၇၈ဝ၊ ဣဒါနိ နတ္ထိ= ပေ၊ မစ္စူတိကထာ နာမ ဟောတိ၊

တတ္ထ၊ ထို။ နတ္ထိ၊ ပေ၊ ပစ္စူတိကထာ၊ ၌။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ အဟံ၊ သည်။ သဉ္စေတနိကာနံ၊ စေတနာနှင့်တကွ ဖြစ်ကုန်သော။ ကတာနံ၊ ပြုအပ်ပြီးကုန်သော။ ဥပစိတာနံ၊ ဆည်းပူးအပ်ပြီးကုန်သော။ ကမ္မာနံ၊ ကံတို့၏။ (ဝိပါကံ၊ အကျိုးကို။) အပဋိသံဝေဒိတွာ၊ မခံစားမှု၍။ ဗျန္ဓိဘာဝံ၊ ကင်းသော အကြွင်းအကျန်ရှိ ကုန်သည်၏ အဖြစ်ကို။ [ဤပုဒ်၏အဖွင့်ကို သီလက္ခန်ဘာသာဋီကာ, သာမည ဖလသုတ် နီဝရဏပ္ပဟာနအဖွင့်၌ ပြထားပြီ။ ] န ဝဒါမိ၊ ဟောတော်မမူ။ ဣတိ၊ ဤသို့သော။ သုတ္တဿ၊ ၏။ အတ္ထံ၊ ကို။ အယောနိသော၊ အားဖြင့်။ ဂဟေထွာ၊ ၍။ [ဤသို့ယူပုံကို ဋီကာ၌ ပြထားသည်။] အရဟတာ နာမ၊ မည်သည်။ သဗ္ဗကမ္မဝိပါကံ၊ အလုံးစုံသော ကံ၏အကျိုးကို။ ပဋိသံဝေဒယိတွာ၊ ခံစားပြီး၍သာ။ ဝါ၊ မှသာ။ ပရိနိဗ္ဗာယိတဗ္ဗံ၊ ပရိနိဗ္ဗာန်စံတိုက်၏။ တသ္မာ၊ အရဟတော၊ ၏။ အကာလမစ္စု၊ ပရိနိဗ္ဗာန်စံချိန် မဟုတ်ပဲ ပရိနိဗ္ဗာန်စံခြင်း သည်။ နတ္ထိ၊ ဣတိ ယေသံ၊

ပေ၊ ဣတရဿ၊

အထ၊ ၌။ နံ၊ ကို။ တဿ၊ ထိုရဟန္တာ၏။ အကာလမစ္စု၊ သည်။ သစေ နတ္ထိ၊ အံ့။ (ဧဝံ သတိ၊ ) အရဟန္တဃာတကေန နာမ၊ ရဟန္တာကို သတ်တတ်သူမည်သည်။ န ဘဝိတဗ္ဗံ၊ မဖြစ်ရာ။ ဣတိ စောဒေတုံ, နတ္ထိ အရဟန္တဃာတကောတိ အာဟ၊

ဣတရော၊ သည်။ အာနန္တရိယကမ္မဿစေဝ၊ အာနန္တရိယကံ၏၎င်း။ တာဒိသာနံ၊ ထိုသို့ အရဟန္တဃာတက အဖြစ်စသည်ရှုအပ်ကုန်သော။ ပုဂ္ဂလာနဉ္စ၊ တို့၏၎င်း။ သဗ္ဗာဝတော၊ ထင်ရှားရှိကုန်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဋိက္ခိပတိ၊

၇၈၁။ ဝိသံ န ကမေယျာတိပဉှေ၊ အစရှိသော ပြဿာနာ၌။ ယာဝ၊ အကြင်မျှလောက်။ ပုဗ္ဗေ၊ ရှေး၌။ ကတကမ္မံ၊ ပြုအပ်ပြီးသောကံသည်။ ပရိက္ခယံ၊ ကုန်ခြင်းသို့။ န ဂစ္ဆတိ၊ မရောက်သေး။ တာဝ၊ ထိုကံမကုန်သေးသမျှ။ ( ဝိသံ၊ သည်။) န ကမတိ၊ မသက်ရောက်နိုင်။ (တတော၊ ထိုကုန်ရာ အခါမှ။ ပရံ၊ နောက်၌။ ကမတိ၊ ၏။) ဣတိ လဒ္ဓိယာ၊ ဖြင့်။ ပဋိက္ခိပတိ၊

သေသ မေတ္ထ၊ ပေ၊ နိယျာတိ၊ **၁။ လန္ဓိယာ ပဋိက္ခိပတိ**။ ။"ဝိသံ န ကမေယျ အဆိပ်မရောက်နိုင်သလော”ဟု မေးရာဝယ် “တာဝ န ကမတိ၊ ကံမကုန်လျှင် အဆိပ် မရောက်နိုင်”ဟု ဆိုခြင်းသည် ပယ်ရာမရောက် ဝန်ခံရာရောက်နေ၏။ ဆိုလိုရင်းကား “ကံမကုန်သေးသမျှတော့ မရောက်နိုင်ပါ။ ကံကုန်လျှင် ရောက်နိုင်ပါသည်”ဟု အယူရှိသည်။ ထို့ကြောင့် ဋီကာ၌ "တတော ပရံ ကမတိ”ဟု ထည့်ဖွင့်သည်။ ဤသို့ “ရောက်နိုင်ပါ၏”ဟု အယူရှိမှလည်း သက၀ါဒိ၏ အမေးကို ပယ်ရာရောက်သည်။

၇၈၂။ နာဟံ ဘိက္ခဝေတိ သုတ္တံ၊ ဟူသောသုတ်ကို။ ဣဒံ၊ ဤ ဆိုအပ် လတ္တံ့ သော အနက်အဓိပ္ပါယ်ကို။ သန္ဓာယ ဝုတ္တံ၊သဉ္စေတနိကာနံ၊ စေတနာ နှင့်တကွ ဖြစ်ကုန်သော။ ကထာနံ၊ ပြုအပ်ပြီးကုန်သော။ ကမ္မာနံ၊ ကံတို့၏။ ဝိပါကံ၊ အကျိုးကို။ အပဋိသံဝေဒိတွာ၊ မခံစားမူ၍။ အဝိန္ဒိတွာ၊ မရမူ၍။ အနနုဘဝိတွာ၊ မခံစားမူ၍။ ဗျန္တီဘာဝံ၊ ကင်းသော အကြွင်းအကျန် ရှိကုန် သည်၏အဖြစ်ကို။ တေသံ ကမ္မာနံ၊ တို့၏။ ပရိဝဋုမ ပရိစ္ဆိန္နဘာဝံ၊ ထက်ဝန်းကျင် ဖြတ်အပ်ပြီးသော လမ်းရှိကုန်သည်၏အဖြစ်ကို။ [တေသံ ကမ္မာနံ ပရိဝဋုမ ပရိစ္ဆိန္နဘာဝံဖြင့်ဗျန္တီဘာဝံကို ထပ်ဖွင့်သည်။] န ဝဒါမိ၊ ဟော တော်မမူ။ တဉ္စ ခေါ၊ ထိုကံ၏အကျိုးကိုလည်း။ ဒိဋ္ဌဓမ္မဝေဒနိယာနံ၊ ဒိဋ္ဌဓမ္မ ဝေဒနီယကံတို့၏။ ဒိဋ္ဌေဝ ဓမ္မေ၊ မျက်မှောက် ထင်ထင် ရှုမြင်အပ်သော သဘောဟူသော ပစ္စုပ္ပန်အတ္တဘော၌သာ။ (ဗျန္တီဘာဝံ) န ဝဒါမိ၊ ဟော တော်မမူ။ တတော၊ ထိုပစ္စုပ္ပန်ဘဝမှ။ ပရံ၊ နောက်၌။ (ဗျန္တီဘာဝံ၊ ) ( န ဝဒါမိ၊ ဟောတော်မမူသည် မဟုတ်ကား။ န၊ မဟုတ်။ ဟောတော်မူ ´သည်ဟူလို။) ဥပပဇ္ဇဝေဒနိယာနံ၊ ဥပပဇ္ဇဝေဒနိယကံတို့၏။ အနန္တရံ၊ အခြား မဲ့၌။ ဥပပတ္တိံ၊ ပဋိသန္ဓေ၊ သို့။ ဥပပဇ္ဇတ္တာဝ၊ ကပ်ရောက်ပြီး၍သာ။ (ဗျန္တီဘာဝံ န ဝဒါမိ၊ ) တတော၊ ထိုဒုတိယဘဝမှ။ ပရံ၊ ၌။ (ဗျန္တီဘာဝံ၊ ) န ဝဒါမိ၊ ကား။ န၊ မဟုတ်။ အပရာပရိယဝေဒနီယာနံ၊ ကံတို့၏။ ယဒါ၊ အကြင်အခါ၌။ ဝိပါကောကာသံ၊ အကျိုးပေးခွင့်ကို။ လဘန္တိ၊ ကထာရှုပေ၊ ထိုကဲ့သို့ ရှုအပ်သော သဘောရှိသော။ အပရာပရေ၊ အဆက်ဆက်ဖြစ်သော။ ပရိယာယေ ဝါ၊ ဘဝအလှည့်အကြိမ်၌သော်လည်း။ (ဗျန္တီဘာဝံ၊န ဝဒါမိ၊ )

ဧဝံ၊ ဤသို့။ သဗ္ဗထာပိ၊ အလုံးစုံသော အပြားအားဖြင့်လည်း။ သံသာရ ပဝတ္တေ၊ အဆက်မပြတ် ဖြစ်သော သံသရာသည်။ သတိ၊ ရှိလသော်။ ကမ္မေ၊ သည်။ လဒ္ဓဝိပါကဝါရေ၊ ရအပ်သော အကျိုးပေးရာ အလှည့်အကြိမ် ရှိလ သော်။ ယတ္ထ= အကြင်မြေအရပ်၌။ ဌိတော၊ တည်သော သတ္တဝါသည်။ ပါပကမ္မာ၊ မကောင်းမှုမှ။ မုစ္ဆေယျ၊ လွတ်ရာ၏။ ဧသော ဇဂတိပ္ပဒေသာ၊ ထိုမြေအရပ်သည်။ န ဝိဇ္ဇတိ၊ မရှိ။ ဣတိ၊ ဤအနက်အဓိပ္ပါယ်ကို။ (သန္ဓာယ ဘဂဝကာ ဝုတ္တံ၊ )

ဧဝံ ဘန္တေ၊ ဤသို့ ဖြစ်လာသော်။ အလဒ္ဓဝိပါကဝါရမ္ပိ၊ မရအပ်သော အကျိုးပေးလှည့်ရှိသည်လည်း ဖြစ်သော။ ဝါ၊ အကျိုးပေးလှည့်ကို မရသည် လည်း ဖြစ်သော။ ကမ္မံ၊ ကို။ အဝဿံ၊ မချွတ်ဧကန်။ အရဟတော၊ ရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ပဋိသံဝေဒိတဗ္ဗံ၊ ခံစားရာ၏။ ဣတိ၊ သို့။ ကပ္ပနာဝသေန၊ ကြံဆခြင်း၏ အစွမ်းဖြင့်။ နတ္ထိ အရဟတော အကာလမစ္စူတိ၊ ဟူသော။ ယဒေတံ (ယံ+ဧတံ) လဒ္ဓိပတိဋ္ဌာပနံ၊ အကြင် မိမိအယူကို တည်စေခြင်းကို။ (ပရဝါဒိနာ၊ ) ကတံ၊ တံ၊ ထိုအယူကို တည်စေခြင်းကို။ ဒုက္ကဋမေဝ၊ မကောင်းသဖြင့် ပြုအပ်သည်သာ။ ဣတိ၊ အပြီးတည်း။

နတ္ထိ အရဟတော အကာလမစ္စူတိကထာဝဏ္ဏနာ၊ သည်။ (နိဋ္ဌိတာ၊ )