ညပတ်လုံး( အချိန်အခါ အကြာကြီး)။
မေ ဟိတာယ သုခါယ၊ ငါ၏ အကျိုးစီးပွားငှာ ချမ်းသာခြင်းငှာ။
ဘဝိဿတီတိ၊ ဖြစ်လတ္တံ့"ဟု တွေး၍။
ကေသေ မောစေတွာ၊ ဆံပင်တို့ကို ဖြေ၍။
အဇိနစမ္မဇဋာမဏ္ဍလဝါကစီရာနိ၊ သစ်နက်ရေ, ဆံကျစ်ဝန်း, လျှော်တေအပေါ် ရုံသင်္ကန်းတို့ကို။
ကာဠဝဏ္ဏေ ကလလေ ပတ္ထရိတွာ၊ မည်းနက်သည့် အဆင်းရှိသော ညွန်၌ ဖြန့်ခင်း၍။
မဏိဖလကသေတု ဝိယ၊ ပတ္တမြားပျဉ်ချပ်ခင်း တံတားကဲ့သို့။
ကလလပိဋ္ဌေ နိပဇ္ဇိ၊ ညွန်ပျောင်းအပြင်၌ (ညွန်ပျောင်း ပေါ်၌) အလျားမှောက်လျောင်းပြီ။
တေန၊ ထို့ကြောင့်။
မေ ပုဋ္ဌာ တေ၊ ငါသုမေဓာသည် မေးအပ်ကုန်သော လမ်းပြင်နေသူ, ထိုလူတို့သည်။
ဝိယာကံသု၊ ဖြေဆိုကုန်ပြီ။"
ကိံ၊ အဘယ်သို့ ဖြေဆိုကုန်သနည်း။
'ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား သုမေဓာ။
ဗုဒ္ဓေါ၊ တရားအလုံးစုံကို သိတော်မူသော။
အနုတ္တရော၊ အမြတ်ဆုံးဖြစ်တော်မူသော။
လောကနာယကော၊ လောကရှေ့သွားခေါင်းဆောင်ဖြစ်တော်မူသော။
ဒီပင်္ကရော နာမ ဇိနော၊ ဒီပင်္ကရာဘွဲ့တော် ရှိတော်မူသော မြတ်စွာဘုရားသည်။
လောကေ ဥပ္ပဇ္ဇိ၊ လောက၌ ဖြစ်တော်မူ, ပွင့်တော်မူပြီ။
တဿ၊ ထိုဒီပင်္ကရာမြတ်စွာဘုရားအတွက်။
မဂ္ဂေါ အဉ္ဇသံ ဝဋုမံ အယနံ၊ မဂ္ဂ အဉ္ဇသ ဝဋုမ အယန ဟုခေါ်ဆိုအပ်သည့် လမ်းကို။
သောဓီယတိ၊ ရှင်းလင်းအပ်၏'။
ဣတိ၊ ဤသို့ ဖြေဆိုကုန်ပြီ။
တာဝဒေ၊ လမ်းပြင်သူတို့က ဖြေဆိုပြီးရာ ထိုအခါ၌။
ဗုဒ္ဓေါတိ သုတွာန၊ ဘုရားဟု ကြားရ၍။
မမ ပီတိ ဥပ္ပဇ္ဇိ၊ ငါသုမေဓာမှာ တစ်ကိုယ်လုံးပျံ့နှံ့သည့် ဖရဏာ ပီတိသည် ဖြစ်ပြီ။
ဗုဒ္ဓေါ ဗုဒ္ဓေါတိ ကထယန္တော၊ ဘုရား ဘုရားဟု တဖွဖွပြောလျက်။
သောမနဿံ ပဝေဒယိံ၊ စိတ်ချမ်းသာမှုကို ထပ်ကာဖြစ်ပွားခံစားရပြီ။
တတ္ထ ဌတွာ၊ ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်ရာ, ထိုနေရာ၌ ရပ်တည်၍။
'ဣဓ၊ ဤဒီပင်္ကရာ မြတ်စွာဘုရား၌။
ဗီဇာနိ ရောပိဿံ၊ ကုသိုလ်မျိုးစေ့တို့ကို စိုက်ပျိုးအံ့။
ခဏော ဝေ မာ ဥပစ္စဂါ၊ ဘုရားပွင့်ရာ ခေတ်အခါသည် မကျော်စေလင့် (ကျော်မသွားစေနှင့်) ဟု။
တုဋ္ဌော သံဝိဂ္ဂမာနသော ဝိစိန္တေသိံ၊ နှစ်သက်သည်ဖြစ်၍ ပီတိဖြင့် အံ့ဩထိတ်လန့်သော စိတ်ရှိသည်ဖြစ်၍ ကြံစည်ပြီ။
ယဒိ ဗုဒ္ဓဿ သောဓေထ၊ အကယ်၍ ဒီပင်္ကရာဘုရားရှင်အတွက် ရှင်းလင်းကုန်အံ့။
မေ ဧကောကာသံ ဒဒါထ၊ ငါသုမေဓာအား တစ်နေရာကို ပေးကြပါကုန်။
အဟမ္ပိ အဉ္ဇသံ ဝဋုမံ အယနံ သောဓယိဿာမိ၊ ငါသုမေဓာသည်လည်း အဉ္ဇသ ဝဋုမ အယန ခေါ်ဆိုအပ်သည့် လမ်းကို ရှင်းလင်းပါအံ့။
တဒါ၊ တောင်းရာ ထိုအခါ၌။
တေ၊ လမ်းပြင်နေသူ ထိုလူတို့သည်။
သောဓေတုံ၊ ရှင်းလင်းခြင်းငှာ။
ဩကာသံ အဉ္ဇသံ၊ တစ်နေရာသော လမ်းကို။
မမ အဒံသု၊ ငါသုမေဓာအား ပေးကြကုန်ပြီ။
တဒါ၊ ပေးကြပြီးရာ ထိုအခါ၌။
ဗုဒ္ဓေါ ဗုဒ္ဓေါတိ စိန္တေန္တော၊ ဘုရား ဘုရားဟု တွေးလျက်။
အဟံ မဂ္ဂံ သောဓေမိ၊ ငါ သုမေဓာသည် လမ်းကို ရှင်းလင်း၏။
မမ ဩကာသေ အနဋ္ဌိတေ၊ ငါသုမေဓာ၏ ရှင်းလင်းရာ လမ်းသည်မပြီးသေးမီ။
မဟာမုနိ ဇိနော ဒီပင်္ကရော၊ ရဟန်းမြတ် ဖြစ်တော်မူသော မာရ်ငါးပါး အောင်မြင်တော်မူပြီးသော ဒီပင်္ကရာမြတ်စွာဘုရားသည်။
ဆဠဘိညေဟိ တာဒိဟိ ဝိမလေဟိ၊ အဘိညာဉ် ၆-ပါး ရတော်မူကုန်သော အနိဋ္ဌစသည်အတူ,ဣဋ္ဌ စသည်ကို ရှုတော်မူတတ်ကုန်သော ကိလေသာအညစ်အကြေး ကင်းဝေးတော်မူကြကုန်သော။
စတူဟိ သတသဟဿေဟိ ခီဏာသဝေဟိ၊ လေးသိန်းကုန်သော ရဟန္တာတို့နှင့် အတူ။
အဉ္ဇသံ ပဋိပဇ္ဇိ၊ လမ်းသို့ ကြွတော်မူလာပြီ။
ပစ္စုဂ္ဂမနာ ဝတ္တန္တိ၊ ရှေးရှုချီတက်မှု, ခရီးဦးကြိုဆိုမှုတို့သည် ဖြစ်ကုန်၏။
ဗဟူ ဘေရိယော ဝဇ္ဇန္တိ၊ များစွာကုန်သော စည်ကြီးတို့သည် မတီးရဘဲ သာယာနာပျော်ဖွယ် မြည်ကုန်၏။
အာမောဒိတာ နရမရူ သာဓုကာရံ ပဝတ္တယုံ၊ ဝမ်းသာကုန်သော လူနတ်တို့သည် သာဓုခေါ်မှုကို ဖြစ်စေကုန်, ပြုကုန်ပြီ။
ဒေဝါ မနုဿေ ပဿန္တိ၊ နတ်ဗြဟ္မာတို့သည် လူတို့ကို ကြည့်ကုန်, မြင်ကုန်၏။
မနုဿာပိ စ ဒေဝတာ ပဿန္တိ၊ လူတို့ကလည်း နတ်ဗြဟ္မာတို့ကို မြင်ရကုန်၏။
တေ ဥဘောပိ ပဉ္ဇလိကာ၊ နတ်လူဗြဟ္မာ ထိုနှစ်ဦးတို့သည်လည်း လက်အုပ်ချီမိုးကုန်လျက်။
တထာဂတံ အနုယန္တိ၊ ဒီပင်္ကရာမြတ်စွာဘုရားသို့ အစဉ်တစိုက် လိုက်ကြကုန်၏။
ဒေဝါ ဒိဗ္ဗေဟိ တူရိယေဟိ၊ နတ်တို့သည် နတ်၌ ဖြစ်ကုန်သော တူရိယာတို့ဖြင့်လည်းကောင်း။
မနုဿာ မာနုသေဟိ စ တူရိယေဟိ၊ လူတို့သည် လူ့ဥစ္စာဖြစ်ကုန်သော တူရိယာတို့ဖြင့်လည်းကောင်း။
တေ ဥဘောပိ ဝဇ္ဇယန္တာ၊ လူ့ဥစ္စာ နတ်ဥစ္စာ, ထိုတူရိယာနှစ်ဖြာတို့ကို မြည်စေကုန်, တီးမှုတ်ကုန်လျက်။
တထာဂတံ အနုယန္တိ၊ ဒီပင်္ကရာမြတ်စွာဘုရား၏ နောက်, ကောက်ကောက်လိုက်ကုန်၏။
အာကာသနဘဂတာ မရူ၊ အာကာသခေါ် ကောင်းကင်၌ ဖြစ်ကြကုန်သော နတ်တို့သည်။
ဒိဗ္ဗံ မန္ဒာရဝံ ပုပ္ဖံ၊ နတ်ပြည်မှာသာ ရှိသော မန္ဒာရဝမည်သော ပန်းကိုလည်းကောင်း။
ပဒုမံ၊ ကြာပန်းကိုလည်းကောင်း။
ပါရိဆတ္တကံ၊ ပင်လယ်ကသစ်ပန်းကိုလည်းကောင်း။
ဒိသောဒိသံ ဩကိရန္တိ၊ မိမိတို့နေရာ, အရပ်မျက်နှာ, အရပ်မျက်နှာမှ ကြဲဖြန့်ကုန်၏။
ဘူမိတလဂတာ နရာ၊ မြေပြင်မှာ ဖြစ်ကုန်သော လူတို့သည်။
စမ္ပကံ၊ စကားပန်းကိုလည်းကောင်း။
သလကံ၊ ထင်းရှူးပန်းကိုလည်းကောင်း။
နီပံ၊ ထိန်ပွင့်ကို လည်းကောင်း။
နာဂပုန္နာဂကေတကံ၊ ကံ့ကော်ပန်း ပုန်းညက်ပန်း ဆပ်သွားပန်းကိုလည်းကောင်း။
ဒိသောဒိသံ ဥက္ခိပန္တိ၊ မိမိတို့နေရာ အရပ်မျက်နှာ အရပ်မျက်နှာမှ မြောက်ကြ ကြဲကြကုန်၏။
အဟံ၊ ငါသုမေဓာသည်။
တတ္ထ၊ ငါ့အား ပြင်ရန်ပေးထားသည့် ထိုလမ်းနေရာ၌။
ကေသေ မုဉ္စိတွာ၊ ဆံပင်တို့ကို ဆံကျစ်မှ ဖြေ၍။
ဝါကစီရဉ္စ၊ အပေါ်ရုံ လျှော်တေ သင်္ကန်းကိုလည်းကောင်း။
စမ္မကံ၊ သားရေနွယ်ကိုလည်းကောင်း။
ကလလေ၊ ရွှံ့ဗွက်၌။
ပတ္ထရိတွာန၊ ခင်းပြီး၍။
အဟံ၊ ငါသုမေဓာသည်။
အဝကုဇ္ဇော နိပဇ္ဇိံ၊ မှောက်လျက် အိပ်ပြီ။
ဗုဒ္ဓေါ သိဿေဟိ သဟ၊ ဒီပင်္ကရာမြတ်စွာဘုရားသည် နောက်ပါ လေးသိန်းတို့နှင့်အတူ။
မံ အက္ကမိတွာန ဂစ္ဆတု၊ ငါသုမေဓာကို နင်း၍ ကြွတော် မူစေသတည်း။
ကလလေ မာ အက္ကမိတ္ထော၊ ရွှံ့ဗွက်၌ မနင်းစေ, မဆင်းစေသတည်း။
တံ မေ ဟိတာယ ဘဝိဿတီတိ၊ ရွှံ့ဗွက် မဆင်း, ငါ့ကို နင်း၍, ထိုကြွတော်မူခြင်းသည် ငါ့အတွက် အကျိုးစီးပွားများခြင်းငှာ ဖြစ်လတ္တံ့"ဟု။
ဝုတ္တံ၊ ဘုရားဟောတော်မူအပ်ပြီ။
သော၊ သုမေဓာသည်။
ကလကပိဋ္ဌေ နိပန္နကောဝ၊ ရွှံံ့ဗွက်အပြင်၌ မှောက်အိပ်လျက်သာလျှင်။
ပုန အက္ခီနိ ဥမ္မီလေတွာ၊ တစ်ဖန် မျက်စိတို့ကို ဖွင့်ကြည့်၍။
ဒီပင်္ကရဒသဗလဿ ဗုဒ္ဓသိရိံ သမ္ပဿမာနော၊ ဒီပင်္ကရာမြတ်စွာဘုရား၏ ဘုရားအသရေတော်ကို ကောင်းစွာစေ့ငု ရှုလျက်။
"အဟံ သစေ ဣစ္ဆေယျံ၊ ငါသည် အကယ်၍ အလိုရှိအံ့။
သဗ္ဗကိလေသေ ဈာပေတွာ၊ ကိလေသာအားလုံးတို့ကို လောင်ကျွမ်းစေ၍။
သံဃနဝကော ဟုတွာ၊ သံဃာ အငယ်ဆုံးသည် ဖြစ်၍။
ရမ္မနဂရံ ပဝိသေယျံ၊ ရမ္မမြို့သို့ ဝင်နိုင်၏။
ပန၊ သို့သော်လည်း။
အညာတကဝေသေန၊ မထင်ရှားသည့် အသွင်ဖြင့်။
ကိလေသေ ဈာပေတွာ၊ ကိလေသာတို့ကိုလောင်ကျွမ်းစေ၍။
မေ နိဗ္ဗာနပတ္တိယာ၊ ငါ၏နိဗ္ဗာန်ရောက်ခြင်းငှာ။
မေ ကိစ္စံ နတ္ထိ၊ ငါ့မှာ ပြုစရာကိစ္စသည်မရှိ။
ဒီပင်္ကရဒသဗလော ဝိယ၊ ဒီပင်္ကရာမြတ်စွာဘုရားကဲ့သို့။
ပရမာဘိသမ္ဗောဓိံ ပတွာ၊ အလွန်မြတ်သည့် အရဟတ္တမဂ်ဉာဏ်, သဗ္ဗညုတဉာဏ်ကို ရောက်၍,ရ၍။
ဓမ္မနာဝံ အာရောပေတွာ၊ မဂ္ဂင်ရှစ်စီးဖော်တော်ကြီးသို့တင်၍။
မဟာဇနံ သံသာရသာဂရာ ဥတ္တာရေတွာ၊ သတ္တဝါများကို သံသရာပြင်ကျယ်, ပင်လယ်မှ ကူးမြောက်စေ၍။
ပစ္ဆာ အဟံ ပရိနိဗ္ဗာယေယျံ ယန္နူန၊ နောက်၌ ငါသုမေဓာသည် ပရိနိဗ္ဗာန်စံရမူကား ကောင်းလေစွ။
ဣဒံ မယှံ ပတိရူပန္တိ၊ ဤနောက်မှ ပရိနိဗ္ဗာန်စံခြင်းသည် ငါ့အား သင့်လျော်၏ဟု။
ဧဝံ စိန္တေသိ၊ ဤသို့ ကြံစည်ပြီ။
တတော၊ ထိုသို့ ကြံစည်ပြီးသည်မှ စ၍။
အဋ္ဌဓမ္မေ သမာဓာနေတွာ၊ ဆုတောင်းပြည့်ကြောင်း, ရှစ်ပါးကုန်သော, အကြောင်းအရာတို့ကို ပေါင်းစု၍။
ဗုဒ္ဓဘာဝါယ အဘိနီဟာရံ ကတွာ နိပဇ္ဇိ၊ ဘုရားဖြစ်ခြင်းငှာ ဆုတောင်းမှုကို ပြု၍ အလျားမှောက်လျောင်းပြီ။
တေန၊ ထို့ကြောင့်။
ဝုတ္တံ၊ ဘုရားဟောတော်မူအပ်ပြီ။
"ပထဝိယံ နိပန္နဿ မေ၊ ရွှံ့ဗွက်မြေ၌ အလျားမှောက်လျောင်းနေသော ငါ၏။
ဧဝံ စေတသော ပရိဝိတက္ကော၊ ဤသို့ စိတ်၏အကြံသည်။
အာသိ ဣတိ၊ ဖြစ်ပြီ။
အဟံ ဣစ္ဆမာနော၊ ငါသည် အလိုရှိသော်။
မမ ကိလေသေ အဇ္ဇ စျာပယေ၊ ငါ၏ ကိလေသာတို့ကို ယနေ့ပင် အရဟတ္တမဂ်ဖြင့် လောင်ကျွမ်းစေနိုင်၏။
ဣဓ အညာတဝေသေန ဓမ္မံ သစ္ဆိကတေန၊ ဤဒီပင်္ကရာမြတ်စွာဘုရား သာသနာ၌ မထင်ရှားသော, အသွင်ဖြင့် သစ္စာလေးပါးတရားကို မျက်မှောက်ပြုသဖြင့်။
မေ ကိံ၊ ငါ့အား ဘာအကျိုးရှိအံ့နည်း။
သဗ္ဗညုတံ ပါပုဏိတွာ၊ အလုံးစုံ သိသူအဖြစ်သို့ရောက်၍။
သဒေဝကေ ဗုဒ္ဓေါ ဟေဿံ၊ နတ်နှင့် တကွ, လူ့လောက၌ ဘုရားစင်စစ်သည် ဖြစ်အံ့။
ထာမဒဿိနာ ပုရိသေန၊ ကိုယ်စွမ်းကိုယ်စ သိမြင်သော ယောကျ်ားသည်။
ဧကေန သမာနေန၊ တစ်ယောက်အထီးတည်းသည် ဖြစ်လျက်။
တိဏ္ဏေန၊ ကူးသဖြင့်။
မေ ကိံ၊ ငါ့အား ဘာအကျိုးရှိအံ့နည်း။
သဗ္ဗညုတံ ပါပုဏိတွာ၊ အလုံးစုံသိသူအဖြစ်သို့ ရောက်၍။
သဒေဝကေ သန္တာရေဿံ၊ နတ်နှင့်တကွ, လူတို့ကို ကယ်တင်အံ့။
ပုရိသုတ္တမေ မေ ကတေန၊ ယောကျ်ားမြတ်စွာ, ဒီပင်္ကရာဘုရားရှင်၌ ငါသည် ပြုအပ်သော။
ဣမိနာ အဓိကာရေန၊ လွန်ကဲပိုမို ဤကုသိုလ်ကြောင့်။
သဗ္ဗညုတံ ပါပုဏိတွာ၊ သဗ္ဗညုဘုရားအဖြစ်သို့ ရောက်၍။
ဗဟုံ ဇနတံ တာရေမိ၊ များစွာသော သတ္တဝါအပေါင်းကို ကယ်တင်အံ့။
သံသာရသောတံ ဆိန္တိတွာ၊ သံသရာရေအလျင်ကို ဖြတ်ကူး၍။
တယော ဘဝေ ဝိဒ္ဓံသေတွာ၊ သုံးမျိုးကုန်သော ဘဝတို့ကို ဖျက်စီး၍။
ဓမ္မနာဝံ သမာရုယှ၊ မဂ္ဂင်ရှစ်စီး, တရားဖောင်တော်ကြီးသို့ ကောင်းစွာတင်၍။
သဒေဝကေ သန္တာရေဿန္တိ၊ နတ်နှင့်တကွလူတို့ကို ကယ်တင်အံ့ဟု။
(အာသိ၊ ဖြစ်ပြီ၌ စပ်ပါ)။
ပထဝိယံ နိပန္နဿ မေ၊ ရွှံ့ဗွက်မြေ၌ အလျားမှောက် လျောင်းသော ငါ၏။
ဧဝံ စေတသော ပရိဝိတက္ကော၊ ဤသို့ စိတ်၏ အကြံသည်။
အာသိ ဣတိ၊ ဖြစ်ပြီ"
ယသ္မာ ပန၊ အကြင့်ကြောင့်ကား။
ဗုဒ္ဓတ္တံ ပတ္ထေန္တဿ၊ ဘုရားအဖြစ်, ဘုရားဆုကို တောင့်တသူမှာ။
မနုဿတ္တံ၊ လူသားစင်စစ်ဖြစ်ခြင်းလည်းကောင်း။
လိင်္ဂသမ္ပတ္တိ၊ ယောကျ်ားစင်စစ်ဖြစ်ခြင်းလည်းကောင်း။
ဟေတု၊ အရဟတ္တဖိုလ် ရရောက်နိုင်သည့် အကြောင်းလည်းကောင်း။
သတ္ထာရဒဿနံ၊ သက်တော်ထင်ရှားဘုရားကို ဖူးရခြင်းလည်းကောင်း။
ပဗ္ဗဇ္ဇာ၊ ရသေ့, ရဟန်းတစ်မျိုးမျိုး ဖြစ်ခြင်းလည်းကောင်း။
ဂုဏသမ္ပတ္တိ၊ သမာပတ်ရှစ်ပါး, အဘိညာဉ်ငါးပါး ဂုဏ်နှင့် ပြည့်စုံခြင်းလည်းကောင်း။
အဓိကာရော စ၊ ဘုရားအတွက် အသက်ကိုစွန့် လွန်ကဲပိုမို ပြုအပ်သော ကုသိုလ်လည်းကောင်း။
ဆန္ဒတာ၊ ဆန္ဒ,ဥဿာဟ, ဝီရိယ, ပရိယေဋ္ဌိ တရားလေးပါး ကြီးမားခြင်းသည်လည်းကောင်း။
အဋ္ဌဓမ္မသမောဓာနာ၊ တရားရှစ်ခု ပေါင်းစုမိခြင်းကြောင့်။
အဘိနီဟာရော၊ လိုရာရှေးရှု စိတ်ကို ဆောင်မှုသည်(ဆုတောင်းခြင်းသည်)။
သမိဇ္ဈတိ၊ ပြီးစီးပြည့်စုံ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့ မှတ်ထားပါလေ။
ဟိ၊ ချဲ့ပြအံ့။
မနုဿတ္တဘာဝသ္မိံယေဝ ဌတွာ၊ လူ့အတ္တဘော၌သာ တည်၍။
ဗုဒ္ဓတ္တံ ပတ္ထေန္တဿ ပတ္ထနာ သမိဇ္ဈတိ၊ ဘုရားအဖြစ်ကို တောင့်တသူ၏ တောင့်တမှုသည် ပြီးစီး ပြည့်စုံ၏။
နာဂဿ ဝါ သုပဏ္ဏဿ ဝါ ဒေဝတာယ ဝါ ပတ္ထနာ န သမိဇ္ဈတိ၊ နဂါး၏လည်းကောင်း, ဂဠုန်၏လည်းကောင်း, နတ်၏လည်းကောင်း, တောင့်တမှုသည် မပြီးစီး,မပြည့်စုံ။
မနုဿတ္တဘာဝေပိ၊ လူ့အတ္တဘော၌လည်း။
ပုရိသလိင်္ဂေ ဌိတဿေဝ ပတ္ထနာ သမိဇ္ဈတိ၊ ပုရိသလိင်၌ တည်သူ၏သာတောင့်တမှုသည် ပြီးစီးပြည့်စုံ၏။
ဣတ္ထိယာ ဝါ ပဏ္ဍကနပုံသကဥဘတောဗျဉ္ဇနကာနံ ဝါ ပတ္ထနာ န သမိဇ္ဈတိ၊ မိန်းမ၏လည်းကောင်း, ပဏ္ဍုက်နပုံး,ဥဘတောဗျည်းတို့၏လည်းကောင်း တောင့်တမှုသည် မပြီးစီး, မပြည့်စုံ။
ပုရိသဿာပိ၊ ယောကျ်ား၏လည်း။
တသ္မိံ အတ္တဘာဝေ၊ ထိုယောကျ်ားအတ္တဘော၌။
အရဟတ္တပ္ပတ္တိယာ ဟေတုသမ္ပန္နဿေဝ၊ အရဟတ္တဖိုလ်ရောက်ခြင်းငှာ အကြောင်းပြည့်စုံသူ၏သာ။
ပတ္ထနာ သမိဇ္ဈတိ၊ ဆုတောင်းမှုသည် ပြီးစီးပြည့်စုံ၏။
ဣတရဿ ပတ္ထနာ နော သမိဇ္ဈတိ၊ ရဟန္တာဖြစ်ဖို့ရာအကြောင်း မပြည့်စုံသူ, သည့်ပြင်လူ၏ ဆုတောင်းမှုသည် မပြီးစီး, မပြည့်စုံ။
ဟေတုသမ္ပန္နဿာပိ၊ ရဟန္တာ ဖြစ်ဖို့ရာအကြောင်းပြည့်စုံသူ၏လည်း။
ဇီဝမာနကဗုဒ္ဓဿ သန္တိကေ ဧဝ၊ သက်တော်ထင်ရှား, ရှင်တော်ဘုရား၏ အထံတော်၌သာ။
ပတ္ထေန္တဿ ပတ္ထနာ သမိဇ္ဈတိ၊ ဆုတောင်းသူ၏ ဆုတောင်းသည် ပြီးစီးပြည့်စုံ၏။
ဗုဒ္ဓေ ပရိနိဗ္ဗုတေ၊ ဘုရားရှင်သည် ပရိနိဗ္ဗာန်စံတော်မူပြီးသော်။
စေတိယသန္တိကေ ဝါ ဗောဓိမူလေ ဝါ၊ စေတီတော်အထံ၌ လည်းကောင်း, ဗောဓိပင် အနီး၌လည်းကောင်း။
ပတ္ထေန္တဿ န သမိဇ္ဈတိ၊ ဆုတောင်းသူမှာ မပြီးစီး,မပြည့်စုံ။
ဗုဒ္ဓါနံ သန္တိကေ ပတ္ထေန္တဿာပိ၊ ဘုရားရှင်တို့၏ အထံ၌ ဆုတောင်းသူမှာလည်း။
ပဗ္ဗဇ္ဇာလိင်္ဂေ ဌိတဿေဝ၊ ရသေ့အသွင်, ရဟန်းအသွင််၌ တည်သူမှာသာ။
သမိဇ္ဈတိ၊ ပြီးစီးပြည့်စုံ၏။
ဂိဟိလိင်္ဂေ ဌိတဿ နော သမိဇ္ဈတိ၊ လူ့အသွင်၌ တည်သူမှာ မပြီးစီး, မပြည့်စုံ။
ပဗ္ဗဇိတဿာပိ၊ ရသေ့ရဟန်းမှာလည်း။
ပဉ္စာဘိညဿ အဋ္ဌသမာပတ္တိလာဘိနော ယေဝ သမိဇ္ဈတိ၊ အဘိညာဉ်ငါးပါးရသော သမာပတ်ရှစ်ပါးရသော ရသေ့ရဟန်းမှာသာ ပြီးစီးပြည့်စုံ၏။
ဣမာယ ဂုဏသမ္ပတ္တိယာ ဝိရဟိတဿ န သမိဇ္ဈတိ၊ အဘိညာဉ်သမာပတ်ရခြင်း ဤဂုဏ်ပြည့်စုံခြင်းမှ ကင်းသော ရသေ့ရဟန်းမှာ မပြီးစီးမပြည့်စုံ။
ဂုဏသမ္ပန္နေနာပိ၊ အဘိညာဉ်သမာပတ်ရခြင်းဂုဏ် ပြည့်စုံသည့် ရသေ့ရဟန်းသည်လည်း။
ယေန၊ အကြင် ရသေ့ရဟန်းသည်။
အတ္တနော ဇီဝိတံ၊ မိမိ၏ အသက်ကို။
ဗုဒ္ဓါနံ ပရိစ္စတ္တံ ဟောတိ၊ ဘုရားရှင်တို့အတွက် စွန့်လွှတ်အပ်သည်ဖြစ်၏။
ဣမိနာ အဓိကာရေန၊ ဘုရားအတွက် အသက်ကို စွန့် လွန်ကဲပိုမို ဤပြုအပ်သော ကုသိုလ်နှင့်။
တဿ အဓိကာရသမ္ပန္နဿေဝ၊ လွန်ကဲပိုမို ပြုအပ်သော ကုသိုလ်ပြည့်စုံသည့် ထိုရသေ့,ရဟန်းမှာသာ။
သမိဇ္ဈတိ၊ ပြည့်စုံ၏။
ဣတရဿ န သမိဇ္ဈတိ၊ အဓိကာရ မပြည့်စုံသည့် ဒီ့ပြင် ရသေ့ရဟန်းမှာ မပြည့်စုံ။
အဓိကာရသမ္ပန္နဿာပိ၊ ဘုရားတွက် အသက်ကိုစွန့် လွန်ကဲပိုမို ပြုအပ်သည့် ကုသိုလ်ပြည့်စုံသော်လည်း။
ယဿ၊ အကြင်ရသေ့ရဟန်းမှာ။
ဗုဒ္ဓကာရကဓမ္မာနံ အတ္ထာယ၊ ဘုရားဖြစ်အောင် ပြုတတ်သည့်တရားတို့၏ အကျိုးငှာ။
ဆန္ဒော စ၊ ဆန္ဒသည်လည်းကောင်း။
ဥဿာဟော စ၊ ဆင်းရဲခံနိုင်သည့် အားထုတ်မှုသည်လည်းကောင်း။
ဝါယာမော စ၊ လေနှင့် တူစွာ အမြဲဖြစ်သည့် အားထုတ်မှုသည်လည်းကောင်း။
ပရိယေဋ္ဌိ စ၊ ရှာမှီးမှုသည်လည်းကောင်း။
မဟန္တော၊ ကြီးမားမြင့်မြတ်၏။
တဿေဝ၊ ဆန္ဒ,ဥဿာဟ, ဝါယာမ, ပရိယေဋ္ဌိ တရားလေးပါးကြီးမားမြင့်မြတ်သည့် ထိုသူမှာသာ။
သမိဇ္ဈတိ၊ ပြီးစီးပြည့်စုံ၏။
ဣတရဿ၊ ဆန္ဒစသား တရားလေးပါး မကြီးမား မမြင့်မြတ်သည့် ဒီ့ပြင်လူမှာ။
န သမိဇ္ဈတိ၊ မပြီးစီး,မပြည့်စုံ၏။
တတြ၊ ဆန္ဒစသား ထိုတရားလေးပါးတို့တွင်။
ဣဒံ၊ ဤဆိုလတ္တံံ့သည်ကား။
ဆန္ဒမဟန္တတာယ၊ ဆန္ဒကြီးမားမြင့်မြတ်ခြင်း၏။
ဩပမ္မံ၊ ဥပမာတည်း။
ဟိ၊ ချဲ့ပြအံ့။
ယော၊ အကြင်သူသည်။
ဧကောဒကီဘူတံ သကလစက္ကဝါဠဂဗ္ဘံ၊ ရေပြင်တစ်ခုတည်းဖြစ်နေသော စကြဝဠာတိုက်တစ်ခုလုံးကို။
အတ္တနော ဗာဟုဗလေန ဥတ္တရိတွာ၊ မိမိ၏ လက်မောင်း အင်အားဖြင့် ကူးခတ်၍။
ပါရံ ဂန္တုံ သမတ္ထော၊ တစ်ဖက်ကမ်းသို့ ရောက်အောင်သွားခြင်းငှာ စွမ်းနိုင်အံ့။
သော ဗုဒ္ဓတ္တံ ပါပုဏာတိ၊ စကြဝဠာရေပြင် ဟိုဖက်ကမ်းသို့ ကိုယ့်လက်မောင်းအားအင်ဖြင့် ရောက်အောင် ကူးခတ်နိုင်သော ထိုလူသည် ဘုရားအဖြစ်သို့ ရောက်၏။
ယော ဝါ ပန၊ အကြင်သူသည်မူလည်း။
ဝေဠုဂုမ္ဗသဉ္ဆန္နံ သကလစက္ကဝါဠဂဗ္ဘံ၊ ဝါးခြုံတို့ ကောင်းစွာဖုံးလွှမ်းအပ်သော စကြဝဠာတိုက်တစ်ခုလုံးကို။
ဗျူဟိတွာ မဒ္ဒိတွာ ပဒသာ ဂစ္ဆန္တော၊ ယက်၍ နင်း၍ ခြေဖြင့် သွားလျက်။
ပါရံ ဂန္တုံ သမတ္ထော၊ ဟိုဘက် နှုတ်ခမ်းသို့ အရောက်သွားခြင်းငှာ စွမ်းနိုင်အံ့။
သော ဗုဒ္ဓတ္တံ ပါပုဏာတိ၊ ဝါးခြုံတို့ ကောင်းစွာ ဖုံးလွှမ်းအပ်သော စကြဝဠာတိုက်တစ်ခုလုံးကို ယက်၍, နင်း၍ ခြေဖြင့် ဟိုဘက်နှုတ်ခမ်းအရောက် သွားနိုင်သော ထိုသူသည် ဘုရားအဖြစ်သို့ ရောက်၏။
ယော ဝါ ပန၊ အကြင်သူသည် မူလည်း။
သတ္တိယော အာကောဋေတွာ၊ လှံတို့ကို အသွားအထက် ထောင်စိုက်၍။
နိရန္တရံ သတ္တိဖလသမာကိဏ္ဏံ သကလစက္ကဝါဠဂဗ္ဘံ၊ အကြားမရှိ လှံသွားတို့ ပြည့်နေသော စကြာဝဠာတိုက် တစ်ခုလုံးကို။
ပဒသာ အက္ကမမာနော၊ ခြေဖြင့် နင်းလျက်။
ပါရံ ဂန္တုံ သမတ္ထော၊ ဟိုဖက်နှုတ်ခမ်းသို့ ရောက်အောင် သွားခြင်းငှာ စွမ်းနိုင်အံ့။
သော၊ အကြားမရှိအောင် လှံသွားပြည့်နေသည့် စကြဝဠာ ဟိုဘက်နှုတ်ခမ်းသို့ ရောက်အောင် ခြေဖြင့် နင်းသွားနိုင်သည့် ထိုသူသည်။
ဗုဒ္ဓတ္တံ ပါပုဏာတိ၊ ဘုရားအဖြစ်သို့ ရောက်၏။
ယော ဝါ ပန၊ အကြင်သူသည်မူလည်း။
ဝီတစ္စိတင်္ဂါရဘရိတံ သကလစက္ကဝါဠဂဗ္ဘံ၊ အလျှံကင်း ရဲရဲညီးသည့် မီးကျီးခဲတို့ ပြည့်လျှံနေသော စကြာဝဠာတစ်ခုလုံးကို။
ပါဒေဟိ မဒ္ဒမာနော၊ ခြေတို့ဖြင့် နင်းလျက်။
ပါရံ ဂန္တုံ သမတ္ထော၊ ဟိုဖက်နှုတ်ခမ်းသို့ အရောက်သွားခြင်းငှာ စွမ်းနိုင်၏။
သော၊ ရဲရဲညီးသည့် မီးကျီးခဲတို့ ပြည့်လျှံနေသော စကြဝဠာတိုက် ဟိုဖက်နှုတ်ခမ်းအရောက် ခြေလျင်သွားနိုင်သည့် ထိုလူသည်။
ဗုဒ္ဓတ္တံ ပါပုဏာတီတိ၊ ဘုရားအဖြစ်သို့ ရောက်၏"ဟု။
သစေ ဧဝံ အဿ၊ အကယ်၍ ဤသို့ဖြစ်အံ့။
ဧဝံ၊ ဤသို့များဖြစ်ခဲ့သော်။
ဧတေသု၊ ဤဆိုခဲ့ပြီးလေးမျိုးတို့တွင်။
ဧကမ္ပိ၊ နှစ်မျိုး,သုံးမျိုး,လေးမျိုး မဆိုထားနှင့် တစ်မျိုးကိုပင်သော်မှလည်း။
အတ္တနော ဒုက္ကရံ၊ မိမိအတွက် ပြုရန်ခက်၏ဟု။
ယော န မညတိ၊ အကြင်သူသည် မမှတ်ထင်။
အဟံ၊ ငါသည်။
ဧတမ္ပိ၊ ဤလေးမျိုးလုံးကိုပင်။
တရိတွာ ဝါ၊ လက်မောင်းအားဖြင့် ကူး၍လည်းကောင်း။
ဂန္တွာ ဝါ၊ ခြေလျင်သွား၍ လည်းကောင်း။
ပါရံ ဂဟေဿာမီတိ၊ ဟိုဘက်ကမ်း ဟိုဘက်နှုတ်ခမ်းကို ယူမည်ဟု။
ဧဝံ၊ သို့ကလောက်။
မဟန္တေန ဆန္ဒေန စ၊ ကြီးမားမြင့်မြတ်သော ဆန္ဒနှင့်လည်းကောင်း။
မဟန္တေန ဥဿာဟေန စ၊ ကြီးမားမြင့်မြတ်သော ဆင်းရဲ ခံနိုင်သည့် အားထုတ်မှုနှင့်လည်းကောင်း။
မဟန္တေန ဝါယာမေန၊ ကြီးမားမြင့်မြတ်သော လေနှင့်တူစွာ အမြဲဖြစ်သည့် အားထုတ်မှုနှင့်လည်းကောင်း။
မဟန္တိယာ ပရိယေဋ္ဌိယာ စ၊ ကြီးမားမြင့်မြတ်သော ရှာမှီးမှုနှင့်လည်းကောင်း။
သမန္နာဂတော ဟောတိ၊ ပြည့်စုံသည် ဖြစ်၏။
တဿ ပတ္ထနာ သမိဇ္ဈတိ၊ ဆန္ဒစသည့် လေးပါးပြည့်စုံသော ထိုသူ၏ ဘုရားဆုတောင်းခြင်းသည် ပြီးစီးပြည့်စုံ၏။
ဣတရဿ ပတ္ထနာ န သမိဇ္ဈတိ၊ သည့်ပြင်သူ၏ ဘုရားဆုတောင်းခြင်းသည်မပြီးစီး မပြည့်စုံ။
သုမေဂတာပသော ပန၊ သုမေဓာရှင်ရသေ့သည်ကား။
ဣမေ အဋ္ဌ ဓမ္မေ သမောဓာနေတွာ၊ ဘုရားဆုတောင်းမှု ပြည့်ကြောင်း ဤတရားရှစ်ပါးတို့ကို စုပေါင်း၍။
ဗုဒ္ဓဘာဝါယ အဘိနီဟာရံ ကတွာ နိပဇ္ဇိ၊ ဘုရားဖြစ်ခြင်းငှာ လိုရာရှေးရှု, စိတ်ကိုဆောင်မှု, ဆုတောင်းမှုကို ပြု၍ အလျားမှောက်လျောင်းပြီ။
ဒီပင်္ကရော ဘဂဝါပိ၊ ဒီပင်္ကရာ ဘွဲ့တော်ချီသော ဘုရားရှင်သည်လည်း။
အာဂန္တွာ၊ လာ၍။
သုမေဓတာပသဿ သီသဘာဂေ ဌတွာ၊ သုမေဓာရှင်ရသေ့၏ ဦးခေါင်းအနီး၌ ရပ်တော််မူလျက်။
မဏိသီဟပဉ္ဇရံ ဥဂ္ဃါဋေန္တော ဝိယ၊ ပတ္တမြားလေသောက်ပြူတင်းကို ဖွင့်လှစ်တော်မူဘိသကဲ့သို့။
ပဉ္စဝဏ္ဏပသာဒသမ္ပန္နာနိ အက္ခီနိ ဥမ္မီလေတွာ၊ အဆင်းငါးမျိုး ကြည်လင်မှုပြည့်စုံကုန်သော မျက်စိတို့ကို ဖွင့်ကြည့်တော်မူ၍။
ကလလပိဋ္ဌေ နိပန္နံ သုမေဓတာပသံ ဒိတွာ၊ ညွန်အပြင် ရွှံ့ဗွက်ပေါ်၌ အလျားမှောက်အိပ်နေသော သုမေဓာရှင်ရသေ့ကို မြင်တော်မူ၍။
"အယံ တာပသော၊ ဤသုမေဓာရသေ့သည်။
ဗုဒ္ဓတ္တာယ အဘိနီဟာရံ ကတွာ နိပန္နော၊ ဘုရားဖြစ်ခြင်းငှာ ဆုတောင်းမှုကို ပြု၍ အလျားမှောက် လျောင်းနေ၏။
ဣမဿ ပတ္ထနာ ဣဇ္ဈိဿတိ နု ခေါ၊ ဤရသေ့၏ ဘုရားဆုတောင်းခြင်းသည် ပြီးစီးပြည့်စုံလတ္တံ့လော။
ဥဒါဟုနောတိ၊ ဒီလိုမဟုတ် မပြည့်စုံလတ္တံ့လော"ဟု။
အနာဂတံသဉာဏံ ပေသေတွာ ဥပဓာရေန္တော၊ နောင်ဖြစ်လာမည့် အကြောင်းအစုစုသိမြင်သည့် အနာဂတံသဉာဏ်တော်ကို စေလွှတ်၍ စူးစမ်းတော်မူသော်။
"ဣတော ကပ္ပသတသဟဿာဓိကာနိ စတ္တာရိ အသင်္ချေယျာနိ အတိက္ကမိတွာ၊ ဘုရားလေးဆူပွင့်တော်မူရာ ဤသာရမဏ္ဍကမ္ဘာမှ ကမ္ဘာတစ်သိန်းအလွန်ရှိကုန်သော လေးအသင်္ချေတို့ကို ကျော်လွန်၍။
ဂေါတမော နာမ ဗုဒ္ဓေါ ဘဝိဿတီတိ ဉ တွာ၊ ဂေါတမမည်သော ဘုရားသည် ဖြစ်လတ္တံ့"ဟု သိတော်မူ၍။
"ကလလပိဋ္ဌေ နိပန္နံ၊ ရွှံ့ညွန်ဗွက်အပြင်၌ အလျားမှောက် လျောင်းနေသော။
ဥဂ္ဂတပံ ဣမံ တာပသံ၊ ပြင်းပြင်းထန်ထန်ကျင့်သော ဤရသေ့ကို။
တမှေ ပဿထ နောတိ၊ သင်တို့သည် မြင်ကြကုန်၏လော"ဟု။
ဌိတကောဝ ပရိသမဇ္ဈေ ဗျာကာသိ၊ ရပ်တော်မူလျက်ပင် ပရိသတ်အလယ်၌ မိန့်တော်မူပြီ။
ဧဝံ ဘန္တေတိ၊ မိန့်တော်မူသည့်အတိုင်း မြင်ပါကုန်၏ဘုရားဟု လျှောက်ထားကုန်ပြီ။
"အယံ ဗုဒ္ဓတ္တာယ အဘိနီဟာရံ ကတွာ နိပန္နော၊ ဤရသေ့သည် ဘုရားဖြစ်ခြင်းငှာ ဆုတောင်းမှုကို ပြု၍ ရွှံ့ဗွက်ပေါ်အလျားမှောက်,လျောင်းနေ၏။
ဣမဿ ပတ္ထနာ သမိဇ္ဈိဿတိ၊ ဤရသေ့၏ ဘုရားဆုတောင်းမှုသည် ပြည့်စုံလတ္တံ့။
ဣတော ကပ္ပသတသဟဿာဓိကာနံ စတုန္နံ အသင်္ချေယျာနံ မတ္ထကေ၊ ဤသာရမဏ္ဍကမ္ဘာမှ ကမ္ဘာတစ်သိန်းအလွန်ရှိကုန်သော လေးအသင်္ချေတို့၏ အထက်ခေါ် နောက်အနာဂတ်ကာလ၌။
ဂေါတမော နာမ ဗုဒ္ဓေါ ဘဝိဿတိ၊ ဂေါတမမည်သော ဘုရားသည် ဖြစ်လတ္တံ့။
အဿ၊ ဤရသေ့၏။
တသ္မိံ ပန အတ္တဘာဝေ၊ ဂေါတမဘုရားဖြစ်ရာ ထိုအတ္တဘော ထိုဘဝ၌ကား။
ကပိလဝတ္ထု နာမ နဂရံ၊ ကပိလဝတ်မည်သော မြို့တော်သည်။
နိဝါသော ဘဝိဿတိ၊ နေတော်မူရာ မြို့သည် ဖြစ်လတ္တံ့။
မာယာ နာမ ဒေဝီ မာတာ ဘဝိဿတိ၊ မာယာမည်သော မိဖုယားကြီးသည် မယ်တော်သည် ဖြစ်လတ္တံ့။
သုဒ္ဓေါဒနော နာမ ရာဇာ ပိတာ ဘဝိဿတိ၊ သုဒ္ဓေါဒနမည်သော မင်းကြီးသည် ခမည်းတော်သည် ဖြစ်လတ္တံ့။
ဥပတိဿော နာမ ထေရော အဂ္ဂသာဝကော၊ ဥပတိဿမည်သော မထေရ်သည် အမြင့်မြတ်ဆုံးတပည့် အဂ္ဂသာဝကဖြစ်လတ္တံ့။
ကောလိတော နာမ ဒုတိယသာဝကော၊ ကောလိတမည်သော မထေရ်သည် ဒုတိယအမြင့်မြတ်ဆုံးတပည့် အဂ္ဂသာဝက ဖြစ်လတ္တံ့။
အာနန္ဒော နာမ ဗုဒ္ဓုပဋ္ဌာကော၊ အာနန္ဒာမည်သော မထေရ်သည် ဘုရားအလုပ်အကျွေး ဖြစ်လတ္တံ့။
ခေမာ နာမ ထေရီ အဂ္ဂသာဝိကာ၊ ခေမာမည်သော မထေရ်မသည် အမြင့်မြတ်ဆုံးသောတပည့်မ အဂ္ဂသာဝိကာ ဖြစ်လတ္တံ့။
ဥပ္ပလဝဏ္ဏာ နာမ ထေရီ ဒုတိယသာဝိကာ ဘဝိဿတိ၊ ဥပ္ပလဝဏ်မည်သော မထေရ်မသည် ဒုတိယအမြင့်မြတ်ဆုံး တပည့်မ အဂ္ဂသာဝိကာသည် ဖြစ်လတ္တံ့။
ပရိပက္ကဉာဏော မဟာဘိနိက္ခမနံ ကတွာ၊ သံဝေဂဉာဏ်, ရင့်ကျက်သော် မြင့်မြတ်ကြီးကျယ်သည့် တောထွက်မှုကို ပြု၍။
မဟာပဓာနံ ပဒဟိတွာ၊ ကြီးကျယ်မြင့်မြတ် အားထုတ်အပ်သည့်အလုပ်ကို အားထုတ်၍။
နိဂြောဓမူလေ ပါယာသံ ပဋိဂ္ဂဟေတွာ၊ ပညောင်ပင်ရင်း၌ နို့ဃနာဆွမ်းကို အလှူခံပြီး၍။
နေရဉ္ဇရာယ တီရေ ပရိဘုဉ္ဇိတွာ၊ နေရဉ္ဇရာမြစ်၏ ကမ်းနား၌ ဘုဉ်းပေးပြီး၍။
ဗောဓိမဏ္ဍံ အာရုယှ၊ ( အရဟတ္တမဂ်ဉာဏ် သဗ္ဗညုတဉာဏ်တို့ ကြည်လင်ရာ) ဗောဓိညောင်ပင်ရင်း၌ ဘုရားဖြစ်လတ္တံ့"ဟု။
ဌိတကောဝ ပရိသမဇ္ဈေ ဗျာကာသိ၊ ရပ်တော်မူလျက်သာ ပရိသတ်အလယ်၌ ဗျာဒိတ်ပေးတော်မူပြီ။
တေန၊ ထိုသို့ဗျာဒိတ်ပေးတော်မူသောကြောင့်။
"အာဟုတီနံ ပဋိဂ္ဂဟော၊ လှူဖွယ်တို့ကို ခံယူတော်မူထိုက်သော။
ဒီပင်္ကရော လောကဝိဒူ၊ ဒီပင်္ကရာဘွဲ့တော်ချီသော မြတ်စွာဘုရားသည်။
မံ ဥဿီသကေ ဌတွာန၊ ငါသုမေဓာ၏ ဦးထိပ်တော်၌ ရပ်တော်မူ၍။
မံ ဣဒံ ဝစနံ အဗြဝိ၊ ငါသုမေဓာကို ဤဗျာဒိတ်ပေးစကားကို မိန့်ကြားတော်မူပြီ။
(ကိံ၊ အဘယ်သို့ မိန့်ကြားတော်မူသနည်း။)
ဇဋိလံ ဥဂ္ဂတာပနံ ဣမံ တာပသံ ပဿထ၊ ဆံကျစ်ထုံးသော ပြင်းပြင်းထန်ထန်ကျင့်သော ဤရသေ့ကို ကြည့်ကြကုန်လော့။
ဣတော အပရိမေယျေ ကပ္ပေ၊ ဤသာရမဏ္ဍကမ္ဘာမှ မရေမတွက်နိုင်သော လေးသင်္ချေနှင့် ကမ္ဘာတစ်သိန်း ကာလ၌။
လောကေ ဗုဒ္ဓေါ ဘဝိဿတိ၊ လောက၌ ဘုရားစင်စစ်သည် ဧကန် ဖြစ်လတ္တံ့။
အထ၊ ဘုရားစင်စစ် ဖြစ်ရာ ထိုအခါ၌။
တထာဂတော၊ ဂေါတမဘုရားအလောင်းသည်။
ကပိလဝှယာ ရမ္မာ နိက္ခမိတွာ၊ ကပိလဝတ်မည်သော မွေ့လျော်ဖွယ်ရာ မြို့တော်မှ တောထွက်၍။
ပဓာနံ ပဒဟိတွာန၊ ပဓာနအလုပ်ကို အားထုတ်၍။
ဒုက္ကရကာရိကံ ကတွာ၊ ပြုနိုင်ခဲသည့် ဒုက္ကရစရိယာအကျင့်ကို ကျင့်မှုပြုတော်မူ၍။
တထာဂတော၊ ဂေါတမဘုရားအလောင်းတော်သည်။
အဇပါလရုက္ခမူလေ နိသီဒိတွာ၊ အဇပါလညောင်ပင်ရင်း၌ ထိုင်နေ၍။
တတ္ထ ပါယာသံ ပဂ္ဂယှ၊ ထို အဇပါလညောင်ပင်ရင်း၌ နို့ဃနာဆွမ်းကို အလှူခံ၍။
နေရဉ္ဇရံ ဥပေဟိတိ၊ နေရဉ္ဇရာမြစ်ကမ်းသို့ ကပ်လတ္တံ့။
သော ဇိနော၊ မာရ်ငါးပါးအောင်မြင်မည့် ထိုဂေါတမဘုရားအလောင်းသည်။
နေရဉ္ဇရာယ တီရမှိ၊ နေရဉ္ဇရာမြစ်၏ ကမ်းနား၌။
ပါယာသံ အဒ၊ နို့ဃနာဆွမ်းကို ဘုဉ်းပေးပြီ။
ပဋိယတ္တဝရမဂ္ဂေန ဗောဓိမူလံ ဥပေဟိတိ၊ နတ်တို့စီရင်သည့် လမ်းကောင်းလမ်းမြတ်ဖြင့် ဗောဓိပင်ရင်းသို့ ချဉ်းကပ်လတ္တံ့။
တတော ပစ္ဆာ၊ ထိုသို့ ချဉ်းကပ်ပြီးသည်မှ နောက်၌။
မဟာယသော အနုတ္တရော၊ ကြီးမြတ်သည့် အခြွေအရံအကျော်အစော ရှိတော်မူသော အမြင့်မြတ်ဆုံးဖြစ်မည့် ဂေါတမဘုရားအလောင်းသည်။
ဗောဓိမဏ္ဍံ ပဒက္ခိဏံ ကတွာ၊ ဗောဓိမဏ္ဍိုင်ခေါ် အပရာဇိတပလ္လင်ကို လကျ်ာရစ်လည်သည်ကို ပြုတော်မူ၍။
အဿတ္ထရုက္ခမူလမှိ ဗုဇ္ဈိဿတိ၊ ဗောဓိညောင်ပင်ရင်း၌ သစ္စာလေးပါးတရား သိလတ္တံ့ ဘုရားဖြစ်လတ္တံ့။
မာယာ နာမ ဣမဿ ဇနိကာ မာတာ ဘဝိဿတိ၊ မာယာမည်သည့် မိဖုယားကြီးသည်
ဂေါတမဘုရားဖြစ်မည့် ဤသုမေဓာရသေ့ကို မွေးဖွားသော မယ်တော်သည် ဖြစ်လတ္တံ့။
သုဒ္ဓေါဒနော နာမ ပိတာ၊ သုဒ္ဓေါဒနမည်သော မင်းကြီးသည် ခမည်းတော် ဖြစ်လတ္တံ့။
အယံ ဂေါတမော ဟေဿတိ၊ ဤသုမေဓာရသေ့သည် ဂေါတမမည်သော ဘုရားသည် ဖြစ်လတ္တံ့။
ကောလိတော ဥပတိဿော စ၊ ကောလိတသည်လည်းကောင်း ဥပတိဿသည်လည်းကောင်း။
အနာသဝါ ဝီတရာဂါ သန္တစိတ္တာ သမာဟိတာ အဂ္ဂါ သာဝကာ ဟေဿန္တိ၊ အာသဝေါ မရှိကုန်သော ရာဂကင်းကုန်သော အေးမြငြိမ်သက်သည့် စိတ်ထားရှိကုန်သော တည်ကြည်ကုန်သော အမြတ်ဆုံး ဖြစ်ကုန်သော တပည့်တို့သည် ဖြစ်ကုန်လတ္တံ့။
တံ ဇိနံ၊ ထိုဂေါတမမြတ်စွာဘုရားကို။
အာနန္ဒော နာမ ဥပဋ္ဌာကော ဥပဋ္ဌဿတိ၊ အာနန္ဒာမည်သော အလုပ်အကျွေးရဟန်းသည် အကောင်းဆုံး, လုပ်ကျွေးလတ္တံ့။
ခေမာ ဥပ္ပလဝဏ္ဏာ စ၊ ခေမာရဟန်းမသည်လည်းကောင်း ဥပ္ပလဝဏ်ရဟန်းမ သည်လည်းကောင်း။
အနာသဝါ ဝီတရာဂါ သန္တစိတ္တာ သမာဟိတာ အဂ္ဂါ သာဝိကာ ဟေဿန္တိ၊ အာသဝေါမရှိကုန်သော ရာဂကင်းကုန်သော ငြိမ်သက် အေးမြသည့် စိတ်နှလုံးရှိကုန်သော တည်ကြည်ကုန်သော အမြတ်ဆုံးဖြစ်ကုန်သော တပည့်မတို့သည် ဖြစ်ကုန်လတ္တံ့။
တဿ ဘဂဝတော ဗောဓိ အဿတ္တောတိ ပဝုစ္စတိ၊ ထိုဂေါတမဘုရား၏ ပွင့်တော်မူရာအပင်ကို ညောင်ဗုဒ္ဓဟေပင်ဟူ၍ ဆိုအပ်၏။"
ဣတိ၊ ဤသို့ မိန့်ကြားတော်မူပြီဟု။
ဝုတ္တံ၊ ဗုဒ္ဓဝင်မှာ ဘုရားဟောတော်မူအပ်ပြီ။
သုမေဓတာပသော၊ သုမေဓာရသေ့သည်။
မယှံ ပတ္ထနာ သမိဇ္ဈိဿတိ ကိရ ဣတိ၊ ငါ၏ ဘုရားဆုတောင်းမှုသည် ပြည့်စုံလတ္တံ့တဲ့ဟု။
သောမနဿပ္ပတ္တော အဟောသိ၊ စိတ်ကောင်းရှိသူ, နာမည်ရကြောင်း စိတ်ချမ်းသာမှု ရသည်ဖြစ်ပြီ။
မဟာဇနော ဒီပင်္ကရဒသဗလဿ ဝစနံ သုတွာ၊ လူအများသည် ဒီပင်္ကရာမြတ်စွာဘုရား၏ ဗျာဒိတ်ပေး စကားတော်ကို ကြားရ၍။
"သုမေဓတာပသော ဗုဒ္ဓဗီဇံ ကိရ ဗုဒ္ဓင်္ကုရော ကိရ" ဣတိ၊ သုမေဓာရှင်ရသေ့သည် ဘုရားမျိုးစေ့တဲ့, ဘုရားအညွန့်တဲ့ဟု။
ဟဋ္ဌတုဋ္ဌော အဟောတိ၊ ရွှင်လန်းနှစ်သက်သည် ဖြစ်ပြီ။
နဒိံ တရန္တော ပုရိသော၊ မြစ်ကို ကူးသောယောကျ်ားသည်။
ဥဇုကေန တိတ္ထေန၊ ဖြောင့်မတ်သော ဆိပ်ကမ်းဖြင့် (ဆိပ်ကမ်းတည့်တည့်ဖြင့်)။
ဥတ္တရိတုံ အသက္ကောန္တော၊ ကူးခြင်းငှာ မစွမ်းနိုင်သော်။
ဟေဋ္ဌာတိတ္ထေန ဥတ္တရတိ ယထာ နာမ၊ အောက်ဆိပ်ဖြင့် ကူးဘိသကဲ့သို့။
ဧဝမေဝ၊ ဤအတူသာ။
မယမ္ပိ၊ ငါတို့သည်လည်း။
ဒီပင်္ကရဒသဗလဿ သာသနေ၊ ဒီပင်္ကရာဘုရားရှင်၏ သာသနာတော်၌။
မဂ္ဂဖလံ အလဘမာနာ၊ မဂ်ဖိုလ်ကို မရကုန်သော်။
အနာဂတေ ယဒါ၊ အနာဂတ်ဖြစ်သော အကြင်အခါ၌။
တွံ ဗုဒ္ဓေါ ဘဝိဿသိ၊ သင်ရှင်ရသေ့သည် ဘုရားသည် ဖြစ်လတ္တံ့။
တဒါ၊ သင်ရှင်ရသေ့ ဘုရားဖြစ်ရာ ထိုခါ၌။
တဝ သမ္မုခါ၊ သင်ရသေ့၏ မျက်မှောက်တော်၌။
မဂ္ဂဖလံ သစ္ဆိကာတုံ၊ မဂ်ဖိုလ်ကို မျက်မှောက်ပြုခြင်းငှာ။
သမတ္ထာ ဘဝေယျာမာတိ၊ စွမ်းနိုင်ကုန်သည် ဖြစ်ရပါလိုကုန်၏"ဟု။
ပတ္ထနံ ဌပယိံသု၊ ဆုတောင်းမှုကို ဖြစ်စေကုန်ပြီ (ဆုတောင်းမှုပြုကြပြီ)။
ဒီပင်္ကရဒသဗလောပိ ဗောဓိသတ္တံ ပသံသိတွာ၊ ဒီပင်္ကရာဘုရားမြတ်စွာသည်လည်း ဘုရားလောင်းကို ချီးကျူး၍။
အဋ္ဌဟိ ပုပ္ဖမုဋ္ဌီဟိ ပူဇေတွာ၊ ရှစ်ခုကုန်သော ပန်းဆုပ်ပန်းစည်းတို့ဖြင့် ပူဇော်၍။
ပဒက္ခိဏံ ကတွာ ပက္ကာမိ၊ လကျ်ာရစ်လည်သည်ကို ပြုတော်မူ၍ ဖဲကြွတော်မူပြီ။
စတုသတသဟဿသင်္ခါတေပိ ခီဏာသဝါ၊ လေးသိန်းအရေအတွက်ရှိကုန်သော ထိုရဟန္တာတို့သည်လည်း။
ဗောဓိသတ္တံ၊ ဘုရားအလောင်းကို။
ဂန္ဓေဟိ စ မာလေဟိ စ ပူဇေတွာ၊ နံ့သာတို့ဖြင့် လည်းကောင်း, ပန်းတို့ဖြင့်လည်းကောင်း ပူဇော်၍။
ပဒက္ခိဏံ ကတွာ ပက္ကမိံသု၊ လကျ်ာရစ်လည်သည်ကို ပြု၍ ဖဲကြွကုန်ပြီ။
ဒေဝမနုဿာ ပန တထေဝ၊ နတ်လူတို့သည်လည်း ထို့အတူသာ။
ပူဇေတွာ ဝန္ဒိတွာပက္ကန္တာ၊ ပူဇော်၍ ရှိခိုး၍ ဖဲသွားကုန်ပြီ။
ဗောဓိသတ္တော၊ ဘုရားလောင်းသည်။
သဗ္ဗေသံ ပဋိက္ကန္တကာလ၊ အလုံးစုံတို့၏ ဖဲသွားကြပြီးရာ အခါ၌။
သယနာ ဝုဋ္ဌာယ၊ အလျားမှောက် လျောင်းရာမှ ထ၍။
"ပါရမိယော ဝိစိနိဿာမီ"တိ၊ မြင့်မြတ်သူတို့အလုပ်, ပါရမီတို့ကို စူးစမ်းရှာဖွေအံ့ဟု။
ပုပ္ဖရာသိမတ္ထကေ ပလ္လင်္ကံ အာဘုဇိတွာ နိသီဒိ၊ ပူဇော်သည့် ပန်းပုံထက်၌ တင်ပလ္လင်ကို ခွေ၍ ထိုင်နေပြီ။
ဗောဓိသတ္တေ ဧဝံ နိသိန္နေ၊ ဘုရားလောင်းသည် ဤသို့ တင်ပလ္လင် ခွေ၍ ထိုင်နေသော်။
သကလဒသသဟဿစက္ကဝါဠဒေဝတာ သန္နိပတိတွာ၊ စကြဝဠာတစ်သောင်းလုံးနေ နတ်ဗြဟ္မာတွေသည် စုဝေးကြ၍။
သာဓုကာရံ ဒတွာ၊ သာဓုခေါ်မှုကို ပြုပေးကြကုန်၍။
"အယျ သုမေဓတာပသ၊ အရှင်သုမေဓာရသေ့။
ပေါရာဏကဗောဓိသတ္တာနံ ပလ္လင်္ကံ အာဘုဇိတွာ၊ ရှေးကဖြစ်ပေါ်, ဘုရားအလောင်းတော်တို့၏ တင်ပလ္လင်ကို ခွေ၍။
' ပါရမိယော ဝိစိနိဿာမီ'တိ နိသိန္နကာလေ၊ မြင့်မြတ်သူတို့အလုပ်, ပါရမီတို့ကို စူးစမ်းရှာဖွေအံ့ဟု ထိုင်နေရာအခါ၌။
ယာနိ ပုဗ္ဗနိမိတ္တာနိ နာမ ပညာယန္တိ၊ အကြင်ရှေ့ပြေးပုဗ္ဗနိမိတ်တို့ မည်သည် ထင်ကုန်၏။
တာနိ သဗ္ဗာနိပိ အဇ္ဇ ပါတုဘူတာနိ၊ ထင်နေကျ ထိုရှေ့ပြေး ပုဗ္ဗနိမိတ်အားလုံးတို့သည်လည်း ယနေ့ ထင်ရှားဖြစ်၍ ဖြစ်ကုန်၏။
နိဿံသယေန တွံ ဗုဒ္ဓေါ ဘဝိဿသိ၊ သံသယမရှိ မုက္ချအားဖြင့် သင်ရှင်ရသေ့သည်ဘုရားစင်စစ်သည် ဖြစ်လတ္တံ့။
'ယဿ ဧတာနိ နိမိတ္တာနိ ပညာယန္တိ၊ အကြင်သူမှာ ဤရှေ့ပြေးပုဗ္ဗနိမိတ်တို့သည် ထင်ကုန်၏။
ဧကန္တေန သော ဗုဒ္ဓေါ ဟောတိ၊ ဧကန္တအားဖြင့် ရှေ့ပြေးနိမိတ်ထင်သည့် ထိုသူသည် ဘုရားစင်စစ်သည် ဖြစ်၏'ဟု။
မယမ္ပိ ဧတံ ဇာနာမ၊ တပည့်တော်တို့သည်လည်း ဤအကြောင်းကို သိပါကုန်၏။
"တွံ အတ္တနော ဝီရိယံ ဒဠံ ကတွာ ပဂ္ဂဏှာ'တိ၊ သင်ရှင်ရသေ့သည် မိမိ၏ ဝီရိယကို မြဲမြံသည်ကို ပြု၍ ချီးမြှောက်ပါလော့"ဟု။
ဗောဓိသတ္တံ နာနပ္ပကာရာဟိ ထုတီဟိ အဘိတ္ထုနိံသု၊ ဘုရားလောင်းကို အထူးထူးအပြားပြားကုန်သော ချီးမွမ်းမှုတို့ဖြင့် ချီးမွမ်းကုန်ပြီ။
တေန၊ ထို့သို့ ထူးထူးပြားပြား ချီးမွမ်းကြခြင်းကြောင့်။
"အသမဿ မဟေသိနော၊ ဂုဏ်ရည်တူသူ ရှိတော်မမူသော ဒီပင်္ကရာမြတ်စွာဘုရား၏။
ဣဒံ ဝစနံ သုတွာန၊ ဤဗျာဒိတ်ပေးစကားတော်ကို ကြားရကုန်၍။
'အယံ ဗုဒ္ဓဗီဇံ ကိရ၊ ဤရသေ့ကား ဘုရားမျိုးစေ့တဲ့'ဟု။
နရမရူ အာမောဒိတာ၊ လူနတ်တို့သည် ဝမ်းမြောက်ကုန်ပြီ။
ဥက္ကုဋ္ဌိသဒ္ဒါ ဝတ္တန္တိ၊ ကြွေးကြော်သံတို့သည် ဖြစ်ကုန်၏။
အပ္ဖေါဋေန္တိ၊ လက်ပန်းပေါက်ခတ်ကုန်၏။
ဟသန္တိ စ၊ ရွှင်လည်း ရွှင်ကုန်၏။
ဒသသဟဿီ သဒေဝကာ၊ လောကဓာတ်တစ်သောင်း၌ ရှိကုန်သော နတ်နှင့်တကွ လူတို့သည်။
ကတဉ္ဇလီ နမဿန္တိ၊ လက်အုပ်ချီမှုပြုကုန်၍ ရှိခိုးကြကုန်၏။
ဣမဿ လောကနာထဿ သာသနံ၊ ဤဒီပင်္ကရာမြတ်စွာဘုရား၏ သာသနာတော်ကို။
ယဒိ ဝိရဇ္ဈိဿာမ၊ အကယ်၍များ လွဲသွားကုန်အံ့။
အနာဂတမှိ အဒ္ဓါနေ၊ အနာဂတ်ဖြစ်သော နောင်အခါ၌။
ဣမံ သမ္မုခါ ဟေဿာမ၊ ဤရသေ့၏ မျက်မှောက်၌ ဖြစ်ကုန်အံ့။
နဒိံ တရန္တာ မနုဿာ၊ မြစ်ကို ကူးကုန်သော လူတို့သည်။
ပဋိဘိတ္ထံ ဝိရဇ္ဈိယ၊ ရှေးရှုရင်ဆိုင် ဆိပ်ကမ်းကို လွဲချော်ခဲ့သော်။
ဟေဋ္ဌာတိတ္ထေ ဂဟေတွာန၊ အောက်ဆိပ်ကမ်း၌ ယူ၍။
မဟာနဒိံ ဥတ္တရန္တိ ယထာ၊ မြစ်ကြီးကို ကူးကုန်သကဲ့သို့။
ဧဝမေဝ၊ ဤအတူသာ။
သဗ္ဗေ မယံ၊ အားလုံးကုန်သော ငါတို့သည်။
ဣမံ ဇိနံ ယဒိ မုဉ္စာမ၊ ဤဒီပင်္ကရာမြတ်စွာဘုရားကို အကယ်၍ လက်လွတ်ကုန်အံ့။
အနာဂတမှိ အဒ္ဓါနေ၊ အနာဂတ်ဖြစ်သော နောင်အခါ၌။
ဣမံ သမ္မုခါ ဟေဿာမ၊ ဤရသေ့၏ မျက်မှောက်၌ ဖြစ်ကုန်အံ့။
အာဟုတီနံ ပဋိဂ္ဂဟော၊ လှူဖွယ်တို့ကို ခံယူတော်မူထိုက်သော။
ဒီပင်္ကရော လောကဝိဒူ၊ ဒီပင်္ကရာဘွဲ့တော်ရှိတော်မူသော မြတ်စွာဘုရားသည်။
မမ ကမ္မံ ပကိတ္တေတွာ၊ ငါသုမေဓာရသေ့၏ ပွားများပြုစု, ကောင်းမှုကို မိန့်ကြားတော် မူပြီး၍။
ဒက္ခိဏံ ပါဒံ ဥဒ္ဓရိ၊ လကျ်ာဖြစ်သော ခြေကို ကြွချီတော်မူပြီ။
တတ္ထ၊ ဗျာဒိတ်ပေးရာ ထိုနေရာ၌။
ယေ ဇိနပုတ္တာ အာသုံ၊ ဒီပင်္ကရာဘုရားရှင့်သား အကြင်ရဟန်းတို့သည် ရှိကုန်ပြီ။
တေ သဗ္ဗေ၊ ထို ရဟန်းတော်အားလုံးတို့သည်။
မံ ပဒက္ခိဏံ အကံသု၊ ငါသုမေဓာကို လက်ယာရစ်လည်သည်ကို ပြုကုန်ပြီ။
နရာ နာဂါ စ ဂန္ဓဗ္ဗာ၊ လူတို့သည်လည်းကောင်း, နဂါးတို့သည်လည်းကောင်း, ဂန္ဓဗ္ဗနတ်တို့သည်လည်းကောင်း။
အဘိဝါဒေတွာန ပက္ကမုံ၊ ရှိခိုး၍ ဖဲသွားကုန်ပြီ။
သသံဃေ လောကနာယကေ၊ နောက်လိုက်နောက်ပါ, သံဃာတော်နှင့်တကွသော ဒီပင်္ကရာမြတ်စွာဘုရားသည်။
မေ ဒဿနံ၊ ငါသုမေဓာ၏ မြင်လောက်ရာအရပ်ကို။
အတိက္ကန္တေ၊ ကျော်လွန်သော်။
ဟဋ္ဌတုဋ္ဌေန စိတ္တေန၊ ရွှင်လန်းနှစ်သက်သာ စိတ်ဖြင့်။
တဒါ အာသနာ ဝုဋ္ဌဟိံ၊ ထိုအခါ၌ အလျားမှောက်နေရာမှ ထပြီ။
သုခေန သုခိတော ဟောမိ၊ အပြစ်ကင်းရှင်း, ချမ်းသာခြင်းဖြင့် ချမ်းသာရသည် ဖြစ်၏။
ပါမောဇ္ဇေန ပမောဒိတော၊ အပြစ်ကင်းရှင်း, ဝမ်းသာခြင်းဖြင့် ဝမ်းသာရ၏။
တဒါ၊ ထိုအခါ၌။
ပီတိယာ စ အဘိဿန္နော၊ ဖရဏာပီတိဖြင့်လည်း ကိုယ်လုံး ပြန့်နှံ့သည် ဖြစ်၍။
ပလ္လင်္ကံ အာဘုဇိံ၊ တင်ပလ္လင်ကို ခွေပြီ၊။
တဒါ၊ တင်ပလ္လင်ခွေပြီးရာ ထိုအခါ၌။
ပလ္လင်္ကေန နိသီဒိတွာ၊ တင်ပလ္လင်ခွေဖြင့် ထိုင်နေပြီး၍။
"အဟံ ဈာနေ ဝသီဘူတော၊ ငါသည် ဈာန်အရာ၌ ဝသီဘော်မြောက် အစွမ်းရောက်၏။
အဘိညာသု ပါရမိံ ဂတော၊ အဘိညာဉ်တို့၌ မြင့်မြတ်သူတို့, အမှုကိစ္စသို့ ရောက်၏။
သဟဿိယမှိ လောကမှိ၊ လောကဓာတ်တစ်သောင်း၌။
မေ သမာ ဣသယော နတ္ထိ၊ ငါသုမေဓာနှင့် ဂုဏ်ရည်တူကုန်သော ရသေ့တို့သည် မရှိကုန်။
ဣဒ္ဓိဓမ္မေသု အသမော၊ တန်ခိုးတရား ငါးပါးတို့၌ ဂုဏ်ရည်တူသူမရှိ(ဟုတွေး၍)။
ဤဒိသံ သုခံ အလဘိံ၊ ဤသို့ရှုအပ်သော စိတ်ချမ်းသာကို ရရှိပြီ။
မယှံ ပလ္လင်္ကာဘုဇနေ၊ ငါသုမေဓာ၏ တင်ပလ္လင်ခွေရာအခါ၌။
ဒသသဟဿာဓိဝါသိနော၊ စကြာဝဠာတိုက်တစ်သောင်းနေ နတ်ဗြဟ္မာတွေသည်။
မဟာနာဒံ ပဝတ္တေသုံ၊ အလွန်မြည်ဟည်းသည့် အသံကြီးကို ဖြစ်စေကုန်ပြီ။
ကိံ၊ ဘယ်သို့ ဖြစ်စေကုန်သနည်း။
ပုဗ္ဗေ ဗောဓိသတ္တာနံ၊ ရှေး၌,ရှေးက ဘုရားလောင်းတို့၏။
ပလ္လင်္ကဝရမာဘုဇေ၊ တင်ပလ္လင်ခွေမြတ်ခွေရာအခါ၌။
ယာနိ နိမိတ္တာနိ ပဒိဿန္တိ၊ အကြင်ရှေ့ပြေး နိမိတ်တို့သည် ထင်ကုန်၏။
တာနိ အဇ္ဇ ပဒိဿရေ၊ ထင်နေကျ, ထိုရှေ့ပြေးနိမိတ်တို့သည် ယနေ့၌ ထင်ကုန်ပြီ။
ဓုဝံ ဗုဒ္ဓေါ ဘဝိဿသိ၊ မချွတ်ဧကန် (သင်ရှင်ရသေ့သည်) ဘုရားစင်စစ်သည် ဖြစ်လတ္တံ့။
သီတံ ဗျပဂတံ ဟောတိ၊ အအေးသည် ကင်းပျောက်သည် ဖြစ်၏။
ဥဏှဉ္စ ဥပသမ္မတိ၊ အပူသည်လည်း ငြိမ်း၏။
တာနိ အဇ္ဇ ပဒိဿန္တိ၊ ထိုအအေးပျောက်ကင်း, အပူငြိမ်းခြင်းတို့သည် ယနေ့ ထင်ကုန်၏။
ဗုဒ္ဓေါ ဓုဝံ ဘဝိဿသိ၊ ဘုရားစင်စစ်သည် ဧကန် ဖြစ်လတ္တံ့။
ဒသသဟဿီ လောကဓာတူ၊ တစ်သောင်းကုန်သော လောကဓာတ်တို့သည်။
နိဿဒ္ဒါ နိရာကုလာ ဟောန္တိ၊ မြို့ရွာသံ မရှိကုန်သည်, ရှုပ်ထွေးမှု ကင်းရှင်းကုန်သည် ဖြစ်ကုန်၏။
တာနိ အဇ္ဇ ပဒိဿန္တိ ဗုဒ္ဓေါ ဓုဝံ ဘဝိဿသိ၊ ထိုလောကဓာတ် တစ်သောင်း မြို့ရွာသံကင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ဖြစ်ခြင်းတို့သည် ယနေ့ ထင်ကုန်၏ ဘုရားစင်စစ်သည် ဧကန် ဖြစ်လတ္တံ့။
မဟာဝါတာ န ဝါယန္တိ၊ လေပြင်းတို့သည် မတိုက်ကုန်။
သဝန္တိယော န သန္ဒန္တိ၊ မြစ်တို့သည် မစီးကုန်။
တာနိ အဇ္ဇ ပဒိဿန္တိ၊ ထိုလေပြင်းမတိုက်ခြင်း, မြစ်ရေ မစီးခြင်းတို့သည် ယနေ့ ထင်ကုန်၏။
ဗုဒ္ဓေါ ဓုဝံ ဘဝိဿသိ၊ ဘုရားစင်စစ်သည် ဧကန် ဖြစ်လတ္တံ့။
ထလဇာ သဗ္ဗေ ပုပ္ဖါ၊ ကြည်း ကုန်း၌ ဖြစ်ကုန်သော အလုံးစုံကုန်သော ပန်းတို့သည်လည်းကောင်း။
ဒကဇာ သဗ္ဗေ ပုပ္ဖါ၊ ရေ၌ဖြစ်ကုန်သော အလုံးစုံကုန်သော ပန်းတို့သည်လည်းကောင်း။
တာဝဒေ ပုပ္ဖန္တိ၊ ရှေးဘုရားလောင်းတို့ တင်ပလ္လင်မြတ် ဖွဲ့ခွေနေရာ ထိုအခါ၌ ပွင့်ကုန်ပြီ။
တေပိ သဗ္ဗေ အဇ္ဇ ပုပ္ဖိတာ၊ ထိုကုန်းပန်း ရေပန်းအားလုံးတို့သည်လည်း ယနေ့ ပွင့်ကုန်၏။
ဗုဒ္ဓေါ ဓုဝံ ဘဝိဿသိ၊ ဘုရားစင်စစ်သည် ဧကန် ဖြစ်လတ္တံ့။
လတာ ဝါ ယဒိ ဝါ ရုက္ခာ၊ နွယ်ပင်တို့သည်လည်းကောင်း, သစ်ပင်တို့သည် လည်းကောင်း။
တာဝဒေ၊ ရှေးဘုရားလောင်းတို့ တင်ပလ္လင်မြတ် ဖွဲ့ခွေနေရာ ထိုအခါ၌။
ဖလဘာရော ဟောန္တိ၊ အသီးဝန်ရှိကြကုန်သည် (ပင်လုံးညွတ်အောင် သီးကြကုန်သည်) ဖြစ်ကုန်၏။
တေပိ သဗ္ဗေ အဇ္ဇ ဖလိတာ၊ ထိုနွယ်ပင် သစ်ပင်အားလုံးတို့သည်လည်း ယနေ့ ပင်လုံးညွတ်အောင် သီးကြကုန်၏။
ဗုဒ္ဓေါ ဓုဝံ ဘဝိဿသိ၊ ဘုရားစင်စစ်သည် ဧကန် ဖြစ်လတ္တံ့။
အာကာသဋ္ဌာ ရတနာ စ၊ ကောင်းကင်မှ တည်ရှိကုန်သော ရတနာတို့သည်လည်းကောင်း။
ဘူမဋ္ဌာ ရတနာ၊ မြေမှ တည်ရှိကုန်သော ရတနာတို့သည်လည်းကောင်း။
တာဝဒေ ဇောတန္တိ၊ ရှေးဘုရားလောင်းတို့ တင်ပလ္လင်မြတ် ဖွဲ့ခွေနေရာ ထိုအခါ၌ တောက်ပကုန်၏။
တေပိ ရတနာ အဇ္ဇ ဇောတန္တိ၊ ကောင်းကင်မှာ တည်, မြေမှာ တည်သည့် နှစ်လီကုန်သော ထိုရတနာတို့သည်လည်း ယနေ့ တောက်ပကုန်၏။
ဗုဒ္ဓေါ ဘဝိဿသိ ဓုဝံ၊ ဘုရားစင်စစ်သည် ဖြစ်အံ့ မလွဲတည်း။
မာနုသကာ တူရိယာ စ၊ လူတို့ဥစ္စာ ဖြစ်ကုန်သော တူရိယာတို့သည်လည်းကောင်း။
ဒိဗ္ဗာ တူရိယာ စ၊ နတ်တို့ဥစ္စာ ဖြစ်ကုန်သော တူရိယာတို့သည်လည်းကောင်း။
တာဝဒေ ဝဇ္ဇန္တိ၊ ရှေးဘုရားလောင်းတို့ တင်ပလ္လင်မြတ် ဖွဲ့ခွေနေရာ ထိုအခါ၌ အလိုလိုမြည်ကုန်၏။
တေပိ ဥဘော အဇ္ဇ အဘိရဝန္တိ၊ လူနတ်ဥစ္စာ ထိုတူရိယာနှစ်ဖြာတို့သည်လည်း ယနေ့ အလိုလိုမြည်ကုန်၏။
ဗုဒ္ဓေါ ဘဝိဿသိ ဓုဝံ၊ ဘုရားစင်စစ်သည် ဖြစ်အံ့ မချွတ်တည်း။
တာဝဒေ၊ ရှေးဘုရားလောင်းတို့ တင်ပလ္လင်မြတ် ဖွဲ့ခွေနေရာ ထိုအခါ၌။
ဂဂနာ ဝိစိတ္တပုပ္ဖါ အဘိဝဿန္တိ၊ ကောင်းကင်မှ အဆင်း အနံ့ ဆန်းကြယ်သည့် ပန်းမိုးတို့သည် ရွာကုန်ပြီ။
တေပိ အဇ္ဇ ပဝဿန္တိ၊ အဆင်းအနံ့ ဆန်းကြယ်သည့် ထိုပန်းမိုးတို့သည်လည်း ယနေ့ ရွာကုန်၏။
ဗုဒ္ဓေါ ဓုဝံ ဘဝိဿတိ၊ ဘုရားစင်စစ် ဧကန် ဖြစ်အံ့တည်း။
မဟာသမုဒ္ဒေါ အာဘုဇတိ၊ မဟာသမုဒ္ဒရာသည် ခွေသွား လိပ်သွား၏ (လှိုင်းမထဘဲ ရေကျသွား၏)။
ဒသသဟဿီ ပကမ္ပတိ၊ လောကဓာတ် တစ်သောင်းသည် တုန်လှုပ်၏။
တေပိ ဥဘော အဇ္ဇ အဘိရဝန္တိ၊ မဟာသမုဒ္ဒရာ လောကဓာတ်တစ်သောင်း ထိုနှစ်မျိုးလုံးတို့သည်လည်း ယနေ့ အသံပြုကုန်၏။
ဓုဝံ ဗုဒ္ဓေါ ဘဝိဿသိ၊ ဧကန် ဘုရားစင်စစ်သည် ဖြစ်လတ္တံ့။
ဒသသဟဿေ၊ စကြာဝဠာတစ်သောင်း၌။
နိရယေပိ၊ ရှိကုန်သော ငရဲတို့၌လည်း။
တာဝဒေ၊ ရှေးဘုရားလောင်းတို့ တင်ပလ္လင်မြတ် ဖွဲ့ခွေနေရာ ထိုအခါ၌။
အဂ္ဂီ နိဗ္ဗန္တိ၊ မီးတို့သည် ငြိမ်းကုန်ပြီ။
တေပိ အဂ္ဂီ အဇ္ဇ နိဗ္ဗုတာ၊ ထိုငရဲမီးတို့သည်လည်း ယနေ့ ငြိမ်းကုန်၏။
ဓုဝံ ဗုဒ္ဓေါ ဘဝိဿသိ၊ ဧကန် ဘုရားစင်စစ်သည် ဖြစ်လတ္တံ့။
သူရိယော ဝိမလော ဟောတိ၊ နေသည် အညစ်အကြေးကင်းသည် ဖြစ်ပြီ။
သဗ္ဗာ တာရကာ ဒိဿန္တိ၊ အလုံးစုံကုန်သော ကြယ်တာရာတို့သည် ထင်ထင်မြင်မြင် ဖြစ်ကုန်ပြီ။
တေပိ အဇ္ဇ ပဒိဿန္တိ၊ ထိုနေ အညစ်အကြေးကင်းမှု ကြယ်တာရာ ထင်ထင်မြင်မြင် ဖြစ်မှုတို့သည်လည်း ယနေ့ ထင်ကုန်၏။
ဓုဝံ ဗုဒ္ဓေါ ဘဝိဿသိ၊ ဧကန် ဘုရားစင်စစ် ဖြစ်လတ္တံ့။
တာဝဒေ၊ ရှေးဘုရားလောင်းတို့ တင်ပလ္လင်မြတ်ဖွဲ့ခွေနေရာ ထိုအခါ၌။
အနောဝဋ္ဌေန၊ မိုးမရွာပါဘဲ။
မဟိယာ ဥဒကံ ဥဗ္ဘိဇ္ဇိ၊ မြေမှ ရေသည် ပန်းထွက်ပြီ။
တမ္ပိ အဇ္ဇ မဟိယာ ဥဗ္ဘိဇ္ဇတေ၊ ထိုရေသည်လည်း ယနေ့ မြေမှ ပန်းထွက်၏။
ဗုဒ္ဓေါ ဓုဝံ ဘဝိဿသိ၊ ဘုရားစင်စစ် ဧကန် ဖြစ်မည်တည်း။
ဂဂနမဏ္ဍလေ၊ ကောင်းကင်အဝန်း၌။
တာရာဂဏာ၊ ဂြိုဟ်အားလုံးတို့သည်လည်းကောင်း။
နက္ခတ္တာ၊ ကြယ်တာရာနက္ခတ်တို့သည် လည်းကောင်း။
ဝိရောစန္တိ၊ အထူးတင့်တယ်ကုန်၏။
ဝိသာခါ စန္ဒိမာယုတ္တာ၊ ဝိသာခါနက္ခတ်သည် စန်းနှင့်ယှဉ်၏။
ဓုဝံ ဗုဒ္ဓေါ ဘဝိဿသိ၊ ဧကန် ဘုရားစင်စစ် ဖြစ်လတ္တံ့။
ဗိလာသယာ၊ တွင်းအောင်းသတ္တဝါတို့သည်လည်းကောင်း။
ဒရီသယာ၊ တွင်းအောင်းကိုချန် ကျန်သတ္တဝါတို့သည်လည်းကောင်း။
သကာသယာ နိက္ခမန္တိ၊ ကိုယ့်နေရာမှ ထွက်ကြကုန်ပြီ။
တေပိ အာသယာ အဇ္ဇ ဆုဒ္ဓါ၊ ထိုနေရာအသီးသီးတို့ကိုလည်း ယနေ့ သတ္တဝါတို့ စွန့်ခွါအပ်ကုန်ပြီ။
ဓုဝံ ဗုဒ္ဓေါ ဘဝိဿသိ၊ ဧကန် ဘုရားစင်စစ် ဖြစ်လတ္တံ့။
တာဝဒေ သတ္တာနံ အရတိ န ဟောတိ၊ ရှေးဘုရားလောင်းတို့ တင်ပလ္လင်မြတ် ဖွဲ့ခွေနေရာ ထိုအခါ၌ သတ္တဝါတို့မှာ မပျော်မွေ့မှုသည် မဖြစ်ပြီ။
သန္တုဋ္ဌာ ဟောန္တိ၊ ဆန္ဒပြည့်ဝ တင်းတိမ်ရောင့်ရဲကြကုန်သည် ဖြစ်ကုန်ပြီ။
တေပိ သဗ္ဗေ အဇ္ဇ သန္တုဋ္ဌာ၊ ထိုသတ္တဝါအားလုံးတို့သည်လည်း ယနေ့ ဆန္ဒပြည့်ဝ တင်းတိမ်ရောင့်ရဲကြကုန်၏။
ဓုဝံ ဗုဒ္ဓေါ ဘဝိဿသိ၊ ဧကန် ဘုရားစင်စစ် ဖြစ်လတ္တံ့။
တဒါ ရောဂါ ဥပသမ္မန္တိ၊ ရှေးဘုရားလောင်းတို့သည် တင်ပလ္လင်မြတ် ဖွဲ့ခွေနေရာ ထိုအခါ၌ သတ္တဝါတို့မှာ ဖြစ်ပွားသည့် ရောဂါတို့သည် ငြိမ်းအေးသက်သာကုန်ပြီ။
ဇိဃစ္ဆာ စ ဝိနဿတိ၊ ဆာလောင်မွတ်သိပ်မှုသည်လည်း ကင်းပျောက်ပြီ။
တာနိပိ အဇ္ဇ ပဒိဿန္တိ၊ ထိုရောဂါသက်သာမှု ဆာလောင်မွတ်သိပ်ခြင်း ပျောက်မှုတို့သည်လည်း ယနေ့ ထင်ကုန်၏။
ဓုဝံ ဗုဒ္ဓေါ ဘဝိဿသိ၊ ဧကန်ဘုရားစင်စစ်ဖြစ်လတ္တံံ့။
တဒါ ရာဂေါ တနု ဟောတိ၊ ရှေးဘုရားလောင်းတို့ တင်ပလ္လင်မြတ် ဖွဲ့ခွေနေရာ ထိုအခါ၌ ကာမရာဂသည် သတ္တဝါတို့မှာ မထမကြွ ခေါင်းပါးသည် ဖြစ်ပြီ။
ဒေါသော မောဟော ဝိနဿတိ၊ ဒေါသသည်လည်းကောင်း, မောဟသည်လည်းကောင်း, မထမကြွ ပျက်စီးပြီ။
တေပိ သဗ္ဗေ အဇ္ဇ ဝိဂတာ၊ ထိုရာဂ ဒေါသ မောဟ အားလုံးတို့သည်လည်း ယနေ့ မထမကြွ ကင်းကြကုန်၏။
ဓုဝံ ဗုဒ္ဓေါ ဘဝိဿသိ၊ ဧကန် ဘုရားစင်စစ် ဖြစ်လတ္တံ့။
ဘယံ တဒါ န ဘဝတိ၊ ကြောက်ခြင်း ကြောက်ဖွယ်အာရုံသည် ရှေးဘုရားလောင်းတို့ တင်ပလ္လင်မြတ် ဖွဲ့ခွေနေရာ ထိုအခါ၌ မဖြစ်သည် သာတည်း။
အဇ္ဇပိ ဧတံ ပဒိဿတိ၊ ယနေ့လည်း ကြောက်ခြင်း ကြောက်ဖွယ် အာရုံ ထိုနှစ်ခု မဖြစ်ခြင်းသည် ထင်၏။
ဓုဝံ ဗုဒ္ဓေါ ဘဝိဿသိ၊ ဧကန်ဘုရားစင်စစ် ဖြစ်လတ္တံံ့ဟု။
တေန လိင်္ဂေန ဇာနာမ၊ ထိုအကြောင်းကြောင့် ငါတို့သိကုန်၏။
ရဇော ဥဒ္ဓံ အနုဒ္ဓံသတိ၊ မြူမှုန်သည် အထက်သို့ မတက်ပြီ။
အဇ္ဇပိ ဧတံ ပဒိဿတိ၊ ယနေ့လည်း ထိုမြူမှုန်အထက်မတက်မှုကို တွေ့မြင်ရ၏။
ဓုဝံ ဗုဒ္ဓေါ ဘဝိဿသိ၊ ဧကန် ဘုရားစင်စစ် ဖြစ်လတ္တံ့ဟု။
တေန လိင်္ဂေန ဇာနာမ၊ ထိုအကြောင်းကြောင့် ငါတို့သိကုန်၏။
အနိဋ္ဌဂန္ဓော ပက္ကမတိ၊ မလိုလားအပ်သောအနံ့သည် ဖယ်ခွါကင်းပျောက်ပြီ။
ဒိဗ္ဗဂန္ဓော ပဝါယတိ၊ နတ်တို့အနံ့သည် မွှေးမွှေးကြိုင်ကြိုင် လာရောက်ပြီ။
သောပိ ဂန္ဓော အဇ္ဇ ဝါယတိ၊ မွှေးမွှေးကြိုင်ကြိုင် ထိုနတ်တို့ အနံ့သည်လည်း ယနေ့ လာရောက်၏။
ဓုဝံ ဗုဒ္ဓေါ ဘဝိဿသိ၊ ဧကန် ဘုရားစင်စစ် ဖြစ်လတ္တံ့။
အရူပိနော ဌပယိတွာ၊ အရူပဘုံနေ ဗြဟ္မာတွေကို ချန်ထား၍။
သဗ္ဗေ ဒေဝါ ပဒိဿန္တိ၊ အလုံးစုံသော နတ်ဗြဟ္မာတို့ကို မြင်အပ်ကုန်ပြီ (မြင်ရ ကုန်ပြီ)။
တေပိ သဗ္ဗေ အဇ္ဇ ဒိဿန္တိ၊ အရူပဘုံသား ဗြဟ္မာများမှ တစ်ပါး ထိုအခြားနတ်ဗြဟ္မာ အားလုံးတို့သည်လည်း ယနေ့ မြင်ရကုန်၏။
ဓုဝံ ဗုဒ္ဓေါ ဘဝိဿသိ၊ ဧကန် ဘုရားစင်စစ် ဖြစ်လတ္တံ့။
တာဝဒေ၊ ရှေးဘုရားလောင်းတို့ တင်ပလ္လင်မြတ် ဖွဲ့ခွေနေရာ ထိုအခါ၌။
ယာဝတာ နိရယာ နာမ သဗ္ဗေ ဒိဿန္တိ၊ ငရဲမည်သမျှ ရှိကြကုန်သော ငရဲသူ ငရဲသား အားလုံးတို့ကို မြင်ရကုန်ပြီ။
တေပိ သဗ္ဗေ အဇ္ဇ ဒိဿန္တိ၊ ထိုငရဲသူ ငရဲသား အားလုံးတို့ကိုလည်း ယနေ့ မြင်ရကုန်၏။
ဓုဝံ ဗုဒ္ဓေါ ဘဝိဿသိ၊ ဧကန် ဘုရားစင်စစ် ဖြစ်လတ္တံ့။
တာဝဒေ၊ ရှေးဘုရားလောင်းတို့ တင်ပလ္လင်မြတ် ဖွဲ့ခွေနေရာ ထိုအခါ၌။
ကုဋ္ဋာ ကဝါဋာ သေလာ စ၊ နံရံတို့သည်လည်းကောင်း, တံခါးရွက်တို့သည်လည်းကောင်း တောင်တို့သည်လည်းကောင်း။
အာဝရဏာ န ဟောန္တိ၊ အပိတ်အပင် အတားအဆီးတို့သည် မဖြစ်ကုန်ပြီ။
တေပိ အဇ္ဇ အာကာသဘူတာ၊ ထိုနံရံ,တံခါးရွက် တောင်တို့သည်လည်း ယနေ့ ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်ခြင်းကြီး ဖြစ်ကြကုန်၏။
ဓုဝံ ဗုဒ္ဓေါ ဘဝိဿသိ၊ ဧကန် ဘုရားစင်စစ် ဖြစ်လတ္တံ့။
တသ္မိံ ခဏေ၊ ရှေးဘုရားလောင်းတို့ တင်ပလ္လင်မြတ်ဖွဲ့ခွေနေသည့် ထိုခဏ၌။
စုတိ စ ဥပပတ္တိ စ န ဝိဇ္ဇတိ၊ စုတေမှုသည်လည်းကောင်း, ပဋိသန္ဓေနေမှုသည်လည်းကောင်း မရှိပြီ။
တာနိပိ အဇ္ဇ ပဒိဿန္တိ၊ စုတေမှု မရှိခြင်း, သန္ဓေနေမှု မရှိခြင်း ထိုနှစ်မျိုးတို့ကိုလည်း ယနေ့ တွေ့မြင်ရကုန်၏။
ဓုဝံ ဗုဒ္ဓေါ ဘဝိဿသိ၊ ဧကန် ဘုရားစင်စစ် ဖြစ်လတ္တံ့။
ဒဠှံ ဝီရိယံ ပဂ္ဂဏှ၊ မြဲမြံခိုင်ခန့်သော ဝီရိယကို အပြားပြားအစားစားအားဖြင့် ယူထားလော့။
မာ နိဝတ္တ အဘိက္ကမ၊ နောက်မဆုတ်လင့် ရှေ့တက်လော့။
ဓုဝံ ဗုဒ္ဓေါ ဘဝိဿသိ၊ ဧကန် ဘုရားစင်စစ် ဖြစ်လတ္တံ့ဟု။
မယမ္ပိ ဧတံ ဇာနမ၊ ငါတို့သည်လည်း ဤဘုရားဖြစ်မည့်အကြောင်းကိုသိကုန်၏။
ဣတီတိ၊ ဤသို့ ဖြစ်စေကုန်ပြီ"ဟု။
ဝုတ္တံ၊ ဗုဒ္ဓဝင်မှာ ဘုရားဟောတော်မူအပ်ပြီ။
(ဤ 'ဝုတ္တံ၊ ဗုဒ္ဓဝင်မှာ ဘုရားဟောတော်မူအပ်ပြီ'ကား နှာ ၅၉မှ
'တေန၊ ထို့သို့ ထူးထူးပြားပြား ချီးမွမ်းကြခြင်းကြောင့်'၏ စပ်ရာ ပုဒ်တည်း)။
ဗောဓိသတ္တော၊ ဘုရားလောင်းသည်။
ဒီပင်္ကရဒသဗလဿ စ ဒသသဟဿစက္ကဝါဠဒေဝတာနဉ္စ၊ ဒီပင်္ကရာမြတ်စွာဘုရား၏လည်းကောင်း, စကြဝဠာတစ်သောင်းနေ နတ်ဗြဟ္မာတို့၏လည်းကောင်း။
ဝစနံ သုတွာ၊ စကားကိုကြားရ၍။
မတ္တာယ ဘိယျောသော၊ အတိုင်းထက်အလွန်။
သဉ္ဇာတုဿာဟော ဟုတွာ၊ ပြင်းထန်စွာဖြစ်သည့် အားထုတ်လိုမှုရှိသည် ဖြစ်၍။
'ဗုဒ္ဓါ နာမ အမောဃဝစနာ၊ ဘုရားတို့မည်သည် အချည်းနှီးစကား မမိန့်ကြားကုန်။
ဗုဒ္ဓါနံ ကထာယ အညထတ္တံ နတ္ထိ၊ ဘုရားရှင်တို့၏ စကား၏ တစ်မျိုးတစ်မည် ဖြစ်ခြင်းသည် မရှိ။
ဟိ၊ ဥပမာဆောင် ထင်ရှားအောင် ပြရသော်။
အာကာသ ခိတ္တလေဍ္ဍုဿ ပတနံ ဓုဝံ ယထာ၊ ကောင်းကင်သို့ မြှောက်ပစ်အပ်သော ခဲ၏ကျခြင်းသည် မြဲသကဲ့သို့ လည်းကောင်း။
ဇာတဿ မရဏံ ဓုဝံ ယထာ၊ မွေးဖွားလာသူ၏ သေခြင်းသည် မြဲသကဲ့သို့လည်းကောင်း။
အရုဏေ ဥဂ္ဂတေ သူရိယဿ ဥဋ္ဌာနံ ဓုဝံ ယထာ၊ အရုဏ်သည် တက်သော် နေ၏ထွက်ခြင်းသည် မြဲသကဲ့သို့လည်းကောင်း။
အာသယာ နိက္ခန္တသီဟဿ သီဟနာဒနဒနံ ဓုဝံ ယထာ၊ နေရာဂူမှ ထွက်လာသော ခြင်္သေ့၏ ခြင်္သေ့သံဟိန်းဟောက်ခြင်းသည် မြဲသကဲ့သို့လည်းကောင်း။
ဂရုဂဗ္ဘာယ ဣတ္ထိယာ၊ ကိုယ်လေးလက်ဝန်ရှိသော အမျိုးသမီး၏။
ဘာရမောရောပနံ အဝဿံ ဘာဝိ ယထာ၊ ကိုယ်ဝန်ချ မွေးဖွားခြင်းသည် ဧကန် ဖြစ်သကဲ့သို့လည်းကောင်း။
ဧဝမေဝ၊ ဤအတူသာ။
ဗုဒ္ဓါနံ ဝစနံ နာမ၊ ဘုရားရှင်တို့၏ စကားတော်မည်သည်။
ဓုဝံ အမေဃံ၊ မပြောင်းမလွဲ ခိုင်မြဲ၏ အလကားမဖြစ်။
အဒ္ဓါ အဟံ ဗုဒ္ဓေါ ဘဝိဿာမီတိ စိန္တေသိ၊ ဧကန် ငါသည် ဘုရားစင်စစ်သည် ဖြစ်ရလတ္တံ့"ဟု တွေးမိပြီ။
တေန၊ ထို့သို့ တွေးမိသောကြောင့်။
ဗုဒ္ဓဿ၊ ဒီပင်္ကရာမြတ်စွာဘုရား၏လည်းကောင်း။
ဒသသဟဿီနံ၊ လောကဓာတ်တစ်သောင်းနေ နတ်ဗြဟ္မာတွေ၏လည်းကောင်း။
ဥဘယံ ဝစနံ သုတွာ၊ စကားနှစ်မျိုးကို ကြားရ၍။
တဒါ၊ ကြားရပြီးရာ ထိုအခါ၌။
အဟံ၊ ငါသုမေဓာသည်။၊
တုဋ္ဌဟဋ္ဌော ပမောဒိတော ဟုတွာ၊ နှစ်သက်ရွှင်လန်းသည် ဝမ်းမြောက်သည် ဖြစ်၍။
'ဗုဒ္ဓါ အဒွေဇ္ဈဝစနာ၊ ဘုရားရှင်တို့သည် စကားနှစ်ခွ မရှိကြကုန်။
ဇိနာ အမောဃဝစနာ၊ ငါးမာရ်အောင်မြင် ဘုရားရှင်တို့သည် အလကားစကား မပြောကြ။
ဗုဒ္ဓါနံ ဝိတထံ နတ္ထိ၊ ဘုရားရှင်တို့၏ မှားယွင်းမှုသည် မရှိ။
အဟံ ဓုဝံ ဗုဒ္ဓေါ ဘဝါမိ၊ ငါသည် ဧကန် ဘုရားစင်စစ်သည် ဖြစ်အံ့။
နဘေ ခိတ္တံ လေဍ္ဍု၊ ကောင်းကင်သို့ မြှောက်အပ်သော ခဲသည်။
ဘူမိယံ ဓုဝံ ပတတိ ယထာ၊ မြေသို့ ဧကန်ကျဘိသကဲ့သို့။
တထေဝ၊ ထို့အတူသာ။
ဗုဒ္ဓသေဋ္ဌာနံ ဝစနံ၊ ဘုရားမြတ်တို့၏ စကားတော်သည်။
ဓုဝသဿတံ၊ ဖြစ်လတ္တံ့ ဧကန်လည်း ဖြစ် မြဲလည်းမြဲ၏။
သဗ္ဗသတ္တာနံ မရဏံ ဓုဝသဿတံ ယထာပိ၊ သတ္တဝါအားလုံး၏ သေခြင်းသည် ဖြစ်လတ္တံ့ ဧကန်လည်းဖြစ် မြဲလည်းမြဲသကဲ့သို့။
တထေဝ ဗုဒ္ဓသေဋ္ဌာနံ ဝစနံ၊ ထို့အတူသာ ဘုရားမြတ်တို့၏ စကားတော်သည်။
ဓုဝသဿတံ၊ ဖြစ်လတ္တံ့ ဧကန်လည်းဖြစ် မြဲလည်းမြဲ၏။
ရတ္တိက္ခယေ ပတ္တေ၊ ညဉ့်ကုန်ခြင်းသည် ရောက်သော်။
သူရိယုဂ္ဂမနံ ဓုဝံ ယထာ၊ နေထွက်ခြင်းသည် ဧကန်ဖြစသကဲ့သို့။
တထေဝ၊ ထို့အတူသာ။
ဗုဒ္ဓသေဋ္ဌာနံ ဝစနံ ဓုဝသဿတံ၊ ဘုရားမြတ်တို့ စကားတော်သည် ဖြစ်လတ္တံ့ဧကန် မြဲမြံ၏။
နိက္ခန္တသယနဿ သီဟဿ၊ ကိန်းစက်ရာမှ ထွက်လာသည့် ခြင်္သေ့၏။
နဒနံ ဓုဝံ ယထာ၊ ဟိန်းဟောက်ခြင်းသည် မြဲသကဲ့သို့။
ဗုဒ္ဓသေဋ္ဌာနံ ဝစနံ တထေဝ ဓုဝသဿတံ၊ ဘုရားမြတ်တို့ စကားတော်သည် ထို့အတူသာ ဖြစ်လတ္တံ့ဧကန် မြဲမြံ၏။
အာပန္နသတ္တာနံ ဘာရမောရောပနံ ဓုဝံ ယထာ၊ ကိုယ်ဝန်ဆောင် မိန်းမတို့၏ ကိုယ်ဝန်ကိုချ မွေးဖွားခြင်းသည် ဧကန်ဖြစ်သကဲ့သို့။
ဗုဒ္ဓသေဋ္ဌာနံ ဝစနံ တထေဝ ဓုဝသဿတံ၊ ဘုရားမြတ်တို့ စကားတော်သည် ထို့အတူသာ ဖြစ်လတ္တံ့ဧကန် မြဲမြံ၏'ဟု။
ဧဝံ စိန္တေသိံ တိ၊ ဤသို့ ကြံစည်ပြီ" ဟူ၍။
ဝုတ္တံ၊ ဗုဒ္ဓဝင်မှာ ဘုရားဟောတော်မူအပ်ပြီ။
သော၊ ထိုသုမေဓာသည်။
ဓုဝံ အဟံ ဗုဒ္ဓေါ ဘဝိဿာမီတိ၊ ဧကန် ငါသည် ဘုရားစင်စစ်သည် ဖြစ်လတ္တံ့ဟု။
ဧဝံ ကတသန္နိဋ္ဌာနော၊ ဤသို့ ဆုံးဖြတ်ခြင်းကို ပြု၍။
ဗုဒ္ဓကာရကေ ဓမ္မေ ဥပဓာရေတုံ၊ ဘုရားဖြစ်အောင် ပြုတတ်ကုန်သော တရားတို့ကို စူးစမ်းရှာဖွေခြင်းငှာ။
"ဗုဒ္ဓကာရကဓမ္မာ ကဟံ နု ခေါ၊ ဘုရားဖြစ်အောင် ပြုတတ်သည့် တရားတို့သည် အဘယ်နေရာမှာနည်း။
ဥဒ္ဓံ ကိံ၊ အထက်မှာလော။
ဥဒါဟု အဓော၊ သို့မဟုတ် အောက်မှာလား"။
ဒိသာသု ဝိဒိသာသု၊ တည့်တည့်အရပ်တို့မှာလား အထောင့်အရပ်တို့မှာလား။
ဣတိ အနုက္ကမေန၊ ဤသို့လျှင် အစဉ်အားဖြင့်။
သကလံ ဓမ္မဓာတုံ ဝိစိနန္တော၊ အလုံးစုံသောတရားသဘောကို ရှာဖွေသော်။
ပေါရာဏကဗောဓိသတ္တေဟိ အာသေဝိတနိသေဝိတံ၊ ရှေးဘုရားလောင်းတို့သည် မှီဝဲအပ်, အမြဲမှီဝဲအပ်သော။
ပဌမံ ဒါနပါရမိံ ဒိသွာ၊ ပဌမဆုံးသော ဒါနပါရမီကို တွေ့မြင်၍။
'သုမေဓပဏ္ဍိတ၊ သုမေဓာပညာရှိ။
တွံ ဣတော ပဋ္ဌာယ၊ သင်သည် ယခုချိန်မှ စ၍။
ပဌမံ ဒါနပါရမိံ ပူရေယျာသိ၊ ပဌမဆုံးသော ဒါနပါရမီကို ဖြည့်ကျင့်လော့။
ဟိ၊ ထင်ရှားစေအံ့။
နိက္ကုဇ္ဇိတော ဥဒကကုမ္ဘော၊ မှောက်အပ်သော ရေအိုးသည်။
နိဿေသံ ကတွာ၊ လက်ကျန်မရှိသည်ကို ပြု၍။
ဥဒကံ ဝမတိယေဝ ယထာ၊ ရေကို အန်ထုတ်မှုသာ ပြုသကဲ့သို့။
န ပစ္စာဟရတိ ယထာ၊ တစ်ဖန် ပြန်မဆောင်ယူသကဲ့သို့။
ဧဝမေဝ၊ ဤအတူသာ။
ဓနံ ဝါ ယသံ ဝါ၊ ဥစ္စာကိုလည်းကောင်း အခြံအရံကိုလည်းကောင်း။
ပုတ္တံ ဝါ ဒါရံ ဝါ၊ သားသမီးကိုလည်းကောင်း မယားကိုလည်းကောင်း။
အင်္ဂပစ္စင်္ဂံ ဝါ၊ အင်္ဂါကြီးငယ်ကိုလည်းကောင်း။
အနောလောကေတွာ၊ မကြည့်မူ၍။
သမ္ပတ္တယာစကာနံ၊ လာရောက်တောင်းသူတို့အား။
သဗ္ဗံ၊ အလုံးစုံကို။
ဣစ္ဆိတိစ္ဆိတံ၊ အလိုရှိအပ်, အလိုရှိအပ်သည်ကို ( လိုချင်သမျှတိုင်းကို)။
နိဿေသံ ကတွာ၊ လက်ကျန်မရှိသည်ကို ပြု၍။
ဒဒမာနော၊ ပေးလှူသော်။
ဗောဓိရုက္ခမူလေ နိသီဒိတွာ၊ ဗောဓိပင်ရင်း၌ ထိုင်နေ၍။
ဗုဒ္ဓေါ ဘဝိဿသီတိ၊ ဘုရားသည် ဖြစ်လတ္တံ့"ဟု။
ဧဝံ အတ္တာနံ ဩဝဒိ၊ ဤသို့ မိမိကိုယ်ကို ဆုံးမပြီ။
ဣတိ၊ ဤသို့ ဆုံးမ၍။
ပဌမံ ဒါနပါရမိံ၊ ပဌမဆုံးဖြစ်သော ဒါနပါရမီကို။
ဒဠှံ ကတွာ အဓိဋ္ဌာသိ၊ မြဲမြံသည်ကို ပြု၍ အဓိဋ္ဌာန်ပြီ။
တေန၊ ထိုသို့ အဓိဋ္ဌာန်ပြုသောကြောင့်။
"ဗုဒ္ဓကရေ ဓမ္မေ၊ ဘုရားဖြစ်အောင်, ပြုတတ်ကုန်သော တရားတို့ကို။
ဣတော စိတော၊ ထိုမှ ဤမှ ဟိုဟိုဒီဒီ အနှံ့။
ဟန္ဒ ဝိစိနာမိ၊ ယခုပင် ရှာဖွေအံ့။
ဗုဒ္ဓကရာ ဓမ္မာ၊ ဘုရားဖြစ်အောင်, ပြုတတ်ကုန်သော တရားတို့သည်(ထည့်ပါဌ်နှင့် အနက်)။
ဥဒ္ဓံ အဓော၊ အထက်နတ်ပြည် ဗြဟ္မာ့ပြည်မှာလား အောက်လူ့ပြည်မှာလား။
ဒသ ဒိသာ၊ အရပ်ဆယ်မျက်နှာတို့မှာလား။
ယာဝတာ ဓမ္မဓာတုယာ၊ ကာမ, ရူပ, အရူပ သဘာဝတရားဖြစ်ရာ အနှံ့။
ဝိစိနာမိ၊ ရှာဖွေအံ့။
တဒါ၊ ထိုအခါ၌။
ဝိစိနန္တော၊ ရှာဖွေသော်။
ပုဗ္ဗကေဟိ မဟေသီဟိ၊ ရှေး၌ ဖြစ်ကုန်သော ဘုရားလောင်းတို့သည်။
အနုစိဏ္ဏံ မဟာပထံ၊ အစဉ်မပြတ်, လေ့ကျက်အပ်သော လမ်းမြတ်ကြီးဖြစ်သော။
ပဌမံ ဒါနပါရမိံ အဒက္ခိံ၊ ပဌမဆုံးဖြစ်သော ဒါနပါရမီကို တွေ့မြင်ပြီ။
တွံ၊ သင် သုမေဓာသည်။
ဗောဓိံ ပတ္တုံ ယဒိ ဣစ္ဆသိ၊ သဗ္ဗညုတဉာဏ်ကို ရခြင်းငှာ အကယ်၍ အလိုရှိအံ့။
ဣမံ ပဌမံ၊ ဤပဌမဆုံးဖြစ်သော ဒါနပါရမီကို။
တာဝ ဒဠှံ ကတွာ သမာဒိယ၊ ရှေးဦးစွာ မြဲမြံသည်ကို ပြု၍ ဆောက်တည်လော့။
ဒါနပါရမိတံ ဂစ္ဆ၊ ဒါနပါရမီသို့ အရောက်သွားလော့ (ဒါနပါရမီကို ပြည့်အောင် ဖြည့်လော့)။
ယဿ ကဿစိ သမ္ပုဏ္ဏော၊ အရည်တစ်မျိုးမျိုးနှင့် ပြည့်နေသော။
ယဿ ကဿစိ အဓောကတော၊ တစ်ဦးဦးသည် အောက်၌ မျက်နှာရှိသည်ကို ပြုအပ်မှောက်အပ်သော။
ကုမ္ဘော၊ အိုးသည်။
ဥဒကံ နိဿေသံ၊ ရေကို အကျန်မရှိအောင်။
ဝမတေဝ ယထာပိ၊ အန်သာ အန်ချသကဲ့သို့။
တတ္ထ န ပရိရက္ခတိ ယထာပိ၊ ထိုသို့ အံချရာ၌ ထိန်းသိမ်းမှုမရှိသကဲ့သို့။
တထေဝ၊ ထို့အတူသာ။
ဟီနဥက္ကဋ္ဌမဇ္ဈိမေ ယာစကေ ဒိသွာ၊ အယုတ်အမြတ် အလတ်ဖြစ်ကုန်သော တောင်းရမ်းသူတို့ကို တွေ့မြင်သော်။
အဓောကတော ကုမ္ဘော ဝိယ၊ မှောက်အပ်သော အိုးကဲ့သို့။
ဒါနံ နိဿေသံ ဒဒါဟီတိ၊ လှူဖွယ်ကို အကျန်မထားဘဲ လှူလော့"ဟု။
ဝုတ္တံ၊ ဗုဒ္ဓဝင်မှာ ဘုရားဟောကြားတော်မူအပ်ပြီ။
အထ၊ အဓိဋ္ဌာန်ပြီးသည်မှ အခြားမဲ့၌။
"ဗုဒ္ဓကာရကဓမ္မေဟိ၊ ဘုရားဖြစ်အောင် ပြုတတ်ကုန်သော တရားတို့သည်။
ဧတ္တကေဟေဝ၊ ဤမျှတို့သည်သာ။
န ဘဝိတဗ္ဗန္တိ၊ မဖြစ်တန်ရာ"ဟုတွေးမိ၍။
ဥတ္တရိပိ၊ ဒါနပါရမီထက် ပိုပိုလွန်လွန်လည်း။
အဿ၊ ထိုဘုရားလောင်း သုမေဓာသည်။
ဥပဓာရတော၊ စူးစမ်းရှာဖွေသော်။
ဒုတိယံ သီလပါရမိံ ဒိသွာ၊ ဒုတိယဖြစ်သော သီလပါရမီကို တွေ့မြင်ရ၍။
"သုမေဓပဏ္ဍိတ၊ သုမေဓာပညာရှိ။
တွံ ဣတော ပဋ္ဌာယ၊ သင်သည် ဤအချိန်မှ စ၍။
သီလပါရမိမ္ပိ ပူရေယျာသိ၊ သီလပါရမီကိုလည်း ပြည့်စေလော့ ဖြည့်လော့။
ဟိ၊ သီလပါရမီ ဖြည့်ပုံ ဥပမာပြအံ့။
စမရီမိဂေါ နာမ၊ စမရီသားကောင်မည်သည်။
ဇီဝိတမ္ပိ အနောလောကေတွာ၊ အသက်ကိုပင်သော်လည်း မရှုမငဲ့မူ၍။
အတ္တနောဝါလမေဝ ရက္ခတိ ယထာ၊ မိမိ၏ မြီးဆံမျှင်ကိုသာ စောင့်ရှောက်ဘိသကဲ့သို့။
ဧဝံ တွမ္ပိ၊ ဤအတူ သင်သည်လည်း။
ဣတော ပဋ္ဌာယ၊ ဤအချိန်မှ စ၍။
ဇီဝိတမ္ပိ အနောလောကေတွာ၊ အသက်ကိုပင်သော်လည်း မရှုမငဲ့မူ၍။
သီလမေဝ ရက္ခန္တော၊ သီလကိုသာ စောင့်ရှောက်သော်။
ဗုဒ္ဓေါ ဘဝိဿသီတိ၊ ဘုရားစင်စစ်သည် ဖြစ်လတ္တံ့"ဟု။
ဧတံ အဟောသိ၊ ဤသို့သော အကြံသည် ဖြစ်ပြီ။
ဣတိ၊ ဤသို့အကြံဖြစ်ပြီး၍။
ဒုတိယံ သီလပါရမိံ၊ ဒုတိယဖြစ်သော သီလပါရမီကို။
ဒဠှံ ကတွာ အဓိဋ္ဌာသိ၊ မြဲမြံစွာပြု၍ဖြည့်ရန် ဓိဋ္ဌာန်ပြီ။
တေန၊ ထိုသို့ အဓိဋ္ဌာန်ပြုသောကြောင့်။
"ယေ ဓမ္မာ ဗောဓိပါစနာ၊ အကြင်တရားတို့သည် သဗ္ဗညုတဉာဏ်ကို ရင့်သန်စေတတ်ကုန်၏။
ဗုဒ္ဓဓမ္မာ ဧတေ၊ ဘုရားဖြစ်ကြောင်း တရားဖြစ်ကုန်သော ဤသဗ္ဗညုတဉာဏ် ရင့်သန်စေတတ်သည့်တရားတို့သည်။
ဧတ္တကာယေဝ န ဘဝိဿရေ၊ ဤမျှတို့သာရှိကုန်သည် မဖြစ်ကုန်လတ္တံ့။
အညေပိ ဝိစိနိဿာမိ၊ ဘုရားဖြစ်ကြောင်း အခြားတရားတို့ကိုလည်း ငါရှာဖွေအံ့။
တဒါ ဝိစိနန္တော၊ ထိုအခါ၌ ရှာဖွေသော်။
ပုဗ္ဗကေဟိ မဟေသီဟိ၊ ရှေးကဖြစ်ကုန်သော ဘုရားလောင်းတို့သည်။
အာသေဝိတနိသေဝိတံ ဒုတိယံ သီလပါရမိံ အဒက္ခိံ၊ မှီဝဲအပ်, မြဲစွာမှီဝဲအပ်သော ဒုတိယဖြစ်သော သီလပါရမီကို တွေ့မြင်ပြီ။
ဗောဓိံ ပတ္တုံ ယဒိ ဣစ္ဆသိ၊ သဗ္ဗညုတဉာဏ်ကို ရခြင်းငှာ အကယ်၍ အလိုရှိအံ့။
တွံ ဣမံ ဒုတိယံ တာဝ ဒဠှံ ကတွာ သမာဒိယ၊ သင်သုမေဓာသည် ဤဒုတိယ သီလပါရမီကို မြဲမြံစွာ ပြု၍ ဆောက်တည်လော့။
သီလပါရမိတံ ဂစ္ဆ၊ သီလပါရမီသို့ အရောက်သွားလော့။
စမရီ ကိသ္မိဉ္စိ ပဋိလဂ္ဂိတံ ဝါလံ၊ စမရီသားကောင်သည် တစ်စုံတစ်ခု၌ ငြိနေသော မြီးဆံမျှင်ကို။
န ဝိကောပေတိ ယထာပိ၊ မပျက်စီးစေ မပြတ်စေသကဲ့သို့။
တတ္ထ မရဏံ ဥပေတိ ယထာပိ၊ မြီးဆံမျှင်ငြိသည့်, ထိုနေရာ၌ သေခြင်းသို့ ကပ်ရောက်သကဲ့သို့။
ဝါလဓိံ န ဝိကောပေတိ ယထာပိ၊ မြီးဆံဖုတ်ကို အလျော့မခံ မပျက်စီးစေဘိသကဲ့သို့။
တထေဝ၊ ထို့အတူသာ။
စတူသု ဘူမီသု သီလာနိ ပရိပူရယ၊ လေးဌာနတို့၌ ရှိသောသီလတို့ကို ဖြည့်ကျင့်လော့။
စမရီ ဝါလဓိံ ပရိရက္ခတိ ဝိယ၊ စမရီသားကောင်သည် မြီးဆံဖုတ်ကို စောင့်ရှောက်သကဲ့သို့။
သဗ္ဗဒါ သီလံ ပရိရက္ခာ'တိ၊ အခါခပ်သိမ်း သီလကို စောင့်ရှောက်လော့"ဟု။
ဝုတ္တံ၊ ဗုဒ္ဓဝင်မှာ ဘုရားဟောတော်မူအပ်ပြီ။
အထ၊ သီလပါရမီဖြည့်ကျင့်ဖို့ရာ အဓိဋ္ဌာန်ပြီးသည့် ထိုအခါ၌။
အဿ၊ ထိုဘုရားအလောင်း သုမေဓာသည်။
"ဗုဒ္ဓကာရကဓမ္မေဟိ၊ ဘုရားဖြစ်အောင် ပြုတတ်သည့် တရားတို့သည်။
ဧတ္တကေဟေဝ၊ ဤမျှတို့သာ ရှိကုန်သည်။
န ဘဝိတဗ္ဗန္တိ၊ မဖြစ်ရာ"ဟု။
ဥတ္တရိပိ၊ သီလပါရမီထက် ပိုပိုလွန်လွန်လည်း။
ဥပဓာရယတော၊ စူးစမ်းဆင်ခြင်သော်။
တတိယံ နေက္ခမ္မပါရမိံ ဒိသွာ၊ တတိယဖြစ်သော နေက္ခမ္မပါရမီကို တွေ့မြင်ရ၍။
"သုမေဓပဏ္ဍိတ၊ သုမေဓာပညာရှိ။
တွံ ဣတော ပဋ္ဌာယ နေက္ခမ္မပါရမိမ္ပိ ပူရေယျာသိ၊ သင်သည် ဤအချိန်မှ စ၍ နေက္ခမ္မ ပါရမီကိုလည်း ဖြည့်ကျင့်လော့။
ဟိ၊ ထင်ရှားစေအံ့။
စိရံ ဗန္ဓနာဂါရေ ဝသမာနော ပုရိသော၊ ကြာမြင့်စွာ ထောင်၌နေရသော ယောကျ်ားသည်။
တတ္ထ သိနေဟံ န ကရောတိ ယထာ၊ ထိုထောင်၌ ချစ်ခင်စွဲလမ်းမှုကို မပြုသကဲ့သို့။
အထ ခေါ ဥက္ကဏ္ဌိတော ယေဝ အဝသိတုကာမော ဟောတိ ယထာ၊ စင်စစ်သော်ကား ငြီးငွေ့သည်သာ မနေလိုသည်သာ ဖြစ်သကဲ့သို့။
ဧဝမေဝ၊ ဤအတူသာ။
တွမ္ပိ သဗ္ဗဘဝေ ဗန္ဓနာဂါရသဒိသေ ကတွာ၊ သင်သည်လည်း ဘဝအားလုံးတို့ကို ထောင်နှင့်တူသည်တို့ကို စိတ်မှာပြု၍။
သဗ္ဗဘဝေဟိ ဥက္ကဏ္ဌိတော မုစ္စိတုကာမော ဟုတွာ၊ ဘဝအားလုံးတို့မှ ငြီးငွေ့သည် လွတ်လိုသည် ဖြစ်၍။
နေက္ခမ္မာဘိမုခေါဝ ဟောဟိ၊ ထွက်မြောက်မှု နေက္ခမ္မသို့ ရှေးရှုသည်သာ ဖြစ်လော့။
ဧဝံ ဗုဒ္ဓေါ ဘဝိဿသီတိ၊ ဤသို့ ဖြစ်သော် ဘုရားစင်စစ်သည် ဖြစ်လတ္တံ့"ဟု။
ဧတံ အဟောသိ၊ ဤအကြံသည် ဖြစ်ပြီ။
ဣတိ၊ ဤသို့ အကြံ ဖြစ်ပြီး၍။
တတိယံ နေက္ခမ္မပါရမိံ ဒဠှံ ကတွာ အဓိဋ္ဌာသိ၊ တတိယဖြစ်သော နေက္ခမ္မပါရမီကို မြဲမြံစွာ ပြု၍ ဖြည့်ရန်ဓိဋ္ဌာန်ပြီ။
တေန၊ ထိုသို့ ဓိဋ္ဌာန်သောကြောင့်။
ယေ ဓမ္မာ၊ အကြင် တရားတို့သည်။
ဗောဓိပါစနော၊ သဗ္ဗညုတဉာဏ် ရင့်သန်စေတတ်ကုန်၏။
ဗုဒ္ဓဓမ္မာ ဧတေ၊ ဘုရားဖြစ်အောင် ပြုတတ်သည့် တရားဖြစ်ကုန်သော, သဗ္ဗညုတဉာဏ် ရင့်သန်စေသည့် ထိုတရားတို့သည်။
ဧတ္တကာယေဝ န ဘဝိဿရေ၊ ဤမျှသာရှိကုန်သည် မဖြစ်ကုန်လတ္တံ့။
အညေပိ ဝိစိနိဿာမိ၊ သဗ္ဗညုတဉာဏ် ရင့်သန်စေသည့် အခြားတရားတို့ကိုလည်း ရှာဖွေအံ့။
တဒါ ဝိစိနန္တော၊ ထိုအခါ၌ ရှာဖွေသော်။
ပုဗ္ဗကေဟိ မဟေသီဟိ အာသေဝိတနိသေဝိတံ၊ ရှေး၌ဖြစ်ကုန်သော ဘုရားလောင်းတို့သည် မှီဝဲအပ်, မြဲစွာမှီဝဲအပ်သော။
တတိယံ နေက္ခမ္မပါရမိံ အဒက္ခိံ၊ တတိယဖြစ်သော နေက္ခမ္မပါရမီကို တွေ့မြင်ပြီ။
ယဒိ ဗောဓိံ ပတ္တုံ ဣစ္ဆသိ၊ အကယ်၍ သဗ္ဗညုတဉာဏ်ကို ရာခြင်းငှာအလိုရှိအံ့။
တွံ ဣမံ တတိယံ တာဝ ဒဠှံ ကတွာ သမာဒိယ၊ သင်သည် ဤတတိယနေက္ခမ္မပါရမီကို ပညာစသည်မှ ရှေးဦးစွာ မြဲမြံစွာ ပြု၍ ဆောက်တည်လော့။
နေက္ခမ္မပါရမိတံ ဂစ္ဆ၊ နေက္ခမ္မပါရမီကို အရောက်သွားလော့။
အန္ဒုဃရေ စိရဝုတ္ထော ဒုခဋ္ဋိတော ပုရိသော၊ ထောင်၌ ကြာမြင့်စွာနေရသော ဒုက္ခနှိပ်စက်အပ်သော ယောကျ်ားသည်။
တတ္ထ ရာဂံ န ဇနေတိ ယထာ၊ ထိုထောင်၌ စွဲလမ်းမှုကို မဖြစ်စေသကဲ့သို့။
မုတ္တိမေဝ ဂဝေသတိ ယထာ၊ လွတ်မြောက်မှုကိုသာ ရှာသကဲ့သို့။
တထေဝ၊ ထို့အတူသာ။
တွံ အန္ဒုဃရေဝိယ သဗ္ဗဘဝေ ပဿ၊ သင်သုမေဓာသည် ထောင်တို့ကိုကဲ့သို့ ဘဝအားလုံးတို့ကို ရှုလော့။
ဘဝတော ပရိမုတ္တိယာ၊ ဘဝမှ လွတ်မြောက်ခြင်းငှာ။
နေက္ခမ္မဘိမုခေါ ဟောဟီတိ၊ တောထွက်မှု ရှေးရှုသည် ဖြစ်လော့"ဟု။
ဝုတ္တံံ၊ ဗုဒ္ဓဝင်မှာ ဘုရားဟောတော်မူအပ်ပြီ။
အထ၊ နေက္ခမ္မပါရမီဖြည့်ရန် အဓိဋ္ဌာန်ပြီးရာ ထိုအခါ၌။
အဿ၊ ထိုဘုရားလောင်းသည်။
ဗုဒ္ဓကာရကဓမ္မေဟိ ဧတ္တကေဟေဝ န ဘဝိတဗ္ဗန္တိ၊ ဘုရားဖြစ်အောင် ပြုတတ်သည့် တရားတို့သည် ဤမျှသာရှိကုန်သည် မဖြစ်ရာဟု။
ဥတ္တရိပိ ဥပဓာရယတော၊ နေက္ခမ္ခပါရမီထက် ပိုပိုလွန်လွန်လည်း ရှာဖွေသော်။
စတုတ္ထံ ပညာပါရမိံ ဒိသွာ၊ စတုတ္ထဖြစ်သော ပညာပါရမီကို တွေ့ရ၍။
"သုမေဓပဏ္ဍိတ၊ သုမေဓာပညာရှိ။
တွံ ဣတော ပဋ္ဌာယ ပညာပါရမိမ္ပိ ပူရေယျာသိ၊ သင်သည် ဤအချိန်မှ စ၍ ပညာပါရမီကိုလည်း ဖြည့်ကျင့်လော့။
ဟီနမဇ္ဈိမုက္ကဋ္ဌေသု ကဉ္စိ အဝဇ္ဇေတွာ၊ အယုတ်အလတ်အမြတ် ပုဂ္ဂိုလ်တို့တွင် မည်သူကိုမျှ ကြဉ်ဖယ်မထားမူ၍။
သဗ္ဗေပိ ပဏ္ဍိတေ ဥပသင်္ကမိတွာ ပဥှံ ပုစ္ဆေယျာသိ၊ အလုံးစုံလည်းဖြစ်ကုန်သော ပညာရှိတို့ကို ချဉ်းကပ်၍ သိအပ်သိထိုက်သည်ကို မေးလော့။
ဟိ၊ ဥပမာပြရသော်။
ပိဏ္ဍစာရိကော ဘိက္ခု၊ ပိဏ္ဍပါတ် ဆွမ်းခံလှည့်လည်သော ရဟန်းသည်။
ဟီနာဒိကေသု ကုလေသု ကိဉ္စိ အဝဇ္ဇေတွာ၊ အမျိုးယုတ်စကုန်သော အမျိုးတို့တွင် မည်သည့်အမျိုးကိုမျှ မရှောင်ကြဉ်မူ၍။
ပဋိပါဋိယာ ပိဏ္ဍာယ စရန္တော၊ အိမ်စဉ်အတိုင်း ဆွမ်းအကျိုးငှာ လှည့်လည်သော်။
ခိပ္ပံ ယာပနံ လဘတိ ယထာ၊ လျင်စွာ မျှတသောဆွမ်းကို ရသကဲ့သို့။
ဧဝံ တွမ္ပိ သဗ္ဗပဏ္ဍိတေ ဥပသင်္ကမိတွာ၊ ဤအတူ သင်သည်လည်း ပညာရှိအားလုံးတို့ကို ချဉ်းကပ်၍။
ပဉှံ ပုစ္ဆန္တော ဗုဒ္ဓေါ ဘဝိဿသီတိ၊ သိအပ်သိထိုက်သည်ကို မေးသော် ဘုရားစင်စစ် ဖြစ်လတ္တံ့"ဟု။
ဧတံ အဟောသိ၊ ဤသို့သော အကြံသည် ဖြစ်ပြီ။
ဣတိ၊ ဤသို့အကြံဖြစ်ပြီး၍။
စတုတ္ထံ ပညာပါရမိံ ဒဠှံ ကတွာ အဓိဋ္ဌာသိ၊ စတုတ္ထဖြစ်သော ပညာပါရမီကို မြဲမြံစွာ ပြု၍ ဖြည့်ကျင့်ရန် အဓိဋ္ဌာန်ပြီ။
တေန၊ ထိုသို့ အဓိဋ္ဌာန်ခြင်းကြောင့်။
ယေ ဓမ္မာ ဗောဓိပါစနာ၊ အကြင်တရားတို့သည် သဗ္ဗညုတဉာဏ် ရင့်သန်စေတတ်ကုန်၏။
ဗုဒ္ဓစမ္မာ ဧတေ၊ ဘုရားဖြစ်ကြောင်းတရား ဖြစ်ကုန်သော သဗ္ဗညုတဉာဏ် ရင့်သန်စေတတ်သည့် ထိုတရားတို့သည်။
ဧတ္တကာယေဝ န ဘဝိဿရေ၊ ဤမျှတို့သာ ရှိကုန်သည် မဖြစ်ကုန်လတ္တံ့။
အညေပိ ဝိစိနိဿာမိ၊ အခြားတရားတို့ကိုလည်း ရှာဖွေအံ့။
တဒါ ဝိစိနန္တော၊ ထိုအခါ၌ ရှာဖွေသော်။
ပုဗ္ဗကေဟိ မဟေသီဟိ အာသေဝိတနိသေဝိတံ၊ ရှေး၌ ဖြစ်ကုန်သော ဘုရားလောင်းတို့သည် မှီဝဲအပ် မြဲမြံစွာ မှီဝဲအပ်သော။
စတုတ္ထံ ပညာပါရမိံ အဒက္ခိံ၊ စတုတ္ထဖြစ်သော ပညာပါရမီကို တွေ့မြင်ပြီ။
ဗောဓိံ ပတ္တုံ ယဒိ ဣစ္ဆသိ၊ သဗ္ဗညုတဉာဏ်ကို ရခြင်းငှာ အကယ်၍အလိုရှိအံ့။
တွံ ဣမံ စတုတ္ထံ၊ သင်သည် ဤစတုတ္ထပညာပါရမီကို။
တာဝ ဒဠှံ ကတွာ သမာဒိယ၊ ရှေးဦးစွာ မြဲမြံစွာပြု၍ ဆောက်တည်လော့။
ပညာပါရမိတံ ဂစ္ဆ၊ ပညာပါရမီသို့ အရောက်သွားလော့။
ယထာပိ ဘိက္ခန္တော၊ အကြင်အခြင်းအရာအားဖြင့် ဆွမ်းခံသော်။
ဟီနမုက္ကဋ္ဌမဇ္ဈိမေ ကုလာနိ န ဝိဝဇ္ဇေန္တော၊ အယုတ် အလတ် အမြတ် ဖြစ်ကုန်သော အမျိုးတို့ကို မရှောင်ကြဉ်။
ဧဝံ ဘိက္ခန္တော ဘိက္ခု၊ ဤသို့ မရှောင်ကြဉ်သော အားဖြင့် ဆွမ်းခံသော ရဟန်းသည်။
ယာပနံ လဘတိ ယထာ၊ မျှတသောဆွမ်းကို ရဘိသကဲ့သို့။
တထေဝ၊ ထို့အတူသာ။
တွံ သဗ္ဗကာလံ ဗုဓံ ဇနံ ပရိပုစ္ဆန္တော၊ သင်သုမေဓာသည် အခါခပ်သိမ်းပညာရှိသောလူအပေါင်းကို မေးသော်။
ပညာပါရမိတံ ဂန္တွာ၊ ပညာပါရမီကို သွားရောက် ဖြည့်ကျင့်၍။
သမ္ဗောဓိံ ပါပုဏိဿသီတိ၊ သဗ္ဗညုတဉာဏ်ကို ရလိမ့်မည်ဟု ကြံစည်ပြီ"ဟူ၍။
ဝုတ္တံ၊ ဗုဒ္ဓဝင်မှာ ဘုရားဟောတော် မူအပ်ပြီ။
အထ၊ ပညာပါရမီဖြည့်ရန် အဓိဋ္ဌာန်ပြီးရာ ထိုအခါ၌။
"ဗုဒ္ဓကာရကဓမ္မေဟိ၊ ဘုရားဖြစ်အောင်ပြုတတ်သောတရားတို့သည်။
ဧတ္တကေဟေဝ၊ ဤမျှတို့သာ ရှိကုန်သည်။
န ဘဝိတဗ္ဗန္တိ၊ မဖြစ်ရာ"ဟု။
ဥတ္တရိပိ၊ ပညာပါရမီထက် အပိုအလွန်လည်း။
ဥပဓာရယတော အဿ၊ ရှာဖွေသော ထိုသုမေဓာ၏။
ပဉ္စမံ ဝီရိယပါရမိံ ဒိသွာ၊ ပဉ္စမဖြစ်သော ဝီရိယပါရမီကို တွေ့မြင်ခြင်းကြောင့်။
ဧတံ အဟောသိ၊ ဤသို့ အကြံသည် ဖြစ်ပြီ။
(ကိံ၊ ဘယ်သို့ ဖြစ်ပြီနည်း)။"
"သုမေဓာပဏ္ဍိတ၊ သုမေဓာပညာရှိ။
တွံ ဣတော ပဋ္ဌာယ၊ သင်သည် ဤအချိန်မှ စ၍။
ဝီရိယပါရမိမ္ပိ ပူရေယျာသိ၊ ဝီရိယပါရမီကိုလည်း ဖြည့်ကျင့်လော့။
ဟိ၊ ဝီရိယပါရမီ ဖြည့်ကျင့်ပုံ ဥပမာကား။
မိဂရာဇာ သီဟော၊ သားကောင်တို့ မင်းဖြစ်သော ခြင်္သေ့သည်။
သဗ္ဗဣရိယာပထေသု ဒဠှဝီရိယော ဟောတိ ယထာ၊ လျောင်း ထိုင် ရပ် သွား ဣရိယာပုတ် အားလုံးတို့၌ မြဲမြံသော ဝီရီယရှိသည် ဖြစ်သကဲ့သို့။
ဧဝံ တွမ္ပိ၊ ဤအတူ သင်သုမေဓာသည်လည်း။
သဗ္ဗဘဝေသု သဗ္ဗဣရိယာပထေသု၊ ဘဝအားလုံးတို့၌ ဣရိယာပုတ် အားလုံးတို့၌။
ဒဠှဝီရိယော အနောလီနဝီရိယော သမာနော၊ မြဲမြံသော ဝီရိယရှိသည် မတွန့်မလျော့သော ဝီရိယရှိသည်ဖြစ်သော်။
ဗုဒ္ဓေါ ဘဝိဿသိ၊ ဘုရားစင်စစ်သည် ဖြစ်လိမ့်မည်။
ဣတိ၊ ဤသို့ ဖြစ်ပြီ။
ဣတိ၊ ဤသို့ အကြံဖြစ်ပြီး၍။
ပဉ္စမံ ဝီရိယပါရမိံ ဒဠှံ ကတွာ အဓိဋ္ဌာသိ၊ ပဉ္စမဖြစ်သော ဝီရိယပါရမီကို မြဲမြံစွာ ပြု၍ ဖြည့်ကျင့်ရန် ဓိဋ္ဌာန်ပြီ။
တေန၊ ထို့သို့ အဓိဋ္ဌာန်ပြီးခြင်းကြောင့်။
ဝုတ္တံ၊ ဗုဒ္ဓဝင်မှာ ဘုရားဟောအပ်ပြီ။
(ကိံ၊ ဘယ်သို့ ဟောအပ်ပြီနည်း)။
ယေ ဓမ္မာ ဗောဓိပါစနာ၊ အကြင်တရားတို့သည် သဗ္ဗညုတဉာဏ် ရင့်သန်စေတတ်ကုန်၏။
ဗုဒ္ဓဓမ္မာ ဧတေ၊ ဘုရားဖြစ်ကြောင်းတရားဖြစ်ကုန်သော သဗ္ဗညုတဉာဏ် ရင့်သန်စေတတ်သည့် ထိုတရားတို့သည်။
ဧတ္တကာယေဝ န ဘဝိဿရေ၊ ဤမျှတို့သာ ရှိကုန်သည် မဖြစ်နိုင်ကုန်။
အညေပိ ဝိစိနိဿာမိ၊ သဗ္ဗညုတဉာဏ် ရင့်သန်စေသည့် အခြားတရားတို့ကိုလည်း ရှာအံ့။
တဒါ ဝိစိနန္တော၊ ထိုအခါ၌ ရှာဖွေသော်။
ပုဗ္ဗကေဟိ မဟေသီိဟိ အာသေဝိတနိသေဝိတံ၊ ရှေး၌ဖြစ်ကုန်သော ဘုရားလောင်းတို့သည် မှီဝဲအပ် မြဲမြံစွာ မှီဝဲအပ်သော။
ပဉ္စမံ ဝီရိယပါရမိံ အဒက္ခိံ၊ ပဉ္စမဖြစ်သော ဝီရိယပါရမီကို တွေ့မြင်ပြီ။
ဗောဓိံ ပတ္တုံ ယဒိ ဣစ္ဆသိ၊ သဗ္ဗညုတဉာဏ်ကို ရခြင်းငှာ အကယ်၍ အလိုရှိအံ့။
(ဧဝံ၊ ဤသို့ အလိုရှိခဲ့သော်)။
ဣမံ ပဉ္စမံ၊ ဤပဉ္စမ ဝီရီယပါရမီကို။
တွံ တာဝ၊ သင်သည် ဦးစွာ။
ဒဠှံ ကတွာ သမာဒိယ၊ မြဲမြံစွာ ပြု၍ ဆောက်တည်လော့။
ဝီရိယပါရမိတံ ဂစ္ဆ၊ ဝီရိယပါရမီကို သွားရောက်ဖြည့်ကျင့်လော့။
မိဂရာဇာ သီဟော၊ သားကောင်တို့ မင်းဖြစ်သော ခြင်္သေ့သည်။
နိသဇ္ဇ ဋ္ဌာနစင်္ကမေ အလီနဝီရိယော၊ ထိုင်ရပ်သွား ပဓာနထားသည့် ဣရိယာပုတ်လေးပါးလုံး၌ မတွန့်မလျော့သော ဝီရိယရှိသည်။
သဒါ ပဂ္ဂဟိတမနော၊ အခါခပ်သိမ်း မြှင့်တင်ထားအပ်သည့် စိတ်ဓာတ်ရှိသည်။
ဟောတိ ယထာပိ၊ ဖြစ်သကဲ့သို့။
တထေဝ တွံ၊ ထို့အတူသာ သင်သုမေဓာသည်။
သဗ္ဗဘဝေ ဝီရိယံ ဒဠှံ ပဂ္ဂဏှ၊ ဘဝအားလုံး၌ ဝီရိယကို မြဲမြံစွာ မြှင့်တင်ထားလော့။
ဝီရိယပါရမိတံ ဂန္တွာ သမ္ဗောဓိံ ပါပုဏိဿသိ၊ ဝီရိယပါရမီကို သွားရောက် ဖြည့်ကျင့်သော် သဗ္ဗညုတဉာဏ်ကို ရလတ္တံ့။
(ဣတိ၊ ဤသို့ ဟောအပ်ပြီ)။
အထ၊ ဝီရိယပါရမီ ဖြည့်ရန် အဓိဋ္ဌာန်ပြီးရာ ထိုအခါ၌။
"ဗုဒ္ဓကာရကဓမ္မေဟိ ဧတ္တကေဟေဝ န ဘဝိတဗ္ဗန္တိ၊ ဘုရားဖြစ်အောင် ပြုတတ်သည့် တရားတို့သည် ဤမျှတို့သာရှိကုန်သည် မဖြစ်တန်ရာ"ဟု။
ဥတ္တရိပိ၊ ဝီရိယပါရမီထက် အပိုအလွန်ကိုလည်း။
အဿ ဥပဓာရယကော၊ ထိုသုမေဓာသည် စူးစမ်းရှာဖွေသော်။
ဆဋ္ဌံ ခန္တိပါရမိံ ဒိသွာ၊ ဆဋ္ဌဖြစ်သော ခန္တီပါရမီကို တွေ့မြင်၍။
ဧတံ အဟောသိ၊ ဤသို့သော အကြံသည် ဖြစ်ပြီ။
(ကိံ၊ ဘယ်သို့ဖြစ်ပြီနည်း)။
"သုမေဓပဏ္ဍိတ၊ သုမေဓာပညာရှိ။
တွံ ဣတော ပဋ္ဌာယ၊ သင်သည် ဤအချိန်မှ စ၍။
ခန္တိပါရမိမ္ပိ ပူရေယျာသိ၊ ခန္တီပါရမီကိုလည်း ဖြည့်ကျင့်လော့။
သမ္မာနနေပိ အဝမာနနေပိ၊ မြတ်နိုးရာ၌ လည်းကောင်း, မမြတ်နိုးရာ၌လည်းကောင်း။
ခမောဝ ဘဝေယျာသိ၊ သည်းခံသူသည်သာ ဖြစ်လော့။
ဟိ၊ ဥပမာ ပြအံ့။
ပထဝိယံ နာမ သုစိမ္ပိ အသုစိမ္ပိ ပက္ခိပန္တိ၊ မြေကြီးမည်သည်ပေါ်၌ စင်ကြယ်သည့်အရာဝတ္ထုကိုလည်းကောင်း မစင်ကြယ်သည့် အရာဝတ္ထုကိုလည်းကောင်း ထားကြကုန်၏။
တေန ပထဝီ သိနေဟံ န ကရောတိ ယထာ၊ ထိုသို့ စင်ကြယ်သောအရာဝတ္ထုတင်ထားခြင်းကြောင့် မြေကြီးသည် ချစ်ခင်မှုကို မပြုသကဲ့သို့။
တေန ပဋိဃံ န ကရောတိ ယထာ၊ ထိုသို့ မစင်ကြယ်သော အရာဝတ္ထုကို တင်ထားမှုကြောင့် စိတ်ဆိုးမှုကို မပြုသကဲ့သို့။
ခမတိ ယထာ၊ သည်းခံသကဲ့သို့။
သဟတိ ယထာ၊ ချစ်မှု စိတ်ဆိုးမှုကို လွှမ်းမိုးသကဲ့သို့။
အဓိဝါသေတိယေဝ ယထာ၊ မိမိအပေါ်တက်နေစေသည်သာဖြစ်သကဲ့သို့။
ဧဝံ တွမ္ပိ၊ ဤအတူ သင်သည်လည်း။
သမ္မာနနာဝမာနနက္ခမောဝ သမာနော၊ မြတ်နိုးမှု,မမြတ်နိုးမှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိသည်သာ ဖြစ်သော်။
ဗုဒ္ဓေါ ဘဝိဿသိ၊ ဘုရားစင်စစ်သည် ဖြစ်လတ္တံ့"။
ဣတိ၊ ဤသို့ဖြစ်ပြီ။
ဣတိ၊ ဤသို့ အကြံဖြစ်ပြီး၍။
ဆဋ္ဌံ ခန္တိပါရမိံ၊ ဆဋ္ဌဖြစ်သော ခန္တီပါရမီကို။
ဒဠှံ ကတွာ အဓိဋ္ဌာသိ၊ မြဲမြံစွာ ပြု၍ ဖြည့်ရန် အဓိဋ္ဌာန်ပြီ။
တေန၊ ထိုသို့ အဓိဋ္ဌာန်ပြီးခြင်းကြောင့်။
"ယေ ဓမ္မာ ဗောဓိပါစနာ၊ အကြင်တရားတို့သည် သဗ္ဗညုတဉာဏ် ရင့်သန်စေတတ်ကုန်၏။
ဗုဒ္ဓဓမ္မော ဧတေ၊ ဘုရားဖြစ်ကြောင်းတရားဖြစ်ကုန်သော သဗ္ဗညုတဉာဏ် ရင့်သန်စေတတ်သည့် ထိုတရားတို့သည်။
ဧတ္တကာယေဝ န ဘဝိဿရေ၊ ဤမျှတို့သည် ရှိကုန်သည် မဖြစ်ကုန်လတ္တံ့။
အညေပိ ဝိစိနိဿာမိ၊ အခြားတရားတို့ကိုလည်း ရှာဦးအံ့။
တဒါ ဝိစိနန္တော၊ ထိုအခါ၌ ရှာသော်။
ပုဗ္ဗကေဟိ မဟေသီဟိ အာသေဝိတနိသေဝိတံ၊ ရှေး၌ ဖြစ်ကုန်သော ဘုရားလောင်းတို့သည် မှီဝဲအပ် မြဲမြံစွာ မှီဝဲအပ်သော။
ဆဋ္ဌမံ ခန္တိပါရမိံ အဒက္ခိံ၊ ဆဋ္ဌဖြစ်သော ခန္တီပါရမီကို တွေ့မြင်ပြီ။
တွံ ဣမံ ဆဋ္ဌမံ၊ သင်သုမေဓာသည် ဤ ဆဋ္ဌခန္တီပါရမီကို။
တာဝ ဒဠှံ ကတွာ သမာဒိယ၊ ရှေးဦးစွာ မြဲမြဲမြံမြံ ပြု၍ ဆောက်တည်လော့။
တတ္ထ အဒွေဇ္ဈမာနသော၊ ထိုခန္တီပါရမီ၌ စိတ်နှစ်မျိုးမထားသော်။
သမ္ဗောဓိံ ပါပုဏိဿသိ၊ သဗ္ဗညုတဉာဏ် ရလတ္တံ့။
ပထီ နာမ၊ မြေကြီးမည်သည်။
သုစိမ္ပိ အသုစိမ္ပိ၊ စင်ကြယ်သောအရာဝတ္ထုကိုလည်းကောင်း, မစင်ကြယ်သော အရာဝတ္ထုကိုလည်းကောင်း။
သဗ္ဗံ နိက္ခေပံ၊ အလုံးစုံသော တင်ထားအပ်သမျှကို။
သဟတိ ယထာ၊ သည်းခံသကဲ့သို့ လည်းကောင်း။
တာယ တာယ၊ ထိုသည်းခံမှုဖြစ်ခြင်းဖြင့်။
ပဋိယံ န ကရောတိ ယထာ၊ စိတ်ဆိုးမှုကို မပြုသကဲ့သို့ လည်းကောင်း။
တထေဝ တွမ္ပိ၊ ထို့အတူသာ သင်သုမေဓာသည်လည်း။
သမ္မာနာဝမာနက္ခမော၊ မြတ်နိုးမှု မမြတ်နိုးမှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိသည်ဖြစ်၍။
ခန္တိပါရမိတံ ဂန္တွာ၊ ခန္တီပါရမီကို သွားရောက်ဖြည့်ကျင့်သော်။
သမ္ဗောဓိံ ပါပုဏိဿသီတိ၊ သဗ္ဗညုတဉာဏ်ကို ရလိမ့်မည်"ဟု။
ဝုတ္တံ၊ ဗုဒ္ဓဝင်မှာ ဘုရားဟောတော်မူအပ်ပြီ။
အထ၊ အဓိဋ္ဌာန်ပြီးရာ ထိုအခါ၌။
"ဗုဒ္ဓကာရကဓမ္မေဟိ ဧတ္တကေဟေဝ နဘဝိတဗ္ဗန္တိ၊ ဘုရားဖြစ်အောင်ပြုတတ်သည့် တရားတို့သည် ဤမျှတို့သာ ရှိကုန်သည် မဖြစ်တန်ရာ"ဟု။
ဥတ္တရိပိ၊ အပိုအလွန်လည်း။
ဥပဓာရယတော အဿ၊ ရှာဖွေသော ထိုသုမေဓာ၏။
သတ္တမံ သစ္စပါရမိံ ဒိသွာ၊ သတ္တမဖြစ်သော သစ္စာပါရမီကို တွေ့မြင်ခြင်းကြောင့်။
ဧတံ အဟောသိ၊ ဤအကြံသည် ဖြစ်ပြီ။
(ကိံ၊ ဘယ်သို့ဖြစ်ပြီနည်း)။
"သုမေဓပဏ္ဍိတ၊ သုမေဓာပညာရှိ။
တွံ ဣတော ပဋ္ဌာယ၊ သင်သည် ဤအခါမှ စ၍။
သစ္စပါရမိမ္ပိ ပူရေယျာသိ၊ သစ္စာပါရမီကိုလည်း ဖြည့်ကျင့်လော့။
မတ္ထကေ အသနိယာ ပတမာနာယပိ၊ ခေါင်းပေါ်၌ မိုးကြိုးသည် ပစ်ခတ်ကျရောက်သော် လည်း။
ဓနာဒီနံ အတ္ထာယ၊ ပစ္စည်းစသည်တို့၏ အကျိုးငှာ။
ဆန္ဒာဒိဝသေန၊ ဆန္ဒ ဒေါသ ဘယ မောဟတို့ အစွမ်းဖြင့်။
သမ္ပဇာနမုသာဝါဒံ နာမ မာ အကာသိ၊ သိလျက် ချွတ်ယွင်းသော စကားပြောမှု မည်သည်ကို မပြုလင့်။
ဟိ၊ ဥပမာပြရသော်။
ဩသဓိတာရကာ နာမ၊ သောကြာကြယ်မည်သည်။
သဗ္ဗဥတူသု၊ ရာသီဥတုအားလုံးတို့၌။
အတ္တနော ဂမနဝီထိံ ဇဟိတွာ၊ မိမိ၏ သွားမြဲလမ်းကြောင်းကို စွန့်လွှတ်၍။
အညာယ ဝီထိယာ န ဂစ္ဆတိ ယထာ၊ အခြားသော လမ်းကြောင်းဖြင့် မသွားသကဲ့သို့။
သကဝီထိယာဝ ဂစ္ဆတိ ယထာ၊ မိမိ သွားမြဲလမ်းကြောင်းဖြင့်သာ သွားသကဲ့သို့။
ဧဝမေဝ တွမ္ပိ၊ ဤအတူသာ သင်သည်လည်း။
သစ္စံ ပဟာယ၊ အမှန်ပြောမှုကို ပယ်စွန့်၍။
မုသာဝါဒံ နာမ အကရောန္တောယေဝ၊ မုသားပြောမှု မည်သည်ကို မပြုသော်သာ။
ဗုဒ္ဓေါ ဘဝိဿသိ၊ ဘုရားစင်စစ် ဖြစ်လတ္တံ့"။
ဣတိ၊ ဤသို့ ဖြစ်ပြီ။
ဣတိ၊ ဤသို့ ဖြစ်ပြီး၍။
သတ္တမံ သစ္စပါရမိံ၊ သတ္တမဖြစ်သော သစ္စာပါရမီကို။
ဒဠှံ ကတွာ အဓိဋ္ဌာသိ၊ မြဲမြံစွာ ပြု၍ ဖြည့်ရန်ဓိဋ္ဌာန်ပြီ။
တေန၊ ထိုသို့ ဓိဋ္ဌာန်ပြီးခြင်းကြောင့်။
"ယေ ဓမ္မာ ဗောဓိပါစနာ၊ အကြင်တရားတို့သည် သဗ္ဗညုတဉာဏ်ရင့်သန်စေတတ်ကုန်၏။
ဗုဒ္ဓဓမ္မာ ဧတေ၊ ဘုရားဖြစ်ကြောင်း တရားဖြစ်ကုန်သော သဗ္ဗညုတဉာဏ်ရင့်သန်စေသည့် ထိုတရားတို့သည်။
ဧတ္တကာယေဝ န ဘဝိဿရေ၊ ဤမျှသာ ရှိကုန်သည် မဖြစ်ကုန် လတ္တံ့။
အညေပိ ဝိစိနိဿာမိ၊ အခြားတရားတို့ကိုလည်း ရှာမှီးအံ့။
တဒါ ဝိစိနန္တော၊ ထိုအခါ၌ ရှာဖွေသော်။
ပုဗ္ဗကေဟိ မဟေသီဟိ အာသေဝိတနိသေဝိတံ၊ ရှေး၌ ဖြစ်ကုန်သော ဘုရားလောင်းတို့သည် မှီဝဲအပ်, မြဲမြံစွာ မှီဝဲအပ်သော။
သတ္တမံ သစ္စပါရမိံ အဒက္ခိံ၊ သတ္တမဖြစ်သော သစ္စာပါရမီကို တွေ့မြင်ပြီ။
တွံ ဣမံ သတ္တမံ၊ သင် သုမေဓာသည် ဤသတ္တမ သစ္စာပါရမီကို။
တာဝ ဒဠှံ ကတွာ သမာဒိယ၊ ရှေးဦးစွာ မြဲမြံစွာ ပြု၍ ဆောက်တည်လော့။
တတ္ထ အဒွေဇ္ဈဝစနော၊ ထိုသစ္စာပါရမီ၌ စကားနှစ်ခွ မရှိ သစ္စာစကားတစ်မျိုးတည်းသာရှိသော်။
သမ္ဗောဓိံ ပါပုဏိဿသိ၊ သဗ္ဗညုတဉာဏ် ရလတ္တံ့။
သဒေဝကေ တုလာဘူတာ ဩသဓီ နာမ၊ နတ်နှင့်တကွ လူ့လောက၌ ရာသီဥတုချိန်ခွင် အစစ်ဖြစ်သော သောကြာကြယ်မည်သည်။
သမယေ ဥတုဝဿေ ဝါ၊ မိုးကာလ၌လည်းကောင်း, ဆောင်းကာလ, နွေကာလ၌ လည်းကောင်း။
ဝီထိတော န ဝေါက္ကမတိ ယထာပိ၊ သွားမြဲလမ်းကြောင်းမှ မကင်းကွာသကဲ့သို့။
တထေဝ တွမ္ပိ၊ ထို့အတူသာ သင် သုမေဓာသည်လည်း။
သစ္စေသု ဝီထိတော မာ ဝေါက္ကမသိ၊ အမှန်စကား ပြောကြားမှုတို့၌ အမှန်ပြောမြဲလမ်းမှ မပြောင်းလဲ, မကင်းကွာလင့်။
သစ္စပါရမိတံ ဂန္တွာ သမ္ဗောဓိံ ပါပုဏိဿသီတိ၊ သစ္စာပါရမီကို သွားရောက်ဖြည့်ကျင့်သော် သဗ္ဗညုတဉာဏ်ကို ရလတ္တံ့"ဟု။
ဝုတ္တံ၊ ဗုဒ္ဓဝင်မှာ ဘုရားဟောဟော်မူအပ်ပြီ။
အထ၊ သစ္စာပါရမီဖြည့်ရန် အဓိဋ္ဌာန်ပြီးရာ ထိုအခါ၌။
"ဗုဒ္ဓကာရကဓမ္မေဟိ ဧတ္တကေဟေဝ န ဘဝိတဗ္ဗန္တိ၊ ဘုရားဖြစ်အောင် ပြုတတ်သည့် တရားတို့သည် ဤမျှသာ ရှိကုန်သည် မဖြစ်တန်ရာဟု။
အဿ၊ ထိုသုမေဓာသည်။
ဥတ္တရိပိ၊ သစ္စာပါရမီထက် အပိုအလွန်ကိုလည်း။
ဥပဓာယတော၊ စူးစမ်းရှာဖွေသော်။
အဋ္ဌမံ အဓိဋ္ဌာနပါရမိံ ဒိသွာ၊ အဋ္ဌမဖြစ်သော အဓိဋ္ဌာန်ပါရမီကို တွေ့မြင်၍။
ဧတံ အဟောသိ၊ ဤအကြံသည် ဖြစ်ပြီ။
(ကိံ၊ ဘယ်သို့ဖြစ်ပြီနည်း)။
သုမေဓပဏ္ဍိတ၊ သုမေဓာပညာရှိ။
တွံ ဣတော ပဋ္ဌာယ၊ သင်သည် ဤအခါမှ စ၍။
အဓိဋ္ဌာနပါရမိမ္ပိ ပူရေယျာသိ၊ အဓိဋ္ဌာန် ပါရမီကိုလည်း ဖြည့်ကျင့်လော့။
ယံ အဓိဋ္ဌာသိ၊ အကြင်အရာကို အဓိဋ္ဌာန်၏။
တသ္မိံ အဓိဋ္ဌာနေ နိစ္စလော ဘဝေယျာသိ၊ အဓိဋ္ဌာန်အပ်သည့် ထိုအရာ၌ မတုန်လှုပ်သူသည် ဖြစ်လော့။
ဟိ၊ ဥပမာပြရသော်။
ပဗ္ဗတော နာမ၊ တောင်မည်သည်။
ဝါတေဟိ ပဟဋောပိ၊ လေတို့သည် တိုက်ခတ်အပ်သော်လည်း။
သဗ္ဗဒိသာသု န ကမ္ပတိ ယထာ၊ အရပ်မျက်နှာ အားလုံးတို့၌ မတုန်သကဲ့သို့။
သဗ္ဗဒိသာသု န စလတိ ယထာ၊ အရပ်မျက်နှာ အားလုံးတို့၌ မလှုပ်သကဲ့သို့။
အတ္တနော ဌာနေယေဝ တိဋ္ဌတိ ယထာ၊ မိမိ၏ တည်နေရာ၌သာ တည်ဘိသကဲ့သို့။
ဧဝမေဝ တွမ္ပိ၊ ဤအတူသာ သင်သည်လည်း။
အတ္တနော အဓိဋ္ဌာနေ နိစ္စလော ဟောန္တောဝ၊ မိမိ၏ အဓိဋ္ဌာန်မှု၌ မတုန်လှုပ်သည် ဖြစ်သော်သာ။
ဗုဒ္ဓေါ ဘဝိဿသိ၊ ဘုရားစင်စစ်သည် ဖြစ်လတ္တံ့"။
ဣတိ၊ ဤသို့ဖြစ်ပြီ။
ဣတိ၊ ဤသို့ ဖြစ်ပြီး၍။
အဋ္ဌမံ အဓိဋ္ဌာနပါရမိံ၊ အဋ္ဌမဖြစ်သောအဓိဋ္ဌာန်ပါရမီကို။
ဒဠှံ ကတွာ အဓိဋ္ဌာသိ၊ မြဲမြံစွာ ပြု၍ ဖြည့်ရန်ဓိဋ္ဌာန်ပြီ။
တေန၊ ထိုသို့ အဓိဋ္ဌာန်ပြီးခြင်းကြောင့်။
ဝုတ္တံ၊ ဗုဒ္ဓဝင်မှာ ဘုရားဟောတော်မူအပ်ပြီ။
(ကိံ၊ ဘယ်သို့ ဟောတော်မူအပ်ပြီနည်း)။
"ယေ ဓမ္မာ ဗောဓိပါစနာ၊ အကြင်တရားတို့သည် သဗ္ဗညုတဉာဏ်ရင့်သန်စေတတ်ကုန်၏။
ဗုဒ္ဓဓမ္မာ ဧတေ၊ ဘုရားဖြစ်ကြောင်း တရားဖြစ်ကုန်သော သဗ္ဗညုတဉာဏ်ရင့်သန်စေသည့် ထိုတရားတို့သည်။
ဧတ္တကာယေဝ န ဘဝိဿရေ၊ ဤမျှတို့သာ ရှိကုန်သည် မဖြစ်ကုန် လတ္တံ့။
အညေပိ ဝိစိနိဿာမိ၊ သဗ္ဗညုတဉာဏ်ရင့်သန်စေသည့် အခြားတရားတို့ကိုလည်း ရှာဖွေအံ့။
တဒါ ဝိစိနန္တော၊ ထိုအခါ၌ ရှာဖွေသော်။
ပုဗ္ဗကေဟိ မဟေသီဟိ အာသေဝိတနိသေဝိတံ၊ ရှေး၌ ဖြစ်ကုန်သော ဘုရားလောင်းတို့သည် မှီဝဲအပ်, မြဲမြံစွာ မှီဝဲအပ်သော။
အဋ္ဌမံ အဓိဋ္ဌာနပါရမိံ အဒက္ခိံ၊ အဋ္ဌမဖြစ်သော အဓိဋ္ဌာန်ပါရမီကို တွေ့မြင်ပြီ။
"တွံ ဣမံ အဋ္ဌမံ၊ သင် သုမေဓာသည် ဤအဋ္ဌမ အဓိဋ္ဌာန်ပါရမီကို။
တာဝ ဒဠှံ ကတွာ သမာဒိယ၊ ရှေးဦးစွာ မြဲမြံစွာ ပြု၍ ဆောက်တည်လော့။
တတ္ထ တွံ အစလော ဟုတွာ၊ ထို အဓိဋ္ဌာန်ပါရမီ၌ သင်သည် မတုန်လှုပ်သည် ဖြစ်သော်။
သမ္ဗောဓိံ ပါပုဏိဿသိ၊ သဗ္ဗညုတဉာဏ်ကို ရလတ္တံ့။
သေလော အစလော သုပ္ပတိဋ္ဌိတော ပဗ္ဗတော၊ ကျောက်သာရှိသော မရွေ့သော ကောင်းစွာတည်သော တောင်သည်။
ဘုသဝါတေဟိ န ကမ္ပတိ ယထာပိ၊ လေပြင်းတို့ကြောင့် မတုန်လှုပ်သကဲ့သို့။
သကဋ္ဌာနေဝ တိဋ္ဌတိ ယထာပိ၊ မိမိနေရာ၌သာ အမြဲတည်သကဲ့သို့။
တထေဝ တွမ္ပိ၊ ထို့အတူသာ သင်သည်လည်း။
အဓိဋ္ဌာနေ သဗ္ဗဒါ အစလော ဘဝ၊ အဓိဋ္ဌာန်ပြုရာ၌ အရာခပ်သိမ်းမတုန်လှုပ်သည် ဖြစ်လော့။
အဓိဋ္ဌာနပါရမိတံ ဂန္တွာ၊ အဓိဋ္ဌာန်ပါရမီကို သွားရောက် ဖြည့်ကျင့်၍။
သမ္ဗောဓိံ ပါပုဏိဿသီ၊ သဗ္ဗညုတဉာဏ် ရလတ္တံ့။
ဣတိ၊ ဤသို့ဟောတော်မူအပ်ပြီ။
အထ၊ အဓိဋ္ဌာန်ပါရမီဖြည့်ရန် အဓိဋ္ဌာန်ပြီးရာ ထိုအခါ၌။
"ဗုဒ္ဓကာရကဓမ္မေဟိ၊ ဘုရားဖြစ်အောင် ပြုတတ်သည့် တရားတို့သည်။
ဧတ္တကေဟေဝ၊ ဤမျှတို့သာ ရှိကုန်သည်။
န ဘဝိတဗ္ဗန္တိ၊ မဖြစ်တန်ရာ"ဟု။
ဥတ္တရိပိ၊ အပိုအလွန်ကိုလည်း။
အဿ ဥပဓာယတော၊ ထိုဘုရားလောင်း သုမေဓာသည် ရှာဖွေသော်။
နဝမံ မေတ္တာပါရမိံ ဒိသွာ၊ နဝမဖြစ်သော မေတ္တာပါရမီကို တွေ့မြင်ခြင်းကြောင့်။
ဧတံ အဟောသိ၊ ဤအကြံသည် ဖြစ်ပြီ။
(ကိံ၊ ဘယ်သို့ဖြစ်ပြီနည်း)။
"သုမေဓပဏ္ဍိတ၊ သုမေဓာပညာရှိ။
တွံ ဣတော ပဋ္ဌာယ၊ သင်သည် ဤအချိန်မှ စ၍။
နဝမံ မေတ္တာပါရမိမ္ပိ ပူရေယျာသိ၊ နဝမဖြစ်သော မေတ္တာပါရမီကိုလည်း ဖြည့်ကျင့်လော့။
အဟိတေသုပိ ဟိတေသုပိ၊ မကောင်းကျိုးပြုသူတို့၌လည်းကောင်း, ကောင်းကျိုးပြုသူတို့၌လည်းကောင်း။
ဧကစိတ္တော ဘဝေယျာသိ၊ မေတ္တာစိတ်တစ်မျိုးတည်းသာ ရှိသူသည် ဖြစ်လေလော့။
ဟိ ဥဒကံ နာမ၊ ဥပမာပြရသော် ရေမည်သည်။
ပါပဇနဿာပိ ကလျာဏဇနဿာပိ၊ မကောင်းသူအားလည်းကောင်း, ကောင်းသူအားလည်းကောင်း။
သီတိဘာဝံ ဧကသဒိသံ ကတွာ ဖရတိ ယထာ၊ အေးမြခြင်းကို အတူအမျှပြု၍ ဖြန့်သကဲ့သို့ ပျံ့နှံ့သကဲ့သို့။
ဧဝမေဝ တွမ္ပိ၊ ဤအတူသာ သင်သုမေဓာသည်လည်း။
သဗ္ဗသတ္တေသု၊ သတ္တဝါအားလုံးတို့၌။
မေတ္တစိတ္တေန ဧကစိတ္တောဝ ဟောန္တော၊ မေတ္တာစိတ်ဖြင့် စိတ်တ်မျိုးတည်းသာရှိသည် ဖြစ်မူ။
ဗုဒ္ဓေါ ဘဝိဿသိ၊ ဘုရားစင်စစ်သည် ဧကန်ဖြစ်လတ္တံ့"။
ဣတိ၊ ဤသို့ဖြစ်ပြီ။
ဣတိ၊ ဤသို့ ဖြစ်ပြီး၍။
နဝမံ မေတ္တာပါရမိံ၊ နဝမဖြစ်သော မေတ္တာပါရမီကို။
ဒဠှံ ကတွာ အဓိဋ္ဌာသိ၊ မြဲမြံစွာ ပြု၍ ဖြည့်ရန်ဓိဋ္ဌာန်ပြီ။
တေန၊ ထိုသို့ မေတ္တာပါရမီဖြည့်ရန် အဓိဋ္ဌာန်ပြီးခြင်းကြောင့်။
"ယေ ဓမ္မာ ဗောဓိပါစနာ၊ အကြင်တရားတို့သည် သဗ္ဗညုတဉာဏ်ရင့်သန်စေတတ်ကုန်၏။
ဗုဒ္ဓဓမ္မာ ဧတေ၊ ဘုရားဖြစ်ကြောင်း တရားဖြစ်ကုန်သော သဗ္ဗညုတဉာဏ်ရင့်သန်စေသည့် ထိုတရားတို့သည်။
ဧတ္တကာယေဝ န ဘဝိဿရေ၊ ဤမျှတို့သာ ရှိကုန်သည် မဖြစ်ကုန်လတ္တံ့။
အညေပိ ဝိစိနိဿာမိ၊ အခြားတရားတို့ကိုလည်း ရှာမှီးအံ့။
တဒါ ဝိစိနန္တော၊ ထိုအခါ၌ ရှာမှီးသော်။
ပုဗ္ဗကေဟိ မဟေသီဟိ အာသေဝိတနိသေဝိတံ၊ ရှေး၌ ဖြစ်ကုန်သော ဘုရားလောင်းတို့သည် မှီဝဲအပ်, မြဲမြံစွာ မှီဝဲအပ်သော။
နဝမံ မေတ္တာပါရမိံ အဒက္ခိံ၊ နဝမဖြစ်သော မေတ္တာပါရမီကို တွေ့မြင်ပြီ။
ဗောဓိံ ပတ္တုံ ယဒိ ဣစ္ဆသိ၊ သဗ္ဗညုတဉာဏ်ကို ရခြင်းငှာ အကယ်၍ အလိုရှိအံ့။
တွံ ဣမံ နဝမံ၊ သင် သုမေဓာသည် ဤ နဝမမေတ္တာပါရမီကို။
တာဝ ဒဠှံ ကတွာ သမာဒိယ၊ ရှေးဦးစွာ မြဲမြံစွာ ပြု၍ ဆောက်တည်လော့။
မေတ္တာယ အသမော ဟောဟိ၊ သတ္တဝါများ အကျိုးစီးပွားလိုလားသည့် မေတ္တာဖြင့် မည်သူနှင့်မျှ မတူသူသည် ဖြစ်လော့,ဖြစ်အောင် ကြိုးစားလော့။
ဥဒကံ နာမ၊ ရေမည်သည်။
ကလျာဏေ ပါပကေ ဇနေ၊ ကောင်းသူတို့ကိုလည်းကောင်း, မကောင်းသူတို့ကိုလည်းကောင်း။
သီတေန သမံ ဖရတိ ယထာပိ၊ အအေးဓာတ်ဖြင့် အညီအမျှ ထိတွေ့ပျံ့နှံ့သကဲ့သို့။
ရဇောမလံ ပဝါဟေတိ ယထာပိ၊ မြူအညစ်အကြေးကို ဆောင်ယူစေဘိသကဲ့သို့ (စင်ကြယ်စေဘိသကဲ့သို့)။
တထေဝ တွမ္ပိ၊ ထို့အတူသာ သင်သုမေဓာသည်လည်း။
အဟိတဟိတေ သမံ မေတ္တာယ ဘာဝယ၊ ကောင်းကျိုး မပြုသူ, ပြုသူတို့ကို ညီညီမျှမျှမေတ္တာကို ဖြစ်စေလော့ ပွားလော့။
မေတ္တာပါရမိတံ ဂန္တွာ၊ မေတ္တာပါရမီကို သွားရောက်ဖြည့်ကျင့်၍။
သမ္ဗောဓိံ ပါပုဏိဿသီတိ၊ သဗ္ဗညုတဉာဏ်ကို ရလတ္တံ့"ဟု။
ဝုတ္တံ၊ ဗုဒ္ဓဝင်မှာ ဘုရားဟောတော်မူအပ်ပြီ။
အထ၊ မေတ္တာပါရမီဖြည့်ရန် အဓိဋ္ဌာန်ပြီးရာ ထိုအခါ၌။
အဿ၊ ထိုဘုရားအလောင်း သုမေဓာသည်။
"ဗုဒ္ဓကာရကဓမ္မေဟိ၊ ဘုရားဖြစ်အောင် ပြုတတ်သော တရားတို့သည်။
ဧတ္တကေဟေဝ န ဘဝိတဗ္ဗန္တိ၊ ဤမျှတို့သာ ရှိကုန်သည် မဖြစ်တန်ရာ"ဟု။
ဥတ္တရိပိ၊ အပိုအလွန်လည်း။
ဥပဓာယတော၊ စူးစမ်းရှာဖွေသော်။
ဒသမံ ဥပေက္ခာပါရမိံ ဒိသွာ၊ ဒသမဖြစ်သော ဥပေက္ခာပါရမီကို တွေ့မြင်၍။
ဧတံ အဟောသိ၊ ဤအကြံသည် ဖြစ်ပြီ။
(ကိံ၊ ဘယ်သို့ဖြစ်ပြီနည်း)။
"သုမေဓပဏ္ဍိတ၊ သုမေဓာပညာရှိ။
တွံ ဣတော ပဋ္ဌာယ၊ သင်သည် ဤအချိန်မှ စ၍။
ဥပေက္ခာပါရမိမ္ပိ ပူရေယျာသိ၊ ဥပေက္ခာပါရမီကိုလည်း ပြည့်စေလော့ ဖြည့်ကျင့်လော့။
သုခေခေ ဒုက္ခေပိ၊ ချမ်းသာ၌လည်းကောင်း- ချမ်းသာသော်လည်းကောင်း, ဆင်းရဲ၌လည်းကောင်း- ဆင်းရဲသော်လည်းကောင်း။
မဇ္ဈတ္တောဝ ဘဝေယျာသိ၊ အလယ်သဘောရှိသူသည်သာ (မထူးမခြား လျစ်လျူရှုသူသည်သာ) ဖြစ်လော့။
ဟိ၊ ဥပမာပြရသော်။
ပထဝီ နာမ၊ မြေမည်သည်။
သုစိမ္ပိ အသုစိမ္ပိ၊ စင်ကြယ်ကောင်းမွန်သည်ကိုလည်းကောင်း, မစင်ကြယ်မကောင်းမွန်သည်ကိုလည်းကောင်း။
ပက္ခိပမာနာ မဇ္ဈတ္တာဝ ဟောတိ ယထာ၊ ပစ်ချတင်ထားသော် ထူးခြားမှု မရှိသည်သာ ဖြစ်သကဲ့သို့။
တထေဝ တွမ္ပိ၊ ထို့အတူသာ သင်သည်လည်း။
သုခဒုက္ခေသု မဇ္ဈတ္တောဝ ဟောန္တော၊ သုခဒုက္ခတို့၌ မထူးခြားလျစ်လျူရှုသူသည်သာ ဖြစ်မူ။
ဗုဒ္ဓေါ ဘဝိဿသိ၊ ဘုရားစင်စစ်သည် ဧကန်ဖြစ်လတ္တံ့"။
ဣတိ၊ ဤသို့ဖြစ်ပြီ။
ဣတိ၊ ဤသို့ ဖြစ်ပြီး၍။
ဒသမံ ဥပေက္ခာပါရမိံ၊ ဒသမဖြစ်သော ဥပေက္ခာပါရမီကို။
ဒဠှံ ကတွာ အဓိဋ္ဌာသိ၊ မြဲမြံစွာ ပြု၍ ဖြည့်ရန် အဓိဋ္ဌာန်ပြီ။
တေန၊ ထိုသို့ အဓိဋ္ဌာန်ပြီးခြင်းကြောင့်။
ဝုတ္တံ၊ ဘုရားဟောတော်မူအပ်ပြီ။
(ကိံ၊ ဘယ်သို့ဟောတော်မူအပ်ပြီနည်း)။
"ယေ ဓမ္မာ ဗောဓိပါစနာ၊ အကြင်တရားတို့သည် သဗ္ဗညုတဉာဏ်ရင့်သန်စေတတ်ကုန်၏။
ဗုဒ္ဓဓမ္မာ ဧတေ၊ ဘုရားဖြစ်ကြောင်း တရားဖြစ်ကုန်သော သဗ္ဗညုတဉာဏ်ရင့်သန်စေသည့် ထိုတရားတို့သည်။
ဧတ္တကာယေဝ န ဘဝိဿရေ၊ ဤမျှတို့သာ ရှိကုန်သည် မဖြစ်ကုန် လတ္တံ့။
အညေပိ ဝိိစိနိဿာမိ၊ ဘုရားဖြစ်ကြောင်း အခြားတရားတို့ကိုလည်း ရှာအံ့။
တဒါ ဝိစိနန္တော၊ ထိုအခါ၌ ရှာသော်။
ပုဗ္ဗကေဟိ မဟေသီဟိ အာသေဝိတနိသေဝိတံ၊ ရှေး၌ ဖြစ်ကုန်သော ဘုရားလောင်းတို့သည် မှီဝဲအပ်, မြဲမြံစွာ မှီဝဲအပ်သော။
ဒသမံ ဥပေက္ခာပါရမိံ အဒက္ခိံ၊ ဆယ်ခုမြောက်ဖြစ်သော ဥပေက္ခာပါရမီကို တွေ့မြင်ပြီ။
တွံ ဣမံ ဒသမံ၊ သင် သုမေဓာသည် ဆယ်ခုမြောက် ဤဥပေက္ခာပါရမီကို။
တာဝ ဒဠှံ ကတွာ သမာဒိယ၊ ရှေးဦးစွာ မြဲမြံစွာ ပြု၍ ဆောက်တည်လော့။
တုလာဘူတော ဒဠှော ဟုတွာ၊ ကောင်းဆိုးနှင့်စပ် ချိန်ခွင်ပမာ အတိအကျညီညာသည့် ခိုင်ခန့်သည် ဖြစ်သော်။
သမ္ဗောဓိံ ပါပုဏိဿသိ၊ သဗ္ဗညုတဉာဏ်ကို ရလတ္တံ့။
ပထဝီ နာမ၊ မြေကြီးမည်သည်။
နိက္ခိတ္တံ အသုစိံ သုစိံ၊ မိမိအပေါ် တင်ထားအပ်သော မစင်ကြယ်သော အရာဝတ္ထုကိုလည်းကောင်း, စင်ကြယ်သော အရာဝတ္ထုကိုလည်းကောင်။
ကောပါနုနယဝဇ္ဇိတာ၊ မနှစ်သက်မှု နှစ်သက်မှု ဖယ်ရှား၍။
ဧတေ ဥဘောပိ၊ မစင်ကြယ် စင်ကြယ် ဤအရာဝတ္ထုနှစ်မျိုးတို့ကိုလည်း။
ဥပေက္ခတိ ယထာပိ၊ လျစ်လျူရှုဘိသကဲ့သို့။
တထေဝ တွမ္ပိ၊ ထို့အတူသာ သင်သည်လည်း။
သုခဒုက္ခေ၊ ချမ်းသာဆင်းရဲ၌။
တုလာဘူတော သဒါ ဘဝ၊ ချိန်ခွင်ပမာ အတိအကျ ညီညာသည် အခါခပ်သိမ်း ဖြစ်လော့။
ဥပေက္ခာပါရမိတံ ဂန္တွာ၊ ဥပေက္ခာပါရမီကို သွားရောက်ဖြည့်ကျင့်သော်။
သမ္ဗောဓိံ ပါပုဏိဿသီ၊ သဗ္ဗညုတဉာဏ်ကို ရလတ္တံ့"။
ဣတိ၊ ဤသို့ဟောတော်မူအပ်ပြီ။
တတော စိန္တေသိ၊ ထိုဥပေက္ခာပါရမီ ဖြည့်ရန် ဓိဋ္ဌာန်ပြီးနောက်၌ ကြံစည်ပြီ။
(ကိံ၊ ဘယ်သို့ကြံစည်ပြီနည်း)။
"ဣမသ္မိံ လောကေ၊ ဤလောက၌။
ဗောဓိသတ္တေဟိ ပူရေတဗ္ဗာ၊ ဘုရားလောင်းတို့သည် ဖြည့်ကျင့်ထိုက်ကုန်သော။
ဗောဓိပရိပါစနာ ဗုဒ္ဓကာရကဓမ္မာ ဧတ္တကာယေဝ၊ သဗ္ဗညုတဉာဏ် ရင့်သန်စေကုန်သော ဘုရားဖြစ်အောင် ပြုတတ်သည့် တရားတို့သည် ဤမျှသာ ရှိကုန်၏။
ဣမာပိ ဒသပါရမိယော၊ ဤပါရမီဆယ်ပါး ဆိုသည့် တရားတို့သည်လည်း။
ဥဒ္ဓံ အာကာသေပိ နတ္ထိ ဟေဋ္ဌာ ပထဝိယမ္ပိ၊ အထက်ကောင်းကင်၌လည်း မရှိကုန်, အောက်မြေထဲ၌လည်း မရှိကုန်။
ပုရတ္ထိမာဒီသု ဒိသာသုပိ နတ္ထိ၊ အရှေ့အရပ် အစရှိကုန်သော အရပ်မျက်နှာတို့၌လည်း မရှိကုန်။
ပန၊ အဟုတ်သော်ကား။
မယှံ ဟဒယမံသဗ္ဘန္တရေ ဧဝ ပတိဋ္ဌိတာ၊ ငါ၏ နှလုံးသားအတွင်း၌သာ တည်ရှိကုန်၏။"
ဣတိ၊ ဤသို့ ကြံစည်ပြီ။
တာသံ ဟဒယေ ဧဝံ ပတိဋ္ဌိတဘာဝံ ဒိသွာ၊ ထိုပါရမီတို့၏ နှလုံး၌ ဤသို့ တည်ရှိသည်၏ အဖြစ်ကို သိမြင်၍။
တာ သဗ္ဗာပိ၊ ထိုပါရမီအားလုံးတို့ကိုလည်း။
ဒဠှံ ကတွာ အဓိဋ္ဌာယ၊ မြဲမြံစွာ ပြု၍ ဖြည့်ရန် ဓိဋ္ဌာန်၍။
ပုနပ္ပုနံ သမ္မသန္တော၊ ထပ်ကာထပ်ကာ သုံးသပ်သော်။
အနုလောမပဋိလောမံ သမ္မသတိ၊ အနုလုံပဋိလုံ အစုန်အဆန် သုံးသပ်၏။
ပရိယန္တေ ဂဟေတွာ အာဒိံ ပါပေတိ၊ အဆုံးကို စတင်ယူ၍ အစသို့ ရောက်စေ၏။
အာဒိမှိ ဂဟေတွာ ပရိယန္တေ ဌပေတိ၊ အစကို စတင်၍ အဆုံး၌ ရပ်ထား၏။
မဇ္ဈေ ဂဟေတွာ ဥဘတော ဩသာပေတိ၊ အလယ်ကို စတင်ယူ၍ အစအဆုံး အစွန်းနှစ်ဖက်၌ ပြီးစေ၏။
ဥဘတော ကောဋီသု ဂဟေတွာ မဇ္ဈေ ဩသာပေတိ၊ အစအဆုံး နှစ်ဖက်မှ အစွန်အဖျားတို့ကို စတင်ယူ၍ အလယ်၌ ပြီးဆုံးစေ၏။
ဗာဟိရကဘဏ္ဍပရိစ္စာဂေါ ဒါနပါရမီ နာမ၊ ခန္ဓာကိုယ် ပြင်ပပစ္စည်း, စွန့်လှူခြင်းသည် ဒါနပါရမီမည်၏။
အင်္ဂပရိစ္စာဂေါ ဒါနဥပပါရမီ နာမ၊ အင်္ဂါကြီးငယ်စွန့်လှူခြင်းသည် ဒါနပါရမီမည်၏။
ဇီဝိတပရိစ္စာဂေါ ဒါနပရမတ္ထပါရမီ နာမ၊ အသက်စွန့်လှူခြင်းသည် ဒါနပရမတ္ထပါရမီ မည်၏။
ဣတိ ဒသ ပါရမိယော၊ ဤသို့ ဆယ်ပါးကုန်သော ပါရမီတို့ကို လည်းကောင်း။
ဒသ ဥပပါရမိယော၊ ဆယ်ပါးကုန်သော ဥပပါရမီတို့ကိုလည်းကောင်း။
ဒသ ပရမတ္ထပါရမိယော၊ ဆယ်ပါးကုန်သော ပရမတ္ထပါရမီတို့ကိုလည်းကောင်း။
ယန္တတေလံ ဝိနိဝဋ္ဋေန္တော ဝိယ၊ ဆီစက်ကို လည်စေဘိသကဲ့သို့လည်းကောင်း။
မဟာမေရုံ မတ္ထံ ကတွာ၊ မြင့်မိုရ်တောင်ကြီးကို မွှေတန်ကို ပြု၍။
စက္ကဝါဠမဟာသမုဒ္ဒံ အာလုဠေန္တော ဝိယ စ သမ္မသိ၊ စကြာဝဠာ သမုဒ္ဒရာကို မွှေဘိသကဲ့သို့လည်းကောင်း သုံးသပ်ပြီ။
ဧဝံ ဒသပါရမိယော သမ္မသန္တဿ တဿ၊ ဤသို့ ပါရမီဆယ်ပါးတို့ကို သုံးသပ်သော ထိုဘုရားလောင်း၏။
ဓမ္မတေဇေန၊ သုံးသပ်ဉာဏ် တရားတန်ခိုးကြောင့်။
စတုနဟုတာဓိကဒွိယောဇနသတသဟဿဗဟလာ၊ ယူဇနာပေါင်း ရှစ်သိန်းလေးသောင်း အထုရှိသော။
အယံ မဟာပထဝီ၊ ဤမြေကြီးသည်။
ဟတ္ထိနာ အက္ကန္တနဠကလာပေါ ဝိယ စ၊ ဆင်သည် နင်းအပ်သည့်ကျူစည်းကဲ့သို့လည်းကောင်း။
ပီဠိယမာနံ ဥစ္ဆုယန္တံ ဝိယ စ၊ ကြိတ်ညှစ်အပ်သော ကြံကြိတ်စက်ကဲ့သို့လည်းကောင်း။
မဟာဝိရဝံ ဝိရဝမာနာ၊ အသံကြီးကို မြည်ဟီးလျက်။
သင်္ကမ္ပိ၊ မြင့်တက်မြင့်တက်၍ ကောင်းစွာလှုပ်ပြီ (တစ်နည်း) အရှေ့အနောက်မြင့်လိုက် နိမ့်လိုက် လှုပ်ပြီ။
သမ္ပကမ္ပိ၊ မြင့်လိုက် နိမ့်လိုက်ကောင်းစွာ အပြားအားဖြင့် လှုပ်ပြီ (တစ်နည်း) တောင်မြောက် မြင့်လိုက် နိမ့်လိုက် လှုပ်ပြီ။
သမ္ပဝေဓိ၊ အရပ်လေးမျက်နှာ ယိမ်းယိုင်ကာ လွန်စွာ တုန်လှုပ်ပြီ (တစ်နည်း) အလယ် အဖျား မြင့်လိုက် နိမ့်လိုက် လှုပ်ပြီ။
ကုလာလစက္ကံ ဝိယ၊ အိုးထိန်းစက်ကဲ့သို့လည်းကောင်း။
တေလယန္တစက္ကံ ဝိယ စ၊ ဆီကြိတ်ယန္တရားစက်ကဲ့သို့လည်းကောင်း။
ပရိဗ္ဘမိ၊ ချာချာလည်ပြီ။
တေန၊ ထိုသို့ ချာချာလည်သောကြောင့်။
"လောကေ ယေ ဓမ္မာ ဗောဓိပါစနာ၊ လောက၌ အကြင်တရားတို့သည် သဗ္ဗညုတဉာဏ်, ရင့်သန်စေတတ်ကုန်၏။
တေ ဧတ္တကာယေဝ၊ သဗ္ဗညုတဉာဏ် ရင့်သန်စေသည့် ထိုတရားတို့သည် ဤမျှဆယ်ပါးတို့သာ ရှိကုန်၏။
တတော အညတြ ဥဒ္ဓံ နတ္ထိ၊ ထိုပါရမီဆယ်ပါးတို့မှ အခြားသော အထက်အပိုအလွန်သည် မရှိ။
တတ္ထ ဒဠှံ ပတိဋ္ဌဟ၊ ထိုပါရမီဆယ်ပါးတို့၌ မြဲမြံစွာတည်လော့။
ဣမေ ဓမ္မေ၊ ဤပါရမီ ဆယ်ပါးတရားတို့ကို။
သဘာဝသရသလက္ခဏေ၊ သဘာဝဟု ဆိုအပ်သည့် မိမိကိစ္စလက္ခဏာအားဖြင့်။
သမ္မသတော၊ သုံးသပ်ဆင်ခြင် နေထိုင်စဉ်။
ဓမ္မတေဇေန၊ ပါရမီဆင်ခြင်သည့် ဉာဏ်တရားတန်ခိုးကြောင့်။
ဝသုဓာ ဒသသဟဿီ ပကမ္ပထ၊ ရတနာတို့ တည်ရာဖြစ်သော စကြဝဠာ မြေကမ္ဘာတစ်သောင်းသည် တုန်လှုပ်ပြီ။
ပီဠိတံ ဥစ္ဆုယန္တံဝ၊ ကြိတ်ညှစ်အပ်သော ကြံကြိတ်ယန္တရားစက်ကဲ့သို့။
ပထဝီ၊ မြေကြီးသည်။
စလတိ ရဝတိ၊ လှုပ်လည်း လှုပ်၏ မြည်လည်း မြည်ဟီး၏။
တေလယန္တေ စက္ကံ ယထာ၊ ကြံကြိတ်ယန္တရား၌ ဘီးကဲ့သို့။
ဧဝံ မေဒနီ ကမ္ပတီတိ၊ ဤအတူ မြေကြီးသည် တုန်လှုပ်၏"ဟု။
ဝုတ္တံ၊ ဗုဒ္ဓဝင်မှာ ဟောတော်မူအပ်ပြီ။
မဟာပထဝိယာ ကမ္ပမာနာယ၊ မြေကြီးသည် တုန်လှုပ်သော်။
ရမ္မနဂရဝါသိနော သဏ္ဌာတုံ အသက္ကောန္တာ၊ ရမ္မမြို့နေသူတို့သည် ကောင်းစွာရပ်တည်ခြင်းငှာ မစွမ်းနိုင်ကုန်၍။
ယုဂန္တဝါတဗ္ဘာဟတာ မဟာသာလာ ဝိယ၊ ကမ္ဘာဖျက်လေ ဖိစီးနှိပ်စက်အပ်ကုန်သော (ကမ္ဘာဖျက်လေ အတိုက်ခံရကုန်သော) အင်ကြင်းပင်ကြီးတို့ကဲ့သို့။
မုစ္ဆိတမုစ္ဆိတာ၊ တွေဝေကုန် တွေဝေကုန်လျက်။
ပပတိံသု၊ တုံးလုံးလဲကျကုန်ပြီ။
ဃဋာဒီနိ ကုလာလဘာဇနာနိ၊ ရေအိုးအစရှိသော အိုးထိန်းသည့်အိုးခွက်တို့သည်။
ပဝဋ္ဋန္တာနိ အညမညံ ပဟရန္တာနိ၊ လိမ့်ကုန်လျက် အချင်းချင်း ရိုက်ခတ်ကုန်လျက်။
စုဏ္ဏဝိစုဏ္ဏာနိ အဟေသုံ၊ မှုန့်မှုန့်ညက်ညက် ကျေကုန်သည် ဖြစ်ကုန်ပြီ၊
မဟာဇနော ဘီတတသိတော၊ လူအများသည် ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်၍။
သတ္ထာရံ ဥပသင်္ကမိတွာ၊ ဒီပင်္ကရာမြတ်စွာဘုရားသို့ ချဉ်းကပ်၍။
"ဘဝဂါ၊ အိုမြတ်စွာဘုရား။
အယံ၊ ဤငလျင်ကြီးလှုပ်မှုသည်။
နာဂါဝဋ္ဋော ကိန္နုခေါ၊ နဂါးတို့ လှည့်စားခြင်းလေလော။
ဘူတယက္ခဒေဝတာသု၊ ဖုတ်, တစ္ဆေ, ဘီလူး, နတ်တို့တွင်။
အညတရာ ဝဋ္ဋော ကိန္နု ခေါ၊ တစ်မျိုးမျိုးတို့ လှည့်စားခြင်းလေလော။
ဣတိ ဟိ၊ ဤသို့လျှင်။
မယံ ဧတံ န ဇာနာမ၊ တပည့်တော်တို့သည် ဤအကြောင်းကို မသိပါကုန်။
အပိ စ ခေါ သဗ္ဗောပိ အယံ မဟာဇနော၊ စင်စစ်သော်ကား အလုံးစုံလည်းဖြစ်သော ဤလူအများသည်။
ဥပဒ္ဒုတော၊ နှိပ်စက်ခံ နေရပါ၏။
ကိန္နု ခေါ၊ အသို့ပါနည်း။
ဣမဿ လောကဿ ပါပကံ ဘဝိဿတိ၊ ဤလောက၏ ဆိုးကျိုးသည် ဖြစ်လတ္တံ့လော။
ဥဒါဟု ကလျာဏံ၊ သို့မဟုတ် ကောင်းကျိုးလော။
နော ဧတံ ကာရဏံ ကထေထ၊ တပည့်တော်တို့အား ဤအကြောင်းကို ဟောတော်မူပါကုန်လော့"။
ဣတိ အာဟ၊ ဤသို့ လျှောက်ထားပြီ။
အထ၊ လျှောက်ထားပြီးရာ ထိုအခါ၌။
သတ္ထာ၊ ဒီပင်္ကရာမြတ်စွာဘုရားသည်။
တေသံ ကထံ သုတွာ၊ ထိုလူတို့၏ စကားကိုကြားရ၍။
"တုမှေ မာ ဘာယထ မာ စိန္တယိတ္ထ၊ သင်တို့သည် မကြောက်ကြကုန်လင့် မတွေးတောကြကုန်လင့်။
ဣတော နိဒါနံ ဝေါ ဘယံ နတ္ထိ၊ ဤမြေကြီးမြည်ဟီး, ငလျင်ကြီးလှုပ်ခြင်းကြောင့် သင်တို့အား ဘေးသည် မရှိ။
မယာ အဇ္ဇ၊ ငါဘုရားသည် ယနေ့။
ယော သော သုမေဓပဏ္ဍိတော၊ အကြင်သုမေဓာပညာရှိကို။
'အနာဂတေ ဂေါတမော နာမ ဗုဒ္ဓေါ ဘဝိဿတီတိ၊ နောင်အခါ၌ ဂေါတမမည်သော ဘုရားသည် ဖြစ်လတ္တံ့'ဟု။
ဗျာကတော၊ ဗျာဒိတ်ပေးအပ်ပြီ။
သော ဒသပါရမိယော သမ္မသတိ၊ ထိုသုမေဓာပညာရှိသည် ပါရမီဆယ်ပါးတို့ကို ဆင်ခြင်၏။
ဒသပါရမိယော၊ ပါရမီဆယ်ပါးတို့ကို။
သမ္မသန္တဿ ဝိလောဠေန္တဿ တဿ ဓမ္မတေဇေန၊ ဆင်ခြင်သော,အပြန်အလှန်, နည်းမျိုးစုံ မွှေနှောက်ဆင်ခြင်သော ထိုသုမေဓာပညာရှိ၏ ပါရမီ ဆင်ခြင်ဉာဏ် တရားတန်ခိုးကြောင့်။
သကလဒသသဟဿိလောကဓာတု၊ လောကဓာတ် တစ်သောင်းလုံးသည်။
ဧကပ္ပဟာရေန ကမ္ပတိ စေဝ ရဝတိ စာတိ၊ တစ်ပဟိုရ်တည်းဖြင့် (တစ်ချိန်တည်းဖြင့်) တုန်လည်းတုန်လှုပ်၏ မြည်လည်းမြည်ဟီး၏"ဟု။
အာဟ၊ မိန့်တော်မူပြီ။
တေန၊ ထိုသို့ မိန့်တော်မူခြင်းကြောင့်။
ဗုဒ္ဓဿ ပရိဝေသနေ၊ ဒီပင်္ကရာမြတ်စွာဘုရားအား ဆွမ်းကျွေးရာ၌။
ယာဝတာ ပရိသာ အာသိ၊ အကြင်မျှလောက်သော ပရိသတ်သည် ရှိပြီ။
သာ တတ္ထ ပဝေဓမာနာ၊ ထိုဆွမ်းကျွေးရာရှိ, ပရိသတ်သည် ထိုအရပ်၌ တုန်လှုပ်လျက်။
မုစ္ဆိတာ ဘူမိယံ သေသိ၊ တွေဝေလျက် မြေ၌ အိပ်ပြီ။
အနေကသဟဿာနိ ဃဋာနိ၊ ထောင်ပေါင်းများစွာကုန်သော ရေအိုးတို့သည်လည်းကောင်း။
ကုမ္ဘီနံ ဗဟူ သတာ စ၊ အိုးခွက်တို့၏ များစွာကုန်သော အရာတို့သည်လည်းကောင်း။
တတ္ထ အညမညံ ပဃဋ္ဋိတာ၊ ထိုဆွမ်းကျွေးရာအရပ်၌ အချင်းချင်း ထိခိုက်ကုန်လျက်။
သဉ္စုဏ္ဏမထိတာ၊ မှုန့်မှုန့်ညက်ညက် ကျေညက်ကုန်ပြီ။
ဥဗ္ဗိဂ္ဂါ တသိတာ ဘီတာ ဘန္တာ ဗျဓိတမာနသာ မဟာဇနာ၊ ထိတ်ကုန် လန့်ကုန်သော ကြောက်ကုန်သော ချာချာလည်ကုန်သော ဘေးနှိပ်စက်အပ်,ညှဉ်းဆဲအပ်သည့် နှလုံးရှိကုန်သော လူအများတို့သည်။
သမာဂမ္မ ဒီပင်္ကရံ ဥပါဂမုံ၊ ကောင်းစွာလာကုန်၍ ဒီပင်္ကရာမြတ်စွာဘုရားကို ချဉ်းကပ်ကုန်ပြီ။
စက္ခုမ၊ စက္ခုငါးပါး ရှိတော်မူသော မြတ်စွာဘုရား။
ကိံ ဘဝိဿတိ၊ အဘယ်သို့ ဖြစ်လတ္တံ့နည်း။
လောကဿ ကလျာဏံ ဘဝိဿတိ၊ လောက၏ ကောင်းကျိုးသည် ဖြစ်လတ္တံ့လော။
အထ ပါပကံ ဘဝိဿတိ၊ သို့မဟုတ် မကောင်းကျိုးသည် ဖြစ်လတ္တံ့လော။
သဗ္ဗော လောကော ဥပဒ္ဒုတော၊ အလုံးစုံသော လောကသည် အနှိပ်စက်ခံနေရပြီ။
တံ ဝိနောဒေဟိ၊ ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့် နှိပ်စက်ခံနေရသည့် ထိုဘေးကို ပယ်ဖျောက်တော်မူပါလော့။
ဒီပင်္ကရော မဟာမုနိ၊ ဒီပင်္ကရာမည်တော် မူသော မြတ်စွာဘုရားသည်။
တေသံ တဒါ သညာပေသိ၊ မေးလျှောက်သူ, ထိုလူတို့အား ထိုမေးရာအခါ၌ သိစေတော် မူပြီ။
(ကိံ၊ ဘယ်သို့ သိစေတော်မူပြီနည်း)။
ဣမသ္မိံ ပထဝိကမ္ပနေ၊ ဤမြေလှုပ်ခြင်းကြောင့်။
ဝိဿတ္ထာ ဟောထ မာဘာထ၊ ကြောက်ခြင်း,လန့်ခြင်း ကင်းရှင်းကြကုန်သည် ဖြစ်ကုန်လော့, မကြောက်ကြကုန်လင့်။
လောကေ ဗုဒ္ဓေါ ဘဝိဿတိ၊ လောက၌ ဘုရားစင်စစ်သည် ဖြစ်လတ္တံ့ဟု။
အဟံ ယံ အဇ္ဇ ဗျာကာသိံ၊ ငါဘုရားသည် အကြင်သုမေဓာရသေ့ကို ယနေ့ ဗျာဒိတ်ပေးခဲ့ပြီ။
ဧသော ဇိနသေဝိတံ ပုဗ္ဗကံ ဓမ္မံ သမ္မသတိ၊ ဗျာဒိပ်ရပြီး ထိုသုမေဓာရသေ့သည် ဘုရားရှင်တို့ အလောင်းတော် ဖြစ်စဉ်, မှီဝဲအပ်သော ရှေးရိုးစဉ်လာ ဖြစ်သော ပါရမီတရားကို သုံးသပ်၏။
ဗုဒ္ဓဘူမိံ ဓမ္မံ၊ ဗုဒ္ဓဘူမိဖြစ်သော ပါရမီတရားကို။
အသေသတော သမ္မသတော တဿ၊ အကြွင်းအကျန်မရှိ သုံးသပ်ဆင်ခြင်သော ထိုသုမေဓာ၏။
တေန၊ ထိုသို့ဆင်ခြင်ခြင်းကြောင့်။
သဒေဝကေ၊ နတ်နှင့်တကွ လူ့လောက၌။
ဒသသဟဿီ၊ ထောင်ပေါင်းဆယ်လီရှိသော (တစ်သောင်းသော)။
အယံ ပထဝီ ကမ္ပိတာ၊ ဤစကြာဝဠာ, မြေကမ္ဘာသည် တုန်လှုပ်ပြီ"။
(ဣတိ၊ ဤသို့ သိစေတော်မူပြီ) ဟု။
ဝုတ္တံ၊ ဗုဒ္ဓဝင်မှာ ဟောတော်မူအပ်ပြီ။
မဟာဇနော တထာဂတဿ ဝစနံ သုတွာ၊ လူအများသည် ဒီပင်္ကရာမြတ်စွာဘုရား၏ စကားတော်ကို ကြားရ၍။
ဟဋ္ဌတုဋ္ဌော မာလာဂန္ဓဝိလေပနံ အာဒါယ၊ ရွှင်လန်းနှစ်သက်၍ ပန်းနံ့သာ,နံံ့သာပျောင်းကို ယူ၍။
ရမ္မနဂရာ နိက္ခမိတွာ၊ ရမ္မာမြို့မှ ထွက်၍။
ဗောဓိသတ္တံ ဥပသင်္ကမိတွာ၊ ဘုရားလောင်းသို့ ချဉ်းကပ်၍။
မာလာဒီဟိ ပူဇေတွာ ဝန္ဒိတွာ၊ ပန်းစသည်တို့ဖြင့် ပူဇော်၍ ရှိခိုး၍။
ပဒက္ခိဏံ ကတွာ၊ လက်ယာရစ်လည်သည်ကို ပြု၍။
ရမ္မနဂရမေဝ ပါဝိသိ၊ ရမ္မာမြို့သို့သာ ဝင်သွားပြီ။
ဗောဓိသတ္တောပိ ဒသပါရမိယော သမ္မသိတွာ၊ ဘုရားလောင်းသုမေဓာသည်လည်း ပါရမီ ဆယ်ပါးတို့ကို ဆင်ခြင်သုံးသပ်၍။
ဝီရိယံ ဒဠှံ ကတွာ အဓိဋ္ဌာယ၊ ဝီရိယကို မြဲမြံစွာပြု၍ ပါရမီဖြည့်ရန် ဓိဋ္ဌာန်၍။
နိသိန္နာသနာ ဝုဋ္ဌာသိ၊ ထိုင်နေရာမှ ထပြီ။
တေန၊ ထိုသို့ ဓိဋ္ဌာန်ပြီးနေရာမှ ထခြင်းကြောင့်။
ဝုတ္တံ၊ ဗုဒ္ဓဝင်မှာ ဟောတော်မူအပ်ပြီ။
ဗုဒ္ဓဿ ဝစနံ သုတွာ၊ ဒီပင်္ကရာမြတ်စွာဘုရား၏ စကားတော်ကို ကြားရ၍။
တာဝဒေ မနော နိဗ္ဗာယိ၊ အမိန့်တော်စကား, ကြားရပြီးရာ ထိုအခါ၌ ကြောက်ရွံ့ ထိတ်လန့် ပူပန်သည့်စိတ်သည် ငြိမ်းအေးပြီ။
သဗ္ဗေ မံ ဥပသင်္ကမ္မ၊ လူအားလုံးတို့သည် ငါသုမေဓာသို့ ချဉ်းကပ်၍။
ပုနာပိ မံ အဘိဝန္ဒိသုံ၊ တစ်ဖန်လည်း ငါ့ကို ရှိခိုးကုန်ပြီ။
ဗုဒ္ဓဂုဏံ သမာဒိယိတွာ၊ ဟေတုသမ္ပဒါ, ဘုရားရှင့်ဂုဏ်, ပါရမီအလုံးစုံကို ဆောက်တည်၍။
မာနသံ ဒဠှံ ကတွာန၊ စိတ်ကို မြဲမြံစွာ ပြု၍။
ဒီပင်္ကရံ နမဿိတွာ၊ ဒီပင်္ကရာမြတ်စွာဘုရားကို ရှိခိုးပြီး၍။
တဒါ အာသနာ ဝုဋ္ဌဟိံ၊ ထိုအခါ၌ နေရာမှ ထပြီ။
အထ အာသနာ ဝုဋ္ဌဟန္တံ ဗောဓိသတ္တံ၊ ထိုအခါ၌ နေရာမှ ထသော ဘုရားလောင်းကို။
သကလဒသသဟဿစက္ကဝါဠဒေဝတာ သန္နိပတိတွာ၊ စကြာဝဠာ တစ်သောင်းလုံးနေ, နတ်ဗြဟ္မာတွေသည် စည်းဝေးကုန်၍။
ဒိဗ္ဗေဟိ မာလာဂန္ဓေဟိ ပူဇေတွာ ဝန္ဒိတွာ၊ နတ်တို့ဥစ္စာဖြစ်ကုန်သော ပန်းနံ့သာတို့ဖြင့် ပူဇော်ကုန်၍ ရှိခိုးကုန်၍။
'အယျ သုမေဓတာပသ၊ သခင် သုမေဓာရှင်ရသေ့။
တယာ အဇ္ဇ၊ သခင်ရှင်ရသေ့သည် ယနေ့။
ဒီပင်္ကရဒသဗလဿ ပါဒမူလေ၊ ဒီပင်္ကရာမြတ်စွာဘုရား၏ ခြေတော်ရင်း၌။
မဟတီ ပတ္ထနာ ပတ္ထိတာ၊ ကြီးကျယ် မြင့်မြတ်သော ဘုရားဆုကို တောင်းအပ်ပြီ။
တေ သာ အနန္တရာယေန သမိဇ္ဈတု၊ သင်ရှင်ရသေ့၏ ထိုဆုတောင်းသည် အန္တရာယ်မရှိ ပြီးစီးပြည့်စုံပါစေသတည်း။
တေ ဘယံ ဝါ ဆမ္ဘိတတ္တံ ဝါ မာ အဟောသိ၊ သင်ရှင်ရသေ့အား ကြောက်လန့်ခြင်းသည်လည်းကောင်း ကိုယ်တုန်လှုပ်ခြင်းသည်လည်းကောင်း မဖြစ်ပါစေသတည်း။
သရီရေ အပ္ပမတ္တကောပိ ရောဂေါ မာ ဥပ္ပဇ္ဇိ၊ ခန္ဓာကိုယ်၌ အနည်းငယ်မျှလည်းဖြစ်သော ရောဂါသည် မဖြစ်ပါစေသတည်း။
ခိပ္ပံ ပါရမိယော ပူရေတွာ၊ လျင်စွာပါရမီတို့ကို ပြည့်စေ၍။
သမ္မာသမ္ဗောဓိံ ခိပ္ပံ ပဋိဝိဇ္ဈ၊ မှန်စွာကိုယ်တိုင် သိတတ်သည့် အရဟတ္တမဂ်ဉာဏ် သဗ္ဗညုတဉာဏ်ကို လျင်စွာ ထိုးထွင်းသိပါလော့။
ပုပ္ဖူပဂဖလူပဂါ ရုက္ခာ၊ ပွင့်ပင် သီးပင် ဖြစ်ကုန်သော အပင်တို့သည်။
သမယေ ပုပ္ဖန္တိ ယထာ စေဝ ဖလန္တိ ယထာ စ၊ ပွင့်ချိန်, သီးချိန်၌ ပွင့်ကုန်သကဲ့သို့လည်းကောင်း,သီးကုန်သကဲ့သို့လည်းကောင်း။
တထေဝ တွမ္ပိ၊ ထို့အတူသာ သင်ရှင်ရသေ့သည်လည်း။
သမယံ အနတိက္ကမိတွာ၊ ဘုရားဖြစ်ချိန်ကို မကျော်လွန်မူ၍။
ခိပ္ပံ ဥတ္တမံ သမ္ဗောဓိံ ဖုသဿု၊ လျင်စွာ မြတ်သော သဗ္ဗညုတဉာဏ်, အရဟတ္တမဂ်ဉာဏ်ကို ရပါစေ"။
ဣတိ အာဒီနိ ထုတိမင်္ဂလာနိ ပယိရုဒါဟံသု၊ ဤသို့ အစရှိကုန်သော ချီးမွမ်းမင်္ဂလာတို့ကို ပြောဆိုကုန်ပြီ။
ဧဝံ ပယိရုဒါဟိတွာ၊ ဤသို့ ပြောဆိုကြပြီး၍။
အတ္တနော အတ္တနော ဒေဝဋ္ဌာနမေဝ အဂမံသု၊ မိမိ၏ မိမိ၏ နတ်ပြည်ဌာနသို့သာ သွားကုန်ပြီ။
ဗောဓိသတ္တောပိ ဒေဝတာဟိ အဘိတ္ထုတော၊ ဘုရားလောင်းသည်လည်း နတ်ဗြဟ္မာတို့၏ အချီးကျူးခံရပြီးသော်။
"အဟံ ဒသပါရမိယော ပူရေတွာ၊ ငါသည် ပါရမီ ဆယ်ပါးတို့ကို ဖြည့်ကျင့်ပြီး၍။
ကပ္ပသတသဟဿာဓိကာနံ စတုန္နံ အသင်္ချေယျာနံ၊ ကမ္ဘာတစ်သိန်း အလွန်ရှိကုန်သော လေးအသင်္ချေတို့၏။
မတ္ထကေ ဗုဒ္ဓေါ ဘဝိဿာမီတိ၊ အထက်၌ ဘုရားစင်စစ်သည် ဖြစ်လိမ့်မည်"ဟု။
ဝီရိယံ ဒဠှံ ကတွာ အဓိဋ္ဌာယ၊ ဝီရိယကို မြဲမြံစွာပြု၍ အဓိဋ္ဌာန်၍။
နဘံ အဗ္ဘုဂ္ဂန္တွာ၊ ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်၍။
ဟိမဝန္တမေဝ အဂမာသိ၊ ဟိမဝန္တာသို့သာ သွားပြီ။
တေန၊ ထိုသို့သွားပြီးသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
ဒိဗ္ဗံ မာနုသကံ ယံ ပုပ္ဖံ၊ နတ်တို့ဥစ္စာဖြစ်သော လူတို့ဥစ္စာဖြစ်သော အကြင်ပန်းသည်။
အတ္ထိ၊ ရှိ၏။
တေဟိ ပုပ္ဖေဟိ၊ ထိုပန်းနှစ်မျိုးတို့ဖြင့်။
အာသနာ ဝုဋ္ဌဟန္တဿ၊ နေရာမှ ထသော ဘုရားလောင်းအား။
ဒေဝါ မာနုသကာ ဥဘော၊ နတ်လူ နှစ်မျိုးတို့သည်။
သမောကိရန္တိ၊ ကြဲဖြန့်ပူဇော်ကုန်ပြီ။
ဒေဝါ မာနုသကာ တေ ဥဘော၊ နတ်ဗြဟ္မာဖြစ်ကုန်သော လူဖြစ်ကုန်သော ထိုနှစ်မျိုးလုံးတို့သည်။
သောတ္ထိံ စ ဝေဒယန္တိ၊ ချမ်းသာကြောင်းကိုလည်း သိစေကုန်, ပြောကြားကုန်ပြီ။
တုယှံ ပတ္ထိတံ မဟန္တံ၊ သင်သုမေဓာသည် တောင်းအပ်သည့်, ဘုရားဆုသည်ကား ကြီးကျယ် မြင့်မြတ်၏။
တံ ယထိစ္ဆိတံ လဘဿု၊ ထိုဘုရားဆုကို တောင်းသည့်အတိုင်း ရပါစေ။
သဗ္ဗာ ဤတိယော ဝိဝဇ္ဇန္တု၊ ဥပဒ္ဒဝေါ အားလုံးတို့သည် ရှောင်ကြဉ်ပါစေကုန်သတည်း။
သောကော ရောဂေါ ဝိနဿတု၊ သောကသည်လည်းကောင်း, ရောဂါသည်လည်းကောင်း ကင်းပျောက်ပါစေသတည်း။
တေ အန္တရာယာ မာ ဘဝန္တု၊ သင်ရှင်ရသေ့အား အန္တရာယ်တို့သည် မဖြစ်ပါစေကုန်သတည်း။
ဥတ္တမံ ဗောဓိံ ခိပ္ပံ ဖုသ၊ မြတ်သော အရဟတ္တမဂ်ဉာဏ် သဗ္ဗညုတဉာဏ်ကို လျင်စွာ ရပါစေ။
သမယေ ပတ္တေ ပုပ္ဖိနော ဒုမာ၊ ချိန်အခါသည် ရောက်သော် ပွင့်တတ်ကုန်သော အပင်တို့သည်။
ပုပ္ဖန္တိ ယထာပိ၊ ပွင့်ကြကုန်သကဲ့သို့။
မဟာဝီရ တထေဝ တွံ၊ ကြီးမြတ်သည့် ဝီရိယရှိသူ ရှင်ရသေ့. . . ထို့အတူသာ သင်ရှင်ရသေ့သည်။
ဗုဒ္ဓဉာဏေန ပုပ္ဖဿု၊ တစ်ဆယ့်ရှစ်ပါး ဘုရားဉာဏ်များဖြင့် ပွင့်တော်မူလော့။
ယေကေစိ သမ္ဗုဒ္ဓါ ဒသပါရမီ ပူရယုံ ယထာ၊ ခပ်သိမ်းကုန်သော ဘုရားရှင်တို့သည် ပါရမီဆယ်ပါးတို့ကို ဖြည့်ကျင့်ပြီးကုန်သကဲ့သို့။
မဟာဝီရ တထေဝ တွံ ဒသပါရမီ ပူရယ၊ ကြီးမြတ်သည့် ဝီရိယရှိသူ, ရှင့်ရသေ့. . . ထို့အတူသာ သင်ရှင်ရသေ့သည် ပါရမီဆယ်ပါးတို့ကို ဖြည့်ကျင့်လော့။
ယေကေစိ သမ္ဗုဒ္ဓါ ဗောဓိမဏ္ဍမှိ ဗုဇ္ဈရေ ယထာ၊ ခပ်သိမ်းကုန်သော ဘုရားရှင်တို့သည် ဗောဓိမဏ္ဍိုင်၌ ပွင့်တော်မူကြကုန်သကဲ့သို့။
မဟာဝီရ တထေဝ တွံ ဇိနဗောဓိယံ ဗုဇ္ဈဿု၊ ကြီးမြတ်သည့် ဝီရိယရှိသူ ရှင်ရသေ့. . . ထို့အတူသာ သင်ရှင်ရသေ့သည် ဘုရားတို့ပွင့်တော်မူရာ ဗောဓိပင်ရင်း၌ ပွင့်တော်မူလော့။
ယေ ကေစိ သမ္ဗုဒ္ဓါ ဓမ္မစက္ကံ ပဝတ္တယုံ ယထာ၊ ခပ်သိမ်းကုန်သော ဘုရားရှင်တို့သည် ဓမ္မစကြာတရားတော်ကို ဟောတော်မူကြပြီးကုန်သကဲ့သို့။
မဟာဝီရ တထေဝ တွံ ဓမ္မစက္ကံ ပဝတ္တယ၊ ကြီးမြတ်သော ဝီရိယရှိသူ, ရှင်ရသေ့. . . ထို့အတူသာ သင်ရှင်ရသေ့သည် ဓမ္မစကြာတရားတော်ကို ဟောတော်မူလော့။
ပုဏ္ဏမာယေ စန္ဒော ပရိသုဒ္ဓေါ ဝိရောစတိ ယထာ၊ လပြည့်နေ့ည၌ လသည် အစင်အကြယ် တင့်တယ်ဘိသကဲ့သို့။
တထေဝ တွံ ပုဏ္ဏမနော ဒသသဟဿိယံ ဝိရောစ၊ ထို့အတူသာ သင်ရှင်ရသေ့သည် ပြည့်သော စိတ်နှလုံးရှိသည်ဖြစ်၍ စကြဝဠာ ကမ္ဘာတစ်သောင်း၌ တင့်တယ်တော်မူပါလော့။
ရာဟုမုတ္တော သူရိယော တာပေန အတိရောစတိ ယထာ၊ ရာဟုမှ လွတ်သော နေသည် အပူရောင်ဖြင့် အလွန် တင့်တယ်ဘိသကဲ့သို့။
တထေဝ လောကာ မုစ္စိတွာ တုဝံ သိရိယာ ဝိရောစ၊ ထို့အတူသာ လောကဓံရှစ်ပါးမှ လွတ်၍ သင်ရှင်ရသေ့သည် ဘုရားအသရေတော်ဖြင့် အထူးပင် တင့်တယ်တော်မူလော့။
ယာ ကာစိ နဒိယော မဟောဒဓိံ ဩသရန္တိ ယထာ၊ မြစ်အားလုံးတို့သည် ပင်လယ်သို့ စီးဝင်ကုန်သကဲ့သို့။
ဧဝံ သဒေဝကာ လောကာ တဝ အန္တိကေ ဩသရန္တု၊ ဤအတူ နတ်ဗြဟ္မာနှင့်တကွကုန်သော လူတို့သည် အရှင်ဘုရား၏ ထံနီးပါးသို့ သက်ဝင်ချဉ်းကပ်ကြပါစေကုန်သတည်း။
တေဟိ ထုတပ္ပသတ္ထော သော ဒသဓမ္မေ သမာဒိယ၊ ထိုနတ်လူတို့သည် ချီးကျူးအပ်, ချီးမွမ်းအပ်သော ထိုသုမေဓာရသေ့သည် ပါရမီဆယ်ပါးတရားတို့ကို ကောင်းစွာဆောက်တည်၍။
တေ ဓမ္မေ ပရိပူရေန္တော၊ ထိုပါရမီဆယ်ပါးတရားတို့ကို ဖြည့်ကျင့်လျက်။
တဒါ ပဝနံ ပါဝိသီ၊ ထိုအခါ၌ ဓမ္မိကတောင်အနီး တောအုပ်ကြီးသို့ ဝင်သွားပြီ"။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဝုတ္တံ၊ ဗုဒ္ဓဝင်မှာ ဟောတော်မူအပ်ပြီ။
သုမေဓကထာ နိဋ္ဌိတာ၊ **သုမေဓာနှင့်စပ် စကားရပ်သည် ပြီးပြီ။**
ရမ္မနဂရဝါသိနောပိ ခေါ၊ ရမ္မာမြို့နေလူတို့သည်လည်း။
နဂရံ ပဝိသိတွာ၊ မြို့သို့ဝင်၍။
ဗုဒ္ဓပ္ပမုခဿ ဘိက္ခုသင်္ဃဿ မဟာဒါနံ အဒံသု၊ ဒီပင်္ကရာဘုရားအမှူးရှိသော ရဟန်းအပေါင်းအား အလှူကြီးကို ပေးလှူကုန်ပြီ။
သတ္ထာ တေသံ ဓမ္မံ ဒေသေတွာ၊ ဒီပင်္ကရာမြတ်စွာဘုရားသည် ရမ္မာမြို့နေ ထိုသူတို့အား တရားကို ဟောတော်မူ၍။
မဟာဇနံ သရဏာဒီသု ပတိဋ္ဌာပေတွာ၊ လူအများကို သရဏဂုမ်စသည်တို့၌ တည်စေတော်မူ၍။
ရမ္မနဂရမှာ နိက္ခမိတွာ၊ ရမ္မာမြို့မှ ထွက်တော်မူ၍။
တတော ဥဒ္ဓမ္ပိ ယာဝတာယုကံ တိဋ္ဌန္တော၊ ထိုကာလမှ အထက် နောက်ကာလ၌ အသက်ထက်ဆုံး တည်တော်မူလျက်။
သဗ္ဗံ ဗုဒ္ဓကိစ္စံ ကတွာ၊ အလုံးစုံသော ဘုရားကိစ္စကို ပြုတော်မူ၍။
အနုပါဒိသေသာယ နိဗ္ဗာနဓာတုယာ ပရိနိဗ္ဗာယိ၊ ဝိပါက်ကမ္မဇရုပ် အကြွင်းအကျန်မရှိသော ငြိမ်းအေးခြင်းသဘောဖြင့် ငြိမ်းအေးတော်မူပြီ။
တတ္ထ ယံ ဝတ္တဗ္ဗံ၊ ထိုဒီပင်္ကရာမြတ်စွာဘုရားအကြောင်းအရာ၌ အကြင်စကားကို ဆိုထိုက်၏။
တံ သဗ္ဗံ၊ ထိုအလုံးစုံသော စကားကို။
ဗုဒ္ဓဝံသေ ဝုတ္တနယေနေဝ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ ဗုဒ္ဓဝင်၌ ဆိုအပ်သော နည်းဖြင့်သာ သိထိုက်၏။
ဟိ၊ မှန်၏။
တတ္ထ၊ ထိုဗုဒ္ဓဝင်၌။
"တဒါ တေ၊ သုမေဓာရသေ့ ဗျာဒိပ်ရပြီးရာ ထိုအခါ၌ ထိုရမ္မာမြို့နေသူတို့သည်။
သသံဃံ လောကနာယကံ ဘောဇယိတွာန၊ နောက်တော်ပါ သံဃာနှင့်တကွသော ဒီပင်္ကရာမြတ်စွာဘုရားကို ဆွမ်းကပ်ပြီး၍။
ဒီပင်္ကရဿ တဿ သတ္ထုနော၊ ဒီပင်္ကရာမည်တော်မူသော ထိုမြတ်စွာဘုရားကို။
သရဏံ ဥပဂစ္ဆုံ၊ ကိုးကွယ်ရာဟု ဆည်းကပ်ကုန်ပြီ။
တထာဂတော၊ ဒီပင်္ကရာဘုရားရှင်သည်။
ကဉ္စိ သရဏာဂမနေ၊ အချို့ကို သရဏဂုမ်၌လည်းကောင်း။
ကဉ္စိ ပဉ္စသု သီလေသု၊ အချို့ကို ငါးပါးကုန်သော သီလတို့၌လည်းကောင်း။
ပရံ ဒသဝိဓေ သီလေ၊ အခြားသူကို ဆယ်ပါးအပြားရှိသော သီလ၌လည်းကောင်း။
နိဝေသေတိ၊ သွင်းထားပြီ (တည်စေပြီ)။
ကဿစိ သာမညံ စတုရော ဖလမုတ္တမေ ဒေတိ၊ အချို့ပုဂ္ဂိုလ်အား မဂ်လေးပါးကိုလည်းကောင်း, လေးပါးကုန်သော ဖိုလ်မြတ်တို့ကိုလည်းကောင်း ပေးတော်မူပြီ။
သော ကဿစိ အသမေ ပဋိသမ္ဘိဒါဓမ္မေ ဒေတိ၊ ထိုဒီပင်္ကရာဘုရားရှင်သည် အချို့ပုဂ္ဂိုလ်အား မတူထူးခြားကုန်သော ပဋိသမ္ဘိဒါဖြစ်ကုန်သော တရားတို့ကို ပေးတော်မူပြီ။
နရာသဘော ကဿစိ အဋ္ဌ ဝရသမာပတ္တိယော ဒေတိ၊ ဒီပင်္ကရာဘုရားမြတ်စွာသည် အချို့သော ရှစ်ပါးကုန်သော မြင့်မြတ်သည့် သမာပတ်တို့ကို ပေးတော်မူပြီ။
ကဿစိ တိဿော ဝိဇ္ဇာယော ကဿစိ ဆဠဘိညာ ပဝေစ္ဆတိ၊ အချို့အား သုံးပါးကုန်သော ဝိဇ္ဇာတို့ကိုလည်းကောင်း, အချို့သော အဘိညာဉ် ခြောက်ပါးတို့ကိုလည်းကောင်း ပေးတော်မူပြီ။
တေန ယောဂေန မဟာမုနိ ဇနကာယံ ဩဝဒတိ၊ ထိုနည်း ထိုအစဉ်ဖြင့် ဒီပင်္ကရာဘုရားမြတ်စွာသည် လူအပေါင်းကို ဆုံးမတော်ပြီ။
တေန လောကနာထဿ သာသနံ ဝိတ္ထာရိကံ အာသိ၊ ထိုသို့ ဆုံးမတော်မူခြင်းကြောင့် ဒီပင်္ကရာဘုရားမြတ်စွာ၏ သာသနာတော်သည် ပြန့်ပွားထွန်းကားသည် ဖြစ်ပြီ။
မဟာဟနုသဘက္ခန္ဓော ဒီပင်္ကရသနာမကော၊ ကြီးမြတ်သော မေး,ဥဘသအတူ လည်ပင်းရှိတော်မူသော ဒီပင်္ကရာမိမိ ဘွဲ့မည်တော်ရှိသည့် မြတ်စွာဘုရားသည်။
ဗဟူ ဇနေ တာရယတိ၊ များစွာကုန်သော လူတို့ကို ကူးမြောက်စေတော်မူပြီ (ကယ်တင်တော်မူပြီ)။
ဗဟူ ဇနေ ဒုဂ္ဂတိံ ပရိမောစေတိ၊ များစွာကုန်သော လူတို့ကို ဒုဂ္ဂတိမှ လွတ်စေတော်မူပြီ။
ဗောဓနေယျံ ဇနံ ဒိသွာ၊ သိစေထိုက်ကျွတ်ထိုက်သော လူကို မြင်တော်မူသော်။
သတသဟဿေ ယောဇနေပိ၊ သိန်းပေါင်းများစွာကုန်သော ယူဇနာတို့ တိုင်တိုင်လည်း။
ခဏေန ဥပဂန္တွာန၊ တစ်ခဏချင်းဖြင့် ကြွရောက်ချဉ်းကပ်တော်မူ၍။
တံ မဟာမုနိ ဗောဓေတိ၊ ထိုကျွတ်ထိုက်သူကို ဒီပင်္ကရာဘုရားမြတ်စွာသည် သိစေတော်မူပြီ။
ပဌမာဘိသမယေ ဗုဒ္ဓေါ ကောဋိသတံ အဗောဓယိ၊ ပဌမအကြိမ် ချွတ်တော်မူရာ, သိစေတော်မူရာ၌ ဒီပင်္ကရာဘုရားမြတ်စွာသည် နတ်လူဗြဟ္မာ, ကုဋေတစ်ရာကို သိစေတော်မူပြီ။
ဒုတိယာဘိသမယေ နာထော နဝုတိကောဋိံ အဗောဓယိ၊ ဒုတိယအကြိမ် သိစေတော်မူရာ၌ ဒီပင်္ကရာဘုရားမြတ်စွာသည် ကုဋေကိုးဆယ်ကို သိစေတော်မူ ချွတ်တော်မူပြီ။
ယဒါ စ ဒေဝဘဝနမှိ ဗုဒ္ဓေါ ဓမ္မံ အဒေသယိ၊ အကြင်အခါ၌ကား တာဝတိံသာနတ်ပြည်၌ ဒီပင်္ကရာ ဘုရားမြတ်စွာသည် အဘိဓမ္မာတရားကို ဟောတော်မူပြီ။
တဒါ နဝုတိကောဋိသဟဿာနံ၊ ထိုအခါ၌ နတ်ဗြဟ္မာကုဋေကိုးသောင်းတို့၏။
တတိယာဘိသမယေ၊ တတိယအကြိမ်, ကျွတ်ခြင်း,သိခြင်း, တတိယာဘိ သမယသည် ဖြစ်ပြီ။
ဒီပင်္ကရဿ သတ္ထုနော တယော သန္နိပါတာ အဟေသုံ၊ ဒီပင်္ကရာမည်တော်မူသော မြတ်စွာဘုရား၏ သုံးကြိမ်ကုန်သော သာဝကအစည်းအဝေးတို့သည် ဖြစ်ကုန်ပြီ။
ကောဋိသတသဟဿာနံ ပဌမော သမာဂမော အာသိ၊ ရဟန္တာကုဋေ တစ်သိန်းတို့၏ ပဌမဆုံးဖြစ်သော အညီအညွတ် အစည်းအဝေးသည် ဖြစ်ပြီ။
ပုန နာရဒကူဋမှိ ဇိနေ ပဝိဝေကဂတေ၊ တစ်ဖန် နာရဒကူဋတောင်၌ ဒီပင်္ကရာမြတ်စွာဘုရားသည် ဆိတ်ငြိမ်ရာ ကပ်ရောက်တော်မူစဉ်။
သတကောဋိယော ဝီတမလာ ခီဏာသဝါ သမိံသု၊ ကုဋေတစ်ရာကုန်သော, အညစ်အကြေးကင်းကုန်သော ရဟန္တာတို့သည် စည်းဝေးကုန်ပြီ။
ယမှိ ကာလေ မဟာဝီရော သုဒဿနသိလုစ္စယေ ဝဿာဝါသံ ဥပဂဉ္ဆိ၊ အကြင်အခါ၌ ဒီပင်္ကရာမြတ်စွာဘုရားသည် သုဒဿနတောင်ကျောင်း၌ ဝါလပတ်လုံး နေခြင်းသို့ ကပ်ရောက်တော်မူပြီ။
တဒါ မဟာမုနိ နဝုတိကောဋိသဟဿေဟိ ပဝါရေသိ၊ ထိုအခါ၌ ဒီပင်္ကရာမြတ်စွာဘုရားသည် ကုဋေကိုးသောင်းကုန်သော ရဟန္တာတို့နှင့်တကွ ပဝါရဏာပြုတော်မူပြီ။
အဟံ တေန သမယေန၊ ငါဂေါတမမြတ်စွာဘုရားသည် ထိုဒီပင်္ကရာဘုရား ပွင့်တော်မူရာအခါ၌။
ဥဂ္ဂတာပနော ဇဋိလော၊ ပြင်းထန်စွာ ကျင့်တတ်သော ရသေ့ဖြစ်၍။
အန္တလိက္ခမှိ စရဏော၊ ကောင်းကင်၌ သွားနိုင်၏။
ပဉ္စာဘိညာသု ပါရဂူ၊ အဘိညာဉ်ငါးပါးတို့၌ တစ်ဖက်ကမ်းရောက် နိုင်နင်း၏။
ဒသဝီသသဟဿာနံ ဓမ္မာဘိသမယော အဟု၊ တစ်သောင်း, နှစ်သောင်းတို့၏ သစ္စာလေးပါးတရား ထိုးသွင်းသိခြင်းသည် ဖြစ်ပြီ။
ဂဏနာတော ဧကဒွိန္နံ၊ ဂဏန်းအားဖြင့် တစ်ယောက်နှစ်ယောက်တို့၏။
အဘိသမယာ အသင်္ခိယာ၊ သစ္စာလေးပါး ထိုးသွင်းသိခြင်းတို့ကို မရေတွက်နိုင်ကုန်။
ဒီပင်္ကရဿ ဘဂဝတော သာသနံ၊ ဒီပင်္ကရာ မည်တော်မူသော မြတ်စွာဘုရား၏ သာသနာတော်သည်။
တဒါ ဝိတ္ထာရိကံ၊ ထိုအခါ၌ ထွန်းကားပြန့်ပွားသည်လည်းကောင်း။
ဗာဟုဇညံ ဣဒ္ဓံ၊ ပညာရှိသူ နတ်လူများစွာတို့ အသိအမှတ် ပြုအပ်သည်လည်းကောင်း, သီလပြည့်စုံသည်လည်းကောင်း။
ဖီတံ သုဝိသောဓိတံ အဟု၊ သမာဓိပညာ ကြီးပွားသည်လည်းကောင်း, ကောင်းစွာ သုတ်သင်အပ်သည်လည်းကောင်း ဖြစ်ပြီ။
ဒီပင်္ကရံ လောကဝိဒုံ၊ ဒီပင်္ကရာမည်တော်မူသော မြတ်စွာဘုရားကို။
ဆဠဘိညာ မဟိဒ္ဓိကာ၊ အဘိညာဉ်ခြောက်ပါးရကုန်သော တန်ခိုးကြီးကုန်သော။
စတ္တာရိ သတသဟဿာနိ သဗ္ဗဒါ ပရိဝါရေန္တိ၊ ရဟန္တာလေးသိန်းတို့သည် အခါခပ်သိမ်း ခြံရံကုန်၏။
တေန သမယေန ယေ ကေစိ၊ ထိုဒီပင်္ကရာ ဘုရား လက်ထက်တော်အခါ၌ အကြင်သူတို့သည်။
အပတ္တမာနသာ သေက္ခာ၊ အရဟတ္တဖိုလ် မရကုန်ဘဲ သေက္ခသာ ဖြစ်ကုန်လျက်။
မာနုသံ ဘဝံ ဇဟန္တိ၊ လူဖြစ်သော ဘဝကို စွန့်ရကုန်၏။
တေ ဂရဟိတာ ဘဝန္တိ၊ ရဟန္တာမဖြစ်ဘဲ, လူ့ဘဝစွန့်ရသည့် ထိုသူတို့သည် အကဲ့ရဲ့ခံရကုန်သည် ဖြစ်ကုန်၏။
အရဟန္တေဟိ တာဒိဟိ၊ ပူဇော်အထူးခံတော်မူထိုက်ကုန်သော အာရုံနှင့်ကြုံ, မတုန်လှုပ်သည့် တာဒိဂုဏ်ရှိတော်မူကြကုန်သော။
ဝိမလေဟိ ခီဏာသဝေဟိ၊ အညစ်အကြေးကင်းကုန်သော ရဟန္တာတို့ဖြင့်။
ပါဝစနံ သုပုပ္ဖိတံ၊ ပြဓာန်းစကား ဒီပင်္ကရာမြတ်စွာဘုရား သာသနာတော်သည် အလွန်ကောင်းစွာ ပွင့်လင်းသည် ဖြစ်၍။
သဒေဝကေ ဥပသောဘတိ၊ နတ်နှင့်တကွ လူ့လောက၌ အလွန်တင့်တယ်၏။
ဒီပင်္ကရဿ သတ္ထုနော၊ ဒီပင်္ကရာဘွဲ့မည်ရှိသော မြတ်စွာဘုရား၏။
နဂရံ ရမ္မဝတီ နာမ၊ ဖွားတော်မူရာမြို့သည် ရမ္မဝတီမည်၏။
သုဒေဝေါ နာမ ခတ္တိယော ဇနကော၊ သုဒေဝမည်သော မင်းကြီးသည် ခမည်းတော်တည်း။
သုမေဓာ နာမ ဇနိကာ၊ သုမေဓာမည်သော မိဖုယားကြီးသည် မယ်တော်တည်း။
ဒီပင်္ကရဿ သတ္ထုနော၊ ဒီပင်္ကရာဘွဲ့မည်သာသော မြတ်စွာဘုရား၏။
အဂ္ဂသာဝကာ သုမင်္ဂလော စ တိဿော စ အဟေသုံ၊ အမြတ်ဆုံးတပည့်တို့ကား သုမင်္ဂလမထေရ်သည်လည်းကောင်း တိဿမထေရ်သည်လည်းကောင်း ဖြစ်ကုန်ပြီ။
သာဂတော နာမ ဥပဋ္ဌာကော၊ သာဂတမည်သောမထေရ်သည် အလုပ်အကျွေးတည်း။
နန္ဒာ စေဝ သုနန္ဒာ စ၊ နန္ဒာထေရီမသည်လည်းကောင်း, သုနန္ဒာထေရီမသည်လည်းကောင်း။
တဿ ဘဂဝတော အဂ္ဂသာဝိကာ အဟေသုံ၊ ထိုဒီပင်္ကရာမြတ်စွာဘုရား၏ အမြတ်ဆုံး တပည့်မတို့သည် ဖြစ်ကုန်ပြီ။
ပိပ္ဖလီ ဗောဓိ ဣတိ ပဝုစ္စတိ၊ ပိတ်ချင်းပင်ကို ပွင့်တော်မူရာအပင်, ဗောဓိပင်ဟူ၍ ခေါ်ဆိုအပ်၏။
အသီတိဟတ္ထမုဗ္ဗေဓော ဒီပင်္ကရော မဟာမုနိ၊ အတောင်ရှစ်ဆယ် အရပ်တော် မြင့်သော ဒီပင်္ကရာဘွဲ့မည်သာသော မြတ်စွာဘုရားသည်။
ဒီပရုက္ခောဝ ဖုလ္လိတော သာလရာဇာဝ သောဘတိ၊ ဆီမီးတိုင်ကဲ့သို့လည်းကောင်း, ပင်လုံးကျွတ်ပွင့်သော အင်ကြင်းပင်မင်းကဲ့သို့လည်းကောင်း တင့်တယ်တော်မူ၏။
တဿ မဟေသိနော အာယု သတသဟဿဝဿာနိ၊ ထိုဒီပင်္ကရာမြတ်စွာဘုရား၏ သက်တော်ကား အနှစ်တစ်သိန်းတို့တည်း။
တာဝတာ တိဋ္ဌမာနော သော ဗဟုံ ဇနတံ တာရေသိ၊ ထိုအနှစ်တစ်သိန်းတိုင် သက်တော်ရှည် တည်တော်မူသော ထိုဒီပင်္ကရာမြတ်စွာဘုရားသည် များစွာသော လူအပေါင်းကို သံသရာမှ ကူးမြောက်စေတော်မူပြီ( ကယ်တင်တော်မူပြီ)။
သဒ္ဓမ္မံ ဇောတယိတွာန၊ သူတော်ကောင်းတရားကို ထွန်းလင်းတောက်ပစေတော်မူပြီး၍။
မဟာဇနံ သန္တာရေတွာ၊ သတ္တဝါပေါင်းများစွာကို ကယ်တင်တော်မူပြီး၍။
အဂ္ဂိခန္ဓောဝ ဇလိတွာ၊ မီးပုံကြီးကဲ့သို့ ထွန်းလင်းတော်မူပြီး၍။
သသာဝကော သော နိဗ္ဗုတော၊ တပည့်သားအပေါင်းနှင့် တကွသော ထိုဒီပင်္ကရာမြတ်စွာဘုရားသည် ငြိမ်းအေးတော်မူပြီ (ပရိနိဗ္ဗာန် ဝင်စံတော်မူပြီ)။
သာ စ ဣဒ္ဓိ သော စ ယသော၊ ထိုတန်ခိုးသည်လည်းကောင်း, ထိုအခြံအရံ အကျော်အစောသည်လည်းကောင်း။
ပါဒေသု တာနိ စ စက္ကရတနာနိ၊ ခြေဖဝါးတော်တို့၌ ထိုစက်လက္ခဏာရတနာတို့သည်လည်းကောင်း။
တံ သဗ္ဗံ အန္တရဟိတံ၊ ထိုအလုံးစုံသည် ကွယ်ပျောက်ပြီ။
သဗ္ဗသင်္ခါရာ ရိတ္တာ နနု၊ သင်္ခါရတရားအားလုံးတို့သည် နိစ္စသာရ စသည် ကင်းကြကုန်သည် မဟုတ်လော"။
ဣတိ ဝုတ္တံ၊ ဤသို့ ဟောတော်မူအပ်ပြီ။
ဒီပင်္ကရဿ ဘဂဝတော အပရဘာဂေ ပန၊ ဒီပင်္ကရာမည်သောမူသော မြတ်စွာဘုရား၏ နောက်အဖို့ကာလ၌ကား။
ဧကံ အသင်္ချေယျံ အတိက္ကမိတွာ၊ တစ်ခုသော အသင်္ချေကို ကျော်လွန်၍။
ကောဏ္ဍညော နာမ သတ္ထာ ဥဒပါဒိ၊ ကောဏ္ဍညမည်တော်မူသော မြတ်စွာဘုရားသည် ပွင့်တော်မူပြီ။
တဿာပိ တယော သာဝကသန္နိပါတာ အဟေသုံ၊ ထိုကောဏ္ဍညမြတ်စွာဘုရား၏လည်း သုံးကြိမ်ကုန်သော ရဟန္တာတပည့်အစည်းအဝေးတို့သည် ဖြစ်ကုန်ပြီ။
ပဌမသန္နိပါတေ ကောဋိသတသဟဿံ၊ ပဌမအစည်းအဝေး၌ ရဟန္တာကုဋေတစ်သိန်းတည်း။
ဒုတိယေ ကောဋိသဟဿံ၊ ဒုတိယအစည်းအဝေး၌ ရဟန္တာကုဋေတစ်ထောင်တည်း။
တတိယေ နဝုတိကောဋိယော၊ တတိယအစည်းအဝေး၌ ရဟန္တာကုဋေ ကိုးဆယ်တို့တည်း။
တဒါ ဗောဓိသတ္တော၊ ထိုကောဏ္ဍညဘုရားလက်ထက်၌ ငါတို့ဘုရားအလောင်းသည်။
ဝိဇိတာဝီ နာမ စက္ကဝတ္တီ ဟုတွာ၊ ဝိဇိတာဝီမည်သော စကြာဝတေးမင်းသည် ဖြစ်၍။
ကောဋိသတသဟဿ သင်္ခဿ ဗုဒ္ဓပ္ပမုခဿ ဘိက္ခုသင်္ဃဿ၊ ကုဋေတစ်သိန်းအရေအတွက်ရှိသော ကောဏ္ဍညဘုရားရှင်အမှူးရှိသော ရဟန်းအပေါင်းအား။
မဟာဒါနံ အဒါသိ၊ အလှူကြီးကို လှူပြီ။
သတ္ထာ ဗောဓိသတ္တံ၊ ကောဏ္ဍညမြတ်စွာဘုရားသည် ငါတို့ဘုရားလောင်းကို။
'ဗုဒ္ဓေါ ဘဝိဿသီ'တိ ဗျာကရိတွာ၊ ဘုရားစင်စစ်သည် ဖြစ်လတ္တံ့ဟု ဗျာဒိပ်ပေးတော်၍။
ဓမ္မံ ဒေသေသိ၊ တရားကို ဟောတော်မူပြီ။
သော သတ္ထု ဓမ္မကထံ သုတွာ၊ ထိုဝိဇိတာဝီ စကြာဝတေးမင်းသည် ကောဏ္ဍညမြတ်စွာဘုရား၏ တရားစကားကို ကြားနာရ၍။
ရဇ္ဇံ နိယျာဒေတွာ ပဗ္ဗဇိ၊ မင်းအဖြစ်ကို အပ်နှင်း၍ ရဟန်းပြုပြီ။
သော တီဏိ ပိဋကာနိ ဥဂ္ဂဟေတွာ၊ ထိုငါတို့ဘုရားလောင်း ရဟန်းသည် ပိဋကသုံးပုံတို့ကို သင်ယူ၍။
အဋ္ဌသမာပတ္တိယော ပဉ္စ အဘိညာယော စ ဥပ္ပါဒေတွာ၊ သမာပတ်ရှစ်ပါးတို့ကိုလည်းကောင်း, အဘိညာဉ်ငါးပါးတို့ကိုလည်းကောင်း ဖြစ်စေ၍, ရ၍။
အပရိဟီနဇ္ဈာနော ဗြဟ္မလောကေ နိဗ္ဗတ္တိ၊ ဈာန်မှ မယုတ်သည်ဖြစ်၍ ဗြဟ္မာ့ပြည်၌ ဖြစ်ပြီ။
ကောဏ္ဍညဿ ဗုဒ္ဓဿ ပန၊ ကောဏ္ဍညမည်တော်မူသော မြတ်စွာဘုရား၏ကား။
နဂရံ ရမ္မဝတီ နာမ၊ ဖွားတော်မူရာမြို့သည် ရမ္မဝတီမည်၏။
ပိတာ သုနန္ဒော နာမ ခတ္တိယော၊ ခမည်းတော်ကား သုနန္ဒမည်သော မင်းကြီးတည်း။
မာတာ သုဇာတာ နာမ ဒေဝီ၊ မယ်တော်ကား သုဇာတာမည်သော မိဖုယားကြီးတည်း။
ဘဒ္ဒေါ စ သုဘဒ္ဒေါ စ ဒွေ အဂ္ဂသာဝကာ၊ ဘဒ္ဒမထေရ်သည်လည်းကောင်း, သုဘဒ္ဒမထေရ်သည်လည်းကောင်း တပည့်မြတ်အစုံတည်း။
အနုရုဒ္ဓေါ နာမ ဥပဋ္ဌာကော၊ အနုရုဒ္ဓါမည်သော မထေရ်သည် အလုပ်အကျွေးတည်း။
တိဿာ စ ဥပတိဿာ စ ဒွေ အဂ္ဂသာဝိကာ၊ တိဿာထေရီမသည်လည်းကောင်း, ဥပတိဿာထေရီမသည်လည်းကောင်း တပည့်မြတ်မအစုံတို့တည်း။
သာလကလျာဏီ ဗောဓိ၊ စကြာမင်းဖျား မြတ်ဘုရားတို့ လက်ထက်တော်သာ ဖြစ်ရှိသည့် သာလကလျာဏီမည် သစ်ပင်အထူးသည် ပွင့်တော်မူရာဗောဓိပင်တည်း။
သရီရံ အဋ္ဌာသီတိဟတ္ထုဗ္ဗေဓံ၊ ကိုယ်တော်သည် အတောင်ရှစ်ဆယ့်ရှစ်တောင် မြင့်၏။
အာယုပ္ပမာဏံ ဝဿသတသဟဿံ အဟောသိ၊ အသက်အတိုင်းအရှည်သည် (အသက်တမ်းသည်) နှစ်တစ်သိန်းသည် ဖြစ်ပြီ။
အနန္တတေဇော အမိတယသော၊ မကုန်ဆုံးသည့်, တန်ခိုးရှိတော်မူသော မတိုင်းတာနိုင်သည့်, အခြွေအရံ, အကျော်အစော ရှိတော်မူသော။
အပ္ပမေယျော ဒုရာသဒေါ၊ မတိုင်းတာနိုင်သညိ့ ဂုဏ်တော်ရှိတော်မူသော လုံ့လ, ရည်ရွယ်ချက်, မကောင်းသူတို့, ချဉ်းကပ်နိုင်ခဲသော။
ကောဏ္ဍညော နာမ နာယကော၊ ကောဏ္ဍညမည်တော်မူသော မြတ်စွာဘုရားသည်။
ဒီပင်္ကရဿ အပရေန ဥဒပါဒိ၊ ဒီပင်္ကရာမြတ်စွာဘုရား၏ နောက် တစ်သင်္ချေလွန်ရာအခါ၌ ပွင့်တော်မူပြီ။
ဣတိ၊ ဤသို့ အကျဉ်းချုပ်မှတ်ပါလေ။
တဿ အပရဘာဂေ၊ ထိုကောဏ္ဍညမြတ်စွာဘုရား၏ နောက်ကာလအဖို့၌။
ဧကံ အသင်္ချေယျံ အတိက္ကမိတွာ၊ တစ်အသင်္ချေ လွန်၍။
ဧကသ္မိံ ကပ္ပေယေဝ၊ တစ်ခုသော သာရမဏ္ဍကမ္ဘာ၌သာလျှင်။
မင်္ဂလော သုမနော ရေဝတော သောဘိတော၊ မင်္ဂလဘုရားလည်းကောင်း, သုမနဘုရားလည်းကောင်း, ရေဝတဘုရားလည်းကောင်း, သောဘိတဘုရားလည်းကောင်း။
ဣတိ ကပ္ပေ စတုရော ဗုဒ္ဓါ နိဗ္ဗတ္တိံသု၊ ဤသို့ လေးဆူကုန်သော ဘုရားရှင်တို့သည် ပွင့်တော်မူအပ်ပြီ။
မင်္ဂလဿ ဘဂဝတော၊ မင်္ဂလမည်တော်မူသော မြတ်စွာဘုရား၏။
တယော သန္နိပါတာ အဟေသုံ၊ သုံးကြိမ်ကုန်သော ရဟန္တာတပည့် အစည်းအဝေးတို့သည်ဖြစ်ကုန်ပြီ။
တေသု ပဌမသန္နိပါတေ၊ ထိုသုံးကြိမ်တို့တွင် ရဟန္တာတပည့်, ပဌမအစည်းအဝေး၌။
ကောဋိသတသဟဿံ ဘိက္ခူ အဟေသုံ၊ ကုဋေတစ်သိန်းသော ရဟန်းတို့သည် ဖြစ်ကုန်ပြီ။
ဒုတိယေ ကောဋိသဟဿံ၊ ရဟန္တာတပည့် ဒုတိယအစည်းအဝေး၌ကား ကုဋေတစ်ထောင်တည်း။
တတိယေ နဝုတိကောဋိယော၊ ရဟန္တာတပည့် တတိယအစည်းအဝေး၌ကား ကုဋေကိုးဆယ်တည်း။
အဿ ဝေမာတိကဘာတာ အာနန္ဒကုမာရော နာမ၊ ထိုမင်္ဂလမြတ်စွာဘုရား၏ ဖတူမိကွဲညီတော်ဖြစ်သော အာနန္ဒမည်သော မင်းသားသည်။
နဝုတိကောဋိသင်္ခါယ ပရိသာယ သဒ္ဓိံ၊ ကုဋေကိုးဆယ် အရေအတွက်ရှိသော ပရိသတ်နှင့် တကွ။
ဓမ္မဿဝနတ္ထာယ သတ္ထု သန္တိကံ အဂမာသိ၊ တရားနာခြင်းငှာ မင်္ဂလမြတ်စွာဘုရား၏ အထံတော်သို့ သွားပြီ။
သတ္ထာ တဿ အနုပုဗ္ဗိံ ကထံ ကထေသိ၊ မင်္ဂလမြတ်စွာဘုရားသည် ထိုအာနန္ဒမင်းသားအား အစဉ်အတိုင်းဖြစ်သော တရားစကားကို ဟောတော်မူပြီ။
သော ပရိသာယ သဒ္ဓိံ၊ ထိုအာနန္ဒမင်းသားသည် ပရိသတ်နှင့်တကွ။
သဟပဋိသမ္ဘိဒါဟိ အရဟတ္တံ ပါပုဏိ၊ ပဋိသမ္ဘိဒါလေးပါးတို့နှင့်တကွ ရဟန္တာအဖြစ်သို့ ရောက်ပြီ။
သတ္ထာ တေသံ ကုလပုတ္တာနံ၊ မင်္ဂလမြတ်စွာဘုရားသည် ထိုအမျိုးကောင်းသား ကုဋေကိုးဆယ်တို့၏။
ပုဗ္ဗစရိတံ ဩလောကေန္တော၊ ရှေး၌ ပြုအပ်သည့် ကုသိုလ်ကို ကြည့်တော်မူသော်။
ဣဒ္ဓိမယပတ္တစီဝရဿ ဥပနိဿယံ ဒိသွာ၊ တန်ခိုးဖြင့်ဖြစ်သည့် သပိတ်သင်္ကန်း၏ အားကောင်းသည့် အကြောင်းကို မြင်တော်မူ၍။
ဒက္ခိဏဟတ္ထံ ပသာရေတွာ၊ လက်ယာလက်ကို ဆန့်တန်းတော်မူ၍။
"ဧထ ဘိက္ခဝေါ"တိ အာဟ၊ လာကုန်လော့ ရဟန်းတို့ဟူ၍ မိန့်တော်မူပြီ။
သဗ္ဗေ တင်္ခဏညေဝ ဣဒ္ဓိမယပတ္တစီဝရဓရာ၊ အမျိုးကောင်းသားအားလုံးတို့သည် ခေါ်တော်မူလိုက်ရာ ထိုအခါ၌ပင် တန်ခိုးဖြင့် ပြီးသည့် သပိတ်သင်္ကန်းဆောင်ကုန်လျက်။
သဋ္ဌိဝဿမဟာထေရာ ဝိယ အာကပ္ပသမ္ပန္နာ ဟုတွာ၊ ဝါခြောက်ဆယ်ရပြီး မထေရ်ကြီးတို့ကဲ့သို့ ရဟန်းအသွင်အပြင်နှင့် ပြည့်စုံကုန်သည် ဖြစ်ကုန်၍။
သတ္ထာရံ ဝန္ဒိတွာ ပရိဝါရယိံသု၊ မင်္ဂလမြတ်စွာဘုရားကို ရှိခိုး၍ ဝန်းရံကြကုန်ပြီ။
အယံ အဿ တတိယော သာဝကသန္နိပါတော အဟောသိ၊ ဤအစည်းအဝေးသည် ထိုမင်္ဂလမြတ်စွာဘုရား၏ တတိယဖြစ်သော တပည့်ရဟန္တာအစည်းအဝေးသည် ဖြစ်ပြီ။
ပန အညေသံ ဗုဒ္ဓါနံ သရီရပ္ပဘာ၊ ထူးခြားသည်ကား အခြားကုန်သောဘုရားရှင်တို့၏ ကိုယ်တော်ရောင်သည် (ပကတိရောင်ခြည်တော်သည်)။
သမန္တာ အသီတိဟတ္ထပ္ပမာဏာယေဝ အဟောသိ ယထာ၊ ပတ်ပတ်လည် အတောင်ရှစ်ဆယ်ပမာဏသာ ရှိသည် ဖြစ်သကဲ့သို့။
ဧဝံ တဿ သရီရပ္ပဘာ န၊ ထို့အတူ ထိုမင်္ဂလဘုရားရှင်၏ ပကတိရောင်ခြည်တော်သည် မဟုတ်။
တဿ ဘဂဝတော သရီရပ္ပဘာ ပန၊ ထိုမင်္ဂလဘုရားရှင်၏ ပကတိကိုယ်တော်ရောင်သည်ကား။
နိစ္စကာလံ ဒသသဟဿိလောကဓာတုံ ဖရိတွာ အဋ္ဌာသိ၊ အမြဲတမ်း လောကဓာတ်တစ်သောင်းလုံးကို ပျံ့နှံ့၍ တည်ပြီ။
အန္တမသော ဥက္ခလိကာဒီနိ ဥပါဒါယ၊ အောက်ထစ်ဆုံးအားဖြင့် ဖိုခနောက် စသည်တို့ကို အစပြု၍။
ရုက္ခပထဝိပဗ္ဗတသမုဒ္ဒါဒယော၊ သစ်ပင်,မြေပြင်, တောင်,သမုဒ္ဒရာ စသည်တို့သည်။
သုဝဏ္ဏပဋ္ဋပရိယောနဒ္ဓါ ဝိယ အဟေသုံ၊ ရွှေပြားကပ်ထားအပ်ကုန်သကဲ့သို့ ဖြစ်ကုန်ပြီ။
အဿ အာယုပ္ပမာဏံ ပန၊ ထိုမင်္ဂလဘုရားရှင်၏ သက်တော်အတိုင်းအရှည်ကား။
နဝုတိဝဿသဟဿာနိ အဟောသိ၊ အနှစ်ကိုးသောင်းတို့သည် ဖြစ်ပြီ။
ဧတ္တကံ ကာလံ၊ မင်္ဂလဘုရားရှင်သက်တော် ထင်ရှားရှိရာ ထိုနှစ်ပေါင်းကိုးသောင်းရှိသော ကာလပတ်လုံး။
စန္ဒိမသူရိယာ အတ္တနော ပဘာယ၊ လနေတို့သည် မိမိ၏ အရောင်ဖြင့်။
ဝိရောစိတုံ န သက္ခိံသု၊ တင့်တယ်ခြင်းငှာ မတတ်နိုင်ကုန်ပြီ။
ရတ္တိန္ဒိဝပရိစ္ဆေဒေါ န ပညာယိတ္ထ၊ နေ့ညအပိုင်းအခြားသည် မထင်ရှားပြီ။
ဒိဝါ သူရိယာလောကေန ဝိယ၊ နေ့အခါ၌ နေရောင်ဖြင့်ကဲ့သို့။
သတ္တာ နိစ္စံ ဗုဒ္ဓါလောကေနေဝ ဝိစရိံသု၊ သတ္တဝါတို့သည် အမြဲ မင်္ဂလဘုရားရှင်ကိုယ်တော် အရောင်အလင်းဖြင့်သာ သွားလာလှည့်လည်ကုန်ပြီ။
သာယံ ပုပ္ဖိတကုသုမာနံ၊ ညနေချမ်း၌ ပွင့်ကုန်သောပန်းတို့၏လည်းကောင်း။
ပါတော ရဝနကသကုဏာဒီနဉ္စ ဝသေန၊ နံနက်ခင်း၌ မြည်တွန်တတ်သည့်ငှက် စသည်တို့၏လည်းကောင်း အစွမ်းဖြင့်။
လောကော ရတ္တိန္ဒိဝပရိစ္ဆေဒံ သလ္လက္ခေသိ၊ လူအပေါင်းသည် နေ့ညအပိုင်းအခြားကို မှတ်ထားရပြီ။
ပန၊ မေးစရာရှိသည်ကား။
အညေသံ ဗုဒ္ဓါနံ အယံ အာနုဘာဝေါ၊ မင်္ဂလဘုရားရှင်မှ တခြားကုန်သော ဘုရားရှင်တို့မှာ လောကဓာတ်တစ်သောင်း ထွန်းလင်းစေနိုင်သည့် ဤအာနုဘော်သည်။
နတ္ထိ ကိံ ဣတိ၊ မရှိသလော ဤကား အမေးတည်း။
နော နတ္ထိ၊ မရှိမဟုတ် ရှိသည်သာ။
ဟိ၊ ချဲ့ဦးအံ့။
တေပိ အာကင်္ခမာနာ၊ မင်္ဂလဘုရားရှင်မှ တခြား,ဘုရားရှင်တို့သည်လည်း အလိုတော်ရှိကုန်သော်။
ဒသသဟဿိံ လောကဓာတုံ ဝါ၊ တစ်သောင်းသော လောကဓာတ်ကို လည်းကောင်း။
တတော ဘိယျော ဝါ၊ ထို့ထက် လွန်စွာကိုလည်းကောင်း။
အာဘာယ ဖရေယျုံ၊ ရောင်ခြည်တော်ဖြင့် နှံ့စေနိုင်ကုန်၏။
မင်္ဂလဿ ဘဂဝတော ပန၊ မင်္ဂလမည်တော်မူသော ဘုရားရှင်၏ကား။
ပုဗ္ဗပတ္ထနာဝသေန အညေသံ ဗျာမပ္ပဘာ ဝိယ၊ ရှေးဆုတောင်း၏အစွမ်းဖြင့် တခြားဘုရားရှင်တို့၏ တစ်လံမျှ ရောင်ခြည်တော်ဝန်းကဲ့သို့။
သရီရပ္ပဘာ နိစ္စကာလမေဝ၊ ကိုယ်တော်ရောင်သည် အမြဲတမ်းသာ။
ဒသသဟဿိလောကဓာတုံ ဖရိတွာ အဋ္ဌာသိ၊ လောကဓာတ်တစ်သောင်းလုံးကို ပျံ့နှံ့၍ တည်ပြီ။
သော ဗောဓိသတ္တစရိယကာလေ၊ ထိုမင်္ဂလဘုရားရှင်သည် ဘုရားလောင်းတို့အကျင့် ဖြည့်ကျင့်ရာကာလ၌။
ဝေဿန္တရသဒိသေ အတ္တဘာဝေ ဌိတော၊ ဝေဿန္တရာနှင့်တူသော ဘဝ၌ တည်ရှိစဉ်။
သပုတ္တဒါရော ဝင်္ကပဗ္ဗတသဒိသေ ပဗ္ဗတေ ဝသိ ကိရ၊ သားမယားနှင့်တကွ ဝင်္ကတောင်နှင့်တူသော တောင်၌ နေပြီတဲ့။
အထ ဧကော ခရဒါဌိကော နာမ ယက္ခော၊ ထိုအခါ၌ တစ်ကောင်သော ခရဒါဌိကမည်သော ဘီလူးသည်။
မဟာပုရိသဿ ဒါနဇ္ဈာသယတံ သုတွာ၊ မင်္ဂလဘုရားအလောင်းတော်၏ ဒါနမှု၌ အလိုဆန္ဒအားကြီးသည့်အဖြစ်ကို ကြားရ၍။
ဗြာဟ္မဏဝဏ္ဏေန ဥပသင်္ကမိတွာ၊ ပုဏ္ဏားအသွင်ဖြင့် ချဉ်းကပ်၍။
မဟာသတ္တံ ဒွေ ဒါရကေ ယာစိ၊ မင်္ဂလဘုရားအလောင်းတော်ကို သားတော်သမီးတော်တို့ကို တောင်းပြီ။
မဟာသတ္တော၊ မင်္ဂလဘုရားအလောင်းတော်သည်။
ဗြာဟ္မဏဿ ပုတ္တကေ ဒဒါမီတိ၊ ပုဏ္ဏားအား သားတော်သမီးတော်တို့ကို လှူပါ၏ဟု။
ဟဋ္ဌပဟဋ္ဌော၊ ရွှင်လန်း အပြားအားဖြင့် ရွှင်လန်းစွာ။
ဥဒကပရိယန္တံ ပထဝိံ ကမ္ပေန္တော၊ ရေအဆုံးရှိသော မြေကြီးကိုတုန်လှုပ်စေလျက်။
ဒွေပိ ဒါရကေ အဒါသိ၊ သားတော် သမီးတော် နှစ်ယောက်လုံးတို့ကိုလည်း လှူပြီ။
ယက္ခော စင်္ကမနကောဋိယံ၊ ခရဒါဌိကဘီလူးသည် စင်္ကြံစွန်း၌။
အာလမ္ဗနဖလကံ နိဿာယ ဌတွာ၊ နောက်မှီတံကဲပျဉ်ကို မှီလျက် ရပ်၍။
မဟာသတ္တဿ ပဿန္တဿေဝ၊ မင်္ဂလဘုရားအလောင်းတော်သည် ကြည့်နေစဉ်ပင်။
ဒွေ ဒါရကေ မူလကလာပေ ဝိယ၊ သားတော်သမီးတော်နှစ်ယောက်တို့ကို အမြစ်စည်းတို့ကိုကဲ့သို့။
(မူလကကလာပေ ဝိယ၊ မုံလာဥစည်းတို့ကိုကဲ့သို့ဟု အနက်ပေး, အရေးအကူးများ၍ 'က'တစ်လုံးကျသည့်အနေ ကြံရသော် ပိုမကောင်းလားနော်)။
ခါဒိ၊ ကိုက်စားပြီ။
ယက္ခံ ဩလောကေတွာ၊ ခရဒါဌိကဘီလူးကို ကြည့်၍။
မုခေ ဝိဝဋမတ္တေ၊ ခံတွင်းကို ဖွင့်အပ်ကာမျှ ဖြစ်သော်။
အဂ္ဂိဇာလံ ဝိယ ဥဂ္ဂိရမာနံ လောဟိတဓာရံ၊ မီးလျှံကဲ့သို့ အံထွက်လာသော သွေးစီးကြောင်းကိုလည်းကောင်း။
တဿ မုခံ၊ ထို ခရဒါဌိကဘီလူး၏ မျက်နှာကိုလည်းကောင်း။
ဒိသွာပိ၊ မြင်ရသော်လည်း။
ကေသဂ္ဂမတ္တမ္ပိ ဒေါမနဿံ န ဥပ္ပဇ္ဇိ၊ ဆံပင်ဖျားမျှသော်လည်းဖြစ်သော စိတ်ဆင်းရဲခြင်းသည် မဖြစ်ပြီ။
မေ ဒါနံ သုဒိန္နံ ဝတာတိ၊ ငါသည် သားသမီးအလှူကို ကောင်းစွာလှူအပ်ပေစွဟု။
စိန္တယတော အဿ သရီရေ ပန၊ ကြံစည်သော ထိုမင်္ဂလဘုရားအလောင်းတော်၏ ကိုယ်၌ကား။
မဟန္တံ ပီတိသောမနဿံ ဥဒပါဒိ၊ ကြီးစွာသော ပီတိသောမနဿသည် ဖြစ်ပြီ။
"ဣမဿ နိဿန္ဒေန၊ ဤ သားသမီးအလှူ၏ အကျိုးဆက်ကြောင့်။
အနာဂတေ ဣမိနာ နီဟာရေနေဝ၊ နောင်ဘုရားဖြစ်ရာအခါ၌ ဤနည်းဖြင့်သာ။
မေ ရသ္မိယော နိက္ခမန္တူ"တိ၊ ငါ၏ ရောင်ခြည်တို့သည် ထွက်ကြပါစေ"ဟု။
သော ပတ္ထနံ အကာသိ၊ ထိုမင်္ဂလဘုရားအလောင်းသည် ဆုတောင်းမှုကို ပြုပြီ။
တံ ပတ္ထနံ နိဿာယ၊ ထိုဆုတောင်းမှုကို မှီ၍။
ဗုဒ္ဓဘူတဿ တဿ သရီရတော၊ ဘုရားစင်စစ် ဖြစ်၍ဖြစ်သော ထိုမင်္ဂလဘုရားရှင်၏ ကိုယ်တော်မှ။
ရသ္မိယော နိက္ခမိတွာ၊ ရောင်ခြည်တော်တို့သည် ထွက်၍။
ဧတ္တကံ ဌာနံ ဖရိံသု၊ ဤမျှလောကဓာတ်တစ်သောင်း အတိုင်းအရှည်ရှိသော ဌာနကို ပျံ့နှံ့ကုန်ပြီ။
အဿ အပရမ္ပိ ပုဗ္ဗစရိတံ အတ္ထိ၊ ထိုမင်္ဂလဘုရားရှင်၏ အခြားတစ်ပါးလည်းဖြစ်သော ရှေးကုသိုလ်သည် ရှိသေး၏။
သော ဗောဓိသတ္တကာလေ၊ ထိုမင်္ဂလဘုရားရှင်သည် ဘုရားလောင်းဖြစ်ရာအခါ၌။
ဧကဿ ဗုဒ္ဓဿ စေတိယံ ဒိသွာ၊ တစ်ဆူသော ဘုရားရှင်၏ စေတီတော်ကို ဖူးမြော်ရ၍။
"ဣမဿ ဗုဒ္ဓဿ မယာ၊ ဤဘုရားအတွက် ငါသည်။
ဇီဝိတံ ပရိစ္စဇိတုံ ဝဋ္ဋတီတိ၊ အသက်ကို စွန့်ခြင်းငှာ သင့်၏"ဟု တွေး၍။
ဒဏ္ဍဒီပိကာဝေဌနနိယာမေန၊ ဆီမီးတိုင်ကို ရစ်ပတ်သောနည်းဖြင့်။
သကလသရီရံ ဝေဌာပေတွာ၊ တစ်ကိုယ်လုံးကို ရစ်ပတ်စေ၍။
ရတနမတ္တမကုဠံ သတသဟဿဂ္ဃနိကံ သုဝဏ္ဏပါတိံ၊ ထိပ်အဝ တစ်တောင်မျှရှိသော (အလယ်၌ အငုံပမာ မီးစာရစ်စရာ တစ်တောင်မျှပါရှိသော) အဖိုးတစ်သိန်းထိုက်သော ရွှေခွက်ကို။
သပ္ပိဿ ပူရာပေတွာ၊ ထောပတ်ဖြင့် ပြည့်စေ၍။
တတ္ထ သဟဿဝဋ္ဋိယော ဇာလာပေတွာ၊ ထိုရွှေခွက်၌ မီးစာတစ်ထောင်တို့ကို တောက်လောင်စေ၍။
တံ သီသေန အာဒါယ၊ ထိုရွှေခွက်ကို ခေါင်းဖြင့်ယူ၍, ရွက်၍။
သကလသရီရံ ဇာလာပေတွာ၊ တစ်ကိုယ်လုံးကို လောင်ကျွမ်းစေ၍။
စေတိယံ ပဒက္ခိဏံ ကရောန္တော၊ စေတီတော်ကို လက်ယာရစ်လည်သည် ပြုလျက်။
သကလရတ္တိံ ဝီတိနာမေသိ၊ တစ်ညလုံးကို လွန်စေပြီ (ညလုံးပေါက် ပူဇော်ပြီ)။
ဧဝံ ယာဝ အရုဏုဂ္ဂမနာ၊ ဤသို့ ညလုံးပေါက် အရုဏ်တက်သည်တိုင်အောင်။
ဝါယမန္တဿာပိ အဿ၊ ဆီမီးပူဇော်မှု အားထုတ်သည်လည်းဖြစ်သော ထိုမင်္ဂလဘုရားလောင်း၏။
လောမကူပမတ္တမ္ပိ ဥသုမံ န ဂဏှိ၊ မွှေးညှင်းပေါက်ကိုမျှလည်း အပူငွေ့သည် မယူ, မစွဲပေ။
ပဒုမဂဗ္ဘံ ပဝိဋ္ဌကာလော ဝိယ အဟောသိ၊ ကြာတိုက် ကြာရုံသို့ ဝင်ရာကာလကဲ့သို့ အေးအေးချမ်းချမ်း ဖြစ်ပြီ။
ဟိ၊ မှန်၏။
ဧသ ဓမ္မော နာမ အတ္တာနံ ရက္ခန္တံ ရက္ခတိ၊ ဤသူတော်ကောင်းတရားမည်သည် မိမိကို စောင့်ရှောက်သူကို ပြန်လည်စောင့်ရှောက်၏။
တေန ဘဂဝါ အာဟ၊ ထို့ကြောင့် မြတ်စွာဘုရားသည် ဟောတော်မူပြီ။
(ကိံ၊ ဘယ်သို့ဟောတော်မူပြီနည်း)။
ဓမ္မစာရိံ ဓမ္မော ဟဝေ ရက္ခတိ၊ တရားကျင့်သူကို တရားသည် စင်စစ်ပြန်လည်စောင့်ရှောက်၏။
သုစိဏ္ဏော ဓမ္မော သုခံ အာဝဟတိ၊ ကောင်းစွာကျင့်အပ်သော တရားသည် ချမ်းသာကို ဆောင်ရွက်ပေး၏။
ဧသော သုစိဏ္ဏေ ဓမ္မေ အာနိသံသော၊ ဤ ချမ်းသာဆောင်ရွက်ပေးခြင်းသည် ကောင်းစွာ ကျင့်အပ်သော တရား၏ အကျိုးအာနိသင်တည်း။
ဓမ္မစာရီ ဒုဂ္ဂတိံ န ဂစ္ဆတိ၊ တရားကျင့်သူသည် အပါယ်ဒုဂ္ဂတိသို့ မသွားရောက်ရ။"
ဣတိ၊ ဤသို့ ဟောတော်မူပြီ။
ဣမဿာပိ ကမ္မဿ နိဿန္ဒေန၊ ဤညလုံးပေါက် ကိုယ်ကို ဆီမီးပူဇော်သည့် ကုသိုလ်၏လည်း အကျိုးဆက်ကြောင့်။
တဿ ဘဂဝတော သရီရောဘာသော၊ ထိုမင်္ဂလမြတ်စွာဘုရား၏ ကိုယ်တော်အရောင်အလင်းသည်။
ဒသသဟဿိလောကဓာတုံ ဖရိတွာ အဋ္ဌာသိ၊ လောကဓာတ်တစ်သောင်းကို ပျံ့နှံ့၍ တည်ပြီ။
တဒါ အမှာကံ ဗောဓိသတ္တော၊ ထိုမင်္ဂလဘုရားလက်ထက်တော်အခါ၌ ငါတို့၏ ဂေါတမဘုရားလောင်းသည်။
သုရုစိ နာမ ဗြာဟ္မဏော ဟုတွာ၊ သုရုစိမည်သော ပုဏ္ဏားသည် ဖြစ်၍။
"သတ္ထာရံ နိမန္တေဿာမီ" တိ ဥပသင်္ကမိတွာ၊ မင်္ဂလဘုရားရှင်ကို ဆွမ်းစားပင့်အံ့ဟု ချဉ်းကပ်၍။
မဓုရဓမ္မကထံ သုတွာ၊ ချိုမြိန်သာယာသည့် တရားစကားကို ကြားနာရ၍။
သွေ မယှံ ဘိက္ခံ ဂဏှထ ဘန္တေတိ အာဟ၊ နက်ဖြန်ခါ၌ တပည့်တော်၏ ဆွမ်းကို အလှူခံတော်မူပါကုန်ဘုရားဟု လျှောက်ပြီ။
ဗြာဟ္မဏ ကိတ္တကေဟိ ဘိက္ခူဟိ တေ အတ္ထောတိ အဝေါစ၊ ပုဏ္ဏား အဘယ်မျှရှိကုန်သော ရဟန်းတို့ဖြင့် သင့်အား အလိုရှိသနည်းဟု မေးတော်မူပြီ။
ဘန္တေ ဝေါ ပရိဝါရဘိက္ခူ ပန ကိတ္တကာတိ အာဟ၊ အရှင်ဘုရား အရှင်ဘုရားတို့၏ အခြံအရံ ရဟန်းတို့သည်ကား အဘယ်မျှရှိပါကုန်သနည်းဟု လျှောက်ထားမေးမြန်းပြီ။
တဒါ ပန သတ္ထု ပဌမသန္နိပါတောယေဝ ဟောတိ၊ သုရုစိပုဏ္ဏား လျှောက်ထားရာ ထိုအခါ၌ကား မင်္ဂလဘုရားရှင်၏ ရဟန္တာတပည့် အစည်းအဝေး ပဌမအကြိမ်သည်သာ ဖြစ်၏။
တသ္မာ ကောဋိသတသဟဿန္တိ အာဟ၊ ထို့ကြောင့် ကုဋေတစ်သိန်းဟု မိန့်တော်မူပြီ။
ဘန္တေ သဗ္ဗေဟိပိ သဒ္ဓိံ မယှံ ဂေဟေ ဘိက္ခံ ဂဏှထာတိ အာဟ၊ မြတ်စွာဘုရား တပည့်အားလုံးတို့နှင့်လည်း အတူတကွ တပည့်တော်၏ အိမ်၌ ဆွမ်းကို အလှူခံတော်မူပါကုန်ဟု လျှောက်ပြီ။
သတ္ထာ အဓိဝါသေသိ၊ မင်္ဂလဘုရားရှင်သည် လက်ခံတော်မူပြီ။
ဗြာဟ္မဏော သွာတနာယ နိမန္တေတွာ ဂေဟံ ဂစ္ဆန္တော၊ သုရုစိပုဏ္ဏားသည် နက်ဖြန်ကုသိုလ်ဖြစ်ခြင်းငှာ ဆွမ်းစားပင့်ပြီး၍ အိမ်သို့ သွားနေစဉ်။
"အဟံ ဧတ္တကာနံ ဘိက္ခူနံ ယာဂုဘတ္တဝတ္ထာဒီနိ ဒါတုံ သက္ကောမိ၊ ငါသည် ဤမျှရှိကုန်သော ရဟန်းတို့အား ယာဂုဆွမ်း, အဝတ်စသည်တို့ကို လှူခြင်းငှာ စွမ်းနိုင်၏။
နိသီဒနဋ္ဌာနံ ပန ကထံ ဘဝိဿတီတိ စိန္တေသိ၊ ရဟန်းတို့ ထိုင်နေဖို့ရာဌာနသည်ကား ဘယ်ပုံဘယ်နည်း ဖြစ်လတ္တံ့နည်း"ဟု ကြံစည်ပြီ။
တဿ သာ စိန္တာ၊ ထိုသုရုစိပုဏ္ဏား၏ ထိုအကြံသည်။
စတုရာသီတိယောဇနသဟဿမတ္ထကေ ဌိတဿ ဒေဝရညော၊ ယူဇနာ ရှစ်သောင်းလေးထောင်မြင့်သည့် မြင်းမိုရ်တောင်ထိပ်၌ တည်နေသော နတ်တို့သနင်း သိကြားမင်း၏။
ပဏ္ဍုကမ္ဗလသိလာသနဿ ဥဏှဘာဝံ ဇနေသိ၊ ပဏ္ဍုကမ္ဗလာမြကျောက်ဖျာ၏ ပူသည်၏ အဖြစ်ကို (ပူခြင်းကို) ဖြစ်စေပြီ။
သက္ကော၊ သိကြားမင်းသည်။
ကော မံ ဣမမှာ ဌာနာ စာဝေတုကာမော နု ခေါတိ၊ ဘယ်သူသည် ငါ့ကို ဤနေရာမှ ရွေ့လျောစေလိုသနည်းဟု။
ဒိဗ္ဗစက္ခုနာ ဩလောကေန္တော၊ နတ်မျက်စိဖြင့်ကြည့်သော်။
မဟာပုရိသံ ဒိသွာ၊ ဘုရားလောင်း သုရုစိပုဏ္ဏားကို မြင်၍။
သုရုစိ နာမ ဗြာဟ္မဏော ဗုဒ္ဓပ္ပမုခံ ဘိက္ခုသံဃံ နိမန္တေတွာ၊ သုရုစိမည်သော ပုဏ္ဏားသည် မင်္ဂလဘုရားရှင် အမှူးရှိသော ရဟန်းသံဃာကို ဆွမ်းစားပင့်ပြီး၍။
နိသီဒနဋ္ဌာနတ္ထာယ စိန္တေသိ၊ နေရာထိုင်ခင်းအကျိုးငှာ ပူပန်ကြံစည်နေပြီ။
မယာပိ တတ္ထ ဂန္တွာ၊ ငါသိကြားသည်လည်း ထိုဆွမ်းကျွေးရာသို့ သွားပြီး၍။
ပုညကောဋ္ဌာသံ ဂဟေတုံ ဝဋ္ဋတီ’’ တိ၊ ကုသိုလ်အဖို့အစုကို ယူခြင်းငှာ သင့်၏ဟု ကြံ၍။
ဝဍ္ဎကိဝဏ္ဏံ နိမ္မိနိတွာ၊ လက်သမားအသွင်ကို ဖန်ဆင်း၍။
ဝါသိဖရသုဟတ္ထော မဟာပုရိသဿ ပုရတော ပါတုရဟောသိ၊ ပဲခွပ်, ပုဆိန်လက်စွဲလျက် ဘုရားလောင်းသုရုစိပုဏ္ဏား၏ ရှေ့၌ ထင်ရှားဖြစ်ပြီ။
သော၊ ထိုသိကြားမင်း လက်သမားသည်။
ကဿစိ ဘတိယာ ကတ္တဗ္ဗံ အတ္ထိ နု ခေါတိ အာဟ၊ ဘယ်သူ့မှာ အခဖြင့် လုပ်ပေးရမည့် အမှုသည် ရှိသနည်းဟု ပြောပြီ။
မဟာပုရိသော တံ ဒိသွာ၊ ဘုရားလောင်းသုရုစိပုဏ္ဏားသည် ထို သိကြားမင်း လက်သမားကို မြင်၍။
ကိံ ကမ္မံ ကရိဿသီတိ အာဟ၊ အဘယ်အလုပ်ကို လုပ်မည်နည်းဟု မေးမြန်းပြောဆိုပြီ။
မမ အဇာနနသိပ္ပံ နာမ နတ္ထိ၊ ငါသည် မတတ်သော အတတ်မည်သည် မရှိ။
ဂေဟံ ဝါ မဏ္ဍပံ ဝါ ယော ယံ ကာရေတိ၊ အိမ်ကိုသော်လည်းကောင်း မဏ္ဍပ်ကိုသော်လည်းကောင်း အကြင်သူသည် အကြင်အရာဝတ္ထုကို ပြုခိုင်း၏။
တဿ တံ ကာတုံ ဇာနာမီတိ အာဟ၊ ထိုပြုခိုင်းသူအတွက် ထိုပြုခိုင်းအပ်သည့် အရာဝတ္ထုကို ပြုခြင်းငှာ တတ်သိ၏ဟု ပြောပြီ။
တေန ဟိ မယှံ ကမ္မံ အတ္ထီတိ အာဟ၊ ထိုသို့တပြီးကား (ဒီလိုဆိုလျှင်) ငါ့မှာ ခိုင်းစရာ အလုပ်သည် ရှိ၏ဟု ပြောပြီ။
ကိံ အယျာတိ အာဟ၊ ဘာအလုပ်ပါလဲ အရှင်ဟု မေးပြီ။
သွာတနာယ မေ ကောဋိသတသဟဿဘိက္ခူ နိမန္တိတာ၊ နက်ဖြန်ကုသိုလ်ဖြစ်ခြင်းငှာ ငါသည် ရဟန်းတော် ကုဋေတစ်သိန်းတို့ကို ဆွမ်းစားပင့်ထားအပ်ကုန်ပြီ။
တေသံ နိသီဒနမဏ္ဍပံ ကရိဿသီတိ အာဟ၊ ထိုရဟန်းတော် ကုဋေတစ်သိန်းတို့အတွက် နေထိုင်စရာမဏ္ဍပ်ကို ပြုနိုင်အံ့လောဟု မေးပြီ။
သစေ မမ ဘတိံ ဒါတုံ သက္ခိဿထ၊ အကယ်၍ ငါ့အား လက်ခကို ပေးခြင်းငှာ စွမ်းနိုင်ကုန်၏။
အဟံ နာမ ကရေယျံ ဣတိ အာဟ၊ ငါလိုလူမည်သည် ပြုစွမ်းနိုင်၏ဟု ဖြေပြီ။
သက္ခိဿာမိ တာတာတိ၊ လက်ခပေးစွမ်းနိုင်ပါ၏ အမောင်ဟု ပြောပြီ။
သာဓု ကရိဿာမီတိ ဂန္တွာ၊ ကောင်းပြီ ပြုအံ့ဟု ပြောသွား၍။
ဧကံ ပဒေသံ ဩလောကေသိ၊ တစ်ခုသော နေရာကို ကြည့်ပြီ။
ဒွါဒသတေရသယောဇနပ္ပမာဏော ပဒေသော၊ တစ်ဆယ့်နှစ်ယူဇနာ တစ်ဆယ့်သုံး ယူဇနာပမာဏရှိသော အရပ်သည်။
ကသိဏမဏ္ဍလံ ဝိယ သမတလော အဟောသိ၊ ပထဝီကသိုဏ်းဝန်းကဲ့သို့ ညီညာသော အပြင်ရှိသည် ဖြစ်ပြီ။
ဧတ္တကေ ဌာနေ၊ ဤမျှအတိုင်းအတာရှိသော ဌာန၌။
သတ္တရတနမယော မဏ္ဍပေါ ဥဋ္ဌဟတူတိ စိန္တေတွာ၊ ရတနာခုနစ်ပါးဖြင့်ပြီးသော မဏ္ဍပ်သည် ပေါ်ပေါက်စေသတည်းဟု ကြံ၍။
သော ဩလောကေသိ၊ ထိုသိကြားမင်းသည် ကြည့်ပြီ။
တာဝဒေဝ ပထဝိံ ဘိန္ဒိတွာ၊ ထိုခဏ၌ပင် မြေကို ဖောက်ခွဲ၍။
မဏ္ဍပေါ ဥဋ္ဌဟိ၊ မဏ္ဍပ်သည် ပေါ်ပေါက်ပြီ။
တဿ သောဝဏ္ဏမယေသု ထမ္ဘေသု၊ ထိုမဏ္ဍပ်၏ ရွှေဖြင့်ပြီးကုန်သောတိုင်တို့၌။
ရဇတမယာ ဃဋကာ အဟေသုံ၊ ငွေဖြင့်ပြီးကုန်သော ကြာသွတ်အိုးတို့သည် ဖြစ်ကုန်ပြီ။
ရဇတမယေသု သောဝဏ္ဏမယာ၊ ငွေဖြင့်ပြီးကုန်သော တိုင်တို့၌ ရွှေဖြင့်ပြီးသော ကြာသွတ်အိုးတို့သည်လည်းကောင်း။
မဏိထမ္ဘေသု ပဝါဠမယာ၊ ပတ္တမြားတိုင်တို့၌ သန္တာဖြင့်ပြီးသော ကြာသွတ်အိုးတို့သည်လည်းကောင်း။
ပဝါဠတ္ထမ္ဘေသု မဏိမယာ၊ သန္တာတိုင်တို့၌ ပတ္တမြားဖြင့်ပြီးသော ကြာသွတ်အိုးတို့သည်လည်းကောင်း။
သတ္တရတနမယေသု သတ္တရတနမယာဝ ဃဋကာ အဟေသုံ၊ ရတနာခုနစ်ပါးဖြင့်ပြီးသော တိုင်တို့၌ ရတနာခုနစ်ပါးဖြင့်ပြီးသည်သာ ဖြစ်ကုန်သော ကြာသွတ်အိုးတို့သည်လည်းကောင်း ဖြစ်ကုန်ပြီ။
မဏ္ဍပဿ အန္တရန္တရေန၊ မဏ္ဍပ်၏ အကြားအကြား၌။
ကိင်္ကိဏိကဇာလံ ဩလမ္ဗတူတိ၊ ရွှေခြူကွန်ရက်သည် တွဲရရွဲ ဆွဲစေသတည်းဟု တွေး၍။
တတော ဩလောကေသိ၊ ထိုမဏ္ဍပ်ဖန်ဆင်းပြီးသည့်နောက်၌ ကြည့်ပြီ။
ဩလောကနေန သဟ ဧဝ၊ ကြည့်သည်နှင့် အတူတကွသာလျှင်။
ကိင်္ကိဏိကဇာလံ ဩလမ္ဗိ၊ ရွှေခြူကွန်ရက်သည် တွဲရရွဲဆွဲပြီ။
ပဉ္စင်္ဂိကဿ တူရိယဿ မဓုရသဒ္ဒေါ ဣဝ၊ အင်္ဂါငါးပါးရှိသော တူရိယာ၏ ချိုသာသောအသံကဲ့သို့။
မန္ဒဝါတေရိတဿ ယဿ၊ လေပြေလေညင်း တိုက်ခတ်အပ်သော ယင်းရွှေခြူကွန်ရက်၏။
မဓုရသဒ္ဒေါ နိဂ္ဂစ္ဆတိ၊ ချိုသာသောအသံသည် ထွက်၏။
ဒိဗ္ဗသင်္ဂီတိဝတ္တနကာလော ဝိယ ဟောတိ၊ နတ်တို့သံပြိုင်, သီဆိုရာကာလကဲ့သို့ ဖြစ်၏။
အန္တရန္တရာ ဂန္ဓဒါမမာလာဒါမာနိ ဩလမ္ဗန္တူတိ စိန္တေသိ၊ အကြားအကြား၌ နံ့သာပန်းဆိုင်း အပွင့်ပန်းဆိုင်းတို့သည် တွဲရရွဲဆွဲစေကုန်သတည်းဟု ကြံပြီ။
ဒါမာနိ ဩလမ္ဗိံသု၊ ပန်းဆိုင်းတို့သည် တွဲရရွဲဆွဲကုန်ပြီ။
ကောဋိသတသဟဿသင်္ခါနံ ဘိက္ခူနံ၊ ကုဋေတစ်သိန်းအရေအတွက်ရှိကုန်သော ရဟန်းတို့၏။
အာသနာနိ စ အာဓာရကာနိ စ၊ နေရာတို့သည်လည်းကောင်း သပိတ်ခြေတို့သည်လည်းကောင်း။
ပထဝိံ ဘိန္ဒိတွာ ဥဋ္ဌဟန္တူတိ စိန္တေသိ၊ မြေကို ဖောက်ခွဲ၍ ပေါ်ပေါက်စေကုန်သတည်းဟု ကြံစည်ပြီ။
တာဝဒေဝ ဥဋ္ဌဟိံသု၊ ထိုကြံစည်ရာ ခဏ၌ပင် ပေါ်ပေါက်လာကုန်ပြီ။
ကောဏေ ကောဏေ၊ ထောင့်တိုင်း ထောင့်တိုင်း၌။
ဧကေကာ ဥဒကစာဋိယော ဥဋ္ဌဟန္တူတိ စိန္တေသိ၊ တစ်လုံးတစ်လုံးကုန်သော ရေအိုးစရည်းကြီးတို့သည် ပေါ်ပေါက်စေကုန်သတည်းဟု ကြံစည်ပြီ။
ဥဒကစာဋိယော ဥဋ္ဌဟိံသု၊ ရေအိုးစရည်းကြီးတို့သည် ပေါ်ပေါက်ကုန်ပြီ။
ဧတ္တကံ မာပေတွာ ဗြာဟ္မဏဿ သန္တိကံ ဂန္တွာ၊ ဤမျှ အတိုင်းအရှည်ရှိသည်ကို ဖန်ဆင်းပြီး၍ သုရုစိပုဏ္ဏား၏ အထံသို့ သွား၍။
ဧဟိ အယျ၊ လာပါ အရှင်။
တဝ မဏ္ဍပံ ဩလောကေတွာ၊ အရှင်၏ မဏ္ဍပ်ကို ကြည့်၍။
မယှံ ဘတိံ ဒေဟီတိ အာဟ၊ အကျွန်ုပ်အား လက်ခကို ပေးပါလော့ဟု ပြောပြီ။
မဟာပုရိသော ဂန္တွာ မဏ္ဍပံ ဩလောကေသိ၊ ဘုရားလောင်းသည် သွား၍ မဏ္ဍပ်ကို ကြည့်ပြီ။
ဩလောကေန္တဿေဝ အဿ သကလသရီရံ၊ ကြည့်နေစဉ်သာလျှင် ထိုဘုရားလောင်း၏ တစ်ကိုယ်လုံးသည်။
ပဉ္စဝဏ္ဏာယ ပီတိယာ နိရန္တရံ ဖုဋံ အဟောသိ၊ ငါးမျိုးရှိသော ပီတိဖြင့် အကြားအလပ်မရှိအောင် ပျံ့နှံ့သည် ဖြစ်ပြီ။
အထ မဏ္ဍပံ ဩလောကယတော အဿ ဧတံ အဟောသိ၊ ထိုအခါ၌ မဏ္ဍပ်ကို ကြည့်နေသော ထိုဘုရားလောင်းမှာ ဤအတွေးသည် ဖြစ်ပြီ။
(ကိံ၊ ဘယ်သို့ ဖြစ်ပြီနည်း။)
အယံ မဏ္ဍပေါ မနုဿဘူတေန န ကတော၊ ဤမဏ္ဍပ်ကို လူဖြစ်၍ ဖြစ်သူသည် (လူသားစင်စစ်သည်) ဆောက်လုပ်အပ်သည် မဟုတ်။
ပန မယှံ အဇ္ဈာသယံ မယှံ ဂုဏံ အာဂမ္မ၊ စင်စစ်ကား ငါ၏အလိုဆန္ဒကို ငါ၏ ဂုဏ်ကို အကြောင်းပြု၍။
အဒ္ဓါ သက္ကဘဝနံ ဥဏှံ အဟောသိ၊ ဧကန် သိကြားမင်း ဘုံဗိမာန်သည် ပူလောင်သည် ဖြစ်ပြီ။
တတော သက္ကေန ဒေဝရညာ၊ ထို့ကြောင့် စွမ်းနိုင်သော နတ်ဘုရင်သည်။
အယံ မဏ္ဍပေါ ကာရိတော ဘဝိဿတိ၊ ဤမဏ္ဍပ်ကို ပြုခိုင်းအပ်သည် ဖြစ်လတ္တံ့။
ဣတိ၊ ဤသို့ ဖြစ်ပြီ။
ဧဝရူပေ မဏ္ဍပေ မေ၊ ဤသို့သဘော ရှိသော မဏ္ဍပ်၌ ငါသည်။
ဧကဒိဝသံယေဝ ဒါနံ ဒါတုံ န ခေါ ပန မေ ယုတ္တံ၊ တစ်နေ့တည်း၌သာ အလှူကို လှူခြင်းငှာ မသင့်လျော်။
သတ္တာဟံ ဒဿာမီတိ စိန္တေသိ၊ ခုနစ်ရက်ပတ်လုံး လှူအံ့ဟု တွေးပြီ။
ဟိ၊ မှန်လှပေ၏။
ဗာဟိရကဒါနံ ကိတ္တကံ သမာနမ္ပိ၊ ခန္ဓာကိုင်ပြင်ပ, ပစ္စည်းအလှူသည် အဘယ်မျှရှိသည် ဖြစ်သော်လည်း။
ဗောဓိသတ္တာနံ တုဋ္ဌိံ ကာတုံ န သက္ကောတိ၊ ဘုရားလောင်းတို့အား နှစ်သက်အားရခြင်းကို ပြုခြင်းငှာ မစွမ်းနိုင်။
ပန အလင်္ကတသီသံ ဆိန္ဒိတွာ၊ အဟုတ်သော်ကား တန်ဆာဆင်ထားသည့် ခေါင်းကို ဖြတ်၍။
အဉ္ဇိတအက္ခီနိ ဥပ္ပါဋေတွာ၊ မျက်စဉ်းညို ကွင်းထားသည့် မျက်လုံးတို့ကို ထုတ်၍။
ဟဒယမံသံ ဝါ ဥဗ္ဗဋ္ဋေတွာ၊ နှလုံးသားကိုသော်လည်း ခွဲထုတ်၍။
ဒိန္နကာလေ ဗောဓိသတ္တာနံ၊ ပေးလှူရာကာလ၌ ဘုရားလောင်းတို့မှာ။
စာဂံ နိဿာယ တုဋ္ဌိနာမ ဟောတိ၊ စွန့်ကြဲမှုကို အမှီပြု၍ နှစ်သက်အားရခြင်းမည်သည် ဖြစ်၏။
ဟိ အမှာကံ ဗောဓိသတ္တဿပိ၊ ချဲ့ပြအံ့ ငါတို့၏ ဂေါတမဘုရားလောင်းသည်လည်း။
သိဝိဇာတကေ ဒေဝသိကံ ပဉ္စ ကဟာပဏသတသဟဿာနိ ဝိဿဇ္ဇေတွာ၊ သိဝိဇာတ်တော်၌ နေ့တိုင်း အသပြာ ငါးသိန်းတို့ကို စွန့်လွှတ်၍။
စတူသု ဒွါရေသု နဂရမဇ္ဈေ စ ဒါနံ ဒေန္တဿ၊ လေးပေါက်ကုန်သော မြို့တံခါးတို့၌လည်းကောင်း, မြို့လယ်၌လည်းကောင်း အလှူကို ပေးလှူသော်။
တံ ဒါနံ စာဂတုဋ္ဌိံ ဥပ္ပါဒေတုံ နာသက္ခိ၊ ထိုအလှူသည် စွန့်လွှတ်မှုကြောင့် ဖြစ်သည်, နှစ်သက်အားရခြင်းကို ဖြစ်စေခြင်းငှာ မစွမ်းနိုင်။
ယဒါ ပန ဗြာဟ္မဏဝဏ္ဏေန အာဂန္တွာ၊ အကြင်အခါ၌ကား ပုဏ္ဏားအသွင်ဖြင့် လာ၍။
ဒေဝရာဇာ သက္ကော အဿ အက္ခီနိ ယာစိ၊ နတ်မင်းဖြစ်သော သိကြားသည် ထိုဘုရားလောင်း သိဝိမင်းအား မျက်စိတို့ကို တောင်းပြီ။
တဒါ တာနိ ဥပ္ပါဋေတွာ၊ ထိုတောင်းရာအခါ၌ ထိုမျက်စိတို့ကို ထုတ်၍။
ဒဒမာနဿေဝ ဟာသော ဥပ္ပဇ္ဇိ၊ ပေးလှူနေသော ဘုရားလောင်းမှာသာ ရွှင်ပျမှုသည် ဖြစ်ပြီ။
ကေသဂ္ဂမတ္တမ္ပိ စိတ္တဿ အညထတ္တံ နာဟောသိ၊ ဆံပင်အဖျားမျှသော်လည်း စိတ်၏ တစ်မျိုးတစ်မည်ဖြစ်ခြင်းသည် မဖြစ်မရှိပြီ။
ဒါနံ နိဿာယ၊ အလှူကို မှီ၍။
ဧဝံ ဗောဓိသတ္တာနံ တိတ္တိ နာမ နတ္ထိ၊ ဤကဲ့သို့ ဘုရားလောင်းတို့၏ တင်းတိမ်ခြင်းမည်သည် မရှိ။
တသ္မာ သောပိ မဟာပုရိသော၊ ထို့ကြောင့် ထိုဘုရားလောင်းသုရုစိပုဏ္ဏားသည်လည်း။
မယာ သတ္တာဟံ၊ ငါသည် ခုနစ်ရက်ပတ်လုံး။
ကောဋိသတသဟဿသင်္ခါနံ ဘိက္ခူနံ၊ ကုဋေတစ်သိန်း အရေအတွက်ရှိကုန်သော ရဟန်းတို့အား။
ဒါနံ ဒါတုံ ဝဋ္ဋတီတိ စိန္တေတွာ၊ အလှူကို လှူခြင်းငှာ သင့်၏ဟု ကြံစည်၍။
တသ္မိံ မဏ္ဍပေ ဗုဒ္ဓပ္ပမုခံ ဘိက္ခုသံဃံ နိသီဒါပေတွာ၊ ထိုမဏ္ဍပ်၌ မင်္ဂလဘုရားရှင် အမှူးရှိသော ရဟန်းအပေါင်းကိုနေစေ၍။
သတ္တာဟံ ဂဝပါနံ နာမ ဒါနံ အဒါသိ၊ ခုနစ်ရက်ပတ်လုံး နို့ဃနာဆွမ်းမည်သော ဒါနဝတ္ထုကို ပေးလှူပြီ။
မဟန္တေ မဟန္တေ ကောလမ္ဗေ၊ ကြီးကုန်ကြီးကုန်သော ဖျင်းအိုးတို့ကို။
ခီရဿ ပူရေတွာ ဥဒ္ဓနေသု အာရောပေတွာ၊ နို့ဖြင့် ပြည့်စေ၍ ခုံလောက်တို့၌ တင်၍။
ခီရေ ဃနပါကပက္ကေ၊ နို့သည် ပျစ်ပျစ်ခဲခဲ ကျက်သော်။
ထောကေ တဏ္ဍုလေ ပက္ခိပိတွာ၊ အနည်းငယ်ကုန်သော ဆန်တို့ကို ထည့်၍။
ပက္ကမဓုသက္ကရာစုဏ္ဏသပ္ပီဟိ အဘိသင်္ခတံ ဘောဇနံ၊ ချက်ပြီးသည့် ပျားရည်, သကာမှုန့်, ထောပတ်တို့ဖြင့် ပြုပြင်စီရင်အံ့သော ဘောဇဉ်ကို။
ဂဝပါနန္တိ ဝုစ္စတိ၊ ဂဝပါနဟူ၍ ခေါ်ဆိုအပ်၏။
ပန မနုဿာယေဝ ပရိဝိသိတုံ နာသက္ခိံသု၊ ထူးခြားသည်ကား လူတို့သက်သက်သာ ပြုစုခြင်းငှာ မစွမ်းနိုင်ကုန်။
ဒေဝါပိ ဧကန္တရိကာ ဟုတွာ ပရိဝိသိံသု၊ နတ်တို့သည်လည်း တစ်ယောက်ခြားတို့သည် ဖြစ်ကုန်၍ လုပ်ကျွေးပြုစုကုန်ပြီ။
ဒွါဒသတေရသယောဇနပ္ပမာဏံ ဌာနမ္ပိ၊ ၁၂-ယူဇနာ ၁၃-ယူဇာနာ ပမာဏရှိသောနေရာဌာနသည်လည်း။
ဘိက္ခူ ဂဏှိတုံ နပ္ပဟောသိယေဝ၊ ရဟန်းတို့ကို ယူခြင်းငှာ မစွမ်းနိုင်သည်သာ (ဝါ) ရဟန်းတို့ မနေလောက်သည်သာ။
တေ ဘိက္ခူ ပန အတ္တနော အတ္တနော အာနုဘာဝေန နိသီဒိံသု၊ ထိုရဟန်းတို့သည်ကား မိမိ မိမိ၏ အာနုဘော်ဖြင့် ထိုင်တော်မူကြကုန်ပြီ။
ပရိယောသာနဒိဝသေ၊ ဆွမ်းကပ်ပွဲပြီးသည့် နောက်ဆုံးနေ့၌ကား။
သဗ္ဗဘိက္ခူနံ ပတ္တာနိ ဓောဝါပေတွာ၊ ရဟန်းတော် အားလုံးတို့၏ သပိတ်တို့ကို ဆေးကြောစေ၍။
ဘေသဇ္ဇတ္ထာယ သပ္ပိနဝနီတမဓုဖာဏိတာဒီနိ ပူရေတွာ၊ ဆေးအကျိုးငှာ ထောပတ်, ဆီဦး,ပျား, တင်လဲစသည်တို့ကို ပြည့်စေ၍။
တိစီဝရေဟိ သဒ္ဓိံ အဒါသိ၊ သင်္ကန်းသုံးထည်နှင့်တကွ လှူပြီ။
သင်္ဃနဝကဘိက္ခုနာ လဒ္ဓစီဝရသာဋကာ၊ သံဃာအငယ်ဆုံးရဟန်းသည် ရအပ်သည့် သင်္ကန်းလျာအဝတ်တို့သည်။
သတသဟဿဂ္ဃနကာ အဟေသုံ၊ တန်ဖိုးတစ်သိန်းထိုက်ကုန်သည် ဖြစ်ကုန်ပြီ။
သတ္ထာ အနုမောဒနံ ကရောန္တော၊ မင်္ဂလမြတ်စွာဘုရားသည် ဆွမ်းအနုမောဒနာ တရားကို ဟောမှုပြုသော်။
အယံ ပုရိသော ဧဝရူပံ မဟာဒါနံ အဒါသိ၊ ဤယောကျ်ားသည် ဤသို့သဘောရှိသော အလှူကြီးကို လှူပြီ။
ကော ဘဝိဿတိ နု ခေါ ဥပဓာရေန္တော၊ အဘယ်သူသည် ဖြစ်လတ္တံ့နည်းဟု ဆင်ခြင်တော်မူသော်။
အနာဂတေ ကပ္ပသတသဟဿာဓိကာနံ ဒွိန္နံ အသင်္ချေယျာနံ မတ္ထကေ၊ နောင်အခါ၌ ကမ္ဘာတစ်သိန်းအလွန်ရှိကုန်သော နှစ်သင်္ချေတို့၏ အထက်၌။
ဂေါတမော နာမ ဗုဒ္ဓေါ ဘဝိဿတီတိ ဒိသွာ၊ ဂေါတမမည်သော ဘုရားသည် ဖြစ်လတ္တံ့ဟု မြင်တော်မူ၍။
မဟာပုရိသံ အာမန္တေတွာ၊ ဘုရားလောင်းသုရုစိပုဏ္ဏားကို ခေါ်တော်မူ၍။
တွံ ဧတ္တကံ နာမ ကာလံ အတိက္ကမိတွာ၊ သင်သည် ဤမျှ အတိုင်းအရှည်ရှိသည်မည်သော ကာလကို ကျော်လွန်၍။
ဂေါတမော နာမ ဗုဒ္ဓေါ ဘဝိဿသီတိ ဗျာကာသိ၊ ဂေါတမမည်သောဘုရားသည် ဖြစ်လတ္တံ့ဟု ဗျာဒိပ်ပေးတော်မူပြီ။
မဟာပုရိသော ဗျာကရဏံ သုတွာ၊ ဘုရားလောင်းသည် ဗျာဒိပ်ပေးစကားတော်ကို ကြားရ၍။
မေ ဃရာဝါသေန ကော အတ္ထော၊ ငါ့အား အိမ်မှာ နေခြင်းဖြင့် ဘာအကျိုးရှိအံ့နည်း။
ပဗ္ဗဇိဿာမီတိ စိန္တေတွာ၊ ရဟန်းပြုအံ့ဟု ကြံ၍။
တထာရူပံ သမ္ပတ္တိံ ခေဠပိဏ္ဍံ ဝိယ ပဟာယ၊ ထိုသို့ သဘောရှိသော ပြည့်စုံမှုကို တံထွေးပေါက်ကိုကဲ့သို့ ပယ်စွန့်၍။
သတ္ထု သန္တိကေ ပဗ္ဗဇိတွာ၊ မင်္ဂလဘုရားရှင်၏ အထံတော်၌ ရဟန်းပြု၍။
ဗုဒ္ဓဝစနံ ဥဂ္ဂဏှိတွာ၊ ဘုရားစကားတော်ကို သင်ယူ၍။
အဘိညာ စ သမာပတ္တိယော စ နိဗ္ဗတ္တေတွာ၊ အဘိညာဉ်တို့ကိုလည်းကောင်း, သမာပတ်တို့ကိုလည်းကောင်း ဖြစ်စေ၍။
အာယုပရိယောသာနေ ဗြဟ္မလောကေ နိဗ္ဗတ္တိ၊ အသက်အဆုံး၌ ဗြဟ္မာ့ပြည်၌ ဖြစ်ပြီ။
မင်္ဂလဿ ဘဂဝတော နဂရံ ပန ဥတ္တရံ နာမ အဟောသိ၊ မင်္ကလမည်တော်မူသော ဘုရားရှင်၏ ဖွားတော်မူရာမြို့သည်ကား ဥတ္တရမည်သည် ဖြစ်ပြီ။
ပိတာပိ ဥတ္တရော နာမ ခတ္တိယော၊ ခမည်းတော်သည်လည်း ဥတ္တရမည်သော မင်းကြီးတည်း။
မာတာပိ ဥတ္တရာ နာမ ဒေဝီ၊ မယ်တော်သည်လည်း ဥတ္တရာမည်သော မိဖုယားကြီးတည်း။
သုဒေဝေါ စ ဓမ္မသေနော စ၊ သုဒေဝထေရ်သည်လည်းကောင်း ဓမ္မသေနမထေရ်သည်လည်းကောင်း။
ဒွေ အဂ္ဂသာဝကာ၊ နှစ်ပါးကုန်သော အမြတ်ဆုံးတပည့်တို့တည်း။
ပါလိတော နာမ ဥပဋ္ဌာကော၊ ပါလိတမည်သောမထေရ်သည်ကား အလုပ်အကျွေးတည်း။
သီဝလီ စ အသောကာ စ ဒွေ အဂ္ဂသာဝိကာ၊ သီဝလိထေရီမသည်လည်းကောင်း,အသောကာထေရီမသည်လည်းကောင်း နှစ်ပါးကုန်သော အမြတ်ဆုံးတပည့်မတို့တည်း။
နာဂရုက္ခော ဗောဓိ၊ ကံ့ကော်ပင်ကား ဗောဓိပင်တည်း။
အဋ္ဌာသီတိဟတ္ထုဗ္ဗေဓံ အဟောသိ၊ ကိုယ်တော်သည် ၈၈-တောင် အမြင့်ရှိသည် ဖြစ်ပြီ။
နဝုတိဝဿသဟဿာနိ ဌတွာ၊ နှစ်ပေါင်းကိုးသောင်းတို့တိုင်တိုင် သက်တော်ရှည်တည်နေပြီး၍။
တသ္မိံ ဘဂဝတိ ပရိနိဗ္ဗုတေ ပန၊ ထိုမင်္ဂလဘုရားရှင်သည် ပရိနိဗ္ဗာန်စံတော်မူသော်ကား။
ဒသစက္ကဝါဠသဟဿာနိ ဧကပ္ပဟာရေနေဝ၊ စကြာဝဠာတစ်သောင်းတို့သည် တစ်ပဟိုရ်တည်းဖြင့်သာ။
ဧကန္ဓကာရာနိ အဟေသုံ၊ တစ်ခုတည်းသော အမှောင်ရှိကုန်သည် ( တစ်ပြိုင်နက် မှောင်ကျကုန်သည) ဖြစ်ကုန်ပြီ။
သဗ္ဗစက္ကဝါဠေသု မနုဿာနံ၊ စကြဝဠာအားလုံးတို့၌ လူတို့၏။
မဟန္တံ အာရောဒနပရိဒေဝနံ အဟောသိ၊ ကြီးစွာသော ငိုကြွေးမြည်တမ်းခြင်းသည်ဖြစ်ပြီ။
ကောဏ္ဍညဿ အပရေန၊ ကောဏ္ဍညဘုရားရှင်၏ နောက်၌။
မင်္ဂလော နာမ နာယကော၊ မင်္ဂလမည်တော်မူသော ဘုရားရှင်သည်။
လောကေ တမံ နိဟန္တွာန၊ လောက၌ မောဟ အမှောင်ပယ်ဖျောက်၍။
ဓမ္မောက္ကံ အဘိဓာရယိ ဣတိ၊ တရားမီးတိုင်ကို ညှိထွန်းတော်မူပြီ ဤကား မင်္ဂလဗုဒ္ဓဝင်အပြီးသတ်တည်း။
ဧဝံ ဒသသဟဿိလောကဓာတုံ အန္ဓကာရံ ကတွာ၊ ဤသို့ လောကဓာတ် တစ်သောင်းကို အမိုက်မှောင်ကို ပြုတော််မူ။
ပရိနိဗ္ဗုတဿ တဿ ဘဂဝတော အပရဘာဂေ၊ ပရိနိဗ္ဗာန်ပြုတော်မူသော ထိုမင်္ဂလဘုရားရှင်၏ နောက်အဖို့၌။
သုမနော နာမ သတ္ထာ ဥဒပါဒိ၊ သုမနမည်တော်မူသော ဘုရားရှင်သည် ပွင့်တော်မူပြီ။
တဿာပိ တယော သာဝကသန္နိပါတာ အဟေသုံ၊ ထိုသုမနဘုရားရှင်၏လည်း သုံးကြိမ်ကုန်သော ရဟန္တာတပည့်အစည်းအဝေးတို့သည် ဖြစ်ကုန်ပြီ။
ပဌမသန္နိပါတေ ကောဋိသတသဟဿဘိက္ခူ အဟေသုံ၊ ပထမအစည်းအဝေး၌ ရဟန္တာရဟန်း ကုဋေတစ်သိန်းတို့သည် ဖြစ်ကုန်ပြီ။
ဒုတိယေ ကဉ္စနပဗ္ဗတမှိ နဝုတိကောဋိသဟဿာနိ၊ ဒုတိယအစည်းအဝေး၌ ရွှေတောင်၌ ကုဋေကိုးသောင်းတို့တည်း။
တတိယေ အသီတိကောဋိသဟဿာနိ၊ တတိယအစည်းအဝေး၌ ကုဋေရှစ်သောင်းတို့တည်း။
တဒါ မဟာသတ္တော၊ ထိုသုမေနဘုရားလက်ထက်တော်၌ ငါတို့ဂေါတမဘုရားလောင်းသည်။
မဟိဒ္ဓိကော မဟာနုဘာဝေါ၊ ကြီးသော တန်ခိုးရှိသော ကြီးသောအစွမ်းအာနုဘော်ရှိသော။
အတုလော နာမ နာဂရာဇာ အဟောသိ၊ အတုလမည်သော နဂါးမင်းသည် ဖြစ်ပြီ။
သော ဗုဒ္ဓေါ ဥပ္ပန္နောတိ သုတွာ၊ ထိုအတုလနဂါးမင်းသည် ဘုရားသည် ပွင့်တော်မူပြီဟု ကြားရ၍။
ဉာတိသင်္ဃပရိဝုတော နာဂဘဝနာ နိက္ခမိတွာ၊ ဆွေမျိုးအပေါင်း ခြံရံလျက် နဂါးပြည်မှ ထွက်ခဲ့၍။
ကောဋိသတသဟဿဘိက္ခုပရိဝါရဿ တဿ ဘဂဝတော၊ ကုဋေတစ်သိန်းရဟန်း အခြံအရံရှိတော်မူသော ထိုသုမနဘုရားရှင်အား။
ဒိဗ္ဗတူရိယေဟိ ဥပဟာရံ ကာရေတွာ၊ နတ်တူရိယာတို့ဖြင့် ပူဇော်မှုကို ပြုစေ၍။
မဟာဒါနံ ပဝတ္တေတွာ၊ အလှူကြီးကို ဖြစ်စေ၍။
ပစ္စေကံ ဒုဿယုဂါနိ ဒတွာ၊ အသီးအသီး သင်္ကန်းလျာ ဝတ်စုံတို့ကို လှူဒါန်း၍။
သရဏေသု ပတိဋ္ဌာသိ၊ သရဏဂုဏ်သုံးပါးတို့၌ တည်ပြီ။
သောပိ သတ္ထာ နံ၊ ထိုသုမနဘုရားရှင်သည်လည်း ထိုဘုရားလောင်းနဂါးမင်းကို။
အနာဂတေ ဗုဒ္ဓေါ ဘဝိဿသီတိ ဗျာကာသိ၊ နောင်အခါ၌ ဘုရားစင်စစ်သည် ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ဗျာဒိပ်ပေးတော်မူပြီ။
တဿ ဘဂဝတော နဂရံ ခေမံ နာမ အဟောသိ၊ ထိုသုမနဘုရားရှင်၏ ဖွားတော်မူရာမြို့သည် ခေမာမြို့တော်မည်သည် ဖြစ်ပြီ။
သုဒတ္တော နာမ ရာဇာ ပိတာ၊ သုဒတ္တမည်သော မင်းကြီးကား ခမည်းတော်တည်း။
သိရိမာ နာမ မာတာ၊ သိရိမာမည်သော မိဖုယားကြီးကား မယ်တော်တည်း။
သရဏော စ ဘာဝိတတ္တော စ၊ သရဏမထေရ်သည်လည်းကောင်း, ဘာဝိတတ္တမထေရ်သည်လည်းကောင်။
ဒွေ အဂ္ဂသာဝကာ၊ နှစ်ပါးကုန်သော အမြတ်ဆုံးတပည့်တို့တည်း။
ဥဒေနော နာမ ဥပဋ္ဌာကော၊ ဥဒေနမည်သော မထေရ်ကား အလုပ်အကျွေးတည်း။
သောဏာ စ ဥပသောဏာ စ ဒွေ အဂ္ဂသာဝိကာ၊ သောဏာထေရီမလည်းကောင်း ဥပသောဏာထေရီမလည်းကောင်း, ထေရီမနှစ်ပါးတို့ကား အမြတ်ဆုံးတပည့်မတို့တည်း။
နာဂရုက္ခော ဗောဓိ၊ ကံ့ကော်ပင်ကား ဗောဓိပင်တည်း။
သရီရံ နဝုတိဟတ္ထုဗ္ဗေဓံ၊ ကိုယ်တော်သည် အတောင်ကိုးဆယ်အမြင့်ရှိ၏။
အာယုပ္ပမာဏံ နဝုတိယေဝ ဝဿသဟဿာနိ အဟောသိ၊ သက်တော်ပမာဏကား နှစ်ပေါင်းကိုးသောင်းတို့သည်ပင် ဖြစ်ပြီ။
မင်္ဂလဿ အပရေန၊ မင်္ဂလဘုရားရှင်၏ နောက်ကာလ၌။
သဗ္ဗဓမ္မေဟိ အသမော၊ သီလစသော တရားအားလုံးတို့ဖြင့် မည်သူနှင့်မျှ တူတော်မမူသော။
သဗ္ဗသတ္တာနံ ဥတ္တမော၊ သတ္တဝါအားလုံးတို့ထက် မြင့်မြတ်တော်မူသော။
သုမနော နာမ နာယကော ဥပ္ပန္နော၊ သုမနမည်တော်မူသော ဘုရားရှင်သည် ပွင့်တော်မူပြီ။
ဣတိ၊ ဤကား သုမနဗုဒ္ဓဝင် အပြီးသတ်တည်း။
တဿ အပရဘာဂေ၊ ထိုသုမနဘုရားရှင်၏ နောက်အဖို့၌။
ရေဝတော နာမ သတ္ထာ ဥဒပါဒိ၊ ရေဝတမည်တော်မူသော ဘုရားရှင်သည် ပွင့်တော်မူပြီ။
တဿာပိ တယော သာဝကသန္နိပါတာ အဟေသုံ၊ ထိုရေဝတဘုရားရှင်၏လည်း သုံးကြိမ်ကုန်သော ရဟန္တာတပည့်အစည်းအဝေးတို့သည် ဖြစ်ကုန်ပြီ။
ပဌမသန္နိပါတေ ဂဏနာ နတ္ထိ၊ ပဌမရဟန္တာတပည့်အစည်းအဝေး၌ အရေအတွက်သည် မရှိ။
ဒုတိယေ ကောဋိသတသဟဿဘိက္ခူ အဟေသုံ၊ ဒုတိယရဟန္တာတပည့်အစည်းအဝေး၌ ကုဋေတစ်သိန်းသော ရဟန္တာရဟန်းတို့သည် ဖြစ်ကုန်ပြီ။
တတိယေ တထာ၊ တတိယရဟန္တာတပည့် အစည်းအဝေး၌ ထို့အတူ ကုဋေတစ်သိန်းတည်း။
တဒါ ဗောဓိသတ္တော၊ ထိုရေဝတဘုရားရှင်လက်ထက်တော်၌ ငါတို့ ဂေါတမဘုရားလောင်းသည်။
အတိဒေဝေါ နာမ ဗြာဟ္မဏော ဟုတွာ၊ အတိဒေဝမည်သော ပုဏ္ဏားသည် ဖြစ်၍။
သတ္ထု ဓမ္မဒေသနံ သုတွာ၊ ရေဝတဘုရားရှင်၏ တရားဒေသနာကို ကြားနာရ၍။
သရဏေသု ပတိဋ္ဌာယ၊ သရဏဂုံသုံးပါးတို့၌ တည်၍။
သိရသ္မိံ အဉ္ဇလိံ ဌပေတွာ၊ ဦးခေါင်း၌ လက်အုပ်ကိုထား၍။
တဿ သတ္ထုနော ကိလေသပ္ပဟာနေ ဝဏ္ဏံ ဝတွာ၊ ထိုရေဝတဘုရားရှင်၏ ကိလေသာပယ်မှု၌ ဂုဏ်ကျေးဇူးကို ပြောဆို၍။
ဥတ္တရာသင်္ဂေန ပူဇံ အကာသိ၊ အပေါ်ရုံအဝတ်ဖြင့် ပူဇော်မှုကို ပြုပြီ။
သောပိ နံ၊ ထိုရေဝတဘုရားရှင်သည်လည်း ထိုငါတို့ဘုရားလောင်း အတိဒေဝပုဏ္ဏားကို။
ဗုဒ္ဓေါ ဘဝိဿသီတိ ဗျာကာသိ၊ ဘုရားစင်စစ်သည် ဖြစ်လတ္တံ့ဟု ဗျာဒိပ်ပေးတော်မူပြီ။
တဿ ဘဂဝတော နဂရံ ပန၊ ထိုရေဝတ ဘုရားရှင်၏ ဖွားတော်မူရာမြို့ကား။
ဓညဝတီ နာမ အဟောသိ၊ ဓညဝတီမည်သည် ဖြစ်ပြီ။
ပိတာ ဝိပုလော နာမ ခတ္တိယော၊ ခမည်းတော်ကား ဝိပုလမည်သော မင်းကြီးတည်း။
မာတာပိ ဝိပုလာ နာမ ဒေဝီ၊ မယ်တော်သည်လည်း ဝိပုလာမည်သော မိဖုယားကြီးတည်း။
ဝရုဏော စ ဗြဟ္မဒေဝေါ စ ဒွေ အဂ္ဂသာဝကာ၊ ဝရုဏထေရ်လည်းကောင်း ဗြဟ္မဒေဝထေရ် လည်းကောင်း မထေရ်နှစ်ပါးတို့ကား အမြတ်ဆုံးတပည့်တို့တည်း။
သမ္ဘဝေါ နာမ ဥပဋ္ဌာကော၊ သမ္ဘဝမည်သော မထေရ်ကား အလုပ်အကျွေးတည်း။
ဘဒ္ဒါ စ သုဘဒ္ဒါ စ ဒွေ အဂ္ဂသာဝိကာ၊ ဘဒ္ဒါထေရီမလည်းကောင်း, သုဘဒ္ဒါထေရီမလည်းကောင်း, ထေရီမနှစ်ပါးတို့ကား အမြတ်ဆုံးတပည့်မတို့တည်း။
ဗောဓိ နာဂရုက္ခောဝ၊ ဗောဓိပင်ကား ကံ့ကော်ပင်သာတည်း။
သရီရံ အသီတိဟတ္ထုဗ္ဗေဓံ အဟောသိ၊ ကိုယ်တော်သည် အတောင်ရှစ်ဆယ်အမြင့်ရှိသည် ဖြစ်ပြီ။
အာယု ပန သဋ္ဌိဝဿသဟဿာနီတိ၊ သက်တော်ကား နှစ်ပေါင်းခြောက်သောင်းတို့တည်းဟု မှတ်။
သုမနဿ အပရေန၊ သုမနဘုရားရှင်၏ နောက်ကာလ၌။
အနုပမော အသဒိသော၊ နိုင်စရာ ဥပမာ မရှိသော မည်သူနှင့်မျှတူတော်မမူသော။
အတုလော ဥတ္တမော ဇိနော၊ ပြိုင်ဖက်မရှိတော်မူသော အမြတ်ဆုံး ဖြစ်တော်မူသော မာရ်ငါးပါးအောင်မြင်တော်မူပြီးသော။
ရေဝတော နာမ နာယကော၊ ရေဝတမည်သောမူသော မြတ်စွာဘုရားသည်။
ဥပ္ပန္နော၊ ပွင့်တော်မူပြီ။
ဣတိ၊ ဤကား ရေဝတဗုဒ္ဓဝင်အပြီးတည်း။
တဿ အပရဘာဂေ၊ ထိုရေဝတဘုရားရှင်၏ နောက်အဖို့၌။
သောဘိတော နာမ သတ္ထာ ဥဒပါဒိ၊ သောဘိတမည်သောမူသော ဘုရားရှင်သည် ပွင့်တော်မူပြီ။
တဿာပိ တယော သာဝကသန္နိပါတာ အဟေသုံ၊ ထိုသောဘိတဘုရားရှင်၏လည်း သုံးကြိမ်ကုန်သော ရဟန္တာတပည့်အစည်းအဝေးတို့သည် ဖြစ်ကုန်ပြီ။
ပဌမသန္နိပါတေ ကောဋိသတဘိက္ခူ အဟေသုံ၊ ပထမရဟန္တာတပည့် အစည်းအဝေး၌ ကုဋေတစ်ရာသော ရဟန်းတို့သည် ဖြစ်ကုန်ပြီ။
ဒုတိယေ နဝုတိကောဋိယော၊ ဒုတိယရဟန္တာတပည့် အစည်းအဝေး၌ ကုဋေကိုးဆယ်တို့တည်း။
တတိယေ အသီတိကောဋိယော၊ တတိယ ရဟန္တာတပည့် အစည်းအဝေး၌ ကုဋေရှစ်ဆယ်တို့တည်း။
တဒါ ဗောဓိသတ္တော၊ ထိုသောဘိတဘုရားရှင် လက်ထက်တော်အခါ၌ ငါတို့ဂေါတမဘုရားလောင်းသည်။
အဇိတော နာမ ဗြာဟ္မဏော ဟုတွာ၊ အဇိတမည်သော ပုဏ္ဏားသည် ဖြစ်၍။
သတ္ထု ဓမ္မဒေသနံ သုတွာ၊ သောဘိတဘုရားရှင်၏ တရားဒေသနာကို ကြားနာရ၍။
သရဏေသု ပတိဋ္ဌာယ၊ သရဏဂုံတို့၌ တည်၍။
ဗုဒ္ဓပ္ပမုခဿ ဘိက္ခုသင်္ဃဿ မဟာဒါနံ အဒါသိ၊ သောဘိတဘုရားရှင် အမှူးရှိသော ရဟန်းအပေါင်းအား အလှူကြီးကို ပေးလှူပြီ။
သောပိ နံ "ဗုဒ္ဓေါ ဘဝိဿသီ" တိ ဗျာကာသိ၊ ထိုသောဘိတဘုရားရှင်သည်လည်း ထိုအဇိတပုဏ္ဏားကို "ဘုရားစင်စစ်သည် ဖြစ်လတ္တံ့"ဟု ဗျာဒိပ်ပေးတော်မူပြီ။
တဿ ဘဂဝတော ပန နဂရံ၊ ထိုသောဘိတဘုရားရှင်၏ ဇာတိမြို့သည်ကား။
သုဓမ္မံ နာမ အဟောသိ၊ သုဓမ္မမည်သည် ဖြစ်ပြီ။
ပိတာပိ သုဓမ္မော နာမ ရာဇာ၊ ခမည်းတော်သည်လည်း သုဓမ္မမည်သော မင်းကြီးတည်း။
မာတာပိ သုဓမ္မာ နာမ ဒေဝီ၊ မယ်တော်သည်လည်း သုဓမ္မာမည်သော မိဖုယားကြီးတည်း။
အသမော စ သုနေတ္တော စ ဒွေ အဂ္ဂသာဝကာ၊ အသမထေရ်လည်းကောင်း သုနေတ္တထေရ်လည်းကောင်း မထေရ်နှစ်ပါးတို့သည် အမြတ်ဆုံး တပည့်တို့တည်း။
အနောမော နာမ ဥပဋ္ဌာကော၊ အနောမမည်သော မထေရ်ကား အလုပ်အကျွေးတည်း။
နကုလာ စ သုဇာတာ စ ဒွေ အဂ္ဂသာဝိကာ၊ နကုလာထေရီမလည်းကောင်း, သုဇာတာထေရီမလည်းကောင်း ထေရီမနှစ်ပါးတို့ကား အမြတ်ဆုံး တပည့်မတို့တည်း။
နာဂရုက္ခောဝ ဗောဓိ၊ ကံ့ကော်ပင်သည်ပင် ဗောဓိပင်တည်း။
အဋ္ဌပဏ္ဏာသဟတ္ထုဗ္ဗေဓံ သရီရံ အဟောသိ၊ ငါးဆယ့်ရှစ်တောင်အမြင့်ရှိသော ကိုယ်တော်သည် ဖြစ်ပြီ။
နဝုတိဝဿသဟဿာနိ အာယုပ္ပမာဏန္တိ၊ အနှစ်ကိုးသောင်းတို့ကား အသက်တော် ပမာဏတည်းဟု မှတ်။
ရေဝတဿ အပရေန၊ ရေဝတဘုရားရှင်၏ နောက်ကာလ၌။
သမာဟိတော သန္တစိတ္တော၊ အလွန် တည်ကြည်တော်မူသော ငြိမ်းအေးသော စိတ်ရှိတော်မူသော။
အသမော အပ္ပဋိပုဂ္ဂလော၊ မည်သူနှင့်မျှ တူသော်မမူသော ပြိုင်ဖက်ပုဂ္ဂိုလ် ရှိတော်မမူသော။
သောဘိတော နာမ နာယကော၊ သောဘိတမည်သော ဘုရားရှင်သည်။
ဥပ္ပန္နော ဣတိ၊ ပွင့်တော်မူပြီ ဤကား သောဘိတဗုဒ္ဓဝင်တည်း။
တဿ အပရဘာဂေ ဧကံ အသင်္ချေယျံ အတိက္ကမိတွာ၊ ထိုသောဘိတဘုရားရှင်၏ နောက်အဖို့၌ တစ်ခုသော အသင်္ချေကို လွန်၍။
ဧကသ္မိံ ကပ္ပေယေဝ၊ တစ်ခုသော ဝရကမ္ဘာ၌ပင်။
အနောမဒဿီ ပဒုမော နာရဒေါတိ၊ အနောမဒဿီဘုရားလည်းကောင်း, ပဒုမဘုရားလည်းကောင်း, နာရဒဘုရားလည်းကောင်း ဤသို့။
တယော ဗုဒ္ဓါ နိဗ္ဗတ္တိံသု၊ သုံးဆူကုန်သော ဘုရားရှင်တို့သည် ပွင့်တော်မူကုန်ပြီ။
အနောမဒဿိဿ ဘဂဝတော တယော သာဝကသန္နိပါတာ အဟေသုံ၊ အနောမဒဿီမြတ်စွာဘုရား၏ သုံးကြိမ်ကုန်သော ရဟန္တာတပည့် အစည်းအဝေးတို့သည် ဖြစ်ကုန်ပြီ။
ပဌမသန္နိပါတေ ဘိက္ခူ အဋ္ဌသတသဟဿာနိ အဟေသုံ၊ ပထမရဟန္တာတပည့်အစည်းအဝေး၌ ရဟန်းတို့သည် ရှစ်သိန်းတို့သည် ဖြစ်ကုန်ပြီ။
ဒုတိယေ သတ္တ (သတသဟဿာနိ)၊ ဒုတိယရဟန္တာတပည့် အစည်းအဝေး၌ ခုနစ်သိန်းတို့တည်း။
တတိယေ ဆ (သတသဟဿာနိ)၊ တတိယရဟန္တာ တပည့်အစည်းအဝေး၌ ခြောက်သိန်းတို့တည်း။
တဒါ ဗောဓိသတ္တော၊ ထိုအနောမဒဿီ ဘုရားလက်ထက်ကာလ၌ ငါတို့ဂေါတမဘုရားလောင်းသည်။
မဟိဒ္ဓိကော မဟာနုဘာဝေါ၊ တန်ခိုးကြီးသော အစွမ်းအာနုဘော်ကြီးသော။
အနေကကောဋိသတသဟဿာနံ ယက္ခာနံ အဓိပတိ၊ ကုဋေသိန်းပေါင်းများစွာရှိသော ဘီလူးတို့၏ အကြီးအကဲဖြစ်သော။
ဧကော ယက္ခသေနာပတိ အဟောသိ၊ တစ်ကောင်သော ဘီလူးစစ်သူကြီးသည် ဖြစ်ပြီ။
ဗုဒ္ဓေါ ဥပ္ပန္နောတိ သုတွာ အာဂန္တွာ၊ ဘုရားသည် ပွင့်တော်မူပြီဟုကြား၍ လာ၍။
ဗုဒ္ဓပ္ပမုခဿ ဘိက္ခုသင်္ဃဿ မဟာဒါနံ အဒါသိ၊ အနောမဒဿီဘုရားအမှူးရှိသော ရဟန်းအပေါင်းအား အလှူကြီးကို လှူပြီ။
သတ္ထာပိ နံ၊ အနောမဒဿီဘုရားရှင်သည်လည်း ထိုဘီလူးစစ်သူကြီးကို။
အနာဂတေ ဗုဒ္ဓေါ ဘဝိဿသီတိ ဗျာကာသိ၊ နောင်အခါ၌ ဘုရားစင်စစ်သည် ဖြစ်လတ္တံ့ဟု ဗျာဒိပ်ပေးတော်မူပြီ။
အနောမဒဿိဿ ဘဂဝတော နဂရံ ပန၊ အနောမဒဿီမည်တော်မူသော ဘုရားရှင်၏ ဇာတိမြို့သည်ကား။
စန္ဒဝတီ နာမ အဟောသိ၊ စန္ဒဝတီမည်သည် ဖြစ်ပြီ။
ယသဝါ နာမ ရာဇာ ပိတာ၊ ယသဝါမည်သော မင်းကြီးသည်ကား ခမည်းတော်တည်း။
ယသောဓရာ နာမ မာတာ၊ ယသော်ဓရာမည်သော မိဖုယားကြီးသည်ကား မယ်တော်တည်း။
ဒွေ အဂ္ဂသာဝကာ နိသဘော စ အနောမော စ၊ နှစ်ပါးကုန်သော တပည့်အမြတ်ဆုံးတို့ကား နိသဘထေရ်လည်းကောင်း, အနောမထေရ်လည်းကောင်းတည်း။
ဥပဋ္ဌာကော ဝရုဏော နာမ၊ အလုပ်အကျွေးသည်ကား ဝရုဏမည်သော မထေရ်တည််း။
အဂ္ဂသာဝိကာ ဒွေ သုန္ဒရီ စ သုမနာ စ၊ အမြတ်ဆုံးတပည့်မ ဖြစ်ကုန်သော ထေရီမနှစ်ပါးတို့ကား သုန္ဒရီထေရီမလည်းကောင်း, သုမနာထေရီမလည်းကောင်းတည်း။
အဇ္ဇုနရုက္ခော ဗောဓိ၊ ထောက်ကြန့်ပင်သည် ဗောဓိပင်တည်း။
အဋ္ဌပဏ္ဏာသဟတ္ထုဗ္ဗေဓံ သရီရံ အဟောသိ၊ ငါးဆယ့်ရှစ်တောင်အမြင့်ရှိသော ကိုယ်တော်သည် ဖြစ်ပြီ။
ဝဿသတသဟဿံ အာယု ဣတိ၊ နှစ်ပေါင်း တစ်သိန်းသည် သက်တော်တည်းဟု မှတ်။
သောဘိတဿ အပရေန၊ သောဘိတဘုရားရှင်၏ နောက်ကာလ၌။
ဒွိပဒုတ္တမော အမိတယသော၊ နတ်လူတို့ထက် မြတ်တော်မူသော မတိုင်းတာနိုင်သည့်အခြံအရံအကျော်အစောရှိတော်မူသော။
တေဇဿီ ဒုရတိက္ကမော၊ တန်ခိုးကြီးတော်မူသော မည်သူမျှသာလွန်ခြင်းငှာ မစွမ်းနိုင်သော။
အနောမဒဿီ သမ္ဗုဒ္ဓေါ ဥပ္ပန္နော ဣတိ၊ အနောမဒဿီမည်တော်မူသော ဘုရားရှင်သည် ပွင့်တော်မူပြီ ဤကား အနောမဒဿီဗုဒ္ဓဝင်တည်း။
တဿ အပရဘာဂေ ပဒုမော နာမ သတ္ထာ ဥဒပါဒိ၊ ထိုအနောမဒဿီဘုရားရှင်၏ နောက်အဖို့၌ ပဒုမမည်တော်သော ဘုရားရှင်သည် ပွင့်တော်မူပြီ။
တဿာပိ တယော ဘာဝကသန္နိပါတာ အဟေသုံ၊ ထိုပဒုမဘုရားရှင်၏လည်း သုံးကြိမ်ကုန်သော ရဟန္တာတပည့်အစည်းအဝေးတို့သည် ဖြစ်ကုန်ပြီ။
ပဌမသန္နိပါတေ ကောဋိသတသဟဿဘိက္ခူ အဟေသုံ၊ ပထမရဟန္တာတပည့်အစည်းအဝေး၌ ကုဋေတစ်သိန်းကုန်သော ရဟန်းတို့သည် ဖြစ်ကုန်ပြီ။
ဒုတိယေ တီဏိ သတသဟဿာနိ၊ ဒုတိယရဟန္တာတပည့် အစည်းအဝေး၌ သုံးသိန်းတို့တည်း။
တတိယေ၊ တတိယရဟန္တာတပည့် အစည်းအဝေး၌။
အဂါမကေ အရညေ၊ ရွာမနီးသော တော၌။
မဟာဝနသဏ္ဍဝါသီနံ ဘိက္ခူနံ ဒွေ သတသဟဿာနိ၊ တောအုပ်ကြီး၌, နေလေ့ရှိကုန်သော ရဟန်းတို့၏ နှစ်သိန်းတို့တည်း။
တဒါ တထာဂတေ တသ္မိံ ဝနသဏ္ဍေ ဝသန္တေ၊ ထိုပဒုမလဘုရားရှင် လက်ထက်တော်၌ ပဒုမဘုရားရှင်သည် ထိုတောအုပ်၌ နေတော်မူသော်။
ဗောဓိသတ္တော သီဟော ဟုတွာ၊ ငါတို့ဂေါတမဘုရားအလောင်းတော်သည် ခြင်္သေ့သည် ဖြစ်၍။
သတ္ထာရံ နိရောဓသမာပတ္တိံ သမာပန္နံ ဒိသွာ၊ ပဒုမဘုရားရှင်ကို နိရောဓသမာပတ်ကို ဝင်စားတော်မူသည်ကို ဖူးမြင်ရ၍။
ပသန္နစိတ္တော ဝန္ဒိတွာ ပဒက္ခိဏံ ကတွာ၊ ကြည်ညိုစိတ်ရှိ၍ ရှိခိုး၍ လက်ယာရစ်လည်သည်ကိုပြု၍။
ပီတိသောမနဿဇာတော တိက္ခတ္တုံ သီဟနာဒံ နဒိတွာ၊ ပီတိသောမနဿဖြစ်၍ သုံးကြိမ် ခြင်္သေ့တို့ ဟိန်းဟောက်သံကို ဟိန်းဟောက်၍။
သတ္တာဟံ ဗုဒ္ဓါရမ္မဏပီတိံ အဝိဇဟိတွာ၊ ခုနစ်ရက်ပတ်လုံး ဘုရားလျှင်အာရုံရှိသောပီတိကို မစွန့်မူ၍။
ပီတိသုခေနေဝ ဂေါစရာယ အပက္ကမိတွာ၊ ပီတိနှင့်ယှဉ်တွဲသော, ချမ်းသာဖြင့်သာလျှင် အစာရှာခြင်းငှာ မဖဲသွားမူ၍။
ဇီဝိတပရိစ္စာဂံ ကတွာ၊ အသက်စွန့်မှုကို ပြု၍။
ပယိရုပါသမာနော အဋ္ဌာသိ၊ ဆည်းကပ်လျက် တည်ပြီ။
သတ္ထာ သတ္တာဟစ္စယေန နိရောဓာ ဝုဋ္ဌိတော၊ ပဒုမဘုရားရှင်သည် ခုနစ်ရက်ကျော်လွန်သဖြင့် နိရောဓသမာပတ်မှ ထတော်မူသော်။
သီဟံ ဩလောကေတွာ၊ ငါတို့ဘုရားလောင်း ခြင်္သေ့ကို ကြည့်၍။
ဘိက္ခုသင်္ဃေပိ စိတ္တံ ပသာဒေတွာ၊ ရဟန်းသံဃာ၌လည်း စိတ်ကို ကြည်ညိုစေ၍။
သင်္ဃံ ဝန္ဒိဿတီတိ၊ သံဃာတော်ကို ရှိခိုးလတ္တံ့ဟု သိတော်မူ၍။
ဘိက္ခုသင်္ဃော အာဂစ္ဆတူတိ စိန္တေသိ၊ ရဟန်းအပေါင်းသည် လာစေသတည်းဟု ကြံတော်မူပြီ။
ဘိက္ခူ တာဝဒေဝ အာဂမိံသု၊ ရဟန်းတို့သည် ထိုခဏ၌ပင် ကြွလာကုန်ပြီ။
သီဟော သင်္ဃေ စိတ္တံ ပသာဒေသိ၊ ငါတို့ဘုရားလောင်း ခြင်္သေ့သည် သံဃာ၌ စိတ်ကို ကြည်ညိုစေပြီ။
သတ္ထာ တဿ မနံ ဩလောကေတွာ၊ ပဒုမဘုရားရှင်သည် ထိုငါတို့ဘုရားလောင်း ခြင်္သေ့၏ စိတ်နေစိတ်ထားကို ကြည့်တော်မူ၍။
အနာဂတေ ဗုဒ္ဓေါ ဘဝိဿသီတိ ဗျာကာသိ၊ နောင်အခါ၌ ဘုရားစင်စစ်သည် ဖြစ်လတ္တံ့ဟု ဗျာဒိပ်ပေးတော်မူပြီ။
ပဒုမဿ ဘဂဝတော နဂရံ ပန၊ ပဒုမမည်တော်မူသောဘုရားရှင်၏ ဖွားရာဇာတိမြို့ကား။
စမ္ပကံ နာမ အဟောသိ၊ စမ္ပကမြို့တော်မည်သည် ဖြစ်ပြီ။
အသမော နာမ ရာဇာ ပိတာ၊ အသမမည်သော မင်းကြီးသည် ခမည်းတော်တည်း။
အသမာ နာမ ဒေဝီ မာတာ၊ အသမာမည်သော မိဖုယားကြီးသည် မယ်တော်တည်း။
သာလော စ ဥပသာလော စ ဒွေ အဂ္ဂသာဝကာ၊ သာလထေရ်လည်းကောင်း, ဥပသာလထေရ်လည်းကောင်း မထေရ်နှစ်ပါးတို့သည် အမြတ်ဆုံးတပည့်တို့တည်း။
ဝရုဏော နာမ ဥပဋ္ဌာကော၊ ဝရုဏမည်သောမထေရ်သည် အလုပ်အကျွေးတည်း။
ရာမာ စ သုရာမာ စ ဒွေ အဂ္ဂသာဝိကာ၊ ရာမာထေရီမလည်းကောင်း, သုရာမာထေရီမလည်းကောင်း ထေရီမနှစ်ပါးတို့သည် အမြတ်ဆုံးတပည့်မတို့တည်း။
သောဏရုက္ခော နာမ ဗောဓိ၊ ကြောင်လျှာပင်မည်သည် ဗောဓိပင်တည်း။
သရီရံ အဋ္ဌပဏ္ဏာသဟတ္ထုဗ္ဗေဓံ အဟောသိ၊ ကိုယ်တော်သည် ၅၈-တောင်အမြင့်ရှိသည် ဖြစ်ပြီ။
အာယု ဝဿသတသဟဿန္တိ၊ သက်တော်ကား နှစ်ပေါင်းတစ်သိန်းတည်းဟု မှတ်။
အနောမဒဿိဿ အပရေန၊ အနောမဒဿီဘုရားရှင်၏ နောက်ကာလ၌။
ဒွိပဒုတ္တမော အသမော အပ္ပဋိပုဂ္ဂလော၊ နတ်လူတို့ထက် မြတ်တော်မူသော မည်သူနှင့်မျှ တူတော်မမူသော ပြိုင်ဖက်ပုဂ္ဂိုလ်ရှိတော် မမူသော။
နာမေန ပဒုမော နာမ သမ္ဗုဒ္ဓေါတိ၊ အမည်တော်အားဖြင့် ပဒုမမည်တော်မူသော ဘုရားရှင်သည် ကောင်းစွာပွင့်တော်မူပြီဟု မှတ်။
တဿ အပရဘာဂေ၊ ထိုပဒုမဘုရားရှင်၏ နောက်ကာလအဖို့၌။
နာရဒေါ နာမ သတ္ထာ ဥဒပါဒိ၊ နာရဒမည်တော်မူသော ဘုရားရှင်သည် ပွင့်တော်မူပြီ။
တဿာပိ တယော သာဝကသန္နိပါတာ အဟေသုံ၊ ထိုနာရဒဘုရားရှင်၏လည်း သုံးကြိမ်ကုန်သော ရဟန္တာတပည့် အစည်းအဝေးတို့သည် ဖြစ်ကုန်ပြီ။
ပဌမသန္နိပါတေ ကောဋိသတသဟဿဘိက္ခူ အဟေသုံ၊ ပဌမရဟန္တာတပည့်အစည်းအဝေး၌ ကုဋေတစ်သိန်းသော ရဟန်းတို့သည် ဖြစ်ကုန်ပြီ။
ဒုတိယေ နဝုတိကောဋိသဟဿာနိ၊ ဒုတိယရဟန္တာတပည့် အစည်းအဝေး၌ ကုဋေကိုးသောင်းတို့တည်း။
တတိယေ အသီတိကောဋိသဟဿာနိ၊ တတိယရဟန္တာတပည့်အစည်းအဝေး၌ ကုဋေရှစ်သောင်းတို့တည်း။
တဒါ ဗောဓိသတ္တော ဣသိပဗ္ဗဇ္ဇံ ပဗ္ဗဇိတွာ၊ ထိုနာရဒဘုရားလက်ထက်တော်ကာလ၌ ငါတို့ဘုရားလောင်းသည် ရသေ့ရဟန်းအဖြစ်သို့ ကပ်ရောက်၍။
ပဉ္စသု အဘိညာသု အဋ္ဌသု သမာပတ္တီသု စ၊ ငါးပါးကုန်သော အဘိညာဉ်တို့၌ လည်းကောင်း ရှစ်ပါးကုန်သော သမာပတ်တို့၌ လည်းကောင်း။
စိဏ္ဏဝသီ ဟုတွာ၊ အဝါးဝစွာ လေ့လာအပ်ပြီးသည် ဖြစ်၍။
ဗုဒ္ဓပ္ပမုခဿ ဘိက္ခုသံဃဿ မဟာဒါနံ ဒတွာ၊ နာရဒဘုရားရှင်အမှူးရှိသော ရဟန်းအေပါင်းအား အလှူကြီးကို ပေးလှူ၍။
လောဟိတစန္ဒနေန ပူဇံ အကာသိ၊ စန္ဒကူးနီဖြင့် ပူဇော်မှုကို ပြုပြီ။
အနာဂတေ ဗုဒ္ဓေါ ဘဝိဿသီတိ၊ နောင်အခါ၌ ဘုရားစင်စစ်သည် ဖြစ်လတ္တံ့ဟု။
သောပိ နံ ဗျာကာသိ၊ ထိုနာရဒဘုရားရှင်သည်လည်း ထိုငါတို့ဘုရားလောင်းရသေ့ကို ဗျာဒိတ်ပေးတော်မူပြီ။
တဿ ဘဂဝတော နဂရံ၊ ထိုနာရဒဘုရားရှင်၏ ဇာတိမြို့သည်။
ဓညဝတီ နာမ နဂရံ အဟောသိ၊ ဓညဝတီမည်သည် ဖြစ်ပြီ။
သုဒေဝေါ နာမ ခတ္တိယော ပိတာ၊ သုဒေဝမည်သော မင်းကြီးသည် ခမည်းတော်တည်း။
မာတာ အနောမာ နာမ၊ မယ်တော်သည် အနောမာမည်သော မိဖုယားကြီးတည်း။
အဂ္ဂသာဝကာ သဒ္ဒသာလော စ ဇိတမိတ္တော စ ဒွေ၊ အမြတ်ဆုံးတပည့်တို့ကား ဘဒ္ဒသာလမထေရ်လည်းကောင်း, ဇိတမိတ္တမထေရ်လည်းကောင်း နှစ်ပါးတို့တည်း။
ဥပဋ္ဌာကော ဝါသေဋ္ဌော နာမာ၊ အလုပ်အကျွးမထေရ်ကား ဝါသေဋ္ဌထေရ်မည်၏။
ဥတ္တရာ စ ဖဂ္ဂုနီ စ ဒွေ အဂ္ဂသာဝိကာ၊ ဥတ္တရာထေရီမလည်းကောင်း, ဖဂ္ဂုနီထေရီမလည်းကောင်း ထေရီမနှစ်ပါးတို့သည် အမြတ်ဆုံးတပည့်မတို့တည်း။
မဟာသောဏရုက္ခော နာမ ဗောဓိ၊ ကြောင်လျှာပင်ကြီးမည်သည် ဗောဓိပင်တည်း။
သရီရံ အဋ္ဌာသီတိဟတ္ထုဗ္ဗေဓံ အဟောသိ၊ ကိုယ်တော်သည် ၈၈-တောင် အမြင့်ရှိသည် ဖြစ်ပြီ။
နဝုတိဝဿသဟဿာနိ အာယူတိ၊ နှစ်ပေါင်း ကိုးသောင်းတို့ကား သက်တော်တည်းဟု မှတ်။
ပဒုမဿ အပရေန၊ ပဒုမဘုရားရှင်၏ နောက်ကာလ၌။
ဒွိပဒုတ္တမော အသမော အပ္ပဋိပုဂ္ဂလော၊ နတ်လူတို့ထက် မြတ်တော်မူသော မည်သူနှင့်မျှ, တူတော်မမူသော ပြိုင်ဖက်ပုဂ္ဂိုလ်ရှိတော်မမူသော။
နာမေန နာရဒေါ နာမ သမ္ဗုဒ္ဓေါ ဣတိ၊ ဘွဲ့တော်အားဖြင့် နာရဒမည်တော်မူသော ဘုရားရှင်တည်း ဤကား နာရဒဗုဒ္ဓဝင်အကျဉ်းချုပ်တည်း။
နာရဒဗုဒ္ဓဿ အပရဘာဂေ ဧကံ အသင်္ချေယျံ အတိက္ကမိတွာ၊ နာရဒဘုရားရှင်၏ နောက်အဖို့၌ တစ်ခုသော အသင်္ချေကို လွန်၍။
ဣတော သတသဟဿကပ္ပမတ္ထကေ ဧကသ္မိံ ကပ္ပေ၊ ဤဘဒ္ဒကမ္ဘာမှ နောက်ပြန်ရေတွက်, အထက်ကမ္ဘာတစ်သိန်းဖြစ်သော တစ်ခုသော သာရကမ္ဘာ၌။
ဧကောဝ ပဒုမုတ္တရဗုဒ္ဓေါ နာမ ဥဒပါဒိ၊ တစ်ဆူတည်းသာလျှင်ဖြစ်တော်သော ပဒုမုတ္တရမည်တော်မူသော ဘုရားရှင်သည် ပွင့်တော်မူပြီ။
တဿာပိ တယော သာဝကသန္နိပါတာ အဟေသုံ၊ ထိုပဒုမုတ္တရဘုရားရှင်၏လည်း သုံးကြိမ်ကုန်သော ရဟန္တာတပည့်အစည်းအဝေးတို့သည် ဖြစ်ကုန်ပြီ။
ပဌမေ ကောဋိသတသဟဿဘိက္ခူ အဟေသုံ၊ ပထမရဟန္တာတပည့်အစည်းအဝေး၌ ကုဋေတစ်သိန်းသော ရဟန်းတို့သည် ဖြစ်ကုန်ပြီ။
ဒုတိယေ ဝေဘာရပဗ္ဗတေ နဝုတိကောဋိသဟဿာနိ၊ ဒုတိယရဟန္တာတပည့်အစည်းအဝေး၌ ဝေဘာရတောင်၌ ကုဋေကိုးသောင်းတို့တည်း။
တတိယေ အသီတိသဟဿာနိ၊ တတိယရဟန္တာတပည့်အစည်းအဝေး၌ ကုဋေရှစ်သောင်းတို့တည်း။
တဒါ ဗောဓိသတ္တော၊ ထိုပဒုမုတ္တရဘုရားလက်ထက်တော်၌ ငါတို့ဘုရားလောင်းသည်။
ဇဋိလော နာမ မဟာရဋ္ဌိယော ဟုတွာ၊ ဇဋိလမည်သောတိုင်းကြပ်မင်းသည် ဖြစ်၍။
ဗုဒ္ဓပ္ပမုခဿ ဘိက္ခုသင်္ဃဿ သစီဝရံ ဒါနံ အဒါသိ၊ ပဒုမုတ္တရဘုရားရှင်အမှူးရှိသော ရဟန်းအပေါင်းအား သင်္ကန်းနှင့်တကွသော လှူဖွယ်ကို ပေးလှူပြီ။
သောပိ နံ၊ ထိုပဒုမုတ္တရဘုရားရှင်သည်လည်း ထိုငါတို့ဘုရားလောင်းတိုင်းကြပ်မင်းကို။
အနာဂတော ဗုဒ္ဓေါ ဘဝိဿသီတိ ဗျာကာသိ၊ နောင်အခါ၌ ဘုရားစင်စစ်သည် ဖြစ်လတ္တံ့ဟု ဗျာဒိပ်ပေးတော်မူပြီ။
ပန ပဒုမုတ္တရဿ ဘဂဝတော ကာလေ၊ ထူးခြားသည်ကား ပဒုမုတ္တရမည်တော်မူသော ဘုရားရှင်၏ လက်ထက်တော်ကာလ၌။
တိတ္ထိယာ နာမ နာဟေသုံ၊ တိတ္ထိတို့မည်သည် မရှိကုန်ပြီ။
သဗ္ဗေ ဒေဝမနုဿာ ဗုဒ္ဓမေဝ သရဏံ အဂမံသု၊ အလုံးစုံကုန်သော နတ်လူတို့သည် ပဒုမုတ္တရဘုရားရှင်ကိုသာ ကိုးကွယ်ရာဟု ဆည်းကပ်ကုန်ပြီ။
တဿ နဂရံ ဟံသဝတီ နာမ အဟောသိ၊ ထို ပဒုမုတ္တရဘုရားရှင်၏ ဇာတိမြို့တော်သည် ဟံသာဝတီမည်သည် ဖြစ်ပြီ။
ပိတာ အာနန္ဒော နာမ ခတ္တိယော၊ ခမည်းတော်ကား အာနန္ဒာမည်သော မင်းကြီးတည်း။
မာတာ သုဇာတာ နာမ ဒေဝီ၊ မယ်တော်ကား သုဇာတာမည်သော မိဖုယားကြီးတည်း။
ဒေဝလော စ သုဇာတော စ ဒွေ အဂ္ဂသာဝကာ၊ ဒေဝလမထေရ်လည်းကောင်း,သုဇာတမထေရ်လည်းကောင်း မထေရ်နှစ်ပါးတို့ကား အမြတ်ဆုံးတပည့်တို့တည်း။
သုမနော နာမ ဥပဋ္ဌာကော၊ သုမနမည်သော မထေရ်ကား အလုပ်အကျွေးတည်း။
အမိတာ စ အသမာ စ ဒွေ အဂ္ဂသာဝိကာ၊ အမိတာထေရီမလည်းကောင်း, အသမာထေရီမလည်းကောင်း ထေရီမနှစ်ပါးတို့ကား အမြတ်ဆုံးတပည့်မတို့တည်း။
သလလရုက္ခော ဗောဓိ၊ ထင်းရှူးပင်သည် ဗောဓိပင်တည်း။
သရီရံ အဋ္ဌပဏ္ဏာသဟတ္ထုဗ္ဗေဓံ အဟောသိ၊ ကိုယ်တော်သည် ငါးဆယ့်ရှစ်တောင် အမြင့်ရှိသည် ဖြစ်ပြီ။
သရီရပ္ပဘာ သမန္တတော ဒွါဒသယောဇနာနိ ဂဏှိ၊ ကိုယ်တော်အရောင်အလင်းသည် ထက်ဝန်းကျင် တစ်ဆယ့်နှစ်ယူဇနာတို့ကို ယူပြီ (၁၂-ယူဇနာတို့ကို ယူပြီဟူသည် ၁၂-ယူဇနာအထိ လင်းနေပြီဟု ဆိုလိုသည်)။
ဝဿသတသဟဿံ အာယူတိ၊ နှစ်ပေါင်းတစ်သိန်းကား သက်တော်ဟု မှတ်။
နာရဒဿ အပရေန၊ နာရဒဘုရားရှင်၏ နောက်ကာလ၌။
ဒွိပဒုတ္တမော အက္ခောဘော သာဂရူပမော၊ နတ်လူတို့ထက်မြတ်တော်မူသော မည်သူမျှမလှုပ်ရှားစေနိုင်သော သမုဒ္ဒရာလျှင် နှိုင်းခိုင်းစရာ ဥပမာရှိတော်မူသော။
သမ္ဗုဒ္ဓေါ ပဒုမုတ္တရော နာမ ဇိနော၊ အလုံးစုံကို ကိုယ်တိုင်သိမြင်တော်မူသော ပဒုမုတ္တရမည်တော်မူသော ငါးမာရ်အောင်မြင် ဘုရားရှင်တည်း။
ဣတိ၊ ဤကား ပဒုမုတ္တရ ဗုဒ္ဓဝင်တည်း။
တဿ အပရဘာဂေ၊ ထိုပဒုမုတ္တရဘုရားရှင်၏ နောက်အဖို့၌။
သတ္တတိ ကပ္ပသဟဿာနိ အတိက္ကမိတွာ၊ အလီပေါင်းခုနစ်ဆယ်သော ကမ္ဘာအထောင်တို့ကို ကျော်လွန်၍ (အလီပေါင်းခုနစ်ဆယ်သော ကမ္ဘာအထောင်ဟူသည် ကမ္ဘာခုနစ်သောင်းတည်း)။
ဧကသ္မိံ ကပ္ပေ၊ တစ်ခုသော မဏ္ဍကမ္ဘာ၌။
သုမေဓော သုဇာတော ဣတိ ဒွေ ဗုဒ္ဓါ နိဗ္ဗတ္တိံသု၊ သုမေဓဘုရားရှင်လည်းကောင်း, သုဇာတဘုရားရှင်လည်းကောင်း, ဤသို့ နှစ်ဆူကုန်သော ဘုရားရှင်တို့သည် ပွင့်တော်မူကုန်ပြီ။
သုမေဓဿာပိ တယော သာဝကသန္နိပါတာ အဟေသုံ၊ သုမေဓာဘုရားရှင်၏လည်း သုံးကြိမ်ကုန်သော ရဟန္တာတပည့် အစည်းအဝေးတို့သည် ဖြစ်ကုန်ပြီ။
ပဌမသန္နိပါတေ သုဒဿနနဂရေ ကောဋိသတခီဏာသဝါ အဟေသုံ၊ ပထမရဟန္တာတပည့်အစည်းအဝေး၌ သုဒဿနမြို့တော်၌ ကုဋေတစ်ရာသော ရဟန္တာတို့သည် ဖြစ်ကုန်ပြီ။
ဒုတိယေ ပန နဝုတိကောဋိယော၊ ဒုတိယအကြိမ်, ရဟန္တာတပည့်အစည်းအဝေး၌ကား ကုဋေကိုးဆယ်တို့တည်း။
တတိယေ အသီတိကောဋိယော၊ တတိယအကြိမ် ရဟန္တာတပည့်အစည်းအဝေး၌ ကုဋေရှစ်ဆယ်တို့တည်း။
တဒါ ဗောဓိသတ္တော ဥတ္တရော နာမ မာဏဝေါ ဟုတွာ၊ ထိုသုမေဓဘုရားလက်ထက်တော်ကာလ၌ ငါတို့ဘုရားလောင်းသည် ဥတ္တရမည်သောလုလင်သည် ဖြစ်ပြီ။
နိဒဟိတွာ ဌပိတံ ယေဝ အသီတိကောဋိဓနံ ဝိဿဇ္ဇေတွာ၊ မြှုပ်၍ ထားအပ်သည်သာဖြစ်သော ကုဋေရှစ်ဆယ်သောဥစ္စာကို စွန့်လွှတ်၍။
ဗုဒ္ဓပ္ပမုခဿ ဘိက္ခုသံဃဿ မဟာဒါနံ ဒတွာ၊ သုမေဓာဘုရားရှင် အမှူးရှိသောရဟန်းအပေါင်းအား အလှူကြီးကို ပေးလှူ၍။
ဓမ္မံ သုတွာ သရဏေသု ပတိဋ္ဌာယ နိက္ခမိတွာ ပဗ္ဗဇိ၊ တရားကို နာ၍ သရဏဂုမ်တို့၌ တည်၍ လူ့ဘောင်မှ ထွက်၍ ရဟန်းပြုပြီ။
သောပိ နံ၊ ထိုသုမေဓာဘုရားရှင်သည်လည်း ထိုငါတို့ဘုရားလောင်းရဟန်းကို။
အနာဂတေ ဗုဒ္ဓေါ ဘဝိဿသီတိ ဗျာကာသိ၊ နောင်အခါ၌ ဘုရားစင်စစ်သည် ဖြစ်လတ္တံ့ဟု ဗျာဒိပ်ပေးတော်မူပြီ။
သုမေဓဿ ဘဂဝတော နဂရံ၊ သုမေဓာမည်သောဘုရားရှင်၏ ဇာတိမြို့သည်။
သုဒဿနံ နာမ အဟောသိ၊ သုဒဿနမြို့တော်မည်သည် ဖြစ်ပြီ။
သုဒတ္တော နာမ ရာဇာ ပိတာ၊ သုဒတ္တမည်သော မင်းကြီးသည် ခမည်းတော်တည်း။
မာတာပိ သုဒတ္တာ နာမ၊ မယ်တော်သည်လည်း သုဒတ္တာမည်သော မိဖုယားကြီးတည်း။
သရဏော စ သဗ္ဗကာမော စ ဒွေ အဂ္ဂသာဝကာ၊ သရဏမထေရ်လည်းကောင်း, သဗ္ဗကာမ မထေရ်လည်းကောင်း မထေရ်နှစ်ပါးတို့သည် အမြတ်ဆုံးတပည့်တို့တည်း။
သာဂရော နာမ ဥပဋ္ဌာကော၊ သာဂရမည်သော မထေရ်သည် အလုပ်အကျွေးတည်း။
ရာမာ စ သုရာမာ စ ဒွေ အဂ္ဂသာဝိကာ၊ ရာမာထေရီမလည်းကောင်း, သုရာမာထေရီမလည်းကောင်း ထေရီမနှစ်ပါးတို့သည် အမြတ်ဆုံးတပည့်မတို့တည်း။
မဟာနီပရုက္ခော ဗောဓိ၊ မအူပင်ကြီးကား ဗောဓိပင်တည်း။
သရီရံ အဋ္ဌာသီတိဟတ္ထုဗ္ဗေဓံ အဟောသိ၊ ကိုယ်တော်သည် ၈၈-တောင် အမြင့်ရှိသည် ဖြစ်ပြီ။
အာယု နဝုတိဝဿသဟဿာနီတိ၊ သက်တော်ကား နှစ်ပေါင်းကိုးသောင်းတို့ဟု မှတ်။
ပဒုမုတ္တရဿ အပရေန၊ ပဒုမုတ္တရဘုရားရှင်၏ နောက်ကာလ၌။
ဒုရာသဒေါ ဥဂ္ဂတေဇော၊ ချဉ်းကပ်နိုင်ခဲသော မြင့်မြတ်ထက်မြတ်သော တန်ခိုးရှိတော်မူသော။
သဗ္ဗလောကုတ္တမော မုနီ၊ တစ်လောကလုံးတွင် အမြတ်ဆုံး ဖြစ်တော်မူသော တရားအလုံးစုံ, အကုန်သိတော်မူသော။
သုမေဓော နာမ နာယကော၊ သုမေဓမည်တော်မူသော ဘုရားရှင်တည်း။
ဣတိ၊ ဤကား သုမေဓာဗုဒ္ဓဝင်တည်း။
တဿ အပရဘာဂေ၊ ထိုသုမေဓာဘုရားရှင်၏ နောက်အဖို့၌။
သုဇာတော နာမ သတ္ထာ ဥဒပါဒိ၊ သုဇာတမည်တော်မူသော ဘုရားရှင်သည် ပွင့်တော်မူပြီ။
တဿာပိ တယော သာဝကသန္နိပါတာ အဟေသုံ၊ ထိုသုမေဓာဘုရားရှင်၏လည်း သုံးကြိမ်ကုန်သော ရဟန္တာတပည့်အစည်းအဝေးတို့သည် ဖြစ်ကုန်ပြီ။
ပဌမသန္နိပါတေ သဋ္ဌိ ဘိက္ခုသတသဟဿာနိ အဟေသုံ၊ ပထမအကြိမ် ရဟန္တာတပည့်အစည်းအဝေး၌ ရဟန်းခြောက်သန်းတို့သည် ဖြစ်ကုန်ပြီ။
ဒုတိယေ ပညာသံ ဘိက္ခုသတသဟဿာနိ၊ ဒုတိယအကြိမ်ရဟန္တာတပည့်အစည်းအဝေး၌ ရဟန်းငါးသန်းတို့တည်း။
တတိယေ စတ္တာလီသံ ဘိက္ခုသတသဟဿာနိ၊ တတိယအကြိမ်ရဟန္တာတပည့်အစည်းအဝေး၌ ရဟန်းလေးသန်းတို့တည်း။
တဒါ ဗောဓိသတ္တော စက္ကဝတ္တိရာဇာ ဟုတွာ၊ ထိုသုဇာတ ဘုရားရှင်လက်ထက်တော်၌ ငါတို့ဘုရားလောင်းသည် စကြာဝတေးမင်းသည် ဖြစ်၍။
ဗုဒ္ဓေါ ဥပ္ပန္နောတိ သုတွာ ဥပသင်္ကမိတွာ၊ ဘုရားသည် ပွင့်တော်မူပြီဟု ကြား၍ ချဉ်းကပ်၍။
ဓမ္မံ သုတွာ၊ တရားတော်ကို နာယူ၍။
ဗုဒ္ဓပ္ပမုခဿ ဘိက္ခုသံဃဿ၊ သုဇာတဘုရားရှင် အမှူးရှိသော ရဟန်းအပေါင်းအား။
သတ္တဟိ ရတနေဟိ သဒ္ဓိံ၊ ခုနစ်ပါးကုန်သော ရတနာတို့နှင့်တကွ။
စတုမဟာဒီပရဇ္ဇံ ဒတွာ၊ လေးကျွန်းလုံး အစိုးရသောမင်းအဖြစ်ကိုပေးလှူ၍။
သတ္ထု သန္တိကေ ပဗ္ဗဇိ၊ သုဇာတဘုရားရှင်၏ အထံတော်၌ ရဟန်းပြုပြီ။
သကလရဋ္ဌဝါသိနော ရဋ္ဌုပ္ပါဒံ ဂဟေတွာ၊ တိုင်းသူပြည်သားအားလုံးတို့သည် တိုင်းပြည်မှထွက်သမျှအခွန်အတုတ်ကို ယူ၍။
အာရာမိကကိစ္စံ သာဓေန္တာ၊ အာရာမ်စောင့်ကိစ္စကို ပြီးစေကြဆောင်ရွက်ကြလျက်။
ဗုဒ္ဓပ္ပမုခဿ ဘိက္ခု သံဃဿ၊ သုဇာတဘုရားရှင်အမှူးရှိသော ရဟန်းအပေါင်းအား။
နိစ္စံ မဟာဒါနံ အဒံသု၊ အမြဲ အလှူကြီးကို ပေးလှူကုန်ပြီ။
သောပိ သတ္ထာ နံ၊ ထိုသုဇာတဘုရားရှင်သည်လည်း ထိုငါတို့ဘုရားလောင်းရဟန်းကို။
အနာဂတေ ဗုဒ္ဓေါ ဘဝိဿသီတိ ဗျာကာသိ၊ နောင်အခါ၌ ဘုရားစင်စစ်သည် ဖြစ်လတ္တံ့ဟု ဗျာဒိပ်ပေးတော်မူပြီ။
တဿ ဘဂဝတော နဂရံ သုမင်္ဂလံ နာမ အဟောသိ၊ ထိုသုဇာတဘုရားရှင်၏ ဇာတိမြို့သည် သုမင်္ဂလမြို့တော်မည်သည် ဖြစ်ပြီ။
ဥဂ္ဂတော နာမ ရာဇာ ပိတာ၊ ဥဂ္ဂတမည်သော မင်းကြီးသည် ခမည်းတော်တည်း။
ပဘာဝတီ နာမ မာတာ၊ ပဘာဝတီမည်သော မိဖုယားကြီးသည် မယ်တော်တည်း။
သုဒဿနော စ သုဒေဝေါ စ ဒွေ အဂ္ဂသာဝကာ၊ သုဒဿနမထေရ်လည်းကောင်း, သုဒေဝမထေရ်လည်းကောင်း မထေရ်နှစ်ပါးတို့သည် အမြတ်ဆုံးတပည့်တို့တည်း။
နာရဒေါ နာမ ဥပဋ္ဌာကော၊ နာရဒမည်သော မထေရ်ကား အလုပ်အကျွေးတည်း။
နာဂါ စ နာဂသမာလာ စ ဒွေ အဂ္ဂသာဝိကာ၊ နာဂါထေရီမလည်းကောင်း, နာဂသမာလာထေရီမလည်းကောင်း ထေရီမနှစ်ပါးတို့သည် အမြတ်ဆုံး တပည့်မတို့တည်း။
မဟာဝေဠုရုက္ခော ဗောဓိ၊ ဝါးရုံပင်ကြီးသည် ဗောဓိပင်တည်း။
သော မန္ဒစ္ဆိဒ္ဒေါ ဃနက္ခန္ဓော၊ ထိုဝါးရုံပင်ကြီးသည် အပေါက်အခေါင်းသေးငယ်သည် ဖြစ်၍ လုံးလုံးခဲခဲ ပင်စည်ရှိသည်ဖြစ်၍။
ဥပရိ နိဂ္ဂတာဟိ မဟာသာခါဟိ၊ အထက်ပိုင်း၌ ထွက်ကုန်သော အခက်အလက်ကြီးတို့ဖြင့်။
မောရပိဉ္ဆကလာပေါ ဝိယ ဝိရောစိတ္ထ ကိရ၊ ဥဒေါင်းမြီးစည်းကဲ့သို့ တင့်တယ်ပြီတဲ့။
တဿ ဘဂဝတော သရီရံ ပဏ္ဏာသဟတ္ထုဗ္ဗေဓံ အဟောသိ၊ ထိုသုဇာတဘုရားရှင်၏ကိုယ်တော်သည် အတောင်ငါးဆယ်အမြင့်ရှိသည် ဖြစ်ပြီ။
အာယု နဝုတိဝဿသဟဿာနီတိ၊ သက်တော်ကား နှစ်ပေါင်းကိုးသောင်းတို့တည်းဟု မှတ်။
တတ္ထေဝ မဏ္ဍကပ္ပမှိ၊ သုမေဓဘုရားရှင်ပွင့်တော်မူရာ ထိုမဏ္ဍကမ္ဘာ၌ပင်။
သီဟဟနုသဘက္ခန္ဓော၊ ခြင်္သေ့မေးနှင့်တူသောမေး, ဥသဘပခုံးနှင့်တူသော ပခုံးရှိတော်မူသော။
အပ္ပမေယျော ဒုရာသဒေါ၊ မနိုင်းယှဉ်ထိုက်သော ချဉ်းကပ်နိုင်ခဲသော။
သုဇာတော နာမ နာယကော ဥပ္ပန္နော၊ သုဇာတမည်တော်မူသော ဘုရားရှင်သည် ပွင့်တော်မူပြီ။
ဣတိ၊ ဤကား သုဇာတဗုဒ္ဓဝင်တည်း။
တဿ အပရဘာဂေ၊ ထိုသုဇာတဘုရားရှင်၏ နောက်အဖို့၌။
ဣတော အဋ္ဌာရသကပ္ပသတမတ္ထကေ ဧကသ္မိံ ကပ္ပေ၊ ဤဘဒ္ဒကမ္ဘာမှ နောက်ပြန်ရေတွက် အထက်ကမ္ဘာ, တစ်ထောင်ရှစ်ရာဖြစ်သော တစ်ခုသော ဝရကမ္ဘာ၌။
ပိယဒဿီ အတ္ထဒဿီ ဓမ္မဒဿီတိ၊ ပိယဒဿီ အတ္ထဒဿီ ဓမ္မဒဿီဟူကုန်သော။
တယော ဗုဒ္ဓါ နိဗ္ဗတ္တိံသု၊ သုံးဆူကုန်သော ဘုရားရှင်တို့သည် ပွင့်တော်မူကုန်ပြီ။
ပိယဒဿိဿာ ပိ တယော သာဝကသန္နိပါတာ အဟေသုံ၊ ပိယဒဿီဘုရားရှင်၏လည်း သုံးကြိမ်ကုန်သော ရဟန္တာတပည့်အစည်းအဝေးတို့သည် ဖြစ်ကုန်ပြီ။
ပဌမေ ကောဋိသတသဟဿာ ဘိက္ခူ အဟေသုံ၊ ပထမအကြိမ် ရဟန္တာတပည့်အစည်းအဝေး၌ ကုဋေတစ်သိန်းကုန်သော ရဟန်းတို့သည် ဖြစ်ကုန်ပြီ။
ဒုတိယေ နဝုတိကောဋိယော၊ ဒုတိယအကြိမ်ရဟန္တာတပည့်အစည်းအဝေး၌ ကုဋေကိုးဆယ်တို့တည်း။
တတိယေ အသီတိကောဋိယော၊ တတိယအကြိမ် ရဟန္တာတပည့်အစည်းအဝေး၌ ကုဋေရှစ်ဆယ်တို့တည်း။
တဒါ ဗောဓိသတ္တော၊ ထိုပိယဒဿီဘုရားရှင်လက်ထက်တော်၌ ငါတို့ဘုရားလောင်းသည်။
တိဏ္ဏံ ဝေဒါနံ ပါရံ ဂတော၊ သုံးပုံကုန်သော ဝေဒကျမ်းတို့၏ တစ်ဖက်ကမ်းအရောက် တတ်မြောက်သော။
ကဿပေါ နာမ မာဏဝေါ ဟုတွာ၊ ကဿပမည်သော လုလင်သည် ဖြစ်၍။
သတ္ထုဓမ္မဒေသနံ သုတွာ၊ ပိယဒဿီဘုရားရှင်၏ တရားဒေသနာတော်ကို ကြားနာရ၍။
ကောဋိသတသဟဿဓနပရိစ္စာဂေန သံဃာရာမံ ကာရေတွာ၊ ကုဋေတစ်သိန်းသော ဥစ္စာကို စွန့်လှူခြင်းဖြင့် သံဃာ့အာရာမ်ကို ပြုလုပ်စေ၍။
သရဏေသု စ သီလေသု စ ပတိဋ္ဌာသိ၊ သရဏဂုမ်တို့၌လည်းကောင်း, သီလတို့၌လည်းကောင်း တည်ပြီ။
အထ နံ သတ္ထာ၊ ထိုအခါ၌ ထိုငါတို့ဘုရားလောင်း ကဿပလုလင်ကို ပိယဒဿီဘုရားရှင်သည်။
အဋ္ဌာရသကပ္ပသတစ္စယေန ဗုဒ္ဓေါ ဘဝိဿသီတိ ဗျာကာသိ၊ ၁၁၈-ကမ္ဘာကျော်လွန်ရာ အခါ၌ ဘုရားစင်စစ်သည် ဖြစ်လတ္တံ့ဟု ဗျာဒိတ်ပေးတော်မူပြီ။
(နှာ ၁၂၈-မှာ ကမ္ဘာရေတွက် စဉ်းစားရန်)။
တဿ ဘဂဝတော နဂရံ၊ ထိုပိယဒဿီ ဘုရားရှင်၏ ဇာတိမြို့သည်။
အနောမံ နာမ အဟောသိ၊ အနောမမြို့တော်မည်သည် ဖြစ်ပြီ။
ပိတာ သုဒိန္နော နာမ ရာဇာ၊ ခမည်းတော်သည် သဒိန္နမည်သော မင်းကြီးတည်း။
မာတာ စန္ဒာ နာမ ဒေဝီ၊ မယ်တော်သည် စန္ဒာမည်သော မိဖုယားကြီးတည်း။
ပါလိတော စ သဗ္ဗဒဿီ စ ဒွေ အဂ္ဂသာဝကာ၊ ပါလိတမထေရ်လည်းကောင်း, သဗ္ဗဒဿီမထေရ်လည်းကောင်း နှစ်ပါးကုန်သော မထေရ်တို့သည် အမြတ်ဆုံးတပည့်တို့တည်း။
သောဘိတော နာမ ဥပဋ္ဌာကော၊ သောဘိတမည်သော မထေရ်ကား အလုပ်အကျွေးတည်း။
သုဇာတာ စ ဓမ္မဒိန္နာ စ ဒွေ အဂ္ဂသာဝိကာ၊ သုဇာတာထေရီမလည်းကောင်း, ဓမ္မဒိန္နာထေရီမလည်းကောင်း နှစ်ပါးကုန်သော ထေရီမတို့သည် အမြတ်ဆုံးတပည့်မတို့တည်း။
ကကုဓရုက္ခော ဗောဓိ၊ ရေခံတက်ပင်သည် ဗောဓိပင်တည်း။
သရီရံ အသီတိဟတ္ထုဗ္ဗေဓံ အဟောသိ၊ ကိုယ်တော်သည် အတောင်ရှစ်ဆယ်အမြင့်ရှိသည် ဖြစ်ပြီ။
နဝုတိဝဿသဟဿာနိ အာယူတိ၊ နှစ်ပေါင်းကိုးသောင်းတို့သည် သက်တော်တည်းဟု မှတ်။
သုဇာတဿ အပရေန၊ သုဇာတဘုရားရှင်၏ နောက်ကာလ၌။
သယမ္ဘူ လောကနာယကော၊ ကိုယ်တိုင်မှန်စွာသိ၍ ဖြစ်တော်မူတတ်သောသတ္တလောက ခေါင်းဆောင်အစစ်ဖြစ်တော်မူသော။
ဒုရာသဒေါ အသမသမော၊ ချဉ်းကပ်နိုင်ခဲသော မည်သူနှင့်မျှ မတူသည့်, ရှေးဘုရားတို့နှင့်သာ, တူတော်မူသော။
မဟာယသော ပိယဒဿီ ဥပ္ပန္နော၊ များသောအခြံအရံ, အကျော်အစော ရှိတော်မူသော ပိယဒဿီဘုရားရှင်သည် ပွင့်တော်မူပြီ။
ဣတိ၊ ဤကား ပိယဒဿီ ဗုဒ္ဓဝင်တည်း။
တဿ အပရဘာဂေ အတ္ထဒဿီ နာမ သတ္ထာ ဥဒပါဒိ၊ ထိုပိယဒဿီဘုရားရှင်၏ နောက်အဖို့၌ အတ္ထဒဿီမည်တော်မူသော ဘုရားရှင်သည် ပွင့်တော်မူပြီ။
တဿာပိ တယော သာဝကသန္နိပါတာ အဟေသုံ၊ ထိုအတ္ထဒဿီဘုရားရှင်၏လည်း သုံးကြိမ်ကုန်သော ရဟန္တာတပည့်အစည်းအဝေးတို့သည် ဖြစ်ကုန်ပြီ။
ပဌမေ အဋ္ဌနဝုတိ ဘိက္ခုသတသဟဿာနိ အဟေသုံ၊ ပထမအကြိမ် ရဟန္တာတပည့်အစည်းအဝေး၌ ကိုးသန်းရှစ်သိန်းသော ရဟန်းတို့သည် ဖြစ်ကုန်ပြီ။
ဒုတိယေ အဋ္ဌာသီတိသတသဟဿာနိ၊ ဒုတိယအကြိမ် ရဟန္တာတပည့်အစည်းအဝေး၌ ရှစ်သန်းရှစ်သိန်းတို့တည်း။
တတိယေ တထာ၊ တတိယအကြိမ် ရဟန္တာတပည့်အစည်းအဝေး၌ ထို့အတူ, ရှစ်သန်းရှစ်သိန်းပင်တည်း။
တဒါ ဗောဓိသတ္တော၊ ထိုအတ္ထဒဿီဘုရားလက်ထက်တော်၌ ငါတို့ဘုရားလောင်းသည်။
သုသီမော နာမ မဟိဒ္ဓိကော တာပသော ဟုတွာ၊ သုသီမမည်သော တန်ခိုးကြီးသော ရသေ့သည် ဖြစ်၍။
ဒေဝလောကတော မန္ဒာရဝပုပ္ဖစ္ဆတ္တံ အာဟရိတွာ၊ နတ်ပြည်မှ မန္ဒာရဝပန်းထီးကို ဆောင်ယူ၍။
သတ္ထာရံ ပူဇေသိ၊ အတ္ထဒဿီဘုရားရှင်ကို ပူဇော်ပြီ။
သောပိ နံ၊ ထိုအတ္ထဒဿီဘုရားရှင်သည်လည်း ထိုငါတို့ဘုရားလောင်း, သုသီမရသေ့ကို။
အနာဂတေ ဗုဒ္ဓေါ ဘဝိဿသီတိ ဗျာကာသိ၊ နောင်အခါ၌ ဘုရားစင်စစ်သည် ဖြစ်လတ္တံ့ဟု ဗျာဒိပ်ပေးတော်မူပြီ။
တဿ ဘဂဝတော နဂရံ သောဘိတံ နာမ အဟောသိ၊ ထိုအတ္ထဒဿီဘုရားရှင်၏ ဇာတိမြို့တော်သည် သောဘိတမြို့တော်မည်သည် ဖြစ်ပြီ။
သာဂရော နာမ ရာဇာ ပိတာ၊ သာဂရမည်သော မင်းကြီးသည် ခမည်းတော်တည်း။
သုဒဿနာ နာမ မာတာ၊ သုဒဿနာမည်သော မိဖုယားကြီးသည် မယ်တော်တည်း။
သန္တော စ ဥပသန္တော စ ဒွေ အဂ္ဂသာဝကာ၊ သန္တမထေရ်လည်းကောင်း, ဥပသန္တမထေရ်လည်းကောင်း မထေရ်နှစ်ပါးတို့သည် အမြတ်ဆုံးတပည့်တို့တည်း။
အဘယော နာမ ဥပဋ္ဌာကော၊ အဘယမည်သော မထေရ်ကား အလုပ်အကျွေးတည်း။
ဓမ္မာ စ သုဓမ္မာ စ ဒွေ အဂ္ဂသာဝိကာ၊ ဓမ္မာထေရီမလည်းကောင်း, သုဓမ္မာထေရီမလည်းကောင်း ထေရီမနှစ်ပါးတို့သည် အမြတ်ဆုံးတပည့်မတို့တည်း။
စမ္ပကရုက္ခော ဗောဓိ၊ စကားပင်သည် ဗောဓိပင်တည်း။
သရီရံ အသီတိဟတ္ထုဗ္ဗေဓံ အဟောသိ၊ ကိုယ်တော်သည် အတောင်ရှစ်ဆယ်အမြင့်ရှိသည် ဖြစ်ပြီ။
သဗ္ဗကာလံ သရီရပ္ပဘာ သမန္တတော ယောဇနမတ္တံ ဖရိတွာ အဋ္ဌာသိ၊ အခါခပ်သိမ်း ကိုယ်တော်အရောင်အလင်းသည် ကိုယ်တော်ပတ်ပတ်လည်မှ တစ်ယူဇနာမျှသော အရပ်ကို ပြန့်နှံ့၍ တည်ပြီ။
အာယု ဝဿသတသဟဿန္တိ၊ သက်တော်ကား နှစ်ပေါင်းတစ်သိန်းတည်းဟု မှတ်။
တတ္ထေဝ မဏ္ဍကပ္ပမှိ ဧဝ၊ ကြည်လင်သော ထိုဝရကမ္ဘာ၌ပင်။
အတ္ထဒဿီ နရာသဘော၊ အတ္ထဒဿီမည်တော်မူသော ဘုရားရှင်သည်။
မဟာတမံ နိဟန္တွာန၊ အဝိဇ္ဇာမှောင်ကြီးကို ဖျက်ဆီးတော်မူ၍။
ဥတ္တမံ သမ္ဗောဓိံ ပတ္တော၊ မြတ်လှစွာသော အရဟတ္တမဂ်ဉာဏ်, သဗ္ဗညုတဉာဏ်ကို ရတော်မူပြီ။
ဣတိ၊ ဤကား အတ္ထဒဿီ ဗုဒ္ဓဝင်တည်း။
တဿ အပရဘာဂေ ဓမ္မဒဿီ နာမ သတ္ထာ ဥဒပါဒိ၊ ထိုအတ္ထဒဿီဘုရားရှင်၏ နောက်အဖို့၌ ဓမ္မဒဿီမည်တော်မူသော ဘုရားရှင်သည် ပွင့်တော်မူပြီ။
တဿာပိ တယော သာဝကသန္နိပါတာ အဟေသုံ၊ ထိုဓမ္မဒဿီဘုရားရှင်၏လည်း သုံးကြိမ်ကုန်သော ရဟန္တာတပည့်အစည်းအဝေးတို့သည် ဖြစ်ကုန်ပြီ။
ပဌမေ ကောဋိသတံ ဘိက္ခူ အဟေသုံ၊ ပထမအကြိမ် ရဟန္တာတပည့်အစည်းအဝေး၌ ကုဋေတစ်ရာသော ရဟန်းတို့သည် ဖြစ်ကုန်ပြီ။
ဒုတိယေ သတ္တတိကောဋိယော၊ ဒုတိယအကြိမ်ရဟန္တာတပည့် အစည်းအဝေး၌ ကုဋေခုနစ်ဆယ်တို့တည်း။
တတိယေ အသီတိကောဋိယော၊ တတိယအကြိမ် ရဟန္တာတပည့်အစည်းအဝေး၌ ကုဋေရှစ်ဆယ်တို့တည်း။
တဒါ ဗောဓိသတ္တော သက္ကော ဒေဝရာဇာ ဟုတွာ၊ ထိုဓမ္မဒဿီဘုရားရှင်လက်ထက်တော်၌ ငါတို့ဘုရားလောင်းသည် နတ်တို့ဘုရင်ဖြစ်သော သိကြားမင်းသည် ဖြစ်၍။
ဒိဗ္ဗဂန္ဓပုပ္ဖေဟိ စ ဒိဗ္ဗတူရိယေဟိ စ ပူဇံ အကာသိ၊ နတ်နံ့သာ,နတ်ပန်းတို့ဖြင့်လည်းကောင်း, နတ်တူရိယာတို့ဖြင့်လည်းကောင်း ပူဇော်မှုကိုပြု၍။
သောပိ နံ၊ ထိုဓမ္မဒဿီဘုရားရှင်သည်လည်း ထိုငါတို့ဘုရားလောင်းကို။
အနာဂတေ ဗုဒ္ဓေါ ဘဝိဿသီတိ ဗျာကာသိ၊ နောင်အခါ၌ ဘုရားစင်စစ်သည် ဖြစ်လတ္တံ့ဟု ဗျာဒိတ်ပေးတော်မူပြီ။
တဿ ဘဂဝတော နဂရံ သရဏံ နာမ အဟောသိ၊ ထိုဓမ္မဒဿီဘုရားရှင်၏ ဇာတိမြို့တော်သည် သရဏမြို့တော် မည်သည်ဖြစ်ပြီ။
ပိတာ သရဏော နာမ ရာဇာ၊ ခမည်းတော်သည်သရဏမည်သော မင်းကြီးတည်း။
မာတာ သုနန္ဒာ နာမ၊ မယ်တော်သည် သုနန္ဒာမည်သော မိဖုယားကြီးတည်း။
ပဒုမော စ ဖုဿဒေဝေါ စ ဒွေ အဂ္ဂသာဝကာ၊ ပဒုမမထေရ်လည်းကောင်း, ဖုဿဒေဝမထေရ်လည်းကောင်း မထေရ်နှစ်ပါးတို့သည် အမြတ်ဆုံးတပည့်တို့တည်း။
သုနေတ္တော နာမ ဥပဋ္ဌာကော၊ သုနေတ္တမည်သော မထေရ်သည် အလုပ်အကျွေးတည်း။
ခေမာ စ သဗ္ဗနာမာ စ ဒွေ အဂ္ဂသာဝိကာ၊ ခေမာထေရီမလည်းကောင်း, သဗ္ဗနာမာထေရီမလည်းကောင်း ထေရီမနှစ်ပါးတို့သည် အမြတ်ဆုံးတပည့်မတို့တည်း။
ရတ္တင်္ကုရရုက္ခော ဗောဓိ၊ သံသတ်ပင်သည် (သိသာစွာ အညွန့်နီသော အပင်သည်) ဗောဓိပင်တည်း။
ဗိမ္ဗိဇာလောတိပိ ဝုစ္စတိ၊ မျက်နှာပန်းပင်ဟူ၍လည်း ဆိုအပ်၏။
ပန အဿ သရီရံ အသီတိဟတ္ထုဗ္ဗေဓံ အဟောသိအထူးကား ထိုဓမ္မဒဿီဘုရားရှင်၏ ကိုယ်တော်သည် အတောင်ရှစ်ဆယ်အမြင့်ရှိသည် ဖြစ်ပြီ။
ဝဿသတသဟဿံ အာယူတိ၊ နှစ်ပေါင်းတစ်သိန်းသည် သက်တော်တည်းဟု မှတ်။
တတ္ထ မဏ္ဍကပ္ပမှိဧဝ မဟာယသော ဓမ္မဒဿီ၊ ကြည်လင်သော ထိုဝရကမ္ဘာ၌ပင် များသော အခြံအရံအကျော်အစောရှိတော်မူသော ဓမ္မဒဿီဘုရားရှင်သည်။
တမန္ဓကာရံ ဝိဓမိတွာ၊ မောဟအမှောင်ကြီးကို ဖျက်ဆီးတော်မူ၍။
သဒေဝကေ အတိရောစတိ၊ နတ်နှင့်တကွ လူ့လောက၌ အလွန်တင့်တယ်တော်မူ၏။
ဣတိ၊ ဤကား ဓမ္မဒဿီဗုဒ္ဓဝင်တည်း။
တဿ အပရဘာဂေ၊ ထိုဓမ္မဒဿီဘုရားရှင်၏ နောက်အဖို့၌။
ဣတော စတုနဝုတိကပ္ပမတ္ထကေ ဧကသ္မိံ ကပ္ပေ၊ ဤဘဒ္ဒကမ္ဘာမှ နောက်ပြန်ရေတွက်အထက် ကိုးဆယ့်လေးကမ္ဘာဖြစ်သော တစ်ခုသော သာရကမ္ဘာ၌။
ဧကောဝ သိဒ္ဓတ္ထော နာမ ဗုဒ္ဓေါ ဥဒပါဒိ၊ တစ်ဆူသာဖြစ်သော သိဒ္ဓတ္ထမည်တော်မူသောဘုရားရှင်သည် ပွင့်တော်မူပြီ။
တဿာပိ သာဝကသန္နိပါတာ တယော အဟေသုံ၊ ထိုသိဒ္ဓတ္တဘုရားရှင်၏လည်း ရဟန္တာတပည့်အစည်းအဝေးတို့သည် သုံးကြိမ်တို့သည် ဖြစ်ကုန်ပြီ။
ပဌမသန္နိပါတေ ကောဋိသတသဟဿံ ဘိက္ခူ အဟေသုံ၊ ပထမအကြိမ်ရဟန္တာတပည့် အစည်းအဝေး၌ ကုဋေတစ်သိန်းသော ရဟန်းတို့သည် ဖြစ်ကုန်ပြီ။
ဒုတိယေ နဝုတိကောဋိယော၊ ဒုတိယအကြိမ်ရဟန္တာတပည့်အစည်းအဝေး၌ ကုဋေကိုးဆယ်တို့တည်း။
တတိယေ အသီတိကောဋိယော၊ တတိယအကြိမ်ရဟန္တာတပည့်အစည်းအဝေး၌ ကုဋေရှစ်ဆယ်တို့တည်း။
တဒါ ဗောဓိသတ္တော၊ ထိုသိဒ္ဓတ္ထဘုရားရှင်လက်ထက်တော်၌ ငါတို့ဘုရားလောင်းသည်။
ဥဂ္ဂတေဇော အဘိညာဗလသမ္ပန္နော၊ ထက်မြက်မြင့်မြတ်သော, တန်ခိုးရှိသော အဘိညာဉ်စွမ်းအားနှင့်ပြည့်စုံသော။
မင်္ဂလော နာမ တာပသော ဟုတွာ၊ မင်္ဂလမည်သော ရသေ့သည် ဖြစ်၍။
မဟာဇမ္ဗုဖလံ အာဟရိတွာ၊ ဇမ္ဗူ့သပြေသီးကြီးကို ဆောင်ယူခဲ့၍။
တထာဂတဿ အဒါသိ၊ သိဒ္ဓတ္ထဘုရားရှင်အား လှူပြီ။
သတ္ထာ တံ ဖလံ ပရိဘုဉ္ဇိတွာ၊ သိဒ္ဓတ္ထဘုရားရှင်သည် ထိုဇမ္ဗူ့သပြေသီးကြီးကို ဘုဉ်းပေးတော်မူ၍။
စတုနဝုတိကပ္ပမတ္ထကေ ဗုဒ္ဓေါ ဘဝိဿသီတိ၊ ဤမှနောက် ကိုးဆယ့်လေးကမ္ဘာထက်၌ ဘုရားစင်စစ်သည် ဖြစ်လတ္တံ့ဟု။
ဗောဓိသတ္တံ ဗျာကာသိ၊ ငါတို့ဘုရားလောင်းမင်္ဂလရသေ့ကို ဗျာဒိပ်ပေးတော်မူပြီ။
တဿ ဘဂဝတော နဂရံ ဝေဘာရံနာမ အဟောသိ၊ ထိုသိဒ္ဓတ္ထဘုရားရှင်၏ ဇာတိမြို့တော်သည် ဝေဘာရမြို့တော်မည်သည် ဖြစ်ပြီ။
ပိတာ ဇယသေနော နာမ ရာဇာ၊ ခမည်းတော်သည် ဇယသေနမည်သော မင်းကြီးတည်း။
မာတာ သုဖဿာ နာမ၊ မယ်တော်သည် သုဖဿာမည်သော မိဖုယားကြီးတည်း။
သမ္ဗလော စ သုမိတ္တော စ ဒွေ အဂ္ဂသာဝကာ၊ သမ္ဗလမထေရ်လည်းကောင်း, သုမိတ္တမထေရ်လည်းကောင်းမထေရ်နှစ်ပါးတို့သည် အတော်ဆုံးတပည့်တို့တည်း။
ရေဝတော နာမ ဥပဋ္ဌာကော၊ ရေဝတမည်သော မထေရ်သည် အလုပ်အကျွေးတည်း။
သီဝလီ စ သုရာမာ စ ဒွေ အဂ္ဂသာဝိကာ၊ သီဝလီထေရီမလည်းကောင်း, သုရာမာထေရီမလည်းကောင်း ထေရီမနှစ်ပါးတို့သည် အတော်ဆုံးတပည့်မတို့တည်း။
ကဏိကာရရုက္ခော ဗောဓိ၊ မဟာလှေကားပင်သည် ဗောဓိပင်တည်း။
သရီရံ သဋ္ဌိဟတ္ထုဗ္ဗေဓံ အဟောသိ၊ ကိုယ်တော်သည် ေအတောင်ခြောက်ဆယ်အမြင့်ရှိသည် ဖြစ်ပြီ။
ဝဿသတသဟဿံ အာယူတိ၊ နှစ်ပေါင်းတစ်သိန်းကား သက်တော်တည်းဟု မှတ်။
ဓမ္မဒဿိဿ အပရေန သိဒ္ဓတ္ထော နာမ နာယကော၊ ဓမ္မဒဿီဘုရားရှင်၏ နောက်ကာလ၌ သိဒ္ဓတ္ထမည်တော်မူသော ဘုရားရှင်သည်။
သဗ္ဗံ တမံ နိဟနိတွာ၊ အလုံးစုံသော မောဟအမှောင်ကို ပယ်ဖျောက်တော်မူ၍။
သူရိယော ယထာ အဗ္ဘုဂ္ဂတော၊ နေမင်းကဲ့သို့ ထွန်းလင်းပျံ့နှံ့တက်တော်မူပြီ။
ဣတိ၊ ဤကား သိဒ္ဓတ္ထဗုဒ္ဓဝင်တည်း။
တဿ အပရဘာဂေ၊ ထိုသိဒ္ဓတ္ထဘုရားရှင်၏ နောက်အဖို့၌။
ဣတော ဒွါနဝုတိကပ္ပမတ္ထကေ၊ ဤဘဒ္ဒကမ္ဘာမှ နောက်ပြန်ရေတွက်,ကိုးဆယ့်နှစ်ကမ္ဘာထက်၌။
ဧကသ္မိံ ကပ္ပေ၊ တစ်ခုသော မဏ္ဍကမ္ဘာ၌။
တိဿော ဖုဿော ဣတိ ဒွေ ဗုဒ္ဓါ နိဗ္ဗတ္တိံသု၊ တိဿဘုရားရှင်လည်းကောင်း, ဖုဿဘုရားရှင်လည်းကောင်း ဤသို့နှစ်ဆူကုန်သော ဘုရားရှင်တို့သည် ပွင့်တော်မူကုန်ပြီ။
တိဿဿ ဘဂဝတော သာဝကသန္နိပါတာ တယော အဟေသုံ၊ တိဿဘုရားရှင်၏ ရဟန္တာတပည့်အစည်းအဝေးတို့သည် သုံးကြိမ်တို့သည် ဖြစ်ကုန်ပြီ။
ပဌမသန္နိပါတေ ဘိက္ခူနံ ကောဋိသတံ အဟောသိ၊ ပထမအကြိမ်ရဟန္တာတပည့် အစည်းအဝေး၌ ရဟန်းတို့သည် ကုဋေတစ်ရာသည် ဖြစ်ပြီ။
ဒုတိယေ နဝုတိကောဋိယော၊ ဒုတိယ ရဟန္တာတပည့်အစည်းအဝေး၌ ကုဋေကိုးဆယ်တို့တည်း။
တတိယေ အသီတိကောဋိယော၊ တတိယအကြိမ် ရဟန္တာတပည့်အစည်းအဝေး၌ ကုဋေရှစ်ဆယ်တို့တည်း။
တဒါ ဗောဓိသတ္တော၊ ထိုတိဿဘုရားရှင်လက်ထက်တော်၌ ငါတို့ဘုရားလောင်းသည်။
မဟာဘောဂေါ မဟာယသော သုဇာတော နာမ ခတ္တိယော ဟုတွာ၊ များသော စည်းစိမ်ရှိသော များသောအခြံအရံအကျော်အစောရှိသော သုဇာတမည်သော မင်းသည် ဖြစ်၍။
ဣသိပဗ္ဗဇ္ဇံ ပဗ္ဗဇိတွာ မဟိဒ္ဓိကဘာဝံ ပတွာ၊ ရသေ့ရဟန်းအဖြစ်သို့ ကပ်ရောက်၍ တန်ခိုးကြီးသည်၏အဖြစ်သို့ ရောက်၍။
ဗုဒ္ဓေါ ဥပ္ပန္နောတိ သုတွာ၊ ဘုရားသည် ပွင့်တော်မူပြီဟု ကြား၍။
ဒိဗ္ဗမန္ဒာရဝပဒုမပါရိစ္ဆတ္တကပုပ္ဖာနိ အာဒါယ၊ မန္ဒာရဝနတ်ပန်း,ကြာပန်း,ပင်လယ် ကသစ်ပန်းတို့ကို ယူခဲ့၍။
စတုပရိသမဇ္ဈေ ဂစ္ဆန္တံ တထာဂတံ ပူဇေသိ၊ ပရိသတ်လေးပါးအလယ်၌ ကြွသွားတော်မူသော တိဿဘုရားရှင်ကို ပူဇော်ပြီ။
အာကာသေ ပုပ္ဖဝိတာနံ အကာသိ၊ ကောင်းကင်၌ ပန်းမျက်နှာကြက်ကို ပြု၍။
သောပိ သတ္ထာ နံ၊ ထိုတိဿဘုရားရှင်သည်လည်း ထိုငါတို့ဘုရားလောင်း သုဇာတရသေ့ကို။
ဣတော ဒွါနဝုတိကပ္ပေ ဗုဒ္ဓေါ ဘဝိဿသီတိ ဗျာကာသိ၊ ဤမဏ္ဍကမ္ဘာမှ ကိုးဆယ့်နှစ်ကမ္ဘာ၌ ဘုရားစင်စစ်သည် ဖြစ်လတ္တံ့ဟု ဗျာဒိပ်ပေးတော်မူပြီ။
တဿ ဘဂဝတော နဂရံ ခေမံ နာမ အဟောသိ၊ ထိုတိဿဘုရားရှင်၏ ဇာတိမြို့တော်သည် ခေမာမြို့တော်မည်သည် ဖြစ်ပြီ။
ပိတာ ဇနသန္ဓော နာမ ခတ္တိယော၊ ခမည်းတော်သည် ဇနသန္ဓမည်သော မင်းကြီးတည်း။
မာတာ ပဒုမာ နာမ၊ မယ်တော်သည် ပဒုမာမည်သော မိဖုယားကြီးတည်း။
ဗြဟ္မဒေဝေါ စ ဥဒယော စ ဒွေ အဂ္ဂသာဝကာ၊ ဗြဟ္မဒေဝမထေရ်လည်းကောင်း, ဥဒယမထေရ်လည်းကောင်း မထေရ်နှစ်ပါးတို့သည် အတော်ဆုံးတပည့်တို့တည်း။
သမင်္ဂေါ နာမ ဥပဋ္ဌာကော၊ သမင်္ဂမည်သော မထေရ်သည် အလုပ်အကျွေးတည်း။
ဖုဿာ စ သုဒတ္တာ စ ဒွေ အဂ္ဂသာဝိကာ၊ ဖုဿာထေရီမလည်းကောင်း, သုဒတ္တာထေရီမလည်းကောင်း ထေရီမနှစ်ပါးတို့သည် အတော်ဆုံးတပည့်မတို့တည်း။
အသနရုက္ခော ဗောဓိ၊ ပိတောက်ပင်သည် ဗောဓိပင်တည်း။
သရီရံ သဋ္ဌိဟတ္ထုဗ္ဗေဓံ အဟောသိ၊ ကိုယ်တော်သည် အတောင်ခြောက်ဆယ်အမြင့်ရှိသည် ဖြစ်ပြီ။
ဝဿသတသဟဿံ အာယူတိ၊ နှစ်ပေါင်းတစ်သိန်းသည် သက်တော်တည်းဟု မှတ်။
သိဒ္ဓတ္ထဿ အပရေန၊ သိဒ္ဓတ္ထဘုရားရှင်၏ နောက်ကာလ၌။
အသမော အပ္ပဋိပုဂ္ဂလော၊ မည်သူနှင့်မျှ တူတော်မမူသော ပြိုင်ဖက်ပုဂ္ဂိုလ်ရှိတော်မမူသော။
အနန္တသီလော အမိတယသော၊ အဆုံးအပိုင်းအခြားမရှိသည့်, သီလရှိတော် မူသော မတိုင်းတာနိုင်သည့်, အခြံအရံအကျော်အစော ရှိတော်မူသော။
တိဿော လောကဂ္ဂနာယကော၊ တိဿမည်တော်မူသော လောက၌ အမြတ်ဆုံးဘုရားရှင်တည်း။
ဣတိ၊ ဤကား တိဿဗုဒ္ဓဝင်တည်း။
တဿ အပရဘာဂေ ဖုဿော နာမ သတ္ထာ ဥဒပါဒိ၊ ထိုတိဿဘုရားရှင်၏ နောက်အဖို့၌ ဖုဿမည်တော်မူသော ဘုရားရှင်သည် ပွင့်တော်မူပြီ။
တဿာပိ သာဝကသန္နိပါတာ တယော အဟေသုံ၊ ထိုဖုဿဘုရားရှင်၏လည်း ရဟန္တာတပည့်အစည်းအဝေးတို့သည် သုံးကြိမ်တို့သည် ဖြစ်ကုန်ပြီ။
ပဌမသန္နိပါတေ သဋ္ဌိဘိက္ခုသတသဟဿာနိ အဟေသုံ၊ ပထမအကြိမ် ရဟန္တာတပည့်အစည်းအဝေး၌ ခြောက်သန်းကုန်သော ရဟန်းတို့သည် ဖြစ်ကုန်ပြီ။
ဒုတိယေ ပဏ္ဏာသသဋ္ဌိဘိက္ခုသတသဟဿာနိ၊ ဒုတိယအကြိမ် ရဟန္တာတပည့်အစည်းအဝေး၌ ရဟန်းငါးသန်းတို့တည်း။
တတိယေ ဒွတ္တိံသ သဋ္ဌိဘိက္ခုသတသဟဿာနိ၊ တတိယအကြိမ်ရဟန္တာတပည့်အစည်းအဝေး၌ ရဟန်းသုံးသန်းနှစ်သိန်းတို့တည်း။
တဒါ ဗောဓိသတ္တော ဝိဇိတာဝီ နာမ ခတ္တိယော ဟုတွာ၊ ထိုဖုဿဘုရားရှင်လက်ထက်တော်၌ ငါတို့ဘုရားလောင်းသည် ဝိဇိတာဝီမည်သော မင်းသည် ဖြစ်၍။
မဟာရဇ္ဇံ ပဟာယ၊ ကြီးစွာသော မင်းစည်းစိမ်ကို ပယ်စွန့်၍။
သတ္ထု သန္တိကေ ပဗ္ဗဇိတွာ၊ ဖုဿဘုရားရှင်၏ ထံတော်၌ ရဟန်းပြု၍။
တီဏိ ပိဋကာနိ ဥဂ္ဂဟေတွာ၊ သုံးပုံကုန်သော ပိဋကတို့ကို သင်ယူ၍။
မဟာဇနဿ ဓမ္မကထံ ကထေသိ၊ လူအများအား တရားစကားကို ဟောပြောပြီ။
သီလပါရမိဉ္စ ပူရေသိ၊ သီလပါရမီကိုလည်း ဖြည့်ကျင့်ပြီ။
သောပိ နံ၊ ထိုဖုဿဘုရားရှင်သည်လည်း ထိုငါတို့ဘုရားလောင်း ဝိဇိတာဝီရဟန်းတော်ကို။
ဗုဒ္ဓေါ ဘဝိဿသီတိ တထေဝ ဗျာကာသိ၊ ဘုရားစင်စစ်သည် ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ထိုတိဿဘုရားရှင်အတူသာ ဗျာဒိတ်ပေးတော်မူပြီ။
တဿ ဘဂဝတော နဂရံ ကာသိ နာမ အဟောသိ၊ ထိုဖုဿဘုရားရှင်၏ ဇာတိမြို့တော်သည် ကာသိမြို့တော်မည်သည် ဖြစ်ပြီ။
ဇယသေနော နာမ ရာဇာ ပိတာ၊ ဇယသေနမည်သော မင်းကြီးသည် ခမည်းတော်တည်း။
သိရိမာ နာမ မာတာ၊ သိရိမာမည်သော မိဖုယားကြီးသည် မယ်တော်တည်း။
သုရက္ခိတော စ ဓမ္မသေနော စ ဒွေ အဂ္ဂသာဝကာ၊ သုရက္ခိတမထေရ်လည်းကောင်း ဓမ္မသေနမထေရ်လည်းကောင်း မထေရ်နှစ်ပါးတို့သည် အတော်ဆုံးတပည့်တို့တည်း။
သဘိယော နာမ ဥပဋ္ဌာကော၊ သဘိယမည်သော မထေရ်ကား အလုပ်အကျွေးတည်း။
စာလာ စ ဥပစာလာ စ ဒွေ အဂ္ဂသာဝိကာ၊ စာလာထေရီမလည်းကောင်း, ဥပစာလာထေရီမလည်းကောင်း ထေရီမနှစ်ပါးတို့သည် အတော်ဆုံးတပည့်မတို့တည်း။
အာမလကရုက္ခော ဗောဓိ၊ သျှစ်သျှားပင်သည် ဗောဓိပင်တည်း။
သရီရံ အဋ္ဌပဏ္ဏာသဟတ္ထုဗ္ဗေဓံ အဟောသိ၊ ကိုယ်တော်သည် ငါးဆယ့်ရှစ်တောင်အမြင့်ရှိသည် ဖြစ်ပြီ။
နဝုတိ ဝဿသဟဿာနိ အာယူတိ၊ နှစ်ပေါင်းကိုးသောင်းတို့သည် သက်တော်တည်းဟုမှတ်။
တတ္ထေဝ မဏ္ဍကပ္ပမှိ၊ တိဿဘုရားရှင်ပွင့်တော်မူရာ ထိုမဏ္ဍကမ္ဘာ၌ပင်။
သတ္ထာ အနုတ္တရော၊ နတ်လူတို့ ဆရာဖြစ်တော်မူသော အမြတ်ဆုံးဖြစ်တော်မူသော။
အနုပမော အသမသမော၊ နှိုင်းစရာ ဥပမာရှိတော်မမူသော မည်သူနှင့်မျှမတူသည့် ဘုရားတို့နှင့်သာ တူတော်မူသော။
ဖုဿော လောကဂ္ဂနာယကော အဟု၊ ဖုဿမည်တော်မူသော လောက အမြတ်ဆုံးဘုရားရှင်သည် ပွင့်တော်မူပြီ။
ဣတိ၊ ဤကား ဖုဿဗုဒ္ဓဝင်တည်း။
တဿ အပရဘာဂေ၊ ထိုဖုဿဘုရားရှင်၏ နောက်အဖို့၌။
ဣတော ဧကနဝုတိကပ္ပေ ဝိပဿီ နာမ ဘဂဝါ ဥဒပါဒိ၊ ဤဘဒ္ဒကမ္ဘာမှ နောက်ပြန်ရေတွက် ကိုးဆယ့်တစ်ကမ္ဘာမြောက် သာရကမ္ဘာ၌ ဝိပဿီမည်တော်မူသော ဘုရားရှင်သည် ပွင့်တော်မူပြီ။
တဿာပိ တယော သာဝကသန္နိပါတာ အဟေသုံ၊ ထိုဝိပဿီဘုရားရှင်၏လည်း ရဟန္တာတပည့်အစည်းအဝေးတို့သည် သုံးကြိမ်တို့သည် ဖြစ်ကုန်ပြီ။
ပဌမသန္နိပါတေ အဋ္ဌသဋ္ဌိဘိက္ခုသတသဟဿံ အဟောသိ၊ ပထမအကြိမ် ရဟန္တာတပည့်အစည်းအဝေး၌ ရဟန်းခြောက်သန်းရှစ်သိန်းသည် ဖြစ်ပြီ။
ဒုတိယေ ဧကသတသဟဿံ၊ ဒုတိယအကြိမ် ရဟန္တာတပည့်အစည်းအဝေး၌ တစ်သိန်းတည်း။
တတိယေ အသီတိသဟဿာနိ၊ တတိယအကြိမ် ရဟန္တာတပည့်အစည်းအဝေး၌ ရှစ်သောင်းတို့တည်း။
တဒါ ဗောဓိသတ္တော၊ ထိုဝိပဿီဘုရားရှင်လက်ထက်တော်၌ ငါတို့ဘုရားလောင်းသည်။
မဟိဒ္ဓိကော မဟာနုဘာဝေါ အတုလော နာမ နာဂရာဇာ ဟုတွာ၊ တန်ခိုးကြီးသော အစွမ်းအာနုဘော်ကြီးသော အတုလမည်သော နဂါးမင်းသည် ဖြစ်၍။
သတ္တရတနခစိတံ သောဝဏ္ဏမယံ မဟာပီဌံ၊ ရတနာခုနစ်ပါးစီခြယ်အပ်သော ရွှေဖြင့်ပြီးသော အင်းပျဉ်းကြီးကို။
ဘဂဝတော အဒါသိ၊ ဝိပဿီဘုရားရှင်အား လှူပြီ။
သောပိ နံ၊ ထိုဝိပဿီဘုရားရှင်သည်လည်း ထိုငါတို့ဘုရားလောင်း အတုလနဂါးမင်းကို။
ဣတော ဧကနဝုတိကပ္ပေ ဗုဒ္ဓေါ ဘဝိဿသီတိ ဗျာကာသိ၊ ဤသာရကမ္ဘာမှ နောက်ကိုးဆယ့်တစ်ကမ္ဘာမြောက် ဘဒ္ဒကမ္ဘာ၌ ဘုရားစင်စစ်သည် ဖြစ်လတ္တံ့ဟု ဗျာဒိပ်ပေးတော်မူပြီ။
တဿ ဘဂဝတော နဂရံ ဗန္ဓုမတီ နာမ အဟောသိ၊ ထိုဝိပဿီဘုရားရှင်၏ ဇာတိမြို့တော်သည် ဗန္ဓုမတီမြို့တော်မည်သည် ဖြစ်ပြီ။
ဗန္ဓုမာ နာမ ရာဇာ ပိတာ၊ ဗန္ဓုမန္တုမည်သော မင်းကြီးသည် ခမည်းတော်တည်း။
ဗန္ဓုမတီ နာမ မာတာ၊ ဗန္ဓုမတီမည်သော မိဖုယားကြီးသည် မယ်တော်တည်း။
ခဏ္ဍော စ တိဿော စ ဒွေ အဂ္ဂသာဝကာ၊ ခဏ္ဍမထေရ်လည်းကောင်း, တိဿမထေရ်လည်းကောင်း မထေရ်နှစ်ပါးတို့သည် အတော်ဆုံးတပည့်တို့တည်း။
အသောကော နာမ ဥပဋ္ဌာကော၊ အသောကမည်သော မထေရ်သည် အလုပ်အကျွေးတည်း။
စန္ဒာ စ စန္ဒမိတ္တာ စ ဒွေ အဂ္ဂသာဝိကာ၊ စန္ဒာထေရီမလည်းကောင်း, စန္ဒမိတ္တာထေရီမလည်းကောင်း ထေရီမနှစ်ပါးတို့သည် အတော်ဆုံးတပည့်မတို့တည်း။
ပါဋလိရုက္ခော ဗောဓိ၊ သခွတ်ပင်သည် ဗောဓိပင်တည်း။
သရီရံ အသီတိဟတ္ထုဗ္ဗေဓံ အဟောသိ၊ ကိုယ်တော်သည် အတောင်ရှစ်ဆယ် အမြင့်ရှိသည် ဖြစ်ပြီ။
သရီရပ္ပဘာ သတ္တယောဇနာနိ သဒါ ဖရိတွာ အဋ္ဌာသိ၊ ကိုယ်တော်အရောင်အလင်းသည် ခုနစ်ယူဇနာတို့တိုင်တိုင် အခါခပ်သိမ်း ပြန့်နှံ့၍ တည်ပြီ။
အသီတိဝဿသဟဿာနိ အာယူတိ၊ နှစ်ပေါင်းရှစ်သောင်းတို့သည် သက်တော်တည်းဟု မှတ်။
ဖုဿဿ စ အပရေန၊ ဇုဿဘုရားရှင်၏ နောက်ကာလ၌။
နာမေန ဝိပဿီနာမ၊ ဘွဲ့တော်အားဖြင့် ဝိပဿီမည်တော်မူသော။
သမ္ဗုဒ္ဓေါ ဒွိပဒုတ္တမော စက္ခုမာ၊ တရားအလုံးစုံ ကိုယ်တိုင်သိတော်မူသော နတ်လူတို့ထက် မြတ်တော်မူသော မြတ်စွာဘုရားသည်။
လောကေ ဥပ္ပဇ္ဇိ၊ လောက၌ ပွင့်တော်မူပြီ။
ဣတိ၊ ဤကား ဝိပဿီ ဗုဒ္ဓဝင်တည်း။
တဿ အပရဘာဂေ၊ ထိုဝိပဿီဘုရားရှင်၏ နောက်အဖို့၌။
ဣတော ဧကတိံသကပ္ပေ၊ ဤဘဒ္ဒကမ္ဘာမှ နောက်ပြန်ရေတွက်, သုံးဆယ့်တစ်ကမ္ဘာမြောက် မဏ္ဍကမ္ဘာ၌။ သိခီ စ ဝေဿဘူ စာ ဣတိ ဒွေ ဗုဒ္ဓါ အဟေသုံ= သိခီဘုရားရှင်လည်းကောင်း, ဝေဿဘူဘုရားရှင်လည်းကောင်း ဤသို့ နှစ်ဆူကုန်သော ဘုရားရှင်တို့သည် ပွင့်တော်မူကုန်ပြီ။
သိခိဿာ ဘဂဝတောပိ သာဝကသန္နိပါတာ တယော အဟေသုံ၊ သိခီဘုရားရှင်၏လည်း ရဟန္တာတပည့်အစည်းအဝေးတို့သည် သုံးကြိမ်တို့သည် ဖြစ်ကုန်ပြီ။
ပဌမသန္နိပါတေ ဘိက္ခုသတသဟဿံ အဟောသိ၊ ပထမအကြိမ်ရဟန္တာ တပည့်အစည်းအဝေး၌ ရဟန်းတစ်သိန်းသည် ဖြစ်ပြီ။
ဒုတိယေ အသီတိသဟဿာနိ၊ ဒုတိယအကြိမ်ရဟန္တာတပည့် အစည်းအဝေး၌ ရှစ်သောင်းတို့တည်း။
တတိယေ သတ္တတ္တိသဟဿာနိ၊ တတိယအကြိမ်ရဟန္တာတပည့်အစည်းအဝေး၌ ခုနစ်သောင်းတို့တည်း။
တဒါ ဗောဓိသတ္တော၊ ထိုသိခီဘုရားရှင်လက်ထက်တော်၌ ငါတို့ဘုရားလောင်းသည်။
အရိန္ဒမော နာမ ရာဇာ ဟုတွာ၊ အရိန္ဒမမည်သော မင်းသည် ဖြစ်၍။
ဗုဒ္ဓပ္ပမုခဿ ဘိက္ခုသင်္ဃဿ သစီဝရံ မဟာဒါနံ ပဝတ္တေတွာ၊ သိခီဘုရားရှင်အမှူးရှိသော ရဟန်းသံဃာအား သင်္ကန်းနှင့်တကွသော အလှူကြီးကို ဖြစ်စေ၍ လှူပြီး၍။
သတ္တရတနပဋိမဏ္ဍိတံ ဟတ္ထိရတနံ ဒတွာ၊ ရတနာခုနစ်ပါးဆင်ယင်အပ်သော ဆင်ရတနာကို ပေးလှူပြီး၍။
ဟတ္ထိပ္ပမာဏံ ကတွာ ကပ္ပိယဘဏ္ဍံ အဒါသိ၊ ဆင်ပမာဏပြု၍ အပ်စပ်သော ပစ္စည်းကို ပေးလှူပြီ။
သောပိ နံ၊ ထိုသိခီဘုရားရှင်သည်လည်း ထိုငါတို့ ဘုရားလောင်းအရိန္ဒမမင်းကို။
ဣတော ဧကတိံသကပ္ပေ ဗုဒ္ဓေါ ဘဝိဿသီတိ ဗျာကာသိ၊ ဤမဏ္ဍကမ္ဘာမှ နောက်ဆုံးဆယ့်တစ်ကမ္ဘာမြောက် ဘဒ္ဒကမ္ဘာ၌ ဘုရားစင်စစ်သည် ဖြစ်လတ္တံ့ဟု ဗျာဒိတ်ပေးတော်မူပြီ။
တဿ ဘဂဝတော နဂရံ အရုဏဝတီ နာမ အဟောသိ၊ ထိုသိခီဘုရားရှင်၏ ဇာတိမြို့တော်သည် အရုဏဝတီမြို့တော်မည်သည် ဖြစ်ပြီ။
အရုဏော နာမ ခတ္တိယော ပိတာ၊ အရုဏမည်သော မင်းကြီးသည် ခမည်းတော်တည်း။
ပဘာဝတီ နာမ မာတာ၊ ပဘာဝတီမည်သော မိဖုယားကြီးသည် မယ်တော်တည်း။
အဘိဘူ စ သမ္ဘဝေါ စ ဒွေ အဂ္ဂသာဝကာ၊ အဘိဘူမထေရ်လည်းကောင်း, သမ္ဘဝမထေရ်လည်းကောင်း မထေရ်နှစ်ပါးတို့သည် အတော်ဆုံးတပည့်တို့တည်း။
ခေမင်္ကရော နာမ ဥပဋ္ဌာကော၊ ခေမင်္ကရမည်သော မထေရ်သည် အလုပ်အကျွေးတည်း။
သခိလာ စ ပဒုမာ စ ဒွေ အဂ္ဂသာဝိကာ၊ သခိလာထေရီမလည်းကောင်း, ပဒုမာထေရီမလည်းကောင်း ထေရီမနှစ်ပါးတို့သည် အတော်ဆုံးတပည့်မတို့တည်း။
ပုဏ္ဍရီကရုက္ခော ဗောဓိ၊ သရက်ဖြူပင်သည် ဗောဓိပင်တည်း။
သရီရံ သတ္တတိဟတ္ထုဗ္ဗေဓံ အဟောသိ၊ ကိုယ်တော်သည် အတောင်ခုနစ်ဆယ် အမြင့်ရှိသည် ဖြစ်ပြီ။
သရီရပ္ပဘာ ယောဇနတ္တယံ ဖရိတွာ အဋ္ဌာသိ၊ ကိုယ်တော်အရောင် အလင်းသည် သုံးယူဇနာတိုင်တိုင် ပြန့်နှံ့၍ တည်ပြီ။
သတ္တတိဝဿသဟဿာနိ အာယူတိ၊ နှစ်ပေါင်း ခုနစ်သောင်းတို့သည် သက်တော်တည်းဟုမှတ်။
ဝိပဿိဿ အပရေန၊ ဝိပဿီဘုရားရှင်၏ နောက်၌။
သမ္ဗုဒ္ဓေါ ဒွိပဒုတ္တမော၊ တရားအလုံးစုံကို ကိုယ်တိုင်. . သိတော်မူသော နတ်လူတို့ထက် မြတ်တော်မူသော။
အသမော အပ္ပဋိပုဂ္ဂလော၊ မည်သူနှင့်မျှတူတော်မမူသော ပြိုင်ဖက်ပုဂ္ဂိုလ်ရှိှိာ်မမူသော။
သိခိဝှယော နာမ ဇိနော၊ သိခီဘွဲ့တော်ရှိသည်ဖြစ်၍ သိခီမည်တော်မူသော ငါးမာရ်အောင်မြင် ဘုရားရှင်တည်း။
ဣတိ၊ ဤကား သိခီဗုဒ္ဓဝင်တည်း။
တဿ အပရဘာဂေ ဝေဿဘူ နာမ သတ္ထာ ဥဒပါဒိ၊ ထိုသိခီဘုရားရှင်၏ နောက်အဖို့၌ ဝေဿဘူမည်တော်မူသော ဘုရားရှင်သည် ပွင့်တော်မူပြီ။
တဿာပိ သာဝကသန္နိပါတာ တယော အဟေသုံ၊ ထိုဝေဿဘူဘုရားရှင်၏လည်း ရဟန္တာတပည့်အစည်းအဝေးတို့သည် သုံးကြိမ်တို့သည် ဖြစ်ကုန်ပြီ။
ပဌမသန္နိပါတေ အသီတိဘိက္ခုသဟဿာနိ အဟေသုံ၊ ပထမအကြိမ် ရဟန္တာတပည့်အစည်းအဝေး၌ ရှစ်သောင်းသော ရဟန်းတို့သည် ဖြစ်ကုန်ပြီ။
ဒုတိယေ သတ္တတိ ဘိက္ခုသဟဿာနိ၊ ဒုတိယအကြိမ် ရဟန္တာတပည့်အစည်းအဝေး၌ ခုနစ်သောင်းသော ရဟန်းတို့တည်း။
တတိယေ သဋ္ဌိ ဘိက္ခုသဟဿာနိ၊ တတိယအကြိမ် ရဟန္တာတပည့်အစည်းအဝေး၌ ခြောက်သောင်းသော ရဟန်းတို့တည်း။
တဒါ ဗောဓိသတ္တော၊ ထိုဝေဿဘူဘုရားရှင်လက်ထက်တော်၌ ငါတို့ဘုရားလောင်းသည်။
သုဒဿနော နာမ ရာဇာ ဟုတွာ၊ သုဒဿနမည်သော မင်းသည် ဖြစ်၍။
ဗုဒ္ဓပ္ပမုခဿ ဘိက္ခုသံဃဿ သစီဝရံ မဟာဒါနံ ဒတွာ၊ ဝေဿဘူဘုရားရှင်အမှူးရှိသော ရဟန်းသံဃာအား သင်္ကန်းနှင့်တကွ အလှူကြီးကို ပေးလှူ၍။
တဿ သန္တိကေ ပဗ္ဗဇိတွာ၊ ထိုဝေဿဘူဘုရားရှင်၏ အထံတော်၌ ရှင်ရဟန်းပြု၍။
အာစာရဂုဏသမ္ပန္နော ဗုဒ္ဓရတနေ စိတ္တီကာရပီတိဗဟုလော အဟောသိ၊ အကျင့်ဂုဏ်ပြည့်စုံသည် ဘုရားရတနာ၌ အလေးဂရုပြုတတ်သည့် ပီဝိများစွာရှိသည် ဖြစ်ပြီ။
သောပိ ဘဂဝါ နံ၊ ထိုဝေဿဘူဘုရားရှင်သည်လည်း ထိုငါတို့ဘုရားအလောင်း သုဒဿနရဟန်းကို။
ဣတော ဧကတိံသကပ္ပေ ဗုဒ္ဓေါ ဘဝိဿသီတိ ဗျာကာသိ၊ ဤမဏ္ဍကမ္ဘာမှ သုံးဆယ့်တစ်ကမ္ဘာမြောက် ဘဒ္ဒကမ္ဘာ၌ ဘုရားစင်စစ်သည် ဖြစ်လတ္တံ့ဟု ဗျာဒိတ်ပေးတော်မူပြီ။
တဿ ဘဂဝတော နဂရံ ပန အနောမံ နာမ အဟောသိ၊ ထိုဝေဿဘူဘုရားရှင်၏ ဇာတိမြို့တော်သည်ကား အနောမမြို့တော်မည်သည် ဖြစ်ပြီ။
သုပ္ပတီတော နာမ ရာဇာ ပိတာ၊ သုပ္ပတီကမည်သော မင်းကြီးသည် ခမည်းတော်တည်း။
ယသဝတီ နာမ မာတာ၊ ယသဝတီမည်သော မိဖုယားကြီးသည် မယ်တော်တည်း။
သောဏော စ ဥတ္တရော စ ဒွေ အဂ္ဂသာဝကာ၊ သောဏမထေရ်လည်းကောင်း, ဥတ္တရမထေရ်လည်းကောင်း မထေရ်နှစ်ပါးတို့သည် အတော်ဆုံးတပည့်တို့တည်း။
ဥပသန္တော နာမ ဥပဋ္ဌာကော၊ ဥပသန္တမည်သောမထေရ်သည် အလုပ်အကျွေးတည်း။
ဒါမာ စ သမာလာ စ ဒွေ အဂ္ဂသာဝိကာ၊ ဒါမာထေရီမလည်းကောင်း, သမာလာထေရီမလည်းကောင်း ထေရီမနှစ်ပါးတို့သည် အတော်ဆုံးတပည့်မတို့တည်း။
သာလရုက္ခော ဗောဓိ၊ အင်ကြင်းပင်သည် ဗောဓီပင်တည်း။
သရီရံ သဋ္ဌိဟတ္ထုဗ္ဗေဓံ အဟောသိ၊ ကိုယ်တော်သည် အတောင်ခြောက်ဆယ်အမြင့်ရှိသည် ဖြစ်ပြီ။
သဋ္ဌိဝဿသဟဿာနိ အာယူတိ၊ နှစ်ပေါင်း ခြောက်သောင်းတို့သည် သက်တော်တည်းဟု မှတ်။
တတ္ထေဝ မဏ္ဍကပ္ပမှိ၊ ထိုမဏ္ဍကမ္ဘာ၌ပင်။
အသမော အပ္ပဋိပုဂ္ဂလော၊ မည်သူနှင့်မျှတူတော်မမူသော ပြိုင်ဖက်ပုဂ္ဂိုလ်ရှိတော်မမူသော။
နာမေန ဝေဿဘူ နာမ၊ ဘွဲ့တော်အားဖြင့် ဝေဿဘူ မည်တော်မူသော။
သောဇိနော လောကေ ဥပ္ပဇ္ဇိ၊ ထိုမာရ်ငါးပါး အောင်မြင်ဘုရားရှင်သည် လောက၌ ပွင့်တော်မူပြီ။
ဣတိ၊ ဤကား ဝေဿဘူ ဗုဒ္ဓဝင်တည်း။
တဿ အပရဘာဂေ၊ ထိုဝေဿဘူဘုရားရှင်၏ နောက်အဖို့၌။
ဣမသ္မိံ ကပ္ပေ၊ ဤဘဒ္ဒကမ္ဘာ၌။
ကကုသန္ဓော ကောဏာဂမနော ကဿပေါ အမှာကံ ဘဂဝါ ဣတိ စတ္တာရော ဗုဒ္ဓါ နိဗ္ဗတ္တာ၊ ကကုသန်ဘုရားရှင်လည်းကောင်း, ကောဏဂုံဘုရားရှင်လည်းကောင်း, ကဿပဘုရားရှင်လည်းကောင်း, ငါတို့၏ ဂေါတမဘုရားရှင်လည်းကောင်း ဤသို့ လေးဆူကုန်သော ဘုရားရှင်တို့သည် ပွင့်တော်မူကုန်ပြီ။
ကကုသန္ဓဿ ဘဂဝတော သာဝကသန္နိပါတော ဧကောဝ၊ ကကုသန်ဘုရားရှင်၏ ရဟန္တာတပည့်အစည်းအဝေးသည် တစ်ကြိမ်သာတည်း။
တတ္ထ စတ္တာလီသဘိက္ခုသဟဿာနိ အဟေသုံ၊ ထိုတစ်ကြိမ်တည်းသော ရဟန္တာတပည့်အစည်းအဝေး၌ လေးသောင်းကုန်သော ရဟန်းတို့သည် ဖြစ်ကုန်ပြီ။
တဒါ ဗောဓိသတ္တော ခေမော နာမ ရာဇာ ဟုတွာ၊ ထိုကကုသန်ဘုရားရှင်လက်ထက်တော်၌ ငါတို့ဘုရားလောင်းသည် ခေမမည်သော မင်းသည် ဖြစ်၍။
ဗုဒ္ဓပ္ပမုခဿ ဘိက္ခုသံဃဿ၊ ကကုသန်ဘုရားရှင်အမှူးရှိသော ရဟန်းသံဃာအား။
သပတ္တစီဝရံ မဟာဒါနဉ္စေဝ၊ သပိတ်သင်္ကန်းနှင့်တကွသော လှူဖွယ်များစွာကိုလည်းကောင်း။
အဉ္ဇနာဒိဘေသဇ္ဇာနိ စ ဒတွာ၊ မျက်စဉ်းစသော ဆေးတို့ကိုလည်းကောင်း ပေးလှူ၍။
သတ္ထု ဓမ္မဒေသနံ သုတွာ ပဗ္ဗဇိ၊ ကကုသန်ဘုရားရှင်၏ တရားဒေသနာကို ကြားနာရ၍ ရှင်ရဟန်းပြုပြီ။
သောပိ သတ္ထာ နံ ဗျာကာသိ၊ ထိုကကုသန်ဘုရားရှင်သည်လည်း ထိုငါတို့ဘုရားလောင်းခေမရဟန်းကို ဘုရားဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ဗျာဒိပ်ပေးတော်မူပြီ။
ကကုသန္ဓဿ ဘဂဝတော နဂရံပန ခေမံ နာမ အဟောသိ၊ ကကုသန်ဘုရားရှင်၏ ဇာတိမြို့တော်သည်ကား ခေမာမြို့တော်မည်သည် ဖြစ်ပြီ။
အဂ္ဂိဒတ္တော နာမ ဗြာဟ္မဏော ပိတာ၊ အဂ္ဂိဒတ္တ မည်သော ပုဏ္ဏားသည် ခမည်းတော်တည်း။
ဝိသာခါ နာမ ဗြာဟ္မဏီ မာတာ၊ ဝိသာခါမည်သော ပုဏ္ဏေးမသည် မယ်တော်တည်း။
ဝိဓုရော စ သဉ္ဇီဝေါ စ ဒွေ အဂ္ဂသာဝကာ၊ ဝိဓုရမထေရ်လည်းကောင်း သဉ္ဇီဝမထေရ်လည်းကောင်း မထေရ်နှစ်ပါးတို့သည် အတော်ဆုံးတပည့်တို့တည်း။
ဗုဒ္ဓိဇော နာမ ဥပဋ္ဌာကော၊ ဗုဒ္ဓိဇမည်သော မထေရ်သည် အလုပ်အကျွေးတည်း။
သာမာ စ စမ္ပကာ စ ဒွေ အဂ္ဂသာဝိကာ၊ သာမာထေရီမလည်းကောင်း, စမ္ပကာထေရီမလည်းကောင်း ထေရီမနှစ်ပါးတို့သည် အတော်ဆုံးတပည့်မတို့တည်း။
မဟာသိရီသရုက္ခော ဗောဓိ၊ ကုက္ကိုင်ပင်ကြီးသည် ဗောဓိပင်တည်း။
သရီရံ စတ္တာလီသဟတ္ထုဗ္ဗေဓံ အဟောသိ၊ ကိုယ်တော်သည် အတောင်လေးဆယ်အမြင့်ရှိသည် ဖြစ်ပြီ။ စတ္တာလီသ ဝဿသဟဿာနိ အာယူတိ= နှစ်ပေါင်းလေးသောင်းတို့သည် သက်တော်တည်းဟုမှတ်။
ဝေဿဘုဿ အပရေန၊ ဝေဿဘူဘုရားရှင်၏ နောက်ကာလ၌။
ဒွိပဒုတ္တမော အပ္ပမေယျော ဒုရာသဒေါ သမ္ဗုဒ္ဓေါ၊ နတ်လူတို့ထက် မြတ်တော်မူသော မနှိုင်းယှဉ်အပ်သော ချဉ်းကပ်နိုင်ခဲသော ဘုရားရှင်ကား။
နာမေန ကကုသန္ဓော နာမ၊ ဘွဲ့တော်အားဖြင့် ကကုသန်မည်တော်မူသော ဘုရားရှင်တည်း။
ဣတိ၊ ဤကား ကကုသန်ဗုဒ္ဓဝင်တည်း။
တဿ အပရဘာဂေ ကောဏာဂမနော နာမ သတ္ထာ ဥဒပါဒိ၊ ထိုကကုသန်ဘုရားရှင်၏ နောက်အဖို့၌ ကောဏာဂုံမည်တော်မူသော ဘုရားရှင်သည် ပွင့်တော်မူပြီ။
တဿာပိ သာဝကသန္နိပါတော ဧကော၊ ထိုကောဏာဂုံဘုရားရှင်၏လည်း ရဟန္တာတပည့်အစည်းအဝေးသည် တစ်ကြိမ်သာတည်း။
တတ္ထ တိံသဘိက္ခုသဟဿာနိ အဟေသုံ၊ ထိုတစ်ကြိမ်သော ရဟန္တာတပည့် အစည်းအဝေး၌ ရဟန်းသုံးသောင်းတို့သည် ဖြစ်ကုန်ပြီ။
တဒါ ဗောဓိသတ္တော ပဗ္ဗတော နာမ ရာဇာ ဟုတွာ၊ ထိုကောဏာဂုံဘုရားရှင်လက်ထက်တော်၌ ငါတို့ဘုရားအလောင်းသည် ပဗ္ဗတမည်သော မင်းသည် ဖြစ်၍။
အမစ္စဂဏပရိဝုတော သတ္ထု သန္တိကံ ဂန္တွာ၊ အမတ်အပေါင်းခြံရံအပ်လျက် ကောဏာဂုံဘုရားရှင်၏ အထံတော်သို့ သွား၍။
ဓမ္မဒေသနံ သုတွာ၊ တရားဒေသနာတော်ကို နာယူ၍။
ဗုဒ္ဓပ္ပမုခံ ဘိက္ခုသံဃ နိမန္တေတွာ၊ ကောဏာဂုံဘုရားရှင်အမှူးရှိသော ရဟန်းသံဃာကို ပင့်ဖိတ်၍။
မဟာဒါနံ ပဝတ္တေတွာ၊ အလှူကြီးကို ဖြစ်စေ၍။
ပဋ္ဋုဏ္ဏစီနပဋ္ဋကောသေယျကမ္ဗလဒုကူလာနိ စေဝ၊ ပဋ္ဋုဏ္ဏတိုင်းဖြစ် အထည်,စိန့်တိုင်းဖြစ်အထည်, ပိုးခြည်အထည်,သကလပ်အထည်, ဘွဲ့ဖြူပုဆိုးတို့ကိုလည်းကောင်း။
သုဝဏ္ဏပါဒုကဉ္စ ဒတွာ၊ ရွှေခြေနင်းကိုလည်းကောင်း ပေးလှူ၍။
သတ္ထု သန္တိကေ ပဗ္ဗဇိ၊ ကောဏာဂုံဘုရားရှင်၏ အထံတော်၌ ရှင်ရဟန်းပြုပြီ။
သောပိ နံ ဗျာကာသိ၊ ထိုကောဏာဂုံဘုရားရှင်သည်လည်း ထိုငါတို့ဘုရားလောင်းပဗ္ဗတရဟန်းကို ဘုရားဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ဗျာဒိပ်ပေးတော်မူပြီ။
တဿ ဘဂဝတော နဂရံ သောဘဝတီ နာမ အဟောသိ၊ ထိုကောဏာဂုံဘုရားရှင်၏ ဇာတိမြို့တော်သည် သောဘဝတီမြို့တော် မည်သည် ဖြစ်ပြီ။
ယညဒတ္တော နာမ ဗြာဟ္မဏော ပိတာ၊ ယညဒတ္တမည်သော ပုဏ္ဏားသည် ခမည်းတော်တည်း။
ဥတ္တရာ နာမ ဗြာဟ္မဏီ မာတာ၊ ဥတ္တရာမည်သော ပုဏ္ဏေးမသည် မယ်တော်တည်း။
ဘိယျသော စ ဥတ္တရော စ ဒွေ အဂ္ဂသာဝကာ၊ ဘိယျသမထေရ်လည်းကောင်း, ဥတ္တရမထေရ်လည်းကောင်း မထေရ်နှစ်ပါးတို့သည် အတော်ဆုံးတပည့်တို့တည်း။
သောတ္ထိဇော နာမ ဥပဋ္ဌာကော၊ သောတ္ထိဇမည်သော မထေရ်သည် အလုပ်အကျွေးတည်း။
သမုဒ္ဒါ စ ဥတ္တရာ စ ဒွေ အဂ္ဂသာဝိကာ၊ သမုဒ္ဒါထေရီမလည်းကောင်း, ဥတ္တရာထေရီမလည်းကောင်း, ထေရီမနှစ်ပါးတို့သည် အတော်ဆုံးတပည့်မတို့တည်း။
ဥဒုမ္ဗရရုက္ခော ဗောဓိ၊ ရေသဖန်းပင်သည် ဗောဓိပင်တည်း။
သရီရံ တိံသဟတ္ထုဗ္ဗေဓံ အဟောသိ၊ ကိုယ်တော်သည် အတောင်သုံးဆယ်အမြင့်ရှိသည် ဖြစ်ပြီ။
တိံသဝဿသဟဿာနိ အာယူတိ၊ နှစ်ပေါင်းသုံးသောင်းတို့သည် သက်တော်တည်းဟု မှတ်။
ကကုသန္ဓဿ အပရေန၊ ကကုသန်ဘုရားရှင်၏ နောက်၌။
သမ္ဗုဒ္ဓေါ ဒွိပဒုတ္တမော၊ တရားအလုံးစုံ အကုန်, ကိုယ်တိုင် သိမြင်တော်မူသော နတ်လူတို့ထက် မြတ်တော်မူသော။
လောကဇေဋ္ဌော နရာသဘော၊ လောကအကြီးအမှူးဖြစ်တော်မူသော အမြင့်မြတ်ဆုံးလူ ဖြစ်တော်မူသော။
ကောဏာဂမနော နာမ ဇိနော၊ ကောဏာဂုံ မည်တော်မူသော ငါးမာရ်အောင်မြင် ဘုရားရှင်တည်း။
ဣတိ၊ ဤကား ကောဏာဂုံဗုဒ္ဓဝင်တည်း။
တဿ အပရဘာဂေ ကဿပေါ နာမ သတ္ထာ ဥဒပါဒိ၊ ထိုကောဏဂုံဘုရားရှင်၏ နောက်အဖို့၌ ကဿပမည်တော်မူသော ဘုရားရှင်သည် ပွင့်တော်မူပြီ။
တဿာပိ သာဝကသန္နိပါတော ဧကော၊ ထိုကဿပဘုရားရှင်၏လည်း ရဟန္တာတပည့်အစည်းအဝေးသည် တစ်ကြိမ်သာတည်း။
တတ္ထ ဝီသတိဘိက္ခုသဟဿာနိ အဟေသုံ၊ ထိုရဟန္တာတပည့်အစည်းအဝေးတစ်ကြိမ်၌ နှစ်သောင်းသာ ရဟန်းတို့သည် ဖြစ်ကုန်ပြီ။
တဒါ ဗောဓိသတ္တော ဇောတိပါလော နာမ မာဏဝေါ ဟုတွာ၊ ထိုကဿပဘုရားရှင်လက်ထက်တော်၌ ငါတို့ဘုရားလောင်းသည် ဇောတိပါလမည်သော လုလင်သည် ဖြစ်၍။
တိဏ္ဏံ ဝေဒါနံ ပါရဂူ၊ သုံးပုံကုန်သော ဝေဒကျမ်းတို့၏ တစ်ဖက်ကမ်းရောက် တတ်မြောက်သူသည်။
ဘူမိယဉ္စ အန္တလိက္ခေ စ ပါကဋော၊ ဘူမိသျှတ္တရကျမ်းအရာ၌ လည်းကောင်း, အာကာသသျှတ္တရကျမ်းအရာ၌လည်းကောင်း ထင်ရှားသူသည်။
ဃဋီကာရဿ ကုမ္ဘကာရဿ မိတ္တော အဟောသိ၊ ဃဋိကာရမည်သော အိုးထိန်းသည်၏ မိတ်ဆွေသည် ဖြစ်ပြီ။
သော တေန သဒ္ဓိံ သတ္ထာရံ ဥပသင်္ကမိတွာ၊ ထိုငါတို့ဘုရားလောင်း ဇောတိပါလလုလင်သည် ထိုဃဋိကာရအိုးထိန်းသည်နှင့်အတူတကွ ကဿပဘုရားရှင်သို့ ချဉ်းကပ်၍။
ဓမ္မကထံ သုတွာ ပဗ္ဗဇိတွာ၊ တရားစကားကို နာယူ၍ ရှင်ရဟန်းပြု၍။
အာရဒ္ဓဝီရိယော တီဏိ ပိဋကာနိ ဥဂ္ဂဟေတွာ၊ အားထုတ်အပ်သော ဝီရိယရှိလျက် သုံးပုံကုန်သော ပိဋကတို့ကို သင်ယူ၍။
ဝတ္တာဝတ္တသမ္ပတ္တိယာ ဗုဒ္ဓဿ သာသနံ သောဘေသိ၊ ဝတ်ကြီးဝတ်ငယ်နှင့် ပြည့်စုံခြင်းဖြင့် ကဿပဘုရားရှင်၏ သာသနာတော်ကို တင့်တယ်စေပြီ။
သောပိ နံ ဗျာကာသိ၊ ထိုကဿပဘုရားရှင်သည်လည်း ထိုငါတို့ဘုရားလောင်း ဇောတိပါလရဟန်းကို ဘုရားဖြစ်လတ္တံ့ဟု ဗျာဒိတ်ပေးတော်မူပြီ။
တဿ ဘဂဝတော ဇာတနဂရံ ဗာရာဏသီ နာမ အဟောသိ၊ ထိုကဿပဘုရားရှင်၏ ဇာတိမြို့တော်သည်ဗာရာဏသီမြို့တော်မည်သည် ဖြစ်ပြီ။
ဗြဟ္မဒတ္တော နာမ ဗြာဟ္မဏော ပိတာ၊ ဗြဟ္မဒတ္တမည်သော ပုဏ္ဏားသည် ခမည်းတော်တည်း။
ဓနဝတီ နာမ ဗြာဟ္မဏီ မာတာ၊ ဓနဝတီမည်သော ပုဏ္ဏေးမသည် မယ်တော်တည်း။
တိဿော စ ဘာရဒွါဇော စ ဒွေ အဂ္ဂသာဝကာ၊ တိဿမထေရ်လည်းကောင်း, ဘာရဒွါဇမထေရ်လည်းကောင်းမထေရ်နှစ်ပါးတို့သည်အတော်ဆုံးတပည့်တို့တည်း။
သဗ္ဗမိတ္တော နာမ ဥပဋ္ဌာကော၊ သဗ္ဗမိတ္တ မည်သောမထေရ်သည် အလုပ်အကျွေးတည်း။
အနုဠာ စ ဥရုဝေဠာ စ ဒွေ အဂ္ဂသာဝိကာ၊ အနုဠာထေရီမလည်းကောင်း, ဥရုဝေဠာထေရီမလည်းကောင်း ထေရီမနှစ်ပါးတို့သည် အတော်ဆုံးတပည့်မတို့တည်း။
ဗောဓိ နိဂြောဓရုက္ခော၊ ဗောဓိပင်သည် ပညောင်ပင်တည်း။
သရီရံ ဝီသတိဟတ္ထုဗ္ဗေဓံ အဟောသိ၊ ကိုယ်တော်သည် အတောင်နှစ်ဆယ်အမြင့်ရှိသည် ဖြစ်ပြီ။
ဝီသတိ ဝဿသဟဿာနိ အာယူတိ၊ နှစ်ပေါင်းနှစ်သောင်းတို့သည် သက်တော်တည်းဟုမှတ်။
ကောဏာဂမနဿ အပရေန၊ ကောဏာဂုံဘုရားရှင်၏ နောက်၌။
သမ္ဗုဒ္ဓေါ ဒွိပဒုတ္တမော၊ တရားအလုံးစုံကို ကိုယ်တိုင်သိတော်မူသော နတ်လူတိုကထက်မြတ်တော်မူသော။
ဓမ္မရာဇာ၊ တရားမင်းဖြစ်တော်မူသော။
ဂေါတ္တေန ကဿပေါ နာမ ပဘင်္ကရော၊ အနွယ်တော်အားဖြင့် ကဿပမည်တော်မူသော ရောင်ခြည်တော်ပြုတတ်, ဘုရားမြတ်တည်း။
ဣတိ၊ ဤကား ကဿပဗုဒ္ဓဝင်တည်း။
ယသ္မိံ ပန ကပ္ပေ၊ ဤဘဒ္ဒကမ္ဘာမှ နောက်ပြန်ရေတွက် အထက်လေးသင်္ချေကမ္ဘာတစ်သိန်းမြောက် အကြင်သာရမဏ္ဍကမ္ဘာ၌။
ဒီပင်္ကရော ဒသဗလော ဥဒပါဒိ၊ ဒီပင်္ကရာမည်တော်မူသော ဘုရားရှင်သည် ပွင့်တော်မူပြီ။
တသ္မိံ အညေပိ တယော ဗုဒ္ဓါ အဟေသုံ၊ ဒီပင်္ကရာဘုရားပွင့်တော်မူရာ, ထိုသာရမဏ္ဍကမ္ဘာ၌ ဒီပင်္ကရာဘုရားရှင်မှ အခြားလည်းဖြစ်ကုန်သော သုံးဆူကုန်သော ဘုရားရှင်တို့သည် ပွင့်တော်မူကုန်ပြီ။
တေသံ သန္တိကာ ဗောဓိသတ္တဿ ဗျာကရဏံ နတ္ထိ၊ ထိုဘုရားရှင်သုံးဆူတို့၏ အထံတော်မှ ငါတို့ဘုရားလောင်းအား ဗျာဒိပ်ပေးမှုသည် မရှိ။
တသ္မာ တေ ဣဓ န ဒဿိတာ၊ ထိုသို့ ဗျာဒိပ်ပေးမှု, မရှိခြင်းကြောင့် ထိုဘုရားရှင် သုံးဆူတို့ကို ဤဇာတ်အဋ္ဌကထာ၌ မပြအပ်ကုန်။
အဋ္ဌကထာယံ ပန တမှာ ကပ္ပါ ပဋ္ဌာယ၊ ရှေးအဋ္ဌကထာ၌ကား တဏှင်္ကရာစသော ဘုရားရှင်လေးဆူတို့ ပွင့်တော်မူရာ ထိုသာရမဏ္ဍကမ္ဘာမှ စ၍။
သဗ္ဗေပိ ဗုဒ္ဓေ ဒဿေတုံ၊ အလုံးစုံလည်းဖြစ်ကုန်သော ဘုရားရှင်တို့ကို ပြုခြင်းငှာ။
ဣဒံ ဝုတ္တံ၊ ဤပဇ္ဇအဖွဲ့ကို ရှေးအဋ္ဌကထာ ဆရာမိန့်ဆိုအပ်ပြီ။
တဏှင်္ကရော မေဓင်္ကရော၊ တဏှင်္ကရာဘုရားရှင်လည်းကောင်း, မေဓင်္ကရာ ဘုရားရှင်လည်းကောင်း။
အထောပိ သရဏင်္ကရော၊ ထို့ပြင် သရဏင်္ကရာ ဘုရားရှင်လည်းကောင်း။
ဒီပင်္ကရော သမ္ဗုဒ္ဓေါ စ၊ ဒီပင်္ကရာမည်တော်မူသော ဘုရားရှင်လည်းကောင်း။
ဒွိပဒုတ္တမော ကောဏ္ဍညော၊ နတ်လူတို့ထက် မြတ်တော်မူသော ကောဏ္ဍညဘုရားရှင်လည်းကောင်း။
မင်္ဂလော စ သုမနော စ၊ မင်္ဂလဘုရားရှင်လည်းကောင်း, သုမနဘုရားရှင်လည်းကောင်း။
ရေဝတော သောဘိတော မုနိ၊ ရေဝတဘုရားရှင်လည်းကောင်း, သောဘိတမည်တော်မူသော ဘုရားရှင်လည်းကောင်း။
အနောမဒဿီ ပဒုမော၊ အနောမဒဿီဘုရားရှင်လည်းကောင်း ပဒုမဘုရားရှင်လည်းကောင်း။
နာရဒေါ ပဒုမုတ္တရော၊ နာရဒဘုရားရှင်လည်းကောင်း, ပဒုမုတ္တရဘုရားရှင်လည်းကောင်း။
သုမေဓော စ သုဇာတော စ၊ သုမေဓာဘုရားရှင်လည်းကောင်း, သုဇာတဘုရားရှင်လည်းကောင်း။
မဟာယသော ပိယဒဿီ၊ များမြတ်သော အခြံအရံအကျော်အစောရှိတော်မူသော ပိယဒဿီဘုရားရှင်လည်းကောင်း။
အတ္ထဒဿီ ဓမ္မဒဿီ၊ အတ္ထဒဿီဘုရားရှင်လည်းကောင်း, ဓမ္မဒဿီဘုရားရှင်လည်းကောင်း။
လောကနာယကော သိဒ္ဓတ္ထော၊ လောကရှေ့သွား ခေါင်းဆောင်ဖြစ်တော်မူသော သိဒ္ဓတ္ထဘုရားရှင်လည်းကောင်း။
တိဿော ဖုဿော သမ္ဗုဒ္ဓေါ စ၊ တိဿဘုရားရှင်လည်းကောင်း, ဖုဿမည်တော်မူသော ဘုရားရှင်လည်းကောင်း။
ဝိပဿီသိခိဝေဿဘူ၊ ဝိပဿီဘုရားရှင်လည်းကောင်း, သိခီဘုရားရှင်လည်းကောင်း, ဝေဿဘူဘုရားရှင်လည်းကောင်း။
ကကုသန္ဓော ကောဏာဂမနော၊ ကကုသန် ဘုရားရှင်လည်းကောင်း, ကောဏာဂုံဘုရားရှင်လည်းကောင်း။
နာယကော ကဿပေါ စာတိ၊ ရှေ့သွားခေါင်းဆောင်ဖြစ်တော်မူသော ကဿပဘုရားရှင်လည်းကောင်း။
ဧတေ သမ္ဗုဒ္ဓါ ဝီတရာဂါ သမာဟိတာ၊ ဤနှစ်ကျိပ်ခုနစ်ဆူကုန်သော ဘုရားရှင်တို့သည် ရာဂကင်းကုန်သည်လည်းကောင်း, တည်ကြည်ကုန်သည်လည်းကောင်း။
မဟာတမဝိနောဒနာ၊ မောဟအမှောင်ကြီး ဖျက်စီးတော်မူကုန်လျက်။
သတရံသီဝ ဥပ္ပန္နာ၊ နေမင်းတို့ကဲ့သို့ ပွင့်တော်မူကြကုန်သည်လည်းကောင်း။
အဟေသုံ၊ ဖြစ်တော်မူကြကုန်ပြီ။
သသာဝကာ တေ၊ တပည့်သာဝကတို့နှင့်တကွ ဖြစ်ကုန်သော ထိုနှစ်ကျိပ်ခုနစ်ဆူကုန်သော ဘုရားရှင်တို့သည်။
အဂ္ဂိခန္ဓာဝ ဇလိတွာ နိဗ္ဗုတာ၊ မီးပုံကြီးတို့ကဲ့သို့ ထွန်းလင်းတောက်ပတော်မူကြကုန်ပြီး၍ ပိနိဗ္ဗာန် ဝင်စံတော် မူကြကုန်ပြီ၏။ ။
အမှာကံ ဗောဓိသတ္တော၊ ငါတို့၏ ဂေါတမဘုရားအလောင်းသည်။
တတ္ထ ဒီပင်္ကရာဒီနံ စတုဝီသတိယာ ဗုဒ္ဓါနံ သန္တိကေ၊ ထိုနှစ်ကျိပ်ခုနစ်ဆူကုန်သောဘုရားရှင်တို့တွင် ဒီပင်္ကရာအစရှိကုန်သော နှစ်ကျိပ်လေးဆူသော ဘုရားရှင်တို့၏ အထံတော်၌။
အဓိကာရံ ကရောန္တော၊ လွန်ကဲသောကောင်းမှုကို ပြုလျက်။
ကပ္ပသတသဟဿာဓိကာနိ စတ္တာရိ အသင်္ချေယျာနိ အာဂတော၊ ကမ္ဘာတစ်သိန်းအပိုအလွန်ရှိကုန်သော လေးခုကုန်သော အသင်္ချေတို့ပတ်လုံး လာခဲ့ပြီ။
ကဿပဿ ဘဂဝတော ဩရဘာဂေ ပန၊ ကဿပမည်တော်မူသော ဘုရားရှင်၏ ဤဖက်အဖို့၌ကား။
ဣမံ သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓံ ဌပေတွာ၊ ဤငါတို့ဂေါတမဘုရားရှင်ကိုထား၍။
အညော ဗုဒ္ဓေါ နာမ နတ္ထိ၊ အခြားသော ဘုရားရှင်မည်သည် မရှိ။
ဣတိ ဒီပင်္ကရာဒီနံ စတုဝီသတိယာ ဗုဒ္ဓါနံ သန္တိကေ၊ ဤသို့ ဒီပင်္ကရာအစရှိကုန်သော နှစ်ကျိပ်လေးဆူသော ဘုရားရှင်တို့၏ အထံတော်၌။
လဒ္ဓဗျာကရဏော ဗောဓိသတ္တော ပန၊ ဗျာဒိပ်ရပြီးသော ငါတို့ဂေါတမဘုရားလောင်းသည်ကား။
(အာဂမိ၊ လာပြီ၌ စပ်ပါ။
ယေနေနကိုလည်း ယေ+အနေန ပုဒ်ဖြတ်ပြီး 'ယေ ဗုဒ္ဓကာရကဓမ္မာ အနေန ဒိဋ္ဌာ'ဟု အသီးသီး တွဲစပ်ရမည်ကိုလည်း ကြိုတင်သိထားပါ။)
မနုဿတ္တံ လိင်္ဂသမ္ပတ္တိ၊ လူ့အဖြစ်လူ့ဇာတ်, လူ့ဘဝလည်းကောင်း ပုရိသလိင် ပြည့်စုံခြင်း ယောကျ်ားဖြစ်ခြင်းလည်းကောင်း။
ဟေတုသတ္ထာရဒဿနံ၊ ဘုရားဆု တောင်းသည့်ဘဝ၌ပင် ရဟန္တာဖြစ်နိုင်သည့်အကြောင်းလည်းကောင်း, သက်တော်ထင်ရှားဘုရားကို ဖူးတွေ့ရခြင်းလည်းကောင်း။
ပဗ္ဗဇ္ဇာ ဂုဏသမ္ပတ္တိ၊ ရသေ့ရဟန်း ဖြစ်ခြင်းလည်းကောင်း, ဈာန်အဘိညာဉ်သမာပတ်ဂုဏ်ပြည့်စုံခြင်းလည်းကောင်း။
အဓိကာရော စ ဆန္ဒတာ၊ ဘုရားအတွက် အသက်စွန့်ပြုလုပ်အပ်သည့်, လွန်ကဲသော ကုသိုလ်လည်းကောင်း, ပါရမီဖြည့်ရန်, ပြင််းထန်အားကြီးသည့်, သမ္မာဆန္ဒလည်းကောင်း။
အဋ္ဌဓမ္မသမောဓာနာ၊ တရားရှစ်ပါး ပေါင်းဆုံမိခြင်းကြောင့်။
အဘိနီဟာရော သမိဇ္ဈတိ၊ ဘုရားဖြစ်ရန် ဆုပန်ခြင်းသည် ပြည့်စုံ၏။
ဣတိ အဋ္ဌ ဣမေ ဓမ္မေ သမောဓာနေတွာ၊ ဤရှစ်ပါးကုန်သော ဤတရားတို့ကိုပေါင်း၍။
ဒီပင်္ကရပါဒမူလေ၊ ဒီပင်္ကရာဘုရားရှင် ခြေတော်ရင်း၌။
ကတာဘိနီဟာရေန အနေန၊ ဘုရားဖြစ်ရန်ဆုပန်ပြီးသော ဤငါတို့ဂေါတမဘုရားအလောင်းသည်။
ဗုဒ္ဓကရေ ဓမ္မေ ဣတော စိတော ဟန္ဒ ဝိစိနာမိ ဣတိ၊ ဘုရားဖြစ်တော် ပြုတတ်ကုန်သော တရားတို့ကို ထိုမှဤမှ ယခုပင် ရှာဖွေအံ့ဟု။
ဥဿာဟံ ကတွာ၊ အားထုတ်မှုကို ပြု၍။
"ဝိစိနန္တော တဒါ ဒက္ခိံ။ ပဌမံ ဒါနပါရမိ’ န္တိ၊ ဝိစိနန္တော တဒါ ဒက္ခိံ။ ပဌမံ ဒါနပါရမိံဟု။
ဝုတ္တာ ဒါနပါရမိတာဒယော ယေ ဗုဒ္ဓကာရကဓမ္မာ၊ ဟောတော်မူအပ်ကုန်သော ဒါနပါရမီ အစရှိကုန်သော ဘုရားဖြစ်အောင် ပြုတတ်သည့် အကြင်တရားတို့ကို။
ဒိဋ္ဌာ၊ သိမြင်အပ်ကုန်ပြီ။
တေ ပူရေန္တောယေဝ၊ ဘုရားဖြစ်အောင်ပြုတတ်သည့်, ထိုတရားတို့ကို ဖြည့်ကျင့်လျက်သာ။
ယာဝ ဝေဿန္တရတ္တဘာဝါ အာဂမိ၊ ဝေဿန္တရာမင်းဖြစ်ရာ, ဘဝတိုင်အောင် လာပြီ။
အာဂစ္ဆန္တော စ၊ လာသော်လည်း။
ကတာဘိနီဟာရာနံ ဗောဓိသတ္တာနံ၊ ဘုရားဆုပန်၍ ဗျာဒိတ်ရပြီးကုန်သော ဘုရားလောင်းတို့၏။
(ယေ တေ အာနိသံသာ၊ အကြင်အကျိုးအာနိသင်တို့ကို'၌ စပ်)။
ဧဝံ သဗ္ဗင်္ဂသမ္ပန္နာ၊ ဤသို့ လူ့ဘဝစသော အင်္ဂါအားလုံးပြည့်စုံ ဗျာဒိတ်ရပြီးကုန်သော။
ဗောဓိယာ နိယတာ နရာ၊ သမ္မာသမ္ဗောဓိဉာဏ်ကို ရဖို့မြဲကြကုန်သော ဘုရားလောင်းတို့သည်။
ကပ္ပကောဋိသတေဟိပိ၊ ကမ္ဘာကုဋေရာပေါင်းများစွာတို့ဖြင့်လည်း။
ဒီဃံ အဒ္ဓါနံ သံသရံ၊ ရှည်စွာသော ကာလပတ်လုံး ကျင်လည်ရကုန်သော်။
အဝီစိမှိ တထာ လောကန္တရေသု စ နုပ္ပဇ္ဇန္တိ၊ အဝီစိငရဲ၌လည်းကောင်း ထိုမှတစ်ပါး လောကန္တရိက်ငရဲတို့၌လည်းကောင်း မဖြစ်ကြကုန်။
နိဇ္ဈာမတဏှာ ခုပ္ပိပါသာ ကာလကဉ္ဇကာ န ဟောန္တိ၊ နိဇ္ဈာမတဏှိကပြိတ္တာတို့သည်လည်းကောင်း, ခုပ္ပိပါသပြိတ္တာတို့သည်လည်းကောင်း, ကာလကဉ္ဇိကပြိတ္တာတို့သည်လည်းကောင်း မဖြစ်ကုန်။
ဒုဂ္ဂတိံ ဥပ္ပဇ္ဇန္တာပိ၊ အပါယ်လေးဘုံ၌ ဖြစ်ကြကုန်သော်လည်း။
ခုဒ္ဒကာ ပါဏာ န ဟောန္တိ၊ ဗီလုံးငှက်အောက်ငယ်ကုန်သော တိရစ္ဆာန်သတ္တဝါတို့သည် မဖြစ်ကုန်။
တေ မနုဿေသု ဇာယမာနာ၊ ထိုဗျာဒိပ်ရပြီး ဘုရားအလောင်းတို့သည် လူတို့၌ ဖြစ်ကုန်သော်။
ဇစ္စန္ဓာ န ဘဝန္တိ၊ ပဋိသန္ဓေနေစဉ်ကပင် ကန်းသူတို့သည် မဖြစ်ကုန်။
သောတဝေကလ္လတာ နတ္ထိ၊ ပဋိသန္ဓေနေစဉ်ကပင် နားချို့တဲ့ခြင်း, နားကန်းခြင်းသည် မရှိ။
မူဂပက္ခိကာ န ဘဝန္တိ၊ အဖျင်း, အအ ဆွံ့သူတို့သည် မဖြစ်ကုန်။
ဣတ္ထိဘာဝံ န ဂစ္ဆန္တိ၊ အမ, အဖြစ်သို့ မရောက်ကုန်။
ဥဘတောဗျဉ္ဇနပဏ္ဍကာ န ဘဝန္တိ၊ ဥဘတောဗျည်း ပဏ္ဍုက်တို့သည် မဖြစ်ကုန်။
ဗောဓိယာ နိယတာ နရာ၊ သမ္မာသမ္ဗောဓိဉာဏ်ကို ရဖို့မြဲကုန်, သေချာကုန်သော ဘုရားလောင်းတို့သည်။
ပရိယာပန္နာ န ဘဝန္တိ၊ လိင် မပါသည့် ဗြဟ္မာဖြစ်သော်လည်း ပဏ္ဍုက်၌ပါဝင်ကုန်သည် မဖြစ်ကုန်။
အာနန္တရိကေဟိ မုတ္တာ၊ မိခင်ရင်းသတ်မှုစသော ပဉ္စာနန္တရိယကံတို့မှ လွတ်ကင်းကြကုန်၏။
သဗ္ဗတ္ထ သုဒ္ဓဂေါစရာ၊ ဘဝအားလုံးတို့၌ ကာယ, ဝေဒနာ, စိတ်, ဓမ္မတို့ဝယ် အသုဘ စသည်ရှုခြင်းဖြင့် စင်ကြယ်သော, အာရုံရှိကြကုန်၏။
ကမ္မကိရိယဒဿနာ မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိံ န သေဝန္တိ၊ ကံရှိ၏, ကြိယာရှိ၏ဟု သိမြင်ခြင်းကြောင့် နတ္ထိကဒိဋ္ဌိ, အဟေတုကဒိဋ္ဌိ, အကိရိယဒိဋ္ဌိဟူသော မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိသုံးပါးကို မမှီဝဲကုန်။
သဂ္ဂေသု ဝသမာနာပိ အသညံ နူပပဇ္ဇရေ၊ နတ်ဘုံ,ဗြဟ္မာဘုံတို့၌ ဖြစ်နေကုန်သော်လည်း အသညသတ်ဘုံ၌ မဖြစ်ကုန်။
သုဒ္ဓါဝါသေသု ဒေဝေသု ဟေတု နာမ န ဝိဇ္ဇတိ၊ သုဒ္ဓါဝါသမည်ကုန်သော ဗြဟ္မာ့ဘုံတို့၌ ဖြစ်ကြောင်း အနာဂါမိဖိုလ်မည်သည် မရှိ။
သပ္ပုရိသာ နေက္ခမ္မနိန္နာ၊ ဗျာဒိတ်ရပြီး ဘုရားလောင်းတို့သည် ကာမမှထွက်မြောက်ရာ, ရသေ့ရဟန်းဘဝသို့ ညွတ်ကိုင်းကြကုန်၏။
ဘဝါဘဝေ ဝိသံယုတ္တာ၊ ဘဝငယ်, ဘဝကြီး အသီးသီး၌ မတွယ်မတာ, မယှဉ်ကြကုန်သော, ဘုရားလောင်းတို့သည်။
လောကတ္ထစရိယာယော စရန္တိ၊ သတ္တလောကကောင်းကျိုးတို့ကို ကျင့်ကုန်၏။
သဗ္ဗပါရမီ ပူရေန္တိ၊ ပါရမီအားလုံးတို့ကို ဖြည့်ကျင့်ကုန်၏။
ဣတိ ယေ တေ အာနိသံသာ သံဝဏ္ဏိတာ၊ ဤသို့ အကြင် အကျိုးအာနိသင်တို့ကို ဟောအပ်ကုန်ပြီ။
တေ အာနိသံသေ အဓိဂန္တွာဝ အာဂတော၊ ထိုအကျိုးအာနိသင်တို့ကို ရ၍သာလျှင် လာခဲ့ပြီ
ပါရမိယော ပူရေန္တဿ စ အဿ၊ ပါရမီတို့ကို ဖြည့်ကျင့်သည်လည်း ဖြစ်သော ထိုဘုရားလောင်း၏။
('ပူရိတတ္တဘာဝါနံ၊ ဖြည့်ကျင့်သော ဘဝကိုယ်တို့၏'၌ စပ်ပါ)
အကိတ္တိဗြာဟ္မဏကာလေ၊ အကိတ္တိပုဏ္ဏား ဖြစ်ရာအခါလည်းကောင်း။
သင်္ခဗြာဟ္မဏကာလေ၊ သင်္ခပုဏ္ဏားဖြစ်ရာ အခါလည်းကောင်း။
ဓနဉ္စယရာဇကာလေ၊ ဓနဉ္စယမင်းဖြစ်ရာအခါလည်းကောင်း။
မဟာသုဒဿနကာလေ၊ မဟာသုဒဿန မင်းဖြစ်ရာအခါလည်းကောင်း။
မဟာဂေါဝိန္ဒကာလေ၊ မဟာဂေါဝိန္ဒပုဏ္ဏားဖြစ်ရာ အခါလည်းကောင်း။
နိမိမဟာရာဇကာလေ၊ နေမိမင်းကြီးဖြစ်ရာအခါလည်းကောင်း။
စန္ဒကုမာရကာလေ၊ စန္ဒကုမာရမင်းသားဖြစ်ရာအခါလည်းကောင်း။
ဝိသယှသေဋ္ဌိကာလေ၊ ဝိသယှသူဌေးဖြစ်ရာအခါလည်းကောင်း။
သိဝိရာဇကာလေ၊ သိဝိမင်းဖြစ်ရာအခါလည်းကောင်း။
ဝေဿန္တရကာလေ၊ ဝေဿန္တရာမင်းဖြစ်ရာအခါလည်းကောင်း။
ဣတိ ဒါနပါရမိတာယ၊ ဤသို့ ဒါနပါရမီကို။
ပူရိတတ္တဘာဝါနံ ပရိမာဏံ နာမ နတ္ထိ၊ ဖြည့်ကျင့်သော ဘဝကိုယ်တို့၏ အတိုင်းအတာမည်သည် မရှိ။
ဘိက္ခာယ ဥပဂတံ ဒိသွာ၊ ဆွမ်းအကျိုးငှာ မိမိအနားကပ်လာသော, ပုဏ္ဏားကို တွေ့မြင်ရ၍။
သကတ္တာနံ ပရိစ္စဇိံ၊ မိမိကိုယ်အသက်ကို စွန့်လှူပြီ။
မေ ဒါနေန သမော နတ္ထိ၊ ငါနှင့် ဒါနအားဖြင့် တူသောသူသည် မရှိ။
ဧသာ မေ ဒါနပါရမီ၊ ဤကိုယ် အသက်ကို စွန့်လွှတ်လှူဒါန်းခြင်းသည် ငါ၏ ဒါနပရမတ္ထပါရမီတည်း။
ဣတိ ဧဝံ သသပဏ္ဍိတဇာတကေ၊ ဤသို့ ယုန်ပညာရှိဇာတ်တော်၌။
အတ္တပရိစ္စာဂံ၊ ကိုယ်အသက်စွန့်လွှတ်လှူဒါန်းခြင်းကို။
ဧကန္တေန ပန ကရောန္တဿ အဿ၊ ဧကန္တအားဖြင့် ထူးထူးခြားခြားပြုသော ထိုဘုရားလောင်း၏။
ဒါနပါရမိတာ ပရမတ္ထပါရမီ နာမ ဇာတာ၊ ဒါနပါရမီသည် ပရမတ္ထပါရမီမည်သည် ဖြစ်ပြီ။
တထာ သီလဝရာဇကာလေ စမ္ပေယျနာဂရာဇကာလေ၊ ထိုမှတပါး သီလဝဆင်မင်း ဖြစ်ရာအခါလည်းကောင်း, စမ္ပေယျနဂါးမင်းဖြစ်ရာ အခါလည်းကောင်း။
ဘူရိဒတ္တနာဂရာဇကာလေ ဆဒ္ဒန္တနာဂရာဇကာလေ၊ ဘူရိဒတ်နဂါးမင်းဖြစ်ရာ အခါလည်းကောင်း, ဆဒ္ဒန်ဆင်မင်းဖြစ်ရာအခါလည်းကောင်း။
ဇယဒ္ဒိသရာဇပုတ္တကာလေ အလီနသတ္တုကုမာရကာလေ၊ ဇယဒိသမင်းသားဖြစ်ရာအခါလည်းကောင်း, အလီနသတ္တုမင်းသားဖြစ်ရာ အခါလည်းကောင်း။
ဣတိ သီလပါရမိတာယ၊ ဤသို့ သီလပါရမီကို။
ပူရိတတ္တဘာဝါနံ ပရိမာဏံ နာမ နတ္ထိ၊ ဖြည့်ကျင့်သော ဘဝခန္ဓာကိုယ်တို့၏ အတိုင်းအတာ မည်သည်မရှိ။
ပန၊ ထူးခြားသည်ကား။
သူလေဟိ ဝိဇ္ဈိယန္တောပိ၊ တံကျင်တို့ဖြင့် ရှစ်ဌာနဝယ်, ကြိမ်နွယ်လျှိုရန်, ထိုးဖောက်အပ်သော်လည်းကောင်း။
သတ္တိဟိ ကောဋ္ဋိယန္တောပိ၊ လှံမတို့ဖြင့် အားနည်းဖို့ရာ, ထိုထိုဌာန, ထိုးဆွအပ်သော်လည်းကောင်း။
ဘောဇပုတ္တေ န ကုပ္ပါမိ၊ မုဆိုးတစ်ကျိပ်ခြောက်ယောက်တို့ကို စိတ်မဆိုး။
ဧသာ မေ သီလပါရမီတိ၊ ဤဒေါသမထွက်, သီလမပျက်ခြင်းသည် ငါ၏ သီလပရမတ္ထပါရမီတည်းဟူ၍။
ဧဝံ သင်္ခပါလဇာတကေ၊ ဤသို့ သင်္ခပါလဇာတ်၌။
ဧကန္တေန အတ္တပရိစ္စာဂံ၊ ဧကန္တအားဖြင့် ကိုယ်အသက်စွန့်လွှတ်ခြင်းကို။
ကရောန္တဿ အဿ၊ ပြုသောထိုဘုရားလောင်း၏။
သီလပါရမိတာ ပရမတ္ထပါရမီ နာမ ဇာတာ၊ သီလပါရမီသည် ပရမတ္ထပါရမီမည်သည် ဖြစ်ပြီ။
တထာ သောမနဿကုမာရကာလေ၊ ထိုမှ တစ်ပါး သောမနဿမင်းသားငယ်ဖြစ်ရာအခါလည်းကောင်း။
ဟတ္ထိပါလကုမာရကာလေ အယောဃရပဏ္ဍိတကာလေ၊ ဟတ္ထိပါလမင်းသားငယ်ဖြစ်ရာ အခါလည်းကောင်း, အယောဃရပညာရှိဖြစ်ရာ အခါလည်းကောင်း။
ဣတိ မဟာရဇ္ဇံ ပဟာယ၊ ဤသို့ ကြီးစွာသော မင်းစည်းစိမ်ကို ပယ်စွန့်၍။
နေက္ခမ္မပါရမိတာယ ပူရိတတ္တဘာဝါနံ၊ နေက္ခမ္မပါရမီကို ဖြည့်ကျင့်သော, ဘဝခန္ဓာကိုယ်တို့၏။
ပရိမာဏံ နာမ နတ္ထိ၊ အတိုင်းအတာမည်သည် မရှိ။
ပန၊ အထူးဆိုအံ့။
မဟာရဇ္ဇံ ဟတ္ထဂတံ၊ မင်းစည်းစိမ်ကြီးကို လက်ထဲရောက်လာသည်ကို။
ခေဠပိဏ္ဍံဝ ဆဍ္ဍယိံ၊ တံတွေးပေါက်ကိုကဲ့သို့ စွန့်လွှတ်ခဲ့ပြီ။
စဇတော လဂ္ဂံ န ဟောတိ၊ မင်းစည်းစိမ် စွန့်လွှတ်သော, ငါ့မှာ တစ်စုံတစ်ရာ တွယ်တာကပ်ငြိမှုသည် မရှိ။
ဧသာ မေ နေက္ခမ္မပါရမီတိ၊ မင်းစည်းစိမ်ကြီးကို မတွယ်မတာ, ဤစွန့်လွှတ်နိုင်ခြင်းသည် ငါ၏ နေက္ခမ္မပရမတ္ထပါရမီတည်းဟူ၍။
ဧဝံ နိဿင်္ဂတာယ၊ ဤသို့ ငြိကပ်မှုမရှိသူ၏ အဖြစ်ဖြင့်။
စူဠသုတသောမဇာတကေ ဧကန္တေန၊ စူဠသုတသောမဇာတ်၌ ဧကန်အားဖြင့်။
ရဇ္ဇံ ဆဍ္ဍေတွာ၊ မင်းစည်းစိမ်ကို စွန့်လွှတ်၍။
နိက္ခမန္တဿ အဿ၊ တောထွက်သော ဘုရားလောင်း၏။
နေက္ခမ္မပါရမိတာ ပရမတ္ထပါရမီ နာမ ဇာတာ၊ နေက္ခမ္မပါရမီသည် ပရမတ္ထပါရမီမည်သည်ဖြစ်ပြီ။
တထာ ဝိဓုရပဏ္ဍိတကာလေ၊ ထိုမှတစ်ပါး ဝိဓုရပညာရှိ ဖြစ်ရာအခါလည်းကောင်း။
မဟာဂေါဝိန္ဒပဏ္ဍိတကာလေ ကုဒ္ဒါလပဏ္ဍိတကာလေ၊ မဟာဂေါဝိန္ဒပညာရှိဖြစ်ရာ အခါလည်းကောင်း, ကုဒ္ဒါလပညာရှိဖြစ်ရာအခါလည်းကောင်း။
အရကပဏ္ဍိတကာလေ ဗောဓိပရိဗ္ဗာဇကကာလေ၊ အရကပညာရှိဖြစ်ရာအခါလည်းကောင်း, ဗောဓိပရိဗိုဇ်ဖြစ်ရာအခါလည်းကောင်း။
မဟောသဓပဏ္ဍိတကာလေ၊ မဟောသဓာပညာရှိဖြစ်ရာ အခါလည်းကောင်း။
ဣတိ ပညာပါရမိတာယ ပူရိတတ္တဘာဝါနံ၊ ဤသို့ ပညာပါရမီကို ဖြည့်ကျင့်သော ဘဝခန္ဓာကိုယ်တို့၏။
ပရိမာဏံ နာမ နတ္ထိ၊ အတိုင်းအတာမည်သည် မရှိ။
ပန၊ အထူးကား။
သတ္တုဘသ္တဇာတကေ အဿ၊ သတ္တုဘသွတဇာတ်၌ ထိုဘုရားလောင်း၏။
ဧကန္တေန သေနကပဏ္ဍိတကာလေ၊ ဧကန္တအားဖြင့် သေနကပညာရှိဖြစ်ရာအခါ၌။
အယံ ပညာယ ဝိစိနန္တော၊ ငါသေနကပညာရှိသည် ပညာဖြင့် စူးစမ်းဆင်ခြင်၍။
ဗြာဟ္မဏံ ဒုခါ ပမောစယိံ၊ ပုဏ္ဏားအိုကို သေရမည့်ဆင်းရဲမှ လွတ်စေပြီ။
ပညာယ မေ သမော နတ္ထိ၊ ပညာအားဖြင့် ငါနှင့်တူသောသူသည် လောက၌မရှိ။
ဧသာ မေ ပညာပါရမီတိ၊ ဤသို့ပညာဖြင့် ဆင်ခြင်၍ ပုဏ္ဏားအိုကို သေဘေးမှ လွတ်စေခြင်းသည် ငါ၏ ပညာပရမတ္ထပါရမီတည်းဟူ၍။
အန္တောဘသ္တဂတံ သပ္ပံ ဒဿေန္တဿ၊ အိတ်အတွင်းရောက်နေသော မြွေကိုပြသောဘုရားလောင်း သေနကပညာရှိ၏။
ပညာပါရမိတာ ပရမတ္ထပါရမီ နာမ ဇာတာ၊ ပညာပါရမီသည် ပရမတ္ထပါရမီမည်သည် ဖြစ်ပြီ။
တထာ ဝီရိယပါရမိတာဒီနမ္ပိ၊ ထိုမှတစ်ပါး ဝီရိယပါရမီ စသည်တို့ကိုလည်း။
ပူရိတတ္တဘာဝါနံ ပရိမာဏံ နာမ နတ္ထိ၊ ဖြည့်ကျင့်သော ဘဝခန္ဓာကိုယ်တို့၏ အတိုင်းအတာမည်သည် မရှိ။
ပန၊ အထူးကား။
သဗ္ဗေဝ မာနုသာ၊ အလုံးစုံသာဖြစ်ကုန်သော မကြိုးစားသည့် သင်္ဘောသားခုနစ်ရာတို့တည်း။
အတီရဒဿီ ဇလမဇ္ဈေ ဟတာ၊ သမုဒ္ဒရာတစ်ဖက်ကမ်းကို မမြင်ကုန်၍ သမုဒ္ဒရာရေအလယ်၌ ငါး လိပ်, မကရ်းတို့၏ သတ်ဖြတ်ညှဉ်းဆဲခံရကုန်ပြီ။
စိတ္တဿ အညထာ နတ္ထိ၊ သမုဒ္ဒရာကူးသည့် ငါ၏ စိတ်ထဲမှာ ကူးလိုသည်မှ တစ်ပါး, အခြားသောအခြင်းအရာသည် မရှိခဲ့, မဖြစ်ခဲ့။
ဧသာ မေ ဝီရိယပါရမီတိ၊ ဤခုနစ်ရက်ပတ်လုံး, စိတ်ဓာတ်မကျ ကူးခပ်အားထုတ်ခြင်းသည် ငါ၏ ဝီရိယပရမတ္ထပါရမီတည်း ဟူ၍။
ဧဝံ မဟာဇနကဇာတကေ၊ ဤသို့ မဟာဇနကဇာတ်၌။
မဟာသမုဒ္ဒံ ဧကန္တေန၊ သမုဒ္ဒရာကြီးကို ဧကန်အားဖြင့်။
တရန္တဿ အဿ၊ ကူးသော ထိုဘုရားလောင်းမှာ။
ပဝတ္တာ ဝီရိယပါရမိတာ ပရမတ္ထပါရမီ နာမ ဇာတာ၊ ဖြစ်သော ဝီရိယပါရမီသည် ပရမတ္ထဝီရိယပါရမီမည်သည် ဖြစ်ပြီ။
ခန္တိဝါဒိဇာတကေ၊ ခန္တီဝါဒီဇာတ်၌။
မမံ တိဏှေန ဖရသုနာ၊ ငါ့ကို ထက်လှစွာသော ပုဆိန်ဖြင့်။
အစေတနံဝ ကောဋ္ဋေန္တေ၊ စိတ်စေတနာမရှိသူကိုကဲ့သို့ ခုတ်ဖြတ်စေသော။
ကာသိရာဇေ န ကုပ္ပါမိ၊ ကာသိတိုင်းရှင်, ကလာဗုဘုရင်၌ စိတ်မဆိုး။
ဧသာ မေ ခန္တိပါရမီတိ၊ ဤစိတ်မဆိုးခြင်းသည် ငါ၏ ခန္တီပရမတ္ထပါရမီတည်းဟူ၍။
ဧဝံ အစေတနဘာဝေန၊ ဤသို့ စိတ်စေတနာမရှိသည်၏ အဖြစ်ဖြင့်။
အဓိဝါသေန္တော ဝိယ၊ သည်းခံသူကဲ့သို့။
မဟာဒုက္ခံ အဓိဝါသေန္တဿ၊ ကြီးစွာသောဆင်းရဲကို သည်းခံသော ဘုရားလောင်း၏။
ခန္တိပါရမိတာ ပရမတ္ထပါရမီ နာမ ဇာတာ၊ ခန္တီပါရမီသည် ခန္တီပရမတ္ထပါရမီမည်သည် ဖြစ်ပြီ။
မမ ဇီဝိတံ စဇိတွာ၊ ငါ၏အသက်ကိုစွန့်၍။
သစ္စဝါစံ အနုရက္ခန္တော၊ သစ္စာစကားကို စောင့်သောငါသည်။
ဧကသတံ ခတ္တိယေ မောစေသိံ၊ တစ်ရာ့တစ်ပါးသော မင်းတို့ကို သေဘေးမှ လွတ်စေပြီ။
ဧသာ မေ သစ္စပါရမီတိ၊ ဤအသက်စွန့်, သစ္စာစောင့်ခြင်းသည် ငါ၏ သစ္စာပရမတ္ထပါရမီတည်းဟူ၍။
ဧဝံ မဟာသုတသောမဇာတကေ၊ ဤသို့ မဟာသုတသောမဇာတ်၌။
ဇီဝိတံ စဇိတွာ သစ္စံ မနုရက္ခန္တဿ၊ အသက်ကို စွန့်၍ သစ္စာစကားကို စောင့်သောဘုရားလောင်း၏
သစ္စပါရမိတာ ပရမတ္ထပါရမီ နာမ ဇာတာ၊ သစ္စာပါရမီသည် သစ္စာပရမတ္ထပါရမီမည်သည် ဖြစ်ပြီ။
မာတာ ပိတာ န မေ ဒေဿာ၊ မယ်တော်ကိုလည်းကောင်း, ခမည်းတော်ကိုလည်းကောင်း ငါသည် မမုန်းအပ်ကုန်။
မဟာယသံ မေ နပိ ဒေဿံ၊ ကြီးစွာသောစည်းစိမ်ကို ငါသည် မမုန်းအပ်ပါ။
သဗ္ဗညုတံ မယှံ ပိယံ၊ သဗ္ဗညုတဉာဏ်ကို ငါသည် သာ၍ ချစ်မြတ်နိုးအပ်၏။
တသ္မာ ဝတံ အဓိဋ္ဌဟိံ၊ ထို့ကြောင့် အယောင်, ဆွံ့ယောင်, နားပင်းယောင် ဆောင်သောအကျင့်ကို အဓိဋ္ဌာန်မြောက် ဆော်တည်ပြီ။
ဣတိ ဧဝံ မူဂပက္ခဇာတကေ၊ ဤသို့ တေမိဇာတ်ခေါ်, မူဂပက္ခဇာတ်၌။
ဇီဝိတမ္ပိ စဇိတွာ၊ အသက်ကိုပင်သော်လည်း စွန့်၍။
ဝတံ အဓိဋ္ဌဟန္တဿ အဓိဋ္ဌာနပါရမိတာ၊ အယောင်, ဆွံ့ယောင်, နားပင်းယောင်ဆောင်သော အကျင့်ကို အဓိဋ္ဌာန်မြောက် ဆောက်တည်သော ဘုရားလောင်း၏ အဓိဋ္ဌာန်ပါရမီသည်။
ပရမတ္ထပါရမီ နာမ ဇာတာ၊ အဓိဋ္ဌာန်ပရမတ္ထပါရမီမည်သည် ဖြစ်ပြီ။
ဧကရာဇဇာတကေ၊ ဧကရာဇဇာတ်၌ ( သုဝဏ္ဏသာမဇာတ်၌)။
ကောစိ မံ န ဥတ္တသတိ၊ မည်သည့်ပုဂ္ဂိုလ်သတ္တဝါသည်မျှ ငါ့ကို မထိတ်လန့်။
ကဿစိ အဟံ နပိ ဘာယာမိ၊ မည်သည့်ပုဂ္ဂိုလ်သတ္တဝါကိုမျှ ငါသည် မကြောက်။
မေတ္တာဗလေန ပတ္ထဒ္ဓေါ၊ မေတ္တာစွမ်းအားသည် ထောက်ပံ့အပ်သည် ဖြစ်၍။
တဒါ ပဝနေ ရမာမိ၊ ထိုအခါ၌ တောကြီးထဲ၌ မွေ့လျော်၏။
ဣတိ ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဇီဝိတမ္ပိ အနောလောကေတွာ၊ အသက်ကိုပင် မရှုငဲ့ဘဲ။
မေတ္တာယန္တဿ မေတ္တာပါရမိတာ၊ မေတ္တာပွားသော ဘုရားလောင်း၏ မေတ္တာပါရမီသည်။
ပရမတ္ထပါရမီ နာမ ဇာတာ၊ မေတ္တာပရမတ္ထပါရမီ မည်သည် ဖြစ်ပြီ။
လောမဟံသဇာတကေ၊ လောမဟံသဇာတ်၌။
သုသာနေ ဆဝဋ္ဌိကံ ဥပဓာယဟံ၊ သုသာန်တည်း၌ လူသေကောင်အရိုးကို ခေါင်းအုံးပြု၍။
အဟံ သေယျံ ကပ္ပေမိ၊ ငါသည် အိပ်ခြင်းကို ပြု၏။
ဂါမဏ္ဍလာ ဥပါဂန္တွာ၊ ရွာသားသူငယ်တို့သည် အနီးသို့လာ၍။
အနပ္ပကံ ရူပံ၊ တံထွေးဖြင့်ထွေးခြင်း, ကျင်ငယ်ဖြင့်, ပန်းခြင်း, ပန်းနံ့သာဖြင့် ပူဇော်ခြင်းစသည့်များစွာသောဖောက်ပြန်မှုကို။
ဒဿေန္တိ၊ ပြကြကုန်၏။
ဣတိ ဧဝံ ဂါမဒါရကေသု၊ ဤသို့ ရွာသားသူငယ်တို့သည်။
နိဋ္ဌုဘနာဒီဟိ စေဝ မာလာဂန္ဓူပဟာရာဒီဟိ စ၊ တံထွေးဖြင့် ထွေးခြင်း စသည်တို့ဖြင့်လည်းကောင်း,ပန်းနံ့သာဖြင့် ပူဇော်ခြင်း စသည်တို့ဖြင့်လည်းကောင်း။
သုခဒုက္ခံ ဥပ္ပါဒေန္တေသုပိ၊ ချမ်းသာဆင်းရဲကို ဖြစ်စေကုန်သော်လည်း။
ဥပေက္ခံ အနတိဝတ္တန္တဿ ဥပေက္ခာပါရမိတာ၊ လျစ်လျူရှုခြင်းကို မလွန်သောဘုရားလောင်း၏ ဥပေက္ခာပါရမီသည်။
ပရမတ္ထပါရမီ နာမ ဇာတာ၊ ဥပေက္ခာပရမတ္ထပါရမီမည်သည် ဖြစ်ပြီ။
အယံ ဧတ္ထ သင်္ခေပေါ၊ ဤဆိုအပ်ခဲ့ပြီးသည်ကား ဤဇာတ်အဋ္ဌကထာ၌ အကျဉ်းတည်း။
ဝိတ္ထာရတော ပန ဧသ အတ္ထော စရိယာပိဋကတော ဂဟေတဗ္ဗော၊ အကျယ်အားဖြင့်ကား ဤအနက်အဓိပ္ပါယ်ကို စရိယာပိဋကပါဠိတော်မှ ယူအပ်၏။
ဧဝံ ပါရမိယော ပူရေတွာ၊ ဤသို့ ပါရမီတို့ကို ဖြည့်ကျင့်၍။
ဝေဿန္တရတ္တဘာဝေ ဌိတော၊ ဝေဿန္တရာမင်းဘဝ၌ တည်သော ဘုရားလောင်းသည်။
သုခံ ဒုခံ အဝိညာယ အစေတနာ၊ ချမ်းသာကိုလည်းကောင်း, ဆင်းရဲကိုလည်းကောင်း မသိ၍ စိတ်စေတနာမရှိသော။
သာပိ အယံ ပထဝီ၊ ထိုဆိုပြီးသည့် ဤမြေကြီးသည်သော်မှလည်း။
မယှံ ဒါနဗလာ၊ ငါဝေဿန္တရာ၏ ဒါနစွမ်းအားကြောင့်။
သတ္တက္ခတ္တုံ ပကမ္ပထ၊ ခုနစ်ကြိမ်, ခုနစ်ခါ, ဝဲယာရှေ့နောက်, ထက်အောက်ခြောက်ထွေ တုန်လှုပ်လေပြီ။
ဣတိ ဧဝံ မဟာပထဝိကမ္ပနာဒီနိ မဟာပုညာနိ ကတွာ၊ ဤသို့ မြေကြီးတုန်လှုပ်စေတတ်သည် အစရှိကုန်သော ကြီးကျယ်များမြတ်သော ကုသိုလ်တို့ကို ပြုပြီး၍။
အာယုပရိယောသာနေ တတော စုတော၊ အသက်အဆုံး၌ ထိုဝေဿန္တရာမင်းဘဝမှ စုတေသော်။
တုသိတဘဝနေ နိဗ္ဗတ္တိ၊ တုသိတာနတ်ပြည်၌ ဖြစ်ပြီ။
ဧတ္တကံ ဌာနံ ဒူရေနိဒါနံ နာမာတိ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ ဤမျှအတိုင်းအရှည်ရှိသော, အကြောင်းအရာကို **ဒူရေနိဒါန်း** မည်၏ဟူ၍ သိအပ်၏။
**ဒူရေနိဒါနကထာ နိဋ္ဌိတာ**၊ **ဇာတ်ဟောတော်မူခြင်း၏ ဝေးသော အကြောင်းအရာနှင့် စပ်သော စကားသည် ပြီးပြီ။**