ဟိ၊ ချဲ့။ အယံ၊ ဤဆိုအပ်လတ္တံ့ကား။ (အဿ၊ ထိုပရဝါဒီ၏။) အဓိပ္ပါယော၊ အလိုတည်း။

[ရှေးစာအုပ်တို့၌"အယဉှိဿ"ဟုရှိ၏။ရှေးနိဿယ၌လည်း ထိုအတိုင်း အနက်ပေးထားသည်။] အဝိပက္က ဝိပါကံ၊ မရင့်ကျက်သေးသော အကျိုးရှိသော ကံသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ ဝိပက္ကဝိပါကံ၊ ရင့်ကျက်ပြီးသော အကျိုးရှိသော ကံသည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ ဣတိ (အဿ အဓိပ္ပါယော)၊

ဝိပစ္စိဿန္တီတိ ကတွာ ပစ္စုပ္ပန္နာတိ၊ ဟူသော။ ဒုတိယပဉှေ၊ ၌။ ကမ္မာနံ၊ ကံတို့၏။ အဝိနာသသင်္ခါတော၊ မပျက်စီးခြင်းဟု ဆိုအပ်သော။ ကမ္မူပစယော နာမ၊ ကံကိုဆည်းပူးထားခြင်းမည်သော။ ဝါ၊ ဆည်းပူးအပ်သော ကံမည်သော။ ဧကော၊ တမျိုးသောသင်္ခါရသည်။ အတ္ထိ၊ ၏။ ဣတိ လဒ္ဓိယံ၊ ဤသို့သော အယူ၌။ ဌတွာ၊ တည်၍။ ပဋိညာ ပရဝါဒိဿ၊

၁။ ဝိပစ္စိဿန္တီတိ ။ပေ။ ဒုတိယပဉှေ။ ။"ဝိပစ္စိဿန္တီတိ ကတွာ ပစ္စုပ္ပန္နာဟူသော ပြဿနာသည် ပါဠိတော်၌ ၂-ကြိမ် ပါ၏။ ထိုတွင် ပဌမအကြိမ်၌ ပစ္စု ပ္ပန် စစ်စစ် မဖြစ်နိုင်သောကြောင့် “နဟေဝံ ဝတ္တဗ္ဗေ”ဟု ပယ်ပြီးလျှင် ဒုတိယအကြိမ်၌ “အာမန္တာ”ဟု ဝန်ခံ၏။ ထိုသို့ ဝန်ခံခြင်း၏ အကြောင်းကို ပြလို၍ "ကမ္မာနံ ။ ပေ ။ အတ္တီတိ လဒ္ဓိယံ ဌတွာ”ဟုမိန့်သည်။

၂။ အဝိနာသ ။ပေ။ ကမ္မူပစယော။ ။"ကတတ္တာ ဥပစိတတ္တာ”၌ တကြိမ်တခါ ပြုရုံမျှမက,အကြိမ်ကြိမ် အထပ်ထပ် ပြုအပ်သည်ကို “ဥပစိတ”ဟု ခေါ်ရသကဲ့သို့။ ထို့အတူ ကံကို များစွာပြုထားခြင်းကို “ကမ္မူပစယ-ကမ္မ+ဥပစယ”ဟုခေါ်ရသည်။ ထိုသို့ ကံကို ဆည်းပူးထားခြင်းသည် ခန္ဓာအစဉ်ဝယ် ပျောက်ကွယ်၍ မသွားပဲ သတ္တိ တမျိုးအားဖြင့် တည်ရှိနေသောကြောင့် "အဝိနာသ သင်္ခါတောဧကော”ဟု ဆိုသည်။ ဧကောကို အနုဋီကာ၌ “ဧကော သင်္ခါရ ဓမ္မော-သင်္ခါရ တရားတမျိုး”ဟု ဖွင့်သည်။

ဆိုလိုရင်းမှာ- ကံကို ဆည်းပူးထားခြင်းသည် ပျောက်ကွယ်မသွားပဲ ကမ္မသတ္တိ ဟူသော သင်္ခါရတမျိုးအဖြစ်ဖြင့် ခန္ဓာအစဉ်၌ ရှိနေသောကြောင့် ပစ္စုပ္ပန်ဟုပင် ဆိုထိုက်ရကား။ “အာမန္တာ”ဟု ပရပါဒီက ဝန်ခံသည် ဟူလို။ [သင်္ခါရတရားတမျိုး ဟူသော အယူသည် မှားယွင်းသော ပရဝါရီ၏ အယူတည်း။ ကမ္မူပစယ-ဟူသော ကမ္မသတ္တိသည် သင်္ခါရက္ခန္ဓာ ၅၀-တွင် ပါဝင်သော သင်္ခါရတရားတမျိုး မဟုတ်ပါ။]

၃။ လဒ္ဓိယံ ဌတွာ။ ။ပရဝါဒီ၏ "ကမ္မူပစ္စယ ရှိ၏”ဟူသော အယူသည် မှန်သော အယူပင်တည်း။ သို့သော် “ဧကောဓမ္မော-သင်္ခါရတရားတမျိုးကား မဟုတ်”။ ထိုသို့ သင်္ခါရတရားတမျိုး မဟုတ်သော "သတ္တိမျှသာ ဖြစ်သောကြောင့်” ပစ္စုပ္ပန်လည်း မဟုတ်။ ထို့ကြောင့် ပရဝါဒီ၏ အယူသည် မိစ္ဆာဖြစ်ရကား။ ဟဉ္စိစသည်ဖြင့် ထပနာထား၍ အပြစ်တင်ထိုက်သော အယူသာ ဖြစ်သည်။