၅၆၄။ ဣဒါနိနယထာစိတ္တဿ ဝါစာတိကထာ နာမ ဟောတိ၊
တတ္ထ၊ ထို နယထာစိတ္တဿ ဝါစာတိကထာ၌။
ယသ္မာ၊ ကြောင့်။
ကောစိ၊ အချို့သော ပုဂ္ဂိုလ်သည်။
အညံ၊ တပါးသောစကားကို။
ဘဏိဿာမိ၊ ပြောဆိုအံ့။
ဣတိ၊ ဤသို့ကြံ၍။
အညံ၊ တပါးသောစကားကို။
ဘဏတိ၊ ပြောဆို၏။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။
န ယထာစိတ္တဿ၊ အကြင်အကြင် ရည်မှန်းတိုင်းသော စိတ်ရှိသူ မဟုတ်သူ၏။
ဝါစာ၊ သည်။
စိတ္ထာနုရူပါ၊ စိတ်အားလျော်သည်။
စိတ္ထာနုဂတိကာ၊ စိတ်သို့ အစဉ်လိုက်သည်။
န ဟောတိ၊ မဟုတ်။
စိတ္တေန၊ မူလရည်မှန်းတတ်သောစိတ်နှင့်။
ဝိနာပိ၊ ကင်း၍လည်း။
ပဝတ္တတိ၊ ဖြစ်တတ် ၏။
ဣတိ၊ သို့။
ပုဗ္ဗေသေလိယာနံ၊ တို့၏။
လဒ္ဓိ(ဟောတိ) သေယျထာပိ၊
(ဧဝံ၊ )
ယေသံ (လဒ္ဓိ ဟောတိ)၊
တေ သန္ဓာယ ပုစ္ဆာ သကဝါဒိဿ၊
ပဋိညာ ဣတရဿ၊
အထ၊ ထိုမှနောက်၌။
နံ၊ ထိုပရဝါဒီကို။
တံ သမုဋ္ဌာပကံ၊ ထိုစကားကို ဖြစ်စေတတ်သော။
စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။
ယဒိ န သိယာ၊ အကယ်၍ မဖြစ်အံ့။
(ဧဝံ သတိ၊ )
ဖဿာဒယောပိ၊ ဖဿအစရှိသော တရားတို့သည်လည်း။
တသ္မိံ ခဏေ၊ ထိုခဏ၌။
(တံ သမုဋ္ဌာပကာ၊ ထို စကားကို ဖြစ်စေတတ်သော တရား တို့သည်။)
န သိယုံ၊ မဖြစ်ကုန်ရာ။
ဣတိ၊ သို့။
စောဒေတုံ၊ ငှါ။
အဖဿကသာတိအာဒိံအာဟ၊
နဘဏိတုကာမောတိ အာဒီသု၊ အစရှိသော စကား ရပ်တို့၌။ ယသ္မာ၊ ကြောင့်။ အညံ၊ တပါးသောအကြောင်းအရာကို။ ဘဏိ ဿာမိ၊ ပြောဆိုအံ့။ ဣတိ၊ ဤသို့ နှလုံးသွင်း၍။ အညံ၊ မူလရည်မှန်းအပ် သော အကြောင်းအရာမှတပါးသော အကြောင်းအရာကို။ ဘဏန္တောပိ၊ ပြောဆိုပါသော်လည်း။ ဘဏိတုကာမောယေဝနာမ၊ ပြောဆိုခြင်းငှါ အလို ရှိသူမည်သည်သာ။ ဟောတိ၊
[ရည်ရွယ်ရင်းအတိုင်း မဟုတ်သော်လည်း ပြောဆဲခဏ၌မူ ပြောချင်သောစိတ်ကြောင့်ပင် ပြောသည် ဟူလို။] တသ္မာ၊ ကြောင့်။ န ဟေဝါတိ ပဋိက္ခိပတိ၊
[မပြောလိုပဲ ပြောရသလား-စသည်ဖြင့် မေးသောအခါ “န ဟေဝံ”ဟု ပရဝါဒီပယ်သည်။]
၅၆၄။ နနု၊
ပေ၊
ဘဏိဿာမီတိအာဒီသု၊ အစရှိသော ပါဠိရပ် ထို့၌။
(အတ္ထော ဧဝံ ဝေဒိတဗ္ဗော၊ )
စီဝရန္တိ၊ စီဝရံဟူ၍။
ဘဏိတုကာမော၊ ပြောဆိုခြင်းငှါ အလိုရှိသည်။
(သမာနေ၊ ဖြစ်ပါလျက်။)
စီရန္တိ၊ စီရံဟူ၍။
ဘဏေယျ၊ ပြောဆိုအံ့။
တတ္ထ၊ ထိုသို့ပြောဆိုရာ၌။
ဘဏိတုကာ မတာစိတ္တံ၊ ပြောဆိုခြင်းငှါ အလိုရှိသူ၏ ဖြစ်ကြောင်း ဖြစ်ရာ စိတ်သည်။
အညံ၊ ပြောဆိုကြောင်းစိတ်မှ တမျိုးတခြားတည်း။ ဘဏနစိတ္တံ= ပြောဆို ကြောင်းစိတ်သည်။
အညံ၊ ပြောဆိုလိုသောစိတ်မှ တမျိုးတခြားတည်း။
ဣတိ၊ သို့။
ပုဗ္ဗဘာဂေန၊ မပြောဆိုမီ ရှေ့အဖို့၌ဖြစ်သော။
စိတ္တေန၊ ပြောဆို လိုသောစိတ်နှင့်။
အသဒိသတ္တာ၊ မတူသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။
အယထာ စိတ္တော နာမ၊ မူလစိတ်အားလျော်သော စိတ်မရှိသူမည်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ် ၏။
တေန၊ ထို့ကြောင့်။
အဿ၊ ထိုပြောလိုသောစိတ်မှ တပါးသောစိတ် ဖြင့် ပြောသောပုဂ္ဂိုလ်၏။
ကေဝလံ၊ အာပတ်နှင့်မဖက် သက်သက်။
အနာ ပတ္တိ နာမ၊ ချွတ်ယွင်းစေလိုသော စိတ်မရှိသည့်အတွက် အနာပတ်မည်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ပန၊ ထိုသို့ အနာပတ်ဖြစ်ပါသော်လည်း။
စီရန္တိ၊ ဟူ၍။
၀စနသမုဋ္ဌာပကစိတ္တံ၊ စကားကိုဖြစ်စေတတ်သော စိတ်သည်။
နတ္ထိ၊ မရှိသည်ကား။
န၊ မဟုတ်။
(အတ္ထိ ဧဝ၊ ရှိသည်သာ။)
ဣတိ၊ ကြောင့်။
သာ ဝါစာ၊ ထို စီမံဟူသောစကားသည်။
အစိတ္တကာ၊ ဆိုလိုရင်းမရှိသည်။
(ဟော တိ၊ )
ဣတိ အတ္ထံ၊ ဤအနက်ကို။
သန္ဓာယ၊ ၍။
ဣမိနာ ဥဒါဟရဏေန၊ ဤ နနု အတ္တိ ကောစိ အစရှိသော ဥဒါဟရုဏ်ဖြင့်။
နယထာစိတ္တသာ၊ မူလစိတ်အားလျော်သော စိတ်မရှိသောပုဂ္ဂိုလ်၏။
ဝါစာ၊ စကားတည်း။
ဣတိ၊ သို့။
ပတိဋ္ဌာပိတာ၊ မိမိအယူကို တည်စေအပ်သည်။
(သမာနာ) ပိ၊ ဖြစ်ပါသော် လည်း။
အပ္ပတိဋ္ဌာပိတာဝ၊ တည်စေအပ်သည် မမည်သည်သာ။ ဟောတိ=
ဣတိ၊ အပြီးတည်း။
နယထာစိတ္တဿ ၀ါစာတိကထာဝဏ္ဏနာ၊ သည်။
(နိဋ္ဌိတာ၊ )