၅၀၁။ ဣဒါနိ ဝိပါကော ဝိပါကဓမ္မဓမ္မောတိကထာ နာမ ဟောတိ၊

တတ္ထ၊ ထို ဝိပါကော ဝိပါကဓမ္မဓမ္မောတိကထာ၌။ အန္ဓကာနံ၊ တို့၏။ လဒ္ဓိသေယျထာပိ။ (ဧဝံ၊ တူ။) ယသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဝိပါကော၊ အကျိုးတရားသည်။ ဝိပါကဿ၊ တကွဖြစ်သော အကျိုးတရားအား။ အညမညာဒိ ပစ္စယဝသေန၊ အညမည အစရှိသော ပစ္စည်း၏အစွမ်းဖြင့်။ ပစ္စယော၊ ကျေးဇူးပြုသည်။ ဟောတိ။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဝိပါကောပိ၊ ဝိပါက်သည်လည်း။ ဝိပါကဓမ္မဓမ္မော၊ အကျိုးကိုဖြစ်စေခြင်း သဘောရှိသော တရားတည်း။ ဣတိ၊ သို့။ ယေသံ၊ အကြင်ပရဝါဒီတို့၏။ (လဒ္ဓိ ဟောတိ)၊

တေ သန္ဓာယ။ ပေ ။ ဣတရဿ၊

တဿ ဝိပါကောတိ၊ ကား။ ဝိပါကဓမ္မဓမ္မဿ၊ ဝိပါကဓမ္မဓမ္မဖြစ်သော။ ဝိပါကဿ၊ ဒုတိယ ဝိပါက်၏။ ယော ဝိပါကော၊ အကြင် တတိယ ဝိပါက်သည်။ (အတ္ထိ)။ တေ၊ အသင် ပရဝါဒီ၏ အလိုအားဖြင့်။ သောပိ၊ ထို တတိယ ဝိပါက်သည်လည်း။ ဝိပါကဓမ္မဓမ္မော၊ ဝိပါကဓမ္မ ဓမ္မသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်သလော။ ဣတိ၊ သို့။ ပုစ္ဆတိ၊

ဣတရော၊ သကဝါဒီမှ တပါးသော ပရဝါဒီသည်။ အာယတိံ၊ နောင်အခါ၌။ ဝိပါကဒါနာဘာဝံ၊ အကျိုးပေးခြင်း၏မရှိခြင်းကို။ သန္ဓာယ ပဋိက္ခိပတိ၊

ဒုတိယံပုဋ္ဌော(သမာနော)၊ **၁။ ဧဝမေတံ။ ပေ ။ အဝိပါကံ**။ ။[“ဧဝံ” ဖြင့် “လောကိယံ ။ ပေ ။ အပစယဂါမိ”ကို ညွှန်းသည်။] ထို စကားအတွက် “လောကုတ္တရာ ကုသိုလ်သည် စုတိ ပဋိသန္ဓေနှင့် ဝဋ်တရားကို ဖျက်လျက် သွားတတ်၏”ဟု အနက်ထွက်၏၊ လောကုတ္တရာ ကုသိုလ်သည် “မိမိ၏ အကျိုးကိုဖျက်လျက်”ဟု အနက်မထွက်။ ထို့ကြောင့် ဤ လောကုတ္တရာ ကုသိုလ်သည် အကျိုးပေးသော တရားသာဖြစ်၏။ အပစယဂါမိ ဟူသော သဒ္ဒါဖြင့် အကျိုးမရှိသော တရား မဖြစ်နိုင်။ တပ္ပစ္စယာပိ၊ ထို ဒုတိယဝိပါက်ဟူသော အကြောင်းကြောင့်လည်း။ အညဿ၊ တပါးသော။ ဝိပါကဿ၊ တတိယဝိပါက်၏။ ဥပ္ပတ္တိံ၊ ဖြစ်ပုံကို။ သန္ဓာယ ပဋိ ဇာနာတိ။ ပန၊ ဆက်။

ဧဝံ သန္တေ၊ ဤသို့ ဖြစ်လသော်။ (ဒုတိယဝိပါက်ဟူသော အကြောင်းကြောင့်လည်း အခြားသော တတိယဝိပါက်၏ ဖြစ်ခြင်း ရှိလသော်။ ဝါ၊ ဤ နည်းအားဖြင့် ဝိပါက် အဆက်ဆက် ဖြစ်လသော်။) အဿ၊ ထို ပရဝါဒီ၏အလိုအားဖြင့်။ ကုသလာကုသလဿ၊ ကုသိုလ်အကုသိုလ်၏။ (ဝိပါကော) ဝိယ၊ ဝိပါက်ကဲ့သို့။ (ဧဝံ)။ တဿာပိ ဝိပါကဿ၊ ထို ဝိပါက်၏လည်း။ ဝိပါကော၊ ဝိပါက်သည်။ (ဟောတိ)။ တဿာပိ၊ ထို ဒုတိယ ဝိပါက်၏လည်း။ ဝိပါကော၊ တတိယပိပါက်သည်။ (ဟောတိ။) ဣတိ၊ ထို့ကြောင့်။ ဝဋ္ဋာနုပစ္ဆေဒေါ၊ ဝဋ်၏ မပြတ်ခြင်းသည်။ အာပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်သလော။ ဣတိ၊ သို့။ ပုဋ္ဌော (သမာနော)။ သမယဝိရောဓဘယေန၊ အဝိဇ္ဇာတဏှာကုန်လျှင် ဝဋ်ပြတ်၏ ဟူသော အယူနှင့် ဆန့်ကျင်ခြင်းမှ ကြောက်ခြင်းကြောင့်။ ပဋိက္ခိပတိ၊

ပန၊ ဆက်။ ဝိပါကောတိ ဝါ တိအာဒိမှိ၊ အစရှိသော။ ဝစန သာဓနေ၊ စကားကို သုတ်သင်ကြောင်း ပြဿနာ၌။ ဝိပါကဿ၊ ၏။ ဝိပါက ဓမ္မ ဓမ္မေန၊ ဝိပါကဓမ္မ ဓမ္မနှင့်။ ဧကတ္တတာ၊ တူသောအနက် ရှိသည်၏ အဖြစ်သည်။ ယဒိ ဘဝေယျ၊ အကယ်၍ဖြစ်အံ့။ (ဧဝံ သတိ)။ ကုသလာ ကုသလာ ဗျာကတာနံ၊ ကုသိုလ်, အကုသိုလ်, အဗျာကတတို့၏။ ဧကတ္ထတာ၊ သည်။ အာပဇ္ဇေယျ၊ ဖြစ်ရာ၏။ ဣတိ၊ ထို့ကြောင့်။ ပဋိက္ခိပတိ၊ ၏။ [“ဝိပါကနှင့် ဝိပါကဓမ္မဓမ္မတို့ အနက်တူလျှင် ကုသိုလ် အကုသိုလ်နှင့် ဝိပါက်အဗျာကတတို့ အနက်တူရာ ရောက်သည်”ဟူလို။]

ဝိပါကောစ ဝိပါကဓမ္မဓမ္မော စာတိဧတ္ထ၊ ဤပါဌ်၌။ အယံ၊ ဤ ဆိုအပ်လတ္တံ့ ကား။ အဓိပ္ပါယော၊ သကဝါဒီ၏၏ အလိုတည်း။ ၏ ဟိ၊ ချဲ့။ သော၊ ထိုပရဝါဒီသည်။ စတူသု၊ ကုန်သော။ ဝိပါကက္ခန္ဓေသု၊ ဝိပါက်ခန္ဓာတို့တွင်။ ဧကေကံ၊ တပါးတပါးကို။ အညမညပစ္စယာဒီသု၊ အညမည ပစ္စည်း အစရှိသည်တို့၌။ ပစ္စယဋ္ဌေန၊ ကျေးဇူးပြုတတ်သည်၏အဖြစ်ဟူသော အနက်ကြောင့်။ ဝိပါကဓမ္မဓမ္မတံ၊ ဝိပါကဓမ္မဓမ္မ၏ အဖြစ်ကို၎င်း။ ပစ္စယုပ္ပန္နဋ္ဌေန၊ ပစ္စယုပ္ပန်၏အဖြစ်ကြောင့်။ ဝိပါကံစ၊ ဝိပါက် ကို၎င်း။ (ဝိပါကတံစ-ဟု ဆိုလျှင်ကောင်း၏။) မညမာနော၊ မှတ်ထင်သည်။ (ဟုတွာ)။ ဝိပါကော ဝိပါကဓမ္မဓမ္မောတိ၊ ဟူ၍။ ပုဋ္ဌော (သမာနော)။ အာမန္တာတိ၊ ဟူ၍။ ပဋိဇာနာတိ၊

အထ၊ ဝန်ခံရာ ထိုအခါ၌။ နံ၊ ထို ပရဝါဒီကို။ သကဝါဒီ၊ သည်။ ယသ္မာ။ တယာ၊ အသင်ပရဝါဒီသည်။ ဧကက္ခဏေ၊ တပြိုင်နက်သောအခါ၌။ စတူသု၊ ကုန်သော။ ခန္ဓေသု၊ တို့၌။ ဝိပါကော၊ ကို၎င်း။ ဝိပါကဓမ္မဓမ္မာပိ၊ ကို၎င်း။ အနုညာတော၊ ခွင့်ပြုအပ်ပြီ။ [ခန္ဓာ ၄-ပါးတို့တွင် ပစ္စည်းသည် ဝိပါကဓမ္မဓမ္မ, ပစ္စယုပ္ပန် သည် ဝိပါက ဟု ခွင့်ပြုအပ်ပြီ။] တသ္မာ တေသံ၊ ထိုဝိပါက ဝိပါကဓမ္မဓမ္မတို့၏။ သဟဂတာဒိဘာဝေါ၊ သဟဂတ အစရှိသည်တို့၏ အဖြစ်သည်။ အာပတိ၊ ဖြစ်သည်မဟုတ်လော။ ဣတိ၊ သို့။ စောဒေတုံ၊ ငှါ။ ဧဝံ၊ သို့။ (ဝိပါကော စ ဝိပါကဓမ္မဓမ္မော စ ဝိပါကမ္မဓမ္မော စ ဝိပါကော စ အစရှိသည်ဟူ၍။) အာဟ၊ ပြီ။

ဣတရော၊ သကဝါဒီ တပါးသော ပရဝါဒီသည်။ ကုသလာကုသလသင်္ခါတံ၊ ကုသိုလ် အကုသိုလ်ဟု ဆိုအပ်သော။ ဝိပါကဓမ္မဓမ္မံ၊ ဝိပါကဓမ္မဓမ္မကို။ သန္ဓာယ ပဋိက္ခိပတိ၊

တညေဝ အကုသလန္တိ၊ ကား။ တေ၊ သင်၏အလိုအားဖြင့်။ ဝိပါကော၊ ဝိပါက်သည်။ ဝိပါကဓမ္မဓမ္မော၊ ဝိပါကဓမ္မဓမ္မသည်။ ယ ယဒိ (ဟောတိ)၊ အံ့။ (ဧဝံ၊ သတိ)။ ယော အကုသလဝိပါကော၊ သည်။ (အတ္ထိ၊ ရှိ၏။) သော၊ ထိုအကုသလ ဝိပါက်သည်။ အကုသလံ၊ သည်။ အာပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်၏။

ကသ္မာ၊ နည်း။ (အကုသလဿ၊ ၏။)

ဝိပါကဓမ္မဓမ္မေန၊ နှင့်။ ဧကတ္တာ၊ တူသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်တည်း။ [ရှေးနိဿယ၌ကား“အကုသလဿ”ဟု မထည့်ပဲ“ဝိပါကဿ” ဟု ထည့်၏။ ယဒိ ဝါကျက အပဓာန ဖြစ်သောကြောင့် ပဓာန ဖြစ်သော ဝါကျ၌ အကုသလဿ ကိုသာ ဤနိဿာယ၌ ထည့်ပါသည်။]

တညေဝကုသလန္တိအာဒီသုပိ၊ အစရှိသောပြသာနာတို့၌လည်း။ ဧသေဝ နယော၊ တည်း။

၅ဝ၂။ အညမညပစ္စယာတိဣဒံ၊ ဟူသော ဤ စကားကို။ သဟဇာတာနံ၊ တကွဖြစ်ဖက် တရားတို့၏။ ပစ္စယမတ္တဝသေန၊ ပစ္စည်းမျှ၏ အစွမ်းဖြင့်။ (သကဝါဒိနာ)။ ဝုတ္တံ။ တသ္မာ။ အသာဓကံ၊ သာဓကမမြောက်။

စ၊ ဆက်။ မဟာဘူတာနမ္ပိ၊ မဟာဘုတ်တို့၏လည်း။ အညမညပစ္စယတာ၊ အညမည ပစ္စည်းတို့၏အဖြစ်ကို။ ဝုတ္တာ၊ ဟောတော်မူအပ်ပြီ။ စ၊ ထိုသို့ပင် အညမည ပစ္စည်းအဖြစ်ကို ဟောတော်မူအပ်ပါသော်လည်း။ တာနိ၊ ထိုမဟာဘုတ်တို့သည်။ ဝိပါကာနိ၊ ဝိပါက်တို့သည်။ န၊ မဟုတ်ကုန်။ ဝိပါကဓမ္မဓမ္မာနိ စ၊ ဝိပါကဓမ္မဓမ္မတို့သည်လည်း။ န၊ မဟုတ်ကုန်။ ဣတိ၊ အပြီးတည်း။

ဝိပါကော ဝိပါကဓမ္မဓမ္မောတိကထာဝဏ္ဏနာ၊ သည်။ (နိဋ္ဌိတာ)၊

သတ္တမော၊ သော။ ဝဂ္ဂေါ၊ သည်။ (နိဋ္ဌိတော)၊