၅၉၀-၅၉၄၊

ဣဒါနိ သီလံ အစေသိကန္တိကထာ နာမ ဟောတိ၊

တတ္ထ၊ ထိုသီလံ အစေတသိကန္တိကထာ၌။ ယသ္မာ၊ သီလေ၊ သီလသည်။ ဥပ္ပဇ္ဇိတွာ၊ ဖြစ်ပြီး၍။ နိရုဒ္ဓေပိ၊ ချုပ်ပါသော်လည်း။ သမာဒါနဟေတု ကော၊ ဆောက်တည်ခြင်းဟူသော အကြောင်းရှိသော။ သီလောပစယော နာမ၊ သီလတည်းဟူသောကံ၏ ပွါးစည်းခြင်း မည်သည်။ အတ္ထိ၊ ယေန၊ ယင်းသီလူပစယဖြင့်။ သော၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည်။ သီလဝါယေဝ နာမ၊ သီလရှိသူ မည်သည်သာ။ ဟောတိ၊ တသ္မာ၊ သီလံ၊ သီလသည်။ အစေတသိကံ၊ စေတသိက်မဟုတ်။ ဣတိ၊ သို့။ မဟာသံဃိကာနံ၊ တို့၏။ လဒ္ဓိ(ဟောတိ)သေယျထာပိ၊ **၁။ လဒ္ဓိပတိဋ္ဌာပနံ။ ပေ။ဒီပေတိ**။ ။ပါဠိတော်၌ လဒ္ဓိပတိဋ္ဌာပနစကားဟူသည် "ဒုဿီလော ။ပေ။ မဂ္ဂံ ဘာဝေတိ" ဟူသော အမေးနှင့် “န ဟေဝံ ဝတ္တဗ္ဗေ" ဟူသော အဖြေစကားတည်း။ ထိုစကား၌ ဒုဿီလမဟုတ်ပဲ မဂ်ကိုဖြစ်စေ၏ ဆိုသောကြောင့် သီလနှစ်ပါးနှင့် ပြည့်စုံခြင်းကို ဝန်ခံရာရောက်၏။ အမှန်ကား သီလနှစ်ပါး နှင့်ပြည့်စုံခြင်းကို ဝန်ခံသောစကား မဟုတ်။ လောကီသီလ မပျက်ခြင်းကိုသာ ပြသော စကားဖြစ်သည်။ ရှေးနိဿယ၌ လဒ္ဓိပတိဋ္ဌာပနံ အရ “သီလေ ပတိဋ္ဌာယ နရော သပညော" ဂါထာကို ယူလေသည်။ (ဧဝံ၊ ) ယေသံ၊ အကြင်ပရဝါဒီတို့၏။ (လဒ္ဓိယောတိ၊ ) တေ သန္တာယ၊ ပေ၊ ဣတရဿ၊ ဧတ္ထ၊ ဤသီလံ အစေတသိကန္တိကထာ၌။

သေသံ၊ ကြွင်းသောပုဒ်အပေါင်းကို။ ဒါနံ အစေတသိကန္တိကထာယံ၊ ၌။ ဝုတ္ထနယေနေဝ၊ ဆိုအပ်ပြီးသောနည်းဖြင့်သာ။ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊

လဒ္ဓိပတိဋ္ဌာပနမ္ပိ၊ မိမိအယူကို တည်စေကြောင်း စကားသည်လည်း။ (သီလေ ဥပ္ပဇ္ဇိတွာ နိရုဒ္ဓေ ဒုဿီလော ဟောတိ ဟူသောစကားသည်လည်း။) အယောနိသော၊ သင့်သော အကြောင်း မဟုတ်သောအားဖြင့်။ ဂဟိတတ္တာ၊ ယူအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ အပ္ပတိဋ္ဌာပနမေဝ၊ တည်စေအပ်သည် မမည်သည်သာ။ ဣတိ၊ အပြီးတည်း။

သီလံ အစေတသိကန္တိကထာဝဏ္ဏနာ၊ သည်။ (နိဋ္ဌိတာ၊ )