၉၀၁-၉၀၂၊
ဣဒါနိ အဗျာကတကထာနာမ ဟောတိ၊
တတ္ထ၊ ထိုအဗျာကတကထာ၌။
ဘိက္ခဝေ၊ ဘိက္ခူတို့။
ဧသာ စေတနာ၊ ဤစေတနာသည်။
အတ္ထိ၊ ရှိ၏။
သာစ၊ ထို စေတနာသည်လည်း။
အဗ္ဗောဟာရိကာ၊ အာပတ်၏ အင်္ဂါဟု ခေါ််ဝေါ်ပြောဆိုခြင်းကို မထိုက်။
ဣတိ၊ သို့။
ဝစနတော၊ ဟောတော်မူခြင်းကြောင့်။
သုပိနဂတဿ၊ ဖြစ်သော အိပ်မက်ရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်၏။
ဝါ၊ အိမ်မက် မက်သော ပုဂ္ဂိုလ်၏။
သဗ္ဗံ၊ သော။
စိတ္တံ၊ သည်။
အဗျာကတံ၊ အဗျာကတတည်း။
ဣတိယေသံ၊
ပေ၊
ဣတရဿ၊
သေသမေတ္ထ၊ပေ၊
နိယျာတိ၊
သုပိနဂတဿ စိတ္တံ အဗ္ဗောဟာရိကန္တိဣဒံ၊ ဟူသောစကားကို။
အာပတ္တိံ၊ ကို။
သန္ဓာယ၊ ၍။
(ဘဂဝတာ)ဝုတ္တံ၊
(အာပတ်၏ အင်္ဂါဟု မဆိုလောက်ဟု ဟောတော်မူအပ်ပြီ။)
ဟိ၊ မှန်။
သုပိနဂတဿ၊ ၏။
ဝါ၊ ၏။
ပါဏာတိပါတာဒိဝသေန၊ သူ့အသက်ကို သတ်ရသည်ဟု အိပ်မက်မက်ခြင်းအစရှိသည်တို့၏အစွမ်းဖြင့်။
အကုသလစိတ္တံ၊ အကုသိုလ်စိတ်သည်။
ကိဉ္စာပိပဝတ္တတိ၊ အကယ်၍ကား ဖြစ်ပါပေ၏။
ပန၊ ထိုသို့ပင် ဖြစ်ပါသော်လည်း။
ဝတ္ထုဝိကောပနံ၊ သူ့အသက်ကို သတ်ခြင်း အစရှိသော ဝတ္ထုကို ဖျက်ဆီးခြင်းသည်။
နတ္ထိ၊ မရှိ။
တတ္ထ၊ ထိုအိပ်မက်၌။
အာပတ္တိံ၊ ကို။
ပညပေတုံ၊ မညတ်ခြင်းငှာ။
နသက္ကာ၊ မတတ်ကောင်း။
ဣမိနာ ကာရဏေန၊ ဤအကြောင်းကြောင့်။ တံ၊ ထိုအိပ်မက်၌ဖြစ်သော အကုသိုလ်စိတ်သည်။ အဗ္ဗောဟာရိကံ၊ အာပတ်၏ အင်္ဂါဟု ခေါ်ဝေါ်ပြောဆိုခြင်းကို မထိုက်။ အဗျာကတတ္တာ၊ အဗျာကတ၏ အဖြစ်ကြောင့်။ (အဗ္ဗောဟာရိကံ၊ သည်။) န၊ မဟုတ်။ ဣတိ၊ အပြီးတည်း။
[အဗျာကတစိတ်် မဟုတ်, ဘဝင်အစဉ်၏အကြား၌ဖြစ်သော အကုသိုလ်စိတ်သာ။]
အဗျာကတကထာဝဏ္ဏနာ၊ သည်။
(နိဋ္ဌိတာ၊ )