၃၃၄။ ဣဒါနိ၊ ဝစီဘေဒကထာကို ပြပြီးရာ ယခုအခါ၌။ ဒုက္ခာဟာရကထာနာမ ဟောတိ၊

တတ္ထ၊ ထိုဒုက္ခာဟာရကထာ၌။ ဒုက္ခံ ဒုက္ခန္တိ၊ ဟူ၍။ ဝါစံ၊ စကားကို။ ဘာသန္တော၊ မြွက်ဆိုသောပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ဒုက္ခေ၊ ၌။ ဉာဏံ၊ ကို။ အာဟရတိ၊ ဆောင်သည်မည်၏။ တံ၊ ထိုဉာဏ်ကို။ ဒုက္ခာဟာရောနာမ၊ မည်၏ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။

စပန၊ ထပ်၍ ဆက်ဦးအံ့။ တံ ဧတံ၊ ထိုဉာဏ်သည်။ မဂ္ဂင်္ဂံ၊ မဂ္ဂင်ရှစ်ပါးတွင် တပါးသောအင်္ဂါတည်း။ မဂ္ဂပရိယာပန္နံ၊ မဂ်၌ အကျုံးဝင်သော တရားတည်း။ ဣတိ၊ သို့။ ဧတရဟိပုဗ္ဗသေလိယာနံ၊ တို့၏။ လဒ္ဓိ သေယျာထာပိ၊ ကဲ့သို့။ ယေသံ၊ အကြင်ပရဝါဒီတို့၏။ (လဒ္ဓိ ဟောတိ)၊

တေ၊ ထိုပရဝါဒီတို့ကို။ သန္ဓာယ ဒုက္ခာဟာရောတိပုစ္ဆာ သကဝါဒိဿ၊ ပဋိညာ ပရဝါဒိဿ၊

ယေကေစီတိ၊ အစရှိသော။ ပဌမပဉှေ၊ ၌။ အဝိပဿကေ၊ ဝိပဿနာမရှုသော ဗာလပုထုဇဉ်တို့ကို။ သန္ဓာယပဋိက္ခိပတိ၊ ဒုတိယပဉှေ၊ ၌။ ဝိပဿကေ၊ ဝိပဿနာရှုသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့ကို။ သန္ဓာယ ပဋိဇာနာတိ၊ ပန၊ ဆက်။ (တနည်း) ပန (ယသ္မာ)၊ ‌ ကြောင့်။ တံ၊ ထိုစကားသည်။ အဿ၊ ထို ပရဝါဒီ၏။ လဒ္ဓိမတ္တမေဝ၊ အယူမျှသာတည်း။ (မမှန်ပါဟူလို)။

တသ္မာ၊ ကြောင့်။ သဗ္ဗေ တေတိ၊ သဗ္ဗေ တေ မဂ္ဂံ ဘာဝေန္တီတိ အာမန္တာဟူသော။ ဝါဒဿ၊ ကို။ ဘိန္ဒနတ္ထံ၊ ငှာ။ ဗာလပုထုဇ္ဇနာတိအာဒိမာဟ၊

တံ၊ ထိုဗာလပုထုဇ္ဇနာ အစရှိသော စကားရပ်သည်။ ဥတ္တာနတ္ထမေဝ၊ သည်သာ။ ဣတိ၊ အပြီးတည်း။

ဒုက္ခာဟာရကထာဝဏ္ဏနာ၊ သည်။ (နိဋ္ဌိတာ)၊