**ဓမေ ဓမေ** တိ၊ ဓမေ ဓမေ စသောဤတရားဒေသနာတော်ကို။
သတ္ထာ ဇေတဝနေ ဝိဟရန္တော၊ ဘုရားရှင်သည် ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌ နေတော်မူစဉ်။
အညတရံ ဒုဗ္ဗစဘိက္ခုံ၊ မထင်ရှားသော ဆုံးမခက်သောရဟန်းကို။
အာရဗ္ဘကထေသိ၊ အကြောင်းပြု၍ ဟောတော်မူပြီ။
ဟိတံ ဘိက္ခုံ သတ္ထာ၊ မှန်၏ ထိုဆုံးမခက်သော ရဟန်းကို ဘုရားရှင်သည်။
"ဘိက္ခု တွံ၊ ရဟန်းသင်သည်။
ဒုဗ္ဗောစော အသိ ကိရ၊ ဆုံးမခက်သည်ဖြစ်သတဲ့။
ဣတိသစ္စံ၊ ဤသို့ကြားရသည်ကားမှန်သလော"။
ဣတိပုစ္ဆိတွာ၊ ဤသို့မေးတော်မူ၍။
သစ္စံ ဘဂဝါတိ ဝုတ္တေ၊ မှန်ပါ၏ မြတ်စွာဘုရားဟု လျှောက်အပ်သော်။
"ဘိက္ခု တွံ၊ ရဟန်းသင်သည်။
ဣဒါနေဝ န ဒုဗ္ဗစော၊ ယခုအခါ၌ သာဆုံးမခက်သည်သာ" ဟုမိန့်တော်မူပြီး၍။
အတီတံ အာဟရိ၊ အတိတ်ကိုဆောင်တော်မူပြီ။
အတီတေ ဗာရာဏသိယံ၊ လွန်လေပြီးသောအခါ ဗာရာဏသီမြို့၌။
ဗြဟ္မဒတ္တေ ရဇ္ဇံ ကာရေန္တေ၊ ဗြဟ္မဒတ်မင်းသည် မင်းအဖြစ်ကိုပြုလတ်သော်။
ဗောဓိသတ္တော၊ ဘုရားလောင်းသည်။
ဘေရိဝါဒကကုလေ နိဗ္ဗတ္တိတွာ၊ စည်တီးသမားမျိုး၌ ဖြစ်၍။
ဂါမကေ ဝသတိ၊ ရွာကလေး၌ နေ၏။
သော၊ ထိုဘုရားလောင်းသည်။
ဗာရာဏသိယံ နက္ခတ္တံ၊ ဗာရာဏသီမြို့၌ နက္ခတ်ပွဲကို။
ယုဋ္ဌန္တိ သုတွာ၊ ကြွေးကြော်အပ်ပြီဟုကြား၍။
သမဇ္ဇမဏ္ဍလေ ဘေရိံ ဝါဒေတွာ၊ ပွဲကွင်း၌ စည်ကိုတီး၍။
ဓနံ အာဟရိဿာမီတိ၊ ဥစ္စာများစွာကိုရပြီ။
သော တံ အာဒါယ၊ ထိုဘုရားလောင်းသည် ထိုဥစ္ဏာများစွာကိုယူ၍။
အတ္တနော ဂါမံ ဂစ္ဆန္တော၊ မိိမိ၏ ရွာသို့သွားသော်။
စောရာဋဝိံ ပတွာ၊ ခိုးသူတို့နေရာ တောအုပ်သို့ရောက်၍။
နိရန္တရံ ဘေရိံ ဝါဒေန္တံ ပုတ္တံ၊ အဆက်မပြတ်စည်ကိုတီးသော သားကို။
"တာတ နိရန္တရံ အဝါဒေတွာ၊ ချစ်သားမပြတ်မတီးမူ၍။
မဂ္ဂပဋိပန္နေဿ ဣဿရဿ၊ ခရီးသွားသော အစိုးရသူ၏။
ဘေရိံ ဝိယ၊ စည်ကိုကဲ့သို့။
အန္တရန္တရာ ဝါဒေဟီတိ၊ အကြားအကြား၌ တီးပါလော့" ဟု။
ဝါရေသိ၊ တားမြစ်ပြီ။
သောပိတရ ဝါရိယမာနောပိ၊ ထိုသားသည် အဖကတားမြစ်အပ်သော်လည်း။
"ဘေရိသဒ္ဒေနေဝ စောရေ၊ စည်သံဖြင့် ပင် ခိုးသားတို့ကို။
ပလာပေဿာမီတိ ဝတွာ၊ ပြေးစေအံ့" ဟုပြော၍။
နိရန္တရမေဝ ဝါဒေသိ၊ မပြတ်သာ တီးပြီ။
စောရာ၊ ခိုးသားတို့သည်။
ပဌမညေဝ ဘေရိသဒ္ဒံ သုတွာ၊ ပဌမဆုံးသာဖြစ်သော စည်သံကိုကြားရ၍။
ဣဿရဘေရီ ဘဝိဿတီတိိ၊ အစိုးရသူ၏ စည်သည် ဖြစ်လတံ့ဟု။
ပလာယိတွာ၊ ထွက်ပြေးကြ၍။
သဒ္ဒံ သုတွာ၊ စည်သံကိုကြားရ၍။
"အယံ ဣဿရဘေရီ၊ ဤစည်သည် အစိုးရသူ၏ စည်သည်။
နဘဝိဿသီတိ၊ မဖြစ်လတံ့" ဟု။
အာဂန္တွာ ဥပဓာရေန္တော၊ လာ၍စူးစမ်းသော်။
ဒွေယေဝ ဇနေ ဒိသွာ၊ သားအဖနှစ်ယောက်တည်းသာ ဖြစ်ကုန်သော လူတို့ကို မြင်၍။
ပေါထေတွာဝိလုမ္ပိံသု၊ ရိုက်ပုတ်၍ လုယူကုန််ပြီ။
ဗောဓိသတ္တော၊ ဘုရားလောင်းသည်။
ကိစ္ဆေနနော၊ ဆင်းရဲစွာ ငါတို့သည်။
လဒ္ဓံဓနံ၊ ရအပ်ခဲ့သော ပစ္စည်းကို။
ဧကာဗဒ္ဓံ ကတွာ၊ တစ်စပ်တည်းကိုပြု၍။
ဝါဒေန္တော၊ တီးလျက်။
နာသေသိ ဝတာတိ ဝတွာ၊ ဖျက်ဆီးလေစွတကား" ဟုပြော၍။
ဓမေ ဓမေ နာတိဓမေ၊ တီးရာ၏ တီးရာ၏ အလွန်ကားမတီးရာ။
ဟိအတိဓန္တံ ပါပကံ၊ မှန်၏ အလွန်တီးခြင်းသည် မကောင်း။
ဟိ ဓန္တေန၊ မှန်၏ တီးသဖြင့်။
လဒ္ဓံသတံ၊ ရအပ်သောငွေတစ်ရာကို။
အတိဓမ္တေန နာသိတံ၊ အလွန်တီးခြင်းဖြင့် ဖျက်ဆီးအပ်ပြီ။
တတ္ထ၊ ထိုဂါထာ၌။
**ဓမေဓမေ** တိ၊ ဓမေဓမေဟူသည်ကား။
ဓမေယျ, နဓမေယျ နော၊ တီးရာ၏ မတီးရသည်ကားမဟုတ်။
ဘေရိံ ဝါဒေယျ၊ စည်ကိုတီးရာ၏။
နောန ဝါဒေယျ၊ မတီးရသည်ကားမဟုတ်။
ဣတိ အတ္တော၊ ဤကားဓမေယျ၏ အနက်တည်း။
**နာတိဓမေ** တိ၊ နာတိဓမေ ဟူသည်ကား။
အတိဣမိတွာ ပန၊ ကျော်လွန်၍ ကား။
နိရန္တရမေဝ ကတွာ၊ မပြတ်သာ ပြု၍။
န ဝါဒေယျ၊ မတီးရာ။
ကိံ ကာရဏော၊ ဘာ့ကြောင့်နည်း။
ဟိ အတိဓန္တံ ပါပကံ၊ အကြင်ကြောင့်အလွန်တီးခြင်းသည်မကောင်း။(ထို့ကြောင့်တည်း။)
နိရန္တရံ ဘေရိဝါဒနံ၊ မပြတ်စည်ကိုတီးခြင်းသည်။
ဣဒါနိ အမှာကံ၊ ယခုအခါ ငါတို့အတွက်။
ပါပကံ လာမကံဇာတံ၊ မကောင်းသည်ဖြစ်၏။
**ဓန္တေန ဟိသတံလဒ္ဓ** န္တိ၊ ဓန္တေန ဟိ သတံလဒ္ဓံဟူသည်ကား။
နဂရေ ဓမန္တေနဘေရိဝါဒနေန၊ မြို့၌ စည်တီးခြင်းဖြင့်။
ကဟာပဏသတံ လဒ္ဓံ၊ အသပြာတစ်ရာကို ရအပ်ပြီတည်း။
ဣဒါနိ မေ ပုတ္တေန၊ ယခုအခါ၌ကား ငါ၏ သားသည်။
ဝစနံ အကတွာ၊ စကားကို လိုက်နာမှုမပြုမူ၍။
အဋဝိယံယဒိဒံ အတိဓန္တံ၊ တောအုပ်၌ အကြင်အလွန်တီးခြင်းသည်။
(အတ္ထိ၊ ရှိ၏)။
တေန အတိဓန္တေန၊ ထိုအလွန်တီးခြင်းဖြင့်။
သဗ္ဗံ နာသိတံ ဣတိ၊ ရလာသည့်ငွေအားလုံးကို ဖျက်ဆီးအပ်ပြီတည်း ဤကားဂါထာဖွင့်တည်း။
သတ္ထာ၊ ဘုရားရှင်သည်။
ဣမံ ဓမ္မဒေသနံ အာဟရိတွာ၊ ဤတရားဒေသနာတော်ကို ဆောင်တော်မူ၍။
အနုသန္ဓိံ ဃဋေတွာ၊ အနုသန္ဓေကိုစပ်တော်မူ၍။
"တဒါ ပုတ္တော၊ ထိုအခါက သားသည်။
ဒုဗ္ဗစဘိက္ခု အဟောသိ၊ အဖသည်ကား ငါဘုရားသည်သာ ဖြစ်လာပြီ" ဟု။
ဇဦတဥံ သမောဓာနေသိ၊ ဇာတ်ကိုပေါင်းတော်မူပြီ။
**ဘေရိဝါဒကဇာတကဝဏ္ဏနာ နဝမာ၊ ကိုးခုမြောက်သော ဘေရိဝါဒက ဇာတ်အဖွင့်တည်း။**