၃၉၁။ ဣဒါနိ အနာသဝကထာ နာမ ဟောတိ၊
တတ္ထ၊ ထို အနာသဝ ကထာ၌။
ဧတရဟိ ဥတ္တရာပထကာနံ လဒ္ဓိ (ဟောတိ) သေယျထာပိ၊
(ဧဝံ)၊
ယေ ဓမ္မာ၊ အကြင်တရားတို့သည်။
အနာသဝဿ၊ အာသဝေါ မရှိသော။
အရဟတော၊ ရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်၏။
(သန္တာန်၌)။ (ဟောန္တိ။) သဗ္ဗေ၊ ကုန်သော။
တေ (ဓမ္မာ)၊ တို့သည်။
အနာသဝါ၊ အနာသဝတို့တည်း။
ဣတိ၊ သို့။
ယေသံ၊ အကြင် ပရဝါဒီတို့၏။
(လဒ္ဓိ ဟောတိ)၊
တေ သန္ဓာယ၊
အရဟတောတိ၊ အစရှိသော။
ပုစ္ဆာ သကဝါဿ၊ ပဋိညာ ဣတရဿ=
အထ၊ ဝန်ခံရာ ထိုအခါ၌။
နံ၊ ထိုပရဝါဒီကို။
အနာသဝါ နာမ၊ အနာ သဝတို့မည်သည်။
မဂ္ဂါဒယော၊ မဂ္ဂ အစရှိသော တရားတို့တည်း။
(မဂ်ဖိုလ် နိဗ္ဗာန် ဟူသော လောကုတ္တရာတရားတို့တည်း။)
ကိံ၊ အသို့နည်း။
တဿ၊ ထို ရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်၏သန္တာန်၌။
တေယေဝ၊ ထိုမဂ် အစရှိသော တရားတို့သည်သာ။
ဥပ္ပဇ္ဇန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်သလော။
ဣတိ၊ သို့။
စောဒနတ္ထံ၊ ငှါ။
မဂ္ဂေါ ဖလန္တိ
အာဒိ၊ အစရှိသော စကားရပ်ကို။
အာရဒ္ဓံ၊ အားထုတ်အပ်ပြီ။
စက္ခုအနာသန္တိ၊ ဟူ၍။
ပုဋ္ဌော (သမာနော)။ တဿ၊ ထို စက္ခု၏။
သာသဝတ္တာ၊ သာသဝ၏အဖြစ်ကြောင့်။
(အာရုံ အာရမ္မဏိကအဖြစ်ဖြင့် အာသဝေါတရားတို့နှင့် တကွဖြစ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။)
ပဋိက္ခိပတိ၊
ဒုတိယံ ပုဋ္ဌော (သမာနော)။ ဧတံ၊ ဤ စက္ခုသည်။
အနာသဝဿ၊ အနာသဝ ဖြစ်သော ရဟန္တာ ပုဂ္ဂိုလ်၏ စက္ခုတည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့ နှလုံးသွင်း၍။
ပဋိဇာနာတိ၊
၃၉၂။ စီဝရပဉှေ၊ စီဝရပြဿနာ၌။
ဧကောဝ၊ တစ်ခုတည်းသာလျှင်ဖြစ်သော။
ဓမ္မော၊ သင်္ကန်းဟူသောတရားသည်။
အနာသဝေါ၊ အနာသဝသည်၎င်း။
သာသဝေါစ၊ သာသဝသည်၎င်း။
ဟောတိ။ ဣတိ၊ ကြောင့်။
လက္ခဏဝိရောဓဘယာ၊ လက္ခဏာနှင့် ဆန့်ကျင်ခြင်းမှကြောက်ခြင်းကြောင့်။
ပဋိက္ခိပတိ၊
ဒုတိယံ ပုဋ္ဌော (သမာနော)။ အနာသဝဿ၊ အနာသဝ ဖြစ်သော ရဟန္တာ၏ ဥစ္စာသည်။
ဟုတွာ။ သာသဝဿ၊ သာသဝဖြစ်သော ပုထုဇဉ်၏ ဥစ္စာသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်နိုင်၏။
ဣတိ၊ ကြောင့်။
ပဋိဇာနာတိ၊
တညေဝ အနာသဝန္တိ
ပဉှာဒွယေပိ၊ အစရှိသော ပြဿနာနှစ်ပါး အပေါင်း၌လည်း။
ဧသေဝ နယော၊ တည်း။
ပန၊ ဆက်။
သကဝါဒီ၊ သည်။
တညေဝါတိ၊ ဟူ၍။
အနုညာတတ္တာ၊ ခွင့်ပြုအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
မဂ္ဂေါ အနာသဝေါ ဟုတွာတိ အာဒီဟိ၊ အစရှိသော စကားရပ်တို့ဖြင့်။
စောဒေတိ၊ စောဒနာ၏။
၁။ ဏီဝရပဉှေ ။ ပ ။ ပဋိက္ခိပတိ။ ။"ယဒိ အရဟာ ပုထုဇ္ဇနဿ စီဝရံ ဒေတိ-ရဟန္တာသည် ပုထုဇဉ်အား သင်္ကန်းကို အကယ်၍ ပေးအံ့”ထိုသို့ ပေးအပ်သော သင်္ကန်းသည် အနာသဝဖြစ်သော ရဟန္တာ၏ ဥစ္စာအခိုက်၌ အနာသဝဖြစ်၍ သာသဝ ဖြစ်သော ပုထုဇဉ်၏ ဥစ္စာဖြစ်သောအခါ သာသဝ ဖြစ်၏ဟု အဓိပ္ပါယ်ရ၏။ ထို့ကြောင့် အနာသဝဖြစ်ပြီးသော သင်္ကန်းက သာသဝ ဖြစ်ရမည်ဆိုလျှင် ရဟန္တာ၏ ပစ္စည်းတုန်းက အနာသဝဖြစ်သည့်အတွက် သာသဝ မပြောင်းလွဲနိုင်သောကြောင့် လက္ခဏ ဝိရောဓ ဘေး”ဖြစ်၏။ ထို ဘေးကို ကြောက်ရကား “န ဟေဝံ ဝတ္တဗ္ဗေ"ဟု ပယ်သည်။
၂။ ဒုတိယံ ။ပေ။ ပဋိဇာနာတိ။ ။ထို ပြဿနာကိုပင် ဒုတိယထပ်၍ မေးသောအခါ အနာသဝ ရဟန္တာ၏ ဥစ္စာဖြစ်တုန်းက အနာသဝ အမည်ရ၍ ပုထုဇဉ်၏ ဥစ္စာဖြစ်သောအခါ သာသဝ အမည်ရသောကြောင့် လက္ခဏဝိရောဓ ဖြစ်ဖွယ်မလိုဟု ယူဆ၍ “အာမန္တာ”ဟု ဝန်ခံသည်။
ဣမိနာ ဥပါယေန၊ ဤသို့သောနည်းဖြင့်။
သဗ္ဗတ္ထ၊ အလုံးစုံသော ပြဿာနာတို့၌။
အတ္တော ဝေဒိတဗ္ဗော၊