**ကော ဓနာ အကတညူ စာ** တိ ဣဒံ၊ ကောဓနာ အကတညူ စ စသော ဤတရားဒေသနာတော်ကို။
သတ္ထာ ဇေတဝနေ ဝိဟရန္တော၊ ဘုရားရှင်သည် ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌ နေတော်မူစဉ်။
ဥက္ကဏ္ဌိတဘိက္ခုညေဝအာရဗ္ဘကထေသိ၊ သာသနာတော်ငြီးငွေ့သော ရဟန်းကိုပင် အကြောင်းပြု၍ ဟောတော်မူပြီ။
ဟိတံ သတ္ထာ၊ မှန်၏ ထိုရဟန်းကိုဘုရားရှင်သည်။
"ဘိက္ခု တွံ၊ ရဟန်းသင်သည်။
ဥက္ကဏ္ဌိတောအသိကိရ၊ သာသနာတော်၌ ငြီးငွေ့သည်ဖြစ်သတဲ့။
ဣတိသစ္စန္တိ ပုစ္စိတွာ၊ ဤသို့ကြားရသည်ကား မှန်သလော"ဟုမေးတော်မူ၍။
သစ္စန္တိဝုတ္တေ၊ မှန်ပါ၏ ဟုလျှောက်အပ်သော်။
"ဘိက္ခု ဣတ္ထိယောနာမ၊ ရဟန်းမိန်းမတို့မည်သည်။
အကတညူ မိတ္တဒုဗ္ဘာ၊ ကျေးဇူးမသိတတ်ကုန် မိတ်ဆွေပြစ်မှားတတ်ကုန်၏။
ကသ္မာ တာနိဿယ၊ ဘာ့ကြောင့်ထိုမိန်းမတို့ကိုမှီ၍။
ဥက္ကဏ္ဌိတော အသီတိ ဝတွာ၊ သာသနာတော်ငြီးငွေ့သည်ဖြစ်ရသနည်းဟုမိန့်တော်မူ၍။
အတီတံ အာဟရိ၊ အတိတ်ကိုဆောင်တော်မူပြီ.
အတီတေ ဗာရာဏသိယံ၊ လွန်လေပြီးသောအခါ ဗာရာဏသီမြို့၌။
ဗြဟ္မဒတ္တေရဇ္ဇံ ကာရေန္တေ၊ ဗြဟ္မဒတ်မင်းသည် မင်းအဖြစ်ကိုပြုသော်။
ဗောဓိသတ္တော ဣသိပဗ္ဗဇ္ဇံ ပဗ္ဗဇိတွာ၊ ဘုရားလောင်းသည် ရသေ့ရဟန်းအဖြစ်သို့ကပ်ရောက်၍။
ဂင်္ဂါတီရေ အဿမံ မာပေတွာ၊ ဂင်္ဂါမြစ်ကမ်းနား၌ ကျောင်းသင်္ခမ်းကိုဖန်ဆင်းဆောက်လုပ်၍။
သမာပတ္တိယောစေဝ အဘိညာယောစ နိဗ္ဗတ္တေတွာ၊ သမာပတ်တို့ကိုလည်းကောင်း အဘိညာဥ်တို့ကိုလည်းကောင်း ဖြစ်စေ၍။
ဈာနသုခေန ဝိဟရတိ၊ ဈာန်ချမ်းသာဖြင့်နေ၏။
တသ္မိံ သမယေ ဗာရာဏသိသေဋ္ဌိနော၊ ထိုအခါဗာရာဏသီသူဌေး၏။
ဓီတာ ဒုဋ္ဌကုမာရီနာမ၊ သမီးဖြစ်သောဒုဋ္ဌကုမာရီမည်သည်။
စဏ္ဍာ ဖရုသာ အဟောသိ၊ ကြမ်းတမ်းသည် ရိုင်းပျသည်ဖြစ်ပြီ။
ဒါသကမ္မကာရေ အက္ကောသတိ၊ ကျွန်အမှုလုပ်တို့ကို ဆဲရေး၏။
ပရိဘာသတိပဟရတိ၊ ခြိမ်းခြောက်၏ ရိုက်ပုတ်၏။
အထနံ ဧကဒိဝသံ၊ ထိုအခါထိုသူဌေးသမီးကိုတစ်နေ့၌။
ပရိဝါရမနုဿ ဂဟေတွာ၊ အခြံအရံလူတို့သည်ခေါ်ယူ၍။
ဂင်္ဂါယ ကီဠိဿာမာတိ အဂမံသု၊ ဂင်္ဂါမြစ်၌ ကစားကုန်အံ့ဟုသွားကြပြီ။
တေသံ ကီဠန္တာနညေဝ၊ ထိုသူတို့သည် ရေကစားကုန်စဉ်ပင်။
သူရိယတ္ထင်္ဂမနဝေလာ ဇာတာ၊ နေဝင်ချိန်သည်ဖြစ်ပြီ။
မေဃော ဥဋ္ဌဟိ၊ မိုးသည် တက်လာပြီ။
မနုဿာမေယံဒိသွာ၊ လူတို့သည် မိုးတိမ်ကိုမြင်၍။
ဣတောစိတော စ၊ ဤထိုမှလည်း။
ဝေဂေန ပလာယိံသု၊ အဟုန်ဖြင့်ပြေးကြပြီ။
သေဋ္ဌိဓီတာယ ဒါသကမ္မကရာပိ၊ သူဌေးသမီး၏ ကျွန်အမှုလုပ်တို့သည်လည်း။
"အဇ္ဇ အမှေဟိ၊ ယနေ့ငါတို့သည်။
ဧတိဿာ ပိဋ္ဌိံ၊ ဤသူဌေးသမီး၏ကျောကို။
ပဿိံတုံ ဝဋ္ဋတီတီ၊ ကြည့်ခြင်းငှာသင့်၏ဟု။
တံ အန္တောဥဒကသ္မိံယေဝ၊ ထိုသူဌေးသမီးတို့ကိုရေထဲ့၌ပင်။
ဆဋ္ဋေတွာ ဥတ္တရိံသု၊ စွန့်ပစ်၍တက်လာကြပြီ။
ဒေဝေါ ပါဝဿိ၊ မိုးသည်ရွာပြီ။
သူရိယောပိ အတ္ထင်္ဂတော၊ နေသည်လည်းဝင်ပြီ။
အန္ဓကာရော ဇာတော၊ အမှောင်သည်ဖြစ်လာပြီ။
တေ တာယ ဝိနာဝ၊ ထိုကျွန်အမှုလုပ်တို့သည် ထိုသူဌေးသမီးနှင့် ကင်းကွာ၍သာ။
ဂေဟံ ဂန္တွာ၊ အိမ်သို့ပြန်သွားကြ၍။
သာကဟန္တိ ဝုတ္တေ၊ ထိုသူဌေးသမီးသည် ဘယ်မှာနည်းဟုမေးအပ်သော်။
ဂင်္ဂါတောတာဝ ဥတ္တိဏ္ဏာ၊ ဂင်္ဂါမြစ်ထဲ့မှ အလျင်တက်သွားပြီ။
အထနံ၊ ထိုအခါထိုသူဌေးသမီးကို။
ကဟံ ဂတာတိန ဇာနာမာတိ၊ ဘယ်သို့သွားသနည်းဟုမသိကုန်ဟုပြောကြပြီ။
ဉာတကာ ဝိစိနိတွာပိ န ပဿိံသု၊ ဆွေမျိုးတို့သည် ရှာဖွေကုန်သော်လည်း မတွေ့ကြပြီ။
သာမဟာဝိရဝံ ဝိရဝန္တီ၊ ထိုသူဌေးသမီးသည် သည်းစွာသော မြည်တမ်းမှုကို မြည်တမ်းလျက်။
ဥဒကေန ဝုယှမာနာ၊ ရေသည် ဆောင်ယူအပ်သော်(ရေမျောပါသွားသော်)။
အဍ္ဎရတ္တသမယေ ဗောဓိသတ္တဿ၊ သန်းခေါင်အခါ၌ ဘုရားလောင်း၏။
ပဏ္ဏသာလာသမီပံ ပါပုဏိ၊ သစ်ရွက်မိုးကျောင်းအနီးသို့ရောက်လာပြီ။
သော တဿာသဒ္ဒံ သုတွာ၊ ထိုဘုရားလောင်းရသေ့သည် ထိုသူဌေးသမီး၏ အသံကိုကြား၍။
"ဧသော မာတုဂါမဿ သဒ္ဒေါ၊ ဤအသံကား မာတုဂါမ၏ အသံတည်း။
အဿာ ပရိတ္တာဏံ ကရိဿာမီတိ၊ ထိုမာတုဂါမအား စောင့်ရှောက်မှုကိုပြုအံ့"ဟု။
တိဏုက္ကံ အာဒါယ၊ မျက်မီးရှုးကိုယူ၍။
နဒီတီရံ ဂန္တွာ တံဒိသွာ၊ မြစ်ကမ်းသို့သွား၍ ထိုသူဌေးသမီးကိုမြင်၍။
"မာ ဘာယိ မာဘာယီတိ အဿာသေတွာ၊ မကြောက်လင့်မကြောက်လင့်"ဟု သက်သာရာရစေ၍။
နာဂဗလော ထာမသမ္ပန္နော ဗောဓိသတ္တော၊ ဆင်ပြောင်ကဲ့သို့ ခွန်အားရှိသော အားနှင့်ပြည့်စုံသော ဘုရားလောင်းသည်။
နဒိံ တရမာနော ဂန္တွာ၊ မြစ်ကိုကူးလျက် သွား၍။
တ့ဥက္ခိပိတွာ၊ ထိုသူဌေးသမီးကိုချီ,မ၍။
အဿမပဒံ အာနေတွာ၊ သင်္ခမ်းကျောင်းသို့ ဆောင်ယူ၍။
အဂ္ဂိံ ကတွာ အဒါသိ၊ မီးကိုပြု၍ ပေးပြီ။
သီတေ ဝိဂတေ၊ အအေးသည် ကင်းပျောက်သော်။
မဓုရာနိဖလာဖလာနိ ဥပနာမေသိ၊ ချိုသော အရသာရှိကုန်သော သစ်သီးကြီးငယ်တို့ကိုယူပေးပြီ။
တာနိ ခါဒိတွာဌိတံ၊ ထိုသစ်သီးကြီးငယ်တို့ကို စား၍ တည်နေသော သူဌေးသမီးကို။
"ကတ္ထဝါသိကာ အသိ၊ ဘယ်မြို့ရွာ၌ နေသူသည် ဖြစ်သနည်း။
ကထဉ္စဂင်္ဂါယံ၊ အဘယ်သို့လျှင် ဂင်္ဂါမြစ်၌။
ပတိတာ အသီတိ ပုစ္ဆိ၊ ကျသည်ဖြစ်သနည်း"ဟုမေးပြီ။
သာတံ ပဝတ္တိံ အာရောစေသိ၊ ထိုသူဌေးသမီးသည် ထိုအကြောင်းကိုပြောကြားပြီ။
အထနံ၊ ထိုအခါထိုသူဌေးသမီးကို။
တွံ ဣဓေဝ ဝသာတိ၊ သင်သည် ဤကျောင်းပေါ်၌ပင် နေလော့ဟုပြော၍။
ပဏ္ဏသာလာယ ဝသာပေန္တော၊ သစ်ရွက်မိုးကျောင်း၌ နေစေလျက်။
ဒွီဟတီဟံ သယံ၊ နှစ်ရက် သုံးရက်ပတ်လုံးကိုယ်တိုင်ကား။
အဗ္ဗောကာသေ ဝသိတွာ၊ လွင်ပြင်၌ နေ၍။
ဣဒါနိ ဂစ္ဆတိ အာဟ၊ ယခုအခါ သွားတော့ဟုပြောပြီ။
သာ၊ ထိုသူဌေးသမီးသည်။
"ဣမံ တာပသံ သီလဘေဒံ ပါပေတွာ၊ ဤရသေ့ကို သီလပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်စေ၍။
ဂဟေတွာ ဂမိဿာမီတိန ဂစ္ဆိ၊ ခေါ်ယူ၍ သွားမည်'ဟုတွေး၍ မသွားချေ။
အထ ကာလေ ဂစ္ဆန္တေ၊ ထိုအခါအချိန််သည် ကုန်ကုန်သွားလော်။
ဣတ္ထိကုတ္တံ ဣတ္ထိလီလံ ဒဿေတွာ၊ မိန်းမအမူအရာကိုမိန်းမတို့ တင့်တယ်စံပယ်ခြင်းကိုပြ၍။
တဿ သီလဘေဒံ ကတွာ၊ ထိုဘုရားလောင်းရသေ့၏ သီလပျက်စီးခြင်းကိုပြု၍။
ဈာနံ အန္တရဓာပေသိ၊ ဈာန်ကိုကွယ်ပျောက်စေပြီ။
သောတံ ဂဟေတွာ၊ ထိုဘုရားလောင်းသည် ထိုသူဌေးသမီးကိုယူ၍။
အရညေယေဝ ဝသတိ၊ တော၌သာ နေ၏။
အထနံ သာ၊ ထိုအခါထိုသူဌေးလောင်းကို ထိုသူဌေးသမီးသည်။
"အယျ နော၊ အရှင်ကျွန်မတို့အား။
အရညဝါသေန ကိံ၊ တော၌နေခြင်းဖြင့် ဘာအကျိုးရှိအံ့နည်း။
မနုဿပထံ ဂမိဿာမာတိ အာဟ၊ လူတို့လမ်းခရီးသို့သွားကြအံ့"ဟုပြောပြီ။
သောတံအာဒါယ၊ ထိုဘုရားလောင်းသည် ထိုသူဌေးသမီးကိုခေါ်ယူ၍။
ဧကံ ပစ္စန္တဂါမကံ ဂန္တွာ၊ တစ်ခုသောတိုင်းစွန်ပြည်နားရွာကလေးသို့သွား၍။
တက္ကဘတိယာ ဇီဝိကံ ကပ္ပေတွာ၊ ရက်တက်ရောင်းခဖြင့် အသက်မွေးမှုကိုပြု၍။
တံပေါသေတိ၊ ထိုသူဌေးသမီးကို မွေးမြူ၏။
တက္ကံ ဝိက္ကိဏိတွာဇီဝတီတိ၊ ရက်တက်ကို ရောင်း၍ အသက်မွေး၏ထို့ကြောင့်။
"တက္က ပဏ္ဍိတော" တိ တဿ နာမံ အကံသု၊ "တက္ကပဏ္ဍိတ" ဟုထိုဘုရားလောင်း၏ အမည်ကိုပြုကြခေါ်ကြပြီ။
အထ အဿ၊ ထိုအခါထိုဘုရားလောင်းအား။
ဂါမဝါ သိနော ပရိဗ္ဗယံ ဒတွာ၊ ရွာနေလူတို့သည် အခကိုပေး၍။
"အမှာကံ သုယုတ္တဒုယုတ္တကံ၊ ငါတို့အား ကောင်းသည်နှင့်ယှဉ်သည် မကောင်းသည်နှင့်ယှဉ်သည်ကို။
အာစိက္ခန္တော ဧတ္ထ ဝသာတိ၊ ပြောကြားလျက် ဤတဲကုဋ်၌ နေလော့"ဟုပြော၍။
ဂါမဒွါရေ ကုဋိယံ ဝါသေသုံ၊ ရွာတံခါးနားက တဲကုဋ်၌နေစေကြပြီ။
တေနစ သမမယေန စောရာ၊ ထိုအခါ၌လည်း ခိုးသားတို့သည်။
ပဗ္ဗတာ ဩရုယှ၊ တောင်ပေါ်မှဆင်း၍။
ပစ္စန္တံ ပဟရန္တိ၊ ပစ္စန္တရစ်ကို လုယက်ကြကုန်၏။
တေ ဧကဒိဝသံ၊ ထိုခိုးသားတို့သည် တစ်နေ့၌။
တံဂါမံ ပဟရိတွာ၊ ထိုရွာကိုလုယက်၍။
ဂါမဝါသိကေဟိယေဝ ဘဏ္ဍိကာ၊ ရွာသူရွာသားတို့ကိုပင် ပစ္စည်းထုပ်တို့ကို။
ဥက္ခိပါပေတွာ ဂစ္ဆန္တာ၊ ထမ်းစေရွက်စေ၍သွားကြသော်။
တမ္ပိ သေဋ္ဌိဓီတရံ ဂဟေတွာ၊ ထိုသူဌေးသမီးကိုလည်း ခေါ်ယူ၍။
အတ္တနော ဝသနဋ္ဌာနံ ဂန္တွာ၊ မိမိ၏နေရာဌာနသို့သွားကြ၍။
သေသဇနေဝိဿဇ္ဇေသုံ၊ ကျန်လူတို့ကိုလွှတ်လိုက်ကုန်ပြီ။
စောရဇေဋ္ဌကော ပနတဿာ၊ ခိုးသူကြီးသည်ကား ထိုသူဌေးသမီး၏။
ရူပေပြ ဗဇ္ဈိတွာ၊ ရုပ်အဆင်း၌တပ်မက်၍။
တံအတ္တနော ဘရိယံ အကာသိ၊ ထိုသူဌေးသမီး၏ မိမိ၏မယားကို ပြုပြီ။
ဗောဓိသတ္ထော စ၊ ဘုရားလောင်းသည်လည်း။
"ဣတ္ထန္နာမာ ကဟန္တိ ပုစ္ဆိ၊ ဤအမည်ရှိသော မိန်းမသည် ဘယ်မှာနည်း"ဟုမေးပြီ။
"စောရဇေဋ္ဌကေန ဂဟေတွာ၊ ခိုးသူကြီးသည် ယူ၍။
အတ္တနော ဘရိယာ၊ မိမ၏မယားကို။
ကတာတိ သုတွာပိ၊ ပြုအပ်ပြီ"ဟုကြားပါသော်လည်း။
"သာတတ္ထ၊ ထိုသူဌေးသမီးသည် ထိုခိုးသူကြီးထံ၌။
မယာဝိနာ န ဝသိဿတိ၊ ငါနှင့်ကင်း၍မနေနိင်လတံ့။
ပလာယိတွာ အာဂစ္ဆိဿတီတိ၊ ထွက်ပြေး၍ ပြန််လာလိမ့်မည်"ဟု။
တဿာအာဂမနံ ဩလောကေန္တော၊ ထိုသူဌေးသမီး၏ ပြန်လာမှုကိုမျှော်ကြည့်လျက်။
တတ္ထေဝ ဝသိ၊ ထိုရွာ၌ပင် နေပြီ။
သေဋ္ဌီဓီတာပိ၊ သူဌေးသမီးသည်လည်း။
"အဟံ ဣဓသုခံ ဝသာမိ၊ ငါသည် ဤခိုးသူကြီးထံ၌ ချမ်းသာစွာနေရ၏။
ကဒါစိ မံ၊ တစ်တစ်ခါ ငါ့ကို။
တက္ကပဏ္ဍိတော ကိဉ္စိဒေဝ နိဿာယ၊ တက္ကပဏ္ဍိတသည် တစ်စုံတစ်ရာကိုပင် အမှီပြု၍။
အာဂန္တွော ဣတော၊ လာ၍ ဤခိုးသူကြီးထံမှ။
အာဒါယ ဂစ္ဆေယျ၊ ခေါ်ယူ၍သွားလေရာ၏။
အထ ဧတသ္မာ သုခါ၊ ထိုအခါဤချမ်းသာမှ။
ပရိယာယိသာမိ၊ ဆုတ်ယုတ်ရလိမ့်မည်။
အဟံ သမ္ပိယာယမာနာဝိယ၊ ငါသည်ချစ်ခင်မြတ်နိုးသကဲ့သို့။
တံပက္ကောသာပေတွာ၊ ထိုတက္ကပဏ္ဍိတကို ခေါ်စေ၍။
ယန္နူန ဃာတာပေယျန္တိ စိန္တေသိ၊ သတ်စေရပါမူကား ကောင်းလေစွ" ဟုကြံပြီ။
သာဧကံ မနုဿံ ပက္ကောသိတွာ၊ ထိုသူဌေးသမီးသည် တစ်ယောက်သော လူကိုခေါ်၍။
"အဟံ ဣဓ၊ ငါသည်ဤခိုးသူကြီးထံ၌။
ဒုက္ခံ ဇီဝါမိ၊ ဆင်းရဲစွာ အသက်ရှင်ရ၏။
တက္ကပဏ္ဍိတောအာဂန္တွာ၊ တက္ကပဏ္ဍိတသည် လာ၍။
မံ အာဒါယ ဂစ္ဆတူတိ၊ ငါ့ကိုခေါ်ယူ၍ သွားပါ"ဟု။
သာသနံ ပေသေတိ၊ သတင်းစကားကိုပို့စေပြီ၊၊
သောတံ သာသနံ၊ ထိုဘုရားလောင်းသည် ထိုသတင်းစကားကို။
သုတွာ သဒ္ဒဟိတွာ၊ ကြားရ၍ ယုံကြည်၍။
တတ္ထ ဂန္တွာ၊ ထိုခိုးသူတို့ရွာသို့သွား၍။
ဂါမဒွါရေဌတွာ၊ ရွာတံခါး၌တည်၍။
သာသနံ ပေသေတိ၊ သတင်းစကားကိုပို့စေပြီ။
သာနိက္ခမိတွာ၊ ထိုသူဌေးသမီးသည်ထွက်ခဲံ၍။
တံဒိသွာ၊ ထိိုတက္ကပဏ္ဍိတကိုမြင်၍။
"အယျ မယံ၊ အမောင်ငါတို့သည်။
ဣဒါနိ သစေ ဂစ္ဆိဿာမ၊ ယခုအခါအကယ်၍ သွားကြအံ့။
စောရဇေဋ္ဌကော အနုဗန္ဓိတွာ၊ ခိုးသူကြီးသည် နောက်မှလိုက်၍။
ဥဘောပိ အမှေ ဃာတေဿတိ၊ နှစ်ယောက်လည်းဖြစ်ကုန်သော ငါတို့ကို သတ်လတံ့။
ရတ္တိဘာဂေ ဂစ္ဆိဿာမာတိ၊ ညအဖို့၌ သွားကြအံ့'ဟုပြော၍။
တံ အာနေတွာ ဘောဇေတွာ၊ ထိုတက္ကပဏ္ဍိတကိုခေါ်ယူ၍ကျွေးမွေး၍။
ကောဋ္ဌကေ နိသီဒါပေတွာ၊ စပါးကျီ၌ နေစေ၍။
သာယံ အာဂန္တွာ၊ ညနေချမ်း၌ လာ၍။
သုရံ ပိဝိတွာ၊ သေရည်ကိုသောက်၍။
စောရဇေဋ္ဌကဿ မတ္တကာလေ၊ ခိုးသူကြီး၏ ယစ်မူးရာအခါ၌။
"သာမိ ဣမာယ ဝေလာယ၊ အရှင်ဤအချိန်၌။
တဝ သတ္တုံ သစေ ပဿေယျာသိ၊ ရှင်၏ရန်သူကိုအကယ်၍ တွေ့မြင်အံ့။
ကိန္တိနံ၊ အဘယ်သို့လျှင် ထိုရန်သူကို။
ကရေယျာသီတိ အာဟ၊ ပြုမည်နည်း"ဟုမေးပြီ။
ဣဒဉ္စိဒဉ္စ ကရိဿမီတိ၊ ဤအမှုကိုလည်း ဤအမှုကိုလည်းပြုမည်ဟုပြောပြီ။
သောဒူရေ ကိံပန၊ ထိုရှင့်ရန်သူသည် အဝေး၌ ဘယ်ဟုတ်မှာလဲ။
ကောဋ္ဌကေ နိသိန္နော နနူတိ၊ စပါးကျီ၌ နေနေသည် မဟုတ်ပါလောဟုပြောပြီ။
စောရဇေဋ္ဌကော ဥက္ကံ အာဒါယ၊ ခိုးသူကြီးသည် မီးရှူးကိုယူ၍။
တတ္ထ ဂန္တွာ၊ ထိုစပါးကျီသို့သွား၍။
တံဒိသွာ ဂဟေတွာ၊ ထိုဘုရားလောင်းကိုမြင်၍ဖမ်းယူ၍။
ဂေဟမဇ္ဈေ ပါတေတွာ၊ အိမ်အလယ်၌ လဲကျစေ၍။
ကပ္ပရာဒီဟိ ယထာရုစိံ ပေါထေသိ၊ တံတောင်စသည်တို့ဖြင့် အလိုရှိသလိုထောင်းထုပြီ။
သော ပေါထိယမာနောပိ၊ ထိုဘုရားလောင်းသည်ထောင်းထုရိုက်နှက်အပ်သော်လည်း။
အညံ ကိဉ္စအဝတွာ၊ အခြားသောတစ်စုံတစ်ခုသောစကားကို မဆိုမူ၍။
ကောဓနာ အကတညူ စ ပိသုဏာ မိတ္တဘေဒိကာတိ၊ "ကောဓနာ အကတညူ စပိသုဏာ မိတ္တဘေဒိကာ"ဟု။
ဧတ္တကမေဝ ဝဒတိ၊ ဤမျှသည်သာပြောဆို၏။
စောရော တံ ပေါထေတွာ၊ ခိုးသူကြီးသည် ထိုဘုရားလောင်းကို ထောင်းထုရိုက်နှက်၍။
ဗန္ဓိတွာနိပဇ္ဇာပေတွာ၊ ချည်တုတ်၍ အိပ်စေ၍။
သာယမာသံ ဘုဥ္ဇိတွာ သယိ၊ ညစာကိုစား၍ အိပ်ပြီ။
ဗဗုဒ္ဓေါ သုရာယ ဇိဏ္ဏာယ၊ နိုးသော်သေရည်သည်အစာကြေအမူးပြေသော်။
ပုန တံပေါထေတုံ အာရဘိ၊ တစ်ဖန် ထိုဘုရားလောင်းကို ထောင်းထုရိုက်နှက်ခြင်းငှာ အားထုတ်ပြီ။
သောပိ တာနေဝ စတ္တာရိပဒါနိ ဝဒတိ၊ ထိုဘုရားလောင်းသည်လည်း ထိုလေးခုကုန်သော ပုဒ်တို့ကိုသာပြောဆို၏။
စောရော၊ ခိုးသူကြီးသည်။
"အယံ ဧဝံ ပေါထိ ယမာနောပိ၊ ဤသူသည် ဤကဲ့သို့ ထောင်းထုရိုက်နှက်အပ်သော်လည်း။
အညံ ကိဉ္စိအဝတွာ၊ အခြားသောတစ်စုံတစ်ခုသော စကားကို မပြောမူ၍။
ဣမာနေဝ စတ္တာရိပဒါနိ ဝဒတိ၊ ဤလေးခု ကုန်သောပုဒ်တို့ကိုသာပြောဆို၍။
နံ ပုစ္ဆိဿာမီတိ စိန္တေသိ၊ ထိုအရိုက်ခံရသူကို မေးအံ့"ဟုတွေး၍။
ဣတိတဿာ သုတ္တဘာဝံ ဉတွာ၊ ဤသို့တွေး၍ ထိုသူဌေးသမီး၏ အိပ်ပျော်နေကြောင်းကိုသိ၍။
တံ၊ ထိုဘုရားလောင်းကို။
"အမ္ဘော တွံ၊ အမောင်သင်သည်။
ဧဝံ ပေါထိဘမာနောပိ၊ ဤကဲ့သို့ထောင်းထု ရိုက်နှက်ခံရသော်လည်း။
ကသ္မာ၊ အဘယ်ကြောင့်။
ဧတာနေဝ ပဒါနိ၊ ဤပုဒ်တို့ကိုသာ။
ဝဒသီတိ ပုစ္ဆိ၊ ဆိုပါသနည်း"ဟုမေးပြီ။
တက္ကပဏ္ဍိတော၊ တက္ကပဏ္ဍိတသည်။
"တေန ဟိသုဏာဟီတိ၊ ထိုသို့ဖြစ်လျှင် နားထောင်လော့"ဟုပြော၍။
တံ ကာရဏံ အာဒိတော ပဋ္ဌာယ၊ ထိုအကြောင်းကိုအစမှစ၍။
"အဟံ ပုဗ္ဗေ အရညဝါသိကော၊ ငါကား ရှေးကတော၌နေသော။
ဈာနလာဘီ ဧကော တာပသော၊ ဈာန်ရသောတစ်ပါးသော ရသေ့တည်း။
သွာဟံ၊ ထိုငါသည်။
ဂင်္ဂါယဝုယှမာနံ ဧတံ၊ ဂင်္ဂါမြစ်သည် ဆောင်ယူအပ်သော(ဂင်္ဂါမြစ်၌ မျောလာသော) ထိုအမျိုးသမီးကို။
ဥတ္တာရေတွာ ပဋိဇဂ္ဂိံ၊ ဆယ်ယူ၍ ပြုစုခဲ့ပြီ။
အထမံ၊ ထိုအခါငါ့ကို။
ဧသာ ပလောဘေတွာ၊ ဤမိန်းမသည် ဖြားယောင်း၍။
ဈာန ပရိဟာပေသိ၊ ဈာန်မှဆုတ်ယုတ်စေ၍။
သွာဟံ အရညံ ပဟာယ၊ ထိုငါသည် တောကိုပယ်စွန့်၍။
ဧတံ ပေါသေန္တော၊ ဤမိန်းမကို မွေးမြူလျက်။
ပစ္စန္တဂါမကေ ဝသာမိ၊ ပစ္စန္တရစ်ရွာငယ်၌ နေ၏။
အထ ဧသာ၊ ထိုအခါဤမိန်းမသည်။
စောရေဟိဣဓအာနီတာ၊ ခိုးသူတို့သည်ဤနေရာသို့ ဆောင်ယူအပ်သော်။
အဟံ ဒုက္ခံ ဝသာမိ၊ ကျွန််မသည်ဆင်းရဲစွာနေရ၏။
အာဂန္တွာမံနေတူတိ၊ လာ၍ ကျွန်မကိုဆောင်ယူလှည့်ပါဟု။
မယှံ သာသနံ ပေသေတွာ၊ ငါ့အားသတင်းစကားကို ပို့စေ၍။
ဣဒါနိ တဝ ဟတ္ထေ ပါတေသိ၊ ယခုသင့်၏လက်၌ကျရောက်စေပြီ။
ဣမိနာ ကာရဏေန အဟံ၊ ဤအကြောင်းကြောင့် ငါသည်။
ဧဝံ ကထေမီတိ ကထေသိ၊ ဤသို့'ကောဓနာ အကကညူ စပိသုဏာမိတ္တဘေဒိကာ'ဟုပြောဆို၏ဟုပြောပြီ။
စောရော၊ ခိုးသူကြီးသည်။
"ယာ ဧသာ ဧဝရူပေ ဂုဏသမ္ပန္နေ၊ အကြင်ဆိုခဲ့ပြီး ဤမိန်းမသည် ဤသို့သဘောရှိသော ဂုဏ်နှင့်ပြည့်စုံသော။
ဥပကာရကေဧဝံ ဝိပ္ပဋိဇ္ဇိ၊ ကျေးဇူးပြုတတ်သူ၌ ဤသို့ဖောက်ပြန်စွာကျင့်ပြီ။
သာမယှံ ကတရံ၊ ထိုမိန်းမသည်ငါ့အား အဘယ်မည်သော။
ဥပဒ္ဒဝံ နာမ နကရေယျ၊ ဘေးရန်မည်သည်ကိုမပြုဘဲရှိအံ့နည်း။
ဧသာ မာရေတဗ္ဗာတိ စိန္တေသိ၊ ဤမိန်းမကို သတ်သင့်၏ ဟုတွေးပြီ။
သောတက္ကပဏ္ဍိတံ အဿာသေတွာ၊ ထိုခိုးသူကြီးသည် တက္ကပဏ္ဍိတကိုသက်သာရာရစေ၍။
တံ ပဗောဓေတွာ၊ ထိုသူဌေးသမီိးကိုနိုးစေ၍(နှိုး၍)။
ခဂ္ဂံ အာဒါယ နိက္ခမ္မ၊ သန်လျက်ကို ယူ၍ အိမ်မှထွက်ခဲ့၍။
"ဧတံ ပုရိသံ ဂါမဒွါရေ၊ ဤယောက်ျားကို ရွာတံခါးနီး၌။
ဃာတေဿာမီတိ ဝတွာ၊ သတ်အံ့"ဟုပြော၍။
တာယ သဒ္ဓိံ၊ ထိုသူဌေးသမီးနှင့်အတူ။
ဗဟိဂါမံ ဂန္တွာ၊ ရွာပြင်သို့သွား၍။
ဧတံ ဟတ္ထေ ဂဏှာဟိ၊ ဤယောက်ျားကိုလက်၌ ကိုင်လော့ဟုပြော၍။
တာယ တံ ဟတ္ထေ၊ ထိုသူဌေးသမီးကိုထိုယောက်ျား၏လက်ကို။
ဂါဟာပေတွာ ခဂ္ဂံ အာဒါယ၊ ကိုင်စေ၍ သန်လျက်ကို ယူ၍။
တက္ကပဏ္ဍိတံ ပဟရန္တော ဝိယ၊ တက္ကပဏ္ဌိတကို ခုတ်ဟန်ပြု၍။
တံ ဒွိဓာ ဆိန္ဒိတွာ၊ ထိုသူဌေးသမီးကိုနှစ်ပိုင်းဖြတ်၍။
သသီသံ တက္ကပဏ္ဍိတံ နှာပေတွာ၊ ဦးခေါင်းနှင့်တကွ တက္ကပဏ္ဍိတကို ရေချိုးစေ၍။
ကတိပါဟံ ပဏီတေန ဘောဇနေန၊ နှစ်ရက်သုံးရက်ပတ်လုံးမွန်မြတ်သော ဘောဇဉ်ဖြင့်။
သန္တပ္ပေတွာ၊ ရောင့်ရဲစေ၍။
ဣဒါနိ ကဟံ ဂမိဿသီတိ အာဟ၊ ယခုအခါဘယ်သို့သွားအံ့နည်းဟုမေးပြီ။
တက္ကပဏ္ဍိတော၊ တက္ကပဏ္ဍိတသည်။
"မေ ဃရာဝါသေန ကိစ္စံ နတ္ထိ၊ ငါ့အားအိမ်နေစေခြင်းဖြင့်အလုပ်ကိစ္စသည်မရှိ။
ဣသိပဗ္ဗဇ္ဇံ ပဗ္ဗဇိတွာ၊ ရသေ့ရဟန်းအဖြစ်သို့ကပ်ရောက်၍။
တတ္ထေဝ အရညေ၊ ထိုတော၌ပင်။
ဝသိဿာမီတိ အာဟ၊ နေအံ့"ဟုပြောပြီ။
"တေနဟိအဟမ္ပိ၊ ထိုသို့ဖြစ်လျှင်ငါခိုးသားကြီးသည်လည်း။
ပဗ္ဗဇိဿာမီတိ၊ ရသေ့ရဟန်းပြု၍။
တံအရညာယတနံ ဂန္တွာ၊ ထိုတောအုပ်သို့သွား၍။
ပဉ္စအဘိညာ၊ ငါးပါးကုန်သော အဘိညာဉ်တို့ကိုလည်းကောင်း။
အဋ္ဌ သမာပတ္တိယောစ နိဗ္ဗတ္တေတွာ၊ ရှစ်ပါးကုန်သောသမာပတ်တို့ကိုလည်းကောင်း ဖြစ်စေ၍။
ဇီဝိတပရိယောသာနေ ဗြဟ္မလောကူပဂါ အဟေသုံ၊ အသက်အဆုံး၌ ဗြဟ္မာ့ပြည်ကပ်ရောက်ကုန်သည် ဖြစ်ကြပြီ။
သတ္ထာ ဣမာနိ ဒွေ ဝတ္ထူနိ ကထေတွာ၊ ဘုရားရှင်သည် ဤပစ္စုပ္ပန်အတိတ်နှစ်ခုကုန်သော ဝတ္ထုတို့ကိုဟောတော်မူ၍။
အနုသန္ဓိံဃဋေတွာ၊ အနုသန္ဓေကိုစပ်တော်မူ၍။
အဘိသမ္ဗုဒ္ဓေါ ဟုတွာ၊ ဘုရားသည် ဖြစ်တော်မူ၍။
ကောဓနာ အကတညူစ၊ ဒေါသကိုလည်းမထိမ်းနိုင်ကုန် ကျေးဇူးကိုလည်းမသိတတ်ကုန်။
ပိသုဏာ မိတ္တဘေဒိကာ၊ ကုန််းလည်းကုန်းတိုက်တတ်ကုန်၏ မိတ်ကိုလည်းဖျက်တတ်ကုန်၏။
ဗြဟ္မစရိယံ စရ၊ မြတ်သော အကျင့်ကိုကျင့်လော့။
သောသုခံန ဝိဟာဟိသိ၊ ထိုသင်သည် ဈာန်,မဂ်,ဖိုလ်ချမ်းသာကို မစွန့်လတံ့။
တတြာ၊ ထိုဂါထာ၌။
**ဘိက္ခု** ဧတာ ဣတ္ထိယောနာမ **ကောဓနာ**၊ ရဟန်း..ထိုမိန်းမတို့မည်သည် ဒေါသကိုလည်း မထိမ််းနိုင်ကုန်။
ဥပ္ပန္နံ ကောဓံ၊ ဖြစ်ပေါ်လာသော ဒေါသကို။
နိဝါရေတုံန သက္ကောန္တိ၊ တားမြစ်ခြင်းငှာ မစွမ်းနိုင်ကုန်။
**အကတညူစ** စ၊ ကျေးဇူးကိုလည်းမသိတတ်ကုန်။
အတိမဟန္တံ ဥပကာရမ္ပိန ဇာနန္တိ၊ အလွန််ကြီးမြတ်သော ကျေးဇူးကိုလည်း မသိတတ်ကုန်။
**ပိသုဏာ** စ၊ ကုန်းလည်းကုန်းတိုက်တတ်ကုန််၏။
ပိယသုညဘာဝကရဏမေဝ ကထံ ကထေန္တိ၊ ချစ်ခင်မှုဆိတ်သုဉ်းခြင်းပြုတတ်သည်သာဖြစ်သော စကားကိုလည်းပြောတတ်ကုန်၏။
**မိတ္တဘေဒိကာ**၊ မိတ်လည်းဖျက်တတ်ကုန်၏။
မိတ္တေ ဘိန္ဒန္တိ၊ မိတ်တို့ကိုဖျက်တတ််ကုန်၏။
မိတ္တဘေဒနကထံ ကထနသီလာယေဝ၊ မိတ်ပျက်မှုပြုတတ်သောစကားကို ပြောလေ့ရှိကုန်သည်သာတည်း။
ဧတာ၊ ဤမိန်းမတို့သည်။
ဧဝရူပေတိ ပါပဓမ္မေဟိသမန္နာဂတာ၊ ဤသို့သဘောရှိိကုန်သော ယုတ်မာသော တရားတို့နှင့်ပြည့်စုံကြ၏။
ဧတာဟိ တေကိံ၊ ထိုမိန်းမတို့ဖြင့်သင့်အား အဘယ်အကျိိူးရှိအံ့နည်း။
**ဘိက္ခုဗြဟ္မစရိယံ စရ**၊ ရဟန်း..မြတ်သောအကျင့်ကို ကျင့်လော့။
ဟိ အယ့ မေထုနဝိရတိ၊ မှန်၏ ဤမေထုန်ရှောင်ကြဉ်ခြင်းသည်။
ပရိသုဒ္ဓဋ္ဌေန ဗြဟ္မစရိယံနာမ၊ စင်ကြယ်သောအနက်သဘောကြောင့် မြတ်သော အကျင့်မည်၏။
တံစရ၊ ထိုမြတ်သောအကျင့်ကိုကျင့်လော့။
**သော သုခံန ဝိဟာဟိသီ** တိ၊ သောသုခံနဝိဟာဟိသိဟူသည်ကား။
သောတွံ ဧတံ ဗြဟ္မစရိယဝါသံ ဝသန္တော၊ ထိုသင်သည်ဤမြတ်သောအကျင့်, ကျင့်သုံးနေခြင်းကို ကျင့်သုံးသော်။
ဈာန သုခံ မဂ္ဂသုခံ၊ ဈာန်ချမ်းသာကိုလည်းကောင်း မဂ်ချမ်းသာကိုလည်းကောင်း။
ဖလသုခဉ္စ ဝိဟာဟိသိ၊ ဖိုလ်ချမ်းသာကိုလည်းကောင်း မစွန့်လတံ့။
ဧတံ သုခံ န ဝိဇဟိဿသိ၊ ဤချမ်းသာသုံးမျိုးမှ မဆုတ်ယုတ်လတံ့။
ဣတိ အယံ အတ္ထော ပိဏ္ဍတ္ထော၊ ဤအနက်သည်ကား အပေါင်းအနက်တည်း။
"န ပရိဟာဟိ သီ" တိပိ ပါဌောန၊ နပရိဟာဟိသိဟူ၍လည်း ပါဌ်ရှိသေး၏။
အယမေဝ အတ္ထော၊ ဤနပရိဟာယဿသိဟူသောအနက်ပင်တည်း။
သတ္ထာ၊ ဘုရားရှင်သည်။
ဣမံ ဓမ္မဒေသနံ၊ ဤတရားဒေသနာတော်ကို။
အာဟရိတွာ၊ ဆောင်တော်မူ၍။
သစ္စာနိ၊ သစ္စာတို့ကို။
ပကာသေသိ၊ ပြတော်မူပြီ။
သစ္စပရိယောသာနေ၊ သစ္စာပြပြီးအဆုံး၌။
ဥက္ကဏ္ဌိတဘိက္ခု၊ သာသနာတော် ငြီးငွေ့သောရဟန်းသည်။
သောတာပတ္တိဖလေ၊ သောတာပတ္တိဖိုလ်၌။
ပတိဋ္ဌတိ၊ တည်ပြီ။
သတ္ထာ၊ ဘုရားရှင်သည်။
"တဒါ စောရဇေဋ္ဌကော၊ ထိုအခါကခိုးသူကြီးသည်။
အာနန္ဒေါ အဟောသိ၊ အာနန္ဒာသည်ဖြစ်လာပြီ။
တက္ကပဏ္ဍိတောပန၊ တက္ကပဏ္ဍိတသည်ကား။
အဟမေဝ၊ ငါဘုရားသည်သာ။
အဟောသိန္တိ၊ ဖြစ်လာပြီ"ဟု။
ဇာတကံ သမောဓာနေသိ၊ ဇာတ်ကိုပေါင်းတော်မူပြီ။
**တက္ကပဏ္ဍိတဇာတကဝဏ္ဏနာ တတိယာ**၊ သုံးခုမြောက်ဖြစ်သော တက္ကပဏ္ဍိတဇာတ်အဖွင့်တည်း။