တတ္ထ၊ ထို ဗြဟ္မစရိယကထာ၌။

[ပုစ္ဆာ သကဝါဒိဿ-၌စပ်။ ရှေးနိဿယဝယ် "တတ္ထ၊ထိုနတ်တို့တွင်။ ဝါ၊ ထို ၂-ပါးသော ဗြဟ္မစရိယဝါသတို့တွင်"ဟုပေး၏။] ယေ၊ အကြင်ပရဝါဒီတို့သည်။ (န ဣစ္ဆန္တိ၊ ၌စပ်။) ပရနိမ္မိတ ဝသဝတ္တိဒေဝေ၊ ပရနိမ္မိဝသဝတ္တိနတ်တို့ကို။ ဥပါဒါယ၊ ဉာဏ်ဖြင့် ယူ၍။ ဝါ၊ အစပြု၍။ တဒုပရိဒေဝေသု၊ ထို ပရနိမ္မိတ ဝသဝတ္တိနတ်တို့မှ အထက်နတ်တို့၌။ မဂ္ဂဘာဝနမ္ပိ၊ မဂ္ဂဘာဝနာကိုလည်း။ သမ္မိတိယာ သေယျာထာပိ၊ သမ္မိယဂိုဏ်းသားရဟန်းများကဲ့သို့။ န ဣစ္ဆာန္တိ၊ ကုန်။ ‌တေ၊ ထိုပရဝါဒီတို့ကို။ သန္ဓာယ၊ နတ္ထိ ဒေဝေသူတိ၊ အစရှိသော။ ပုစ္ဆာ သကဝါဒိဿ၊

တတ္ထ၊ ထို သဗ္ဗေ ‌ဒေဝါ ဇဠာ အစရှိသော ပုစ္ဆာ၌။ ဟတ္ထာ သံဝါစိကာတိ၊ ကား။ မူဂါဝိယ၊ လူအ-တို့ကဲ့သို့။ ဟတ္ထမုဒ္ဓါယ၊ လက်ချောင်းချိုးခြင်းဖြင့်။ ဝတ္တာရော၊ ပြောဆိုကြားကုန်သလော။

(ပါးစပ်ဖြင့် စကားမပြောနိုင်သည်ဖြစ်၍ လက်ဟန်ပြ၍စကားပြောကြကုန်သလော။)

ဣဒံ၊ ဤအနက်အဓိပ္ပါယ်သည်။ ဝါ၊ ကို။ (ပရဝါဒိနာ၊ သည်။) ဝုတ္တံ၊ အပ်သည်။ ဝါ၊ ဆိုလိုသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ (ကိံ ဝုတ္တံ ဟောတိ)၊ ယသ္မာ၊ ကြောင့်။ အနာဂါမိပုဂ္ဂလော၊ သည်။ ဣဓ လောကေ၊ ဤ ကာမဘုံ၌။

၁။ အတ္ထိ ယတ္ထ အတ္ထိ။ ။“အတ္ထိ တေ ဒေဝါ, အတ္ထိ ဝါ သော ပဒေသော” ၂-နည်းလုံးသည် ရှေ့အတ္ထိပု ၏ဒ်၏ အဖွင့်တည်း။ “ယတ္ထ အတ္တိ ၌ ယတ္ထ ကိုလည်း ထို " ၂-နည်းအတိုင်း “အကြင်နတ်တို့၌ (တနည်း) အကြင်အရပ်၌”ဟု စွဲရသည်။ ယတ္ထ အတ္တိ၌ အတ္တိ၏ကတ္တားကား ပုစ္ဆာ၌ပါသော ဗြဟ္မစရိယဝါသော ပုဒ်တည်း။ [ဤသို့ “ဒေဝါ”ဟု၎င်း “ပဒေသော”ဟု၎င်း ၂-မျိုးအဖွင့်ကို ရည်ရွယ်၍ “သတ္တ+ဒေသ ဝိဘာဂပုခေနဝိဿဇ္ဇနံ”ဟု ဆိုသည်။]

၂။ ဧကန္တရိကပဉှာ။ သကဝါဒီ၏ ပြဿနာအကြား၌ ပရဝါဒီ၏ ပြဿနာ ခြားနေသည်ကို၎င်း, ပရဝါဒီ၏ပြဿနာအကြား၌ သကဝါဒိ၏ ပြဿနာ ခြားနေသည် ကို၎င်း “ဧကန္တရိကပဉှာ”ဟု ဆိုသည်။

၃။ သုတ္တာနုယောဂ။ ။ "အနာဂါမိဿ ပုဂ္ဂလဿ ပဉ္စောရမ္ဘာဂိယာနိ သံယောဇနာနိ ပဟီနာနိ”စသည်ကို သုတ္တ-ဟု ဆို၏။ ထို သုတ်ဖြင့် အရဟတ္တဖိုလ်စိတ် ဖြစ်ပုံကို မေးစိစစ်ခြင်းကို “သုတ္တာနုယောဂ”ဟု ခေါ်သည်။

ဘာဝိတေန၊ ဖြစ်စေအပ်ပြီးသော။ မ‌ဂ္ဂေန၊ မဂ်ဖြင့်။ ဝါ၊ မဂ်ကြောင့်။ တတ္ထ သုဒ္ဓါဝါသေသု၊ ထိုသုဒ္ဓါဝါသဘုံတို့၌။ ဖလံ၊ အရဟတ္တဖိုလ်ကို။ သစ္ဆိကရောတိ၊ မျက်မှောက်ပြု၏။ တတ္ထ၊ ထို သုဒ္ဓါဝါသဘုံတို့၌။ အညံ၊ သော။ မဂ္ဂံ၊ မဂ်ကို။ န ဘာဝေတိ၊ မဖြစ်စေတော့။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဒေဝေသု၊ အလုံးစုံသော နတ်ဗြဟ္မာတို့၌။ ဗြဟ္မစရိယ ဝါသော၊ သည်။ နတ္ထိ၊ ဣတိ (ဣဒံသကဝါဒိနာ ဝုတ္တံ ဟောတိ၊ )

၂၇၃။ ဣဒါနိ၊ သုဒ္ဓဗြဟ္မစရိယကထာကို ပြပြီးရာ ယခုအခါ၌။ (ဒဿေတုံ၊ ၌စပ်။) အညတ္ထ၊ အခြားဘုံ၌။ ဘာဝိတေန၊ ဖြစ်စေအပ်ပြီးသော။ မဂ္ဂေန၊ အနာဂါမိမဂ်ကြောင့်။ အညတ္တ၊ အခြားဘုံ၌။ ဖလ သစ္ဆိကိရိယာ၊ အရဟတ္တဖိုလ်ကို မျက်မှောက်ပြုခြင်းသည်။ ယဒိ ဟောတိ၊ အကယ်၍ဖြစ်အံ့။ (ဧဝံသတိ၊ သော်။) သောတာပန္နာဒီနမ္ပိ၊ သောတာပန် အစရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့၏လည်း။ [ပိ- ဖြင့် အနာဂါမ်ပေါင်း။]

(အညတ္ထ၊ ၌။ ဘာဝိတေန၊ သော။ မဂ္ဂေန၊ ကြောင့်။ အညတ္ထ၊ ၌။ ဖလသစ္ဆိကိရိယာ၊ ဖိုလ်ကို မျက်မှောက် ပြုခြင်းသည်။ သိယာ၊ ဖြစ်ရာ၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဧတံ အတ္ထံ၊ ဤ အနက် အဓိပ္ပါယ်ကို။ ဒဿေတုံ၊ ငှာ။ ပုန၊ တဖန်။ အနာဂါမီတိအာဒိ၊ အနာဂါမိ အစရှိသော။ သံသန္ဒန ပုစ္ဆာ၊ နှီးနှောခြင်းအားဖြင့် မေးကြောင်းပုစ္ဆာသည်။ သကဝါဒိဿ၊ ၏ ပုစ္ဆာတည်း။

[ရှေးနိဿယ၌ အနာဂါမီတိအာဒိ သံသန္ဒန ပုစ္ဆာ ဟုရှိ၏ ကောင်းသည်။ ယခုစာအုပ်တို့၌ "အနာဂါမီတိအာဒီနိ"ဟု ရှိ၏။]

သော၊ ထိုအနာဂါမ်ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ဣဓ၊ ဤကာမဘုံ၌။ အနာဂါမိမဂ္ဂံ၊ ကို။ ဘာဝေတွာ၊ ဖြစ်စေပြီး၍။ ဩပပါတိကော တတ္ထ ပရိနိဗ္ဗာယီတိ၊ ဟူ၍။

(ဥပပတိ၊ ပဋိသန္ဓေ နေလျက် ထို ဗြဟ္မာဘုံ၌ပရိနိဗ္ဗာန်စံခြင်းရှိ၏ဟူ၍။) ဝစနတော၊ ဟောတော် မူခြင်းကြောင့်။ ပုန၊ မဂ္ဂဘာဝနံ၊ အရဟတ္တမဂ်ကို ဖြစ်စေခြင်းကို။ ဝိနာ၊ ကြဉ်၍။ ဥပပတ္တိဝသေနေဝ၊ ဗြဟ္မာဘုံ၌ ပဋိသန္ဓေနေခြင်း၏ အစွမ်းဖြင့်ပင်။ အရဟတ္တဖလံ၊ ကို။ သစ္ဆိကရောတိ၊ မျက်မှောက်ပြု၏။ ဣတိ၊ သို့။ တဿ၊ ထိုပရဝါဒီ၏။ လဒ္ဓိ၊ သည်။ (ဟောတိ၊ )

အပ္ပဋိဝိဒ္ဓါကုပ္ပေါဝ တတ္ထ ပရိနိဗ္ဗာယီတိ၊ ဟူ၍။ ပုဋ္ဌော၊ အပ်သည်။ (သမာနော)၊ ဣဓေဝ၊ ကာမဘုံ၌သာ။ ဘာဝိတေန၊ သော။ မဂ္ဂေန၊ အနာဂါမိမဂ်ဖြင့်။

၁။ ရူပါဝစရမဂ္ဂေန ဟိ။ ။ရူပါဝစရဈာန်ကိုပင် ရူပဘုံသို့ ရောက်ကြောင်း ဖြစ်သောကြောင့်“မဂ္ဂ”ဟု ဆိုသည်။ ထို ရူပါဝစရဈာန်ကို ရသော ပုဂ္ဂိုလ် ဟူသည် လည်း သောတာပန် စသော အရိယာ ပုဂ္ဂိုလ်တည်း။ မှန်၏။ – ဈာန်ကိုလည်းရ,သောတာပန်လည်း ဖြစ်ပြီး ပုဂ္ဂိုလ်သည် “ဗြဟ္မလောကဂတာ ဟေဋ္ဌာ အရိယာ နော ပပဇ္ဇရေ” နှင့်အညီ အောက်အောက်ဘုံသို့ မပြန်တော့ရကား ထို ဗြဟ္မဘုံ၌သာ နိဋ္ဌ(ပြီးစီးသော) ပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်သည်။ [ဣဓ ဈာနာနာဂါမီ သောတာပန္နာဒိကောတိ အဓိပ္ပါယော။ဋီကာ။]

၂။ ဣဓ ။ ပေ ။ တတ္ထ ပရိနိဗ္ဗာယိနော။ ။ ဤကာမဘုံ၌ အရဟတ္တဖိုလ်ကို ဖြစ်စေ၍အရဟတ္တဖိုလ်ကို မျက်မှောက်ပြုသော ပုဂ္ဂိုလ်ကို “ဣဓ ပရိနိဗ္ဗာယီ”ဟုဆို၏။ ဤ ကာမဘုံ၌ အနာဂါမ် ဖြစ်ပြီး၍ ထို သုဒ္ဓါဝါသဘုံ၌ ပရိနိဗ္ဗာန် စံမည့် ပုဂ္ဂိုလ်ကို “တတ္ထ ပရိနိဗ္ဗာယီ”ဟု ဆိုသည်။

၃။ အပ္ပဋိဝိဒ္ဓါကုပ္ပေါဝ။ ။ပါဠိတော် စာအုပ်၌ “အပ္ပဋိဝိဒ္ဓါကုပ္ပေါစ”ဟု ရှိ၏။ “ကုပ္ပေါဝ”ဟု ရှိသော ပါဌ်သာ “ပရိနိဗ္ဗာယီ”ဟူသော နောက်ပုပ်နှင့် အစပ် တဲ့၏။ “အရဟတ္တဖိုလ်ကို ထိုးထွင်း၍မသိပဲ ပရိနိဗ္ဗာန်စံသလော”ဟု သကဝါဒီ မေး သည်။ထို့နောက် “ယထာ မိဂေါ စသော ပဌမဥဒါဟရုဏ်သည် “န ဟေဝံ ဝတ္တ ဗ္ဗေ”ဟု ဖြေပြီးနောက် ပရဝါဒီသည်ပင် ဆောင်ပြအပ်သော ဥဒါဟရုဏ်ဖြစ်၏။ “ယထာ မိဂေါ ။ ပေ ။ သသလ္လောဝ ”စသော ဒုတိယ ဥဒါဟရုဏ်ကား သကဝါဒီ၏ဥဒါဟရုဏ် တည်း။

တဿ၊ ထိုအနာဂါမ်ပုဂ္ဂိုလ်၏။ အကုပ္ပပဋိဝေဓံ၊ အရဟတ္တဖိုလ်ကို ထိုးထွင်း၍ သိခြင်းကို။ ဣစ္ဆန္တော၊ သည်။ (ဟုတွာ၊ ပရဝါဒီ)၊ ပဋိက္ခိပတိ၊