အထ၊ ထိုမှနောက်၌။ နံ၊ ထိုပရဝါဒီကို။ သကဝါဒီ၊ သည်။ တံ ပက္ခံ၊ ထိုရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်သည် ရှေးဘဝ က ရဟန္တာတို့ကို စွပ်စွဲခြင်းဟူသောအကြောင်းကြောင့် အရဟတ္တဖိုလ်မှ ယုတ် လျော့၏ ဟူသောအနက်အဖို့ကို။ ပဋိဇာနာပေတွာ၊ လက်ခံစေ၍။ (အရ ဟန္တာနံ၊ ရဟန္တာတို့ကို။ အဗ္ဗာစိက္ခနကမ္မသာ၊ စွပ်စွဲကြောင်းကံ၏။ ဟေတု၊ ကြောင့်။ အရဟာ၊ သည်။ အရဟတ္တာ၊ မှ။) ယဒိ(ပရိဟာယတိ)၊ အံ့။ ဧဝံ(သတိ)၊ သော်။ ယေဟိ၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။ အရဟန္တော၊ ရဟန္တာ တို့ကို။ အဗ္ဘာစိက္ခိတပုဗ္ဗာ၊ ရှေး၌ စွပ်စွဲအပ်ကုန်ပြီ။ ဝါ၊ စွပ်စွဲဘူးကုန်ပြီ။

သေသံ ပရိဟာနိကထာယံ။ ။ဤကထာ၌ပါဏာတိပါတဿ ဟေတု”မှ စ၍ "သံဃဘေဒဿ ဟေတု” တိုင်အောင် အနုယောဂ (မေးစိစစ်ကြောင်း) စကား ပါ၏။ ထိုစကားသည် ပရိဟာနိကထာ၌ မပါခဲ့။ ထို့ကြောင့် သေသ၏ အပါဒါန် ကို ထိုစကားရပ်ခံ၍ သေသ၏အရကိုကား ကထာ ၂ရပ်လုံး၌ပါသော"သောတာပန္နော သောတာပတ္တိဖလာ ပရိဟာယတိ စသည်ကိုယူပါ။ [သေသန္တိ ပါဏာတိပါတာဒိကမ္မ ဿဟေတု။ပေ။ ဝဒတိ။ ဋီကာ။]

၂။ ဟန္ဒဟိ။ ပေ။သမ္ပဋိစ္ဆာပေတုံ။ ။ဟန္တဟိ စသောစကားသည် ပရဝါဒီ၏ အကြောင်းပြ စကားတည်း။ ထိုအကြောင်းပြ စကားကိုပင် “ဟန္ဒ” ဟု တိုက်တွန်း ကြောင်းစကား ပါနေသောကြောင့် “ ပရဝါဒီကို လက်ခံစေခြင်းငှါ ဆို၏” ဟု အဋ္ဌကထာ မိန့်သည်။ ဟန္ဒသဒ္ဒါသည် လက်ခံဖို့ရန် တိုက်တွန်းသော စောဒနတ္ထနိပါတ် ပုဒ်ဟု ကြံပါ။ [ ပဋိစ္ဆာပေတုန္တိ ပန ။ပေ။ ပရဝါဒီ အတ္တနော လဒ္ဓိံ သကဝါဒိံ ဂါဟာပေတုန္တိအတ္ထော ဒဋ္ဌဗ္ဗော-ဋီကာ။ ဤဋီကာ၌ “ပဋိစ္ဆာပေတုံ”ကို " ဂါဟာ ပေတုံ"ဟု ဖွင့်အပ်သောအနက်သည် အဓိပ္ပါယတ္ထ၊ လက်ခံစေခြင်းငှါကား သဒ္ဒတ္ထ တည်း။]

၃။ တံပက္ခံ ပဋိဇာနာပေတွာ။ ။“အရဟန္တာနံအဗ္ဗာစိက္ခနကမ္မဿ ဟေတု အရဟာ အရဟတ္တာ ပရိဟာယတိ” ဟူသော အနက်အဖို့ကို “တံ ပက္ခံ” ဟု ဆို၍ ထိုအဖို့ကို “အာမန္တာ”ဟု ပရဝါဒီကို ဝန်ခံစေခြင်းကို ပဋိဇာနာပေတွာ-ဟု ဆိုသည်။ပါဠိတော်ကြည့်ပါ။

၄။ ယဒိ ဧဝံ။ ပေ။ သဗ္ဘာစိက္ခိတပုဗ္ဗာ။ ။ယဒိဖြင့် ပါဠိတော်၌ လာသော “အရဟန္တာနံ ။ပေ။ ပရိဟာယတိ”ဟူသော အနက်ကို ပြန်၍စွဲပါ။ ထိုစကားနှင့် ဆက်သွယ်၍ ကြည့်လျှင် ရှေးဘဝ၌ ရဟန္တာကို စွပ်စွဲခဲ့ဘူးသူတို့သည် ဤ ဘဝ၌ရဟန္တာဖြစ်ကြ၏”ဟု အဓိပ္ပါယ်ရနေ၏။ ထို့ကြောင့် “ယေဟိ အရဟန္တော အဗ္ဘာ စိက္ခိတ ပုဗ္ဗာ”ဟု ပါဌ်ရှိပါစေ။ ထိုသို့ ပါရှိမှ “ ယေ ကေ စိ ။ပေ။ အဗ္ဘာစိက္ခန္တိ” ဟူသောပါဠိတော်စကား, နောက်၌ လာမည့် “အရဟတ္တံ ပါပုဏေယျုံ ”– တဿ ကမ္မဿ အရဟတ္တသမ္ပာပုဏနေ နိယာမံ အပဿန္တော"ဟူသော အဋ္ဌကထာစကား တို့နှင့်လျော်မည်။ ယခုစာအုပ်တို့၌“န အဗ္ဘာစိက္ခိတ ပုဗ္ဗာ”ဟု“န”သဒ္ဒါပို့နေပါသည်။

တေ သဗ္ဗေ၊ ထိုအလုံးစုံသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။ အရဟတ္ထံ၊ ရဟန္တာ၏ အဖြစ်သို့။ ပါပုဏေယျုံ၊ ရောက်ကုန်ရာသလော။ ဣတိ၊ သို့။ စောဒေတုံ၊ ငှါ။ **ယေကေစီ**တိအာဒိံ၊ အစရှိသောစကားကို။ အာဟ၊ ပြီ။

ဣတရော၊ သက ဝါဒီမှ တပါးသော ပရဝါဒီသည်။ တဿ ကမ္မဿ၊ ထိုရဟန္တာကိုစွပ်စွဲ ကြောင်းကံ၏။ အရဟတ္တသမ္ပာပုဏနေ၊ ရဟန္တာ၏အဖြစ်သို့ ရောက်စေခြင်း၌။

[“အရဟတ္တံ သမ္ပာပုဏနေ”ဟု စာအုပ်တို့၌ဝါကျရှိ၏။ ရှေးနိဿယ၌ သမာသ် ရှိသည်။ ဝါကျဆိုလျှင် ဆဋ္ဌီ ကံရှိရမည်။ ဆဋ္ဌီ မဟုတ်သောကြောင့် သမာသ် က သဒ္ဒါသွားကောင်း၏။] နိယာမံ၊ မြဲသောသဘောကို။ အပဿန္တော၊ မမြင်သည်။ (ဟုတွာ၊ ၍။ ဝါ၊ ကြောင့်။) ပဋိက္ခိပတိ၊ န ဟေဝံဝတ္ထဗ္ဗေ-ဟု ပယ်၏။