၁၉၇။ ဣဒါနိ၊ အဘိညာနုယောဂကို ဟောတော်မူပြီးရာ ယခုအခါ၌။
မာတာတိ အာဒိကော၊ အစရှိသော.
ဉာတကာနုယောဂေါ၊ ဉာတကတို့ကို မေးစိစစ်ရာ အခဏ်းသည်။
(ဟောတိ၊ ၏။
ဝါ၊ လတ္တံ့။)
ခတ္တိယောတိအာဒိကော၊ ခတ္တိယော အစရှိသော။
ဇာတိအနုယောဂေါ၊ အမျိုးဇာတ်ကိုမေးစိစစ်ရာအခဏ်းသည်။
(ဟောတိ)၊
ဂဟဋ္ဌော ပဗ္ဗဇိတောတိ၊ အစရှိသော။
ပဋိပတ္တိအနုယောဂေါ၊ အကျင့်ကို မေးစိစစ်ရာအခဏ်းသည်။
(ဟောတိ)၊
ဒေဝေါ မနုဿောတိ၊ အစရှိသော။
ဥပပတ္တိအနုယောဂေါ၊ ပဋိသန္ဓေကိုမေးစိစစ်ရာ အခဏ်းသည်။
(ဟောတိ)၊
သောတာပန္နောတိအာဒိကော၊ သောတာပန္နော အစရှိသော။
ပဋိဝေဓာနုယောဂေါ၊ ပဋိဝေဓကို မေးစိစစ်ရာအခဏ်းကို။
အရိယာနုယောဂေါတိပိ၊ အရိယာကို မေးစိစစ်ရာ အခဏ်းဟူ၍လည်း။
ဝုစ္စတိ ဆိုအပ်၏။
တေ သဗ္ဗေ၊ ထို အလုံးစုံသော အနုယောဂတို့သည်။
ဥတ္တာနတ္ထာယေဝ၊ ပေါ်လွင်ထင်ရှားသော အနက်ရှိကုန်သည်သာ။
ပန၊ ကား။
ဧတ္ထ၊ ဤ အရိယာနုယောဂတွင်။
အရဟာ ဟုတွာန အရဟာတိ၊ ဟူသော ပြဿနာကို။
မောဃပဉှတ္တာ၊ မောဃပဉှ၏ အဖြစ်ကြောင့်။
(အာယသ္မတာ မောဂ္ဂလိပုတ္တတိဿတ္ထေရေန)၊
နဝုတ္တံ၊ ဟောတော်မမူအပ်။
၂၀၆။ စတ္တာရော ပုရိသယုဂါတိအာဒိ၊ အစရှိသော ပါဠိရပ်သည်။
သံဃာနုယောဂေါ၊ သံဃာကို မေးစိစစ်ကြောင်း စကားရပ်သည်။
(ဟောတိ)၊
သောပိ၊ ထိုသံဃာနုယောဂသည်လည်း။
ဥတ္တာနတ္ထောယေဝ၊ သည်သာ။
၂၀၉။ သင်္ခတောတိအာဒိ၊ အစရှိသော ပါဠိရပ်သည်။
သစ္စိကဋ္ဌသဘာဝါနုယောဂေါ၊ သစ္စိကဋ္ဌ သဘောကို မေးစိစစ်ကြောင်း စကားရပ်သည်။
(ဟောတိ)၊
တတ္ထ၊ ထို သစ္စိကဋ္ဌ သဘာဝါနုယောဂ၌။
တတိယာ ကောဋီတိ၊ ဟူသော။
ပုစ္ဆာ၊ သည်။
သကဝါဒိဿ၊ ၏ ပုစ္ဆာတည်း။
တထာရူပဿ၊ ထိုသို့ တတိယ ကောဋိ သဘော ရှိသော.
သစ္စိကဋ္ဌဿ၊ မှန်သော အနက် သဘော၏။
အဘာဝတော၊ မရှိခြင်းကြောင့်။
ပဋိက္ခေပေါ၊ သည်။
ပရဝါဒိဿ၊ ၏ ပယ်ခြင်းတည်း။
၂၁၀။ ပုန၊ တဖန်။
ပုဋ္ဌော၊ အပ်သည်။
(သမာနော)၊
ပုဂ္ဂလံ၊ သစ္စိကဋ္ဌပုဂ္ဂိုလ်ကို။
သန္ဓာယ၊ ၍။
ပဋိညာ၊ သည်။
တဿေဝ၊ ထို ပရဝါဒီ၏ပင်ဝန်ခံခြင်းတည်း။
၂၁၁။ အညော ပုဂ္ဂလောတိပဉှေပိ၊ ဟူသော ပြဿနာ၌လည်း.
သင်္ခတေဟိ၊ သင်္ခတ ဖြစ်ကုန်သော.
ခန္ဓေဟိ၊ တို့မှ။
အညတ္တံ၊ ပုဂ္ဂလ၏ တမျိုးတခြား၏ အဖြစ်ကို။
အနိစ္ဆန္တော၊ သည်။
(ဟုတွာ)၊
ပဋိက္ခေပေါ၊ သည်။
တဿေဝ၊ ထို ပရဝါဒီ ၏ပင် ပယ်ခြင်းတည်း။
၂၁၃။ ရူပံ သင်္ခတန္တိအာဒိ၊ အစရှိသော စကားရပ်ကို။
ခန္ဓေ၊ တို့ကို.
ဝိဘာဂတော၊ ဝေဖန်အပ်သော အပြားအားဖြင့်။
ဒဿေတွာ၊ ၍။
အညတ္တပုစ္ဆနတ္ထံ၊ ငှာ။
ဝုတ္တံ၊ အပ်ပြီ။
၂၁၄။ ပုဂ္ဂလဿ ဥပ္ပါဒေါတိ၊ အစရှိသော။
ပုစ္ဆာ၊ သည်။
သကဝါဒိဿ၊ ၏ ပုစ္ဆာတည်း။
(သတ္တာ၊ တို့သည်။)
ဇာတိဓမ္မာ၊ ပဋိသန္ဓေ နေရခြင်း သဘော ရှိကုန်၏။
ဇရာဓမ္မာ၊ အိုရခြင်း သဘော ရှိကုန်၏။
အထော၊ ထိုမှတပါး။
မရဏ ဓမ္မိနော၊ သေရခြင်း သဘော ရှိကုန်၏။
ဣတိအာဒိသုတ္တဝသေန၊ ဤသို့ အစရှိသော ပါဠိတော်သုတ်၏ အစွမ်းကြောင့်။
ပဋိညာ၊ သည်။
ပရဝါဒိဿ၊ ၏ ဝန်ခံခြင်းတည်း။
ပန၊ ထိုသို့ ဝန်ခံပါသော်လည်း။
အဿ၊ ထို ပုဂ္ဂလ၏။
သင်္ခတ ဘာဝံ၊ သင်္ခတ၏အဖြစ်ကို။
သော၊ ထို ပရဝါဒီသည်။
န ဣစ္ဆတိ၊ အလိုမရှိ။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။
ပဋိက္ခိပတိ၊ ၏။
[ဤစကားအရ ပါဠိတော်စာအုပ်တို့၌ "န ဟေဝံ ဝတ္တဗ္ဗေ"ဟု ရှိရမည်။ ယခု စာအုပ် တို့၌ ကျနေသည်။]
၂၁၅။ ပုန၊
နဥပ္ပါဒေါ ပညာယတီတိအာဒိနာ၊ အစရှိသော။
နယေန၊ နည်းဖြင့်။
ပုဋ္ဌော၊ အပ်သည်။
(သမာနော)၊
ဒုက္ခမေဝ၊ ဒုက္ခသည်သာ။
သမ္ဘောတိ၊ ကောင်းစွာဖြစ်၏။
ဒုက္ခံ၊ သည်။
တိဋ္ဌတိ၊ တည်၏။
ဝေတိစ၊ ပျက်လည်းပျက်၏။
ဣတိ အာဒိဝစနတော၊ ဤသို့ အစရှိသော ပါဠိတော်ကိုဟောတော်မူခြင််းကြောင့်။
ပုဂ္ဂလဿ၊ ၏။
ဥပ္ပါဒါဒယော နာမ၊ ဖြစ်ခြင်းအစရှိသည်တို့ မည်သည်။
န ယုဇ္ဇန္တိ၊ မသင့်ကုန်။
ဣတိ၊ ဤသို့ နှလုံးသွင်း၍။
(ပရဝါဒီ)၊
ပဋိဇာနာတိ၊ ၏။
၂၁၆။ အတ္ထတ္ထမှီတိ(ဧတ္ထ)၊ ဤ ပါဌ်၌။
နိဗ္ဗာနံ၊ ကို။
အတ္ထံ၊ အတ္ထဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ အပ်၏။
တတ္ထ၊ ထိုနိဗ္ဗာန်၌။
(ပုဂ္ဂလော၊ သည်။)
အတ္ထိ၊ လော။
ဣတိ၊ သို့။
(သကဝါဒီ)၊
ပုစ္ဆတိ၊ ၏။
တဿ၊ ထို ပုဂ္ဂိုလ်၏။
အတ္ထိတာယ၊ နိဗ္ဗာန်၌ ရှိသည်၏ အဖြစ်သည်။
(သတိ၊ သော်။)
သဿတံ၊ ပုဂ္ဂိုလ်၏သဿတ၏ အဖြစ်သည်။
အာပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်၏။
(တဿ၊ ၏။)
နတ္ထိတာယ၊ နိဗ္ဗာန်၌ မရှိသည်၏ အဖြစ်သည်။
(သတိ၊ သော်။)
ဥစ္ဆေဒေါ၊ ပုဂ္ဂိုလ်၏ ပြတ်စဲခြင်းသည်။
အာပဇ္ဇတိ၊ ၏။
[ရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ် နိဗ္ဗာန်ရောက်သောအခါ ပုဂ္ဂိုလ်က ပြတ်နေရစ်၏။ ထိုကြောင့် ဥစ္ဆေဒဒိဋ္ဌိဖြစ်သည်။]
တဒုဘယမ္ပိ၊ ထို သဿတ ဥစ္ဆေဒဒိဋ္ဌိ ၂-ပါးစုံ ကိုလည်း။
အနိစ္ဆန္တော၊ အလိုမရှိသော ပရဝါဒီသည်။
ပစ္ဆာ၊ နောက်၌။
ပဋိက္ခိပတိ၊