**မိဂံ တိပလ္လတ္ထန္တိ** ဣဒံ၊ မိဂံ တိပလ္လတ္ထံ စသော ဤတရားဒေသနာတော်ကို။
သတ္ထာ ကောသမ္ဗိယံ၊ ဘုရားရှင်သည် ကောသမ္ဗီမြို့နား၌။
ဗဒရိကာရာမေ ဝိဟရန္တော၊ ဗဒရိကာရုံကျောင်းတော်၌ (ဇီးခြံကျောင်းတော်၌) နေတော်မူစဉ်။
သိက္ခာကာမံ ရာဟုလတ္ထေရံ၊ ကျင့်ဝတ်သိက္ခာ အလွန်နှစ်သက်လိုလားစွာ ကျင့်တော်မူသော အရှင်ရာဟုလထေရ်ကို။
အာရဗ္ဘ ကထေသိ၊ အကြောင်းပြု၍ ဟောတော်မူပြီ။
ဟိ ဧကသ္မိ ကာလေ၊ ချဲ့ပြောအံ့ အခါတစ်ပါး၌။
သတ္ထရိ အာဠဝိနဂရံ ဥပနိဿာယ၊ ဘုရားရှင်သည် အာဠဝီမြို့ကို မှီ၍။
အဂ္ဂါဠဝေ စေတိယေ ဝိဟရန္တေ၊ အဂ္ဂါဠဝမည်သော စေတီနတ်ကွန်း၌ နေတော်မူစဉ်။
ဗဟူ ဥပါသကာ ဥပါသိကာ၊ များစွာကုန်သော ဥပါသကာတို့သည်လည်းကောင်း ဥပါသိကာမတို့သည်လည်းကောင်း။
ဘိက္ခူ စ ဘိက္ခုနိယော စ၊ ရဟန်းတို့သည်လည်းကောင်း ရဟန်းမတို့သည်လည်းကောင်း။
ဝိဟာရံ ဓမ္မဿဝနတ္ထာယ ဂစ္ဆန္တိ၊ ဗဒရိကာရုံကျောင်းတော်သို့ တရားနာခြင်းငှာ သွားကြကုန်၏။
ဒိဝါ ဓမ္မဿဝနံ ဟောတိ၊ နေ့အခါ၌ တရားနာခြင်းသည် ဖြစ်၏။
ကာလေ ဂစ္ဆန္တေ ပန၊ အချိန်အခါသည် ကုန်လွန်သွားသော်ကား။
ဥပါသိကာယော ဘိက္ခုနိယော စ န ဂစ္ဆိံသု၊ ဥပါသိကာမတို့သည်လည်းကောင်း ရဟန်းမတို့သည်လည်းကောင်း မသွားကြပြီ။
ဘိက္ခူ စေဝ ဥပါသကာ စ အဟေသုံ၊ ရဟန်းတို့သည်သာလည်းကောင်း ဥပါသကာတို့သည်သာလည်းကောင်း ရှိကုန်ဖြစ်ကုန်ပြီ။
တတော ပဋ္ဌာယ၊ ထိုရဟန်းနှင့် ဥပါသကာတို့သာ ရှိရာအခါမှ စ၍။
ဓမ္မဿဝနံ ဇာတံ၊ ညတရားနာခြင်းသည် ဖြစ်ပြီ။
ဓမ္မဿဝနပရိယောသာနေ ထေရာ ဘိက္ခူ၊ တရားနာပြီးအဆုံး၌ ထေရ်ကြီးဖြစ်ကုန်သော ရဟန်းတို့သည်။
အတ္တနော အတ္တနော၊ မိမိ, မိမိတို့၏။
ဝသနဋ္ဌာနာနိ ဂစ္ဆန္တိ၊ နေရာဌာနတို့ကို ကြွသွားကုန်၏။
ဒဟရာ သာမဏေရာ စ၊ ရဟန်းငယ်တို့သည်လည်းကောင်း ကိုရင်တို့သည်လည်းကောင်း။
ဥပါသကေဟိ သဒ္ဓိံ၊ ဥပါသကာတို့နှင့် အတူ။
ဥပဋ္ဌာနသာလာယံ သယန္တိ၊ ဆည်းကပ်ရာဇရပ်၌ အိပ်ကုန်၏။
နိဒ္ဒံ ဥပဂတေသု တေသု၊ အိပ်ပျော်ခြင်းသို့ ရောက်ကုန်သော ထိုရဟန်းငယ်, ကိုရင်, ဥပါသကာတို့တွင်။
ဧကစ္စေ ဃုရုဃုရုပဿာသာ၊ အချို့တို့တွင် ဃူးဃူးဟု ထွက်သက်ဝင်သက် ရှိကုန်၍။
ကာကစ္ဆမာနာ၊ ဟောက်ကုန်လျက်။
ဒန္တေ ခါဒန္တာ နိပဇ္ဇိံသု၊ သွားတို့ကို ကြိတ်ကုန်လျက် အိပ်ကုန်ပြီ။
ဧကစ္စေ မုဟုတ္တံ၊ အချို့တို့သည် တစ်မုဟုတ်မျှ။
နိဒ္ဒါယိတွာ ဥဋ္ဌဟိံသု၊ အိပ်၍ ထကုန်ပြီ။
တေ တံ ဝိပ္ပကာရံ ဒိသွာ၊ တစ်မုဟုတ်မျှအိပ်၍ ထကြသော ထိုသူတို့သည် ထိုဖောက်ပြန်သော အိပ်ပျော်မှုကို မြင်ရ၍။
ဘဂဝတော အာရောစေသုံ၊ ဘုရားရှင်အား လျှောက်ထားကုန်ပြီ။
"ယော ပန ဘိက္ခု အနုပသမ္ပန္နေန၊ အကြင်ရဟန်းသည် လူသာမဏေနှင့်။
သဟသေယျံ ကပ္ပေယျ၊ တစ်မိုးတစ်ရံတည်းသော ကျောင်း၌ တကွအိပ်ခြင်းကို ပြုငြားအံ့။
ပါစိတ္တိယန္တိ၊ ပါစိတ်အာပတ်သင့်၏"ဟု။
ဘဂဝါ သိက္ခာပဒံ ပညပေတွာ၊ ဘုရားရှင်သည် သိက္ခာပုဒ်ကို ပညတ်တော်မူ၍။
ကောသမ္ဗိံ အဂမာသိ၊ ကောသမ္ဗီမြို့သို့ ကြွတော်မူပြီ။
တတ္ထ ဘိက္ခူ၊ ထိုကောသမ္ဗီမြို့၌ ရဟန်းတို့သည်။
အာယသ္မန္တံ ရာဟုလံ၊ ရှင်ရာဟုလာကို။
"အာဝုသော ရာဟုလ ဘဂဝတာ၊ ငါ့ရှင် ရာဟုလာ ဘုရားရှင်သည်။
သိက္ခာပဒံ ပညတ္တံ၊ သိက္ခာပုဒ်ကို ပညတ်အပ်ပြီ။
ဣဒါနိ တွံ၊ ယခုအခါ အသင် ရာဟုလာသည်။
အတ္တနော ဝသနဋ္ဌာနံ၊ ကိုယ့်အတွက် နေစရာကို။
ဇာနာဟီတိ အာဟံသု၊ သိလော့ဟု ဆိုကြပြီ။
ပုဗ္ဗေ ပန တေ ဘိက္ခူ၊ ရှေးအခါ၌ကား ထိုရဟန်းတို့သည်။
ဘဂဝတိ ဂါရဝံ စ၊ ဘုရားရှင်၌ ရိုသေလေးမြတ်ခြင်းကိုလည်းကောင်း။
တဿ အာယသ္မတော သိက္ခာကာမတံ စ ပဋိစ္စ၊ ထိုအရှင်ရာဟုလာ၏ ကျင့်ဝတ်သိက္ခာ လွန်စွာလိုလားသည်၏ အဖြစ်ကိုလည်းကောင်း အစွဲပြု၍။
အတ္တနော ဝသနဋ္ဌာနံ၊ မိမိတို့၏ နေရာဌာနသို့။
အာဂတံ တံ၊ ရောက်လာသော ထိုရှင်ရာဟုလာကို။
အတိဝိယ သင်္ဂဏှန္တိ၊ အလွန်ပင် ချီးမြှောက်ကုန်၏။
ခုဒ္ဒကမဉ္စကံ ပညပေတွာ၊ ညောင်စောင်းငယ်လေးကို ခင်း၍။
ဥဿီသကကရဏတ္ထာယ စီဝရံ ဒေန္တိ၊ ခေါင်းအုံးကလေး လုပ်ဖို့ရာ သင်္ကန်းကို ပေးကုန်၏။
တံ ဒိဝသံ ပန သိက္ခာပဒဘယေန၊ ထိုနေ့၌ကား သိက္ခာပုဒ်လွန်ကျူးရမည့်ဘေးကြောင့်။
ဝသနဋ္ဌာနမ္ပိ န အဒံသု၊ နေစရာကိုသော်မျှလည်း မပေးကုန်ပြီ။
ရာဟုဘဒ္ဒေါပိ၊ ရာဟုလာအရှင်မြတ်သည်လည်း။
မေ ပိတာတိ ဒသဗလဿ ဝါ၊ ငါ၏ ဖခင်ဟု တွေး၍ ဘုရားရှင်၏သော်လည်းကောင်း။
မေ ဥပဇ္ဈာယောတိ၊ ငါ၏ ဥပဇ္ဈာယ်ဟု တွေး၍။
ဓမ္မသေနာပတိနော ဝါ၊ တရားစစ်သူကြီး အရှင်သာရိပုတ္တရာ၏သော်လည်းကောင်း။
မေ အာစရိယောတိ၊ ငါ၏ သရဏဂုံဆရာဟု တွေး၍။
မဟာမောဂ္ဂလ္လာနဿ ဝါ၊ အရှင်မဟာမောဂ္ဂလာန်၏သော်လည်းကောင်း။
မေ စူဠပိတာတိ၊ ငါ၏ ဘထွေးတော်ဟု တွေး၍။
အာနန္ဒတ္ထေရဿ ဝါ၊ အရှင်အာနန္ဒာထေရ်၏သော်လည်းကောင်း။
သန္တိကံ အဂန္တွာ၊ အထံသို့ မသွားမူ၍။
ဒသဗလဿ ဝဠဉ္ဇနဝစ္စကုဋိံ၊ အားတော်ဆယ်ပါးသခင်, ဘုရားရှင်သည် အသုံးပြုအပ်သော ဝစ္စကုဋီသို့။
ဗြဟ္မဝိမာနံ ပဝိသန္တော ဝိယ၊ ဗြဟ္မာ့ဗိမာန်သို့ ဝင်ဘိသကဲ့သို့။
ပဝိသိတွာ ဝါသံ ကပ္ပေသိ၊ ဝင်၍နေခြင်းကို ပြုပြီ။
ဟိ ဗုဒ္ဓါနံ ဝဠဉ္ဇနကုဋိယံ၊ မှန်၏ ဘုရားရှင်တို့သည် အသုံးပြုအပ်သော ဝစ္စကုဋီ၌။
ဒွါရံ သုပိဟိတံ ဟောတိ၊ တံခါးကို ကောင်းစွာ ပိတ်အပ်သည် ဖြစ်၏။
ဂန္ဓပရိဘဏ္ဍကတာ၊ မြေကို နံ့သာဖြင့် ပြေပြစ်အောင် ပြုအပ်၏။
ဂန္ဓဒါမမာလာဒါမာနိ၊ နံ့သာပန်းဆိုင်, အပွင့်ပန်းဆိုင်းတို့ကို။
ဩသာရိတာနေဝ ဟောန္တိ၊ သွင်းအပ်ဆွဲထားအပ်ကုန်သည်သာ ဖြစ်ကုန်၏။
သဗ္ဗရတ္တိံ ဒီပေါ ဈာယတိ၊ တစ်ညလုံး ဆီမီးသည် တောက်လောင်၏ (ထွန်းလင်း၏)။
ရာဟုလဘဒ္ဒေါ ပန တဿာ ကုဋိယာ၊ ရာဟုလာအရှင်မြတ်သည်ကား ထိုဘုရားရှင်ဝစ္စကုဋီ၏။
ဣမံ သမ္ပတ္တိံ ပဋိစ္စ၊ ဤဆိုခဲ့ပြီး ပြည့်စုံမှုကို အစွဲပြု၍။
တတ္ထ ဝါသံ န ဥပဂတော၊ ထိုဘုရားရှင်ဝစ္စကုဋီ၌ နေမှုသို့ ကပ်ရောက်သည်မဟုတ်။
ဘိက္ခူဟိ၊ ရဟန်းတို့သည်။
ဝသနဋ္ဌာနံ ဇာနာဟီတိ ဝုတ္တတ္တာ ပန၊ နေစရာကို သိလော့ဟု ဆိုအပ်သည့် အဖြစ်ကြောင့်ကား။
ဩဝါဒဂါရဝေန သိက္ခာကာမတာယ၊ ဩဝါဒကို ရိုသေလေးမြတ်ခြင်းကြောင့် ကျင့်ဝတ်သိက္ခာကို လွန်စွာလိုလားသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
တတ္ထ ဝါသံ ဥပဂတော၊ ထိုဘုရားရှင်ဝစ္စကုဋီ၌ နေခြင်းသို့ ကပ်ရောက်ပြီ။
ဟိ အန္တရန္တရာ ဘိက္ခူ၊ စကားကို ချဲ့ပြောရသော် အကြားအကြားကာလ၌ ရဟန်းတို့သည်။
တံ အာယသ္မန္တံ ဒူရတောဝ အာဂစ္ဆန္တံ ဒိသွာ၊ ထိုရှင်ရာဟုလာကို အဝေးမှပင် လာနေသည်ကို မြင်၍။
တဿ ဝီမံသနတ္ထာယ၊ ထိုရှင်ရာဟုလာကို စုံစမ်းခြင်းငှာ။
မုဋ္ဌိသမ္မဇ္ဇနိံ ဝါ ကစဝရဆဍ္ဍနကံ ဝါ၊ လက်ဆုပ်တံမြက်စည်းကိုလည်းကောင်း တံမြက်ချေးစွန့်ရန် ကော်ကိုလည်းကောင်း။
ဗဟိ ခိပိတွာ၊ အပြင်ဘက်၌ ပစ်ထားကြ၍။
တသ္မိံ အာဂတေ၊ ထိုရှင်ရာဟုသည် ရောက်လာသော်။
အာဝုသော ဣမံ၊ ငါ့ရှင်တို့ ဤလက်ဆုပ်တံမြက်စည်းနှင့် အမှိုက်ကျုံးကော်ကို။
ကေန ဆဍ္ဍိတန္တိ ဝဒန္တိ၊ ဘယ်သူသည် စွန့်ပစ်အပ်သနည်းဟု ပြောကြကုန်၏။
တတ္ထ ကေဟိစိ၊ ထိုရဟန်းတို့တွင် အချို့ရဟန်းတို့က။
ရာဟုလော ဣမိနာ မဂ္ဂေန၊ ရာဟုလာသည် ဤလမ်းဖြင့်။
ဂတောတိ ဝုတ္တေ၊ သွား၏ဟု ပြောအပ်သော်။
သော အာယသ္မာ၊ ထိုရှင်ရာဟုလာသည်။
ဘန္တေ အဟံ၊ အရှင်ဘုရားတို့ တပည့်တော်ရာဟုလာသည်။
ဧတံ န ဇာနာမီတိ အဝတွာဝ၊ ဤဟာကို မသိပါဟု မပြောမူ၍သာ။
တံ ပဋိသာမေတွာ၊ ထိုလက်ဆုပ်တံမြက်စည်းနှင့် အမှိုက်ကျုံးကော်ကို သိုမှီးသိမ်းဆည်း၍။
မေ ခမထ ဘန္တေတိ၊ တပည့်တော်ရာဟုလာအား သည်းခံတော်မူကြပါဘုရားဟု။
ခမာပေတွာ ဂစ္ဆတိ၊ သည်းခံစေ၍ (ကန်တော့၍) သွား၏။
ဧဝံ ဧသော သိက္ခာကာမော၊ ဤသို့လျှင် ဤအရှင်ရာဟုလာသည် ကျင့်ဝတ်သိက္ခာကို လိုလား၏။
သော တံ သိက္ခာကာမတံယေဝ ပဋိစ္စ၊ ထိုရှင်ရာဟုလာသည် ထိုသိက္ခာလိုလားသည့်အဖြစ်ကိုသာ အစွဲပြု၍။
တတ္ထ ဝါသံ ဥပဂတော၊ ထိုဘုရားရှင်ဝစ္စကုဋီ၌ နေခြင်းသို့ ကပ်ရောက်ပြီ။
အထ သတ္ထာ ပုရေ အရုဏံယေဝ၊ ထိုအခါ ဘုရားရှင်သည် အရုက်မတက်မီပင်။
ဝစ္စကုဋိဒွါရေ ဌတွာ ဥက္ကာသိ၊ ဝစ္စကုဋီတံခါး၌ ရပ်တော်မူ၍ ချောင်းဟန့်တော်မူပြီ။
သောပိ အာယသ္မာ ဥက္ကာသိ၊ ထိုအရှင်ရာဟုလာသည်လည်း ချောင်းဟန့်ပြီ။
ဧသော ကောတိ၊ ဤသူကား မည်သူနည်းဟု မေးတော်မူပြီ။
အဟံ ရာဟုလောတိ၊ တပည့်တော်သည် ရာဟုလာပါဟု။
နိက္ခမိတွာ ဝန္ဒိ၊ ထွက်၍ ရှိခိုးပြီ။
ရာဟုလ ကသ္မာ တွံ၊ ရာဟုလာ ဘာ့ကြောင့်သင်သည်။
ဣဓ နိပန္နော အသီတိ၊ ဤငါဘုရားဝစ္စကုဋီ၌ အိပ်သည် ဖြစ်သနည်းဟုမေးတော်မူပြီ။
ဝသနဋ္ဌာနဿ အဘာဝတော၊ နေစရာ၏ မရှိခြင်းကြောင့်ပါတည်း။
ဘန္တေ ဟိ ပုဗ္ဗေ ဘိက္ခူ၊ မှန်ပါ၏ မြတ်စွာဘုရား ရှေးအခါက ရဟန်းတို့သည်။
မမ သင်္ဂဟံ ကရောန္တိ၊ တပည့်တော် ရာဟုလာအား ချီးမြှင့်ခြင်းကို ပြုပါကုန်၏။
ဣဒါနိ အတ္တနော အာပတ္တိဘယေန၊ ယခုအခါ မိမိတို့၏ အာပတ်သင့်မည့်ဘေးကြောင့်။
ဝသနဋ္ဌာနံ န ဒေန္တိ၊ နေစရာကို မပေးကြပါကုန်။
သွာဟံ၊ ထိုတပည့်တော် ရာဟုလာသည်။
ဣဒံ အညေသံ အသင်္ဃဋ္ဋနဋ္ဌာနန္တိ၊ ဤဝစ္စကုဋီကား အခြားသူတို့အား မထိပါးသောနေရာဟု။
ဣမိနာ ကာရဏေန ဣဓ၊ ဤသို့ တွေးမိခြင်းကြောင့် ဤဝစ္စကုဋီ၌။
နိပန္နော အသ္မီတိ၊ အိပ်သည် ဖြစ်ပါ၏ဟုလျှောက်ပြီ။
အထ ဘဂဝတော၊ လျှောက်ပြီးရာ ထိုအခါ၌ မြတ်စွာဘုရားမှာ။
"ရာဟုလံ ဘိက္ခူ၊ ရာဟုလာကိုပင် ရဟန်းတို့သည်။
ဧဝံ တာဝ ပရိစ္စဇန္တိ၊ ဤသို့ စွန့်ကြသေး၏။
အညေ ကုလဒါရကေ ပဗ္ဗာဇေတွာ၊ အခြားကုန်သော အမျိုးကောင်းသားသူငယ်တို့ကို ရှင်ပြုစေ၍။
ကိံ ကရိဿန္တီတိ၊ အဘယ်သို့ ပြုကြလတ္တံ့နည်း"ဟု။
ဓမ္မသံဝေဂေါ ဥဒပါဒိ၊ တရားနှင့် စပ်သောသံဝေဂသည် ဖြစ်ပြီ။
အထ ဘဂဝါ၊ ဓမ္မသံဝေဂ ဖြစ်တော်မူပြီးရာ ထိုအခါ၌ ဘုရားရှင်သည်။
ပါတောဝ ဘိက္ခူ သန္နိပါတာပေတွာ၊ စောစော၌ပင် ရဟန်းတို့ကို ကောင်းစွာ စည်းဝေးစေ၍။
သာရိပုတ္တ တွံ၊ အိုသာရိပုတ္တရာ သင်သည်။
အဇ္ဇ ကတ္ထစိ၊ ယနေ့ တစ်စုံတစ်ခုသောအရပ်၌။
ရာဟုလဿ ဝုတ္ထဘာဝံ၊ ရာဟုလာ၏ နေခဲ့ကြောင်းကို။
ဇာနာသိ ပန ဣတိ၊ သိပါ၏လောဟု။
ဓမ္မသေနာပတိံ ပုစ္ဆိ၊ တရားစစ်သူကြီး အရှင်သာရိပုတ္တရာကို မေးတော်မူပြီ။
န ဇာနာမိ ဘန္တေတိ၊ မသိပါဘုရားဟု လျှောက်ထားပြီ။
"သာရိပုတ္တ အဇ္ဇ ရာဟုလော၊ သာရိပုတ္တရာ ယနေ့ရာဟုလာသည်။
ဝစ္စကုဋိယံ ဝသိ၊ ငါဘုရားဝစ္စကုဋီ၌ နေခဲ့ပြီ။
သာရိပုတ္တ တုမှေ၊ သာရိပုတ္တရာ သင်တို့သည်။
ရာဟုလံ ဧဝံ ပရိစ္စဇန္တာ၊ ရာဟုလာကိုပင် ဤသို့ စွန့်ပစ်ကုန်သော် (ပစ်စလက်ခတ် ထားကုန်သော်)။
အညေ ကုလဒါရကေ ပဗ္ဗာဇေတွာ၊ အခြားကုန်သော အမျိုးသားကလေးတို့ကို ရျင်ပြုပေးပြီး၍။
ကိံ ကရိဿထ၊ ဘယ်သို့ပြု ကြကုန်မည် ထင်သလဲ။
ဟိ ဧဝံ သန္တေ၊ မှန်၏ ဤသို့ ငါဘုရား ထင်သည့်အတိုင်း ပြုသည် ဖြစ်သော်။
ဣမသ္မိံ သာသနေ ပဗ္ဗဇိတာ၊ ဤ ငါဘုရားသာသနာတော်၌ ရှင်ရဟန်းပြုသူတို့သည်။
ပတိဋ္ဌာ န ဘဝိဿန္တိ၊ မှီခိုအားထားရာရှိကုန်သည် မဖြစ်ကုန်လတ္တံ့။
ဣဒါနိ ဣတော ပဋ္ဌာယ၊ ယခုအခါ ဤနေ့မှ စ၍။
အနုပသမ္ပန္နေန ဧကံ ဒွေ ဒိဝသေ၊ လူသာမဏေကို တစ်ရက်နှစ်ရက်တို့ပတ်လုံး။
အတ္တနော သန္တိကေ ဝသာပေတွာ၊ မိမိ၏အထံ၌ နေစေ၍။
တတိယဒိဝသေ တေသံ၊ တတိယနေ့၌ ထိုလူသာမဏေတို့အတွက်။
ဝသနဋ္ဌာနံ ဉ တွာ၊ နေရာဌာနကို သိ၍။
ဗဟိ ဝါသေထာတိ၊ မိမိညအိပ်ရာပြင်ဘက်၌ အိပ်နေစေကုန်လော့ဟု။
ဣမံ အနုပညတ္တိံ ကတွာ၊ ဤအနုပညတ်ကို ပြုတော်မူ၍။
သိက္ခာပဒံ ပုန ပညပေသိ၊ သဟသေယျသိက္ခာပုဒ်ကို ဥတ္တရိ ဒိရတ္တတိရတ္တံထည့်၍ တစ်ဖန် ပညတ်တော်မူပြီ။
တသ္မိံ သမယေ ဓမ္မသဘာယံ၊ ထိုအခါ တရားသဘင်၌။
သန္နိသိန္နာ ဘိက္ခူ၊ ကောင်းစွာ ထိုင်နေကုန်သော ရဟန်းတို့သည်။
"ပဿထ အာဝုသော၊ ရှုကြလော့ ငါ့ရှင်တို့။
အယံ ရာဟုလော ယာဝ သိက္ခာကာမော ဝတ၊ ရှင်ရာဟုလာသည် အလွန်ပင် ကျင့်ဝတ်သိက္ခာကို လိုလားပါပေစွ။
တဝ ဝသနဋ္ဌာနံ ဇာနာဟိ၊ သင့်အတွက် နေရာဌာနကို ကိုယ့်ဟာကိုယ်သိလော့။
ဣတိ ဝုတ္တော နာမ၊ ဤသို့ အပြောခံရသူမည်သည် ဖြစ်ပါလျက်။
အဟံ ဒသဗလဿ ပုတ္တော၊ တပည့်တော်ကား ဘုရားရှင်၏ သားတော်တည်း။
တုမှာကံ သေနာသနသ္မာ၊ အရှင်ဘုရားတို့၏ ကျောင်းအိပ်ရာနေရာမှ။
တုမှေယေဝ နိက္ခမထာတိ၊ အရှင်ဘုရားတို့သည်သာ ထွက်သွားကြပါဟု။
ဧကံ ဘိက္ခုမ္ပိ အပ္ပဋိပ္ဖရိတွာ၊ ရဟန်းတစ်ပါးကိုသော်မှလည်း ဆန့်ကျင်မှုမပြုမူ၍ (ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် ဘုရားသားတော်အဖြစ် ထင်စွာမပြုမူ၍)။
ဝစ္စကုဋိယံ ဝါသံ ကပ္ပေသီတိ၊ ဘုရားရှင် ဝစ္စကုဋီ၌ နေမှုကို ပြုနိုင်ပေပြီ"ဟု။
ရာဟုလဿ ဂုဏကထံ ကထေန္တိ၊ ရှင်ရာဟုလာ၏ ဂုဏ်ကျေးဇူးစကားကို ချီးမွမ်းပြောဆိုကြကုန်၏။
ဧဝံ တေသု ကထယမာနေသု၊ ဤသို့ ထိုရဟန်းတို့သည် ရှင်ရာဟုလာဂုဏ် ပြောဆိုကုန်လတ်သော်။
သတ္ထာ ဓမ္မသဘံ ဂန္တွာ၊ ဘုရားရှင်သည် တရားသဘင်သို့ ကြွတော်မူ၍။
အလင်္ကတာသနေ နိသီဒိတွာ၊ တန်ဆာဆင်အပ်သောနေရာ၌ ထိုင်နေတော်မူ၍။
"ဘိက္ခဝေ ဧတရဟိ၊ အိုရဟန်းတို့ ယခုအခါ၌။
ကာယ ကထာယ သန္နိသိန္နာ၊ အဘယ်မည်သောစကားဖြင့် ထိုင်နေကုန်သည်။
အတ္ထ နုတိ အာဟ၊ ဖြစ်ကြသနည်း"ဟု မေးတော်မူပြီ။
ဘန္တေ ရာဟုလဿ သိက္ခာကာမကထာယ၊ အိုရှင်တော်ဘုရား ရှင်ရာဟုလာ၏ ကျင့်ဝတ်သိက္ခာကို လိုလားမှုစကားဖြင့်ပါတည်း။
အညာယ ကထာယ န၊ အခြားသော စကားဖြင့် မဟုတ်ပါ။
ဣတိ အာဟံသု၊ ဤသို့ လျှောက်ထားကုန်ပြီ။
သတ္ထာ၊ ဘုရားရှင်သည်။
ဘိက္ခဝေ ရာဟုလော၊ ရဟန်းတို့ ရာဟုလာသည်။
ဣဒါနေဝ န သိက္ခာကာမော၊ ရာဟုလာ ဖြစ်ရာ ယခုအခါ၌သာ ကျင့်ဝတ်သိက္ခာကို လိုလားသည် မဟုတ်သေး။
ပုဗ္ဗေ တိရစ္ဆာနယောနိယံ၊ ရှေးအခါ တိရစ္ဆာန်မျိုး၌။
နိဗ္ဗတ္တောပိ သိက္ခာကာမောယေဝါတိ၊ ဖြစ်စဉ်ကလည်း ကျင့်ဝတ်သိက္ခာလိုလားသည်သာဟု။
ဝတွာ အတီတံ အာဟရိ၊ မိန့်တော်မူ၍ အတိတ်အကြောင်းကို ဆောင်ယူ ဟောပြတော်မူပြီ။
အတီတေ ရာဇဂဟေ၊ ရှေးအခါ ရာဇဂြိုဟ်မြို့၌။
ဧကော မဂဓရာဇာ ရဇ္ဇံ ကာရေသိ၊ မဂဓမင်းတစ်ပါးသည် မင်းအဖြစ်ကို ပြုပြီ။
တဒါ ဗောဓိသတ္တော၊ ထိုအခါ ဘုရားလောင်းသည်။
မိဂယောနိယံ နိဗ္ဗတ္တိတွာ၊ သမင်မျိုး၌ ဖြစ်၍။
မိဂဂဏပရိဝုတော အရညေ ဝသတိ၊ သမင်အပေါင်း ခြံရံလျက် တော၌ နေ၏။
အထ အဿ ဘဂိနီ၊ ထိုအခါ ထိုဘုရားလောင်း၏ နှမသမင်မသည်။
အတ္တနော ပုတ္တကံ ဥပနေတွာ၊ မိမိ၏ သားငယ်ကို ဆောင်ယူပို့၍။
ဘာတိက တေ ဣမံ ဘာဂိနေယျံ၊ အိုမောင်ကြီး အသင်မောင်ကြီး၏ ဤတူတော်သမင်ကို။
မိဂမာယံ သိက္ခာပေဟီတိ အာဟ၊ သမင်အတတ်ပညာကို သင်ယူပါစေဟု (သင်ပေးပါလေဟု) ပြောပြီ။
ဗောဓိသတ္တော သာဓူတိ ပဋိဿုဏိတွာ၊ ဘုရားလောင်းသည် ကောင်းပြီဟု ဝန်ခံ၍။
ဂစ္ဆ တာတ၊ သွားလေ ချစ်သား။
အသုကဝေလာယ နာမ အာဂန္တွာ၊ ဤမည်သောအချိန်၌ လာ၍။
သိက္ခေယျာသီတိ အာဟ၊ သင်ယူလော့ဟု ပြောလိုက်ပြီ။
သော မာတုလေန ဝုတ္တဝေလံ၊ ထိုတူသမင်သည် ဦးရီးသမင်သည် မှာထားအပ်ရာ အခါကို။
အနတိက္ကမိတွာ၊ မကျော်လွန်မူ၍။
တံ ဥပသင်္ကမိတွာ၊ ထိုဦးရီးသမင်သို့ ချဉ်းကပ်၍။
မိဂမာယံ သိက္ခိ၊ သမင်တို့ပညာမာယာကို သင်ယူပြီ။
သော ဧကဒိဝသံ၊ ထိုတူသမင်သည် တစ်နေ့သ၌။
ဝနေ ဝိစရန္တော၊ တော၌ လှည့်လည်ကျက်စားသော်။
ပါသေန ဗဒ္ဓေါ၊ ကျော့ကွင်းသည် ဖွဲ့ချည်အပ်သည် ဖြစ်၍။
ဗဒ္ဓရဝံ ရဝိ၊ ကွင်းမိသည့်အသံကို မြည်ပြီ။
မိဂဂဏော ပလာယိတွာ၊ သမင်အုပ်သည် ပြေးသွား၍။
တေ ပုတ္တော၊ သင်သမင်မ၏သား သမင်ကို။
ပါသေန ဗဒ္ဓေါတိ၊ ကျော့ကွင်းသည် ဖွဲ့ချည်အပ်ပြီဟု။
တဿ မာတုယာ အာရောစေသိ၊ ထိုသားဖြစ်သူသမင်၏ မိခင်သမင်မအား ပြောကြားပြီ။
သာ ဘာတု သန္တိကံ ဂန္တွာ၊ ထိုနှမသမင်မသည် မောင်သမင်ထံသို့ သွား၍။
"ဘာတိက တေ ဘာဂိနေယျော၊ အိုမောင်ကြီး သင်မင်းကြီးသည် တူတော်သမင်ကို။
မိဂမာယံ သိက္ခာပိတောတိ ပုစ္ဆိ၊ သမင်တို့ မာယာ အတတ်ပညာကို သင်ယူစေအပ်ပြီလောဟု (သင်ပေးအပ်ပြီလောဟု) မေးပြီ။
ဗောဓိသတ္တော၊ ဘုရားလောင်း သမင်မင်းသည်။
"တွံ ပုတ္တဿ ကိဉ္စိ၊ သင်ငါ့နှမသည် သားဖြစ်သူ သမင်အတွက် တစ်စုံတစ်ခုသော။
ပါပကံ မာ အာသင်္ကိ၊ မကောင်းသည်ကို မတွေးတောလင့်။
တေန မိဂမာယာ သုဂ္ဂဟိတာ၊ ထိုသင့်သား သမင်သည် သမင်တို့မာယာ အတတ်ပညာကို ကောင်းစွာသင်ယူအပ်ပြီ။
ဣဒါနိ တံ ဟာသယမာနော၊ ယခုပင် သင်နှမကို ရွှင်လန်းစေလျက်။
အာဂစ္ဆိဿတီတိ ဝတွာ၊ လာလိမ့်မည်"ဟု ပြော၍။
ဣမံ ဂါထံ အာဟ၊ ဤဂါထာကို ရွတ်ဆိုပြီ။ ဂါထာအနက်ကား--
၁၆။
တိပလ္လတ္ထံ အနေကမာယံ၊ နံပါးနှစ်ဘက် ပက်လက်အိပ်စက်မှု သုံးမျိုးရှိသော မာယာများစွာရှိသော။
အဋ္ဌက္ခုရံ အဍ္ဎရတ္တာပပါယိံ၊ ခွာရှစ်ခုရှိသော သန်းခေါင်အခါ၌ ရေသောက်လေ့ရှိသော။
မိဂံ၊ ငါ့တူနင့်သား သမင်ကို။
(အဟံ သာဓုကံ မိဂမာယံ ဥဂ္ဂဏှာပေသိံ၊ ငါမောင်ကြီးသည် ကျကျနန သမင်မာယာ အတတ်ပညာကို သင်ယူစေပြီ, သင်ပေးပြီ။
ကထံ၊ အဘယ်သို့ သင်ပေးသနည်းဟူမူကား)။
ဘာဂိနေယျော၊ ငါ့တူသမင်သည်။
ဧကေန သောတေန ဆမာဿသန္တော၊ မြေမှာကပ်နေသည့် တစ်ပေါက်သော အောက်နှာခေါင်းပေါက်ဖြင့် မြေမှာကပ် အသက်ရှုလျက်။
ဆဟိ ကလာဟိ၊ အခြေလေးချောင်းဆန့်, နံပါးတစ်ဘက်ဖြင့် အိပ်ခြင်း, ခွာတို့ဖြင့် မြက်မြေတို့ကို ခြစ်ခြင်း, လျှာထုတ်ခြင်း, ဝမ်းဗိုက်ရောင်အောင် ပြုခြင်း, ကျင်ကြီးကျင်ငယ်ထွက်ခြင်း, အသက်ရှုအောင့်ထားခြင်းအားဖြင့် ၆-မျိုးကုန်သော (တစ်နည်း) ခြေထောက်ဖြင့် မြေမှုန့်ယူ၍ ဆွဲခြင်း, တွန်းခြင်း, ဘေးနှစ်ဖက် ရုန်းကန်ခြင်း, ဝမ်းဗိုက်ကို အထက်ကြွချီခြင်း, ပျော့၍ အောက်ချခြင်းအားဖြင့် ၆-မျိုးကုန်သော အဖို့အစု နည်းပရိယာယ်တို့ဖြင့်။
(ယထာ၊ အကြင်နည်း ပရိယာယ်ဖြင့်)။
အတိဘောတိ၊ မုဆိုးကိုလွှမ်းမိုးနိုင် လှည့်ပတ်နိုင်၏။
(ဧဝံ တံ၊ ဤသို့ မုဆိုးကို လွှမ်းမိုးနိုင် လှည့်ပတ်နိုင်လောက်အောင် သင့်အား ငါ့တူသမင်ကို။
မိဂမာယံ ဥဂ္ဂဏှာပေသိံ၊ သမင်မာယာ အတတ်ပညာကို သင်ယူစေပြီ (သင်ပေးထားပြီ)။
(နောက်ထက်ဝက် နောက်နှစ်ပါဒ အနက်တစ်နည်းကား)။
ဘောတိ၊ အိုနှမ။
ဘာဂိနေယျော၊ ငါ့တူသမင်သည်။
ဧကေန သောတေန ဆမာဿသန္တော၊ မြေမှာကပ်နေသည့် တစ်ပေါက်သော အောက်နှာခေါင်းပေါက်ဖြင့် မြေမှာကပ် အသက်ရှုလျက်။
ဆဟိ ကလာဟိတိ၊ အကြောင်းနည်းပရိယာယ် ၆-မျိုးတို့ဖြင့် မုဆိုးကို လှည့်ပတ်နိုင်ပါလိမ့်မည်။
တတ္ထ မိဂန္တိ၊ ထိုဂါထာ၌ မိဂံဟူသည်ကား။
ဘာဂိနေယျံ၊ တူသမင်ကိုတည်း။
**တိပလ္လတ္ထန္တိ** သယနံ ပလ္လတ္ထံ ဝုစ္စတိ၊ တိပလ္လတ္ထံ ဟူသောပါဌ်၌ အိပ်ခြင်းကို ပလ္လတ္တဟု ခေါ်ဆိုအပ်၏။
ဥဘောဟိ ပဿေဟိ၊ နှစ်ဘက်ကုန်သော နံပါးတို့ဖြင့်လည်းကောင်း။
ဥဇုကမေဝ စ နိပန္နကဝသေန၊ ဖြောင့်ဖြောင့်ပက်လက်သာလည်းကောင်း အိပ်သည့်အစွမ်းဖြင့်။
ဣတိ တီဟာကာရေဟိ၊ ဤသို့ သုံးမျိုးကုန်သောအခြင်းအရာတို့ဖြင့်။
အဿ ပလ္လတ္ထံ၊ ထိုသမင်အား အိပ်ခြင်းသည်။
(အတ္ထိ၊ ရှိ၏)။
ဝါ အဿ၊ ဗဟုဝုစ် တစ်နည်းသော်ကား ထိုသမင်၏။
တီဏိ ပလ္လတ္ထာနိ၊ သုံးမျိုးကုန်သော အိပ်ခြင်းတို့သည်။
(အတ္ထိ၊ ရှိကုန်၏)။
ဣတိ၊ ထို့ကြောင့်။
တိပလ္လတ္ထော၊ တိပလ္လတ္တ မည်၏။
တံ တိပလ္လတ္ထံ၊ သုံးမျိုးအိပ်ခြင်းရှိသော ထိုငါ့တူသမင်ကိုတည်း။
**အနေကမာယန္တိ** ဗဟုမာယံ ဗဟုဝဉ္စနံ၊ အနေကမာယံ ဟူသည်ကား မာယာများသော လှည့်ပတ်မှုများသော ငါ့တူ သမင်ကိုတည်း။
**အဋ္ဌက္ခုရန္တိ** ဧကေကသ္မိံ ပါဒေ၊ အဋ္ဌက္ခုရံ ဟူသည်ကား ခြေတစ်ချောင်း တစ်ချောင်း၌။
ဒွိန္နံ ဒွိန္နံ ဝသေန၊ ခွါနှစ်လုံး နှစ်လုံးတို့၏ အစွမ်းဖြင့်။
အဋ္ဌဟိ ခုရေဟိ သမန္နာဂတံ၊ ရှစ်လုံးကုန်သော ခွါတို့နှင့် ပြည့်စုံသော ငါ့တူသမင်ကိုတည်း။
**အဍ္ဎရတ္တာပပါယိန္တိ**၊ အဍ္ဎရတ္တာပပါယိံ ဟူသည်ကား။
ပုရိမယာမံ အတိက္ကမိတွာ၊ ပုရိမယံကို ကျော်လွန်၍။
မဇ္ဈိမယာမေ အရညတော အာဂမ္မ၊ မဇ္ဈိမယံ၌ တောမှ လာ၍။
ပါနီယဿ ပိဝနတော၊ သောက်ရေကို သောက်တတ်သောကြောင့်။
အဍ္ဎရတ္တေ အာပံ ပိဝတိ၊ ညသန်းခေါင်၌ ရေကို သောက်တတ်၏။
ဣတိ အဍ္ဎရတ္တာပပါယီ၊ ထို့ကြောင့် အဍ္ဎရတ္တာပပါယီမည်၏။
အဍ္ဎရတ္တေ တံ အပါယိံ၊ သန်းခေါင်၌ ရေသောက်တတ်သော ထိုသမင်ကိုတည်း။
ဣတိ အတ္ထော၊ ဤကား အဍ္ဎရတ္တာပပါယိံ၏ အနက်တည်း။
မမ ဘာဂိနေယျံ မိဂံ၊ ငါ၏ တူဖြစ်သော သမင်ကို။
အဟံ သာဓုကံ၊ ငါမောင်ကြီးသည် ကျကျနန။
မိဂမာယံ ဥဂ္ဂဏှာပေသိံ၊ သမင်မာယာ အတတ်ပညာကို သင်ယူစေပြီ (သင်ပေးထားပြီ)။
ကထံ၊ ဘယ်သို့ သင်ပေးထားသနည်း ဟူမူကား။
ယထာ ဘာဂိနေယျော၊ အကြင် နည်းအားဖြင့် ငါ့တူသမင်သည်။
**ဧကေန သောတေန ဆမာဿသန္တော**၊ မြေမှာ ကပ်နေသော တစ်ပေါက်တည်းသော နှာခေါင်းဖြင့် မြေမှာကပ် အသက်ရှူလျက်။
**ဆဟိ ကလာဟိ အတိဘောတိ**၊ ခြောက်မျိုးကုန်သော အဖို့အစု နည်းပရိယာယ်တို့ဖြင့် မုဆိုးကို လွှမ်းမိုးနိုင် လှည့်ပတ်နိုင်၏။
ဣတိ ဥဂ္ဂဏှာပေသိံ၊ လှည့်ပတ်နိုင် လွှမ်းမိုးနိုင်လောက်သော ဤနည်းဖြင့် သင်ပေးထားပြီ။
ဣဒံ ဝုတ္တံ ဟောတိ၊ ဤဆိုလတ္တံ့ အဓိပ္ပါယ်ကို ဆိုလိုသည် ဖြစ်၏။
ဟိ အဟံ တဝ ပုတ္တံ၊ ရှင်းပြရသော် ငါမောင်ကြီးသည် သင်နှမ၏ သားသမင်ကို။
ယထာ၊ အကြင်သို့ ပြုသော်။
ဧကသ္မိံ ဥပရိမနာသိကာသောတေ၊ တစ်ပေါက်သော အထက်နှာခေါင်းပေါက်၌။
ဝါတံ သန္နိရုမ္ဘိတွာ၊ အသက်ရှူလေကို ထိန်းချုပ်၍။
ပထဝိယာ အလ္လီနေန၊ မြေ၌ ကပ်နေသော။
ဧကေန ဟေဋ္ဌိမသောတေန၊ တစ်ပေါက်သော အောက်နှာခေါင်းဖြင့်။
တတ္ထေဝ ဆမာယံ၊ ထိုမြေကြီး၌ပင်။
အဿသန္တော ဆဟိ ကလာဟိ၊ အသက်ရှူလျက် ခြောက်ပါးကုန်သော အဖို့အစုတို့ဖြင့်။
လုဒ္ဒကံ အတိဘောတိ၊ မုဆိုးကို လွှမ်းမိုးနိုင်၏။
ဆဟိ ကောဋ္ဌာသေဟိ အဇ္ဈောတ္ထရတိ၊ ၆-မျိုးကုန်သော အဖို့အစုနည်းပရိယာယ်တို့ဖြင့် လွှမ်းမိုးနိုင်၏။
ဝဉ္စေတိ ဣတိ အတ္ထော၊ လှည့်ပတ်နိုင်၏ ဤကား အတိဘောတိအဖွင့် အဇ္ဈောတ္ထရတိ၏ အနက်တည်း။
ကတမာဟိ ဆဟိ၊ အဘယ် ၆-မျိုးတို့ဖြင့်နည်း။
စတ္တာရော ပါဒေ ပသာရေတွာ၊ လေးချောင်းကုန်သော ခြေတို့ကို ဆန့်တန်း၍။
ဧကေန ပဿေန သေယျာယ၊ တစ်ဘက်သော နံပါးဖြင့် အိပ်ခြင်းဖြင့်၎င်း။
ခုရေဟိ တိဏပံသုခဏနေန၊ ခွါတို့ဖြင့် မြက်မြေမှုန့်တို့ကို တူးခြင်း, ဆွဲခြစ်ခြင်း, တွန်းခြစ်ခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း။
ဇိဝှာနိန္နာမနေန၊ လျှာထုတ်ထားခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း။
ဥဒရဿ ဥဒ္ဓုမာတဘာဝကရဏေန၊ ဝမ်းဗိုက်၏ ဖူးဖူးယောင်မှု ပြုခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း။
ဥစ္စာရပဿာဝ ဝိဿဇ္ဇနေန၊ ကျင်ကြီးကျင်ငယ် ထွက်ခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း။
ဝါတသန္နိရုမ္ဘနေန၊ ထွက်လေဝင်လေ ထိန်းချုပ်ခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း။
ဣတိ၊ ဤ ၆-မျိုးတို့ဖြင့်တည်း။
အပရော နယော၊ စောင်းအိပ်နည်းမှ တစ်ခြားသော ပက်လက်အိပ်နည်းကား။
ပါဒေန ပံသုံ ဂဟေတွာ၊ ခွါနှစ်လုံးခြေထောက်ဖြင့် မြေမှုန့်ကို ယူ၍။
အဘိမုခါကဍ္ဎနေန ပဋိပဏာမနေန၊ ကိုယ့်ဘက်ဆွဲခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း, တွန်းကန်ခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း။
ဥဘောသု ပဿေသု သဉ္စရဏေန၊ နှစ်ဘက်ကုန်သော နံပါးတို့၌ သွားလာလှည့်လည် ရုန်းကန်ခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း။
ဥဒရံ ဥဒ္ဓံ ပက္ခိပနေန၊ ဝမ်းဗိုက်ကို အထက်သို့ ပစ်ချဖောင်းပွခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း။
အဓော အဝက္ခိပနေန၊ အောက်တွဲကျအောင်, ချခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း။
ဣတိ ဆဟိ ဣမာဟိ ကလာဟိ၊ ဤသို့ ၆-မျိုးကုန်သော ဤအဖို့အစု နည်းပရိယာယ်တို့ဖြင့်။
ယထာ အတိဘောတိ၊ အကြင်နည်းဖြင့် မုဆိုးလွှမ်းမိုးနိုင် လှည့်ပတ်နိုင်၏။
အယံ မတောတိ၊ ဤသမင်သည် သေပြီဟု။
သညံ ဥပ္ပါဒေတွာ ဝဉ္စေတိ၊ အမှတ်သညာကို ဖြစ်စေ၍ လှည့်ပတ်နိုင်၏။
ဧဝံ တံ မိဂမာယံ၊ ဤသို့ လှည့်ပတ်နိုင်လောက်အောင် ထိုငါ့တူနင့်သား သမင်ကို သမင်မာယာ အတတ်ပညာကို။
ဥဂ္ဂဏှာပေသိန္တိ ဒီပေတိ၊ သင်ယူစေပြီ သင်ပေးထားပြီဟု ဖော်ပြ၏။
အပရော နယော၊ ကလာဟိ အတိဘောတိဟု နှစ်ပုဒ်ကြံသောနည်းမှ တစ်ခြားသော ကလာဟိတိ ဘောတိဟု နှစ်ပုဒ်ကြံသော နည်းကား။
ယထာ ဧကေန သောတေန ဆမာဿသန္တော၊ အကြင်နည်းဖြင့် တစ်ပေါက်သော အောက်နားဖြင့် မြေကပ်ရှူရှိုက်လျက်။
ဆဟိ ကလာဟိတိ၊ အဖို့အစု နည်းပရိယာယ် ၆-မျိုးတို့ဖြင့် လှည့်ပတ်နိုင်လတ္တံ့။
ဒွီသုပိ နယေသု ဒဿိတေဟိ၊ စောင်းအိပ် ပတ်လက်အိပ် နှစ်မျိုးလည်းဖြစ်ကုန်သော နည်းတို့၌ ပြအပ်ကုန်သော။
ဆဟိ ကာရဏေဟိ ကလာဟိတိ ကလာယိဿတိ၊ အကြောင်း ၆-မျိုးတို့ဖြင့် လှည့်ပတ်နိုင်လတ္တံ့။
လုဒ္ဒံ ဝဉ္စေဿတိ၊ မုဆိုးကို လှည့်ပတ်နိုင်လတ္တံ့။
ဣတိ အတ္ထော၊ ဤကား အနက်တည်း။
ဘဂိနိံ ဘောတီတိ အာလပတိ၊ နှမသမင်ကို ဘောတိဟု ဘုရားလောင်းခေါ်၏။
**ဘာဂိနေယျော**တိ၊ ဘာဂိနေယျောဟူသော သဒ္ဒါဖြင့်။
ဆဟိ ကာရဏေဟိ ဧဝံ ဝဉ္စနကံ၊ အကြောင်း ၆-မျိုးတို့ဖြင့် ဤသို့ လှည့်ပတ်တတ်သော။
ဘာဂိနေယျံ နိဒ္ဒိသတိ၊ တူသမင်ကို ညွှန်ပြ၏။
(ဣတိ၊ ဤသည်ပင်တည်း။ အပရော နယော၏ စပ်ရာ)။
ဧဝံ ဗောဓိသတ္တော၊ ဤသို့လျှင် ဘုရားလောင်းသမင်မင်းသည်။
ဘာဂိနေယျဿ မိဂမာယာယ၊ တူသမင်၏ သမင့်မာယာအတတ်ပညာကို။
သာဓုကံ ဥဂ္ဂဟိတဘာဝံ ဒဿေန္တော၊ ကောင်းစွာ သင်ယူအပ်ကြောင်းကို ပြလျက်။
ဘဂိနိံ သမဿာသေတိ၊ နှမသမင်မကို သက်သာရာ ရစေပြီ။
သောပိ မိဂပေါတကော ပါသေ ဗဒ္ဓေါ၊ ထိုသမင်ငယ်သည်လည်း ကျော့ကွင်း၌မိသော်။
အဝိပ္ဖန္ဒိတွာယေဝ၊ မတုန်လှုပ်မူ၍သာလျှင်။
ဘူမိယံ မဟာဖာသုကပဿေန၊ မြေကြီး၌ နံပါးကြီးဖြင့်။
ပါဒေ ပသာရေတွာ၊ ခြေတို့ကို ဆန့်တန်း၍။
နိပန္နော ပါဒါနံ အာသန္နဋ္ဌာနေ၊ အိပ်လျက် ခြေတို့၏ အနီးအရပ်၌။
ခုရေဟေဝ ပဟရိတွာ၊ ခွါတို့ဖြင့်သာ ပေါက်ခြစ်၍။
ပံသုံ စ တိဏာနိ စ ဥပ္ပါဋေတွာ၊ မြေမှုန့်ကိုလည်းကောင်း, မြက်တို့ကိုလည်းကောင်း ဖွ၍, နုတ်၍။
ဥစ္စာရပဿာဝံ ဝိဿဇ္ဇေတွာ၊ ကျင်ကြီးကျင်ငယ်ကို စွန့်၍ ပါ၍။
သီသံ ပါတေတွာ၊ ဦးခေါင်းကို ချထား၍။
ဇိဝှံ နိန္နာမေတွာ၊ လျှာကို ထုတ်၍။
သရီရံ ခေဠကိလိန္နံ ကတွာ၊ ကိုယ်ကို တံတွေးဖြင့် လိမ်းကျံစိုစွတ်သည်ကို ပြု၍။
ဝါတဂ္ဂဟဏေန ဥဒရံ၊ လေကို ရှူသွင်း,ယူသောအားဖြင့် ဝမ်းဗိုက်ကို။
ဥဒ္ဓုမာတကံ ကတွာ၊ ဖူးဖူးယောင်သည်ကို ပြု၍။
အက္ခီနိ ပရိဝတ္တေတွာ၊ မျက်စိတို့ကို လည်စေ၍။
ဟေဋ္ဌာနာသိကာသောတေန၊ အောက်နှာခေါင်းပေါက်, နားပေါက်ဖြင့်။
ဝါတံ သဉ္စရာပေန္တော၊ ရှူရှိုက်လေကို ကောင်းစွာလှည့်လည်စေလျက်။
ဥပရိမနာသိကာသောတေန၊ အထက် နှာခေါင်းပေါက်, နားပေါက်ဖြင့်။
ဝါတံ သန္နိရုမ္ဘိတွာ၊ ရှူရှိုက်လေကို အောင့်၍ချုပ်၍။
သကလသရီရံ ထဒ္ဓဘာဝံ ဂါဟာပေတွာ၊ တစ်ကိုယ်လုံးကို တောင့်မာသည့် အဖြစ်ကို ယူစေ၍။
မတာကာရံ ဒဿေသိ၊ သေဟန်ကို ပြပြီ။
နီလမက္ခိကာပိ နံ သမ္ပရိဝါရေသုံ၊ ယင်ပြောင်တို့သည်လည်း ထိုသမင်ငယ်ကို ဝိုင်းရံ နားနေကုန်ပြီ။
တသ္မိံ တသ္မိံ ဌာနေ ကာကာ နိလီယိံသု၊ ထိုထိုဌာန၌ ကျီးတို့သည် နားနေကုန်ပြီ။
လုဒ္ဒေါ အာဂန္တွာ၊ မုဆိုးသည် လာ၍။
ဥဒရံ ဟတ္ထေန ပဟရိတွာ၊ ဝမ်းဗိုက်ကို လက်ဖြင့် ပုတ်၍။
"အတိပါတောဝ ဗဒ္ဓေါ ဘဝိဿတိ၊ အစောကြီးကပင် မိသည်ဖြစ်လတ္တံ့။
ပူတိကော ဇာတောတိ၊ ပုတ်သည် ဖြစ်၏ဟု တွေး၍။
တဿ ဗန္ဓနရဇ္ဇုကံ မောစေတွာ၊ ထိုသမင်၏ မိနေသောကြိုးကို ဖြေ၍။
ဧတ္ထေဝ ဣဒါနိ၊ ဤနေရာ၌ပင် ယခုအခါ၌။
နံ ဥက္ကန္တိတွာ၊ ထိုသမင်ကို ခုတ်ထစ်ဖျက်၍။
မံသံ အာဒါယ ဂမိဿာမီတိ၊ အသားကို ယူ၍ သွားအံံံဟု။
နိရာသင်္ကော ဟုတွာ၊ သမင်နှင့် စပ်, သံသယမရှိသည် ဖြစ်၍။
သာခါပလာသံ ဂဟေတုံ အာရဒ္ဓေါ၊ အသားထည့်ဖို့ သစ်ခက်သစ်ရွက်ကို ယူခြင်းငှာ အားထုတ်ပြီ။
မိဂပေါတကောပိ ဥဋ္ဌာယ၊ သမင်ငယ်သည်လည်း ထတည့်၍။
စတူဟိ ပါဒေဟိ ဌတွာ၊ လေးချောင်းသော ခြေတို့ဖြင့် ရပ်၍။
ကာယံ ဝိဓုနိတွာ၊ ကိုယ်ကို လှုပ်ခါ၍။
ဂီဝံ ပသာရေတွာ၊ လည်ကို ဆန့်တန်း၍။
မဟာဝါတေန ဆိန္နဝလာဟကော ဝိယ၊ ကြီးစွာသောလေသည် ဖြတ်အပ် တိုက်အပ်သော တိမ်တိုက်ကဲ့သို့။
ဝေဂေန မာတုသန္တိကံ အဂမာသိ၊ အဟုန်ဖြင့် အမိထံသို့ သွားပြီ။
သတ္ထာပိ၊ ဘုရားရှင်သည်လည်း။
"ဘိက္ခဝေ ရာဟုလော၊ အို ရဟန်းတို့ ငါ့သားတော် ရာဟုလာသည်။
ဣဒါနေဝ န သိက္ခာကာမော၊ ယခုအခါ၌သာ ကျင့်ဝတ်သိက္ခာလိုလားသည် မဟုတ်သေး။
ပုဗ္ဗေပိ သိက္ခာကာမောယေဝါတိ၊ ရှေးကလည်း ကျင့်ဝတ်သိက္ခာလိုလားသည်သာတည်း"ဟု။
ဣမံ ဓမ္မဒေသနံ အာဟရိတွာ၊ ဤတရားဒေသနာကို ဆောင်တော်မူ၍။
အနုသန္ဓိံ ဃဋေတွာ၊ အနုသန္ဓေကို ဆက်စပ်တော်မူ၍။
"တဒါ ဘာဂိနေယျမိဂပေါတကော၊ ထိုအခါက တူတော်သမင်ငယ်သည်။
ရာဟုလော အဟောသိ၊ ယခု ရာဟုလာသည် ဖြစ်လာပြီ။
မာတာ ဥပ္ပလဝဏ္ဏာ၊ ထိုအခါ မိခင်သမင်မကား ယခုဥပ္ပလဝဏ်တည်း။
မာတုလမိဂေါ ပန၊ ထိုအခါ ဦးရီးတော်သမင်သည်ကား။
အဟမေဝ အဟောသိန္တိ၊ ယခုအခါ ငါဘုရားသည်သာ ဖြစ်လာပြီ"ဟု။
ဇာတကံ သမောဓာနေသိ၊ ဇာတ်ကို ပေါင်းတော်မူပြီ။
**တိပလ္လတ္ထမိဂဇာတကဝဏ္ဏနာ ဆဋ္ဌာ**၊ **ခြောက်ခုမြောက် ဖြစ်သော တိပလ္လတ္ထမိဂဇာတ်အဖွင့်တည်း။**