အကိလာသုနောတိ ဣမံ ဓမ္မဒေသနံ ဘဂဝါ၊ အကိလာသုနော စသော ဤတရားဒေသနာကို ဘုရားရှင်သည်။
သာဝတ္ထိယံ ဝိဟရန္တော ကထေသိ၊ သာဝတ္ထိမြို့အနီး၌ နေတော်မူစဉ် ဟောတော်မူပြီ။
ကံ ပန အာရဗ္ဘ ဣတိ၊ အဘယ်ပုဂ္ဂိုလ်ကို အကြောင်းပြု၍နည်း ဤသို့မေးငြားအံ့။
ဩဿဋ္ဌဝီရိယံ ဧကံ ဘိက္ခုံ၊ စွန့်လွှတ်အပ်သော, ဝီရိယရှိသော တစ်ပါးသော ရဟန်းကိုတည်း။
(ဣတိ၊ ဤသို့ဖြေရာ၏)။
တထာဂတေ သာဝတ္ထိယံ ဝိဟရန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရားသည် သာဝတ္ထိမြို့အနီး၌ နေတော်မူသော်။
ဧကော သာဝတ္ထိဝါသီ ကုလပုတ္တော၊ တစ်ယောက်သော သာဝတ္ထိမြို့၌နေသော အမျိုးကောင်းသားသည်။
ဇေတဝနံ ဂန္တွာ၊ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်သို့ သွား၍။
သတ္ထု သန္တိကေ၊ ဘုရားရှင်၏ အထံတော်၌။
ဓမ္မဒေသနံ သုတွာ ပသန္နစိတ္တော၊ ဟောကြားအပ်သော တရားကို နာယူရ၍ ကြည်ညိုသောစိတ်ရှိ၍။
ကာမေသု အာဒီနဝံ၊ ကာမဂုဏ်တို့၌ အပြစ်အနာအဆာကို။
ဒိသွာ ပဗ္ဗဇိတွာ၊ မြင်၍ ရှင်ရဟန်းပြု၍။
ဥပသမ္ပဒါယ ပဉ္စဝဿိကော ဟုတွာ၊ ရဟန်းဖြစ်သည်မှ ငါးဝါရသည် ဖြစ်၍။
ဒွေ မာတိကာ ဥဂ္ဂဏှိတွာ၊ ပါတိမောက်နှစ်စောင်တို့ကို သင်ယူ၍။
ဝိပဿနာစာရံ သိက္ခိတွာ၊ ဝိပဿနာအကျင့်ကို သင်ယူ၍။
သတ္ထု သန္တိကေ၊ ဘုရားရှင်၏ အထံတော်၌။
အတ္တနော စိတ္တရုစိယံ၊ မိမိ၏ စိတ်၌နှစ်သက်သော။
ကမ္မဋ္ဌာနံ ဂဟေတွာ၊ ကမ္မဋ္ဌာန်းကို ယူ၍။
ဧကံ အရညံ ပဝိသိတွာ၊ တစ်ခုသော တောအုပ်သို့ ဝင်၍။
ဝဿံ ဥပဂန္တွာ၊ ဝါသို့ ကပ်၍။
တေမာသံ ဝါယမန္တောပိ၊ သုံးလပတ်လုံး အားထုတ်ပါသော်လည်း။
ဩဘာသမတ္တံ ဝါ နိမိတ္တမတ္တံ ဝါ၊ အရောင်အလင်းမျှကိုသော် လည်းကောင်း အရိပ်နိမိတ်မျှကိုသော်လည်းကောင်း။
ဥပ္ပါဒေတုံ နာသက္ခိ၊ ဖြစ်စေခြင်းငှာ မစွမ်းနိုင်ပြီ။
အထ အဿ၊ မစွမ်းနိုင်ရာ ထိုအခါ၌ ထိုရဟန်းမှာ။
"စတ္တာရော ပုဂ္ဂလာ၊ လေးမျိုးကုန်သော ပုဂ္ဂိုလ်တို့ကို။
သတ္ထာရာ ကထိတာ၊ ဘုရားရှင်သည် ဟောတော်မူအပ်ကုန်ပြီ။
တေသု မယာ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်လေးမျိုးတို့တွင် ငါသည်။
ပဒပရမေန ဘဝိတဗ္ဗံ၊ ပုဒ်မျှသာ, အမြတ်ဆုံးရှိသူသည် (သင်ယူသည့်စာ, ရရုံမျှသာ စံချိန်ရှိသူသည်) ဖြစ်တန်ရာ၏။
မယှံ ဣမသ္မိံ အတ္တဘာဝေ၊ ငါ့မှာ ဤဘဝ၌။
မဂ္ဂေါ ဝါ ဖလံ ဝါ နတ္ထိ မညေ၊ မဂ်သည်လည်းကောင်း, ဖိုလ်သည်လည်းကောင်း ရဖို့မရှိ, ထင်၏။
အရညဝါသေန ကိံ ကရိဿာမိ၊ တော၌နေခြင်းဖြင့် ဘာလုပ်အံ့နည်း။
သတ္ထု သန္တိကံ ဂန္တွာ၊ ဘုရားရှင်၏ အထံတော်သို့ သွား၍။
ရူပသောဘဂ္ဂပ္ပတ္တံ ဗုဒ္ဓသရီရံ ဩလောကေန္တော၊ ရုပ်တင့်တယ်မှု အစုသို့ရောက်သော ဘုရားရှင့်ရုပ်တော်ကို ဖူးမျှော်လျက်။
မဓုရံ ဓမ္မဒေသနံ၊ ချိုမြိန်သော တရားဒေသနာတော်ကို။
သုဏန္တော ဝိဟရိဿာမီတိ၊ နာယူလျက် နေအံ့"ဟု။
ဧတံ အဟောသိ၊ ဤအကြံသည် ဖြစ်ပြီ။
ဣတိ ပုန၊ ဤသို့ အကြံဖြစ်ပြီး၍ တစ်ဖန်။
ဇေတဝနမေဝ ပစ္စာဂမာသိ၊ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်သို့သာ ပြန်လာပြီ။
အထ နံ၊ ပြန်လာရာ ထိုအခါ၌ ထိုရဟန်းကို။
"အာဝုသော တွံ၊ ငါ့ရှင် သင်သည်။
သတ္ထု သန္တိကေ၊ ဘုရားရှင်၏ အထံတော်၌။
ကမ္မဋ္ဌာနံ ဂဟေတွာ၊ ကမ္မဋ္ဌာန်းကို ယူ၍။
သမဏဓမ္မံ ကရိဿာမီတိ ဂတော၊ ရဟန်းတရားကို ပြုလုပ်မည် အားထုတ်မည်ဟု သွားခဲ့ပြီမဟုတ်လော။
ဣဒါနိ ပန အာဂန္တွာ၊ ယခုအခါ၌ကား ပြန်လာ၍။
သင်္ဂဏိကာယ အဘိရမမာနော စရသိ၊ အပေါင်းအဖော်၌ မွေ့လျော်လျက် လှည့်လည်၏။
ကိံ နု ခေါ တေ၊ အသို့နည်း သင့်အား။
ပဗ္ဗဇိတကိစ္စံ မတ္ထကံ ပတ္တံ၊ ရဟန်းကိစ္စသည် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ပြီလော။
အပ္ပဋိသန္ဓိကော ဇာတော အသီတိ၊ တစ်ဖန်ပဋိသန္ဓေနေမှု မရှိသူသည် ဖြစ်သည် ဖြစ်ပြီလော"ဟု။
သန္ဒိဋ္ဌသမ္ဘတ္တာ အာဟံသု၊ မျက်နှာသိမိတ်ဆွေ, အကျွမ်းဝင်သော မိတ်ဆွေတို့သည် ပြောကုန်ပြီ။
အာဝုသော အဟံ၊ ငါ့ရှင်တို့ ငါသည်။
မဂ္ဂံ ဝါ ဖလံ ဝါ အလဘိတွာ၊ မဂ်ကိုလည်းကောင်း ဖိုလ်ကိုလည်းကောင်း မရ၍။
မယာ အဘဗ္ဗပုဂ္ဂလေန ဘဝိတဗ္ဗန္တိ၊ ငါသည်ကား မကျွတ်ထိုက်သူသည် ဖြစ်တန်ရာ၏ဟု တွေး၍။
ဝီရိယံ ဩဿဇိတွာ၊ ဝီရိယကို စွန့်လွှတ်၍။
အာဂတော အမှီတိ၊ ပြန်လာသည် ဖြစ်၏ဟု ပြောပြီ။
အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်။
ဒဠှဝီရိယဿသတ္ထု၊ မြဲမြံသော ဝီရိယရှိတော်မူသော ဘုရားရှင်၏။
သာသနေ ပဗ္ဗဇိတွာ၊ သာသနာတော်၌ ရှင်ရဟန်းပြု၍။
ဝီရိယံ ဩဿဇန္တေန တေ၊ ဝီရိယကို စွန့်လွှတ်သော သင်သည်။
အကာရဏံ ကတံ၊ မလျော်သောအကြောင်းကို ပြုအပ်ပြီ။
အယုတ္တံ တေ ကတံ၊ မသင့်လျော်သည်ကို သင်သည်ပြုအပ်ပြီ။
ဧဟိ တထာဂတဿ ဒဿေမာတိ၊ လာလော့ ဘုရားရှင်အား ပြကုန်အံ့ဟု ပြောကြ၍။
တံ အာဒါယ၊ ထိုရဟန်းကို ခေါ်ယူ၍။
သတ္ထု သန္တိကံ အဂမံသု၊ ဘုရားရှင်၏ အထံတော်သို့ သွားကုန်ပြီ။
သတ္ထာ တံ ဒိသွာ၊ ဘုရားရှင်သည် ထိုရဟန်းကို မြင်တော်မူ၍။
"ဘိက္ခဝေ တုမှေ၊ အိုရဟန်းတို့ သင်တို့သည်။
ဧတံ ဘိက္ခုံ အနိစ္ဆမာနံ၊ ထိုရဟန်းကို မလိုက်လိုဘဲလျက်။
အာဒါယ အာဂတာ၊ ခေါ်ယူ၍ လာကြကုန်၏။
ဣမိနာ ကိံ ကတံတိ၊ ဤရဟန်းသည် ဘာကို ပြုအပ်သနည်း"ဟု။
ဧဝံ အာဟ၊ ဤသို့ မေးတော်မူပြီ။
"ဘန္တေ အယံ ဘိက္ခု၊ အိုရှင်တော်ဘုရား ဤရဟန်းသည်။
ဧဝရူပေ နိယျာနိကသာသနေ ပဗ္ဗဇိတွာ၊ ဤသို့ သဘောရှိသော ဆင်းရဲမှ ထွက်မြောက်ကြောင်းသာသနာတော်၌ ရှင်ရဟန်းပြု၍။
သမဏဓမ္မံ ကရောန္တော၊ ရဟန်းတရားကိုပြုလုပ်အားထုတ်သော်။
ဝီရိယံ ဩဿဇိတွာ၊ ဝီရိယကို စွန့်လွှတ်၍။
အာဂတောတိ အာဟံသု၊ ပြန်လာပါပြီ"ဟု လျှောက်ထားကုန်ပြီ။
အထ နံ၊ ရဟန်းတို့ လျှောက်ပြီးရာ ထိုအခါ၌ ထိုရဟန်းကို။
"ဘိက္ခု တယာ၊ အိုရဟန်းသင်သည်။
ဝီရိယံ ဩဿဋ္ဌံ ကိရ၊ ရဟန်းတရားအားထုတ်မှု ဝီရိယကို စွန့်လွှတ်အပ်ပြီတဲ့။
ဣတိ သစ္စံတိ၊ ဤသို့ကြားရသည်ကား မှန်သလော"ဟု။
သတ္ထာ အာဟ၊ မြတ်စွာဘုရားသည် မေးတော်မူပြီ။
သစ္စံ ဘဂဝါတိ၊ မှန်ပါ၏ မြတ်စွာဘုရားဟု လျှောက်ထားပြီ။
ဘိက္ခု တွံ ကိံ ပန၊ အိုရဟန်း သင်သည် အဘယ့်ကြောင့်လျှင်။
မမ ဧဝရူပေ သာသနေ ပဗ္ဗဇိတွာ၊ ငါဘုရား၏ ဤသို့သဘောရှိသော သာသနာတော်၌ ရှင်ရဟန်းပြု၍။
အပ္ပိစ္ဆောတိ ဝါ သန္တုဋ္ဌောတိ ဝါ၊ လောဘနည်းသူဟူ၍လည်းကောင်း ကိုယ်ပိုင် လက်ရှိ သင့်လျော်ရုံမျှဖြင့် ရောင့်ရဲသူဟူ၍လည်းကောင်း။
ပဝိဝိတ္တောတိ ဝါ အာရဒ္ဓဝီရိယောတိ ဝါ၊ ကိလေသာမှ ကင်းဆိတ်သူဟူ၍လည်းကောင်း အားထုတ်အပ်သော ဝီရိယရှိသူဟူ၍လည်းကောင်း။
ဧဝံ အတ္တာနံ အဇာနာပေတွာ၊ ဤသို့ နာမည်ကောင်းဖြင့် မိမိကိုယ်ကို မသိစေမူ၍ (သိအောင် မပြုမူဘဲ)။
ဩဿဋ္ဌဝီရိယော ဘိက္ခူတိ ဇာနာပေသိ၊ စွန့်လွှတ်အပ်သော ဝီရိယရှိသော ရဟန်းဟုသိစေဘိသနည်း။
ပုဗ္ဗေ တွံ၊ ရှေးတုန်းက သင်သည်။
ဝီရိယဝါ အဟောသိ နနု၊ ဝီရိယရှိသူသည် ဖြစ်ခဲ့သည် မဟုတ်လော။
ဧကေန တယာ ကတံ၊ တစ်ယောက်တည်းသော သင်သည် ပြုလုပ်အပ်သော။
ဝီရိယံ နိဿာယ၊ ဝီရိယကို အမှီပြု၍။
မရုကန္တာရေ ပဉ္စသု သကဋသတေသု၊ သဲကန္တာရထဲ၌ လှည်းငါးရာတို့၌။
မနုဿာ စ ဂေါဏာ စ၊ လူတို့သည်လည်းကောင်း နွားတို့သည်လည်းကောင်း။
ပါနီယံ လဘိတွာ၊ သောက်ရေကို ရကြ၍။
သုခိတာ ဇာတာ၊ ချမ်းသာရောက်ကြကုန်သည် ဖြစ်ဖူးကုန်ပြီ။
ဣဒါနိ ကသ္မာ၊ ယခုအခါ၌ အဘယ့်ကြောင့်။
ဝီရိယံ ဩဿဇသီတိ၊ ဝီရိယကို စွန့်လွှတ်ရသနည်း"ဟု မိန့်တော်မူပြီ။
သော ဘိက္ခု ဧတ္တကေန ဝစနေန၊ ထိုရဟန်းသည် ဤမျှသော စကားတော်ဖြင့်။
ဥပတ္ထမ္ဘိတော အဟောသိ၊ ဘုရားထောက်ခံချက်ရ အားရှိသူသည် ဖြစ်ပြီ။
တံ ကထံ သုတွာ ပန၊ ထိုစကားတော်ကို ကြားရ၍ကား။
"ဘန္တေ ဣဒါနိ၊ အိုရှင်တော်ဘုရား ယခုအခါ၌။
ဣမိနာ ဘိက္ခုနာ ဝီရိယဿ၊ ဤရဟန်းသည် ရဟန်းတရားအားထုတ်မှုကို။
ဩဿဋ္ဌဘာဝေါ အမှာကံ ပါကဋော၊ စွန့်လွှတ်ကြောင်းသည် တပည့်တော်တို့အား ထင်ရှားပါ၏။
ပန ပုဗ္ဗေ၊ အဟုတ်သော်ကား ရှေးအခါက။
ဧကဿ အဿ၊ တစ်ယောက်သော ထိုရဟန်း၏။
ဝီရိယံ နိဿာယ၊ ဝီရိယကို အမှီပြု၍။
မရုကန္တာရေ ဂေါဏမနုဿာနံ၊ သဲကန္တာရ၌ နွား,လူတို့၏။
ပါနီယံ လဘိတွာ၊ သောက်ရေကို ရကြ၍။
သုခိတဘာဝေါ ပဋိစ္ဆန္နော၊ ချမ်းသာရောက်ကြောင်းသည် ဖုံးကွယ်နေပါ၏။
တုမှာကံ သဗ္ဗညုတညာဏဿေဝ ပါကဋော၊ ရှင်တော်ဘုရားတို့၏ သဗ္ဗညုတဉာဏ်တော်အားသာ ထင်ရှားပါ၏။
အမှာကမ္ပိ ဧတံ ကာရဏံ ကထေထာတိ၊ တပည့်တော်တို့အားလည်း ဤအကြောင်းကို ဟောတော်မူကုန်ပါလော့"ဟု။
ဘိက္ခူ ဘဂဝန္တံ ယာစိံသု၊ ခေါ်လာကြသောရဟန်းတို့သည် ဘုရားရှင်ကို တောင်းပန်ကုန်ပြီ။
ဘိက္ခဝေ တေန ဟိ သုဏာထာတိ၊ အိုရဟန်းတို့ ထိုသို့ဖြစ်လျှင် နားထောင်ကြဟု။
တေသံ ဘိက္ခူနံ ဘဂဝါ၊ ထိုရဟန်းတို့အား ဘုရားရှင်သည်။
သတုပ္ပါဒံ ဇနေတွာ၊ သတိထားမှုကို ဖြစ်စေတော်မူ၍။
ဘဝန္တရေန ပဋိစ္ဆန္နကာရဏံ၊ ဘဝတစ်ပါးဖြင့် ဖုံးကွယ်အပ်သော အကြောင်းအရာကို။
ပါကဋံ အကာသိ၊ ထင်ရှားသည်ကို ပြုတော်မူပြီ။
အတီတေ ကာသိရဋ္ဌေ ဗာရာဏသိယံ၊ လွန်လေပြီးသောအခါ၌ ကာသိတိုင်း၌ ဗာရာဏသီမြို့၌။
ဗောဓိသတ္တော သတ္ထဝါဟကုလေ၊ ဘုရားလောင်းသည် လှည်းကုန်သည်မျိုး၌။
ပဋိသန္ဓိံ ဂဟေတွာ ဝယပ္ပတ္တော၊ ပဋိသန္ဓေကို ယူ၍ မွေးဖွားအရွယ်ရောက်လတ်သော်။
ပဉ္စဟိ သကဋသတေဟိ ဝဏိဇ္ဇံ၊ လှည်းငါးရာတို့ဖြင့် ကုန်ရောင်းဝယ်မှုကို။
ကရောန္တော ဝိစရတိ၊ ပြုလုပ်လျက် လှည့်လည်၏။
သော ဧကဒါ၊ ထိုဘုရားလောင်းသည် အခါတစ်ခု၌။
သဋ္ဌိယောဇနိကံ မရုကန္တာရံ ပဋိပဇ္ဇိ၊ ယူဇနာ ၆၀-ရှိသော သဲကန္တာရသို့ အရောင်းအဝယ်သွားပြီ။
တသ္မိံ ကန္တာရေ သုခုမဝါလုကာ၊ ထိုသဲကန္တာရ၌ နူးညံ့သောသဲသည်။
မုဋ္ဌိနာ ဂဟိတာ၊ လက်ဆုပ်ဖြင့် ယူအပ်သော်။
ဟတ္ထေ န တိဋ္ဌတိ၊ လက်ထဲ၌ မတည်, ယိုကျ၏။
သူရိယုဂ္ဂမနတော ပဋ္ဌာယ၊ နေထွက်သည်မှ စ၍။
အင်္ဂါရရာသိ ဝိယ ဥဏှာ ဟောတိ၊ မီးကျီးပုံကဲ့သို့ ပူပြင်းသည် ဖြစ်၏။
အက္ကမိတုံ န သက္ကာ၊ နင်းခြင်းငှာ မတတ်နိုင်။
တသ္မာ တံ ပဋိပဇ္ဇန္တာ၊ ထို့ကြောင့် ထိုသဲကန္တာရသို့ သွားသူတို့သည်။
ဒါရုဒကတိလတဏ္ဍုလာဒီနိ သကဋေဟိ အာဒါယ၊ ထင်း, ရေ, နှမ်း, ဆန် စသည်တို့ကို လှည်းတို့ဖြင့် ယူကြ၍။
ရတ္တိမေဝ ဂန္တွာ၊ ည၌သာ သွားကြ၍။
အရုဏုဂ္ဂမနေ သကဋာနိ၊ အရုဏ်တက်သော် လှည်းတို့ကို။
ပရိဝဋ္ဋံ ကတွာ၊ လှည်းဝိုင်းကို ပြု၍။
မတ္ထကေ မဏ္ဍပံ ကာရေတွာ၊ ထိပ်တက်၌ မဏ္ဍပ်ကို ပြုစေ၍။
ကာလဿေဝ အာဟာရကိစ္စံ နိဋ္ဌာပေတွာ၊ စောစောသာလျှင် နံနက်စာကိစ္စကို ပြီးစေ၍။
ဆာယာယ နိသိန္နာ၊ အရိပ်၌ နေကုန်လျက်။
ဒိဝသံ ခေပေတွာ၊ နေ့အခါကို ကုန်စေ၍။
သူရိယေ အတ္ထင်္ဂတေ၊ နေသည် ဝင်လတ်သော်။
သာယမာသံ ဘုဉ္ဇိတွာ၊ ညစာကိုစား၍။
ဘူမိယာ သီတလာယ ဇာတာယ၊ မြေသည် အေးသည်ဖြစ်လတ်သော်။
သကဋာနိ ယောဇေတွာ ဂစ္ဆန္တိ၊ လှည်းတို့ကို ယှဉ်ကစေ၍ သွားကုန်၏။
သမုဒ္ဒဂမနသဒိသမေဝ၊ ပင်လယ်ခရီးသွားခြင်းနှင့် တူသည်သာ ဖြစ်သော။
ဂမနံ ဟောတိ၊ သွားခြင်းသည် ဖြစ်၏။
ထလနိယာမကော နာမ လဒ္ဓုံ ဝဋ္ဋတိ၊ ကုန်းလမ်းပြသူ မည်သည်ကို ရခြင်းငှာ သင့်၏။
သော တာရကသညာယ၊ ထိုကုန်းလမ်းပြသည် ကြယ်တာရာအမှတ်အသားဖြင့်။
သတ္ထံ တာရေတိ၊ ကုန်သည်အပေါင်းကို သဲကန္တာရကို လွန်မြောက်စေ၏။
သောပိ သတ္ထဝါဟော တသ္မိံ ကာလေ၊ ထိုဘုရားလောင်း လှည်းကုန်သည်သည်လည်း ထိုအခါ၌။
ဣမိနာဝ နိယာမေန၊ ဤနည်းဖြင့်သာ။
တံ ကန္တာရံ ဂစ္ဆန္တော၊ ထိုသဲကန္တာရသို့ သွားသော်။
ဧကူနသဋ္ဌိ ယောဇနာနိ ဂန္တွာ၊ ၅၉-ယူဇနာတို့တိုင်တိုင် သွားပြီး၍။
"ဣဒါနိ ဧကရတ္တေနေဝ၊ ယခုအခါ၌ တစ်ညတည်းဖြင့်သာ။
မရုကန္တာရာ နိက္ခမနံ ဘဝိဿတီတိ၊ သဲကန္တာရမှ ထွက်မြောက်ခြင်းသည် ဖြစ်လတ္တံ့"ဟု။
သာယမာသံ ဘုဉ္ဇိတွာ၊ ညစာကို စားပြီး၍။
သဗ္ဗံ ဒါရုဒကံ ခေပေတွာ၊ အလုံးစုံသော ထင်းရေကို ကုန်စေ၍ (အကုန်သုံး၍)။
သကဋာနိ ယောဇေတွာ ပါယာသိ၊ လှည်းတို့ကို ယှဉ်ကစေ၍ သွားပြီ။
နိယာမကော ပန၊ လမ်းပြသည်ကား။
ပုရိမသကဋေ အာသနံ ပတ္ထရာပေတွာ၊ ရှေ့ဆုံးလှည်း၌ နေရာကို ခင်းစေ၍။
အာကာသေ တာရကံ ဩလောကေန္တော၊ ကောင်းကင်၌ ကြယ်တာရာကို ကြည့်လျက်။
ဣတော ပါဇေထ ဣတော ပါဇေထာတိ၊ ဤဖက်မှ မောင်းကြ ဤဖက်မှ မောင်းကြဟု။
ဝဒမာနော နိပဇ္ဇိ၊ ပြောလျက် လျောင်းပြီ။
သော ဒီဃမဒ္ဓါနံ၊ ထိုလမ်းပြသည် ရှည်စွာသော ကာလပတ်လုံး။
အနိဒ္ဒါယနဘာဝေန ကိလန္တော၊ အိပ်ရေးပျက်ခြင်းကြောင့် ပင်ပန်း၍။
နိဒ္ဒံ ဩက္ကမိ၊ အိပ်ပျော်ခြင်းသို့ သက်ရောက်ပြီ။
ဂေါဏေ နိဝတ္တိတွာ၊ နွားတို့ကို ပြန်လှည့်၍။
အာဂတမဂ္ဂမေဝ ဂဏှန္တေ န အညာသိ၊ လာလမ်းကိုသာ ယူနေသည်ပြန်သွားနေသည်တို့ကို မသိပြီ။
ဂေါဏာ သဗ္ဗရတ္တိံ အဂမံသု၊ နွားတို့သည် တစ်ညလုံး သွားကုန်ပြီ။
နိယာမကော၊ လမ်းပြသည်။
အရုဏုဂ္ဂမနဝေလာယ၊ အရုဏ်တက်ချိန်၌။
ပဗုဒ္ဓေါ နက္ခတ္တံ ဩလောကေတွာ၊ နိုး၍ ကြယ်တာရာနက္ခတ်ကို ကြည့်၍။
သကဋာနိ နိဝတ္တေထ နိဝတ္တေထာတိ အာဟ၊ လှည်းတို့ကို နောက်ပြန်လှည့်ကြ နောက်ပြန်လှည့်ကြဟု ပြောပြီ။
သကဋာနိ နိဝတ္တေတွာ၊ လှည်းတို့ကို နောက်ပြန်လှည့်၍။
ပဋိပါဋိံ ကရောန္တာနညေဝ၊ လှည်းတန်းကို ပြုလုပ် စီတန်းနေကုန်စဉ်ပင်။
အရုဏော ဥဂ္ဂတော၊ အရုဏ်သည် တက်သွားပြီ။
မနုဿာ၊ လှည်းကုန်သည်တို့သည်။
"ဧတံ၊ ဤနေရာကား။
ဟိယျော အမှာကံ၊ မနေ့က ငါတို့၏။
နိဝိဋ္ဌခန္ဓာဝါရဋ္ဌာနမေဝ၊ စခန်းချနေခဲ့ရာ လှည်းစခန်းပင်တည်း။
နော ဒါရုဒကမ္ပိ ခီဏံ၊ ငါတို့၏ ထင်းရေသည်လည်း ကုန်ခဲ့ပြီ။
ဣဒါနိ နဋ္ဌာ အမှာတိ၊ ယခု ပျက်စီးရမည့်သူတို့သည် ငါတို့ဖြစ်ကုန်၏"ဟု တွေးကြ၍။
သကဋာနိ မောစေတွာ၊ လှည်းတို့ကို ဖြုတ်၍။
ပရိဝဋ္ဋကေန ဌပေတွာ၊ အဝန်းအဝိုင်းဖြင့် ထား၍။
မတ္ထကေ မဏ္ဍပံ ကတွာ၊ အထက်၌ မဏ္ဍပ်ကို ထိုးမှုပြု၍။
အတ္တနော အတ္တနော သကဋဿ ဟေဋ္ဌာ၊ မိမိ မိမိတို့၏ လှည်းအောက်၌။
အနုသောစန္တာ နိပဇ္ဇိံသု၊ တွေးတောပူပန်ကုန်လျက် အိပ်ကုန်, လှဲကုန်ပြီ။
ဗောဓိသတ္တော၊ ဘုရားလောင်းသည်။
"မယိ ဝီရိယံ ဩဿဇန္တေ၊ ငါသည် ဝီရိယကို စွန့်လွှတ်သော်။
သဗ္ဗေ ဝိနဿိဿန္တီတိ၊ လူနွားအားလုံးတို့သည် ပျက်စီးကြလိမ့်မည်"ဟု တွေး၍။
ပါတော သီတလဝေလာယမေဝ အာဟိဏ္ဍန္တော၊ စောစော အေးသောအချိန်၌ပင် လှည့်လည်သော်။
ဧကံ ဒဗ္ဗတိဏဂစ္ဆံ ဒိသွာ၊ တစ်ခုသော သမန်းမြက်ချုံကို တွေ့မြင်ရ၍။
"ဣမာနိ တိဏာနိ ဟေဋ္ဌာ၊ ဤသမန်းမြက်တို့သည် အောက်က။
ဥဒကသိနေဟေန ဥဋ္ဌိတာနိ ဘဝိဿန္တီတိ စိန္တေတွာ၊ ရေဟူသော အစေးကြောင့် ပေါက်ရောက်ကြသည် ဖြစ်ကုန်လတ္တံ့"ဟု ကြံ၍။
ကုဒ္ဒါလံ ဂါဟာပေတွာ၊ ပေါက်တူးကို ယူစေ၍။
တံ ပဒေသံ ခဏာပေသိ၊ ထိုနေရာကို အတူးခိုင်းပြီ။
တေ သဋ္ဌိဟတ္ထဋ္ဌာနံ ခဏိံသု၊ ထိုလှည်းကုန်သည်တို့သည် အတောင် ၆၀-အရပ်တိုင်တိုင် တူးကုန်ပြီ။
ဧတ္တကံ ဌာနံ ခဏိတွာ၊ ဤမျှအတောင် ၆၀-ရှိသော ဌာနကို တူးကြ၍။
ပဟရန္တာနံ ကုဒ္ဒါလော၊ တူးနေကြသူတို့၏ ပေါက်တူးသည်။
ဟေဋ္ဌာပါသာဏေ ပဋိဟညိ၊ အောက်က ကျောက်ဖျာ၌ ထိခိုက်ပြီ။
ပဟဋမတ္တေ သဗ္ဗေ၊ ပေါက်တူးနှင့်ကျောက်ဖျာထိကာမျှ ဖြစ်သော် လှည်းကုန်သည် အားလုံးတို့သည်။
ဝီရိယံ ဩဿဇိံသု၊ ဝီရိယကို စွန့်ကုန်ပြီ။
ဗောဓိသတ္တော ပန၊ ဘုရားလောင်းသည်ကား။
"ဣမဿ ပါသာဏဿ ဟေဋ္ဌာ၊ ဤကျောက်ဖျာ၏ အောက်၌။
ဥဒကေန ဘဝိတဗ္ဗန္တိ ဩတရိတွာ၊ ရေသည် ဖြစ်လောက်၏ဟု သက်ဆင်း၍။
ပါသာဏေ ဌိတော ဩဏမိတွာ၊ ကျောက်ဖျာ၌ တည်လျက် ကုန်းညွတ်၍။
သောတံ ဩဒဟိတွာ၊ နားကို ထောင်၍ (ကျောက်ဖျာ နားကပ် နားထောင်၍)။
သဒ္ဒံ အာဝဇ္ဇေန္တော၊ အသံကို ဆင်ခြင်သော်။
ဟေဋ္ဌာ ဥဒကဿ၊ အောက်၌ ရေ၏။
ပဝတ္တနသဒ္ဒံ သုတွာ ဥတ္တရိတွာ၊ ဖြစ်နေ စီးနေသော အသံကို ကြားရ၍ တက်လာ၍။
"တာတ တယာ၊ အိုအမောင် သင်သည်။
ဝီရိယေ ဩဿဋ္ဌေ၊ ဝီရိယကို စွန့်အပ်သော်။
သဗ္ဗေ ဝိနဿိဿာမ၊ အားလုံးကုန်သော ငါတို့သည် ပျက်စီးကြရတော့မည်။
တွံ ဝီရိယံ အနောဿဇန္တော၊ သင်သည် ဝီရိယကို မစွန့်လွှတ်ဘဲ။
ဣမံ အယကူဋံ ဂဟေတွာ၊ ဤသံတူကိုယူ၍။
အာဝါဋံ ဩတရိတွာ၊ အတောင် ၆၀-သဲတွင်းသို့ ဆင်း၍။
ဧတသ္မိံ ပါသာဏေ၊ ထိုကျောက်ဖျာ၌။
ပဟာရံ ဒေဟီတိ၊ ပုတ်ခတ်မှု ထုမှုကို ပေးလော့ ပြုလော့"ဟု။
စူဠုပဋ္ဌာကံ အာဟ၊ အလုပ်အကျွေးငယ်ကို ပြောပြီ။
သော တဿ၊ ထိုအလုပ်အကျွေးလူငယ်သည် ထိုဘုရားလောင်း၏။
ဝစနံ သမ္ပဋိစ္ဆိတွာ၊ စကားကို လက်ခံနာယူ၍။
သဗ္ဗေသု ဝီရိယံ၊ လှည်းကုန်သည် အားလုံးတို့သည် ဝီရိယကို။
ဩဿဇိတွာ ဌိတေသုပိ၊ စွန့်လွှတ်၍ တည်ကုန်သော်လည်း။
ဝီရိယံ၊ ဝီရိယကို။
အနောဿဇန္တော၊ မစွန့်ဘဲ။
ဩတရိတွာ ပါသာဏေ၊ ဆင်း၍ ကျောက်ဖျာ၌။
ပဟာရံ အဒါသိ၊ ရိုက်ထုမှုကို ပေးပြီ, ပြုပြီ။
ပါသာဏော မဇ္ဈေ ဘိဇ္ဇိတွာ၊ ကျောက်ဖျာသည် အလယ်၌ ကွဲ၍။
သောတံ သန္နိရုမ္ဘိတွာ အဋ္ဌာသိ၊ ရေအလျဉ်ကို (ရေစီးကြောင်းကို) ကန့်လန့်ပိတ်ဆို၍ တည်ပြီ။
တာလက္ခန္ဓပ္ပမာဏာ ဥဒကဝဋ္ဋိ ဥဂ္ဂဉ္ဆိ၊ ထန်းလုံးပမာဏရှိသော ရေလုံးသည် တက်လာပြီ။
သဗ္ဗေ ပါနီယံ ပိဝိတွာ နှာယိံသု၊ လူနွားအားလုံးတို့သည် သောက်ရေကို သောက်၍ ချိုးကုန်ပြီ။ အတိရေကာနိ အက္ခယုဂါဒီနိ ဖာလေတွာ= ပိုကုန်သော ဝန်ရိုးထမ်းပိုးစသည်တို့ကို ခွဲ၍။
ယာဂုဘတ္တံ ပစိတွာ ဘုဉ္ဇိတွာ၊ ယာဂုနှင့် ထမင်းကို ချက်ကြ၍ စားကြ၍။
ဂေါဏေ စ ဘောဇေတွာ၊ နွားတို့ကိုလည်း စားစေ၍ ကျွေး၍။
သူရိယေ အတ္ထင်္ဂတေ၊ နေသည် ဝင်လတ်သော်။
ဥဒကာဝါဋ သမီပေ ဓဇံ ဗန္ဓိတွာ၊ ရေတွင်းအနီးအနား၌ အလံတံခွန်ကို ဖွဲ့ချည်၍။
ဣစ္ဆိတဋ္ဌာနံ အဂမံသု၊ အလိုရှိရာဌာနသို့ သွားကုန်ပြီ။
တေ တတ္ထ၊ ထိုလှည်းကုန်သည်တို့သည် ထိုရောက်ရာအရပ်၌။
ဘဏ္ဍံ ဝိက္ကိဏိတွာ၊ ကုန်ပစ္စည်းကို ရောင်းချ၍။
ဒိဂုဏံ တိဂုဏံ စတုဂ္ဂုဏံ၊ နှစ်ဆသော သုံးဆသော လေးဆသော။
လာဘံ လဘိတွာ၊ ရောင်းကြေးလာဘ်ကို ရကြ၍။
အတ္တနော ဝသနဋ္ဌာနမေဝ အဂမံသု၊ မိမိတို့၏ နေရာဌာနသို့သာ သွားကုန်ပြီ။
တေ တတ္ထ၊ ထိုလှည်းကုန်သည်တို့သည် ထိုမိမိတို့ နေရာဌာန၌။
ယာဝတာယုကံ ဌတွာ၊ အသက်ရှည်သမျှကာလပတ်လုံး တည်နေကြ၍။
ယထာကမ္မံ ဂတာ၊ ကံအားလျော်စွာ လားကုန်ပြီ။
ဗောဓိသတ္တောပိ ဒါနာဒီနိ၊ ဘုရားလောင်း လှည်းကုန်သည်သည်လည်း ဒါနအစရှိကုန်သော။
ပုညာနိ ကတွာ၊ ပါရမီကုသိုလ်တို့ကို ပြုကျင့်၍။
ယထာကမ္မမေဝ ဂတော၊ ကံအားလျော်စွာသာ လားပြီ။
သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓေါ ဣမံ ဓမ္မဒေသနံ ကထေတွာ၊ ဘုရားရှင်သည် ဤတရားဒေသနာကို ဟောတော်မူ၍။
အဘိသမ္ဗုဒ္ဓေါဝ၊ ဘုရားဖြစ်တော်မူပြီးမှသာ။
ဣမံ ဂါထံ အာဟ၊ ဤဂါထာကို ရွတ်ဆိုပြီ။ ဂါထာနက်ကား--
၂။ အကိလာသုနော ဝဏ္ဏုပထေ ခဏန္တာ၊ မပျင်းမရိ ဝီရိယရှိသူတို့သည် သဲလမ်းခရီး၌ တူးကြကုန်သော်။
ဥဒင်္ဂဏေ တတ္ထ၊ လူတို့သွားလာရာဖြစ်၍ ရေတွင်းမရှိ ကွင်းပြင်ဖြစ်သော ထိုသဲလမ်းခရီး၌။
ပပံ အဝိန္ဒုံ၊ သောက်ရေကို ရကုန်ပြီ, ဝါ ရေများစွာကို ရကုန်ပြီ။
ဧဝံ မုနိ၊ ဤအတူ ရဟန်းသည်။
ဝီရိယဗလူပပန္နော အကိလာသု၊ ဝီရိယ ကိုယ်အား, ဉာဏ်အားနှင့် ပြည့်စုံ၍ မပျင်းမရိသော်။
ဟဒယဿ သန္တိံ ဝိန္ဒေ၊ စိတ်နှလုံး၏ ငြိမ်းအေးမှုပြုတတ်သော ဈာန်, ဝိပဿနာဉာဏ်, အဘိညာဉ်, အရဟတ္တမဂ်ဉာဏ်ကို ရ၏ ရနိုင်၏။
တတ္ထ၊ ထိုဂါထာ၌။
အကိလာသုနောတိ၊ မပျင်းမရိသူတို့ ဟူသည်။
နိက္ကောသဇ္ဇာ အာရဒ္ဓဝီရိယာ၊ ပျင်းရိမှု မရှိကုန်ဘဲ အားထုတ်အပ်သော ဝီရိယရှိသူတို့တည်း။
ဝဏ္ဏုပထေတိ၊ ဝဏ္ဏုပထေဟူသော ပါဌ်၌။
ဝါလုကာ ဝဏ္ဏု ဝုစ္စတိ၊ သဲကို ဝဏ္ဏုဟူ၍ ခေါ်ဆိုအပ်၏။
ဝါလုကာမဂ္ဂေ ဣတိ အတ္ထော၊ သဲလမ်းခရီး၌ ဤကား ဝဏ္ဏုပထေ၏ အနက်တည်း။
**ခဏန္တာ**တိ ဘူမိံ ခဏမာနာ၊ တူးကုန်သော်ဟူသည်ကား သဲမြေကို တူးကုန်သော်တည်း။
**ဥဒင်္ဂဏေ**တိ ဧတ္ထ ဥဒါတိ နိပါတော၊ ဥဒင်္ဂဏေဟူသော ဤပါဌ်၌ ဥဒဟူသည် အနက်မရှိ နိပါတ်သာတည်း။
**အင်္ဂဏေ**တိ မနုဿာနံ သဉ္စရဏဋ္ဌာနေ၊ ကွင်းပြင်၌ဟူသည်ကား လူတို့၏ သွားလာရာဌာန၌။
အနာဝါဋေ ဘူမိဘာဂေ၊ သောက်ရေတွင်းမရှိသော သဲမြေအဖို့၌။
ဣတိ အတ္ထော၊ ဤကား အင်္ဂဏေ၏အနက်တည်း။
**တတ္ထာ**တိ တသ္မိံ ဝဏ္ဏုပထေ၊ ထို၌ဟူသည်ကား ထိုသဲလမ်းခရီး၌တည်း။
**ပပံ အဝိန္ဒုန္တိ** ဥဒကံ ပဋိလဘိံသု၊ ပပံ အဝိန္ဒုံဟူသည်ကား ရေကို ရကုန်ပြီတည်း။
ဟိ ဥဒကံ၊ မှန်၏ ရေကို။
ပပီယနဘာဝေန ပပါတိ ဝုစ္စတိ၊ သောက်အပ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့် ပပဟူ၍ ခေါ်ဆိုအပ်၏။
ဝါ ပဝဒ္ဓံ အာပံ ပပံ၊ တစ်နည်းကား အပြားအားဖြင့် သဲမြေအတွင်း ကြီးရင့်နေသော ရေကို, အပြားအားဖြင့် သဲမြေအတွင်းကြီးရင့်နေသောရေကို။
မဟောဒကံ ဣတိ အတ္ထော၊ များစွာသောရေကို ဤကား ပပံ၏ အဓိပ္ပါယ်နက်တည်း။
ဧဝန္တိ ဩပမ္မပဋိပါဒနံ၊ ဧဝံ ဟူသည်ကား ဥပမာကို ဥပမေယျနှင့် နှီးနှောတိုက်ဆိုင်စေခြင်းတည်း။
မုနီတိ ဉာဏံ၊ မုနိဟူသော စကားရပ်၌ ဉာဏ်ကိုလည်းကောင်း။
ကာယမောနေယျာဒီသု အညတရံဝါ၊ ကာယမောနေယျ စသည်တို့တွင် တစ်မျိုးမျိုးကိုလည်းကောင်း။
မောနံ ဝုစ္စတိ၊ မောနဟူ၍ ခေါ်ဆိုအပ်၏။
တေန သမန္နာဂတတ္တာ၊ ထိုမောနနှင့် ပြည့်စုံသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
ပုဂ္ဂလော မုနီတိ ဝုစ္စတိ၊ ပုဂ္ဂိုလ်ကို မုနိဟူ၍ ခေါ်ဆိုအပ်၏။
သော ပန ဧသော၊ ထိုဆိုခဲ့ပြီးသော ဤမုနိသည်ကား။
အဂါရိယမုနိ အနဂါရိယမုနိ၊ အဂါရိယမုနိလည်းကောင်း အနဂါရိယမုနိလည်းကောင်း။
သေက္ခမုနိ အသေက္ခမုနိ၊ သေက္ခမုနိလည်းကောင်း, အသေက္ခမုနိလည်းကောင်း။
ပစ္စေကဗုဒ္ဓမုနိ မုနိမုနိ၊ ပစ္စေကဗုဒ္ဓမုနိလည်းကောင်း, မုနိမုနိလည်းကောင်း။
ဣတိ အနေကဝိဓော၊ ဤသို့ များသောအပြား ရှိ၏။
တတ္ထ၊ ထိုမုနိတို့တွင်။
အာဂတဖလော ဝိညာတသာသနော၊ လာပြီးသော ဖိုလ်ရှိသော (ဖိုလ်ရပြီးသော) ဘုရားအဆုံးအမ သိပြီးသော။
ဂိဟီ အဂါရိယမုနီတိ၊ လူဝတ်ကြောင်သည် အဂါရိယမုနိမည်၏။
တထာရူပေါဝ ပဗ္ဗဇိတော၊ ထိုသို့မဂ်ဖိုလ်ရပြီး ဘုရားအဆုံးအမသိပြီးသော သဘောရှိသည်သာ ဖြစ်သော ရဟန်းသာမဏေသည်။
အနဂါရိယမုနီတိ၊ အနဂါရိယမုနိမည်၏။
သတ္တသေက္ခာ သေက္ခမုနီတိ၊ သေက္ခပုဂ္ဂိုလ် (၇)ယောက်တို့သည် သေက္ခမုနိမည်၏။
ခီဏာသဝေါ အသေက္ခမုနီတိ၊ ရဟန္တာသည် အသေက္ခမုနိမည်၏။
ပစ္စေကသမ္ဗုဒ္ဓေါ ပစ္စေကဗုဒ္ဓမုနီတိ၊ ရှင်ပစ္စေကဗုဒ္ဓါသည် ပစ္စေကဗုဒ္ဓမုနိမည်၏။
သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓေါ မုနိမုနီတိ၊ ဘုရားရှင်သည် မုနိမုနိမည်တော်မူ၏။
ဣမသ္မိံ ပန အတ္ထေ၊ ဤအနက်အရာ၌ကား။
သဗ္ဗသင်္ဂါဟကဝသေန၊ အားလုံးပေါင်းယူသည့်အစွမ်းအားဖြင့်။
မောနေယျသင်္ခါတာယ ပညာယ၊ မောနေယျဟု ခေါ်ဆိုအပ်သောပညာနှင့်။
သမန္နာဂတော မုနီတိ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ပြည့်စုံသူကို မုနိဟူ၍ သိအပ်သိထိုက်၏။
**ဝီရိယဗလူပပန္နော**တိ၊ ဝီရိယနှင့်, အားနှင့်ပြည့်စုံသူဟူသည်။
ဝီရိယေန စေဝ၊ ဝီရိယနှင့်လည်းကောင်း။
ကာယဗလဉာဏဗလေန စ သမန္နာဂတော၊ ကိုယ်အား ဉာဏ်အားနှင့်လည်းကောင်း ပြည့်စုံသူတည်း။
အကိလာသူတိ နိက္ကောသဇ္ဇော၊ အကိလာသုဟူသည်ကား ပျင်းရိမှု မရှိသူတည်း။
ကာမံ တစော စ နှာရု စ၊ စင်စစ်အရေသည်လည်းကောင်း အကြောသည်လည်းကောင်း။
အဋ္ဌိ စ အဝသိဿတု၊ အရိုးသည်လည်းကောင်း ကြွင်းကျန်ပါစေ။
သရီရေ မံသလောဟိတံ၊ ခန္ဓာကိုယ်၌ အသားအသွေးသည်။
နိဿေသံ ဥပသုဿတု၊ အကြွင်းအကျန်မရှိအောင် ခန်းခြောက်ပါစေ။
ဣတိ ဧဝံ ဝုတ္တေန၊ ဤသို့ ဟောတော်မူအပ်သော။
စတုရင်္ဂသမန္နာဂတေန ဝီရိယေန၊ အင်္ဂါလေးပါးနှင့် ပြည့်စုံသော ဝီရိယနှင့်။
သမန္နာဂတတ္တာ အနလသော၊ ပြည့်စုံသည်၏အဖြစ်ကြောင့် မပျင်းရိသူတည်း။
ဝိန္ဒေ ဟဒယဿ သန္တိန္တိ၊ စိတ်နှလုံး၏ ငြိမ်းအေးမှု ပြုတတ်သည်ကို ရ၏ဟူသည်ကား။
စိတ္တဿပိ ဟဒယရူပဿပိ၊ စိတ်၏လည်းကောင်း, နှလုံးရုပ်၏လည်းကောင်း။
သီတလဘာဝကရဏေန၊ ငြိမ်းအေးသည်ကို ပြုတတ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
သန္တိန္တိ သင်္ခံ ဂတံ၊ ငြိမ်းအေးမှုပြုသည်ဟုခေါ်ထိုက်သည့် အဖြစ်သို့ ရောက်သော။
ဈာနဝိပဿနာဘိညာအရဟတ္တမဂ္ဂဉာဏသင်္ခါတံ အရိယဓမ္မံ၊ ဈာန်, ဝိပဿနာဉာဏ် အဘိညာဉ်, အရဟတ္တမဂ်ဉာဏ်ဟု ဆိုအပ်သော အရိယာတို့ တရားကို။
ဝိန္ဒတိံ ပဋိလဘတိ ဣတိ အတ္ထော၊ ရ၏ ဤကား ဝိန္ဒေ ဟဒယဿ သန္တိံ၏ အနက်တည်း။
ဟိ ဘဂဝတာ၊ မှန်၏ ဘုရားရှင်သည်။
"ဘိက္ခဝေ ကုသီတော၊ အိုရဟန်းတို့ ပျင်းရိသူသည်။
ပါပကေဟိ အကုသလေဟိ ဓမ္မေဟိ၊ ယုတ်မာကုန်သော အကုသိုလ်ဖြစ်ကုန်သော တရားတို့နှင့်။
ဝေါကိဏ္ဏော ဒုက္ခံ ဝိဟရတိ၊ ရောပြွမ်းလျက် ဆင်းရဲစွာ နေရ၏။
မဟန္တံ သဒတ္ထံ စ ပရိဟာပေတိ၊ ကြီးကျယ်မြင့်မြတ်သော ကိုယ်ကျိုးကိုလည်း ဆုတ်ယုတ်စေ၏။
ဘိက္ခဝေ အာရဒ္ဓဝီရိယော စ ခေါ၊ အိုရဟန်းတို့ အားထုတ်အပ်သော ဝီရိယရှိသူသည်ကား။
ပါပကေဟိ အကုသလေဟိ ဓမ္မေဟိ၊ ယုတ်မာကုန်သော အကုသိုလ်ဖြစ်ကုန်သော တရားတို့မှ။
ပဝိဝိတ္တော သုခံ ဝိဟရတိ၊ ကင်းဆိတ်လျက် ချမ်းသာစွာ နေရ၏။
မဟန္တံ သဒတ္ထံ စ ပရိပူရေတိ၊ ကြီးကျယ်မြင့်မြတ်သော ကိုယ်ကျိုးကိုလည်း ပြည့်စုံစေ၏။
ဘိက္ခဝေ ဟီနေန၊ အိုရဟန်းတို့ ညံ့ဖျင်းသော သဒ္ဓါ ဝီရိယ သတိ သမာဓိ ပညာဖြင့်။
အဂ္ဂဿ ပတ္တိ န ဟောတီတိ၊ မြင့်မြတ်သော အရဟတ္တဖိုလ်သို့ ရောက်ခြင်းမည်သည် မဖြစ်"ဟု။
ဧဝံ အနေကေဟိ သုတ္တေဟိ၊ ဤသို့ များစွာကုန်သော သုတ်တို့ဖြင့်။
ကုသီတဿ ဒုက္ခဝိဟာရော၊ ဝီရိယညံ့ဖျင်းသူ၏ ဆင်းရဲစွာနေရခြင်းကိုလည်းကောင်း။
အာရဒ္ဓဝီရိယဿ သုခဝိဟာရော စ သံဝဏ္ဏိတော၊ အားထုတ်အပ်သော ဝီရိယရှိသူ၏ ချမ်းသာစွာနေရခြင်းကိုလည်းကောင်း ကောင်းစွာ ဖွင့်ဆိုဟောကြားအပ်ပြီ။
ဣဓာပိ အာရဒ္ဓဝီရိယဿ၊ ဤဂါထာ၌လည်း အားထုတ်အပ်သော ဝီရိယရှိသော။
အကတာဘိနိဝေသဿ ဝိပဿကဿ၊ နှလုံးသွင်းမှု မပြုဖူးသော ဝိပဿနာရှုသူသည်။
ဝီရိယဗလေန အဓိဂန္တဗ္ဗံ၊ ဝီရိယစွမ်းအားဖြင့် ရထိုက်သော။
တမေဝ သုခဝိဟာရံ ဒဿေန္တော၊ ထိုချမ်းသာစွာနေရမှုကိုပင် ပြတော်မူလိုသော ဘုရားရှင်သည်။
"ဧဝံ မုနီ ဝီရိယဗလူပပန္နော။ အကိလာသု ဝိန္ဒေ ဟဒယဿ သန္တိ"န္တိ အာဟ၊ ဧဝံ မုနီ ဝီရိယဗလူပပန္နော။ အကိလာသု ဝိန္ဒေ ဟဒယဿ သန္တိံဟု ဟောတော်မူပြီ။
"တေ ဝါဏိဇာ အကိလာသုနော၊ ထိုလှည်းကုန်သည်တို့သည် မပျင်းရိကုန်ဘဲ။
ဝဏ္ဏုပထေ ခဏန္တာ၊ သဲလမ်းခရီးအနီး၌ တူးကြကုန်သော်။
ဥဒကံ လဘိံသု ယထာ၊ ရေကို ရကြကုန်သကဲ့သို့။
ဧဝံ ဣမသ္မိမ္ပိ သာသနေ၊ ဤအတူ ဤငါဘုရားသာသနာတော်၌လည်း။
အကိလာသု ဟုတွာ၊ မပျင်းရိသည် ဖြစ်၍။
ဝါယမမာနော ပဏ္ဍိတော ဘိက္ခု၊ အားထုတ်သော ပဋိသန္ဓေပညာရှိသော ရဟန်းသည်။
ဟဒယဿ သန္တိံ၊ စိတ်နှလုံးကို ငြိမ်းအေးစေတတ်သော။
ဣမံ ဈာနာဒိဘေဒံ လဘတိ၊ ဤဈာန်စသော တရားထူးကို ရ၏, ရနိုင်၏။
ဘိက္ခု သော တွံ ပုဗ္ဗေ၊ အိုရဟန်း ထိုသင်ရဟန်းသည် ရှေး၌, ရှေးက။
ဥဒကမတ္တဿ အတ္ထာယ၊ ရေကလေးမျှလောက်၏ အကျိုးငှာ။
ဝီရိယံ ကတွာ၊ ဝီရိယကို ပြုပြီး၍။
ဣဒါနိ ဧဝရူပေ၊ ယခုအခါ၌ ဤသို့တွေ့ကြုံရခဲသောသဘောရှိသော။
မဂ္ဂဖလဒါယကေ နိယျာနိကသာသနေ၊ မဂ်ဖိုလ်ကျိုးပေးတတ်သော ဆင်းရဲမှ ထွက်မြောက်ကြောင်း သာသနာတော်၌။
ကသ္မာ ဝီရိယံ ဩဿဇသီတိ၊ အဘယ်ကြောင့် ဝီရိယကို စွန့်သနည်း"ဟု။
ဣဒံ ဝုတ္တံ ဟောတိ၊ ဤအနက်အဓိပ္ပာယ်ကို ရှင်တော်ဘုရား ဆိုတော်မူလိုသည် ဖြစ်၏။
ဧဝံ ဣမံ ဓမ္မဒေသနံ ဒဿေတွာ၊ ဤသို့ ဤတရားဒေသနာတော်ကို ပြတော်မူပြီး၍။
စတ္တာရိ သစ္စာနိ ပကာသေသိ၊ လေးပါးကုန်သော သစ္စာတို့ကို ပြတော်မူပြီ။
သစ္စပရိယောသာနေ ဩဿဋ္ဌဝီရိယော ဘိက္ခု၊ သစ္စာလေးပါးပြပြီးသည့်အဆုံး၌ စွန့်လွှတ်အပ်သော ဝီရိယရှိသော ရဟန်းသည်။
အဂ္ဂဖလေ အရဟတ္တေ ပတိဋ္ဌာသိ၊ အမြတ်ဆုံးဖိုလ်ဖြစ်သော အရဟတ္တဖိုလ်၌ တည်ပြီ။
သတ္ထာပိ ဒွေ ဝတ္ထူနိ ကထေတွာ၊ ရှင်တော်ဘုရားသည်လည်း အတိတ်ပစ္စုပ္ပန်ဝတ္ထုကြောင်းနှစ်မျိုးတို့ကို ဟောတော်မူပြီး၍။
အနုသန္ဓိံ ဃဋေတွာ၊ အနုသန္ဓေကို ဆက်စပ်တော်မူ၍။
"တသ္မိံ သမယေ ဝီရိယံ အနောဿဇိတွာ၊ ငါဘုရားလှည်းကုန်သည် ဖြစ်ရာ ထိုအခါ၌ ဝီရိယကို မစွန့်မူ၍။
ပါသာဏံ ဘိန္ဒိတွာ၊ ကျောက်ဖျာကို တူဖြင့် ရိုက်ခွဲ၍။
မဟာဇနဿ ဥဒကဒါယကော စူဠုပဋ္ဌာကော၊ လူအများအား ရေရအောင်လုပ်ပေးသော အလုပ်အကျွေးလူငယ်သည်။
ဩဿဋ္ဌဝီရိယော အယံ ဘိက္ခု အဟောသိ၊ စွန့်လွှတ်အပ်သော ဝီရိယရှိသော ဤရဟန်းသည် ဖြစ်လာပြီ။
အဝသေသပရိသာ ဣဒါနိ၊ လှည်းကုန်သည်ဘဝက ကြွင်းကျန်သော ပရိသတ်တို့သည် ယခုဘုရားဖြစ်ရာအခါ၌။
ဗုဒ္ဓပရိသာ ဇာတာ၊ ငါဘုရားပရိသတ်တို့သည် ဖြစ်လာကုန်ပြီ။
သတ္ထဝါဟဇေဋ္ဌကော ပန၊ ထိုအခါက လှည်းကုန်သည်ကြီးသည်ကား။
အဟမေဝ အဟောသိန္တိ၊ ငါဘုရားသည်သာ ဖြစ်လာပြီ"ဟု။
ဇာတကံ သမောဓာနေတွာ ဒဿေသိ၊ ဇာတ်ကို ပေါင်း၍ ပြတော်မူပြီ။
ဣတိ ဒေသနံ နိဋ္ဌာပေသိ၊ ဤသို့ဇာတ်ပေါင်းပြပြီး၍ တရားဒေသနာတော်ကို ပြီးဆုံးစေတော်မူပြီ။
**ဝဏ္ဏုပထဇာတကဝဏ္ဏနာ ဒုတိယာ**၊ **နှစ်ခုမြောက်ဖြစ်သော ဝဏ္ဏုပထဇာတ်အဖွင့်တည်း။**