တတ္ထ၊ ထို ဇိဝိတာဝေါရောပနကထာ၌။ ယသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဒေါသသမ္ပယုတ္တေန၊ ဒေါသသမ္ပယုတ်ဖြစ်သော။

၁။န ဘဝနိယာမံ နာမ။ “ဘဝနိယာမံ နာမ ကိဉ္စိ ”၏ စပ်ပုဒ် မရှိသော ကြောင့် “ပဿိတွာ” ဟု ကြွင်းကျန်နေသောပုဒ်ကို ထည့်ပါ။ (တနည်း)ရှေ့ဝါကျမှ “ဗျာကရောတိ” ကြိယာကို ယူ၍စပ်ပါဟု ဋီကာဖွင့်သည်။

အချုပ်။ ။ဤသတ္တက္ခတ္တု ပရမ ကထာ၌ ဟောလိုရင်းအချုပ်မှာ“သတ္တက္ခတ္တု ပရမသောတာပန်ပုဂ္ဂိုလ်သည် သတ္တက္ခတ္ထုပရမ အဖြစ်၌ မြဲ၏” ဟု ပရဝါဒီက ယူဆခြင်း၊ သကဝါဒီက“မြဲ”ဟု ယူဆခြင်းသည် လိုရင်း အချုပ်တည်း။

၂။ အသာဝကမေတံ။ ။ပရဝါဒီသည် သတ္တက္ခတ္တု ပရမဟူသော စကားကို အထောက်အထားပြု၍ ခုနစ်ကြိမ်အထိ ပဋိသန္ဓေနေ၍ ခုနစ်ဘဝရှိရမည်ဟု ယူထား ၏။ မြတ်စွာဘုရား ဟောတော်မူသည်ကား ခုနစ်ကြိမ် အတိအကျဟု ဟောတော်မမူ။ ခုနစ်ကြိမ် အလွန်ဆုံးဟုသာ ဟောတော်မူသည်။ ခုနစ်ကြိမ်အလွန်ဆုံးဟု ဟောတော် မူသဖြင့် ခြောက်ကြိမ်, ငါးကြိမ်စသည်လည်း ဖြစ်နိုင်၏။ ထို့ကြောင့် နနု သော သတ္တက္ခတ္တုပရမော ဟူသောစကားသည် သာဓက မမြောက်။

စိတ္တေန၊ ဖြင့်။ ပါဏာတိပါတော၊ သတ္တဝါကို လျင်စွာ ကျစေခြင်းသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဒေါသော စ၊ ကိုလည်း။ ဒိဋ္ဌိသမ္ပန္နဿ၊ မဂ်ဒိဋ္ဌိနှင့် ပြည့်စုံသော သောတာပန်ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ အပ္ပဟီနော၊ မပယ်အပ်။ တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဒိဋ္ဌိသမ္ပန္နော၊ သည်။ သဉ္စိစ္စ၊ သတ္တဝါဟု သိသော သညာနှင့်တကွ စေတနာဖြင့် စေ့ဆော်၍။ ပါဏံ၊ သတ္တဝါကို။ ဇီဝိတာ၊ ဇီဝိတိန္ဒြေမှ။ ဝေါရောပေယျ၊ ခွင်းရာသေး၏။ ဣတိ၊ သို့။ ပုဗ္ဗသေလိယာပရသေလိယာနံ လဒ္ဓိ(ဟောတိ)သေယျထာပိ၊ (ဧဝံ၊ ) ယေသံ (လဒ္ဓိ ဟောတိ၊ )