အာ ယုကပ္ပနံ၊ အသက်တမ်းကို ပြုစီမံခြင်းဟူသည်။ [အာယုဝိဓာနံ၊ အသက်တမ်း ကို စီမံခြင်းဟူသည်။ ကမ္မဿ၊ ကံ၏။ ဝိပါကဝသေန ဝါ၊ အကျိုး၏ အစွမ်း ဖြင့်သော်၎င်း။ ဝဿဂဏနာယ ဝါ၊ နှစ်အရေအတွက်အားဖြင့်သော်၎င်း။ အာယုပရိစ္ဆေဒါ၊ အသက်တမ်းကို ပိုင်းခြားခြင်းတည်း။ ဣတိ အတ္တော၊ နက်။

[“အာယုကပ္ပေါ”ကို “အာယုကပ္ပနံ”ဟု ဖွင့်၍ “အာယုကပ္ပနံ”ကို “အာယု ဝိဓာနံ”ဟု ထပ်ဖွင့်သည်။]

အထ၊ ဝန်ခံရာထိုအခါ၌။ နံ၊ ထိုပရဝါဒီကို။ သကဝါဒီ၊ သည်။ တေ၊ အသင် ပရဝါဒီ၏ အလိုအားဖြင့်။ ဣဒ္ဓိဗလေန၊ တန်ခိုးအစွမ်းနှင့်။ သမန္နာဂတော၊ သော။

၁။ အာယုကပ္ပေါ။ ။ “အာယုကပ္ပနံ” စသည်ကို ထောက်၍ လူစသည်တို့၏ အသက်ဘမ်းကို ပြုစီမံတတ်သော အပိုင်းအခြားသည် အာယုကပ္ပ မည်၏။ ထိုသို့ ပိုင်းခြားရာ၌ ငရဲသူ ငရဲသားတို့အတွက် ကံသာလျှင် ပဓာနဖြစ်သောကြောင့် ကံ၏ အကျိုးအားဖြင့် အသက်ကို ပိုင်းခြားရသည်။ "ကံကုန်လျှင် ငရဲမှလွတ်၏။ ကံမကုန် သေးသမျှ ငရဲမှ မလွတ်"ဟူလို။ ထို့ကြောင့် "ကမ္မဿ ဝိပါကဝသေန ဝါတိ နိရယံဝ သန္ဓာယ ဝုတ္တံ” ဟု ဋီကာမိန့်သည်။

လူတို့အတွက် အသက်တရာတမ်း၊ ၇၅-နှစ်တမ်း စသည်ဖြင့်၎င်း၊စတုမဟာရာဇ် စသော နတ်တို့အတွက် အနှစ် ၉-သန်း ၃-ကုဋေ ၆ သန်း စသည်ဖြင့်၎င်း နှစ် အရေအတွက်အားဖြင့် အသက်ကို ပိုင်းခြားရသည်။ ထို့ကြောင့် "ဝဿဂဏနာ ယဝါတိ မနုဿေစတုမဟာရာဇိကာဒိဒေဝေ စ သန္ဓာယ”- ဟု ဋီကာ မိန့်သည်။ မှန်၏- ထိုလူနတ်တို့သည် အသင်္ချေ ကာလတိုင်အောင် အကျိုးပေးနိုင်သော ကံပါ သော်လည်း နှစ်အရေ အတွက် စေ့လျှင် များသောအားဖြင့် စုတေကြရသည်။

သော၊ ယော၊ အကြင်လူသည်။ စိရံ၊ ကြာမြင့်စွာ။ ဇီဝတိ၊ အသက်ရှင်၏။ သော၊ ထိုကြာမြင့်စွာ အသက်ရှည်သောလူသည်။ ဝဿသတံ၊ အနှစ် တရာ ပတ်လုံးသော်၎င်း။ ဘိယျော၊ ထို့ထက်အလွန်။ အပ္ပံ ဝါ၊ အနည်းငယ်သော အနှစ် တဆယ် နှစ်ဆယ် လေးဆယ်, ခြောက်ဆယ်တို့ ပတ်လုံးသော်၎င်း။ (ဇီဝတိ၊ ) ဣတိ ဧဝံ၊ သို့။ ပရိစ္ဆိန္နာ၊ ပိုင်းခြားအပ်သော။ အာယုကပ္ပါ၊ အသက်တမ်းထက်။ ဥဒ္ဓံ၊ အထက်ဖြစ်သော။ မဟာကပ္ပံဝါ၊ မဟာကပ်ပတ်လုံး သော်၎င်း။ မဟာကပ္ပေကဒေသံ ဝါ၊ မဟာကပ်၏ အစိတ်အပိုင်း ဖြစ်သော အသင်္ချေယျကပ်ပတ်လုံးသော်၎င်း။ သစေ ဇီဝေယျ၊ အကယ်၍ အသက်ရှည် အံ့။ (ဧဝံ သတိ) အဿ၊ ထိုလူ၏။ ဣဒ္ဓိမယိကေန၊ တန်ခိုးဖြင့်ပြီးသော။ အာယုနာ၊ သည်။ ဘဝိတဗ္ဗံ၊ ဖြစ်ထိုက်၏။ ဣတိ စောဒေတုံ၊ **ဣဒ္ဓိမယိကော သော အာယူ**တိ အာဒိံ အာဟ၊

ဧတေသံ၊ ဤ ဣဒ္ဓိမန္တ အနိဒ္ဓိမန္တပုဂ္ဂိုလ်တို့၏။ ဝိသေသော၊ တည်း။

[တန်ခိုး မရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်ကား သူသဘောအတိုင်းသာ အာယုကပ်ပတ်လုံး တည်ရသည်။ မတော်တဆ အန္တရာယ်ဖြစ်လာလျှင် မတားနိုင်။-ဟူလို။]