နတ္ထိ ရူပီနံ ဓမ္မာနံ အာယူတိ၊ အစရှိသော။ ပဉှေ၊ ပြဿနာ၌။ ဥပါဒိန္နရူပါနမ္ပိ၊ တဏှာ ဒိဋ္ဌိ တို့ ကပ်၍ ယူအပ် စွဲလမ်းအပ်သော သက်ရှိ ရုပ်တို့၏၎င်း။ တိဏကဋ္ဌာဒီနမ္ပိ၊ မြက် ထင်း အစရှိသော သက်မဲ့ ရုပ်တို့၏၎င်း။ သန္တာနဝသေန= အစဉ်၏ အစွမ်းဖြင့်။ ပဝတ္တိမေဝ၊ ဖြစ်ခြင်းကိုပင်။ (ဣစ္ဆတိ၊ ၌စပ်။) အာယု၊ တဘဝ အတွက် အဆက်မပြတ် ဖြစ်ကြောင်းတည်း။ ဌိထိ= တည်တံ့ကြောင်းတည်း။ ယပနာ၊ မျှတကြောင်းတည်း။ ယာပနာ၊ တည်း။ ဣရိယနာ၊ အသက်ရှင် ကြောင်းတည်း။ ဝတ္တနာ၊ ဖြစ်ကြောင်းတည်း။ ပါလနာ၊ စောင့်ရှောက် ကြောင်းတည်း။ ဣတိ၊ သို့။ ဣစ္ဆတိ၊ ၏။ တသ္မာ၊ ပဋိက္ခိပတိ၊
[ရုပ် တရားတို့၏ အာယု စသည် မရှိဟု မဆိုလို။ သန္တာန်၏ အစွမ်းဖြင့် ဖြစ်ခြင်းကို အာယုစသည်ဟု ဆိုလို၏။ ထို့ကြောင့် မရှိဘူးလောဟု မေးရာဝယ် ပယ်သည်။ မရှိ မဟုတ်၊ ရှိသည် ဟူလို။]
အတ္ထီတိပဉှေ၊ အစရှိသော ပြဿနာ၌။ ဣမိနာကာရဏေန၊ ဤအကြောင်းကြောင့်။
(သန္တာန်၏ အစွမ်းဖြင့် ဖြစ်ခြင်းကို အာယု စသည်ဟု ဆိုခြင်းကြောင့်။) ပဋိဇာနာတိ၊
၅၄၂။ နိရောဓသမာပန္နပဉှေသုပိ၊ အစရှိသော ပြဿနာတို့၌လည်း။ စိတ္တဝိပ္ပယုတ္တံ= စိတ်နှင့်မယှဉ်သော။ အရူပဇီဝိတမေဝ၊ နာမ်ဇီဝိတိန္ဒြေကိုသာ။ သန္ဓာယပဋိက္ခိပတိစ၊ ပဋိဇာနာတိ စ၊
[နတ္တိ ရူပဇီဝိတိန္ဒြိယံ ဟု မေးသော အခါ ပယ်၍, အတ္ထိဇီဝိတိန္ဒြိယံဟု မေးသောအခါ ဝန်ခံသည်။]
**၁။ အတ္ထိ သရူပ ဇီဝိတိန္ဒြိယန္တိ ပဉှေ**။ ။ပါဠိတော်၌ “အတ္ထိ အရူပီနံ ဓမ္မာနံ အာယု ဌိဘိ။ ပေ၊ ပါလနာ၊ အတ္ထိ အရူပဇီဝိတိန္ဒြိယံ”ဟု ပြဿနာ အပြည့်အစုံ ရှိ၏။ ထိုပြဿနာ၌ အဆုံးဖြစ်သော "အတ္ထိ အရူပဇိဝိတိန္ဒြိယံ" ကိုသာ ယူ၍ "အတ္ထိ အရူပဇီဝိတိန္ဒြိယန္တိ ပဉှေ"ဟု အဋ္ဌကထာဆရာ ဆိုသည်ဟုမှတ်ပါ။ [အတ္ထိ အရူပီနံ။ ပေ။ အာဒိကံ ပဉှံ အန္တံ ဂဟေတွာ ဝဒတိ ဋီကာ။]ဣတရော၊ သကဝါဒီမှတပါးသော ပရဝါဒိသည်။ အန္တော သမာပတ္တိံ၊ သမာပတ်၏အတွင်းကို။ သန္ဓာယ ပဋိက္ခိပတိ၊ သမာပဇ္ဇန္တဿစ၊ ဝင်စားဆဲ ပုဂ္ဂိုလ်၏၎င်း။ ဝုဋ္ဌဟန္တာဿစ၊ ထသော ပုဂ္ဂိုလ်၏၎င်း။ ပုဗ္ဗာပရ ဘာဂံ၊ ရှေ့အဖို့ နောက်အဖို့ကို။ သန္ဓာယ ပဋိဇာနာတိ၊
[သမာပတ်စ၍ ဝင်စား ခိုက်ကို “ပုဗ္ဗဘာဂ” သမာပတ်မှ ထခိုက်ကို “အပရဘာဂ”ဟု ဆိုသည်။]
သကဝါဒီ ပန၊ သည်ကား။ တံ၊ ထိုအယူကို။ အနိစ္စန္တော၊ အလိုရှိသည်။ (ဟုတ္တာ၊ ) တတ္ထ၊ ထိုစုတိပဋိသန္ဓေအခါ၌။ ဧကက္ခဏေပိ၊ တပြိုင်နက်တည်းသော ခဏ၌လည်း။ ဝေဒနာဒယော၊ ဝေဒနာ့အစရှိသော ခန္ဓာတို့သည်။ သစေ အတ္တိ၊ အကယ်၍ ရှိကုန်အံ့။ (ဧဝံသတိ၊ သော်။) ပဉ္စဝေါကာရဘဝတ္ထံ၊ ပဉ္စဝေါကာရဘ၀၏ အဖြစ်သို့။ ပါပုဏာတိ၊ ရောက်သည် မဟုတ်လော။ ဣတိ၊ သို့။ စောဒေတုံ ပဉ္စဝေါကာရဘဝေါတိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ ဆိုပြီ။
[အသညသတ်ဘုံဝယ် ပဋိသန္ဓေ နေတုန်းက ဝေဒနာစသော နာမ်ခန္ဓာတို့ ဖြစ်ပေါ်၏ဟု အယူ ရှိသောကြောင့် နဂိုရှိသောရုပ်နှင့်တကွ “ပဉ္စဝေါကာရဘဝတ္တံ ပါပုဏာတိ"ဟု ဆိုသည်။]
ဣတရော၊ သကဝါဒီမှတပါးသော ပရဝါဒီသည်။ သုတ္တဝိဓရောဘယာ၊ ပါဠိတော်သုတ်နှင့် ဆန့်ကျင်မည်မှု ကြောင့်ခြင်းကြောင့်။ ပဋိက္ခိပတိ၊
[ပါဠိ တော်၌ “တယော ဘဝါ”စသည်ဖြင့် ခွဲခြားထားရကား ထိုပါဠိတော်နှင့် ဆန့်ကျင်မည်မှ ကြောက်သည်။]