၉၀၆-၉၀၇၊
ဣဒါနိ ခဏိကကထာနာမ ဟောတိ၊
တတ္ထ၊ ထိုခဏိကကထာ၌။
ယသ္မာ၊
သဗ္ဗသင်္ခတဓမ္မာ၊ အလုံးစုံသောသင်္ခတတရားတို့သည်။
အနိစ္စာ၊ မမြဲကုန်။
တသ္မာ၊
ဧကစိတ္တက္ခဏိကာယေဝ၊ တခုသော စိတ္တက္ခဏရှိကုန်သည်သာ။
ဟိ၊ မှန်။
အနိစ္စတာယ၊ အနိစ္စ၏ အဖြစ်သည်။
သမာနာယ၊ တူလသော်။
ဧကော၊ တပါးသောတရားသည်။
လဟုံ၊ လျင်မြန်စွာ။
ဘိဇ္ဇတိ၊ ပျက်၏။
[စိတ်တရားကို ရည်ရွယ်သည်။]
ဧကော၊ တပါးသောတရားသည်။
စိရေန၊ ကြာမြင့်မူ။
(ဘိဇ္ဇတိ၊ ၏။)
[ရုပ်တရားကို ရည်ရွယ်သည်။]
ဣတိ၊ သို့။
ဧတ္ထ၊ ဤအချို့တရား၏ လျင်စွာပျက်၍ အချို့တရား၏ ကြာမြင့်မှ ပျက်ရာ၌။
နိယာမော၊ မြဲသော သဘောသည်။
ကော၊ အဘယ်မှာရှိအံ့နည်း။
ဣတိယေသံ၊
ပေ၊
ဣတရဿ၊
စိတ္တေ မဟာပထဝီတိအာဒီသု၊ အစရှိသော ပြဿနာတို့၌။
**၁။ စိတ္တေ မဟာပထဝီ**။ ။"စိတ္တေ မဟာပထဝီ သဏ္ဌာတိ"ဟု ဆိုသောကြောင့် စိတ်ပေါ်၌ (စိတ်အတွင်း၌) "မဟာပထဝီမြေကြီး တည်သလော"ဟုမေးသကဲ့သို့ ထင်ရ၏။ အမှန်အားဖြင့်ကား စိတ္တက္ခဏတိုင်း စိတ္တက္ခဏတိုင်း၌ မဟာပထဝီစသည်တို့လည်း ထိုစိတ္တက္ခဏမျှသာ တည်ကြသလော ဟု မေးလိုရင်းဖြစ်သည်။ [ယဒိသဗ္ဗေ သင်္ခတဓမ္မာ သမာနက္ခဏာ၊တထာ သတိ အရူပသန္တတိယာ ဝိယာရူပသန္တတိယာပိ အနန္တရာဒိပစ္စယေန ဝိဓိနာ ပဝတ္တိ သိယာ၊ နစေတံ အတ္ထိ၊ ယဒိ သိယာ၊ စိတ္တက္ခဏေ စိတ္တက္ခဏေ ပထဝီအာဒီနံ ဥပ္ပါဒနိရောဓေဟိဘဝိတဗ္ဗန္တိ။-အနူ။]
တေသံ၊ ထိုပထဝီ အစရှိသည်တို့၏။
တထာ၊ ထိုစိတ္တက္ခဏ အခြင်းအရာအားဖြင့်။
သဏ္ဌာနံ၊ တည်ခြင်းကို။
အပဿန္တော၊ သည်။
(ဟုတွာ၊ ၍။
ဝါ၊ ကြောင့်။)
ပဋိက္ခိပတိ၊ စက္ခာယတနန္တိအာဒိ၊ ကို။
(ဝုတ္တံ၊ ၌စပ်။)
သဗ္ဗေ၊ အလုံးစုံသော သင်္ခတတရားတို့သည်။
ဧကစိတ္တက္ခဏိကာ၊ ကုန်သည်။
ယဒိ ဘဝေယျုံ၊ အံ့။
(ဧဝံသတိ၊ )
စက္ခာယတနာဒီနိ၊ စက္ခာယတန အစရှိသော ရုပ်တို့သည်။
စက္ခုဝိညာဏာဒီဟိ၊ စက္ခုဝိညာဉ် အစရှိသော စိတ်တို့နှင့်။
သဒ္ဓိံ ယေဝ၊ တကွသာလျှင်။
ဥပ္ပဇ္ဇိတွာ၊ ဖြစ်ပြီး၍။
နိရုဇ္ဈေယျုံ၊ ချုပ်ကုန်ရာသလော။
ဣတိစောဒနတ္ထံ၊
(သကဝါဒိနာဝုတ္တံ၊ )
ပန၊ ကား။ ဣတရော၊ သည်။ အန္တောမာတုကုစ္ဆိဂတဿ၊ အမိဝမ်း၏အတွင်းသို့ရောက်သောသတ္တဝါ၏။ ဝိညာဏုပ္ပတ္တိံ၊ ဝိညာဉ်၏ဖြစ်ခြင်းကို။ သန္ဓာယ ပဋိက္ခိပတိ၊ ပဝတ္တိံ၊ ပဝတ္တိအခါကို။
[ရှေးနိဿယ၌ ပဝတ္တိံဟု ရှိသည်။ ပဋိသန္ဓေတည်ပြီးနောက် ပဝတ္တိဟုသာခေါ်ရိုးရှိသည်။ "ပဝတ္တ"ဟုခေါ်ရိုးမရှိ။] သန္ဓာယ လဒ္ဓိဝသေန၊ ဖြင့်။ ပဋိဇာနာတိ၊
သေသမေတ္ထ ဥတ္တာနတ္ထမေဝ၊
ဣတိ၊ ဤသို့ မှတ်အပ်၏။
တေန ဟိ ဧကစိတ္တက္ခဏိကာတိ၊ ဟူသောစကားကို။
(ဝဒတိ၊ ၌စပ်။)
ယသ္မာ၊
နိစ္စာ၊ နိစ္စတို့သည်။
န ဟောန္တိ၊ မဟုတ်ကုန်။
တသ္မာ၊
ဧကစိတ္တက္ခဏီကာ၊ ကုန်၏။
ဣတိ၊ သို့။
အတ္တနော၊ မိမိ၏။
ရုစိယာ၊ အလိုအားဖြင့်။
ကာရဏံ၊ အကြောင်းကို။
ဝဒတိ၊ မိမိ၏။
တံ၊ ထိုအကြောင်းသည်။
အဝုတ္တသဒိသမေဝ၊ မဆိုအပ်သောအကြောင်းနှင့်တူသည်သာ။
[နိစ္စာ န ဟောန္တိ ဟူသော အကြောင်းပြသည် ဧကစိတ္တက္ခဏ၏ အကြောင်းပြ မဟုတ်သောကြောင့် အကြောင်းကို မဆိုပဲ ထားခြင်းနှင့်အတူပင် ဖြစ်သည်။-ဟူလို။]
ဣတိ၊ အပြီးတည်း။
ခဏိကထာဝဏ္ဏနာ၊ သည်။
(နိဋ္ဌိတာ၊ )
ဗာဝီသတိမော၊ သော။
ဝဂ္ဂေါ၊ သည်။
(နိဋ္ဌိတော၊ )
ဗာတိသတိမဝဂ်ပြီးပြီ။