ပန၊ ကား။ ယသ္မာ၊ တိဏကဋ္ဌာဒိ နိရောဓော ဝါ၊ မြက် ထင်း အစရှိသည်တို့၏ ချုပ်ခြင်းသည်၎င်း။ ဥတုဗီဇာဒိနိရောဓော ဝါ၊ ဥတု မျိုးစေ့ အစရှိသည်တို့၏ ချုပ်ခြင်းသည်၎င်း။ ဒုက္ခနိရောဓအရိယသစ္စံ နာမ၊ ဒုက္ခနိရောဓအရိယသစ္စာမည်သည်။ န ဟောတိ၊ [ရှေးနိဿယ၌ ဒုက္ခနိရောဓအရိယသစ္စံ နာမ ဟု သမာသ်ရှိ၏။ ကောင်းသည်။ ဒုက္ခနိရောဓံ-ဟု နပုလ္လိင်ဖြင့် ဝါကျရှိသော ပါဌ်သည် မကောင်း။] တသ္မာ၊ ဣန္ဒြိယဗဒ္ဓံ၊ ဣန္ဒြိယဗုဒ္ဓရုပ်နာမ်သည်။ ဒုက္ခဉ္စေဝ၊ ဒုက္ခလည်း ဟုတ်၏။ အရိယသစ္စဉ္စ၊ အရိယသစ္စာလည်း ဟုတ်၏။ ဣတရံ ပန၊ ဣန္ဒြိယဗဒ္ဓမှ တပါး သော အနိန္ဒြိယဗုဒ္ဓသည်ကား။ ဒုက္ခမေဝ၊ သာတည်း။ ဣတိ၊ သို့။ ဣဒံ နာနတ္ထံ၊ ဤထူးသည်၏ အဖြစ်ကို။ ဒဿတုံ ပဋိဇာနာတိ၊ သကဝါဒီဝန်ခံ၏။

[အရိယာမဂ်က သိဖို့ မလိုသောကြောင့် ဗဟိဒ္ဓရုပ်တရားတို့၏ အကြောင်း အရာကို ရဟန္တာဖြစ်ပြီးပုဂ္ဂိုလ်တို့သော်မှ ပိုင်ပိုင်နိုင်နိုင် အကုန် မသိနိုင်ကြ။]

တေနေဝ၊ ကြောင့်ပင်။ ဧတ္ထ၊ ဤ ယထာ ဣန္ဒြိဗုဒ္ဓဿ အစရှိသော ပြဿနာ ၂-ရပ်၌။ သကဝါဒိနာ၊ သည်။ ပဋိက္ခေပေါ၊ ကို။ ကတော၊ ပြုအပ်ပြီ။

၁။ အာဒိဝစနံ။ပ။ဒီပေတိ။ ။သထာ ဣန္ဒြိယဗဒ္ဓဿ ။ပ။ ဝုဿတိ-ဣန္ဒြိယ ဗဒ္ဓဒုက္ခကို ပိုင်းခြား၍ သိခြင်းငှါ ဗြဟ္မစရိယစရိယကို ကျင့်အပ်သကဲ့သို့ အနိန္ဒြိယဗဒ္ဓ ဒုက္ခကို ပိုင်းခြား၍ သိခြင်းငှါ ဗြဟ္မစရိယကို ကျင့်အပ်သည် မဟုတ်လော-ဟု ပရဝါဒီက မေးရာ၌ "န ဟေန္တံ ဝတ္တဗ္ဗေ" သကဝါဒီ ပယ်၏။ ဤသို့ ပယ်ခြင်းကို ရည်ရွယ်၍ “ဣန္ဒြိယဗဒ္ဓဿ ပရိညာယ ဗြဟ္မစရိယဝါသံ ဒိပေတိ”ဟု ဆိုသည်။

ထို့နောက် “ယထာ ဣန္ဒြိယ ဗဒ္ဓံ ဒုက္ခံ ပရိညာတံ န ပုန ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ဧဝမေဝံ ။ပေ။ န ပုန ဥပ္ပဇ္ဇတိ”ဟု ပရဝါဒီ မေးရာ၌လည်း “န ဟေဝံ ဝတ္တဗ္ဗေ”ဟု ပရဝါဒီ ပယ်၏။ ဤသို့ ပယ်ခြင်းကို ရည်ရွယ်၍ "ပရိညာ တဿ ပုန အနုပ္ပတ္တိံ ဒီပေတိ"ဟု ဆိုသည်။ ဤသို့ ပြဿနာ ၂-ရပ်ကို ၂-ကြိမ်ပယ်သောကြောင့် “ယထာဣန္ဒြိယဗဒ္ဓဿာတိအာဒိ ဝစနံ”ဟု အာဒိ-အရ ဒုတိယပြဿနာကို ပယ်ခြင်းတိုင်ထောင် ယူပါ။