၄၂၁။ ဣဒါနိ၊ ၌။ အသေခကထာ နာမ ဟောတိ။

တတ္ထ၊ ထိုအသေခကထာ၌။ ယသ္မာ၊ ကြောင့်။ အာနန္ဒတ္ထေရာဒယော၊ အာနန္ဒထေရ် အစရှိကုန်သော။ သေခါ၊ သေခ ပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။ ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ (အသေခ ဖြစ်တော်မူသော မြတ်စွာဘုရားသည်။) ဥဠာရော၊ မွန်မြတ်တော်မူပါပေ၏။ ဣတိအာဒိနာ၊ ဤသို့ အစရှိသော။ နယေန၊ နည်းဖြင့်။ အသေခေ၊ အသေခပုဂ္ဂိုလ်တို့ကို။ ဇာနန္တိ၊ သိနိုင်ကြကုန်၏။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ သေခဿ၊ သေခပုဂ္ဂိုလ်၏ သန္တာန်၌။ အသေခဉာဏံ၊ အသေခဉာဏ်သည်။ အတ္ထိ။ ဣတိ၊ သို့။ ဥတ္တရာပထကာနံ လဒ္ဓိ(ဟောတိ) သေယျထာပိ၊

(ဧဝံ)။ ယေသံ၊ အကြင် ပရဝါဒီတို့၏။ လဒ္ဓိ(ဟောတိ)၊တေ သန္ဓာယ ပုစ္ဆာသကဝါဒိဿ။ ပဋိညာ ဣတရဿ၊

** ဇာနာတိ ပဿတီ**တိ ဣဒံ၊ ဟူသော ဤစကားကို။ အတ္တနာ၊ သည်။ အဓိဂတဿ၊ သိအပ်ရအပ်ပြီးသော တရားကို။ ဇာနနဝသေန၊ သိခြင်း၏ အစွမ်းဖြင့်။ (သကဂါဒိနာ)။ ဝုတ္တံ၊ အပ်ပြီ။

ဂေါတြဘုနောတိအာဒိ၊ အစရှိသော စကားရပ်ကို။ ဟေဋ္ဌိမာယ၊ အောက်၌ဖြစ်သော။ ဘူမိယံ၊ ဘုံ၌။ ဝါ၊ ဖြစ်ရာ အခိုက်အတန့်၌။ ဌိတဿ၊ တည်သော ပုဂ္ဂိုလ်၏။ ဥပရူပရိဉာဏဿ၊ အထက်အထက်၌ဖြစ်သော ဉာဏ်၏။ အဘာဝဒဿနတ္ထံ၊ မဖြစ်ခြင်းကို ပြခြင်းအကျိုးငှါ။ (သကဝါဒိနာ)။ ဝုတ္တံ၊

နနု အာယသ္မာ အာနန္ဒေါ။ပေ။ ဇာနာတီတိ၊ ဟူသော စကားရပ်ဖြင့်။ ပရဝါဒီ၊ သည်။ အသေခေ၊ အသေခဖြစ်တော်မူသော။ ဘဂဝတိ၊ မြတ်စွာဘုရား၌။ ပဝတ္တတ္တာ၊ အာရုံပြု၍ ဖြစ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ တံ၊ ထို ဉာဏ်သည်။ (သေခပုဂ္ဂိုလ်၏ သန္တာန်၌ဖြစ်သော အသေခပုဂ္ဂိုလ်ကို သိသော ထိုဉာဏ်သည်။) အသေခဉာဏံ၊ အသေခဉာဏ်တည်း။ ဣတိ၊ သို့။ ဣစ္ဆတိ၊ အလိုရှိ၏။ ပန၊ ထိုသို့ပင် အလိုရှိပါသော်လည်း။ ဧတံ၊ အသေခပုဂ္ဂိုလ်ကို အာရုံပြု၍ဖြစ်သော ဤဉာဏ်သည်။ အသေခံ၊ အသေခဉာဏ်သည်။ န၊ မဟုတ်။

တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဧဝံ၊ သို့။ ပတိဋ္ဌာပိတာ၊ တည်စေအပ်သည်။ (သမာနာ)ပိ၊ သော်လည်း။ လဒ္ဓိ၊ သည်။ ဝါ၊ ကို။ အပတိဋ္ဌာပိတာဝ၊ တည်စေအပ်သည် မမည်သည်သာ။ ဟောတိ။ ဣတိ၊ အပြီးတည်း။

အသေခဉာဏကထာဝဏ္ဏနာ၊ သည်။ (နိဋ္ဌိတာ)၊ ပြီ